بنیاد عبدالرحمن برومند برای حقوق بشر در ایران
2.9K subscribers
3.04K photos
743 videos
270 files
1.99K links
🍀 حقوق بشر و دموکراسی برای ایران

ارتباط از طریق واتساپ، تلگرام و سیگنال:
+1 (202) 926-5503

🔶 آدرس سایت
https://www.iranrights.org/fa/

📨 تماس با ما
info@boroumandcenter.org

🔸ایکس
twitter.com/IranRights_org

🔸فیسبوک
facebook.com/B
Download Telegram
🔻 شعار امروز دانشجویان در تجمع اعتراضی #دانشگاه_تهران: "کلاس درس خالیه، دانشجو زندانیه، از هفت تپه تا تهران، زحمتکشان در زندان"

🔸 امروز، چهارشنبه ۲۴ مهر، همزمان با سخنرانی حسن روحانی در دانشگاه تهران، تعدادی از فعالان صنفی در این دانشگاه تجمع اعتراضی برگزار کردند.

نام‌ دانشجویانی که در چند ماه اخیر با حکم زندان، شلاق و انواع ممنوعیت‌ها مواجه شده‌اند را به خاطر بسپاریم.

مرضیه امیری
علی مظفری
پدرام پذیره
سینا عمران
سها مرتضایی
پریسا رفیعی
لیلا حسین‌زاده
محسن حق‌شناس
و ...
سی و هفت سال 📅 از اعدام خانم فتانه زارعی میگذرد

پدرش 👨🏽‍🦳 عزیز زارعی در دفتر خاطراتش 📝 بسیاری از آنچه بر دخترش رفت را ثبت کرد. یادداشت‌هایی که چندی پیش به همت نوه دختری او منتشر شد.

🔸 بخشی از سرگذشت خانم زارعی که در امید، یادبودی در دفاع از حقوق بشر در ایران، در وبسایت عبدالرحمن برومند ثبت کرده‌ایم:

در اولین ملاقات در نیمه ی فروردین هزار و سیصد و شصت و یک به پدر خود گفت که در روز اول بازداشت به وی سی ضربه به عنوان تعزیرشلاق زدند. با وجود این که در هنگام اجرای آن باردار بوده است. بازجوی خانم زارعی به پدر وی گفت که این شلاق از باب تعزیر و در نتیجه حکم شرع بوده و امکان تعدیل یا عدم اجرای آن وجود نداشته است ...

همان موقع، خانم زارعی به خانواده ی خود گفته بود که به او گفته اند که او منتظر اعدام است اما هنوز تاریخ اعدام مشخص نیست زیرا از نظر شرعی زن باردار تا هنگام به دنیا آوردن کودک و تا پایان دوران شیردهی خود قابل اعدام نمی باشد ...


🔸 سرگذشت تکان‌دهنده فتانه زارعی را در یادبود امید در وبسایت عبدالرحمن برومند بخوانید:
https://www.iranrights.org/fa/memorial/story/-4987/fattaneh-zarei

@IranRights
🔸 حسین رحیمی، فرمانده نیروی انتظامی تهران، روز گذشته در گفتگو با ایلنا گفت: طرح مبارزه با بدحجابی در تمام پاساژها و مال‌های تهران اجرا خواهد شد.

🔸فرمانده نیروی انتظامی تهران میگوید: رعایت شئونات در جامعه اسلامی، جزو الزامات و قوانین و مقررات جاری کشور است و آقایان و خانم‌ها باید شئونات را رعایت کنند و این جزو موارد طبیعی و عادی است که نیروی انتظامی بر آن تاکید دارد و در تمام بخش‌های جامعه این مساله را دنبال میکنیم.

🔹 عفو بین‌الملل میگوید: مجرم‌انگاری زنان به دلیل عدم انتخاب حجاب شکلی افراطی از تبعیض جنسیتی و نوعی رفتار بی‌رحمانه، غیرانسانی و ترذیلی است که عمیقا به کرامت انسانی زنان آسیب می‌رساند. مقامات ایرانی باید دست از آزار و تعقیب قضایی و حبس زنانی که در مقابل این بی‌عدالتی می‌ایستند بردارند.

💭 نظر شما چیست؟

#نیروی_انتظامی
#حجاب_اجباری

@IranRights
🔻 به گزارش هرانا، محمدرضا فقیهی، وکیل دادگستری، یکشنبه ۲۸ مهر، درحالی‌که پیگیر انتقال پرونده موکل خود، عباس لسانی، فعال ترک (آذربایجانی) محکوم به ۱۵سال حبس تعزیری، به دیوان عالی کشور بود، بازداشت شد.

🔻 تریبون آزاد وکلا در بیانیه‌ای بازداشت غیر قانونی محمدرضا فقیهی را محکوم کرده و خواهان آزادی هر چه سریعتر این مدافع حقوق بشر است.

🔻 در بخشی از این بیانیه آمده: «استقلال وکلا و آزادی آنان در دفاع از موکلین خود از یک طرف و حق تعیین وکیل مورد اعتماد برای متهمین، برخورداری از حق دفاع و محاکمه در دادگاهی صالح توسط قضاتی بی طرف، مستقل و صالح از دیگر سو، اصول و پایه های اولیه دادرسی عادلانه را بنا می سازند.»

🔹 در پروژه «چهل سال سرکوب وکلای دادگستری در ایران - تاوان پافشاری بر حاکمیت قانون» کوشیده‌‌ایم علاوه بر بازگویی موارد پیگرد وکلا، بین موارد پراکنده و منفردِ سرکوب و بازداشت وکلا از یک سو، و کمپین وسیع و سازمان‌یافته مقامات جمهوری اسلامی ایران جهت تضعیف حاکمیت قانون، استقلال وکلای دادگستری، و حقوق موکلان، از سوی دیگر، پیوند برقرار کنیم.
اینجا ببینید:https://www.iranrights.org/fa/projects/timeline

@IranRights
https://www.iranrights.org/fa/memorial/story/-8386/amin-korki

🔶 سرگذشت آقای امین کُرکی را با تکیه به مصاحبه با دو نفر از آشنایانش و دیگر منابع موجود ثبت کردیم

🔸 امین کرکی پس از دستگیری در بامداد ۱۳ دی ۹۶ در خانه پدریش، با اتهام سرکردگی تظاهرات دی ماه ۱۳۹۶ در محله خودشان در شهر دزفول و پاره کردن عکس آیت‌الله خمینی و آیت الله خامنه‌ای روبرو شد.

🔸 آقای امین کرکی، ۳۱ ساله، مجرد و کارگر روزمزد ساکن دزفول بود. برای تامین معاش خانواده و تامین مخارج درمانی مادرش، در خوزستان یا شهرهای دیگر به کارگری مشغول بود. وضعیت اقتصادی در شهر از جمله افزایش شدید قیمت اقلام مصرفی روزمره آزارش میداد.

🔶 سرگذشت آقای کرکی و اطلاعات درباره کشته شدن او در امید، یادبودی در دفاع از حقوق بشر در ایران، موجود و در دسترس شماست.

@IranRights
بنیاد عبدالرحمن برومند برای حقوق بشر در ایران
Photo
🔴 همزمان با ارجاع حکم یک سال زندان پروین محمدی، فعال کارگری، به اجرای احکام، او مشاهدات چند ماه پیش خود از زندان زنان کچویی در استان البرز را در وبسایت رسمی اتحادیه آزاد کارگران ایران منتشر کرده است. خانم محمدی، نائب رئیس هیأت مدیره اتحادیه آزاد کارگران ایران، عضو هیأت مؤسس شورای کارگری بازنشستگان تأمین اجتماعی و نماینده سابق کارگران کارخانه صنایع فلزی ایران است.

...
✍🏼 شرحی از زندان زنان کچویی در استان البرز
بهمن ۹۷ برای اولین بارمفهوم زندان را در زندان زنان کچویی تجربه کردم. در ابتدای ورود و شنیدن عنوان اتهام امنیتی بر روی برگه معرفی برای زنانی که در اتاق مدیریت بودند تعجب برانگیز بود و خیلی سریع عنوان اتهامی من در بین دیگران پخش شد چون تنها متهم امنیتی به حساب میامدم.
مرا به سالن شماره ۳ به عنوان بند قرنطینه بردند، سالن درازی که حدودا ۵۴ زندانی در دو ردیف تختهای فلزی سه طبقه در آن جای گرفته بودند. یک تلویزیون در نزدیکی سقف نصب شده بود که کنترل خاموش و روشن کردن آن دست مسئول بند که خود یکی از زندانیان با سابقه بود قرار داشت. هیچ روزنامه‌ایی توزیع نمیشد و میگفتند هر کس میتواند از خانواده‌اش تقاضا کند تا هفته‌ایی یکبار در زمان ملاقات، برایش روزنامه بیاورند. برای شنیدن اخباراز تلویزیون باید التماس مسئول بند را میکردی که با تمسخر بهت جواب میداد ”اخبار را میخواهی چکار” و اجازه تعویض کانال تلویزیون را بهت نمیداد. در عمل از کل وقایع جامعه به دور بودی و خلع کامل خبری حاکم بود الا اخباری که دست و پا شکسته در زمان کوتاه تماس تلفنی بدست میآوردی.
در انتهای سالن یک یخچال هفت فوت قرار داشت که باز اختیارش دست مسئول بند بود و به غیر از خودش و چند نفر کمکی‌اش ، دیگران حق دست زدن به آن را نداشتند. افراد مواد غذایی اشان را کنار تختشان نگهداری میکردند
برای آب خوردن اگه شانس باهات یار بود و بطری نوشابه داشتی میتوانستی آب از دستشویی پر کنی و کنارت نگهداری کنی. هر ۵ نفر یک سفره بودند و جیره‌های نان و قند و چایی و… را با هم دریافت میکردند. یه سرویس بهداشتی با سه توالت و حمامی با دو دوش در انتهای سالن بود که با یک پرده کلفت از سالن سکونت جدا میشد. تختی به همراه سه پتو به من تعلق گرفت تمام وسایل خوراک و پوشاک و ظروف افراد در زیر تخت بر روی زمین بدون موکت و فرش در سبدهای پلاستیکی میوه و تره بار قرار داشت. خیلی زود متوجه شدم ظروف در اینجا حکم کیمیا را دارد و به ندرت هر ۵ نفر دارای ظرفی برای پخت و پز بودند، لیوان و بشقاب حکم طلا را پیدا کرده بود و به سرقت میرفت.
اولین غذایی که توزیع شد متوجه کیفیت فوق‌العاده پایین آن شدم و اینکه شنیده بودم غذای زندان غیر قابل خوردن است برایم بیش از پیش ملموس میشد. در کل، زنان در چهار سالن همانند این بند زندانی بودند یک درمانگاه و یک کتابخانه و کارگاه بیگاری و یه آشپزخانه دو در دو، با ۵ شعله گاز و یک سمامور بزرگ برای تهیه آبجوش و یک حیاط داغون و پر از چاله و چوله سهم زندگی در این زندان بود.
یکی ازشبها موقع توزیع غذا دیدم سیب زمینی و تخم مرغ دارند پخش میکنند بعد با تعجب دیدم آنها نپخته هستند و باید ۲۵۰ نفر سهمیه اشان را درساعت هشت شب با ۵ شعله گاز موجود با نایابی ظروف، خودشان آماده کنند که اینکارعملا امکان نداشت، بهمین دلیل اکثریت نان و پنیر و به قولی حاضری خوردند، تعداد اندکی که میخواستند سیب زمینی را برای پخت آماده کنند با استفاده از درب کنسروهای مصرف شده به جای چاقو به سختی سیب زمینی های گردن کلفت را پوست میکنند و خرد میکردند چون چاقویی برای پوست و خرد کردن وجود نداشت.
حیاطی به وسعت بیش از ۲۰۰ مترمربع به‌عنوان هواخوری ، شستن پتو و موکت و پهن کردن لباسها از ساعت ۸ صبح تا ۸ شب در اختیار داشتیم. حیاطی که هیچ تناسبی با جمعیت موجود نداشت و اصلا نمیتوانستی در آن ورزش کنی.
چیزی که برای اولین بار تعجبم را برانگیخت دیدن صحنه شستشوی موکت با دمپایی پلاستیکی بود به جای فرچه چون فرچه ایی وجود نداشت.
هر ۵ نفر، یک به اصطلاح لگن داشتند برای شستشوی لباس. یک گالن بیست لیتری آب را از وسط نصف کرده بودند که هر نیمه ی آن لگن ۵ نفر بود با لبه هایی که بر اثر ناصاف بریدن آن دستانتان را شکاف میداد که آن هم در این وانفسا بازار به سرقت میرفت. برای تماس با خانواده و بستگان ۴ عدد گوشی تلفن برای کل ۲۵۰ زندانی در گوشه‌ایی از سالن در اختیار یکی از زندانیان قرار داشت تا بتواند نظمی ایجاد کند برای تقاضای این همه زندانی و تعداد محدود تلفن
یک روز در میان ۱۵ دقیقه وقت تلفن به هر کس تعلق داشت که حدودا ۲ ساعت پس از ثبت نام و قرارگرفتن در صفی طولانی، نوبتش میرسید.
تمام نظافت دستشویی‌ها و حیاط و سالن‌ها و توزیع غذا به عهده زندانیان بود، البته به صورت داوطلبانه
بنیاد عبدالرحمن برومند برای حقوق بشر در ایران
Photo
در صورت انجام هر کدام از این کارها، مبلغ فوق‌العاده ناچیز و یا ده دقیقه زمان اضافه تلفن به آنان تعلق میگرفت.
زهرا زن قد بلند و کمر خم شده‌ایی بود که علاوه بر نظافت عمومی، تخلیه سطل‌های سنگین زباله و توزیع غذا را برای دریافت یک پاکت سیگار انجام میداد. معضل شستن و خشک شدن لباس یکی از مشکلات اصلی بود
چرا که باید لباس در حیاط هواخوری پهن میشد و تا خشک نشدنش حق آوردن لباس به داخل بند را نداشتیم چون تعداد بالایی کارتن خواب زندانی بودند که خانواده، آنان را ترک کرده بود و هیچ لباس و یا پولی برایشان فرستاده نمیشد لباسها در موقع خشک شدن دزدیده میشد و باید تا خشک شدن لباس‌ات از آن مواظبت میکردی.
زمستان بود و آفتاب نیمه‌جان و لباس‌ها کلفت. این بود که ساعت‌ها در حیاط سرد باید مواظب لباست میبودی.
ساعت ۱۰ باید همه توی رختخواب‌ها ساکت می‌خوابیدند از این ساعت تا ۷ صبح هر ۲ ساعت، یکنفر به صورت داوطلبانه در طول بند راه میرفت و نگهبانی میداد و برای خدمتی که میکرد ۱۰ دقیقه وقت اضافه تلفن هدیه میگرفت.
ساعت ۷ صبح بیدارباش بود و اول شمارش افراد بندها صورت میگرفت و بعد یک نرمش دسته جمعی و بعد صبحانه و روانه شدن به حیاط و کارگاه و…
کارگاهی درجنوب زندان قرار داشت که طبق اینکه کدام کارفرما با زندان قرارداد داشت، تولیدش متفاوت میشد. هر روز بیش از ۵۰ نفر برای بیگاری به اتاق‌های تولیدی کارگاه میرفتند. روزی که من همراه آنان شدم بسته‌های لباس و ملافه بیمارستانی یک بار مصرف را تولید میکردند. من در قسمت بسته بندی مشغول شدم کارگران در اتاق‌های مختلف مشغول کار بودند. اتاقی برش مواد اولیه و اتاق دیگر دوخت آنان و اتاقی که من در آن بودم بسته‌بندی آن را انجام میداد.
از ساعت ۹ صبح تا ۱۲ ظهر و بعد، از ساعت ۲ تا ۴ بعد از ظهر زمان بیگاری زنان بود. برای هر روز کاری ۱۰ دقیقه زمان اضافه تلفن و یا اگر بطور مرتب در همه روزها میرفتی مبلغ ناچیز ۱۰۰ هزار تومن برای یک ماه به آنان تعلق میگرفت. کنجکاو شدم ببینم کدام کارفرمای خوشبخت پشت این تولیدات است که از مکان و نیروی کار مفت زندان برای تولیداتش سود میبرد. کارگران میگفتند که این تولیدات به عراق صادر میشود و کارفرمایان با رئیس زندان قرارداد دارن.د.
یک روز در این کارگاه کار کردم که بعد از خستگی یک روز بیگاری، شبانه به انفرادی بند ۲۰۹ زندان اوین منتقل شدم. این تجربه سه روزه من در این زندان بود که مطمئنا با گذشت زمان طولانی تر به گوشه های بیشتری از زندگی در آن پی میبردم.

پروین محمدی نماینده سابق کارگران صنایع فلزی ایران و نائب رئیس اتحادیه آزاد کارگران ایران
۳ آبان ۹۸

منبع: وبسایت اتحادیه آزاد کارگران ایران

@IranRights
https://www.iranrights.org/fa/library/document/3633

💬⚖ ‏تا حالا از کسی از همسایگان یا آشنایان‌تان شنیده‌اید که ماموران انتظامی بدون حکم وارد خانه‌شان شده باشند، فرد را دستگیر کرده و خانه‌اش را بازرسی کرده باشند؟ آیا پیش آمده تا کسی از دوستان و آشنایان‌تان را تنها با اعتراف و ادعای فرد دیگری دستگیر کرده باشند؟ آیا می‌دانید آن فرد در این شرایط چه حقوقی داشته و چه طور می‌تواند حقوقش را پیگیری کند؟

🔶 اگر پاسخ را نمیدانید، نظر کارشناس حقوقی بنیاد عبدالرحمن برومند در سرفصل اول از سلسله مطالب آموزشی که با تکیه بر «حق متهم در دسترسی به دادرسی عادلانه» تهیه کرده ایم، در دسترس شماست.


🔷 بنیاد عبدالرحمن برومند در کنار مستندسازی موارد نقض حق حیات در یادبود الکترونیکی امید، به ارایه مشاوره‌های حقوقی به افرادی که با موارد نقض دادرسی عادلانه مواجه هستند نیز می‌پردازد. تا ژانویه، هر یکشنبه به یک سوال حقوقی میپردازیم.
شما هم می‌توانید سوالات حقوقی خود را در ارتباط با «دادرسی عادلانه»، از دستگیری تا آزادی، از ما بپرسید.


#پرسش‌وپاسخ_حقوقی_بنیادبرومند

@iranrights
🔻 اسماعیل بخشی، نماینده کارگران هفت تپه، امروز، چهارشنبه ۸ آبان ۹۸ (۳۰ اکتبر ۲۰۱۹) با تعیین قرار وثیقه ۷۵۰ میلیون تومانی، به طور موقت و تا صدور حکم قطعی در دادگاه تجدیدنظر آزاد شد.

🔻 چهار نفر از متهمان پرونده اعتراضات هفت‌تپه و دو نفر از بازداشت‌شدگان روز جهانی کارگر، سپیده قلیان، امیرامیرقلی، ساناز اللهیاری، امیرحسین محمدی‌‌فرد، عاطفه رنگریز و مرضیه امیری نیز عصر شنبه ۴ آبان به قید وثیقه و تا زمان برگزاری دادگاه تجدیدنظر به طور موقت آزاد شدند.

✍🏼 پیشتر در مطلبی به این پرداخته‌ایم که مقامات ایرانی توصیه‌های سازمان بین‌المللی کار (آی. اِل. اُ.) را نادیده گرفته و علیرغم مفاد قانون اساسی و تعهدات بین‌المللی ایران، فعالان کارگری را صرفاً به این علت که می‌خواهند حقوق خود مبنی بر برگزاری اجتماعات و حق برخورداری از شرایط کاری امن، انسانی و عادلانه را اعمال کنند، مجازات می کنند.

بیشتر بخوانید: https://www.iranrights.org/fa/newsletter/issue/51

@IranRights
🔸 در روزهای گذشته، مصادف با دویستمین سالگرد تولد علی‌محمد باب، سپاه، وزارت اطلاعات و مقامات قضائی فشار به بهائیان ایران را از طریق بازداشت آنها در حال برگزاری مراسم دینی‌شان و پلمپ واحدهای صنفی تعدادی از بهائیان به دلیل تعطیلی یک روزه، افزایش داده‌اند. (منابع: ایرنا و هرانا)

🔹 چنانچه در تصویر روزنامه کیهان ۲۸ شهریور سال ۱۳۵۸ هم میبینید، اصل ۱۳ قانون اساسی، تنها اقلیت‌های مذهبی یهودی، مسیحی و زرتشتی را به رسمیت میشناسد. به این ترتیب، نسل‌های مختلف بهائیان در چهار دهه گذشته انواع سرکوب و تبعیض‌های سیاسی، اجتماعی و اقتصادی را تجربه کرده‌اند. رسانه‌های رسمی جمهوری اسلامی نیز در راستای سیاست‌های تبلیغی حکومت به نفرت‌پراکنی علیه این اقلیت مذهبی میپردازند. از آنجایی که قانون اساسی دین بهائی را به رسمیت نمیشناسد، بهائیان از حقوق رسمی یک اقلیت مذهبی برخوردار نیستند و نمیتوانند مراسم خود را به جا بیاورند.

🔹 براساس ماده ۱۸ اعلامیه جهانی حقوق بشر و ماده ۱۸ میثاق بین‌المللی حقوق مدنی و سیاسی، «هر کس حق دارد که از آزادی فکر، وجدان و مذهب بهره مند شود».

📙 بیشتر بخوانید: http://bit.ly/2JEz72p

@IranRights
🔻 صبح پنجشنبه، ۹ آبان ۱۳۸۹، اعدام در ملاءعام در جمهوری اسلامی ایران یک قربانی دیگر گرفت. فرد اعدام شده در خمین، به «قتل» استوار دوم نیروی انتظامی محکوم شده بود. بنا به گزارش ایرنا، این پرونده به درگیری میان نیروهای پلیس و سارقان احشام در روستای کاظم‌آباد از توابع خمین در جنوب استان مرکزی مربوط بوده است.

🔸 براساس تحقیقات بنیاد برومند تا امروز، در شهرستان ۱۰۵ هزار نفری خمین، در سی و یک سال گذشته ۵ نفر در ملاءعام اعدام شده‌اند. یکی از این افراد، در سال ۱۳۶۹، بعد از ۷۴ ضربه شلاق، در ملاءعام سنگسار شد.

🔸 هویت فردی که در روز ۹ آبان اعدام شده، سرگذشتش، روند دادرسی پرونده‌اش و بسیار موارد دیگر نامشخص است. اگر در این مورد یا درباره موارد دیگر اعدام و سنگسار در ملاءعام اطلاعاتی دارید، با ما تماس بگیرید.

ایمیل ما: info@boroumandcenter.org
اینستاگرام ما: https://www.instagram.com/iranrights/
توئیتر ما: twitter.com/IranRights_org
فیس‌بوک ما: facebook.com/BoroumandCenter

📙 درباره تاریخ برچیده شدن گیوتین و چوبه دار از سطح شهرها در دیگر کشورها بخوانید: http://bit.ly/3246guv

@IranRights
💬⚖️ ‏ آیا تا به حال از فردی از دوستان یا آشنایانتان شنیده‌اید که تا پیش از برگزاری دادگاه و در مراحل بازپرسی امکان معرفی وکیل نداشته‌اند؟ آیا از افرادی از نزدیکانتان که با دادگاه سر و کار پیدا کرده‌اند، شنیده‌اید که: «ما توان مالی نداریم وکیل بگیریم». آیا می‌دانید حقوق افراد در مورد داشتن وکیل چیست؟ آیا می‌دانید چطور می‌توان این حق را پیگیری کرد؟


🔶 اگر پاسخ را نمی‌دانید، نظر کارشناس حقوقی بنیاد عبدالرحمن برومند در سرفصل دوم از سلسله مطالب آموزشی که با تکیه بر «حق متهم در دسترسی به دادرسی عادلانه» تهیه کرده‌ایم، در دسترس شماست.
🔗 http://bit.ly/2PDR2tT


🔷 بنیاد عبدالرحمن برومند در کنار مستندسازی موارد نقض حق حیات در یادبود الکترونیکی امید، ثبت شهادت بازماندگان و خانواده جان‌باختگان و همچنین گردآوری و انتشار اسناد و مدارک مرتبط با حقوق بشر در کتابخانه وبسایت بنیاد، به ارایه مشاوره‌های حقوقی به افرادی که با موارد نقض دادرسی عادلانه مواجه هستند نیز می‌پردازد. تا ژانویه، هر یکشنبه به یک سوال حقوقی می‌پردازیم. شما هم می‌توانید سوالات حقوقی خود را در ارتباط با «دادرسی عادلانه»، از دستگیری تا آزادی، از ما بپرسید.

#پرسش‌وپاسخ_حقوقی_بنیادبرومند

🌐 راهنمایی‌های حقوقی بنیاد برومند

@IranRights
🔴 پروین محمدی، فعال کارگری، در شرح تجربه خود از زندان آگاهی کرج مینویسد: « درب حمام قفل بود و با التماس روزی نیم ساعت بعد از ظهرها باز میشد که اکثر مواقع آب گرم نبود و مجبور بودیم با آب سرد خودمان را بشوریم. صابونی برای شستشو نبود. یک سوم لیوان یکبار مصرف شامپو میدادند برای استحمام چند نفر، پودری برای شستشوی لباس وجود نداشت. باید از مایع ظرفشویی رقیق شده توالت که با التماس ظرف خالی شده‌ی آن را پر میکردند برای شستن لباسها استفاده میکردیم و جایی برای خشک و پهن کردن لباسها وجود نداشت. تمام لباسهای شسته شده روی درب توالت ها پهن میشد.» متن کامل را در وبسایت اتحادیه آزاد کارگران ایران بخوانید: http://bit.ly/2NI5CxQ

🔵 سند مربوط به قواعد بین‌المللی در رابطه با حداقل استاندارد در رفتار با زندانیان که بیش از چهل سال پیش به تصویب رسیده است را در کتابخانه بنیاد عبدالرحمن برومند ببینید: http://bit.ly/2NIARZB

📞📩 اگر درباره وضعیت کنونی بازداشتگاه‌ها و زندان‌ها اطلاعاتی دارید با ما تماس بگیرید.

@IranRights
🔻به گزارش خبرگزاری فارس، محمدجواد لاریجانی، دبیر ستاد حقوق‌بشر جمهوری‌اسلامی‌ایران در جریان گفتگوهای پیش از برگزاری بررسی دوره‌ای جهانی موسوم به یو پی آر، که عملکرد حقوق بشری کشورهای عضو سازمان ملل در آن بررسی میشود، گفته است: حقوق بشر باید براساس فرهنگ کشورها و مبتنی بر حقوق مردمان بومی باشد.

🔸 سوال این است: آیا مجازات اعدام بخشی از فرهنگ ایرانی است؟

🔸 در فاصله ۳۰۳ روز، از اول ژانویه تا آخر اکتبر۲۰۱۹، جمهوری اسلامی دستکم ۱۹۷ شهروند ایران را اعدام کرده ‌است.

🔸 این آمار نتیجه آخرین تحقیقات ما در بنیاد عبدالرحمن برومند است. اگر با هر کدام از این افراد خویشاوندی و آشنایی داشتید با ما تماس بگیرید. اطلاعات برگرفته از روزنامه‌های رسمی ایران و سازمان‌های بین‌المللی حقوق‌بشر نیاز به تأئید، تکمیل و یا تصحیح خویشان، دوستان و شاهدان وقوع اعدام‌ها و قتل‌ها دارد. صحبت با نزدیکان به ثبت موارد نقض دادرسی‌عادلانه و آگاهی‌رسانی در مورد رنج خانواده قربانیان کمک می‌کند.

🔸روی نام و نشانه پایین کلیک کنید و گزینه‌های تماس با ما را ببینید:
@IranRights
Forwarded from عفو بين الملل
📣 سازمان «عفو بین‌الملل» در بیانیه‌ای از جامعه جهانی خواسته است تا در جریان برگزاری بررسی ادواری جهانی که «شورای حقوق بشر» سازمان ملل در تاریخ ۱۷ آبان در مقر این سازمان در ژنو برگزار می‌کند، وخیم‌تر شدن وضع حقوق بشر در ایران را علنا محکوم کند.
🔺 «عفو بین‌الملل» مؤکدا از کشورهای شرکت‌کننده در نشست «بررسی ادواری جهانی» که برای بازبینی کارنامه حقوق بشری ایران برگزار می‌شود، می‌خواهد که موارد گسترده‌ نقض حقوق بشر در این کشور را محکوم کرده و راهکارهای ملموسی برای برطرف کردن این موارد به مقام‌ها و مسئولان ایرانی ارائه کنند.
🔺 فیلیپ لوتر، مدیر بخش پژوهش‌ها و امور حقوقی خاورمیانه و شمال آفریقای عفو بین‌الملل می‌گوید: «فهرست موارد هولناک نقض حقوق بشر در ایران، از شمار هراس‌آور اعدام‌ها تا آزار بی‌امان و تعقیب کیفری مدافعان حقوق بشر، تبعیض فراگیر علیه زنان و اقلیت‌ها و استمرار جنایات علیه بشریت، نشانگر وخیم‌تر شدن شدید وضع حقوق بشر در کارنامه این کشور است.»
🔺 به گفته او «نشست آتی شورای حقوق بشر سازمان ملل برای بررسی کارنامه ایران فرصت بسیار مهمی برای جامعه جهانی است تا به شکل صریح و قاطع به مقام‌ها و مسئولان ایرانی اعلام کند که بی‌اعتنایی هولناک آنان به وضع حقوق بشر مورد اغماض قرار نخواهد گرفت.»
🔺 «این نشست، به علاوه، فرصتی برای کشورهای دنیا است تا به استمرار ناپدیدسازی قهریِ هزاران ناراضی سیاسی در سه دهه گذشته توجه بیشتری نشان دهند؛ این جنایتی علیه بشریت بوده که جامعه جهانی مدت مدیدی است آن را ندیده گرفته است.»
🔺 کارنامه حقوق بشری ایران آخرین بار در سال ۲۰۱۴ مورد بررسی قرار گرفته بود؛ از آن زمان تاکنون، مقام‌ها و مسئولان ایرانی ابعاد سرکوب را به شکل چشمگیری افزایش داده‌اند.
🔺 هزاران نفر به دلیل ابراز عقاید خود یا مشارکت در تظاهرات‌های مسالمت‌آمیز بازداشت شده‌اند و موج سرکوب انتقام‌جویانه‌ای علیه مدافعان حقوق بشر، از جمله فعالان کارزار مبارزه با قوانین حجاب اجباری به راه افتاده است تا آخرین بقایای جامعه مدنی ایران را نیز نابود کند.
🔺 مقام‌ها و مسئولان ایرانی حقوق مربوط به محاکمه عادلانه را بیش از پیش نقض کرده و بیش از دو هزار و ۵۰۰ نفر، از جمله بزهکاران نوجوان را با نقض شنیع قوانین بین‌المللی اعدام کرده‌اند.
🔺 «عفو بین‌الملل» در نامه‌ای که به شورای حقوق بشر سازمان ملل، در آستانه برگزاری نشست آتی آن، ارسال کرده نتیجه گرفته است که دولت ایران به لحاظ وضع حقوق بشر «در جمیع جهات قصور ورزیده» است.
🔺 «عفو بین‌الملل» از مقام‌ها و مسئولان این کشور خواسته است تا محدودیت‌های وضع‌شده بر حق آزادی بیان، حق ایجاد تشکل و حق تجمع مسالمت‌آمیز را لغو کنند، به اعمال تبعیض علیه زنان و اقلیت‌ها خاتمه دهند، صدور احکام اعدام را بلافاصله به حال تعلیق درآورند و به اعمال شکنجه و سایر بدرفتاری‌ها، محاکمات ناعادلانه، و جنایات مستمر علیه بشریت پایان دهند.

🔹 دانلود فایل پی‌دی‌اف اطلاعیه عفو بین‌الملل به فارسی
https://t.me/Amnesty_International/1474
🔹 لینک اطلاعیه عفو بین‌الملل به انگلیسی
https://bit.ly/2Ns76x2