بنیاد عبدالرحمن برومند برای حقوق بشر در ایران
2.9K subscribers
3.04K photos
742 videos
270 files
1.99K links
🍀 حقوق بشر و دموکراسی برای ایران

ارتباط از طریق واتساپ، تلگرام و سیگنال:
+1 (202) 926-5503

🔶 آدرس سایت
https://www.iranrights.org/fa/

📨 تماس با ما
info@boroumandcenter.org

🔸ایکس
twitter.com/IranRights_org

🔸فیسبوک
facebook.com/B
Download Telegram
جاوید دهقان خلد، زندانی سیاسی بلوچ را #اعدام_نکنید

کمیساریای عالی حقوق بشر سازمان ملل با محکوم کردن موج اعدام‌ها در ایران از اواسط ماه دسامبر، خواستار توقف اجرای قریب‌الوقوع حکم اعدام جاوید دهقان خلد، زندانی سیاسی بلوچ شد. سازمان عفو بین‌الملل نیز با انتشار بیانیه‌ای از مقامات ایران خواست حکم اعدام این جوان ۳۱ ساله که قرار است روز شنبه ۱۱ بهمن ۹۹ به اجرا گذاشته شود را نقض کنند و «درخواست وکیل وی برای اعاده دادرسی عادلانه را بپذیرند».

طبق اطلاعات به دست آمده توسط عفو بین‌الملل، ضرب و جرح، شلاق، کشیدن حداقل یکی از ناخن‌های دست‌و برهنگی اجباری از جمله شیوه‌های شکنجه‌ای است که به گفته جاوید دهقان علیه وی اعمال شده است.

در بیانیه عفو بین‌الملل آمده است: در جریان جلسه محاکمه، جاوید دهقان به دادگاه اعلام کرد که در دوران حبس انفرادی، مأموران سپاه پاسداران بارها او را شکنجه کردند تا به عضویت در یک گروه جهادی مسلح به نام «جیش‌العدل» و همین طور تیراندازی مهلک به دو مامور سپاه پاسداران در جریان حمله‌ایی در ۲۰ فروردین ۱۳۹۴ «اعتراف» کند. بر اساس آنچه منابع مطلع به عفو بین‌الملل گزارش کرده‌اند، جاوید دهقان تحت فشار به عضویت در گروه مسلح اعتراف کرد اما هیچ‌گاه نپذیرفت که اسلحه حمل کرده و در حمله‌ی مرگبار فرودین ۱۳۹۴ شرکت داشته است. امتناع مستمر او از «اعتراف» به این جنبه‌های پرونده‎ی گشوده شده علیه وی باعث شد او برای ماه‌ها در حبس‌انفرادی نگه‌داری شود.

عفو بین‌الملل همچنین می‌گوید اطلاعاتی دریافت کرده است مبنی بر اعمال فشار سپاه پاسداران به مقامات قضایی برای اجرای هر چه سریع‌تر حکم اعدام جاوید دهقان، با وجود نیاز فوری به یک بازبینی عادلانه و بی‌طرفانه.

تعدادی از کاربران شبکه‌های اجتماعی با هشتگ #savejaviddehghan در حال اعتراض به اجرای قریب‌الوقوع این حکم اعدام‌اند.

اعدام شهروندان بلوچ در هفته‌های اخیر شدت گرفته است و اعتراضی جدی‌تر از سوی جامعه، سازمان‌های حقوق‌بشری و رسانه‌ها را می‌طلبد.

@IranRights بنیاد برومند 🔔
#مشاوره_حقوقی: تعریف جرم سیاسی در قوانین کیفری ایران چیست؟

توضیحات مشاور حقوقی بنیاد عبدالرحمن برومند را در تصاویر ببینید.

در صورت نیاز به مشاوره حقوقی رایگان می‌توانید از طریق ایمیل با ما تماس بگیرید.
info@boroumandcenter.org

@IranRights بنیاد برومند 🔔
به سالگرد انقلاب ۵۷ و آغاز به کار دادگاه‌های انقلاب نزدیک می‌شویم. آیا دادرسی عادلانه جایی در ذهن انقلابیون به قدرت رسیده داشت؟

(ترتیب تصاویر از بالا چپ)

@IranRights بنیاد برومند 🔔
سرهنگ لطیفی مقدم مهندس ارتش بود و در مراغه، مهاباد و کرمانشاه خدمت کرد. در تهران وظیفه فرماندهی واحد مهندسی گارد شاهنشاهی به او واگذار شده بود. در زمان انقلاب ۵۷ چهل و یک ساله بود و چهار فرزند داشت.

بنابر گفته خانواده، ٢٤ بهمن ۵۷ گروهی از مشمولان خدمت سربازی او را در سربازخانه فرح‌آباد تهران دستگیر کردند. بعد از روزها جستجو، همسرش محل نگهداری او در مدرسه علوی، دبیرستانی که به بازداشت‌گاه مبدل شده بود را پیدا کرد اما به او اجازه ملاقات ندادند.

سرهنگ لطیفی به محاکمه شدن در دادگاه انقلاب اعتراض کرد و گفت که مرجعیت آنرا قبول ندارد چراکه او یک افسر ارتش است و می‌بایست در دادگاه نظامی محاکمه می‌شد. روزنامه کیهان گزارش کرد که سرهنگ لطیفی «مفسد فی الارض» شناخته شده و به مرگ محکوم شد.

بنابر گفته خانواده‌اش، او شب اعدام همسرش را برای آخرین بار دید. اتهاماتش را برای آخرین بار رد کرد و گفت: «لطفاً به فرزندانمان بگو که هیچ گناهی نداشتم.»

سرهنگ لطیفی ساعت یازده و نیم شب دوم خرداد ۵۸ در پشت‌بام زندان قصر تیرباران شد.

جزئیات بیشتر را در صفحه یادبود سرهنگ لطیفی مقدم در «یادبود امید» بخوانید.

@IranRights بنیاد برومند 🔔
آیت‌الله خمینی در مصاحبه با اوریانا فالاچی در سال ۵۸ در پاسخ به سوال وی در رابطه با اعدام نرگس جباری و حکم صد ضربه شلاق مردی که با او رابطه جنسی داشته عنوان کرد: «شاید حقش بوده. من چه می‌دانم؟ شاید آن زن کار دیگری کرده بوده. از دادگاهی که آن را محکوم کرده سوال کنید. کافی است. از این مسایل صحبت نکنیم. خسته شده‌ام...»

نرگس جباری متولد بهشهر مازندران و متاهل بود. هنوز یک سال از انقلاب ۵۷ نگذشته بود که با اتهام «زنای محصنه و رابطه نامشروع» درحالیکه گفته می‌شد باردار است تیرباران شد. وکیل خانواده جباری به بنیاد برومند گفت که خانم جباری هنوز ۱۸ سال هم نداشت و حتی گفته می‌شد که به دلیل سقوط از بلندی در کودکی سرش آسیب دیده و از سلامت کامل روانی برخوردار نبوده و اتهام انتسابی به او واقعیت ندارد. با این وجود، پس از دستگیری در ۳۰ مرداد ۵۸ در خیابانی در بهشهر، در یک جلسه در دادگاه انقلاب اسلامی بهشهر به اتهامش رسیدگی و محکوم و ساعت ۳ بامداد ۳۱ مرداد تیرباران شد. مردی که با او رابطه جنسی داشت به علت مجرد بودن به ۱۰۰ ضربه شلاق محکوم شد.

جزییات بیشتر در صفحه یادبود نرگس جباری در «یادبود امید»

@IranRights بنیاد برومند 🔔
هرمز گرجی بیانی متولد کرمانشاه بود و لیسانس فیزیک داشت. در زمان اعدام پدر دو فرزند یک و چهار ساله بود.

پیش و پس از انقلاب ۵۷ چند سخنرانی ایراد کرد و دانش‌آموزان و دبیران را در فعالیت‌های سیاسی و فرهنگی سازماندهی می‌کرد. هرمز گرجی بیانی ظهر روز ۲۷ مرداد ۵۸ در خانه‌اش در کرمانشاه برای «پاسخ‌گویی مختصر و کوتاه مدت» به چند سؤال با لباس خانه دستگیر و به مقر کمیته انقلاب اسلامی برده شد.

آقای هرمز گرجی بیانی و ١٠ نفر دیگر به عنوان «مفسد فی الارض و محارب با خدا و رسول خدا» به اعدام محکوم شدند. آنها ساعت ٢ و ٤٠ دقیقه بامداد ٢٨ مرداد ١٣٥٨ در زندان دیزل آباد کرمانشاه اعدام شدند.

برای اطلاعات بیشتر صفحه یادبود هرمز گرجی بیانی را در «یادبود امید» ببینید.

@IranRights بنیاد برومند 🔔
دادگاهی در بلژیک اسدالله اسدی، دیپلمات جمهوری اسلامی، را به جرم دست داشتن در عملیات بمب‌گذاری و اقدام تروریسی مجرم شناخت و به گذراندن ۲۰ سال حبس محکوم کرد.

بنیاد برومند از رأی دادگاه بلژیک در محکومیت دیپلمات جمهوری اسلامی استقبال می‌کند. آشکار است که تا زمانی که مقامات جمهوری اسلامی که در جنایت مشارکت دارند مجبور به پاسخگویی نشوند نمی‌توان به پایان گرفتن خشونت امید بست.

@IranRights بنیاد برومند 🔔
در سال اول پس از انقلاب ۵۷، مسئله سینما رکس باعث تنش‌های بسیار بین مقامات انقلابی و خانواده سروان طاهری شد. خانواده مقامات را به جلوگیری از تحقیقات لازم، حمایت از عاملین فاجعه و سرپوش گذاشتن بر حقایق متهم می‌کردند.

آتش‌سوزی سینما رکس در ۲۸ مرداد ۵۷ در شهر آبادان اتفاق افتاد و به کشته شدن حداقل ۳۷۷ نفر در داخل سینما انجامید. در جریان دادگاه علنی شهریور ۵۸ در رابطه با سینما رکس و در اظهارات متهمین یا مقامات قضایی مسئول رسیدگی به پرونده هیچگونه اشاره‌ای به سروان طاهری نشده است. علاوه بر این، حسین تکبعلی‌زاده، متهم اصلی این دادگاه، در دفاعیات خود اذعان داشت که آتش‌سوزی را به همراه سه مبارز مذهبی دیگر راه انداخته و ارتباطی با نیروهای انتظامی رژیم گذشته نداشته است.

صفحه یادبود منیر طاهری را در «یادبود امید» ببینید.

@IranRights بنیاد برومند 🔔
شهرستان تیران و شهر نجف‌آباد از سالها پیش از انقلاب ۱۳۵۷ بر سر مسایل سیاسی و حق بهره‌برداری از منابع آب اختلاف داشتند. آقای دادخواه تیرانی به عنوان یکی از افراد پرنفوذ در شهرستان تیران تلاش می‌کرد تیران را از کنترل فرمانداری نجف‌آباد خارج کند و به عنوان مرکز فرمانداری معرفی نماید.

شهروندان نجف‌آباد در مخالفت و مبارزه با نظام شاهنشاهی فعال بودند و برخی از سران و رهبران پرنفوذ انقلاب از این شهر برخاستند. در آذر ۱۳۵۷ که مصادف با ماه محرم بود و در بحبوحه‌ حوادث پیش از وقوع انقلاب، وقایعی در شهر نجف‌آباد اتفاق افتاد که پس از چند ماه و با پیروزی انقلاب، دستاویز دستگیری آقای دادخواه تیرانی به همراه رئیس ژاندارمری شهرستان تیران به اتهام دست داشتن در آن حوادث شد.

دادگاه انقلاب اسلامی نجف‌آباد در حالی آقای دادخواه تیرانی را به اعدام محکوم کرد که پیش از انتقال پرونده به نجف‌آباد، آقای دادخواه تیرانی در دادگاه انقلاب اسلامی اصفهان محاکمه و به ۲ سال حبس محکوم شده بود.

جزییات بیشتر را در صفحه یادبود ابراهیم دادخواه تیرانی در «یادبود امید» بخوانید.

@IranRights بنیاد برومند 🔔
جلال نسیمی در زمان انقلاب ۵۷ بیست و پنج ساله بود. از مدتی پیش از انقلاب در فعالیت‌های سیاسی شرکت دشت و عضو سازمان انقلابی زحمتکشان کردستان – کومله بود.

آقای نسیمی در جریان خروج مردم شهر مریوان در ۲۹ تیر ۵۸ در اعتراض به برخوردهای مأموران سپاه پاسداران در این شهر نقش فعال داشت. پس از فرمان آیت‌الله خمینی برای حمله نیروهای نظامی به کردستان، نیروهای سپاه با کمک برخی افراد محلی آقای نسیمی را شناسایی و دستگیر کردند. با دستگیری او تعدادی از زنان اهل مریوان تحصن کردند که به آزادی موقت او انجامید.

در فاصله کوتاهی در ۳ شهریور ۵۸، تعدادی از مأموران سپاه پاسداران و کردهای محلی او را به بهانه امضای برگه‌هایی و انجام أمور اداری از خانه با خود بردند. دادگاه انقلاب مریوان جلال نسیمی را همان شب به همراه ۸ نفر دیگر محاکمه کرد. بنا به شواهد موجود دادگاه این افراد بیش از نیم ساعت طول نکشیده است. آقای نسیمی و ۸ نفر هم‌پرونده‌ای او قبل از نیمه شب همان شب در پادگان مریوان تیرباران شدند.

جزئیات بیشتر را در صفحه یادبود جلال نسیمی در «یادبود امید» بخوانید.

@IranRights بنیاد برومند 🔔
سرتیپ علائی ۲۴ بهمن ۵۷ توسط افسران زیردست خود و اعضای کمیته انقلاب اسلامی مسجد سلیمان در منزل سازمانی خود دستگیر شد. در دفتر خاطرات خود درباره آن روز نوشت: «من که نه گناهی کرده‌ام و نه تا به امروز دستم به خون کسی آلوده شده، پس قطعا پس از دستگیری و کمی تحقیق تبرئه خواهم شد».

نزدیکان سرتیپ علائی اظهار می‌دارند که دلیل واقعی اتهامات علیه ایشان خصومت شخصی قاضی دادگاه، آیت‌الله صادق خلخالی با وی بوده است. به این ترتیب که مدت خدمت ایشان به عنوان وابسته نظامی سفارت ایران در عراق، همراه بود با تبعید آیت‌الله خمینی به آن کشور در سال ۱۳۴۴. روحانیون زیادی برای دادن عرض حال، درخواست عفو و یا تخفیف مدت تبعید خود به دفتر وی می‌آمدند. حجت‌الاسلام صادق خلخالی نیز روزی برای کاری مشابه مراجعه کرد. سرتیپ علائی از قبول درخواست وی خودداری کرد و چون با مقاومت او در ترک دفتر روبر شد از دژبانی خواست که او را بیرون بیندازند.

سرتیپ غلامحسین علائی در ۱۲ خرداد ۵۸ اعدام شد. طبق دستور دادگاه تمام اموال تیمسار علائی توقیف شد. خانواده‌ی علائی هنوز هم از محل دقیق قبر عزیز خود اطلاعی ندارند.

@IranRights بنیاد برومند 🔔