متأسفانه مطلع شدیم فریده آرمان، فعال حقوق زنان و پناهندگان در مالمو سوئد و عضو کمیته مرکزی و دفتر سیاسی حزب کمونیست کارگری ایران و همسر غلام کشاورز، پس از چند سال جدال بیامان با بیماری سرطان، امروز درگذشت. یادش گرامی.
در شهریور ۱۳۶۸، خانم آرمان شاهد ترور همسرش، غلام کشاورز بود. سرگذشت آقای کشاورز به تازگی در «یادبود امید» مستند شده است.
غلام کشاورز فعال سیاسی ساکن سوئد، زمانی که همراه با همسر و برادر برای دیدار مادر به قبرس مسافرت کرده بود، با سلاح گرم ترور شد. شاهدان عینی میگویند در ساعت ۹:۱۵ دقیقه شب ۵ شهریور ۱۳۶۸، در حالیکه آقای کشاورز همراه ۶ نفر از اعضای خانوادهاش به سمت هتل محل سکونتشان در شهر لارناکا در حال پیادهروی بودند، دو جوان ۲۰ تا ۲۵ ساله از پشت سر با موتور به آنها نزدیک شدند و پس از اینکه نام غلام کشاورز را صدا زدند، چند گلوله به سمت او شلیک کردند.
غلام کشاورز در زمان ترور از اعضای کمیته رهبری «حزب کمونیست ایران»، عضو اتحادیه سراسری کارگری سوئد و فعال حقوق پناهندگان بود. در آخرین سالهای عمر خود با گروه دیگری از فعالان سیاسی و مدنی ایرانی در اروپا به شکل فعالانهای برنامه تشکیل یک فدراسیون بینالمللی برای پناهجویان ایرانی را در دستور کار داشت. یک هفته پیش از اینکه به قتل برسد در یک سخنرانی با عنوان «پناهندگان ایرانی چرا و چگونه باید متشکل شوند» در استکهلم علاوه بر تأکید بر ضرورت تشکیل یک تشکل بینالمللی و فراحزبی پناهجویان ایران، نسبت به «ربودن و تیرباران» پناهجویان از سوی جمهوری اسلامی در کشورهای همسایه ایران، مانند ترکیه و پاکستان ابراز نگرانی کرده بود.
در متن حکم دادگاه دیوان عالی قضایی آلمان فدرال در جریان رسیدگی به پرونده ترور میکونوس، به قتل آقای علی محمدی (سرخلبان ایرانی که در هامبورگ آلمان در ۲۵ تیر ۱۳۶۶ به قتل رسید) و آقای کشاورز هم اشاره شده و آمده است: «در هر دو مورد اسلحه قاتلین و صداخفهکن آنها کشف شدهاند. آزمایشهای تطبیقی بین آنها و صداخفهکنهایی که در جریان ترور میکونوس استفاده شده بودند، آشکارا نشان میدهند که ویژگیهای طرز تهیه و کارپردازی آنها با هم مطابقت دارند.»
🔴 اگر در رابطه با دیگر موارد ترور و اعدام فراقضایی اطلاعاتی دارید، میتوانید به صورت شناسا یا ناشناس از طریق این لینک برای ما ارسال کنید.
@IranRights بنیاد برومند 🔔
در شهریور ۱۳۶۸، خانم آرمان شاهد ترور همسرش، غلام کشاورز بود. سرگذشت آقای کشاورز به تازگی در «یادبود امید» مستند شده است.
غلام کشاورز فعال سیاسی ساکن سوئد، زمانی که همراه با همسر و برادر برای دیدار مادر به قبرس مسافرت کرده بود، با سلاح گرم ترور شد. شاهدان عینی میگویند در ساعت ۹:۱۵ دقیقه شب ۵ شهریور ۱۳۶۸، در حالیکه آقای کشاورز همراه ۶ نفر از اعضای خانوادهاش به سمت هتل محل سکونتشان در شهر لارناکا در حال پیادهروی بودند، دو جوان ۲۰ تا ۲۵ ساله از پشت سر با موتور به آنها نزدیک شدند و پس از اینکه نام غلام کشاورز را صدا زدند، چند گلوله به سمت او شلیک کردند.
غلام کشاورز در زمان ترور از اعضای کمیته رهبری «حزب کمونیست ایران»، عضو اتحادیه سراسری کارگری سوئد و فعال حقوق پناهندگان بود. در آخرین سالهای عمر خود با گروه دیگری از فعالان سیاسی و مدنی ایرانی در اروپا به شکل فعالانهای برنامه تشکیل یک فدراسیون بینالمللی برای پناهجویان ایرانی را در دستور کار داشت. یک هفته پیش از اینکه به قتل برسد در یک سخنرانی با عنوان «پناهندگان ایرانی چرا و چگونه باید متشکل شوند» در استکهلم علاوه بر تأکید بر ضرورت تشکیل یک تشکل بینالمللی و فراحزبی پناهجویان ایران، نسبت به «ربودن و تیرباران» پناهجویان از سوی جمهوری اسلامی در کشورهای همسایه ایران، مانند ترکیه و پاکستان ابراز نگرانی کرده بود.
در متن حکم دادگاه دیوان عالی قضایی آلمان فدرال در جریان رسیدگی به پرونده ترور میکونوس، به قتل آقای علی محمدی (سرخلبان ایرانی که در هامبورگ آلمان در ۲۵ تیر ۱۳۶۶ به قتل رسید) و آقای کشاورز هم اشاره شده و آمده است: «در هر دو مورد اسلحه قاتلین و صداخفهکن آنها کشف شدهاند. آزمایشهای تطبیقی بین آنها و صداخفهکنهایی که در جریان ترور میکونوس استفاده شده بودند، آشکارا نشان میدهند که ویژگیهای طرز تهیه و کارپردازی آنها با هم مطابقت دارند.»
🔴 اگر در رابطه با دیگر موارد ترور و اعدام فراقضایی اطلاعاتی دارید، میتوانید به صورت شناسا یا ناشناس از طریق این لینک برای ما ارسال کنید.
@IranRights بنیاد برومند 🔔
Telegraph
یک سرگذشت؛ غلامعلی (غلام) نارکی (کشاورز)
اطلاعات در خصوص اعدام فراقضایی آقای غلامعلی نارکی (نام مستعار: رفیق بهمن جوادی، معروف به جواد کشاورز*)، فرزند ماهی جان نارکی نژاد و غلام حسین نارکی، در منابع متعددی از جمله اکسپرسن،۶ و۸ شهریور ۱۳۶۸، خبرگزاری آسوشیتدپرس، ۶ شهریور ۱۳۶۸، روزنامه قبرسی تانا،…
به گزارش خبرگزاری هرانا، شعبه اول دادگاه کیفری یک اراک دو زندانی عقیدتی را در یک پرونده مشترک با اتهام سبالنبی (توهین به پیامبر اسلام) و توهین به مقدسات به اعدام محکوم کرده است. این حکم روز پنجشنبه ۲ اردیبهشت ۱۴۰۰ در زندان به آنها ابلاغ شده است.
اتهامات مبهم و تفسیربرداری چون «سبالنبی» و «توهین به مقدسات» که در قانون در نظر گرفته شده است، به شکل جدی ناقض حق آزادی بیان و حق حیات است.
این دو زندانی عقیدتی که هویت یک نفر از آنها به نام یوسف مهراد تا کنون احراز شده است، در خرداد ماه سال گذشته توسط نیروهای امنیتی بازداشت شدند. یوسف مهراد، اهل اردبیل و پدر ۳ کودک خردسال است. او که پس از بازداشت در منزل خود در اردبیل به زندان اراک منتقل شد، دو ماه در سلول انفرادی نگهداری شد و ۸ ماه از حق ملاقات و برقراری تماس تلفنی با خانواده محروم بود.
یوسف مهرداد در بخش دیگری از پرونده به تبلیغ علیه نظام، تشکیل گروه، توهین به بنیانگذار جمهوری اسلامی و توهین به رهبری متهم شده است.
#اعدام_نکنید
@IranRights بنیاد برومند 🔔
اتهامات مبهم و تفسیربرداری چون «سبالنبی» و «توهین به مقدسات» که در قانون در نظر گرفته شده است، به شکل جدی ناقض حق آزادی بیان و حق حیات است.
این دو زندانی عقیدتی که هویت یک نفر از آنها به نام یوسف مهراد تا کنون احراز شده است، در خرداد ماه سال گذشته توسط نیروهای امنیتی بازداشت شدند. یوسف مهراد، اهل اردبیل و پدر ۳ کودک خردسال است. او که پس از بازداشت در منزل خود در اردبیل به زندان اراک منتقل شد، دو ماه در سلول انفرادی نگهداری شد و ۸ ماه از حق ملاقات و برقراری تماس تلفنی با خانواده محروم بود.
یوسف مهرداد در بخش دیگری از پرونده به تبلیغ علیه نظام، تشکیل گروه، توهین به بنیانگذار جمهوری اسلامی و توهین به رهبری متهم شده است.
#اعدام_نکنید
@IranRights بنیاد برومند 🔔
بنیاد عبدالرحمن برومند برای حقوق بشر در ایران
Photo
🔻جمعی از خانوادههای زندانیان سیاسی اعدامشده در دهه ۶۰، با انتشار نامهای خطاب به پیروز حناچی، شهردار تهران، به تغییر و تخریب گورستان خاوران با احداث قبرهای جدید اعتراض کردند.
💬 آنها در بخشی از این نامه مینویسند: «این حقوق شهروندی و انسانی ما خانوادههاست که از محل دقیق خاکسپاری عزیزانمان با خبر باشیم و بتوانیم با حضور بر سر مزارشان، یاد عزیزانمان را گرامی بداریم. اکنون پس از حدود چهل سال محرومیت از این حق، ما خواهان عدم تعرض و تغییرات در این گورستان هستیم. مصرانه از شما می خواهیم از اِعمالِ اجبار بر هموطنان بهایی برای خاکسپاری عزیزان متوفیشان در قطعه ی گورستان جمعی خودداری کنید و نمک بر زخم کهنه ی ما نپاشید.»
▪️انتشار این نامه در ادامه اعتراضهای روزهای اخیر در پی ممانعت نهادهای مسئول از دفن اجساد تعدادی از شهروندانی بهایی در گورستان بهائیان تهران (گلستان جاوید) و اجبار در دفن اجساد در محل گورهای دستهجمعی اعدامشدگان دهه ۶۰ در خاوران، صورت گرفته است.
💬 دیان علائی، نمایندۀ جامعۀ بینالمللی بهائی در سازمان ملل در ژنو، نیز روز شنبه، اول اردیبهشت از اقدام حکومت ایران برای «مجبور» کردن بهائیان برای دفن درگذشتگان خود در گورستان خاوران تهران انتقاد کرد و گفت:
«منع افراد از خاکسپاری با عزت و احترام عزیزانشان در شرایطی که آنها در غم و اندوه هستند، عملی غیرانسانی است. بهائیان برای همە درگذشتگان احترام قائلند و با توجه به اینکه جامعە بهائی طی دهههای متوالی با هتک حرمت گورستان های خود روبرو بوده است، نمیخواهد با دفن عزیزان خود در محل سابق خاکسپاری دیگران، هیچ فرد دیگری همان درد را تجربه کند.»
▪️مسعود انصاری، یکی از زندانیان سیاسی است که در اردیبهشت ۱۳۶۶ در زندان اوین تیرباران شد. مسئولان زندان به مادرش كه برای ملاقات به اوين رفته بود، گفتند جسد فرزندش در گورستان خاوران دفن شده است. مادرش به خاوران رفته و با دستهايش خاکهای تازه را كنار زد تا بالاخره در جايی پاچه شلوار فرزندش را شناخت، باز خاکها را كنار زد تا این که صورت فرزندش را دید. او چند روز بعد قطعهای فلزی كه نام فرزندش روی آن حک شده بود در زير خاکها بر روی جسدش میگذارد اما چندی بعد مأموران رژيم با بولدوزر همه قبرها را به هم ریختند.
سرگذشت مسعود انصاری در «یادبود امید»
@IranRights بنیاد برومند 🔔
💬 آنها در بخشی از این نامه مینویسند: «این حقوق شهروندی و انسانی ما خانوادههاست که از محل دقیق خاکسپاری عزیزانمان با خبر باشیم و بتوانیم با حضور بر سر مزارشان، یاد عزیزانمان را گرامی بداریم. اکنون پس از حدود چهل سال محرومیت از این حق، ما خواهان عدم تعرض و تغییرات در این گورستان هستیم. مصرانه از شما می خواهیم از اِعمالِ اجبار بر هموطنان بهایی برای خاکسپاری عزیزان متوفیشان در قطعه ی گورستان جمعی خودداری کنید و نمک بر زخم کهنه ی ما نپاشید.»
▪️انتشار این نامه در ادامه اعتراضهای روزهای اخیر در پی ممانعت نهادهای مسئول از دفن اجساد تعدادی از شهروندانی بهایی در گورستان بهائیان تهران (گلستان جاوید) و اجبار در دفن اجساد در محل گورهای دستهجمعی اعدامشدگان دهه ۶۰ در خاوران، صورت گرفته است.
💬 دیان علائی، نمایندۀ جامعۀ بینالمللی بهائی در سازمان ملل در ژنو، نیز روز شنبه، اول اردیبهشت از اقدام حکومت ایران برای «مجبور» کردن بهائیان برای دفن درگذشتگان خود در گورستان خاوران تهران انتقاد کرد و گفت:
«منع افراد از خاکسپاری با عزت و احترام عزیزانشان در شرایطی که آنها در غم و اندوه هستند، عملی غیرانسانی است. بهائیان برای همە درگذشتگان احترام قائلند و با توجه به اینکه جامعە بهائی طی دهههای متوالی با هتک حرمت گورستان های خود روبرو بوده است، نمیخواهد با دفن عزیزان خود در محل سابق خاکسپاری دیگران، هیچ فرد دیگری همان درد را تجربه کند.»
▪️مسعود انصاری، یکی از زندانیان سیاسی است که در اردیبهشت ۱۳۶۶ در زندان اوین تیرباران شد. مسئولان زندان به مادرش كه برای ملاقات به اوين رفته بود، گفتند جسد فرزندش در گورستان خاوران دفن شده است. مادرش به خاوران رفته و با دستهايش خاکهای تازه را كنار زد تا بالاخره در جايی پاچه شلوار فرزندش را شناخت، باز خاکها را كنار زد تا این که صورت فرزندش را دید. او چند روز بعد قطعهای فلزی كه نام فرزندش روی آن حک شده بود در زير خاکها بر روی جسدش میگذارد اما چندی بعد مأموران رژيم با بولدوزر همه قبرها را به هم ریختند.
سرگذشت مسعود انصاری در «یادبود امید»
@IranRights بنیاد برومند 🔔
شب ۱۷ دی ۱۳۶۰، عزت طبائیان، به گفته همبندیهایش در زندان اوین، همراه با یک زن و ۵۰ مرد تیرباران شدند. مقامات جسد او را به خانواده تحویل ندادند. پدرش با اندازهگیری زمین خاوران از طریق گز کردن با پا، محل دفن دخترش را حدس زد.
متولد اصفهان، متأهل و دانشجوی سال آخر رشته فیزیوتراپی دانشگاه تهران بود. فعالیت خود را از زمان شاه آغاز کرده بود. ابتدا گرایش به مجاهدین داشت و بعد به مارکسیسم لنینیسم گروید.
خانم طبائیان در وصیت نامهاش نوشت: «زندگی زیبا و دوست داشتنی است. من هم مثل بقیه، زندگی را دوست داشتم. ولی زمانی فرا میرسد كه دیگر بایستی با زندگی وداع کرد. برای من هم آن لحظه فرا رسیده است و از آن استقبال میکنم. وصیت خاصی ندارم، ولی میخواهم بگویم كه زیباییهای زندگی هیچگاه فراموش شدنی نیست. كسانی كه زنده هستند سعی كنند از عمر خود حداكثر بهره را بگیرند.»
سرگذشت عزت طبائیان در «یادبود امید»
@IranRights بنیاد برومند 🔔
متولد اصفهان، متأهل و دانشجوی سال آخر رشته فیزیوتراپی دانشگاه تهران بود. فعالیت خود را از زمان شاه آغاز کرده بود. ابتدا گرایش به مجاهدین داشت و بعد به مارکسیسم لنینیسم گروید.
خانم طبائیان در وصیت نامهاش نوشت: «زندگی زیبا و دوست داشتنی است. من هم مثل بقیه، زندگی را دوست داشتم. ولی زمانی فرا میرسد كه دیگر بایستی با زندگی وداع کرد. برای من هم آن لحظه فرا رسیده است و از آن استقبال میکنم. وصیت خاصی ندارم، ولی میخواهم بگویم كه زیباییهای زندگی هیچگاه فراموش شدنی نیست. كسانی كه زنده هستند سعی كنند از عمر خود حداكثر بهره را بگیرند.»
سرگذشت عزت طبائیان در «یادبود امید»
@IranRights بنیاد برومند 🔔
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
فرزانه انصاریفر، خواهر فرزاد انصاریفر، از کشتهشدگان اعتراضات آبان ۹۸، به دادسرای عمومی و انقلاب بهبهان احضار شد.
بنا به احضاریهای که روز یکشنبه ۵ اردیبهشت ۱۴۰۰ به خانم انصاریفر ابلاغ شده و ایشان در صفحه اینستاگرام خود منتشر کرده است، خانم انصاریفر به اتهام «توهین به مقام معظم رهبری و مشارکت در اخلال در نظم و آسایش عمومی و برهم زدن امنیت کشور و اجتماع و تبانی برای ارتکاب جرم بر ضد امنیت داخلی/خارجی» به شعبه سوم دادسرای عمومی و انقلاب بهبهان احضار شده است.
فرزاد انصاریفر، سرامیککار ۲۷ ساله اهل بهبهان در استان خوزستان، در ۲۵ آبان ۱۳۹۸ در جریان اعتراضات آبان ۹۸ در این شهر، با اصابت گلوله به سر جان باخت.
ویدیو از توئیتر مسیح علینژاد
@IranRights بنیاد برومند 🔔
بنا به احضاریهای که روز یکشنبه ۵ اردیبهشت ۱۴۰۰ به خانم انصاریفر ابلاغ شده و ایشان در صفحه اینستاگرام خود منتشر کرده است، خانم انصاریفر به اتهام «توهین به مقام معظم رهبری و مشارکت در اخلال در نظم و آسایش عمومی و برهم زدن امنیت کشور و اجتماع و تبانی برای ارتکاب جرم بر ضد امنیت داخلی/خارجی» به شعبه سوم دادسرای عمومی و انقلاب بهبهان احضار شده است.
فرزاد انصاریفر، سرامیککار ۲۷ ساله اهل بهبهان در استان خوزستان، در ۲۵ آبان ۱۳۹۸ در جریان اعتراضات آبان ۹۸ در این شهر، با اصابت گلوله به سر جان باخت.
ویدیو از توئیتر مسیح علینژاد
@IranRights بنیاد برومند 🔔
امروز ۱۱ اردیبهشت (۱ می) کارگران بسیاری در سراسر جهان، روز جهانی کارگر را جشن گرفته و گرامی میدارند. در ایران، تجمعات اعتراضی مسالمتآمیز کارگران و فعالین کارگری، بازنشستگان و مستمریبگیران و معلمان در سنندج، رشت، اهواز، تهران، اراک، اصفهان، قزوین، ساری، یزد، کرج، کرمانشاه، تبریز، مشهد، خرمآباد، مریوان و سروآباد، بانه و دیگر شهرها برگزار شد.
به گزارش خبرگزاری هرانا و اتحادیه آزاد کارگران ایران، در جریان تجمع روز جهانی کارگر در مقابل وزارت کار در تهران، حدود ۳۰ تن توسط نیروهای امنیتی و انتظامی بازداشت شدند. عسل محمدی، هیراد پیربداغی و سعید ملایری در میان بازداشتشدگان بودهاند. تعدادی از بازداشتشدگان دقایقی پس از بازداشت آزاد شدند. بنا به اطلاعات رسیده تا کنون، هوشنگ کریمی، کارگر جوشکار گاز و شیث امانی، فعال کارگری و عضو هیأت مدیره اتحادیه آزاد کارگران ایران در سنندج نیز در جریان برگزاری مراسم روز کارگر در این شهر بازداشت شدهاند. #آزادشان_کنید
@IranRights بنیاد برومند 🔔
به گزارش خبرگزاری هرانا و اتحادیه آزاد کارگران ایران، در جریان تجمع روز جهانی کارگر در مقابل وزارت کار در تهران، حدود ۳۰ تن توسط نیروهای امنیتی و انتظامی بازداشت شدند. عسل محمدی، هیراد پیربداغی و سعید ملایری در میان بازداشتشدگان بودهاند. تعدادی از بازداشتشدگان دقایقی پس از بازداشت آزاد شدند. بنا به اطلاعات رسیده تا کنون، هوشنگ کریمی، کارگر جوشکار گاز و شیث امانی، فعال کارگری و عضو هیأت مدیره اتحادیه آزاد کارگران ایران در سنندج نیز در جریان برگزاری مراسم روز کارگر در این شهر بازداشت شدهاند. #آزادشان_کنید
@IranRights بنیاد برومند 🔔
در سال گذشته در ایران، در حالی که چندین هزار کارگر با تعویق دستمزد و بیکاری، اخراج و تعدیل، نبود بیمه کار، خطرات ایمنی در محیط کار و مشکلات فراوان دیگر روبرو بودهاند، حکومت با سرکوب و کارشکنی و عدم به رسمیت شناختن حقوق سندیکاها و تشکلهای مستقل کارگری، زندانی کردن و صدور و اجرای احکام حبس و شلاق برای چندین کارگر و فعال کارگری، احضار به مراجع قضایی و امنیتی و ممانعت از حق اعتراض، حقوق اساسی کارگران و فعالان کارگری را نقض کرده است.
فعالیت در تشکلهای کارگری، برگزاری تجمعات و برخورداری از شرایط کاری امن، انسانی و عادلانه حق کارگران است. به ممنوعیت و سرکوب تجمعات و اتحادیههای مستقل کارگری پایان دهید و کسانی که به خاطر فعالیتهای مسالمتآمیز کارگری زندانی شدهاند را فوری و بدون قید و شرط آزاد کنید.
@IranRights بنیاد برومند 🔔
فعالیت در تشکلهای کارگری، برگزاری تجمعات و برخورداری از شرایط کاری امن، انسانی و عادلانه حق کارگران است. به ممنوعیت و سرکوب تجمعات و اتحادیههای مستقل کارگری پایان دهید و کسانی که به خاطر فعالیتهای مسالمتآمیز کارگری زندانی شدهاند را فوری و بدون قید و شرط آزاد کنید.
@IranRights بنیاد برومند 🔔
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
اخیراً سعید افکاری، برادر نوید، وحید و حبیب افکاری، خبر داد که جلسه بازپرسی «صوری» در ارتباط با شکایت وحید و حبیب افکاری، از بابت نگهداری بلندمدت در سلول انفرادی، ضرب و شتم، و تهدید به قتل توسط دو تن از مقامات عالیرتبه، با حضور وحید افکاری و بدون دسترسی به پرونده، فیلم ضرب و شتم و گزارش پزشکی قانونی برگزار شده است.
مسیح علینژاد، خبرنگار و فعال حقوق بشر نیز خبر داد که «دو نفر از مقامات عالی رتبه به ملاقات وحید افکاری در زندان رفته و به او گفتهاند اگر به آنچه آنها میخواهند اعتراف نکند او را به قتل میرسانند.»
دادگاه انقلاب و دادگاه کیفری شیراز وحید افکاری را به ۵۴ سال و نیم حبس و ۷۴ ضربه شلاق و حبیب افکاری را به ۲۷ سال و ۳ ماه حبس و ۷۴ ضربه شلاق محکوم کرده است.
کاربران توئیتر در رابطه با وضعیت برادران افکاری و خطری که جان وحید افکاری را تهدید میکند هشدار میدهند. #آزادشان_کنید
@IranRights بنیاد برومند 🔔
مسیح علینژاد، خبرنگار و فعال حقوق بشر نیز خبر داد که «دو نفر از مقامات عالی رتبه به ملاقات وحید افکاری در زندان رفته و به او گفتهاند اگر به آنچه آنها میخواهند اعتراف نکند او را به قتل میرسانند.»
دادگاه انقلاب و دادگاه کیفری شیراز وحید افکاری را به ۵۴ سال و نیم حبس و ۷۴ ضربه شلاق و حبیب افکاری را به ۲۷ سال و ۳ ماه حبس و ۷۴ ضربه شلاق محکوم کرده است.
کاربران توئیتر در رابطه با وضعیت برادران افکاری و خطری که جان وحید افکاری را تهدید میکند هشدار میدهند. #آزادشان_کنید
@IranRights بنیاد برومند 🔔
۴۰ سال پیش در چنین روزی، عبادالله عبادی، معروف به بیوک آقا و صفرعلی اسکندری به جرم همجنسگرایی در زندان تبریز تیرباران شدند.
روزنامه کیهان در ۱۵ اردیبهشت ۱۳۶۰ و روزنامه انقلاب اسلامی در ۱۶ اردیبهشت ۱۳۶۰ خبر این اعدام را منتشر کرد. اتهام عنوان شده علیه این دو نفر، عمل «لواط» و مدارک ارائه شده «اعترافات خود و شهادت شهود و گواهی پزشک» بوده است.
روزنامه انقلاب اسلامی نوشت: این دو نفر به جرم قتل غیرعمد در زندان به سر میبردند و «به خاطر انجام عمل لواط» به اعدام محکوم شدند.
جامعه الجیبیتی ایران در دهههای گذشته با انواع تهدیدها و تبعیضها روبرو بودهاند و حقوق بشر آنها به شکل جدی نقض شده است. اعضای این جامعه به صورت اجباری به سمت زندگی زیرزمینی سوق داده شده و مجبور شدهاند که هویت خود را پنهان و در ترس زندگی کند.
❓اگر در مورد افرادی که در ۴۲ سال گذشته به خاطر رفتار جنسی اعدام شدهاند اطلاعاتی دارید با ما تماس بگیرید.
www.iranrights.org/fa/memorial/add
صفحه یادبود عبادالله عبادی در «یادبود امید»
صفحه یادبود صفرعلی اسکندری در «یادبود امید»
@IranRights بنیاد برومند 🔔
روزنامه کیهان در ۱۵ اردیبهشت ۱۳۶۰ و روزنامه انقلاب اسلامی در ۱۶ اردیبهشت ۱۳۶۰ خبر این اعدام را منتشر کرد. اتهام عنوان شده علیه این دو نفر، عمل «لواط» و مدارک ارائه شده «اعترافات خود و شهادت شهود و گواهی پزشک» بوده است.
روزنامه انقلاب اسلامی نوشت: این دو نفر به جرم قتل غیرعمد در زندان به سر میبردند و «به خاطر انجام عمل لواط» به اعدام محکوم شدند.
جامعه الجیبیتی ایران در دهههای گذشته با انواع تهدیدها و تبعیضها روبرو بودهاند و حقوق بشر آنها به شکل جدی نقض شده است. اعضای این جامعه به صورت اجباری به سمت زندگی زیرزمینی سوق داده شده و مجبور شدهاند که هویت خود را پنهان و در ترس زندگی کند.
❓اگر در مورد افرادی که در ۴۲ سال گذشته به خاطر رفتار جنسی اعدام شدهاند اطلاعاتی دارید با ما تماس بگیرید.
www.iranrights.org/fa/memorial/add
صفحه یادبود عبادالله عبادی در «یادبود امید»
صفحه یادبود صفرعلی اسکندری در «یادبود امید»
@IranRights بنیاد برومند 🔔
روز گذشته، ۱۴ اردیبهشت ۱۴۰۰، کارشناسان حقوق بشر سازمان ملل، طی بیانیهای نسبت به وضعیت محمد نوریزاد ابراز نگرانی جدی کرده و خواستار آزادی فوری او شدند.
در این بیانیه جاوید رحمان، گزارشگر ویژه در امور حقوق بشر ایران، نیلز ملزر، گزارشگر ویژه در خصوص شکنجه و سایر رفتارها و مجازاتهای بیرحمانه، غیرانسانی یا تحقیرآمیز، ایرنه خان، گزارشگر ویژه ترویج و حمایت از حق آزادی عقیده و بیان و تعدادی دیگر از کارشناسان حقوق بشر سازمان ملل با برشمردن شرایط آقای نوریزاد در ماههای گذشته، از جمله بیماری قلبی، موارد متعدد بیهوشی و اعتصاب غذا و داروی او، میگویند واضح است که وضعیت پزشکی محمد نوریزاد اجازه نمیدهد تا او در حبس باقی بماند و سازمان پزشکی قانونی قوه قضاییه و سایر پزشکان متخصص نیز تشخیص دادهاند که او باید به دلایل پزشکی آزاد شود.
این کارشناسان حقوق بشر از پرونده محمد نوریزاد به عنوان «نمادی از وضعیت بسیاری از فعالان سیاسی در زندان» یاد میکنند. وضعیتی که در تعارض با قوانین داخلی و تعهدات بینالمللی حقوق بشری ایران و قوانین ماندلا در مورد حداقل استانداردهای رفتار با زندانیان است.
@IranRights بنیاد برومند 🔔
در این بیانیه جاوید رحمان، گزارشگر ویژه در امور حقوق بشر ایران، نیلز ملزر، گزارشگر ویژه در خصوص شکنجه و سایر رفتارها و مجازاتهای بیرحمانه، غیرانسانی یا تحقیرآمیز، ایرنه خان، گزارشگر ویژه ترویج و حمایت از حق آزادی عقیده و بیان و تعدادی دیگر از کارشناسان حقوق بشر سازمان ملل با برشمردن شرایط آقای نوریزاد در ماههای گذشته، از جمله بیماری قلبی، موارد متعدد بیهوشی و اعتصاب غذا و داروی او، میگویند واضح است که وضعیت پزشکی محمد نوریزاد اجازه نمیدهد تا او در حبس باقی بماند و سازمان پزشکی قانونی قوه قضاییه و سایر پزشکان متخصص نیز تشخیص دادهاند که او باید به دلایل پزشکی آزاد شود.
این کارشناسان حقوق بشر از پرونده محمد نوریزاد به عنوان «نمادی از وضعیت بسیاری از فعالان سیاسی در زندان» یاد میکنند. وضعیتی که در تعارض با قوانین داخلی و تعهدات بینالمللی حقوق بشری ایران و قوانین ماندلا در مورد حداقل استانداردهای رفتار با زندانیان است.
@IranRights بنیاد برومند 🔔
#علیه_فراموشی: مهناز معتمدی به اتهام تبلیغ علیه «انقلاب فرهنگی» در اهواز دستگیر و در ساعت ۱ و نیم بعد از نیمه شب ۴ اردیبهشت ۵۹، بر اثر شلیک گلوله یکی از پاسداران کشته شد.
در آن نیمهشب زنانی که در درگیریهای دانشگاه دستگیر شده بودند را از محل دادگاه انقلاب اسلامی به کانون کارآموزی زرکان، واقع در جاده مسجد سلیمان، منتقل می کردند. در مسیر در ورودی کانون تا آسایشگاه، در حالی که چراغهای مسیر را خاموش کرده بودند، دستگیرشدگان را وادار کردند بدون اینکه به پشت سر نگاه کنند، بدوند. در همین حال، در میان درختان عدهای از پاسداران برای ترساندن دستگیرشدگان در کمین نشسته بودند. در حین دویدن صدای تیراندازی به گوش رسید و مهناز کشته شد.
در اطلاعیه دادستان استان خوزستان نوشته شد: «حادثهای درکانون ارشاد اسلامی اتفاق افتاد و آن اینکه هنگام تحویل زندانیان دختر به آن کانون، بر اثر شلیک غیرعمد یکی از پاسداران همراه که سهواً صورت گرفت، یکی از زندانیان دختر کشته شد.»
مهناز معتمدی کارمند شرکت ملی نفت اهواز بود.
@IranRights بنیاد برومند 🔔
در آن نیمهشب زنانی که در درگیریهای دانشگاه دستگیر شده بودند را از محل دادگاه انقلاب اسلامی به کانون کارآموزی زرکان، واقع در جاده مسجد سلیمان، منتقل می کردند. در مسیر در ورودی کانون تا آسایشگاه، در حالی که چراغهای مسیر را خاموش کرده بودند، دستگیرشدگان را وادار کردند بدون اینکه به پشت سر نگاه کنند، بدوند. در همین حال، در میان درختان عدهای از پاسداران برای ترساندن دستگیرشدگان در کمین نشسته بودند. در حین دویدن صدای تیراندازی به گوش رسید و مهناز کشته شد.
در اطلاعیه دادستان استان خوزستان نوشته شد: «حادثهای درکانون ارشاد اسلامی اتفاق افتاد و آن اینکه هنگام تحویل زندانیان دختر به آن کانون، بر اثر شلیک غیرعمد یکی از پاسداران همراه که سهواً صورت گرفت، یکی از زندانیان دختر کشته شد.»
مهناز معتمدی کارمند شرکت ملی نفت اهواز بود.
@IranRights بنیاد برومند 🔔
سرهنگ حسین فردوسمکان، متولد ۱۳۰۹ در شهرستان بابل، متأهل و دارای سه فرزند بود. به گفته نزدیکانش، به درستکاری، وظیفهشناسی و صداقت شهرت داشت. با اینکه امکان خروج از ایران برایش مهیا شده بود، تمایلی به ترک کشور نداشت و در پاسخ به پیشنهاد مستقیم یک مقام نظامی بلندپایه گفته بود: «ایران را در آتش تنها نمیگذارم.»
روز ۲۴ اسفند ۱۳۵۷ پس از رجوع به محل کارش در قرارگاه ۲۴ اسفند تهران، بازداشت و به زندان قصر منتقل شد. شعبه سوم دادگاه انقلاب اسلامی تهران در ۱۷ اردیبهشت ۵۸ چند ساعت پس از محاکمه، سرهنگ فردوسمکان را «محارب با خدا و نایب امام و مفسد فیالارض» شناخت و به اعدام محکوم کرد.
در ساعت ۵ صبح روز ۱۸ اردیبهشت ۱۳۵۸، سرهنگ فردوس مکان به همراه ۲۰ نفر دیگر در زندان قصر تیرباران شد. در حالی که از حق دادرسی عادلانه و حق آخرین دیدار با خانوادهاش نیز محروم شد. خانواده از طریق اخبار رادیو از اجرای حکم اعدام مطلع شدند.
پرونده سرهنگ فردوسمکان به درگیریهای میدان ۲۴ اسفند تهران در روز ۸ بهمن ۱۳۵۷ مربوط است.
شرح اتفاقات را در صفحه یادبود سرهنگ حسین فردوسمکان در «یادبود امید» بخوانید.
@IranRights بنیاد برومند 🔔
روز ۲۴ اسفند ۱۳۵۷ پس از رجوع به محل کارش در قرارگاه ۲۴ اسفند تهران، بازداشت و به زندان قصر منتقل شد. شعبه سوم دادگاه انقلاب اسلامی تهران در ۱۷ اردیبهشت ۵۸ چند ساعت پس از محاکمه، سرهنگ فردوسمکان را «محارب با خدا و نایب امام و مفسد فیالارض» شناخت و به اعدام محکوم کرد.
در ساعت ۵ صبح روز ۱۸ اردیبهشت ۱۳۵۸، سرهنگ فردوس مکان به همراه ۲۰ نفر دیگر در زندان قصر تیرباران شد. در حالی که از حق دادرسی عادلانه و حق آخرین دیدار با خانوادهاش نیز محروم شد. خانواده از طریق اخبار رادیو از اجرای حکم اعدام مطلع شدند.
پرونده سرهنگ فردوسمکان به درگیریهای میدان ۲۴ اسفند تهران در روز ۸ بهمن ۱۳۵۷ مربوط است.
شرح اتفاقات را در صفحه یادبود سرهنگ حسین فردوسمکان در «یادبود امید» بخوانید.
@IranRights بنیاد برومند 🔔