بنیاد عبدالرحمن برومند برای حقوق بشر در ایران
2.9K subscribers
3.04K photos
742 videos
270 files
1.99K links
🍀 حقوق بشر و دموکراسی برای ایران

ارتباط از طریق واتساپ، تلگرام و سیگنال:
+1 (202) 926-5503

🔶 آدرس سایت
https://www.iranrights.org/fa/

📨 تماس با ما
info@boroumandcenter.org

🔸ایکس
twitter.com/IranRights_org

🔸فیسبوک
facebook.com/B
Download Telegram
🔸 بنیاد عبدالرحمن برومند شهادت‌نامه یکی از زندانیان سابق در اردوگاه لاجوردی ساری را منتشر کرد. در شرایط کنونی که وضعیت بهداشتی زندان‌ها و سلامت زندانیان در بحران همه‌گیری کرونا نگرانی و اعتراض بسیار برانگیخته است، این شهادت‌نامه ضرورت رسیدگی به وضعیت بهداشتی زندان‌ها را نیز خاطرنشان می‌کند.

در این شهادت‌نامه می‌خوانید:

💬 غذایی که در این اردوگاه می‌دادند نه کیفیت داشت و نه مقدارش طوری بود که کسی را سیر کند، فقط به اندازه‌ای بود که بگوییم یک چیزی خورده‌ایم. یک اغذیه‌فروشی در اردوگاه بود که اگر پول داشتی، می‌توانستی چیزی بخری، وگرنه باید به همان چندرغاز غذای زندان بسنده می‌کردی. به ما عدس‌پلو یا استامبولی می‌دادند با ماست. هفته‌ای یک بار مرغ می‌دادند که هم‌بندی‌ها به آن می‌گفتند ردپای مرغ. قورمه‌سبزی می‌دادند که اصلا نمی‌شد اسمش را گذاشت قورمه‌سبزی. شب هم معمولا یک سیب‌زمینی می‌دادند برای سه نفر. گاهی هم یک عدد تخم‌مرغ به هر نفر می‌دادند یا کتلت که ما بهش می‌گفتیم دمپایی. در هفت سالی که در آن اردوگاه بودم، یک بار یک میوه نیاوردند داخل. سبزیجات؟ سبزیجات کجا بود؟

💬 اردوگاه از نظر نظافت هم زیر صفر بود. طبقه دوم سه تا دوش حمام داشت و طبقه سوم هم سه تا. هفته‌ای دو بار یک سالن با سیصد و خرده‌ای نفر می‌رفتند حمام و هفته‌ای دو بار هم سالن دوم با همین تعداد زندانی. یک ساعت هم بیشتر آب گرم باز نبود. برای حدود ۴۰۰ زندانی در یک سالن، پنج سرویس بهداشتی هست و زندانیان باید برای شستن ظرف غذایشان هم از همان سرویس بهداشتی استفاده کنند.

💬 زمان ملاقات برای یکی که مجرد است، دو دقیقه طول می‌کشید و یکی که مثلا زن و بچه‌اش می‌آمدند پنج دقیقه طول می‌کشید. اما ملاقات حضوری را باید از قبل نوبت می‌گرفتی، آن هم ماهی یک بار. اگر حفاظت تایید می‌کرد، رییس عقیدتی هم امضا می‌کرد که «آیا نماز می‌آید یا کلاس قرآن شرکت می‌کند»، آن وقت آن فرد می‌توانست ملاقات حضوری داشته باشد.

🔸 این شهادت‌نامه را می‌توانید از طریق لینک زیر مطالعه کنید.
🔗https://www.iranrights.org/fa/library/document/3569

https://t.me/IranRights بنیاد عبدالرحمن برومند
سخنگوی کمیساریای عالی حقوق بشر سازمان ملل متحد: عاملان مرگ دانیال زین‌العابدینی باید پاسخگو باشند

⭕️ سخنگوی کمیساریای عالی حقوق بشر سازمان ملل متحد در واکنش به مرگ دانیال زین‌العابدینی در روز گذشته در زندان میاندوآب گفت: ما از گزارش‌ها درباره مرگ این کودک‌مجرم در نتیجه ضرب و شتم مأموران وحشت‌زده شده‌ایم.

⭕️ مرگ دانیال زین‌العابدینی در روز پنجشنبه ۱۴ فروردین تأیید شد.

⭕️ در روز یکشنبه ۱۰ فروردین ماه ۱۳۹۹ زندانیان زندان مهاباد در استان آذربایجان غربی در اعتراض به شرایط زندان در وضعیت بحران همه‌گیری کرونا و عدم اعزام به مرخصی دست به اعتراض و شورش زدند.

⭕️ بنا به اطلاعاتی که به دست بنیاد عبدالرحمن برومند رسیده است، در پی شورش و سرکوب اعتراضات توسط نیروهای امنیتی و انتظامی، تعدادی از زندانیان از جمله آقای دانیال زین‌العابدینی به زندان میاندوآب منتقل شدند.

⭕️ بنا به بیانیه کمیساریای عالی حقوق بشر سازمان ملل متحد، خانواده این قربانی گفته‌اند در تماسی که در روز ۱۲ فروردین ماه با فرزندشان داشته‌اند، دانیال گفته بود که به شدت مورد ضرب و شتم قرار گرفته است و به سختی نفس می‌کشد و به کمک نیاز دارد.

⭕️ آقای زین‌العابدینی در زمان دستگیری در سال ۱۳۹۶، تقریبا ۱۷ سال سن داشت. حکم اعدام آقای زین‌العابدین و دو نفر دیگر هم‌پرونده‌ای او در بهار ۱۳۹۷ تایید شد. به گفته برخی از افراد مطلع با کشته شدن آقای زین‌العابدین احتمال اعدام قریب الوقوع دو نفر هم‌پرونده‌ای او وجود دارد.

⭕️ سخنگوی کمیساریای عالی سازمان ملل غیرقابل قبول بودن صدور حکم اعدام برای افرادی که در زمان وقوع جرم زیر ۱۸ سال داشته‌اند را بار دیگر به مقامات ایران متذکر شده است. علاوه بر این، به ایران یادآوری می‌کند که مسئولیت حفاظت از جان زندانیان به عهده دولت است و هر چه سریع‌تر باید تحقیقات مستقل و بی‌طرفانه‌ای برای مشخص شدن مسببان قتل دانیال زین‌العابدینی آغاز شود.

⭕️ سخنگوی کمیساریای عالی سازمان ملل هم‌چنین درباره جان ۶ نفر دیگری که همراه با دانیال زین‌العابدینی مورد ضرب و شتم مأموران قرار گرفته و به زندان میاندوآب منتقل شده‌اند، ابراز نگرانی می‌کند و از مقامات ایران می‌خواهد که اقدامات لازم برای حفاظت از جان این افراد را انجام دهند.

⭕️ پژوهشگران بنیاد برومند در تلاش برای تکمیل اطلاعات خود در مورد این پرونده هستند.

🌐 لینک بیانیه سخنگوی کمیساریای عالی حقوق بشر سازمان ملل به زبان انگلیسی
https://www.iranrights.org/library/document/3717

https://t.me/IranRights بنیاد عبدالرحمن برومند
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
حکومت در تدارک مرگ خاموش زندانیان سیاسی و عقیدتی

از روز ١٤ فروردين كه تعدادی از امضا کنندگان بیانیه درخواست استعفای خامنه ای ( خواستار ، نورى زاد، جعفرى، سپهرى، مرتضوى و واحديان ) را به اداره اطلاعات منتقل كرده و سپس به اتاقهاى انفرادى سپردند . تا عصر روز ١٧ فروردين هیچ خبری از آنان نبود و تماس های خانوادگی را هم قطع کرده بودند فقط محمد حسین سپهرى طی تماس تلفنی شرحی از وضعیت خود می دهد .
در حین تلفن ، مأمورین با ایجاد مزاحمت از او می خواهند حرف نزند و بدین لحاظ در بین صدای ایشان ، صدای دیگری هم ضبط شده است
به اين تماس تلفنی گوش کنید و ببینید که حکومت چگونه مرگ خاموش دگر اندیشان را تدارک دیده است در حالی که برادر رئیس جمهور و شبنم نعمت زاده و مهدی هاشمی و هادی رضوی که همگی از وابستکان درجه یک نظام هستند با وجود محکومیت سنگین و اتهام اختلاس مدتها است که از زندان به عنوان مرخصی بیرون امده ودر ویلا های خود در لواسان و جزیره کیش بسر میبرند ، اما این پاسخ يك معلم ازاديخواه وحق طلب است در عدالتخانه جموری اسلامی ایران


https://t.me/shirinebadiofficial
امیرعباس هویدا، در ساعت ٧ و ٢٥ دقیقه بعد ازظهر ۱۸ فروردین ۱۳۵۸، در برابر جوخه آتش قرار گرفت و تیرباران شد.

نخست‌وزیر سابق ایران در یادداشتی که به زبان فرانسه نوشت و روز دهم اسفند ۱۳۵۷ مخفیانه به یکی از نزدیکانش داد، گفت: «وکیل مدافعی در کار نخواهد بود. از ما نفرت دارند. گمان می‌کنند هر آن چه را عزیز می‌داشتند ویران کردیم. همه‌ی ما را خواهند کشت. شرایط به مراتب بدتر از چیزی است که تصورش را بتوانی کرد. مرگ در قیاس با این وضع فرجی خواهد بود.»

سرگذشت امیرعباس هویدا را در یادبود امید بخوانید.
🌐https://www.iranrights.org/fa/memorial/story/-3780/amir-abbas-hoveyda

https://t.me/IranRights بنیاد عبدالرحمن برومند
شش کودک-متهم، از معترضان آبان ۹۸ به ۵۰۰ ضربه شلاق، حبس و مجازات تکمیلی محکوم شدند

🔻 مرکز حامیان حقوق بشر خبر داده است که شعبه ۱۰۱ دادگاه کیفری دوم شیراز به ریاست قاضی محمودی، برای ۶ نوجوان زیر ۱۸ سال که در اعتراضات آبان ۹۸ شرکت داشتند در مجموع ۵۰۰ ضربه شلاق، حبس و مجازات‌های جایزگین صادر کرده است.

🔻 جلسات محاکمه این ۶ کودک-متهم پشت درهای بسته و در مواردی بدون حضور وکلا برگزار شده است. اتهامات شامل «اجتماع و تبانی»، «اخلال در نظم و آسایش عمومی»، «تخریب اموال دولتی» و «تمرد از دستور مأمورین» بوده است.

جزئیات بیشتر: https://bit.ly/34gCfdK

https://t.me/IranRights بنیاد عبدالرحمن برومند
روز جهانی بهداشت را گرامی میداریم

در این روز یادی میکنیم از پرستاران و پزشکان ایرانی که خشونت دولتی جان آن‌ها را گرفت و جامعه‌ ایران را از خدمات آن‌ها محروم کرد.

یکی از این پرستاران خانم اختر ثابت است که در بهار ۱۳۶۲ به همراه چند بهایی دیگر در «میدان چوگان» شیراز حلق‌آویز شد.

سرگذشت خانم ثابت در یادبود امید در وبسایت بنیاد برومند:
🌐 https://www.iranrights.org/fa/memorial/story/-3257/akhtar-thabit

https://t.me/IranRights بنیاد عبدالرحمن برومند
یکی از زندانیانی که در هفته‌های گذشته بسیار در مورد وضعیت سلامت او هشدار داده شده نرگس محمدی‌ است.

🔸 عذرا بازرگان، مادر نرگس محمدی در سومین نامه خود به رئیس قوه قضائیه که در کانال تلگرام «کانون مدافعان حقوق بشر» منتشر شد، می‌گوید: «چند روزیست نرگس سرفه‌های شدید می‌کند و دچار سوزش گلو و درد قفسه سینه شده است.» خانم بازرگان ادامه می‌دهد: « دخترم بعد از آمبولی ریه، دچار ضایعه شدید ریوی شده و تحت نظر دکتر متخصص، از اسپری تنفسی استفاد می‌کرد.»

🔸 شیرین عبادی در این رابطه به رادیو زمانه گفت: «در شرایط اضطراری، حفاظت از جان زندانیان یک وظیفه است و مسئله آزادی زندانیان یک حق نیست که از کسی مضایقه شود یا اینکه به او بدهند، بلکه قوه قضاییه وظیفه دارد برای مخافظت از زیان‌های بیشتر و حفظ جان زندانی به او مرخصی دهد.»

🔸 نرگس محمدی، سخنگو و نایب رئیس کانون مدافعان حقوق بشر، از اردیبهشت ماه سال ۱۳۹۴، محکومیت ۱۶ ساله خود را می‌گذراند. او به خاطر فعالیت در کمپین «گام به گام تا لغو مجازات اعدام (لگام)» به ۱۰ سال حبس و از بابت اتهام تبلیغ علیه نظام به ۶ سال حبس محکوم شده است.

https://t.me/IranRights بنیاد عبدالرحمن برومند
آقای سلطان علی اشترانی، ۳۷ سال پیش، در همدان تیرباران شد.

آقای اشترانی هنگام اعدام ۴۹ ساله، متاهل و دارای سه فرزند بود. آخرین فرزندش زمانی متولد شد که او در زندان بود.

اطلاعات درباره آقای اشترانی در گفتگو با دختر وی کسب شده است.

از صفحه یادبود آقای سلطان علی اشترانی در «یادبود امید» بازدید کنید.
🌿https://www.iranrights.org/fa/memorial/story/-5150/soltan-ali-ashtarani

بنیاد عبدالرحمن برومند، در تلاش برای کشف، ثبت و بازگویی حقیقتِ خشونت دولتی در جمهوری اسلامی نیازمند کمک خانواده‌ها و آشنایان قربانیان است. ما را در این مسیر یاری و «یادبود امید» را به دیگران معرفی کنید.

https://t.me/IranRights بنیاد عبدالرحمن برومند
بنیاد عبدالرحمن برومند نسخه فارسی «دستورالعمل موقت در مورد ویروس کووید ۱۹، توجه خاص به افرادی که از آزادی خود محروم شده‌اند» را منتشر کرد.

📌 در بخشی از این دستورالعمل می‌خوانید: «آزاد ساختن برخی افراد باید در اولویت قرار گیرد، از جمله اطفال، افرادی که دارای مشکلات سلامتی و پزشکی اساسی هستند، افرادی که [در صورت آزادی] خطر کمتری برای جامعه دارند و مرتکب تخلفات جزئی و کم‌اهمیت شده‌اند، افرادی که تاریخ آزادی آن‌ها قریب‌الوقوع است، و افرادی که به لحاظ ارتکاب تخلفی که به موجب حقوق بین‌الملل به رسمیت شناخته نشده، در حبس به سر می‌برند.»

فایل پی‌دی‌اف نسخه فارسی و انگلیسی دستورالعمل در لینک زیر در دسترس شماست.
🔗 https://www.iranrights.org/fa/library/document/3716

https://t.me/IranRights بنیاد عبدالرحمن برومند
بنیاد عبدالرحمن برومند برای حقوق بشر در ایران
Photo
گزارش‌گران بدون مرز: همزمان با همه‌گیری ویروس کرونا، بازداشت‌ روزنامه‌نگاران در ایران ادامه دارد و وضعیت زندانیان بحرانی‌تر شده است.

سازمان گزارش‌گران بدون مرز، در روز ۱۹ فرودین ۱۳۹۹، در رابطه با ادامه بازداشت روزنامه‌نگاران در شرایط بحران کرونا در ایران نوشت:

📌 گزارش‌گران بدون مرز (RSF) بازداشت امیر چمنی روزنامه‌نگار و مدافع حقوق کارگران را محکوم می‌کند. وی به گفته نزدیکانش در پی انتشار چندین خبر در باره وضعیت نامناسب زندانیان پس از همه‌گیری ویروس کرونا در زندان‌های ایران که منجر به شورش در چندین شهر شده است، به تاریخ ۱۴ فروردین با تلفن به پلیس سایبری ایران فتا احضار شد. اتهام‌های علیه او به شکل رسمی اعلام نشده است. پس از مراجعه خانواده به تاریخ ۱۷ فروردین به آنها گفته است که مدت بازداشت یک هفته تمدید و وی به بازداشت‌های اطلاعات سپاه در تبریز منتقل شده است.

📌 در پی بخش نامه رییس دستگاه قضایی ایران به تاریخ ۷ اسفند ۱۳۹۸ و به مناسبت نوروز، ده‌ها هزار زندانی از زندان‌های ایران آزاد شدند. در میان آنها شماری از روزنامه نگاران و شهروند خبرنگاران از این میان همکاران سایت مجذوبان نور رضا انتصاری، سینا انتصاری، محمدرضا درویش، امیرنوری، صالح‌الدین مرادی و مسعود کاظمی در هفته‌های اخیر آزاد شده‌اند. چهار تن از همکاران آنها همچنان در زندان بسر می‌برند. هنگامه شهیدی همچنان با استفاده از آزادی مشروط و مرخصی درمانی در خارج از زندان بسر می‌برد.

📌 در پی همه‌گیری ویروس کرونا درزندان‌های ایران وضعیت زندانیان بحرانی‌تر شده است. از این میان چندین روزنامه‌نگار زندانی و بیمار و محروم از درمان چون سهیل عربی عکاس و شهروند خبرنگار زندانی و برنده جایزه شهروند خبرنگار ۲۰۱۷ که از تاریخ ۱۶ فروردین در اعتراض به وضعیت بازداشت خود دوباره دست به اعتصاب غذا زده است. و یا نرگس محمدی روزنامه‌نگار و نایب رییس کانون مدافعان حقوق بشر ایران، که در خطر مرگ بسر می برند. مادر نرگس محمدی در سومین نامه خود به رییس دستگاه قضایی نوشته است: « شرایط دخترم در زندان زنجان بدتر شده است.تازه تهدید می شویم که باید سکوت کنیم.»

https://t.me/IranRights بنیاد عبدالرحمن برومند
📌 اکثر زندانیان فراری زندان سقز بازداشت شده یا خود را تحویل داده‌اند. مقامات قضایی در ایران می‌گویند حدود ۵۰ تن زندانیان فراری زندان سقز، دوباره به زندان برگردانده شده‌اند. یک منبع مطلع به بنیاد برومند گفت مصطفی سلیمی، زندانی سیاسی محکوم به اعدام نیز در میان بازداشت‌شدگان است.

📌 روز ۸ فروردین ۱۳۹۹ گزارش‌ها و مستنداتی مربوط به فرار حدود ۷۰ زندانی منتشر شد. همزمان گزارش شد که برخی زندانیان سیاسی و زندانیان محکوم به اعدام نیز در میان زندانیان هستند که موفق به فرار از زندان سقز شده‌اند. مصطفی سلیمی یکی از آنها بود.

📌 مصطفی سلیمی اهل روستایی در نزدیکی سقز، سال ۱۳۸۲ به اتهام «عضویت در احزاب کُرد»، «سرقت مسلحانه» و «محاربه» بازداشت و سپس به مجازات اعدام محکوم شد. او طی سال‌هایی که در حبس به سر می‌برد، از مرخصی محروم بود. او هم اکنون با خطر اعدام روبروست.

📌 محمد جباری، دادستان انقلاب استان کردستان در ویدیویی که ۱۸ فروردین از سوی خبرگزاری تسنیم منتشر شده،‌ ادعا می‌کند که «لیدر و طراح اصلی نقشه فرار از زندان سقز» را بازداشت کرده‌اند. او به مشخصات این فرد اشار‌ه‌ای نکرده است.

📌 در پی شیوع ویروس کرونا و اوج گیری بیماری کویید۱۹ زندانیان در بسیاری از زندان‌های ایران دست به شورش زدند. زندان‌های خرم‌آباد، تبریز، عادل‌آباد شیراز، همدان، مهاباد، الیگودرز، سپیدار اهواز، شیبان اهواز و سقز از جمله این زندان‌ها بود.

📌 تعدادی از زندانیان در برخی از این زندان‌ها بر اساس یک بخشنامه قوه قضاییه به مرخصی رفتند. اما شمار دیگری از آنها به ویژه زندانیان سیاسی از این حق محروم شدند. خانواده‌های زندانیان و نهادهای حقوق بشری نسبت به وضعیت زندانیان در زندان‌های جمهوری اسلامی به شدت ابراز نگرانی کرده‌اند.

📌 با بازداشت مصطفی سلیمی احتمال اجرای حکم اعدام او وجود دارد. بر اساس برخی گزارش‌ها،‌ وی در مرز با اقلیم کردستان عراق بازداشت شده است. در همین حال، برخی گزارش‌های دیگر حاکی از بازداشت این زندانی سیاسی در شهر مرزی بانه است.

https://t.me/IranRights بنیاد عبدالرحمن برومند
آقای کامران لطفی ۳۶ سال پیش در زندان اوین اعدام شد.

آقای لطفی بارها گفته بود که مقامات قصد دارند تا او و سایر بهائیان را وادار سازند تا در مقابل دوربین‌های تلویزیون دین خود را نفی کنند تا برای عموم پخش کنند.

جسد او را تحویل نداند و محل دفنش را از خانواده پنهان کردند.

از صفحه یادبود آقای کامران لطفی در «امید، یادبودی در دفاع از حقوق بشر در ایران» بازدید کنید.

🔗 https://www.iranrights.org/fa/memorial/story/-3455/kamran-lutfi

با امید به اینکه همبستگی با قربانیان ظلم و خشونت دولتی، دادخواهی برای آن‌ها و تلاش در مسیر کشف، ثبت و بازگویی حقیقت در ایران فراگیرتر و مردمی‌تر شود.

https://t.me/IranRights بنیاد عبدالرحمن برومند
۸ سینماگر شناخته شده ایرانی با انتشار بیانیه‌ای نسبت به وضعیت بهداشت و سلامت زندانیان عقیدتی، سیاسی و فعالان محیط‌زیست در شرایط بحران کرونا هشدار دادند و خواستار «اعطای هرچه سریع‌تر مرخصی» به این زندانیان شدند. داریوش مهرجویی، جعفر پناهی، علیرضا داودنژاد، کیومرث پوراحمد، محمد رسول‌اف، محسن امیریوسفی، مجتبی میرطهماسب و رضا درمیشیان در این بیانیه اعلام می‌کنند: «تداوم در زندان نگه‌داشتن این افراد می‌تواند عواقب جبران ناپذیری را به همراه داشته باشد.»

در هفته‌های گذشته، نهادهای حقوق‌بشری، کنشگران و خانواده‌های زندانیان نسبت به وضعیت نامطلوب بهداشت و سلامت در زندان‌های ایران هشدار داده‌اند و خواستار آزادی زندانیان شده‌اند. سخنگوی کمیساریای عالی حقوق بشر سازمان ملل متحد نیز با انتشار بیانیه‌ای که بخشی از آن به ایران می‌پردازد، از دولت‌ها خواست تمام زندانیان سیاسی را آزاد کنند. در همین رابطه، گزارش‌های متعددی در رابطه با ممانعت قوه قضاییه از اعزام بسیاری از زندانیان به مرخصی منتشر شده است.

https://t.me/IranRights بنیاد عبدالرحمن برومند
رضا خندان، همسر نسرین ستوده، وکیل دادگستری و فعال حقوق بشر محبوس در زندان اوین، در صفحه فیس‌بوک خود نوشت: «قوه قضائیه همچنان جلو آزادی زندانیان سیاسی را گرفته و خانواده‌های زیادی درگیر ویروس و زندان‌اند. سرگردان بین سالن ملاقات و دادستانی و خانه‌هایشان هستند؛ با وجود خطر ابتلا به ویروس.»

ایشان با به اشتراک گذاشتن عکسی که هنگام بازگشت خانواده خانم ستوده از ملاقات گرفته شده است، عنوان می‌کند: «رفتن به ملاقات به دلیل خطر ویروس، بسیار سخت‌تر از قبل شده است. ریسک ابتلا در آنجا بسیار بالاست اما خانواده‌ها نمی‌توانند عزیزانشان را بدون ملاقات و ارتباط رها کنند.»

شیرین عبادی پیشتر به رادیو زمانه گفته بود: «ما در روزهای اخیر شاهد این هستیم که دختر آقای نعمت‌زاده یعنی شبنم نعمت‌زاده که به جرم احتکار دارو و اختلاس به ۲۰ سال حبس محکوم شده، می‌تواند از حق مرخصی استفاده کند یا در نمونه‌ دیگر، حسین فریدون، برادر رئیس جمهوری ایران که به اتهام اختلاس در دادگاه به شش سال حبس محکوم شده به مرخصی اعزام شده است اما زندانیان سیاسی همچون نرگس محمدی و نسرین ستوده همچنان از مرخصی محروم مانده‌اند.»

https://t.me/IranRights
یک سرگذشت؛ حسین رحیمی

بنابر اطلاعات ارسالی برای بنیاد برومند، پنج نفر که هیچکدام گروهبان رحیمی را شخصا نمی‌شناختند، علیه وی در دادگاه شهادت داده‌اند.

گروهبان حسین رحیمی در فروردین ۱۳۵۸ در اولین دادگاه انقلاب اسلامی که در اهواز تشکیل شد محاکمه و یک روز بعد تیرباران شد.

از صفحه یادبود گروهبان حسین رحیمی در «امید، یادبودی در دفاع از حقوق بشر در ایران» بازدید کنید.
🔗https://www.iranrights.org/fa/memorial/story/-3554/hossein-rahimi

بنیاد عبدالرحمن برومند، با «یادبود امید» در مسیر کشف، ثبت و بازگویی حقیقت تلاش می‌کند. یادبود امید را به دیگران معرفی کنید.

https://t.me/IranRights بنیاد عبدالرحمن برومند
یک سرگذشت: راضی عبیات

جوان ۱۸ ساله، راضی عبیات، دراواخر شب جمعه ۲۶ فرودین ۱۳۸۴ (۱۵ آوریل ۲۰۰۵) و در جریان اعتراضات در شهر حمیدیه، از سوی ماموران امنیتی و لباس شخصی مورد اصابت گلوله قرار گرفت و کشته شد.

بنابر گفته یکی از شاهدان عینی در مصاحبه با بنیاد برومند، پس از کشته شدن آقای راضی عبیات، برادر و پدر وی توسط اداره اطلاعات احضار شده و به آنها گفته شد که اجازه برگزاری مراسم سوگواری برای فرزندشان ندارند.

سرگذشت آقای عبیات و شرح مختصری از اعتراض‌های خوزستان در فرودین ۱۳۸۴ را در «یادبود امید» بخوانید.
🔗 https://www.iranrights.org/fa/memorial/story/-7155/razi-abaiat

با امید به اینکه همبستگی با قربانیان ظلم و خشونت دولتی، دادخواهی برای آن‌ها و تلاش در مسیر کشف، ثبت و بازگویی حقیقت در ایران فراگیرتر و مردمی‌تر شود.

https://t.me/IranRights بنیاد عبدالرحمن برومند