امیرعباس هویدا، در ساعت ٧ و ٢٥ دقیقه بعد ازظهر ۱۸ فروردین ۱۳۵۸، در برابر جوخه آتش قرار گرفت و تیرباران شد.
نخستوزیر سابق ایران در یادداشتی که به زبان فرانسه نوشت و روز دهم اسفند ۱۳۵۷ مخفیانه به یکی از نزدیکانش داد، گفت: «وکیل مدافعی در کار نخواهد بود. از ما نفرت دارند. گمان میکنند هر آن چه را عزیز میداشتند ویران کردیم. همهی ما را خواهند کشت. شرایط به مراتب بدتر از چیزی است که تصورش را بتوانی کرد. مرگ در قیاس با این وضع فرجی خواهد بود.»
سرگذشت امیرعباس هویدا را در یادبود امید بخوانید.
🌐https://www.iranrights.org/fa/memorial/story/-3780/amir-abbas-hoveyda
https://t.me/IranRights بنیاد عبدالرحمن برومند
نخستوزیر سابق ایران در یادداشتی که به زبان فرانسه نوشت و روز دهم اسفند ۱۳۵۷ مخفیانه به یکی از نزدیکانش داد، گفت: «وکیل مدافعی در کار نخواهد بود. از ما نفرت دارند. گمان میکنند هر آن چه را عزیز میداشتند ویران کردیم. همهی ما را خواهند کشت. شرایط به مراتب بدتر از چیزی است که تصورش را بتوانی کرد. مرگ در قیاس با این وضع فرجی خواهد بود.»
سرگذشت امیرعباس هویدا را در یادبود امید بخوانید.
🌐https://www.iranrights.org/fa/memorial/story/-3780/amir-abbas-hoveyda
https://t.me/IranRights بنیاد عبدالرحمن برومند
Telegraph
یک سرگذشت؛ امیرعباس هویدا
آقای امیرعباس هویدا، که در رژیم سابق مدت سیزده سال نخست وزیر بود، یکی از ٤٣٨ نفریست که اعدامشان در گزارش اسفند ماه ۱۳٥۸ سازمان عفو بین الملل اعلام شده است. سازمان عفو بین الملل، بر مبنای گزارش رسانههای ایرانی و خارجی و خبرگزاری رسمی پارس، لیستی از متهمینی…
شش کودک-متهم، از معترضان آبان ۹۸ به ۵۰۰ ضربه شلاق، حبس و مجازات تکمیلی محکوم شدند
🔻 مرکز حامیان حقوق بشر خبر داده است که شعبه ۱۰۱ دادگاه کیفری دوم شیراز به ریاست قاضی محمودی، برای ۶ نوجوان زیر ۱۸ سال که در اعتراضات آبان ۹۸ شرکت داشتند در مجموع ۵۰۰ ضربه شلاق، حبس و مجازاتهای جایزگین صادر کرده است.
🔻 جلسات محاکمه این ۶ کودک-متهم پشت درهای بسته و در مواردی بدون حضور وکلا برگزار شده است. اتهامات شامل «اجتماع و تبانی»، «اخلال در نظم و آسایش عمومی»، «تخریب اموال دولتی» و «تمرد از دستور مأمورین» بوده است.
جزئیات بیشتر: https://bit.ly/34gCfdK
https://t.me/IranRights بنیاد عبدالرحمن برومند
🔻 مرکز حامیان حقوق بشر خبر داده است که شعبه ۱۰۱ دادگاه کیفری دوم شیراز به ریاست قاضی محمودی، برای ۶ نوجوان زیر ۱۸ سال که در اعتراضات آبان ۹۸ شرکت داشتند در مجموع ۵۰۰ ضربه شلاق، حبس و مجازاتهای جایزگین صادر کرده است.
🔻 جلسات محاکمه این ۶ کودک-متهم پشت درهای بسته و در مواردی بدون حضور وکلا برگزار شده است. اتهامات شامل «اجتماع و تبانی»، «اخلال در نظم و آسایش عمومی»، «تخریب اموال دولتی» و «تمرد از دستور مأمورین» بوده است.
جزئیات بیشتر: https://bit.ly/34gCfdK
https://t.me/IranRights بنیاد عبدالرحمن برومند
روز جهانی بهداشت را گرامی میداریم
در این روز یادی میکنیم از پرستاران و پزشکان ایرانی که خشونت دولتی جان آنها را گرفت و جامعه ایران را از خدمات آنها محروم کرد.
یکی از این پرستاران خانم اختر ثابت است که در بهار ۱۳۶۲ به همراه چند بهایی دیگر در «میدان چوگان» شیراز حلقآویز شد.
سرگذشت خانم ثابت در یادبود امید در وبسایت بنیاد برومند:
🌐 https://www.iranrights.org/fa/memorial/story/-3257/akhtar-thabit
https://t.me/IranRights بنیاد عبدالرحمن برومند
در این روز یادی میکنیم از پرستاران و پزشکان ایرانی که خشونت دولتی جان آنها را گرفت و جامعه ایران را از خدمات آنها محروم کرد.
یکی از این پرستاران خانم اختر ثابت است که در بهار ۱۳۶۲ به همراه چند بهایی دیگر در «میدان چوگان» شیراز حلقآویز شد.
سرگذشت خانم ثابت در یادبود امید در وبسایت بنیاد برومند:
🌐 https://www.iranrights.org/fa/memorial/story/-3257/akhtar-thabit
https://t.me/IranRights بنیاد عبدالرحمن برومند
Telegraph
یک سرگذشت؛ اختر ثابت
خانم اختر ثابت، یک پرستار و معلم درس اخلاق کودکان بهائی در شیراز، یکی از ٢٠٦ نفری است که نامش در گزارش سال ١٩٩٩ جامعه جهانی بهائی منتشر شد. این گزارش تحت عنوان طرح مخفیانه ایران برای نابودی یک جامعه مذهبی که در مورد آزار اعضای جامعه بهائیان ایران در جمهوری…
یکی از زندانیانی که در هفتههای گذشته بسیار در مورد وضعیت سلامت او هشدار داده شده نرگس محمدی است.
🔸 عذرا بازرگان، مادر نرگس محمدی در سومین نامه خود به رئیس قوه قضائیه که در کانال تلگرام «کانون مدافعان حقوق بشر» منتشر شد، میگوید: «چند روزیست نرگس سرفههای شدید میکند و دچار سوزش گلو و درد قفسه سینه شده است.» خانم بازرگان ادامه میدهد: « دخترم بعد از آمبولی ریه، دچار ضایعه شدید ریوی شده و تحت نظر دکتر متخصص، از اسپری تنفسی استفاد میکرد.»
🔸 شیرین عبادی در این رابطه به رادیو زمانه گفت: «در شرایط اضطراری، حفاظت از جان زندانیان یک وظیفه است و مسئله آزادی زندانیان یک حق نیست که از کسی مضایقه شود یا اینکه به او بدهند، بلکه قوه قضاییه وظیفه دارد برای مخافظت از زیانهای بیشتر و حفظ جان زندانی به او مرخصی دهد.»
🔸 نرگس محمدی، سخنگو و نایب رئیس کانون مدافعان حقوق بشر، از اردیبهشت ماه سال ۱۳۹۴، محکومیت ۱۶ ساله خود را میگذراند. او به خاطر فعالیت در کمپین «گام به گام تا لغو مجازات اعدام (لگام)» به ۱۰ سال حبس و از بابت اتهام تبلیغ علیه نظام به ۶ سال حبس محکوم شده است.
https://t.me/IranRights بنیاد عبدالرحمن برومند
🔸 عذرا بازرگان، مادر نرگس محمدی در سومین نامه خود به رئیس قوه قضائیه که در کانال تلگرام «کانون مدافعان حقوق بشر» منتشر شد، میگوید: «چند روزیست نرگس سرفههای شدید میکند و دچار سوزش گلو و درد قفسه سینه شده است.» خانم بازرگان ادامه میدهد: « دخترم بعد از آمبولی ریه، دچار ضایعه شدید ریوی شده و تحت نظر دکتر متخصص، از اسپری تنفسی استفاد میکرد.»
🔸 شیرین عبادی در این رابطه به رادیو زمانه گفت: «در شرایط اضطراری، حفاظت از جان زندانیان یک وظیفه است و مسئله آزادی زندانیان یک حق نیست که از کسی مضایقه شود یا اینکه به او بدهند، بلکه قوه قضاییه وظیفه دارد برای مخافظت از زیانهای بیشتر و حفظ جان زندانی به او مرخصی دهد.»
🔸 نرگس محمدی، سخنگو و نایب رئیس کانون مدافعان حقوق بشر، از اردیبهشت ماه سال ۱۳۹۴، محکومیت ۱۶ ساله خود را میگذراند. او به خاطر فعالیت در کمپین «گام به گام تا لغو مجازات اعدام (لگام)» به ۱۰ سال حبس و از بابت اتهام تبلیغ علیه نظام به ۶ سال حبس محکوم شده است.
https://t.me/IranRights بنیاد عبدالرحمن برومند
آقای سلطان علی اشترانی، ۳۷ سال پیش، در همدان تیرباران شد.
آقای اشترانی هنگام اعدام ۴۹ ساله، متاهل و دارای سه فرزند بود. آخرین فرزندش زمانی متولد شد که او در زندان بود.
اطلاعات درباره آقای اشترانی در گفتگو با دختر وی کسب شده است.
از صفحه یادبود آقای سلطان علی اشترانی در «یادبود امید» بازدید کنید.
🌿https://www.iranrights.org/fa/memorial/story/-5150/soltan-ali-ashtarani
بنیاد عبدالرحمن برومند، در تلاش برای کشف، ثبت و بازگویی حقیقتِ خشونت دولتی در جمهوری اسلامی نیازمند کمک خانوادهها و آشنایان قربانیان است. ما را در این مسیر یاری و «یادبود امید» را به دیگران معرفی کنید.
https://t.me/IranRights بنیاد عبدالرحمن برومند
آقای اشترانی هنگام اعدام ۴۹ ساله، متاهل و دارای سه فرزند بود. آخرین فرزندش زمانی متولد شد که او در زندان بود.
اطلاعات درباره آقای اشترانی در گفتگو با دختر وی کسب شده است.
از صفحه یادبود آقای سلطان علی اشترانی در «یادبود امید» بازدید کنید.
🌿https://www.iranrights.org/fa/memorial/story/-5150/soltan-ali-ashtarani
بنیاد عبدالرحمن برومند، در تلاش برای کشف، ثبت و بازگویی حقیقتِ خشونت دولتی در جمهوری اسلامی نیازمند کمک خانوادهها و آشنایان قربانیان است. ما را در این مسیر یاری و «یادبود امید» را به دیگران معرفی کنید.
https://t.me/IranRights بنیاد عبدالرحمن برومند
Telegraph
یک سرگذشت؛ سلطان علی اشترانی
اطلاعات درباره آقای سلطان علی اشترانی در گفتگو با دختر وی کسب شده است. خبر اعدام وی (با نام علی اشترانی فرید) در ضمیمۀ شمارۀ ۲۶۱ نشریۀ مجاهد، چاپ سازمان مجاهدین خلق ایران، به تاریخ ۱۵ شهریور ۱۳۶۴ به چاپ رسید. این ضمیمه شامل فهرست ۱۲٠۲۸ نفر است که اکثراً وابسته…
بنیاد عبدالرحمن برومند نسخه فارسی «دستورالعمل موقت در مورد ویروس کووید ۱۹، توجه خاص به افرادی که از آزادی خود محروم شدهاند» را منتشر کرد.
📌 در بخشی از این دستورالعمل میخوانید: «آزاد ساختن برخی افراد باید در اولویت قرار گیرد، از جمله اطفال، افرادی که دارای مشکلات سلامتی و پزشکی اساسی هستند، افرادی که [در صورت آزادی] خطر کمتری برای جامعه دارند و مرتکب تخلفات جزئی و کماهمیت شدهاند، افرادی که تاریخ آزادی آنها قریبالوقوع است، و افرادی که به لحاظ ارتکاب تخلفی که به موجب حقوق بینالملل به رسمیت شناخته نشده، در حبس به سر میبرند.»
فایل پیدیاف نسخه فارسی و انگلیسی دستورالعمل در لینک زیر در دسترس شماست.
🔗 https://www.iranrights.org/fa/library/document/3716
https://t.me/IranRights بنیاد عبدالرحمن برومند
📌 در بخشی از این دستورالعمل میخوانید: «آزاد ساختن برخی افراد باید در اولویت قرار گیرد، از جمله اطفال، افرادی که دارای مشکلات سلامتی و پزشکی اساسی هستند، افرادی که [در صورت آزادی] خطر کمتری برای جامعه دارند و مرتکب تخلفات جزئی و کماهمیت شدهاند، افرادی که تاریخ آزادی آنها قریبالوقوع است، و افرادی که به لحاظ ارتکاب تخلفی که به موجب حقوق بینالملل به رسمیت شناخته نشده، در حبس به سر میبرند.»
فایل پیدیاف نسخه فارسی و انگلیسی دستورالعمل در لینک زیر در دسترس شماست.
🔗 https://www.iranrights.org/fa/library/document/3716
https://t.me/IranRights بنیاد عبدالرحمن برومند
بنیاد عبدالرحمن برومند برای حقوق بشر در ایران
Photo
گزارشگران بدون مرز: همزمان با همهگیری ویروس کرونا، بازداشت روزنامهنگاران در ایران ادامه دارد و وضعیت زندانیان بحرانیتر شده است.
سازمان گزارشگران بدون مرز، در روز ۱۹ فرودین ۱۳۹۹، در رابطه با ادامه بازداشت روزنامهنگاران در شرایط بحران کرونا در ایران نوشت:
📌 گزارشگران بدون مرز (RSF) بازداشت امیر چمنی روزنامهنگار و مدافع حقوق کارگران را محکوم میکند. وی به گفته نزدیکانش در پی انتشار چندین خبر در باره وضعیت نامناسب زندانیان پس از همهگیری ویروس کرونا در زندانهای ایران که منجر به شورش در چندین شهر شده است، به تاریخ ۱۴ فروردین با تلفن به پلیس سایبری ایران فتا احضار شد. اتهامهای علیه او به شکل رسمی اعلام نشده است. پس از مراجعه خانواده به تاریخ ۱۷ فروردین به آنها گفته است که مدت بازداشت یک هفته تمدید و وی به بازداشتهای اطلاعات سپاه در تبریز منتقل شده است.
📌 در پی بخش نامه رییس دستگاه قضایی ایران به تاریخ ۷ اسفند ۱۳۹۸ و به مناسبت نوروز، دهها هزار زندانی از زندانهای ایران آزاد شدند. در میان آنها شماری از روزنامه نگاران و شهروند خبرنگاران از این میان همکاران سایت مجذوبان نور رضا انتصاری، سینا انتصاری، محمدرضا درویش، امیرنوری، صالحالدین مرادی و مسعود کاظمی در هفتههای اخیر آزاد شدهاند. چهار تن از همکاران آنها همچنان در زندان بسر میبرند. هنگامه شهیدی همچنان با استفاده از آزادی مشروط و مرخصی درمانی در خارج از زندان بسر میبرد.
📌 در پی همهگیری ویروس کرونا درزندانهای ایران وضعیت زندانیان بحرانیتر شده است. از این میان چندین روزنامهنگار زندانی و بیمار و محروم از درمان چون سهیل عربی عکاس و شهروند خبرنگار زندانی و برنده جایزه شهروند خبرنگار ۲۰۱۷ که از تاریخ ۱۶ فروردین در اعتراض به وضعیت بازداشت خود دوباره دست به اعتصاب غذا زده است. و یا نرگس محمدی روزنامهنگار و نایب رییس کانون مدافعان حقوق بشر ایران، که در خطر مرگ بسر می برند. مادر نرگس محمدی در سومین نامه خود به رییس دستگاه قضایی نوشته است: « شرایط دخترم در زندان زنجان بدتر شده است.تازه تهدید می شویم که باید سکوت کنیم.»
https://t.me/IranRights بنیاد عبدالرحمن برومند
سازمان گزارشگران بدون مرز، در روز ۱۹ فرودین ۱۳۹۹، در رابطه با ادامه بازداشت روزنامهنگاران در شرایط بحران کرونا در ایران نوشت:
📌 گزارشگران بدون مرز (RSF) بازداشت امیر چمنی روزنامهنگار و مدافع حقوق کارگران را محکوم میکند. وی به گفته نزدیکانش در پی انتشار چندین خبر در باره وضعیت نامناسب زندانیان پس از همهگیری ویروس کرونا در زندانهای ایران که منجر به شورش در چندین شهر شده است، به تاریخ ۱۴ فروردین با تلفن به پلیس سایبری ایران فتا احضار شد. اتهامهای علیه او به شکل رسمی اعلام نشده است. پس از مراجعه خانواده به تاریخ ۱۷ فروردین به آنها گفته است که مدت بازداشت یک هفته تمدید و وی به بازداشتهای اطلاعات سپاه در تبریز منتقل شده است.
📌 در پی بخش نامه رییس دستگاه قضایی ایران به تاریخ ۷ اسفند ۱۳۹۸ و به مناسبت نوروز، دهها هزار زندانی از زندانهای ایران آزاد شدند. در میان آنها شماری از روزنامه نگاران و شهروند خبرنگاران از این میان همکاران سایت مجذوبان نور رضا انتصاری، سینا انتصاری، محمدرضا درویش، امیرنوری، صالحالدین مرادی و مسعود کاظمی در هفتههای اخیر آزاد شدهاند. چهار تن از همکاران آنها همچنان در زندان بسر میبرند. هنگامه شهیدی همچنان با استفاده از آزادی مشروط و مرخصی درمانی در خارج از زندان بسر میبرد.
📌 در پی همهگیری ویروس کرونا درزندانهای ایران وضعیت زندانیان بحرانیتر شده است. از این میان چندین روزنامهنگار زندانی و بیمار و محروم از درمان چون سهیل عربی عکاس و شهروند خبرنگار زندانی و برنده جایزه شهروند خبرنگار ۲۰۱۷ که از تاریخ ۱۶ فروردین در اعتراض به وضعیت بازداشت خود دوباره دست به اعتصاب غذا زده است. و یا نرگس محمدی روزنامهنگار و نایب رییس کانون مدافعان حقوق بشر ایران، که در خطر مرگ بسر می برند. مادر نرگس محمدی در سومین نامه خود به رییس دستگاه قضایی نوشته است: « شرایط دخترم در زندان زنجان بدتر شده است.تازه تهدید می شویم که باید سکوت کنیم.»
https://t.me/IranRights بنیاد عبدالرحمن برومند
Telegram
بنیاد عبدالرحمن برومند🕊
📌 اکثر زندانیان فراری زندان سقز بازداشت شده یا خود را تحویل دادهاند. مقامات قضایی در ایران میگویند حدود ۵۰ تن زندانیان فراری زندان سقز، دوباره به زندان برگردانده شدهاند. یک منبع مطلع به بنیاد برومند گفت مصطفی سلیمی، زندانی سیاسی محکوم به اعدام نیز در میان بازداشتشدگان است.
📌 روز ۸ فروردین ۱۳۹۹ گزارشها و مستنداتی مربوط به فرار حدود ۷۰ زندانی منتشر شد. همزمان گزارش شد که برخی زندانیان سیاسی و زندانیان محکوم به اعدام نیز در میان زندانیان هستند که موفق به فرار از زندان سقز شدهاند. مصطفی سلیمی یکی از آنها بود.
📌 مصطفی سلیمی اهل روستایی در نزدیکی سقز، سال ۱۳۸۲ به اتهام «عضویت در احزاب کُرد»، «سرقت مسلحانه» و «محاربه» بازداشت و سپس به مجازات اعدام محکوم شد. او طی سالهایی که در حبس به سر میبرد، از مرخصی محروم بود. او هم اکنون با خطر اعدام روبروست.
📌 محمد جباری، دادستان انقلاب استان کردستان در ویدیویی که ۱۸ فروردین از سوی خبرگزاری تسنیم منتشر شده، ادعا میکند که «لیدر و طراح اصلی نقشه فرار از زندان سقز» را بازداشت کردهاند. او به مشخصات این فرد اشارهای نکرده است.
📌 در پی شیوع ویروس کرونا و اوج گیری بیماری کویید۱۹ زندانیان در بسیاری از زندانهای ایران دست به شورش زدند. زندانهای خرمآباد، تبریز، عادلآباد شیراز، همدان، مهاباد، الیگودرز، سپیدار اهواز، شیبان اهواز و سقز از جمله این زندانها بود.
📌 تعدادی از زندانیان در برخی از این زندانها بر اساس یک بخشنامه قوه قضاییه به مرخصی رفتند. اما شمار دیگری از آنها به ویژه زندانیان سیاسی از این حق محروم شدند. خانوادههای زندانیان و نهادهای حقوق بشری نسبت به وضعیت زندانیان در زندانهای جمهوری اسلامی به شدت ابراز نگرانی کردهاند.
📌 با بازداشت مصطفی سلیمی احتمال اجرای حکم اعدام او وجود دارد. بر اساس برخی گزارشها، وی در مرز با اقلیم کردستان عراق بازداشت شده است. در همین حال، برخی گزارشهای دیگر حاکی از بازداشت این زندانی سیاسی در شهر مرزی بانه است.
https://t.me/IranRights بنیاد عبدالرحمن برومند
📌 روز ۸ فروردین ۱۳۹۹ گزارشها و مستنداتی مربوط به فرار حدود ۷۰ زندانی منتشر شد. همزمان گزارش شد که برخی زندانیان سیاسی و زندانیان محکوم به اعدام نیز در میان زندانیان هستند که موفق به فرار از زندان سقز شدهاند. مصطفی سلیمی یکی از آنها بود.
📌 مصطفی سلیمی اهل روستایی در نزدیکی سقز، سال ۱۳۸۲ به اتهام «عضویت در احزاب کُرد»، «سرقت مسلحانه» و «محاربه» بازداشت و سپس به مجازات اعدام محکوم شد. او طی سالهایی که در حبس به سر میبرد، از مرخصی محروم بود. او هم اکنون با خطر اعدام روبروست.
📌 محمد جباری، دادستان انقلاب استان کردستان در ویدیویی که ۱۸ فروردین از سوی خبرگزاری تسنیم منتشر شده، ادعا میکند که «لیدر و طراح اصلی نقشه فرار از زندان سقز» را بازداشت کردهاند. او به مشخصات این فرد اشارهای نکرده است.
📌 در پی شیوع ویروس کرونا و اوج گیری بیماری کویید۱۹ زندانیان در بسیاری از زندانهای ایران دست به شورش زدند. زندانهای خرمآباد، تبریز، عادلآباد شیراز، همدان، مهاباد، الیگودرز، سپیدار اهواز، شیبان اهواز و سقز از جمله این زندانها بود.
📌 تعدادی از زندانیان در برخی از این زندانها بر اساس یک بخشنامه قوه قضاییه به مرخصی رفتند. اما شمار دیگری از آنها به ویژه زندانیان سیاسی از این حق محروم شدند. خانوادههای زندانیان و نهادهای حقوق بشری نسبت به وضعیت زندانیان در زندانهای جمهوری اسلامی به شدت ابراز نگرانی کردهاند.
📌 با بازداشت مصطفی سلیمی احتمال اجرای حکم اعدام او وجود دارد. بر اساس برخی گزارشها، وی در مرز با اقلیم کردستان عراق بازداشت شده است. در همین حال، برخی گزارشهای دیگر حاکی از بازداشت این زندانی سیاسی در شهر مرزی بانه است.
https://t.me/IranRights بنیاد عبدالرحمن برومند
Telegram
بنیاد عبدالرحمن برومند🕊
آقای کامران لطفی ۳۶ سال پیش در زندان اوین اعدام شد.
آقای لطفی بارها گفته بود که مقامات قصد دارند تا او و سایر بهائیان را وادار سازند تا در مقابل دوربینهای تلویزیون دین خود را نفی کنند تا برای عموم پخش کنند.
جسد او را تحویل نداند و محل دفنش را از خانواده پنهان کردند.
از صفحه یادبود آقای کامران لطفی در «امید، یادبودی در دفاع از حقوق بشر در ایران» بازدید کنید.
🔗 https://www.iranrights.org/fa/memorial/story/-3455/kamran-lutfi
با امید به اینکه همبستگی با قربانیان ظلم و خشونت دولتی، دادخواهی برای آنها و تلاش در مسیر کشف، ثبت و بازگویی حقیقت در ایران فراگیرتر و مردمیتر شود.
https://t.me/IranRights بنیاد عبدالرحمن برومند
آقای لطفی بارها گفته بود که مقامات قصد دارند تا او و سایر بهائیان را وادار سازند تا در مقابل دوربینهای تلویزیون دین خود را نفی کنند تا برای عموم پخش کنند.
جسد او را تحویل نداند و محل دفنش را از خانواده پنهان کردند.
از صفحه یادبود آقای کامران لطفی در «امید، یادبودی در دفاع از حقوق بشر در ایران» بازدید کنید.
🔗 https://www.iranrights.org/fa/memorial/story/-3455/kamran-lutfi
با امید به اینکه همبستگی با قربانیان ظلم و خشونت دولتی، دادخواهی برای آنها و تلاش در مسیر کشف، ثبت و بازگویی حقیقت در ایران فراگیرتر و مردمیتر شود.
https://t.me/IranRights بنیاد عبدالرحمن برومند
بنیاد عبدالرحمن برومند
کامران لطفی: یک سرگذشت
همسر و پدری دلسوز بود و به خانوادههای بهایی دیگر مقیم تهران هم کمک میکرد. شوخطبعیاش در کلاسهای مهندسیاش و کلاسهایی که برای بچهها میگذاشت شادی آفرین بود.
در فروردین ۱۳۶۸، آقای مجتبی مطلع سراب را در ۳۶ سالگی در زندان تبریز اعدام کردند. در گواهی فوت نوشته بودند: «نوع بیماری: دارآویختگی»
از صفحه یادبود آقای مطلع سراب در «امید، یادبودی در دفاع از حقوق بشر در ایران» بازدید کنید.
🔗https://www.iranrights.org/fa/memorial/story/-4998/mojtaba-mottale-sarab
https://t.me/IranRights بنیاد عبدالرحمن برومند
از صفحه یادبود آقای مطلع سراب در «امید، یادبودی در دفاع از حقوق بشر در ایران» بازدید کنید.
🔗https://www.iranrights.org/fa/memorial/story/-4998/mojtaba-mottale-sarab
https://t.me/IranRights بنیاد عبدالرحمن برومند
Telegraph
یک سرگذشت؛ مجتبی مطلع سراب
اطلاعات درباره آقای مجتبی مطلع سراب از اعضای سازمان فدائیان خلق (اکثریت) از طریق گفتگو با خواهر همسرش به عمل آمده است. اطلاعات تکمیلی را یکی همبندان سابق آقای مطلع سراب، از راه فرم الکترونیکی به بنیاد برومند ارسال کرده است. آقای مطلع سراب فعالیت سیاسی خود…
۸ سینماگر شناخته شده ایرانی با انتشار بیانیهای نسبت به وضعیت بهداشت و سلامت زندانیان عقیدتی، سیاسی و فعالان محیطزیست در شرایط بحران کرونا هشدار دادند و خواستار «اعطای هرچه سریعتر مرخصی» به این زندانیان شدند. داریوش مهرجویی، جعفر پناهی، علیرضا داودنژاد، کیومرث پوراحمد، محمد رسولاف، محسن امیریوسفی، مجتبی میرطهماسب و رضا درمیشیان در این بیانیه اعلام میکنند: «تداوم در زندان نگهداشتن این افراد میتواند عواقب جبران ناپذیری را به همراه داشته باشد.»
در هفتههای گذشته، نهادهای حقوقبشری، کنشگران و خانوادههای زندانیان نسبت به وضعیت نامطلوب بهداشت و سلامت در زندانهای ایران هشدار دادهاند و خواستار آزادی زندانیان شدهاند. سخنگوی کمیساریای عالی حقوق بشر سازمان ملل متحد نیز با انتشار بیانیهای که بخشی از آن به ایران میپردازد، از دولتها خواست تمام زندانیان سیاسی را آزاد کنند. در همین رابطه، گزارشهای متعددی در رابطه با ممانعت قوه قضاییه از اعزام بسیاری از زندانیان به مرخصی منتشر شده است.
https://t.me/IranRights بنیاد عبدالرحمن برومند
در هفتههای گذشته، نهادهای حقوقبشری، کنشگران و خانوادههای زندانیان نسبت به وضعیت نامطلوب بهداشت و سلامت در زندانهای ایران هشدار دادهاند و خواستار آزادی زندانیان شدهاند. سخنگوی کمیساریای عالی حقوق بشر سازمان ملل متحد نیز با انتشار بیانیهای که بخشی از آن به ایران میپردازد، از دولتها خواست تمام زندانیان سیاسی را آزاد کنند. در همین رابطه، گزارشهای متعددی در رابطه با ممانعت قوه قضاییه از اعزام بسیاری از زندانیان به مرخصی منتشر شده است.
https://t.me/IranRights بنیاد عبدالرحمن برومند
رضا خندان، همسر نسرین ستوده، وکیل دادگستری و فعال حقوق بشر محبوس در زندان اوین، در صفحه فیسبوک خود نوشت: «قوه قضائیه همچنان جلو آزادی زندانیان سیاسی را گرفته و خانوادههای زیادی درگیر ویروس و زنداناند. سرگردان بین سالن ملاقات و دادستانی و خانههایشان هستند؛ با وجود خطر ابتلا به ویروس.»
ایشان با به اشتراک گذاشتن عکسی که هنگام بازگشت خانواده خانم ستوده از ملاقات گرفته شده است، عنوان میکند: «رفتن به ملاقات به دلیل خطر ویروس، بسیار سختتر از قبل شده است. ریسک ابتلا در آنجا بسیار بالاست اما خانوادهها نمیتوانند عزیزانشان را بدون ملاقات و ارتباط رها کنند.»
شیرین عبادی پیشتر به رادیو زمانه گفته بود: «ما در روزهای اخیر شاهد این هستیم که دختر آقای نعمتزاده یعنی شبنم نعمتزاده که به جرم احتکار دارو و اختلاس به ۲۰ سال حبس محکوم شده، میتواند از حق مرخصی استفاده کند یا در نمونه دیگر، حسین فریدون، برادر رئیس جمهوری ایران که به اتهام اختلاس در دادگاه به شش سال حبس محکوم شده به مرخصی اعزام شده است اما زندانیان سیاسی همچون نرگس محمدی و نسرین ستوده همچنان از مرخصی محروم ماندهاند.»
https://t.me/IranRights
ایشان با به اشتراک گذاشتن عکسی که هنگام بازگشت خانواده خانم ستوده از ملاقات گرفته شده است، عنوان میکند: «رفتن به ملاقات به دلیل خطر ویروس، بسیار سختتر از قبل شده است. ریسک ابتلا در آنجا بسیار بالاست اما خانوادهها نمیتوانند عزیزانشان را بدون ملاقات و ارتباط رها کنند.»
شیرین عبادی پیشتر به رادیو زمانه گفته بود: «ما در روزهای اخیر شاهد این هستیم که دختر آقای نعمتزاده یعنی شبنم نعمتزاده که به جرم احتکار دارو و اختلاس به ۲۰ سال حبس محکوم شده، میتواند از حق مرخصی استفاده کند یا در نمونه دیگر، حسین فریدون، برادر رئیس جمهوری ایران که به اتهام اختلاس در دادگاه به شش سال حبس محکوم شده به مرخصی اعزام شده است اما زندانیان سیاسی همچون نرگس محمدی و نسرین ستوده همچنان از مرخصی محروم ماندهاند.»
https://t.me/IranRights
یک سرگذشت؛ حسین رحیمی
بنابر اطلاعات ارسالی برای بنیاد برومند، پنج نفر که هیچکدام گروهبان رحیمی را شخصا نمیشناختند، علیه وی در دادگاه شهادت دادهاند.
گروهبان حسین رحیمی در فروردین ۱۳۵۸ در اولین دادگاه انقلاب اسلامی که در اهواز تشکیل شد محاکمه و یک روز بعد تیرباران شد.
از صفحه یادبود گروهبان حسین رحیمی در «امید، یادبودی در دفاع از حقوق بشر در ایران» بازدید کنید.
🔗https://www.iranrights.org/fa/memorial/story/-3554/hossein-rahimi
بنیاد عبدالرحمن برومند، با «یادبود امید» در مسیر کشف، ثبت و بازگویی حقیقت تلاش میکند. یادبود امید را به دیگران معرفی کنید.
https://t.me/IranRights بنیاد عبدالرحمن برومند
بنابر اطلاعات ارسالی برای بنیاد برومند، پنج نفر که هیچکدام گروهبان رحیمی را شخصا نمیشناختند، علیه وی در دادگاه شهادت دادهاند.
گروهبان حسین رحیمی در فروردین ۱۳۵۸ در اولین دادگاه انقلاب اسلامی که در اهواز تشکیل شد محاکمه و یک روز بعد تیرباران شد.
از صفحه یادبود گروهبان حسین رحیمی در «امید، یادبودی در دفاع از حقوق بشر در ایران» بازدید کنید.
🔗https://www.iranrights.org/fa/memorial/story/-3554/hossein-rahimi
بنیاد عبدالرحمن برومند، با «یادبود امید» در مسیر کشف، ثبت و بازگویی حقیقت تلاش میکند. یادبود امید را به دیگران معرفی کنید.
https://t.me/IranRights بنیاد عبدالرحمن برومند
بنیاد عبدالرحمن برومند
حسین رحیمی: یک سرگذشت
اطلاعات درباره گروهبان حسین رحیمی، فرزند ولی، از طریق فرم الکترونیک ارسالی بنیاد توسط یکی از نزدیکان ایشان گردآوری شده است. خبر اعدام آقای رحیمی (به همراه ٧ نفر دیگر) در روزنامه کیهان مورخ ٢٣ فروردین ١٣٥٨ و در گزارش اسفند ۱۳۵۸ سازمان عفو بین الملل منتشر شده…
یک سرگذشت: راضی عبیات
جوان ۱۸ ساله، راضی عبیات، دراواخر شب جمعه ۲۶ فرودین ۱۳۸۴ (۱۵ آوریل ۲۰۰۵) و در جریان اعتراضات در شهر حمیدیه، از سوی ماموران امنیتی و لباس شخصی مورد اصابت گلوله قرار گرفت و کشته شد.
بنابر گفته یکی از شاهدان عینی در مصاحبه با بنیاد برومند، پس از کشته شدن آقای راضی عبیات، برادر و پدر وی توسط اداره اطلاعات احضار شده و به آنها گفته شد که اجازه برگزاری مراسم سوگواری برای فرزندشان ندارند.
سرگذشت آقای عبیات و شرح مختصری از اعتراضهای خوزستان در فرودین ۱۳۸۴ را در «یادبود امید» بخوانید.
🔗 https://www.iranrights.org/fa/memorial/story/-7155/razi-abaiat
با امید به اینکه همبستگی با قربانیان ظلم و خشونت دولتی، دادخواهی برای آنها و تلاش در مسیر کشف، ثبت و بازگویی حقیقت در ایران فراگیرتر و مردمیتر شود.
https://t.me/IranRights بنیاد عبدالرحمن برومند
جوان ۱۸ ساله، راضی عبیات، دراواخر شب جمعه ۲۶ فرودین ۱۳۸۴ (۱۵ آوریل ۲۰۰۵) و در جریان اعتراضات در شهر حمیدیه، از سوی ماموران امنیتی و لباس شخصی مورد اصابت گلوله قرار گرفت و کشته شد.
بنابر گفته یکی از شاهدان عینی در مصاحبه با بنیاد برومند، پس از کشته شدن آقای راضی عبیات، برادر و پدر وی توسط اداره اطلاعات احضار شده و به آنها گفته شد که اجازه برگزاری مراسم سوگواری برای فرزندشان ندارند.
سرگذشت آقای عبیات و شرح مختصری از اعتراضهای خوزستان در فرودین ۱۳۸۴ را در «یادبود امید» بخوانید.
🔗 https://www.iranrights.org/fa/memorial/story/-7155/razi-abaiat
با امید به اینکه همبستگی با قربانیان ظلم و خشونت دولتی، دادخواهی برای آنها و تلاش در مسیر کشف، ثبت و بازگویی حقیقت در ایران فراگیرتر و مردمیتر شود.
https://t.me/IranRights بنیاد عبدالرحمن برومند
بنیاد عبدالرحمن برومند
راضی عبیات: یک سرگذشت
به سن ۱۸سالگی، شاید برای اولین بار و بی تردید برای آخرین بار در اعتراضات خیابانی شرکت کرد.
در پانزدهمین سالگرد اعتراضات فروردین ۱۳۸۴ اهواز، روایت یک شاهد عینی را بخوانید.
🔗https://www.iranrights.org/fa/library/document/2761
«کودک سیزده سالهای بنام یونس شموسی در خط اول بود و مثل سایر تظاهرکنندگان شعار میداد. من خودم با چشمهای خودم دیدم که چطور یکی از عوامل لباس شخصی که پیراهن سفید و چفیه بسیجی به تن داشت با اسلحه کلاش این بچه سیزده ساله را با تیر زد و او درجا کشته شد. مردم او را روی دست بلند کردند و بردند به سمت خانوادهاش که آنها شروع کردند به جیغ کشیدن و دیگر کل ملاشیه به هم ریخت و تظاهرات بزرگی شکل گرفت و درگیری تا شب ادامه داشت. چون ساکنان این محله بیشترشان با هم قوم و خویش هستند، وقتی چنین وضعیتی پیش میاید مردم دیگر به هر شکل ممکن جواب میدهند حالا با هر چیزی که شده با چوب یا با سنگ.»
https://t.me/IranRights بنیاد عبدالرحمن برومند
🔗https://www.iranrights.org/fa/library/document/2761
«کودک سیزده سالهای بنام یونس شموسی در خط اول بود و مثل سایر تظاهرکنندگان شعار میداد. من خودم با چشمهای خودم دیدم که چطور یکی از عوامل لباس شخصی که پیراهن سفید و چفیه بسیجی به تن داشت با اسلحه کلاش این بچه سیزده ساله را با تیر زد و او درجا کشته شد. مردم او را روی دست بلند کردند و بردند به سمت خانوادهاش که آنها شروع کردند به جیغ کشیدن و دیگر کل ملاشیه به هم ریخت و تظاهرات بزرگی شکل گرفت و درگیری تا شب ادامه داشت. چون ساکنان این محله بیشترشان با هم قوم و خویش هستند، وقتی چنین وضعیتی پیش میاید مردم دیگر به هر شکل ممکن جواب میدهند حالا با هر چیزی که شده با چوب یا با سنگ.»
https://t.me/IranRights بنیاد عبدالرحمن برومند
Audio
🎙گفتوگوی رویا برومند، مدیر اجرایی بنیاد برومند، با برنامه رادیویی ایران اینترنشنال درباره «دستورالعمل موقت در مورد ویروس کووید ۱۹، توجه خاص به افرادی که از آزادی خود محروم شدهاند».
گفتوگو در روز چهارشنبه ۲۷ فروردین ماه ۹۹ انجام شده است.
نهاد منتشرکننده دستورالعمل کمیته دائمی بین سازمانها، از نهادهای مرتبط با سازمان ملل متحد است.
📃 نسخه فارسی دستورالعمل، ترجمهی بنیاد برومند، در اینجا در اختیار شماست.
https://t.me/IranRights بنیاد عبدالرحمن برومند
گفتوگو در روز چهارشنبه ۲۷ فروردین ماه ۹۹ انجام شده است.
نهاد منتشرکننده دستورالعمل کمیته دائمی بین سازمانها، از نهادهای مرتبط با سازمان ملل متحد است.
📃 نسخه فارسی دستورالعمل، ترجمهی بنیاد برومند، در اینجا در اختیار شماست.
https://t.me/IranRights بنیاد عبدالرحمن برومند
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
۲۹ سال از روزی میگذرد که عبدالرحمن برومند به قتل رسید.
قتل وی سه ماه قبل از قتل دکتر شاپور بختیار، رهبر نهضت مقاومت ملی ایران، سازمانی که دکتر برومند یکی از مؤسسان و اعضای برجستهاش بود، اتفاق افتاد.
در دادگاه قاتلین دکتر بختیار، دادستان قتل دکتر برومند را یک عمل تروریستی خواند که آمرینش مقامات جمهوری اسلامی ایران بودند. وی گفت که هدف از قتل برومند و بختیار خنثی نمودن نهضت مقاومت ملی ایران بود.
یکی از اهداف تشکیل بنیاد عبدالرحمن برومند و طرح "امید"، یادبودی در دفاع از حقوق بشر، هشدار به حکام خودکامهای است که به حریفان سیاسی خود با دشنه و گلوله پاسخ میدهند، هشدار تا بدانند که اعمال خشونت و حذف حریف به مبارزه برای حق و آزادی پایان نمیدهد. چرا که ظلمی که بر قربانیان رفته است وجدان ملی را به چالش میطلبد و به محرکی قوی در تداوم مبارزه برای آزادی و حقوق بشر تبدیل میگردد.
برای آگاهی بیشتر دربارهی سرگذشت عبدالرحمن برومند، صفحه یادبود ایشان در وبسایت بنیاد برومند را ببینید.
https://t.me/IranRights بنیاد عبدالرحمن برومند
قتل وی سه ماه قبل از قتل دکتر شاپور بختیار، رهبر نهضت مقاومت ملی ایران، سازمانی که دکتر برومند یکی از مؤسسان و اعضای برجستهاش بود، اتفاق افتاد.
در دادگاه قاتلین دکتر بختیار، دادستان قتل دکتر برومند را یک عمل تروریستی خواند که آمرینش مقامات جمهوری اسلامی ایران بودند. وی گفت که هدف از قتل برومند و بختیار خنثی نمودن نهضت مقاومت ملی ایران بود.
یکی از اهداف تشکیل بنیاد عبدالرحمن برومند و طرح "امید"، یادبودی در دفاع از حقوق بشر، هشدار به حکام خودکامهای است که به حریفان سیاسی خود با دشنه و گلوله پاسخ میدهند، هشدار تا بدانند که اعمال خشونت و حذف حریف به مبارزه برای حق و آزادی پایان نمیدهد. چرا که ظلمی که بر قربانیان رفته است وجدان ملی را به چالش میطلبد و به محرکی قوی در تداوم مبارزه برای آزادی و حقوق بشر تبدیل میگردد.
برای آگاهی بیشتر دربارهی سرگذشت عبدالرحمن برومند، صفحه یادبود ایشان در وبسایت بنیاد برومند را ببینید.
https://t.me/IranRights بنیاد عبدالرحمن برومند
۳۷ سال پیش، بمبگذاری در سفارت آمریکا در بیروت جان ۶۳ نفر را گرفت و باعث زخمی شدن دستکم ۱۲۰ نفر شد
🔴 سرگذشت خانم جانت لی ستیونس، یکی از قربانیان این بمبگذاری در «یادبود امید» ثبت شده است چرا که ادله، شواهد و مدارک بیشماری وجود دارد که جمهوری اسلامی ایران را با بمب گذاری ۲۹ فرودین ۱۳۶۲ (۱۸ اآوریل ۱۹۸۳) در سفارت آمریکا در بیروت، مرتبط میسازد. این حمله، که گروهی موسوم به "جهاد اسلامی" مسئولیت آن را به عهده گرفت، نخستین مورد از سلسله بمب گذاریهای به هم مرتبطی بود که در خلال سالهای ۱۳۶۲ تا ۱۳۶۴ در لبنان به اجرا درآمد و منجر به مرگ دستکم ۳۹۶ تن گردید.
برای اطلاعات بیشتر اینجا را ببینید.
@IranRights بنیاد برومند
🔴 سرگذشت خانم جانت لی ستیونس، یکی از قربانیان این بمبگذاری در «یادبود امید» ثبت شده است چرا که ادله، شواهد و مدارک بیشماری وجود دارد که جمهوری اسلامی ایران را با بمب گذاری ۲۹ فرودین ۱۳۶۲ (۱۸ اآوریل ۱۹۸۳) در سفارت آمریکا در بیروت، مرتبط میسازد. این حمله، که گروهی موسوم به "جهاد اسلامی" مسئولیت آن را به عهده گرفت، نخستین مورد از سلسله بمب گذاریهای به هم مرتبطی بود که در خلال سالهای ۱۳۶۲ تا ۱۳۶۴ در لبنان به اجرا درآمد و منجر به مرگ دستکم ۳۹۶ تن گردید.
برای اطلاعات بیشتر اینجا را ببینید.
@IranRights بنیاد برومند
بنیاد عبدالرحمن برومند
جانت لی ستیونس: یک سرگذشت
خانم جانت لی ستیونس یکی از ۶۳ قربانی بمبگذاری سفارت آمریکا در بیروت، لبنان است که در تاریخ ۲۹ فروردین ۱۳۶۲ به وقوع پیوست. در حدود ساعت یک وپنج دقیقه بعد از ظهر، کامیونی حاوی ۲۰۰۰ پوند مواد منفجره به سرعت از خیابان اختصاصی سفارتخانه عبور کرد و با ساختمان اصلی…