بنیاد عبدالرحمن برومند برای حقوق بشر در ایران
2.9K subscribers
3.04K photos
742 videos
270 files
1.99K links
🍀 حقوق بشر و دموکراسی برای ایران

ارتباط از طریق واتساپ، تلگرام و سیگنال:
+1 (202) 926-5503

🔶 آدرس سایت
https://www.iranrights.org/fa/

📨 تماس با ما
info@boroumandcenter.org

🔸ایکس
twitter.com/IranRights_org

🔸فیسبوک
facebook.com/B
Download Telegram
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
الهام افکاری، خواهر نوید، حبیب و وحید افکاری، همراه با انتشار این ویدیو از جمع خانوادگی‌شان در نوروز ۹۷، در صفحه اینستاگرام خود نوشت:

«شورِ زندگی را در سماع نوید بینید که بر سفره‌ی هفت‌سین و با شعر حافظ به پیشواز سال نو میرود،
شوقِ حبیب به زیستن را در کف‌زدنش برای روزگار نو بنگرید،
و شعفِ من
از داشتن این دورهمی دلگرم‌کننده را از صدایم بشنوید،
این آخرین عید ما بود، نوروز ۹۷، ببینید که با تمام ناتمامی‌های زندگی‌ چه مسرور بودیم...
اما حالا این احوالات برایمان چنان غریب است که انگار سال‌ها از آن گذشته،
۱۹۵ روز است که نویدِ شادی‌بخش را از ما گرفته‌اند و ۲۰۲ روز است که حبیب و وحید در انفرادی‌اند،
سه سال است که طعم عید را برای‌مان عزا کرده‌اند،
اندوه بر زندگی‌مان چنان حلقه زده که انگار هیچگاه شاد نبوده‌ایم
و سرور از زندگی‌مان چنان کوچ کرده که انگار هیچ‌وقت لبخند نزده‌ایم ...»

#اعدام_نکنید #آزادشان_کنید

@IranRights بنیاد برومند 🔔
سه تن از فعالان محیط زیست زندانی امروز دوشنبه ۹ فروردین ۱۴۰۰ به مرخصی کوتاه مدت اعزام شدند. این نخستین مرخصی سپیده کاشانی و امیرحسین خالقی در دوران محکومیتشان است. سام رجبی یک بار در دی ماه ۱۳۹۹ در پی درگذشت مادرش به مرخصی اعزام شده بود.

این سه تن و نیلوفر بیانی، مراد طاهباز، هومن جوکار، طاهر قدریان و عبدالرضا کوهپایه، متهمان پرونده فعالان محیط زیست، در زمستان ۱۳۹۶ توسط سازمان اطلاعات سپاه پاسداران دستگیر و پس از ۲۲ ماه حبس در بازداشتگاه سپاه، محاکمه شدند. سپیده کاشانی، امیرحسین خالقی و سام رجبی، هر کدام به تحمل ۶ سال حبس محکوم شده‌اند.

در سال ۱۳۹۷، کمیته چهارنفره‌ای از طرف رئیس جمهور برای پیگیری مرگ در بازداشت کاووس سیدامامی رئیس «حیات وحش میراث پارسیان» و وضعیت فعالان محیط زیست بازداشت شده، به این نتیجه رسید که شواهدی علیه این متهمان وجود ندارد.

عفو بین‌الملل پیش‌تر در کنار درخواست آزادی این فعالان اعلام کرده بود که «روند دادرسی در پرونده آن‌ها به طرز فاشحی ناعادلانه بوده و هیچ‌ تحقیق مستقلی در خصوص شکایات مرتبط با شکنجه و بدرفتاری در طول دوره بازداشت صورت نگرفته است.»

@IranRights بنیاد برومند 🔔
سمانه نوروز مرادی، از اعضای «کمپین بازگشت شاهزاده» رضا پهلوی است که به ۳ سال و ۹ ماه حبس در زندان اوین محکوم شده است. او از بیماری لوپوس مفصلی رنج می‌برد و علی‌رغم نیاز به بستری به منظور تخلیه عفونت سینه و درمان کیست مویی از دریافت خدمات پزشکی محروم است. دوران مرخصی او به دنبال انتشار ویدیویی برای تشکر از کسانی که خبر دستگیریش را پوشش داده بودند، از جمله یاسمین پهلوی کوتاه شد. علاوه بر نیاز به رسیدگی پزشکی، اختلال در سیستم ایمنی بدن، جان او را در صورت ابتلا به ویروس کرونا به خطر می‌اندازد. او در ۳۰ مهر ۱۳۹۹ به بهانه ملاقات با وکیل، به زندان لاکان رشت منتقل شد. علیرغم موافقت با تعویق مجازات حبس به دلیل عدم تحمل حبس، همچنان از آزادی او جلوگیری می‌شود. جان سمانه نوروز مرادی در خطر است. #آزادشان_کنید

@IranRights بنیاد برومند 🔔
اسماعیل عبدی، معلم ریاضی و فعال صنفی معلمان در سال ۹۰ به ۱۰ سال حبس تعلیقی و در سال ۹۴ در پرونده‌ای دیگر به تحمل ۶ سال حبس محکوم شد. او در «تجمعات سکوت» برای اعتراض به کمبود بودجه آموزش و پرورش و حقوق زیر خط فقر معلمان و تنبیه و زندانی شدن فعالان صنفی شرکت کرده بود. عبدی به دنبال شیوع کرونا و در آستانه پایان دوره محکومیت به مرخصی اعزام، اما با احیای پرونده سال ۸۹، برای گذراندن ۱۰ سال حبس به دلیل مصاحبه با رسانه‌های خارج از کشور به زندان برگردانده شد. او به بیماری آسم مبتلاست.

به گزارش هرانا، آقای عبدی روز ۲۳ اسفند ۹۹، بدون اطلاع قبلی از زندان اوین به زندان رجایی‌شهر کرج منتقل و در فاصله کوتاهی به بهانه عدم صدور حکم انتقال توسط دادیار ویژه زندانیان سیاسی به بازداشتگاه کلانتری کرج منتقل شد. این فعال صنفی شب یکشنبه ۲۴ اسفند به قرنطینه زندان اوین بازگردانده، روز ۲۶ اسفند به بهانه انتقال به زندان رجایی شهر از زندان اوین خارج و پس از انتقال به دادسرای کرج و گذراندن شب در بازداشتگاه یکی از کلانتری‌های کرج، ۲۷ اسفند به زندان قزلحصار کرج منتقل شد.

آزار و اذیت فعالان صنفی را متوقف کنید. #آزادشان_کنید

@IranRights
«صد روایت، یک روایت» تلاشی جمعی‌ست در روایتگری از بیش از ۴دهه مقاومت و دادخواهی، سرکوب و شکنجه در زندان‌های جمهوری اسلامی. آنچه می‌شنوید و می‌بینید نمونه‌ای‌ست از گوناگونی و چندصدایی در روایت‌ها و نیز روایتگرانی که تباهی استبداد را با قلم و حضور خود به چشم جهانیان پدیدار می‌کنند.

این تلاش جمعی که به ابتکار تعدادی از کنشگران فمنیست و عدالتخواه، برگزار می‌شود اقدامی است بر ضد فراموشی تا مگر نوری بی‌افکند بر شرایط غیرانسانی زندان‌ها و وضعیت دشوار زندانیان سیاسی-عقیدتی در ایران، که از دیرباز یکی از ستون‌های مقاومت و دادخواهی بوده‌اند.

از راه‌های زیر می‌توانید به جمع بینندگان و شنوندگان این برنامه بپیوندید.

YouTube
Twitch (در ایران فیلتر نیست)
Twitter
Facebook

@IranRights بنیاد برومند 🔔
صبا کردافشاری، فعال مدنی ۲۲ ساله و عضو کمپین «چهارشنبه‌های سفید»، با تودیع قرار وثیقه ۲ میلیارد و ۲۰۰ میلیون تومانی، از زندان قرچک ورامین به مرخصی هفت روزه اعزام شد.

معترضان به حجاب اجباری حتی یک روز را هم نباید در زندان سپری کنند. #آزادشان_کنید

@IranRights بنیاد برومند 🔔
به گزارش کانال خاکزدگان، پس از گذشت ۵ روز از شلیک مستقیم نیروهای «حوزه مقاومت بسیج شهید دانش شوش» در بامداد جمعه ۶ فروردین ۱۴۰۰ به سمت ابراهیم عطشانی (کعبی) و مصطفی حرگانی، دو جوان عرب اهل شوش و اعلام خبر جان باختن آنان، مأموران اطلاعات سپاه به خانواده مصطفی حرگانی گفته‌اند که او هنوز زنده است. این در حالی‌ است که حتی خانواده برای وی مراسم یادبود برگزار کرده بودند.

در پی انتشار اخبار مربوط به تیراندازی مستقیم به سمت ابراهیم عطشانی و مصطفی حرگانی در شهر شوش، کانال تلگرام خاکزدگان که اخبار فعالان مدنی، کارگران و شهروندان عرب را پوشش می‌دهد گزارش کرد که آمبولانس در محل تیراندازی حضور نیافته و آنها «در حین انتقال به بیمارستان مورد شکنجه قرار گرفته‌اند». پای ابراهیم عطشانی در بیمارستان قطع شد و اخبار مربوط به جان باختن او منتشر شده است.

کریم دحیمی، فعال حقوق بشر به بنیاد عبدالرحمن برومند گفت: ابراهیم عطشانی، در جریان اعتراضات آبان ۱۳۹۸ مدتی در بازداشت به سر برده و در شهر شوش به عنوان فعال مدنی شناخته می‌شده است.

به نقل از خبرگزاری‌های ایران، روابط عمومی سپاه خوزستان با انتشار بیانیه‌ای اعلام کرد که پس از اینکه «یک تیم تروریستی» وابسته به النضال «اقدام به حمله و تیراندازی به اماکن نظامی و انتظامی در شهرستان شوش» کردند، زخمی شدند و یکی از آنها در حال انتقال به بیمارستان جان باخت. در این بیانیه آمده است که «تعدای اسلحه کلاشینکف و مقادیری مهمات» از آنها کشف و ضبط شد.

به گفته کریم دحیمی، افراد محلی و تصاویر موجود از صحنه مجروح شدن این دو جوان، مسلح بودن آن‌ها را رد می‌کنند. همچنین به گفته او، حرکت النضال ارتباط با ابراهیم عطشانی و مصطفی حرگانی را رد کرده و تنها خبر قتل آن‌ها را منتشر کرده است. خاکزادگان وابستگی ابراهیم عطشانی و مصطفی حرگانی به هر گروه یا حزبی را تکذیب می‌کند.

اصول استفاده از سلاح گرم و توسل به زور در قوانین بین‌المللی

@IranRights بنیاد برومند 🔔
بکتاش آبتین، از اعضای کانون نویسندگان ایران که دوران محکومیت ۶ ساله خود را می‌گذراند در زندان اوین به ویروس کرونا مبتلا شده است.

آقای آبتین مهرماه زمانی که کوید ۱۹ در زندان‌ها شیوع پیدا کرده بود، همراه رضا خندان مهابادی و کیوان باژن، دو تن دیگر از اعضای کانون نویسندگان ایران، پس از حضور در واحد اجرای احکام دادسرای اوین بازداشت و جهت تحمل دوران محکومیت خود به زندان منتقل شدند.

محمد رسول اف، کارگردان سینما، روز دوشنبه ۱۶ فروردین، در توییتی نوشت:

«چند دقیقه قبل بکتاش آبتین از زندان اوین تماس گرفت. در بهداری بستری بود. ریه‌هایش درگیر شده، به سختی سخن می‌گفت. شیوع گسترده کویید۱۹ در زندان بسیار نگران کننده است. در حالی که حاکمیت از تامین واکسن برای مردم ناتوان است، اعطای مرخصی به زندانیان حداقل کاری است که موظف به انجام آن است.»

کانون نویسندگان ایران پیش از این با انتشار بیانیه‌ای اعلام کرده بود: "حاکمان جمهوری اسلامی، قوه‌ی قضائیه و وزارت اطلاعات را مسئول حفظ جان و سلامت اعضای در بند خود می‌داند" و خواستار آزادی بی‌قید و شرط اعضای دربند خود و سایر زندانیان سیاسی و عقیدتی شده بود. #آزادشان_کنید

@IranRights
شهلا جهان‌بین، کمتر از ۲۴ ساعت پس از آزادی، مجدداً بازداشت و به زندان اوین بازگردانده شد.

روز دوشنبه ۱۶ فروردین، شهلا جهان‌بین، فعال مدنی و از امضاکنندگان بیانیه ۱۴ تن از فعالان زنان با خواست استعفای رهبر جمهوری اسلامی، به صورت زودهنگام از زندان اوین آزاد شده بود.

خبرگزاری هرانا از یک منبع نزدیک به خانواده خانم جهانبین نقل می‌کند: «صبح امروز نیروهای امنیتی شهلا جهانبین را از منزلش با ادعای اینکه جهت تکمیل پرونده باید به دفتر قاضی اجرای احکام منتقل شود، به دادسرای اوین بردند. نهایتا خانم جهانبین به این بهانه که اشتباها بجای زندانی دیگری آزاد شده جهت تحمل ادامه دوران محکومیت به زندان اوین بازگردانده شد.»

خانم جهان‌بین از ۲۴ آبان ۹۹ دوران محکومیت ۲۷ ماهه خود را در بند زنان زندان اوین می‌گذراند. عباس واحدیان شاهرودی، فعال مدنی، از امضاکنندگان بیانیه ۱۴ تن و همسر خانم جهان‌بین که در اسفندماه از حمله قلبی خفیف او خبر داده بود، امروز در اینستاگرام خود نوشت: «بعد از بازداشت مجدد شهلا حال مادر سالخورده‌اش به شدت بد شده...این آزادی نیم بند، صرفا جهت آزار و اذیت شهلا و خانواده بیگناه من است.»

آزار و اذیت زندانیان سیاسی و خانواده‌هایشان را متوقف کنید. #آزادشان_کنید

@IranRights بنیاد برومند 🔔
یکشنبه ۲۲ فروردین ساعت ۸ شب به وقت ایران، در آستانه سی‌امین سالگرد ترور عبدالرحمن برومند، در كلاب هاوس درباره دادخواهی گفت‌وگو خواهیم کرد.

با حضور شیرین عبادی، نرگس محمدی، پرستو فروهر، رویا برومند، لادن برومند، شاهین میلانی، آسیه امینی و همراهی سیامک دهقان‌پور و شاهد علوی

@IranRights بنیاد برومند 🔔
جعفر عظیم‌زاده، فعال کارگری، که شنبه ۲۱ فروردین با پایان دوران محکومیت از زندان رجایی‌شهر کرج آزاد شده است به دیدار خانواده اسماعیل عبدی، معلم ریاضی و فعال صنفی زندانی رفت. در این دیدار جعفر عظیم‌زاده و تعدادی دیگر از معلمان و فعالین صنفی و مدنی، خواستار آزادی اسماعیل عبدی شدند.

اسماعیل عبدی، در سال ۹۰ توسط دادگاه انقلاب تهران به ۱۰ سال حبس تعلیقی و در سال ۹۴ در پرونده‌ای دیگر به ۶ سال حبس که ۵ سال آن قابل اجرا بود، محکوم شد. او در «تجمعات سکوت» برای اعتراض به کمبود بودجه آموزش و پرورش و حقوق زیر خط فقر معلمان و تنبیه و زندانی شدن فعالان صنفی شرکت کرده بود. عبدی به دنبال شیوع ویروس کرونا و در آستانه پایان دوره محکومیت به مرخصی اعزام شد، اما با احیای پرونده سال ۸۹، برای گذراندن ۱۰ سال حبس به دلیل مصاحبه با رسانه‌های خارج از کشور به زندان برگردانده شد. در روزهای پایانی سال ۹۹ آقای عبدی را در فاصله چند روز بین زندان اوین، زندان رجایی‌شهر، بازداشتگاه کلانتری کرج، قرنطینه زندان اوین و زندان قزلحصار جابه‌جا کردند. او به بیماری آسم مبتلاست.

جای فعالان صنفی در زندان نیست. #آزادشان_کنید

@IranRights بنیاد برومند 🔔
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
«دورانی بود که هیچکس حال شما را نمی‌پرسد»

آسیب و ستمی که پس از انقلاب ۱۳۵۷ زندگی اعضای ارتش شاهنشاهی و خانواده‌هایشان را تحت تأثیر قرار داد بی‌شمار بود و چنانکه سزاوار است مورد توجه جامعه قرار نگرفت.

در چهل و دومین سالگرد تیرباران تیمسار سرلشگر علی ‌نشاط، دختر ایشان شیرین نشاط، در مصاحبه با بنیاد عبدالرحمن برومند، از تأثیرات اعدام پدر بر زندگی‌اش می‌گوید.

تیمسار سرلشگر علی نشاط، فرمانده گارد جاویدان (گارد شاهنشاهی)، در سال ۱۳۰۲ در تهران متولد شد. او تحصیلاتش را در دبیرستان و دانشگاه نظام انجام داده بود. تیمسار نشاط متاهل و دارای ۵ فرزند بود. او به زبان‌های انگلیسی و فرانسه مسلط بود، ورزشکار بود و در رشته‌های شمشیر‌بازی، تیراندازی، پرش ارتفاع، اسب‌سواری و شنا مدال‌های بسیاری کسب کرده بود. پس از انقلاب ۱۳۵۷، دادگاه انقلاب اسلامی تهران در بعدازظهر روز ۲۱ فروردین ۱۳۵۸ تیمسار نشاط را همراه با ۱۱ نفر دیگر از افسران عالی رتبه محاکمه کرد و او در ساعت ۲:۳۰ صبح روز ۲۲ فروردین در زندان قصر تهران تیرباران شد.

ویدیوی کامل را اینجا ببینید.

@IranRights بنیاد برومند 🔔
حدود ۱ بعدازظهر ۲۹ فروردین ۱۳۶۲، در نتیجه اصابت کامیونی حاوی دو هزار پوند مواد منفجره با ساختمان اصلی سفارت آمریکا در بیروت، انفجاری مهیب رخ داد که در نتیجه آن ۶۳ انسان کشته و دست‌کم ۱۲۰ نفر زخمی شدند.

ادله، شواهد و مدارک بی‌شماری وجود دارد که جمهوری اسلامی ایران را با این بمب‌گذاری مرتبط می‌سازد. این حمله که گروهی موسوم به «جهاد اسلامی»، زیر مجموعه‌ای از «حزب‌الله»، مسئولیت آن را به عهده گرفت، اولین مورد از یک سلسله بمب‌گذاری است که از سال ۱۳۶۲ تا ۱۳۶۴ در لبنان انجام شد و جان دست‌کم ۳۹۶ انسان را گرفت.

در این سال‌ها جمهوری اسلامی با هدف «صدور انقلاب» و با حمایت از «حزب‌الله» از طریق تأمین بودجه، تجهیزات و تعلیمات نظامی، نفوذی روزافزون در لبنان که شرایطی بی‌ثبات داشت، اعمال می‌کرد. چند روز پس از اشغال جنوب لبنان توسط اسرائیل در تابستان ۱۳۶۱، جمهوری اسلامی از طریق حجت‌الاسلام هاشمی رفسنجانی، رئیس وقت مجلس شورای اسلامی، علناً اعلام کرد که در نظر دارد از نمایندگانش برای اخراج آمریکا از لبنان استفاده کند.

سرگذشت چند تن از کسانی که در نتیجه این حمله تروریستی کشته شدند را بخوانید.

@IranRights بنیاد برومند 🔔
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
امروز، سی‌امین سالگرد ترور دکتر عبدالرحمن برومند در پاریس در ۲۹ فروردین ۱۳۷۰ است.

ده سال پس از اعدام فراقضایی دکتر عبدالرحمن برومند به دست عوامل جمهوری اسلامی، بنیاد عبدالرحمن برومند، نهادی غیرانتفاعی و غیردولتی برای پیشبرد حقوق‌بشر و دموکراسی در ایران، توسط فرزندان ایشان لادن برومند و رویا برومند پایه‌گذاری شد. یکی از اهداف تشکیل بنیاد عبدالرحمن برومند و «یادبود امید»، یادبودی در دفاع از حقوق بشر، هشدار به حکام خودکامه‌ای است که به حریفان سیاسی خود با دشنه و گلوله پاسخ می‌دهند، هشدار تا بدانند که اعمال خشونت و حذف حریف به مبارزه برای حق و آزادی پایان نمی‌دهد. چرا که ظلمی که بر قربانیان رفته است وجدان ملی را به چالش می‌طلبد و به محرکی قوی در تداوم مبارزه برای آزادی و حقوق بشر تبدیل می‌شود. #دادخواهی

@IranRights بنیاد برومند 🔔
گزارش سالانه سازمان عفو ‌بین‌الملل درباره احکام مرگ و اعدام‌ها در جهان در سال ۲۰۲۰ میلادی منتشر شد.

بر اساس این گزارش، از میان ۲۴۶ مورد اعدام ثبت‌شده در جمهوری اسلامی ایران، ۱۹۴ نفر با اتهام قتل، ۲۳ نفر برای جرائم مرتبط با مواد مخدر، ۱۲ نفر با اتهام تجاوز، ۴ نفر با اتهام «قیام مسلحانه علیه حکومت» (بغی)، ۵ نفر با اتهام محاربه، ۲ نفر با اتهامات قتل و تجاوز، ۲ نفر با اتهام جاسوسی، یک نفر با اتهام «افساد فی‌الارض» و یک نفر برای نوشیدن مشروبات الکلی اعدام شدند. یک اعدام در ملأعام صورت گرفت و ۹ زن در میان اعدامیان قرار داشتند. جمهوری اسلامی ایران تنها کشور جهان در سال گذشته بود که افرادی را به ‌خاطر جرم‌هایی که هنگام وقوع‌شان کمتر از ۱۸ سال سن داشتند اعدام کرد.

عفو بین‌الملل تأکید می‌کند که مجازات مرگ به ‌نحو فزاینده‌ای به‌ عنوان ابزاری برای سرکوب سیاسی علیه مخالفان، معترضان و اعضای اقلیت‌های اتنیکی در سال گذشته در جمهوری اسلامی ایران مورد استفاده قرار گرفته است. روح الله زم، نوید افکاری، مصطفی صالحی، هدایت‌عبدالله‌پور و ۱۰ تن دیگر از اعضای اقلیت کرد و ۹ تن از اقلیت بلوچ از جمله افرادی‌اند که به عنوان قربانیان دادرسی ناعادلانه و مجازات اعدام در سال ۲۰۲۰ در گزارش سالانه اعدام عفو بین‌الملل از آنها یاد شده است.

در بخش دیگری از این گزارش یادآوری شده است که قانون مجازات اسلامی همچنان سنگسار را مجاز می‌داند، اگر چه عفو بین‌الملل در سال ۲۰۲۰ مورادی از اعدام با سنگسار در این سال را ثبت نکرده است. همچنین، روابط جنسی رضایتمندانه با همجنس و روابط جنسی خارج از ازدواج همچنان جرم‌انگاری شده و مشمول مجازات اعدام باقی مانده است. علاوه بر این، مجازات اعدام برای برخی جرائم مربوط به مواد مخدر و نیز اتهاماتی مبهم و تفسیربردار مثل «سب‌النبی»، «محاربه» و «افساد فی‌الارض» نیز در قانون در نظر گرفته شده است.

بنا به این گزارش، چین، ایران، مصر، عراق و عربستان در صدر جدول اعدام‌های اجرا شده در سال ۲۰۲۰ قرار دارند. لازم به ذکر است که عفو بین‌الملل در سال ۲۰۰۹ به دنبال بروز نگرانی‌هایی درباره سوءاستفاده مقامات چین از ارقام ارائه شده از جانب این سازمان، انتشار آمار تخمینی در مورد اعدام در چین را متوقف کرد. با این حال، بنا به اطلاعات موجود هر سال هزاران نفر در کشور چین به مرگ محکوم شده و اعدام می‌شوند.

گزارش کامل به زبان فارسی و انگلیسی

#اعدام_نکنید

@IranRights بنیاد برومند 🔔
متأسفانه مطلع شدیم فریده آرمان، فعال حقوق زنان و پناهندگان در مالمو سوئد و عضو کمیته مرکزی و دفتر سیاسی حزب کمونیست کارگری ایران و همسر غلام کشاورز، پس از چند سال جدال بی‌امان با بیماری سرطان، امروز درگذشت. یادش گرامی.

در شهریور ۱۳۶۸، خانم آرمان شاهد ترور همسرش، غلام کشاورز بود. سرگذشت آقای کشاورز به تازگی در «یادبود امید» مستند شده است.

غلام کشاورز فعال سیاسی ساکن سوئد، زمانی که همراه با همسر و برادر برای دیدار مادر به قبرس مسافرت کرده بود، با سلاح گرم ترور شد. شاهدان عینی می‌گویند در ساعت ۹:۱۵ دقیقه شب ۵ شهریور ۱۳۶۸، در حالیکه آقای کشاورز همراه ۶ نفر از اعضای خانواده‌اش به سمت هتل محل سکونتشان در شهر لارناکا در حال پیاده‌روی بودند، دو جوان ۲۰ تا ۲۵ ساله از پشت سر با موتور به آن‌ها نزدیک شدند و پس از اینکه نام غلام کشاورز را صدا زدند، چند گلوله به سمت او شلیک کردند.

غلام کشاورز در زمان ترور از اعضای کمیته رهبری «حزب کمونیست ایران»، عضو اتحادیه سراسری کارگری سوئد و فعال حقوق پناهندگان بود. در آخرین سال‌های عمر خود با گروه دیگری از فعالان سیاسی و مدنی ایرانی در اروپا به شکل فعالانه‌ای برنامه تشکیل یک فدراسیون بین‌المللی برای پناهجویان ایرانی را در دستور کار داشت. یک هفته پیش از اینکه به قتل برسد در یک سخنرانی با عنوان «پناهندگان ایرانی چرا و چگونه باید متشکل شوند» در استکهلم علاوه بر تأکید بر ضرورت تشکیل یک تشکل بین‌المللی و فراحزبی پناهجویان ایران، نسبت به «ربودن و تیرباران» پناهجویان از سوی جمهوری اسلامی در کشورهای همسایه ایران، مانند ترکیه و پاکستان ابراز نگرانی کرده بود.

در متن حکم دادگاه دیوان عالی قضایی آلمان فدرال در جریان رسیدگی به پرونده ترور میکونوس، به قتل آقای علی محمدی (سرخلبان ایرانی که در هامبورگ آلمان در ۲۵ تیر ۱۳۶۶ به قتل رسید) و آقای کشاورز هم اشاره شده و آمده است: «در هر دو مورد اسلحه قاتلین و صداخفه‌کن آن‌ها کشف شده‌اند. آزمایش‌های تطبیقی بین آن‌ها و صداخفه‌کن‌هایی که در جریان ترور میکونوس استفاده شده بودند، آشکارا نشان می‌دهند که ویژگی‌های طرز تهیه و کارپردازی آن‌ها با هم مطابقت دارند.»

🔴 اگر در رابطه با دیگر موارد ترور و اعدام فراقضایی اطلاعاتی دارید، می‌توانید به صورت شناسا یا ناشناس از طریق این لینک برای ما ارسال کنید.

@IranRights بنیاد برومند 🔔