بنیاد عبدالرحمن برومند برای حقوق بشر در ایران
2.9K subscribers
3.04K photos
742 videos
270 files
1.99K links
🍀 حقوق بشر و دموکراسی برای ایران

ارتباط از طریق واتساپ، تلگرام و سیگنال:
+1 (202) 926-5503

🔶 آدرس سایت
https://www.iranrights.org/fa/

📨 تماس با ما
info@boroumandcenter.org

🔸ایکس
twitter.com/IranRights_org

🔸فیسبوک
facebook.com/B
Download Telegram
بیژن بازرگان در شهریور ۱۳۶۷ در زندان گوهردشت اعدام شد.

کسانی که در تابستان ۶۷ در زندان‌ بودند، شهادت می‌دهند که سوالات از زندانیان وابسته به سازمان‌های چپ در مورد عقایدشان بوده و آنها به اتهام "ضد مذهبی" بودن، تأکید بر عقایدشان و توبه نکردن محکوم شدند.

سرگذشت آقای بیژن بازرگان را بخوانید.
🔗http://bit.ly/39a4D2p
صفحه یادبود آقای بازرگان در وبسایت بنیاد برومند
🌐https://www.iranrights.org/fa/memorial/story/-7227/bijan-bazargan

https://t.me/IranRights (بنیاد عبدالرحمن برومند)
Forwarded from Aasoo - آسو
«مسئله‌ی بنیادین ایران چیست و چه چیزی می‌تواند نقطه‌ی پیوند ایرانیان باشد؟ لادن برومند از مدیران بنیاد برومند و پژوهشگر در حوزه‌های جامعه‌شناسی سیاسی و تاریخ، در پاسخ به این پرسش‌ها توافق بر سر یک قانون اساسی دموکراتیک را که تنوع فرهنگی و قومی موجود در جامعه‌ی ایران را به رسمیت بشناسد، تکیه‌گاهی برای هویت ملی ایرانیان می‌داند. او اهمیت یافتن مسئله‌ی حقوق بشر نزد فعالان مدنی و سیاسی را یکی از بزرگ‌ترین شانس‌های فرهنگ سیاسی ایران می‌داند و می‌گوید که نگرانی‌اش در مورد آینده‌ی ایران این است که ناسیونالیسم روی یک موج هیجانی سوار است و مبتنی بر اندیشه‌ی فلسفی جدی نیست.»

aasoo.org/fa/articles/2626
@NashrAasoo 🔻
Forwarded from Aasoo - آسو
قانون اساسی‌ دموکراتیک، پیوندی مدنی برای همه‌ی ایرانیان 🔻

🗨 لادن برومند:«نگرانی من در مورد ایران این است که ناسیونالیسم روی یک موج هیجانی سوار است و مبتنی بر اندیشه‌ی فلسفی جدی نیست. یعنی چیزی مثل وابستگی عشایری، خانوادگی و خونی است و وقتی که این وابستگی‌ها تهییج می‌شوند فضای بحث و گفت‌وگو از بین می‌رود. من خیلی نگران این موضوع هستم به ویژه این که ما بازیگران خارجی داریم که به نفع‌شان نیست که ایران دموکراتیک شود. روسیه از این طرف و چین از آن طرف سعی خواهند کرد و اگر نتوانند از اسلام‌گرایی به عنوان کارتی که ضد دموکراسی غربی است استفاده کنند، فوراً سراغ تقویت نیروهای ناسیونالیستی می‌روند. در خود ایران هم چون عادت به دموکراسی و گفت‌وگو نداریم، باید نیرویی قوی در برابر آن باشد تا مانع از بروز خشونتی جدید شود.»

🗨 «فعالان جامعه‌ی مدنی، چه جمهوری‌خواه و چه پادشاهی‌طلب، روی حقوق بشر حساس هستند. اطلاعیه‌های ۱۵ نفر یا آن بیانیه‌ی اوّل که پس از خیزش زمستان ١٣٩۶ توسط نسرین ستوده، نرگس محمدی از داخل زندان و این طرف شیرین عبادی یا روحانی‌ای مانند محسن کدیور امضا شد، متن خوبی داشت و این مسئله‌ی مهمی است. این گفتمان با گفتمان مدعی تاج و تخت ایران هم منافاتی ندارد و این خودش می‌تواند بسترساز حرکت‌های جمعی شود. ولی تا وقتی این حرکت تشدید نشده است مشکل بتوان دید که چه شکلی به خود خواهد گرفت. در این فرایند ممکن است فعالان جامعه‌ی مدنی و گروه‌های سیاسی به هم بپیوندند اما مسئله این‌جا است که جمهوری اسلامی نمی‌گذارد گروه‌های سیاسی شکل بگیرند و یا حتی سازمان‌های مدنی کار کنند. در نتیجه ما طیفی از شخصیت‌های مدنی متفرق‌شده و مرعوب داریم که سعی می‌کنند کار خودشان را بکنند.»

🗨 «نظر فرهنگی، ایدئولوژیکی و سیاسی و به خصوص مذهبی کار جمهوری اسلامی تمام است. جمهوری اسلامی باعث نوعی حرکت اصلاحی در دین شده است که این دویست سال مدرنیزاسیونی که پشت سر گذاشتیم نتوانسته بود ایجاد کند. این‌ها پیامدهای مثبت این فاجعه‌ی تاریخی و تراژدی بزرگ کشور ما هستند. نیروهای مختلف اجتماعی که از این «رفتن نظام» آگاه می‌شوند، در واقع از قدرت خودشان آگاه می‌شوند و حالا این آخرین مقاومت نظام است که مانع از اتصال نیروهای پراکنده‌ی نارضایی اجتماعی و تبدیلش به یک موج قوی می‌شود. ما الان یک جنگ روانی داریم که اگر نیروهای اجتماعی به قدرت خودشان پی برند و به بقیه متصل شوند به نظرم خیلی سریع اتفاقی خواهد افتاد چون همه‌ی شرایطش موجود است. نظام جمهوری اسلامی از نظر ایدئولوژیک و از نظر تاریخ و مشروعیت، ساقط شده است و فقط اسکلت و خشونت عریانش باقی مانده و با این دو است که توانسته خودش را نگاه دارد.»

@NashrAasoo 💬
💢 حکومتی که در آن قاتلان ترفیع می‌گیرند و تشویق می‌شوند

🔻به گزارش پایگاه خبری حوزه هنری، کتاب «نقاشی قهوه خانه» که خاطرات کاظم دارابی از متهمان پرونده #میکونوس را به تصویر می‌کشد برنده جایزه کتاب سال شد. در ۲۳ ‌‌‌آذر ماه، در مراسمی عمومی در کتابخانه ملی با حضور رئیس جمهور، حسن روحانی، جایزه کتاب سال در بخش مستندنگاری به نویسنده این کتاب، محسن کاظمی اهدا شد. دارابی در این کتاب تلاش می‌کند بی‌گناهی خود در پرونده میکونوس را نشان دهد.

🔻کاظم دارابی در یک دادگاه صالح و عادلانه با استفاده از تمام حقوق یک متهم به خاطر مباشرت در کشتار رهبران کرد در رستوران میکونوس برلین به حبس ابد محکوم و پس از گذراندن ۱۵ سال از دوران حبس خود از آلمان اخراج شده بود.

🔎 مرکز اسناد حقوق بشر ایران در سال ۱۳۸۶ گزارشی ارزشمند از پرونده میکونوس منتشر کرده است که در اختیار عموم قرار دارد.

بخش‌هایی از این گزارش به شرح زیر است:

🔸در ۲۶ شهریور ۱۳۷۱، مأمورين جمهوری اسلامی ايران سه نفر از رهبران حزب دموكرات كردستان ايران و يكی از دوستان ايشان را در يک سالن خصوصی در رستوران ميكونوس در منطقه ويلمرسدورف برلين، در آلمان به قتل رساندند. اين حمله از سری ترورهای سازمان‌يافته توسط دولت جمهوری اسلامی ايران بعد از انقلاب به منظور ارعاب و مختل نمودن فعاليتهای سياسی مخالفين رژيم بود.

🔸دستور اجرای عمليات ميكونوس توسط كميته امور ويژه جمهوری اسلامی صادر شد كه در زمان وقوع واقعه شخص رهبر، آيت‌االله علي خامنه‌ای، رياست آن را بر عهده داشت و رئيس جمهور، حجت الاسلام اكبر هاشمی رفسنجانی، وزير اطلاعات، علی فلاحيان و وزير امور خارجه، علی اكبر ولايتی از اعضای آن بودند. كميته امور ويژه، حجت الاسلام فلاحيان را مسئول نظارت بر اجرای عمليات نمود.

🔸عمليات ميكونوس توسط پرسنل شورای عمليات ويژه وزارت اطلاعات جمهوری اسلامی و عوامل مستقل كه توسط مأموران وزارت اطلاعات جمهوری اسلامی استخدام شده بودند انجام شد.

🔸حجت الاسلام فلاحيان، عبدالرحمان بنی‌هاشمی را به سرپرستی تيم ميكونوس برگزيد. بنی‌هاشمی توسط يكی از اعضای وزارت اطلاعات مستقر در آلمان به نام كاظم دارابي مورد مساعدت قرار گرفت. دارابی چهار تبعه لبنانی مقيم آلمان به نامهای يوسف محمد السيد امين، عباس حسين رايل، محمد آتريس و عطااالله اياد را كه از طريق ارتباطشان با حزباالله يا امل می‌شناخت برای همكاری در عمليات استخدام نمود.

🔸قتل‌ها توسط عبدالرحمان بنی‌هاشمی و عباس حسين رايل كه عامل باتجربه حزب‌االله بود و به اردلان و دكتر شرفكندی تير خلاص زد صورت گرفتند. يوسف امين امنيت قاتلين را با مسدود نمودن درب ورودی رستوران در طول عمليات فراهم آورد. فرج‌االله حيدر رانندگی اتومبيل فرار را به عهده داشت و يک تبعه ايرانی ديگر كه تنها به نام محمد شناخته شد محل عمليات را تا قبل از عمليات زير نظر داشت.

🔸اگرچه بنی‌هاشمی، حيدر و محمد توانستند با موفقيت از آلمان بگريزند ولی بيشتر افرادی كه به طور مستقيم در قتل ميكونوس دست داشتند سريعاً دستگير شدند.

🔸دادگاه ميكونوس سه سال و نيم طول كشيد. دادگاه در اين مدت ۲۴۶ بار تشكيل جلسه داد و ۱۷۶ نفر در دادگاه شهادت دادند. يكی از شهود، مأمور عالی‌رتبه اطلاعاتی سابق وزارت اطلاعات جمهوری اسلامی بود و مدارک مستند از پرونده‌های اطلاعاتی گرفته تا نوارهای ضبط شده اخبار تلويزيون ايران بررسی شدند.

🔸دادگاه عالی برلين سرانجام در ۲۱ فروردين ۱۳۷۶ رأی خود را اعلام نمود. كاظم دارابی به حبس ابد محكوم شد. حكم اشعار ميداشت «دارابی ... قتل‌ها را برای سرويس مخفی ايران سازماندهی نمود. او از هدف باخبر بود و به طور ارادی در قتل چهار نفر شركت كرد.» عباس حسين رايل نيز به حبس ابد محكوم شد.

🔸برای اولين بار در تاريخ حقوقی آلمان، يک دادگاه عالی آشكارا يک دولت ديگر را در يک پرونده قتل مسئول شناخت. آلمان سفير خود را از تهران فرا خواند و ساير كشورهای اروپايي را به چنين عملی ترغيب نمود. در همبستگی با آلمان، چهارده كشور اروپايی علاوه بر نيوزلند و استراليا روابط ديپلماتيک خود با ايران را به حالت تعليق در آوردند اما بيشتر سفرا ظرف يک ماه به تهران برگشتند.

🔸كاظم دارابی كه فراهم كننده امور پشتيبانی و تداركاتی در عمليات ميكونوس بود، مأمور فعال وزارت اطلاعات و عضو سپاه پاسداران انقلاب اسلامی شناسايی شده بود. دارابي همچنين عضو هيئت امناء مسجد امام جعفر صادق در برلين بود. اداره كل حراست از قانون اساسي آلمان بر اين باور است كه اين مسجد در ارتباط تنگاتنگ با طرفداران حزباالله است. اداره كل حراست از قانون اساسی آلمان بر اين باور است كه دارابی رابط و واسطه بين افراد حزب‌االله و جمهوری اسلامی ايران بود .

@IranRights
@shirinebadiofficial

همه راه‌ها آزموده شده و بی‌نتیجه مانده، صندوق بعدی بایستی برای تعیین کل ساختار سیاسی و قانون اساسی ایران باشد
شیرین عبادی

چهل و یک سال از تاسیس جمهوری اسلامی گذشت است. انقلابی که از همان روزهای نخست به یغما رفت و در چهار دهه انواع راه حل‌های سیاسی و حتی اجتماعی امتحان شد که شاید با کمترین هزینه بتوان ساختار قدرت را به نحوی که مطلوب مردم باشد تغییر داد.

یکی از این راه‌حل‌های کم‌هزینه #اصلاحات سیاسی و اجتماعی بود. اما حتی این ایده هم وقتی از سوی گروه‌های اصلاح‌طلب مصادره شد جز فرصت‌سوزی حاصلی نداد.
در دوران مجلس ششم شورای اسلامی دو قوه مجریه و مقننه در اختیار #اصلاح‌طلبان بود که متاسفانه نتیجه آن هیچ تغییر ساختاری در حوزه #سیاست و قانون نبود.
ساختار سیاسی حکومت و قانون اساسی راه را بر هر اصلاحی بسته است و برای تغییر آن اراده، توان و خواستی بیشتر از بده-بستان اصلاح‌طلبان درون حکومت با قطب قدرت لازم بود، که در آنها این توان و اراده دیده نشد.

برخی افراد مقصر نهایی را شخص #خامنه ای دانسته و یا به نظارت استصوابی شورای نگهبان اعتراض دارند اما باید توجه داشت که موضوع از تنزل دادن آن به یک شخص یا یک نهاد فراتر است. این #قانون_اساسی است که همه قدرت مطلق را در یک فرد جمع کرده و باعث گسترش فساد و استبداد شده، پس مشکل را باید در سرچشمه دید. مساله امروز، «نهاد #ولایت_فقیه» است نه فقط شخص #ولی‌فقیه و آنچه که راه را بر هرگونه اصلاحی بسته، خود #قانون_اساسی است.

در سی سال گذشته (بعد از مجلس یکم و دوم که تلاش‌هایی را برای مقاومت در برابر حقوق مردم از خود نشان داده بود) راه‌های بسیاری امتحان شده است. مجلس‌ در دوره‌های مختلف با مشارکت بسیاری از افراد از هر دو جناح اصلی داخل حکومت تشکیل شد و هیچ حاصلی هم برای مردم نداشت.

تا جایی که امروز خشونت سیاسی بیشتر و عریان‌تر شده است، وضعیت اقتصادی ، بدترین شرایط ونزوئلا و کره شمالی شدن را در چشم‌انداز ایران قرار داده، اختلاس و فساد، بیداد می‌کند و سفره مردم روزبه‌روز کوچکتر می‌شود. حکومت ایران که مسوول همه این بحران‌هاست، همه مشکلاتش را به یک دشمن بیرونی از جمله امریکا نسبت می‌دهد و ناامیدی و افسردگی و فقر، جامعه ایرانی را در بن‌بستی گرفتار کرده است.

مضحک نیست که در چنین شرایطی باز هم شاهدیم که دولت در حال گرم کردن تنور #انتخابات مجلس یازدهم است و از شادی مشارکت سیاسی حرف می‌زند؟ آنهم بعد از حوادث دردناک آبان و دی ماه امسال؟!

و عجیبتر اینکه برخی از احزاب و یا فعالان سیاسی مساله‌شان هیچ‌یک از اینها نیست، به این بن‌بست باور ندارند و تنها مشکلشان اعتراض به میزان گسترده #رد_صلاحیت‌ها است! می‌گویند به همین دلیل در انتخابات شرکت نمی کنند! برخی دیگر هم از این پیشتر رفته‌ و تصور می کنند داشتن پایگاهی ولو کوچک شاید بتواند دریچه ای برای اصلاحات در آینده باز کند. بالاخره آب‌باریکه‌ای هم که برسد غنیمت است!

«آزموده را آزمودن خطاست!» هیچ راه تجربه نشده‌ای در چارچوب این قانون اساسی وجود ندارد. همه آزمودنی‌ها تجربه شده و متاسفانه هیچ‌کدام نتیجه‌ای نداده است.
با توجه به نکات فوق فعالان سیاسی و احزابی که هنوز بین مردم مقبولیتی دارند بهتر است با بیان درست مشکلات ساختاری حکومت به مردم یادآور شوند که امیدی به اصلاح حکومت جمهوری اسلامی وجود ندارد و به ناچار باید سراغ جراحی بزرگتر یعنی اصلاح قانون اساسی رفت و سازوکارهای آن را پیدا کرد.

اگر کسی معتقد است که جاده دموکراسی از #صندوق_رای می‌گذرد، که البته سخن درستی است، اما این دیگر صندوق مورد نظر برای تعیین چند نماینده بی‌اختیار نیست. اگر قرار است صندوقی ما را به سمت دموکراسی پیش ببرد، صندوق تغییر ساختار سیاسی حکومت و عبور از قانون اساسی فعلی است و لاغیر.

https://t.me/shirinebadiofficial
🔴 سیامک مومنی، جوان ۱۸ ساله‌ای است که به گفته خودش پیش از اعتراضات آبان ۹۸ به عنوان پیک موتوری کار می‌کرده و «نان آور» خانواده بوده است. او پس از بازداشت در جریان اعتراضات آبان ماه در شهرستان پرند به هم‌بندی‌های خود گفته بود «از روزی که شنیدم بنزین گران شده دیگر توان کار کردن نداشتم و نمی‌توانستم با بنزین ۳ هزار تومانی کار کنم و زندگی خود و خانواده‌ام را بچرخانم. به خیابان رفتم و با پلاکاردی که در دست داشتم اعتراض کردم و بازداشت شدم.»

🔴 آقای مومنی روز شنبه ۵ بهمن ماه ۹۸، بعد از شنیدن حکم ۱۰ سال حبس خود که توسط دادگاه انقلاب تهران صادر شده بود، با بریدن رگ دست خود در زندان تهران بزرگ (فشافویه) اقدام به خودکشی کرد که البته با انتقال به بیمارستانی خارج از زندان از مرگ نجات پیدا کرد.

منبع: هرانا

🔵 بازداشت‌شدگان آبان ۹۸ و خانواده‌هایشان را از یاد نبریم.

https://t.me/IranRights (بنیاد عبدالرحمن برومند)
زندگی دکتر قاسملو و تاریخ حزب دموکرات کردستان ایران به شکلی غیرقابل‌ تفکیک درهم‌ تنیده است. ترور وی در خارج از ایران به دلیل نقش محوری‌اش در این حزب برنامه‌ریزی شد.

برنامهٔ سیاسی آیت‌الله خمینی که هدفش برقراری ولایت مطلقه فقیه و سلب آزادی‌های سیاسی از دگراندیشان بود با برنامه حزب دموکرات کردستان ایران که خواهان دموکراسی برای ایران و خودمختاری برای کردستان بود خوانایی نداشت. این حزب خواهان جدایی دین از دولت بود و بنابراین رفراندوم برای استقرار جمهوری اسلامی را تحریم کرد.

در زمانه‌ای که کتاب خاطرات کاظم دارابی، یکی از محکومان پرونده میکونوس جایزه بهترین کتاب سال در بخش مستندنگاری را از دست رئیس جمهوری ایران دریافت می‌کند، یاد قربانیان ترورهای سیاسی خارج از ایران را گرامی می‌داریم.

سرگذشت دکتر قاسملو
🔗 http://bit.ly/2SrMgQ0

صفحه یادبود دکتر قاسملو در وبسایت بنیاد برومند
🌐 https://www.iranrights.org/fa/memorial/story/30421/abdol-rahman-qasemlu-ghassemlou

https://t.me/IranRights (بنیاد عبدالرحمن برومند)
Audio
هفتمین برنامه #رادیوچارسو با
حضور مریم حسین خواه         


#مریم_حسین‌خواه روزنامه‌نگاری که سال‌ها پیش به دلیل فعالیت‌هایش در جنبش زنان بازداشت شده بود،درهفتمین برنامه‌ی رادیو چارسو به این سوال پاسخ مي‌دهدکه اگرخانواده‌ی فرد بازداشت‌شده، نخواهد یا نتواند در مورد او اطلاع‌رسانی کند، چطور می‌توان سکوت خبری را شکست؟ او به نقش وکیل و دوستان فرد بازداشت‌شده اشاره می‌کند و از لزوم تشکیل حلقه‌های حمایتی برای اطلاع‌رسانی و پشتیبانی از زندانیان سیاسی و خانواده‌هایشان می‌گوید. قسمت هفتم رادیو #چارسو با قطعه‌ «مربای گلوله» با صدای #خاطره_حکیمی و آهنگ سازی و تنظیم #روزبه_اسفندارمز  به پایان می‌رسد.

#بنیاد_پورزند
@pourzandfoundation
منیره عربشاهی، فعال مدنی که در زندان اوین به سر می‌برد، در نامه‌ای در مورد وضعیت سلامت خانم سمانه نوروز مرادی هشدار داده است.

او می‌گوید: ماه‌هاست که سمانه با عفونت شدید سینه مواجه شده و به تازگی با بزرگتر شدن توده ایجاد شده در سینه، هایپر شدن وضعیت سرطانی سینه مشخص شده است.

خانم نوروز مرادی، ۱۴ سال است که از بیماری لوپوس نیز رنج می‌برد و شرایط درمان این بیماری در زندان اوین برای او فراهم نیست.

خانم عربشاهی ادامه می‌دهد: «به تازگی با معاینه مجدد پزشک زنان زندان شرایط بیماری وی را اورژانسی تشخیص داده که باید سریعا به بیمارستان اعزام شود. اما با کوتاهی‌های عوامل زندان و نگرفتن وقت جراحی از بیمارستان سمانه با وجود اورژانسی بودن وضعیتش هنوز عمل نکرده و این سهل انگاری کادر بهداری زندان باعث پیشرفت عفونت سینه و حمله‌های مکرر لوپوس به وی شده است.»

پیشتر نیز نرگس محمدی در نامه‌ای به ممانعت مسئولان زندان از شرکت خانم نوروز مرادی در مراسم درگذشت پدرش و فشار روحی ناشی از این اقدام مسئولان زندان اعتراض کرده بود.

متن کامل نامه خانم عربشاهی در وبسایت هرانا: https://www.hra-news.org/letters/a-792/

@IranRights
سپهبد نادر جهانبانی ۲۲ بهمن ۱۳۵۷، بین ساعت ۷ و ۸ شب در محل خدمتش در پست هوایی دوشان تپه دستگیر شد و به مدرسه رفاه منتقل شد.

خبر اعدام آقای نادر جهانبانی به همراه ۱۰ نفر دیگر، در روزنامه کیهان ۲۲ اسفند ۱۳۵۷ و روزنامه اطلاعات، ۲۳ اسفند ۱۳۵۷ منتشر شد.

در بین افسران نیروی هوایی بسیار محبوب بود و هیچ مدرکی بر علیه او وجود نداشت. آیا محبوبیت‌اش موجب صدور حکم اعدام برای او شد؟

آقای جهانبانی گرچه امکان خروج از کشور را داشت، اما پیشنهاد اعضای خانواده‌اش برای خروج از کشور را رد کرده بود و معتقد بود: «من سرباز این وطن هستم. امکان ندارد وطنم را ترک کنم».

در آستانه انقلاب ۵۷، ورق بزنید و سرگذشت سپهبد نادر جهانبانی را بخوانید.
🔗 http://bit.ly/2uqPVFP

سرگذشت سپهبد نادر جهانبانی در یادبود امید:
🌐 http://bit.ly/2UF2uI5

https://t.me/IranRights (بنیاد عبدالرحمن برومند)
🔲 پرونده آقای حسین تکبعلی‌زاده به آتش‌سوزی سینما رکس آبادان در ۲۸ مرداد ۱۳۵۷ مرتبط است.

▪️آقای تکبعلی‌زاده در دادگاه ویژه رسیدگی به پرونده سینما رکس آبادان، اتهامات خود مبنی بر شرکت در آتش‌سوزی سینما رکس را پذیرفت اما ارتباط خود با هر گروهی از جمله ساواک را رد کرد.

▪️هیچ کدام از متهمان دادگاه ویژه رسیدگی به پرونده سینما رکس، از جمله آقای تکبعلی‌زاده، در زمان دفاع از خود وکیل نداشتند. اطلاعات موجود نشان می‌دهد آن‌ها پیش از برگزاری دادگاه نیز وکیلی در اختیار نداشتند و مشاوره حقوقی ندیده بودند. آقای موسوی تبریزی، رییس دادگاه در مصاحبه‌ای که در سال ۱۳۹۱ انجام داد گفت: «متهمان از حق داشتن وکیل برخوردار بودند» در عین حال آقای نقیبی، دادستان ویژه دادگاه در یکی از جلسات و خطاب به شاهدی که خود را وکیل یکی از خانواده‌های کشته‌شدگان حادثه سینما رکس معرفی کرد، گفت: «در دادگاه ما کسی را به عنوان وکیل نمی‌شناسیم. .... ما موکل و وکیل اینجا نداریم. هر کسی را قایم به شخص و قایم به ذات می‌شناسیم.»

▪️آقای تکبعلی‌زاده در زمان اعدام ۲۳ سال داشت.

▪️با آن‌که دادگاه، ساواک را مسئول آتش‌سوزی سینما رکس آبادان معرفی کرد، اما با کشته‌شدگان آتش‌سوزی سینما رکس آبادان هیچ‌گاه مانند سایر شهدای انقلاب برخورد نشد. برخی گزارش‌ها از «قصد شهرداری آبادان برای تخریب مزار گروهی کشته‌شدگان آتش‌سوزی سینما رکس در اواخر دهه هشتاد شمسی» خبر دادند. فرزند یکی از کشته‌شدگان سینما رکس حتی از بخشنامه‌ای صحبت کرد که طبق آن «خانواده سینما رکس جزو خانواده شهدا محسوب نمی‌شدند.» به این ترتیب او، پیش از پایان سال تحصیلی از مدرسه شاهد محل زندگی‌اش اخراج شد. به این ترتیب به گفته یک نویسنده آبادانی، موضوع آتش‌سوزی سینما رکس «هنوز در آبادان آتش زیر خاکستر است.»

▪️طبق گزارشات رسمی منتشر شده در رسانه‌ها در زمان آتش‌سوزی سینما رکس، ۳۷۷ نفر در آتش سوختند. هر چند در گزارشات دیگر غیررسمی اعداد بالاتری ذکر شده است.

جزئیات بیشتر را در این لینک بخوانید: 🔗http://bit.ly/309bVjA

سرگذشت آقای تکبعلی‌زاده و اتفاقات تاریخی مربوط به آتش‌سوزی سینما رکس در وبسایت بنیاد برومند:
🌐https://www.iranrights.org/fa/memorial/story/-8094/hossein-takbalizadeh

@IranRights
پرونده تیمسار سرتیپ غفاریان امید به موج اعدام‌های ماه‌های اول بعد از پیروزی انقلاب ۵۷ و در پی وقایع ۲۷ دی ماه ۱۳۵۷ در دزفول و اندیمشک مربوط است.

بنا به گفته یک فرد مطلع، تیمسار سرتیپ غفاریان امید برای محافظت از جان نیروهایش مسئولیت تمام کارهای زیردستانش را به عهده گرفت.

در ۵۳ سالگی در اسفند ۵۷ در دزفول تیرباران شد.

سرگذشت آقای غفاریان امید و برگی از دفتر انقلاب ۵۷ را بخوانید.
🔗http://bit.ly/37etVuX

صفحه یادبود آقای غفاریان امید در وبسایت بنیاد برومند
🌐https://www.iranrights.org/fa/memorial/story/-3607/akbar-ghafarian-omid

https://t.me/IranRights (بنیاد عبدالرحمن برومند)
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
اعتراض موقوف؛ مگر اعتراض به نفع حکومت

در سالروز انقلاب ۵۷، رویا برومند، مدیر اجرایی بنیاد برومند، نکته‌ای در رابطه با حق اعتراض یادآوری می‌کند.

اشاره رویا برومند در بخش اول سخنانش به فایل صوتی مکالمه تلفنی مهدی محمودیان، خبرنگار و یک بازجوی اطلاعات سپاه است که هفته گذشته به صورت عمومی منتشر شد. در این فایل صوتی می‌شنویم که بازجو آقای محمودیان را متهم به انتشار فراخوان توئیتری جهت روشن کردن شمع برای قربانیان هواپیمای اوکراینی و برنامه‌ریزی برای تجمع غیرقانونی می‌کند. دلیل فراخوان در صحبت‌های رویا برومند به اشتباه، چهلم کشته‌شدن معترضان آبان ماه ذکر شده است.

لازم به ذکر است که آقای محمودیان روزی سه‌شنبه ۱۵ بهمن ماه، در منزل شخصی توسط نیروهای امنیتی بازداشت شده است.

لینک فایل صوتی:
🔗https://t.me/bbcpersian/59073

https://t.me/IranRights (بنیاد عبدالرحمن برومند)
دخترش بخاطر دارد که سرهنگ لطیفی نپذیرفت که از کشور خارج شود. استدلال می‌کرد که چون یک مهندس بوده و جرمی مرتکب نشده است، از بازخواست در امان خواهد بود.

در ۴۱ سالگی در پشت‌بام زندان قصر تیرباران شد.

سرگذشت سرهنگ لطیفی را بخوانید:
🔗http://bit.ly/2uB1Twk

صفحه یادبود محمد باقر لطیفی مقدم در وبسایت بنیاد برومند
https://www.iranrights.org/fa/memorial/story/-3651/mohammad-baqer-latifi-moqadam-tehrani

https://t.me/IranRights (بنیاد عبدالرحمن برومند)
شاپور بختیار در طول مدت زمامداریش (۱۳ دی تا ۲۲ بهمن ۵۷) ساواک را منحل کرد، تمامی زندانیان سیاسی را آزاد کرد، به مطبوعات آزادی داد و سانسور را منسوخ کرد. او به ملت درباره ظهور یک دیکتاتوری جدید هشدار داد و از ایرانیان مصرانه خواست تا احزاب سیاسی و اتحادیه‌های کارگری خود را ایجاد کرده و برای انتخابات آماده شوند.

سرگذشت شاپور بختیار و برگی از انقلاب ایران را بخوانید:
🔗 http://bit.ly/2HjKZ8e

صفحه یادبود شاپور بختیار در وبسایت بنیاد برومند برای حقوق بشر در ایران
🌐 https://www.iranrights.org/fa/memorial/story/28402/shapur-bakhtiar

https://t.me/IranRights (بنیاد عبدالرحمن برومند)
آقای زرگر پایه‌گذار مؤسسه «راه معرفت» بود که به ترویج عرفان اکنکار می‌پرداخت. اکنکار (به انگلیسی: Eckankar) جنبش معنوی جدیدی است که در سال ۱۹۶۵ در ایالات متحده امریکا بنیان گذاشته شد. پیروان این جنبش اعتقاد دارند که خدا از طریق «صوت یا نور» با روح افراد ارتباط برقرار می‌کند. هدف اصلی پیروان این عقیده رسیدن به خودشناسی و در نهایت شناخت خدا است. وقتی شناخت خدا حاصل شد، آن گاه فرد «همکار حقیقی خدا» خواهد شد.

با اتهام «افساد فی‌الارض» از طریق «تبلیغ و ترویج جنبش نوظهور عرفانی اکنکار» به اعدام محکوم و در بهمن ۱۳۹۶ در زندان رجایی‌شهر کرج اعدام شد.

سرگذشت آقای زرگر را بخوانید:
🔗http://bit.ly/2HffcWa

صفحه یادبود کریم زرگر در وبسایت بنیاد برومند
🌐https://www.iranrights.org/fa/memorial/story/-8071/karim-zargar

https://t.me/IranRights (بنیاد عبدالرحمن برومند)
نامی آغشته به خون و مرگ

۴۱ سال پیش در چنین روزی آیت‌الله خمینی صادق خلخالی را به‌عنوان اولین حاکم شرع برگزید تا احکام مبتنی بر موازین شرع را صادر کند. نام صادق خلخالی برای همیشه در تاریخ ایران ماندگار شد، نامی آغشته به خون و مرگ.

ماه‌ها هیچ‌گونه آیین دادرسی خاصی برای دادگاه انقلاب مقرر یا تدوین نشد. صلاحیت دادگاه بر مبنای تشخیص حاکم شرع و تفسیر او از شریعت (مبتنی بر تعالیم قرآن، سنت پیامبر و دوازده امام، و نیز آرای علمای شیعه) تعیین می‌شد و درنتیجه صدور احکام خودسرانه تبدیل به قاعده شد و صادق خلخالی بسیاری از ایرانیان (و اتباع خارجی) را در سراسر کشور (و حتی در خارج کشور) به مرگ محکوم کرد.

دادگاه‌های انقلابی، در سراسر کشور هزاران نفر را با عطف به ماسبق، بدون اتهامات روشن و مدارک و شواهد معتبر و محروم از وکیل مدافع محاکمه کردند. محکومان از فرجام‌خواهی محروم بودند و حکم محکومان به مرگ، اغلب ساعاتی پس از صدور به اجرا گذاشته می‌شد.

عدالت، واژه فراموش‌شده‌ای بود که هرگز در هیاهوی خشم انقلابی فرصت تولد پیدا نکرد.

https://t.me/IranRights (بنیاد عبدالرحمن برومند)
Forwarded from Aasoo - آسو
دورفمن انگار از ما می‌گوید. واقعاً این آدم‌ها که تصویر می‌کند ما نیستیم؟ مایی که در مقابل رنج‌های مادران خاوران، اقلیت‌های قومی، بهائیان، فریادهای مادر سعید زینالی و ستار بهشتی، کارگران هفت‌تپه و خانواده‌های کشته‌شدگان آبان و هواپیمای اوکراین ناتوان از واکنش‌ایم؟ مدام به خودمان می‌گوییم سکوت ما نشانه‌ی ناتوانی است نه همدستی، اما نکند تاریخ به ما هم بگوید همدست؟ دورفمن انگار به جای ما می‌پرسد: «بابت فقدان عدالت در کشورم تا کجا مسئول هستم؟ برای جبران این وضع ناگوار چه کاری حاضرم بکنم؟»

aasoo.org/fa/notes/2640
@NashrAasoo 🔻
Forwarded from Aasoo - آسو
رجوع به تاریخ برای شکستن طلسم وحشت 🔻

📚 بعد از وقایع آبان ۹۸ و کشته شدن صدها معترض در خیابان‌های ایران، کتابی که خواندنش بیش از همه به من پیشنهاد شد، شکستن طلسم وحشت نوشته‌ی آریل دورفمن است. کتاب را پارسال نشر کرگدن با ترجمه‌ی زهرا شمس در ایران منتشر کرده اما فکر می‌کنم خیلی‌ها امسال متوجه‌اش شده‌اند و به سراغش رفته‌اند.

📚 کتاب درباره‌ی روند بازداشت و محاکمه‌ی آگوستو پینوشه، دیکتاتور سابق شیلی، است و کسی آن را روایت می‌کند که در سال‌های حکومت پینوشه در تبعید بوده است. پشت جلد نوشته شده که دورفمن در این کتاب ضمن پیگیری روند بازداشت و محاکمه‌ی ژنرال پینوشه، از آثار کودتای ۱۹۷۳ بر شیلی و نسل‌های آینده‌ی این کشور سخن می‌گوید و ما را با ترس‌ها و امیدهای مردمی که تحت سرکوب زیسته‌اند آشنا می‌کند. پینوشه در شیلی با کودتا به قدرت رسید و در ۱۷ سالی که در قدرت بود هزاران نفر از مخالفان را کشت و سر به نیست کرد. سال ۱۹۹۰ از قدرت کناره‌ گرفت و هشت سال بعد از کناره‌گیری‌اش در جایی دیگر از دنیا، در لندن و به دستور یک قاضی اسپانیایی دستگیر شد تا به خاطر جنایت‌هایش به دادگاه برود. آریل دورفمن روایت خود را با لحظه‌ای شروع می‌کند که خبر دستگیری او را شنیده است. از همان اول قلاب کتاب به آدم گیر می‌کند و هم‌ذات‌پنداری شروع می‌شود: دیکتاتوری قرار است محاکمه شود. انگار این معجزه‌ و پیشگویی تاریخ برای ماست. برای مایی که دفعات زیادی خیالش را در سر پروراندیم یا آن‌قدر دور بود که اصلاً به آن فکر نکردیم. اما معترضانی بودند که بعد از ساقط کردن هواپیمای ۷۵۲ اوکراین در خیابان‌های ایران به زبانش آوردند: «استعفا کافی نیست، محاکمه لازم است.»

📚 کتاب دورفمن این‌جا سر زبان‌ها افتاده چون برای ما همان کاری را می‌کند که اسمش می‌گوید: «شکستن طلسم وحشت». آدم‌ها این‌جا کتاب دورفمن را به هم می‌دهند چون مردمان روزهای تاریک به امید روشنایی نیاز دارند. نیاز دارند ببینند دنیای دیگری ممکن است. دنیایی که هرچند دیکتاتورش به مجازاتی که مستحقش است نمی‌رسد اما در جایگاه متهم می‌نشیند و سایه‌ی عدالت ترس به جانش می‌اندازد. ایران این روزها شیلی دوران پینوشه نیست اما شباهت‌ها هم کم نیستند. دلخوشی این روزها این است که به همین شباهت‌ها چشم بدوزیم، آن را برای خود تکرار کنیم، ذوق کنیم که چنان پایانی برای ما هم ممکن است. شنیدن صدای دورفمن از دل تاریخ کمک می‌کند که ما هم نقش خود را در تاریخ ببینیم و از احساس حقارت خلاص شویم. «شکستن طلسم وحشت» را می‌خوانیم چون جرئت تخیل پایان خوش، آغاز آن پایان است.

@NashrAasoo 💬
نامه‌ای به دخترانم و هم نسلانش
بخش اول

https://t.me/shirinebadiofficial

این نامه را در #بهمن ۱۳۹۸، چهل و یک سال بعد از انقلابی که من و هم‌نسلان من به راه انداختیم، خطاب به دخترانم و هم‌نسلانشان می‌نویسم. با این امید که ما را به خاطر خطایی که کردیم ببخشند.

ما را ببخشید که دنیای شما را خراب کردیم، قصدمان این نبود. می‌خواستیم دنیای خودمان و شما را بهتر از آنچه که بود بسازیم. اما راه را به‌خطا رفتیم. مشکل در عدم شناخت از #رهبر جدیدی بود که ما، میلیونها ایرانی بدون شناخت درست از او، بدون اینکه یک کتاب از او خوانده باشیم، بدون اینکه سخنانش را در بحث‌های آزاد شنیده باشیم، به دنبالش راه افتادیم و شعار «مرگ بر» و «زنده‌باد» سر دادیم. شاید اگر #آزادی_بیان بود و امکان خواندن آثار #روح‌الله_خمینی وجود داشت، اگر او در رسانه‌ها به گفت‌وگوی آزاد دعوت می‌شد، اگر آزادی احزاب و فعالیت‌های سیاسی وجود داشت شعار «مرگ بر شاه» بر سر زبانها نمی‌افتاد. اگر گروه‌های سیاسی می‌توانستند روشنگری کنند، به ورطه خطرناک دنباله‌روی از رهبری که نمی‌شناختیمش نمی‌افتادیم.

امروز که به گذشته می‌نگرم متوجه می‌شوم که #انقلاب، در زمانی رخ داد که وقتش نبود. اصلاحاتی که این سالها زیاد درباره آن شنیده‌ایم، زمانش همان چهل و اندی سال پیش بود. که اتفاقا با توجه به بیماری #شاه که خودش از روند آن خبر داشت و با توجه به مدیریت شاهپور بختیار که سابقه ایران‌دوستی و وطن‌دوستی او بر کسی پوشیده نبود، زمان #اصلاحات همان‌وقت بود و ما می‌بایستی به جای #خمینی به دنبال او می‌رفتیم. برخلاف شعاری که آن زمان خیلی زود بر زبانها افتاد و به ناراستی ذهن مردم را گمراه کرد بختیار هرگز «نوکر بی‌اختیار» نبود! و همانطور که گفتم همه این مشکلات از آنجا سرچشمه گرفت که ما فرصت شناختن خمینی را نداشتیم. می‌پنداشتیم که رهبر دینی که لباس #روحانی بر تن دارد قابل اعتماد است زیرا #دروغ نمی‌گوید. فکر کردیم خمینی قرار نیست در دنیای مادی و سیاسی ما دخالتی کند. چنانچه خودش اینها را می‌گفت.

و همه چیز ناگهان در خدمت او در آمد. یادم است که منتظر می‌ماندیم تا بیانیه‌های او را از رادیوی #بی‌بی‌سی بشنویم. وقتی او بیانیه می‌داد که مثلا در فلان ساعت به خیابان‌ها بروید، ما پیامش را از رادیو بی‌بی‌سی دریافت می‌کردیم و اگر شاه و اطرافیانش معترض می‌شدند که بی‌بی‌سی در امور داخلی ایران مداخله و انقلاب را هدایت می‌کند، پاسخ کاملا قانع‌کننده بی‌بی‌سی این بود که ما اخبار هر دوطرف را پوشش می‌دهیم؛ هم بیانیه‌ها و اخبار شاه و هم مخالفانش. به هر حال اتفاقی که می‌افتاد این بود که هزاران نفر مثل ما عصرها گوش به رادیو می‌دادند تا بیانیه‌های خمینی خوانده شود و آنها برنامه صبح روز بعد و راهپیمایی ها را بدانند.

بازخوانی این خاطرات برای این نیست که فرض را بر مقصر دانستن دیگران از جمله رادیوهای فارسی‌زبان بگذاریم. چون مقصر ما بودیم که ندانسته به حکومتی که از محتوایش بی‌خبر بودیم رای دادیم. مشکل از ما بود که به جای گوش دادن به سخنرانی‌هایی که تک‌گویی یک فرد بود، به دنبال بحث و گفت‌وگو با او نبودیم. یا حتی به دنبال خواندن یک کتاب از رهبر این جریان نبودیم تا عمق نگاه و نظرش برایمان روشن شود. همانطور که گفتم اگر کتابهای او در ایران چاپ و منتشر می‌شد و در دسترس عموم قرار می گرفت شاید این همه دنباله‌رو پیدا نمی‌کرد و عکسش را در ماه نمی‌دیدند .
اما شد آنچه که نباید بشود و رسیدیم به امروز که ایران زیبا اینچنین عزادار جوانانی است که طی این سالها جان بر سر آزادی داده‌اند تا آن خطای نسل ما را جبران کنند.

رسیده‌ایم به امروزی که جوانانمان با چه #عشق و چه سختی تحصیل می کنند، اما شغل و آینده و رفاهی که انتظارش دارند را در وطن‌شان نمی‌یابند. آزادی و امنیتی که توقع دارند را در میهن‌شان نمی‌بینند. هزاران جوان ایرانی در جستجوی کار و آزادی با چشمان گریان خانه و خانواده را ترک کرده‌اند رفته‌اند تا در اروپا و امریکا رویاهایشان را دنبال کنند و البته باعث سازندگی و آبادانی آن کشورهای میزبان شوند.
چرا؟ چون در چون در وطن جایی برای آنها نمانده است. کشور به اندازه یک خانواده صد فامیل فاسد کوچک شده و هر کسی خارج از این دایره باشد، امیدی به پیشرفت و زندگی سالم و شایسته تلاش و کرامت خود نخواهد داشت.

خمینی که در #پاریس از آزادی برای همگان صحبت می کرد به محض اینکه پایش به ایران رسید و فقط چند هفته بعد از انقلاب اعلام کرد که زنانی که در ادارات و شرکتهای دولتی کار می کنند باید روسری داشته باشند. همانروز فهمیدم که یک روحانی هم می‌تواند به‌راحتی دروغ بگوید. یک رهبر مذهبی هم می‌تواند خدعه کند. و همان روز راهم را به‌شخصه از این انقلاب و رهبرش جدا دانستم.