بنیاد عبدالرحمن برومند برای حقوق بشر در ایران
Photo
🔻جمعی از خانوادههای زندانیان سیاسی اعدامشده در دهه ۶۰، با انتشار نامهای خطاب به پیروز حناچی، شهردار تهران، به تغییر و تخریب گورستان خاوران با احداث قبرهای جدید اعتراض کردند.
💬 آنها در بخشی از این نامه مینویسند: «این حقوق شهروندی و انسانی ما خانوادههاست که از محل دقیق خاکسپاری عزیزانمان با خبر باشیم و بتوانیم با حضور بر سر مزارشان، یاد عزیزانمان را گرامی بداریم. اکنون پس از حدود چهل سال محرومیت از این حق، ما خواهان عدم تعرض و تغییرات در این گورستان هستیم. مصرانه از شما می خواهیم از اِعمالِ اجبار بر هموطنان بهایی برای خاکسپاری عزیزان متوفیشان در قطعه ی گورستان جمعی خودداری کنید و نمک بر زخم کهنه ی ما نپاشید.»
▪️انتشار این نامه در ادامه اعتراضهای روزهای اخیر در پی ممانعت نهادهای مسئول از دفن اجساد تعدادی از شهروندانی بهایی در گورستان بهائیان تهران (گلستان جاوید) و اجبار در دفن اجساد در محل گورهای دستهجمعی اعدامشدگان دهه ۶۰ در خاوران، صورت گرفته است.
💬 دیان علائی، نمایندۀ جامعۀ بینالمللی بهائی در سازمان ملل در ژنو، نیز روز شنبه، اول اردیبهشت از اقدام حکومت ایران برای «مجبور» کردن بهائیان برای دفن درگذشتگان خود در گورستان خاوران تهران انتقاد کرد و گفت:
«منع افراد از خاکسپاری با عزت و احترام عزیزانشان در شرایطی که آنها در غم و اندوه هستند، عملی غیرانسانی است. بهائیان برای همە درگذشتگان احترام قائلند و با توجه به اینکه جامعە بهائی طی دهههای متوالی با هتک حرمت گورستان های خود روبرو بوده است، نمیخواهد با دفن عزیزان خود در محل سابق خاکسپاری دیگران، هیچ فرد دیگری همان درد را تجربه کند.»
▪️مسعود انصاری، یکی از زندانیان سیاسی است که در اردیبهشت ۱۳۶۶ در زندان اوین تیرباران شد. مسئولان زندان به مادرش كه برای ملاقات به اوين رفته بود، گفتند جسد فرزندش در گورستان خاوران دفن شده است. مادرش به خاوران رفته و با دستهايش خاکهای تازه را كنار زد تا بالاخره در جايی پاچه شلوار فرزندش را شناخت، باز خاکها را كنار زد تا این که صورت فرزندش را دید. او چند روز بعد قطعهای فلزی كه نام فرزندش روی آن حک شده بود در زير خاکها بر روی جسدش میگذارد اما چندی بعد مأموران رژيم با بولدوزر همه قبرها را به هم ریختند.
سرگذشت مسعود انصاری در «یادبود امید»
@IranRights بنیاد برومند 🔔
💬 آنها در بخشی از این نامه مینویسند: «این حقوق شهروندی و انسانی ما خانوادههاست که از محل دقیق خاکسپاری عزیزانمان با خبر باشیم و بتوانیم با حضور بر سر مزارشان، یاد عزیزانمان را گرامی بداریم. اکنون پس از حدود چهل سال محرومیت از این حق، ما خواهان عدم تعرض و تغییرات در این گورستان هستیم. مصرانه از شما می خواهیم از اِعمالِ اجبار بر هموطنان بهایی برای خاکسپاری عزیزان متوفیشان در قطعه ی گورستان جمعی خودداری کنید و نمک بر زخم کهنه ی ما نپاشید.»
▪️انتشار این نامه در ادامه اعتراضهای روزهای اخیر در پی ممانعت نهادهای مسئول از دفن اجساد تعدادی از شهروندانی بهایی در گورستان بهائیان تهران (گلستان جاوید) و اجبار در دفن اجساد در محل گورهای دستهجمعی اعدامشدگان دهه ۶۰ در خاوران، صورت گرفته است.
💬 دیان علائی، نمایندۀ جامعۀ بینالمللی بهائی در سازمان ملل در ژنو، نیز روز شنبه، اول اردیبهشت از اقدام حکومت ایران برای «مجبور» کردن بهائیان برای دفن درگذشتگان خود در گورستان خاوران تهران انتقاد کرد و گفت:
«منع افراد از خاکسپاری با عزت و احترام عزیزانشان در شرایطی که آنها در غم و اندوه هستند، عملی غیرانسانی است. بهائیان برای همە درگذشتگان احترام قائلند و با توجه به اینکه جامعە بهائی طی دهههای متوالی با هتک حرمت گورستان های خود روبرو بوده است، نمیخواهد با دفن عزیزان خود در محل سابق خاکسپاری دیگران، هیچ فرد دیگری همان درد را تجربه کند.»
▪️مسعود انصاری، یکی از زندانیان سیاسی است که در اردیبهشت ۱۳۶۶ در زندان اوین تیرباران شد. مسئولان زندان به مادرش كه برای ملاقات به اوين رفته بود، گفتند جسد فرزندش در گورستان خاوران دفن شده است. مادرش به خاوران رفته و با دستهايش خاکهای تازه را كنار زد تا بالاخره در جايی پاچه شلوار فرزندش را شناخت، باز خاکها را كنار زد تا این که صورت فرزندش را دید. او چند روز بعد قطعهای فلزی كه نام فرزندش روی آن حک شده بود در زير خاکها بر روی جسدش میگذارد اما چندی بعد مأموران رژيم با بولدوزر همه قبرها را به هم ریختند.
سرگذشت مسعود انصاری در «یادبود امید»
@IranRights بنیاد برومند 🔔
شب ۱۷ دی ۱۳۶۰، عزت طبائیان، به گفته همبندیهایش در زندان اوین، همراه با یک زن و ۵۰ مرد تیرباران شدند. مقامات جسد او را به خانواده تحویل ندادند. پدرش با اندازهگیری زمین خاوران از طریق گز کردن با پا، محل دفن دخترش را حدس زد.
متولد اصفهان، متأهل و دانشجوی سال آخر رشته فیزیوتراپی دانشگاه تهران بود. فعالیت خود را از زمان شاه آغاز کرده بود. ابتدا گرایش به مجاهدین داشت و بعد به مارکسیسم لنینیسم گروید.
خانم طبائیان در وصیت نامهاش نوشت: «زندگی زیبا و دوست داشتنی است. من هم مثل بقیه، زندگی را دوست داشتم. ولی زمانی فرا میرسد كه دیگر بایستی با زندگی وداع کرد. برای من هم آن لحظه فرا رسیده است و از آن استقبال میکنم. وصیت خاصی ندارم، ولی میخواهم بگویم كه زیباییهای زندگی هیچگاه فراموش شدنی نیست. كسانی كه زنده هستند سعی كنند از عمر خود حداكثر بهره را بگیرند.»
سرگذشت عزت طبائیان در «یادبود امید»
@IranRights بنیاد برومند 🔔
متولد اصفهان، متأهل و دانشجوی سال آخر رشته فیزیوتراپی دانشگاه تهران بود. فعالیت خود را از زمان شاه آغاز کرده بود. ابتدا گرایش به مجاهدین داشت و بعد به مارکسیسم لنینیسم گروید.
خانم طبائیان در وصیت نامهاش نوشت: «زندگی زیبا و دوست داشتنی است. من هم مثل بقیه، زندگی را دوست داشتم. ولی زمانی فرا میرسد كه دیگر بایستی با زندگی وداع کرد. برای من هم آن لحظه فرا رسیده است و از آن استقبال میکنم. وصیت خاصی ندارم، ولی میخواهم بگویم كه زیباییهای زندگی هیچگاه فراموش شدنی نیست. كسانی كه زنده هستند سعی كنند از عمر خود حداكثر بهره را بگیرند.»
سرگذشت عزت طبائیان در «یادبود امید»
@IranRights بنیاد برومند 🔔
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
فرزانه انصاریفر، خواهر فرزاد انصاریفر، از کشتهشدگان اعتراضات آبان ۹۸، به دادسرای عمومی و انقلاب بهبهان احضار شد.
بنا به احضاریهای که روز یکشنبه ۵ اردیبهشت ۱۴۰۰ به خانم انصاریفر ابلاغ شده و ایشان در صفحه اینستاگرام خود منتشر کرده است، خانم انصاریفر به اتهام «توهین به مقام معظم رهبری و مشارکت در اخلال در نظم و آسایش عمومی و برهم زدن امنیت کشور و اجتماع و تبانی برای ارتکاب جرم بر ضد امنیت داخلی/خارجی» به شعبه سوم دادسرای عمومی و انقلاب بهبهان احضار شده است.
فرزاد انصاریفر، سرامیککار ۲۷ ساله اهل بهبهان در استان خوزستان، در ۲۵ آبان ۱۳۹۸ در جریان اعتراضات آبان ۹۸ در این شهر، با اصابت گلوله به سر جان باخت.
ویدیو از توئیتر مسیح علینژاد
@IranRights بنیاد برومند 🔔
بنا به احضاریهای که روز یکشنبه ۵ اردیبهشت ۱۴۰۰ به خانم انصاریفر ابلاغ شده و ایشان در صفحه اینستاگرام خود منتشر کرده است، خانم انصاریفر به اتهام «توهین به مقام معظم رهبری و مشارکت در اخلال در نظم و آسایش عمومی و برهم زدن امنیت کشور و اجتماع و تبانی برای ارتکاب جرم بر ضد امنیت داخلی/خارجی» به شعبه سوم دادسرای عمومی و انقلاب بهبهان احضار شده است.
فرزاد انصاریفر، سرامیککار ۲۷ ساله اهل بهبهان در استان خوزستان، در ۲۵ آبان ۱۳۹۸ در جریان اعتراضات آبان ۹۸ در این شهر، با اصابت گلوله به سر جان باخت.
ویدیو از توئیتر مسیح علینژاد
@IranRights بنیاد برومند 🔔
امروز ۱۱ اردیبهشت (۱ می) کارگران بسیاری در سراسر جهان، روز جهانی کارگر را جشن گرفته و گرامی میدارند. در ایران، تجمعات اعتراضی مسالمتآمیز کارگران و فعالین کارگری، بازنشستگان و مستمریبگیران و معلمان در سنندج، رشت، اهواز، تهران، اراک، اصفهان، قزوین، ساری، یزد، کرج، کرمانشاه، تبریز، مشهد، خرمآباد، مریوان و سروآباد، بانه و دیگر شهرها برگزار شد.
به گزارش خبرگزاری هرانا و اتحادیه آزاد کارگران ایران، در جریان تجمع روز جهانی کارگر در مقابل وزارت کار در تهران، حدود ۳۰ تن توسط نیروهای امنیتی و انتظامی بازداشت شدند. عسل محمدی، هیراد پیربداغی و سعید ملایری در میان بازداشتشدگان بودهاند. تعدادی از بازداشتشدگان دقایقی پس از بازداشت آزاد شدند. بنا به اطلاعات رسیده تا کنون، هوشنگ کریمی، کارگر جوشکار گاز و شیث امانی، فعال کارگری و عضو هیأت مدیره اتحادیه آزاد کارگران ایران در سنندج نیز در جریان برگزاری مراسم روز کارگر در این شهر بازداشت شدهاند. #آزادشان_کنید
@IranRights بنیاد برومند 🔔
به گزارش خبرگزاری هرانا و اتحادیه آزاد کارگران ایران، در جریان تجمع روز جهانی کارگر در مقابل وزارت کار در تهران، حدود ۳۰ تن توسط نیروهای امنیتی و انتظامی بازداشت شدند. عسل محمدی، هیراد پیربداغی و سعید ملایری در میان بازداشتشدگان بودهاند. تعدادی از بازداشتشدگان دقایقی پس از بازداشت آزاد شدند. بنا به اطلاعات رسیده تا کنون، هوشنگ کریمی، کارگر جوشکار گاز و شیث امانی، فعال کارگری و عضو هیأت مدیره اتحادیه آزاد کارگران ایران در سنندج نیز در جریان برگزاری مراسم روز کارگر در این شهر بازداشت شدهاند. #آزادشان_کنید
@IranRights بنیاد برومند 🔔
در سال گذشته در ایران، در حالی که چندین هزار کارگر با تعویق دستمزد و بیکاری، اخراج و تعدیل، نبود بیمه کار، خطرات ایمنی در محیط کار و مشکلات فراوان دیگر روبرو بودهاند، حکومت با سرکوب و کارشکنی و عدم به رسمیت شناختن حقوق سندیکاها و تشکلهای مستقل کارگری، زندانی کردن و صدور و اجرای احکام حبس و شلاق برای چندین کارگر و فعال کارگری، احضار به مراجع قضایی و امنیتی و ممانعت از حق اعتراض، حقوق اساسی کارگران و فعالان کارگری را نقض کرده است.
فعالیت در تشکلهای کارگری، برگزاری تجمعات و برخورداری از شرایط کاری امن، انسانی و عادلانه حق کارگران است. به ممنوعیت و سرکوب تجمعات و اتحادیههای مستقل کارگری پایان دهید و کسانی که به خاطر فعالیتهای مسالمتآمیز کارگری زندانی شدهاند را فوری و بدون قید و شرط آزاد کنید.
@IranRights بنیاد برومند 🔔
فعالیت در تشکلهای کارگری، برگزاری تجمعات و برخورداری از شرایط کاری امن، انسانی و عادلانه حق کارگران است. به ممنوعیت و سرکوب تجمعات و اتحادیههای مستقل کارگری پایان دهید و کسانی که به خاطر فعالیتهای مسالمتآمیز کارگری زندانی شدهاند را فوری و بدون قید و شرط آزاد کنید.
@IranRights بنیاد برومند 🔔
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
اخیراً سعید افکاری، برادر نوید، وحید و حبیب افکاری، خبر داد که جلسه بازپرسی «صوری» در ارتباط با شکایت وحید و حبیب افکاری، از بابت نگهداری بلندمدت در سلول انفرادی، ضرب و شتم، و تهدید به قتل توسط دو تن از مقامات عالیرتبه، با حضور وحید افکاری و بدون دسترسی به پرونده، فیلم ضرب و شتم و گزارش پزشکی قانونی برگزار شده است.
مسیح علینژاد، خبرنگار و فعال حقوق بشر نیز خبر داد که «دو نفر از مقامات عالی رتبه به ملاقات وحید افکاری در زندان رفته و به او گفتهاند اگر به آنچه آنها میخواهند اعتراف نکند او را به قتل میرسانند.»
دادگاه انقلاب و دادگاه کیفری شیراز وحید افکاری را به ۵۴ سال و نیم حبس و ۷۴ ضربه شلاق و حبیب افکاری را به ۲۷ سال و ۳ ماه حبس و ۷۴ ضربه شلاق محکوم کرده است.
کاربران توئیتر در رابطه با وضعیت برادران افکاری و خطری که جان وحید افکاری را تهدید میکند هشدار میدهند. #آزادشان_کنید
@IranRights بنیاد برومند 🔔
مسیح علینژاد، خبرنگار و فعال حقوق بشر نیز خبر داد که «دو نفر از مقامات عالی رتبه به ملاقات وحید افکاری در زندان رفته و به او گفتهاند اگر به آنچه آنها میخواهند اعتراف نکند او را به قتل میرسانند.»
دادگاه انقلاب و دادگاه کیفری شیراز وحید افکاری را به ۵۴ سال و نیم حبس و ۷۴ ضربه شلاق و حبیب افکاری را به ۲۷ سال و ۳ ماه حبس و ۷۴ ضربه شلاق محکوم کرده است.
کاربران توئیتر در رابطه با وضعیت برادران افکاری و خطری که جان وحید افکاری را تهدید میکند هشدار میدهند. #آزادشان_کنید
@IranRights بنیاد برومند 🔔
۴۰ سال پیش در چنین روزی، عبادالله عبادی، معروف به بیوک آقا و صفرعلی اسکندری به جرم همجنسگرایی در زندان تبریز تیرباران شدند.
روزنامه کیهان در ۱۵ اردیبهشت ۱۳۶۰ و روزنامه انقلاب اسلامی در ۱۶ اردیبهشت ۱۳۶۰ خبر این اعدام را منتشر کرد. اتهام عنوان شده علیه این دو نفر، عمل «لواط» و مدارک ارائه شده «اعترافات خود و شهادت شهود و گواهی پزشک» بوده است.
روزنامه انقلاب اسلامی نوشت: این دو نفر به جرم قتل غیرعمد در زندان به سر میبردند و «به خاطر انجام عمل لواط» به اعدام محکوم شدند.
جامعه الجیبیتی ایران در دهههای گذشته با انواع تهدیدها و تبعیضها روبرو بودهاند و حقوق بشر آنها به شکل جدی نقض شده است. اعضای این جامعه به صورت اجباری به سمت زندگی زیرزمینی سوق داده شده و مجبور شدهاند که هویت خود را پنهان و در ترس زندگی کند.
❓اگر در مورد افرادی که در ۴۲ سال گذشته به خاطر رفتار جنسی اعدام شدهاند اطلاعاتی دارید با ما تماس بگیرید.
www.iranrights.org/fa/memorial/add
صفحه یادبود عبادالله عبادی در «یادبود امید»
صفحه یادبود صفرعلی اسکندری در «یادبود امید»
@IranRights بنیاد برومند 🔔
روزنامه کیهان در ۱۵ اردیبهشت ۱۳۶۰ و روزنامه انقلاب اسلامی در ۱۶ اردیبهشت ۱۳۶۰ خبر این اعدام را منتشر کرد. اتهام عنوان شده علیه این دو نفر، عمل «لواط» و مدارک ارائه شده «اعترافات خود و شهادت شهود و گواهی پزشک» بوده است.
روزنامه انقلاب اسلامی نوشت: این دو نفر به جرم قتل غیرعمد در زندان به سر میبردند و «به خاطر انجام عمل لواط» به اعدام محکوم شدند.
جامعه الجیبیتی ایران در دهههای گذشته با انواع تهدیدها و تبعیضها روبرو بودهاند و حقوق بشر آنها به شکل جدی نقض شده است. اعضای این جامعه به صورت اجباری به سمت زندگی زیرزمینی سوق داده شده و مجبور شدهاند که هویت خود را پنهان و در ترس زندگی کند.
❓اگر در مورد افرادی که در ۴۲ سال گذشته به خاطر رفتار جنسی اعدام شدهاند اطلاعاتی دارید با ما تماس بگیرید.
www.iranrights.org/fa/memorial/add
صفحه یادبود عبادالله عبادی در «یادبود امید»
صفحه یادبود صفرعلی اسکندری در «یادبود امید»
@IranRights بنیاد برومند 🔔
روز گذشته، ۱۴ اردیبهشت ۱۴۰۰، کارشناسان حقوق بشر سازمان ملل، طی بیانیهای نسبت به وضعیت محمد نوریزاد ابراز نگرانی جدی کرده و خواستار آزادی فوری او شدند.
در این بیانیه جاوید رحمان، گزارشگر ویژه در امور حقوق بشر ایران، نیلز ملزر، گزارشگر ویژه در خصوص شکنجه و سایر رفتارها و مجازاتهای بیرحمانه، غیرانسانی یا تحقیرآمیز، ایرنه خان، گزارشگر ویژه ترویج و حمایت از حق آزادی عقیده و بیان و تعدادی دیگر از کارشناسان حقوق بشر سازمان ملل با برشمردن شرایط آقای نوریزاد در ماههای گذشته، از جمله بیماری قلبی، موارد متعدد بیهوشی و اعتصاب غذا و داروی او، میگویند واضح است که وضعیت پزشکی محمد نوریزاد اجازه نمیدهد تا او در حبس باقی بماند و سازمان پزشکی قانونی قوه قضاییه و سایر پزشکان متخصص نیز تشخیص دادهاند که او باید به دلایل پزشکی آزاد شود.
این کارشناسان حقوق بشر از پرونده محمد نوریزاد به عنوان «نمادی از وضعیت بسیاری از فعالان سیاسی در زندان» یاد میکنند. وضعیتی که در تعارض با قوانین داخلی و تعهدات بینالمللی حقوق بشری ایران و قوانین ماندلا در مورد حداقل استانداردهای رفتار با زندانیان است.
@IranRights بنیاد برومند 🔔
در این بیانیه جاوید رحمان، گزارشگر ویژه در امور حقوق بشر ایران، نیلز ملزر، گزارشگر ویژه در خصوص شکنجه و سایر رفتارها و مجازاتهای بیرحمانه، غیرانسانی یا تحقیرآمیز، ایرنه خان، گزارشگر ویژه ترویج و حمایت از حق آزادی عقیده و بیان و تعدادی دیگر از کارشناسان حقوق بشر سازمان ملل با برشمردن شرایط آقای نوریزاد در ماههای گذشته، از جمله بیماری قلبی، موارد متعدد بیهوشی و اعتصاب غذا و داروی او، میگویند واضح است که وضعیت پزشکی محمد نوریزاد اجازه نمیدهد تا او در حبس باقی بماند و سازمان پزشکی قانونی قوه قضاییه و سایر پزشکان متخصص نیز تشخیص دادهاند که او باید به دلایل پزشکی آزاد شود.
این کارشناسان حقوق بشر از پرونده محمد نوریزاد به عنوان «نمادی از وضعیت بسیاری از فعالان سیاسی در زندان» یاد میکنند. وضعیتی که در تعارض با قوانین داخلی و تعهدات بینالمللی حقوق بشری ایران و قوانین ماندلا در مورد حداقل استانداردهای رفتار با زندانیان است.
@IranRights بنیاد برومند 🔔
#علیه_فراموشی: مهناز معتمدی به اتهام تبلیغ علیه «انقلاب فرهنگی» در اهواز دستگیر و در ساعت ۱ و نیم بعد از نیمه شب ۴ اردیبهشت ۵۹، بر اثر شلیک گلوله یکی از پاسداران کشته شد.
در آن نیمهشب زنانی که در درگیریهای دانشگاه دستگیر شده بودند را از محل دادگاه انقلاب اسلامی به کانون کارآموزی زرکان، واقع در جاده مسجد سلیمان، منتقل می کردند. در مسیر در ورودی کانون تا آسایشگاه، در حالی که چراغهای مسیر را خاموش کرده بودند، دستگیرشدگان را وادار کردند بدون اینکه به پشت سر نگاه کنند، بدوند. در همین حال، در میان درختان عدهای از پاسداران برای ترساندن دستگیرشدگان در کمین نشسته بودند. در حین دویدن صدای تیراندازی به گوش رسید و مهناز کشته شد.
در اطلاعیه دادستان استان خوزستان نوشته شد: «حادثهای درکانون ارشاد اسلامی اتفاق افتاد و آن اینکه هنگام تحویل زندانیان دختر به آن کانون، بر اثر شلیک غیرعمد یکی از پاسداران همراه که سهواً صورت گرفت، یکی از زندانیان دختر کشته شد.»
مهناز معتمدی کارمند شرکت ملی نفت اهواز بود.
@IranRights بنیاد برومند 🔔
در آن نیمهشب زنانی که در درگیریهای دانشگاه دستگیر شده بودند را از محل دادگاه انقلاب اسلامی به کانون کارآموزی زرکان، واقع در جاده مسجد سلیمان، منتقل می کردند. در مسیر در ورودی کانون تا آسایشگاه، در حالی که چراغهای مسیر را خاموش کرده بودند، دستگیرشدگان را وادار کردند بدون اینکه به پشت سر نگاه کنند، بدوند. در همین حال، در میان درختان عدهای از پاسداران برای ترساندن دستگیرشدگان در کمین نشسته بودند. در حین دویدن صدای تیراندازی به گوش رسید و مهناز کشته شد.
در اطلاعیه دادستان استان خوزستان نوشته شد: «حادثهای درکانون ارشاد اسلامی اتفاق افتاد و آن اینکه هنگام تحویل زندانیان دختر به آن کانون، بر اثر شلیک غیرعمد یکی از پاسداران همراه که سهواً صورت گرفت، یکی از زندانیان دختر کشته شد.»
مهناز معتمدی کارمند شرکت ملی نفت اهواز بود.
@IranRights بنیاد برومند 🔔
سرهنگ حسین فردوسمکان، متولد ۱۳۰۹ در شهرستان بابل، متأهل و دارای سه فرزند بود. به گفته نزدیکانش، به درستکاری، وظیفهشناسی و صداقت شهرت داشت. با اینکه امکان خروج از ایران برایش مهیا شده بود، تمایلی به ترک کشور نداشت و در پاسخ به پیشنهاد مستقیم یک مقام نظامی بلندپایه گفته بود: «ایران را در آتش تنها نمیگذارم.»
روز ۲۴ اسفند ۱۳۵۷ پس از رجوع به محل کارش در قرارگاه ۲۴ اسفند تهران، بازداشت و به زندان قصر منتقل شد. شعبه سوم دادگاه انقلاب اسلامی تهران در ۱۷ اردیبهشت ۵۸ چند ساعت پس از محاکمه، سرهنگ فردوسمکان را «محارب با خدا و نایب امام و مفسد فیالارض» شناخت و به اعدام محکوم کرد.
در ساعت ۵ صبح روز ۱۸ اردیبهشت ۱۳۵۸، سرهنگ فردوس مکان به همراه ۲۰ نفر دیگر در زندان قصر تیرباران شد. در حالی که از حق دادرسی عادلانه و حق آخرین دیدار با خانوادهاش نیز محروم شد. خانواده از طریق اخبار رادیو از اجرای حکم اعدام مطلع شدند.
پرونده سرهنگ فردوسمکان به درگیریهای میدان ۲۴ اسفند تهران در روز ۸ بهمن ۱۳۵۷ مربوط است.
شرح اتفاقات را در صفحه یادبود سرهنگ حسین فردوسمکان در «یادبود امید» بخوانید.
@IranRights بنیاد برومند 🔔
روز ۲۴ اسفند ۱۳۵۷ پس از رجوع به محل کارش در قرارگاه ۲۴ اسفند تهران، بازداشت و به زندان قصر منتقل شد. شعبه سوم دادگاه انقلاب اسلامی تهران در ۱۷ اردیبهشت ۵۸ چند ساعت پس از محاکمه، سرهنگ فردوسمکان را «محارب با خدا و نایب امام و مفسد فیالارض» شناخت و به اعدام محکوم کرد.
در ساعت ۵ صبح روز ۱۸ اردیبهشت ۱۳۵۸، سرهنگ فردوس مکان به همراه ۲۰ نفر دیگر در زندان قصر تیرباران شد. در حالی که از حق دادرسی عادلانه و حق آخرین دیدار با خانوادهاش نیز محروم شد. خانواده از طریق اخبار رادیو از اجرای حکم اعدام مطلع شدند.
پرونده سرهنگ فردوسمکان به درگیریهای میدان ۲۴ اسفند تهران در روز ۸ بهمن ۱۳۵۷ مربوط است.
شرح اتفاقات را در صفحه یادبود سرهنگ حسین فردوسمکان در «یادبود امید» بخوانید.
@IranRights بنیاد برومند 🔔
سوگند کردافشاری، خواهر صبا کردافشاری و دختر راحله احمدی، دو فعال مدنی محبوس در زندان قرچک و اوین، روز گذشته در حساب توئیتر خود خبر داد:
«صبا از دیروز اعتصاب غذا کرد که مادرش که از ملاقات با صبا محرومه و ناتوان از انجام کارهای شخصی خودش تو زندان محبوس شده و با پیگیریهای مکرر برای درمان هم آزاد نمیشه، آزاد بشه و با توجه به مشکل معده و سابقه خونریزی معده هر لحظه ممکنه خونریزی معده کنه»
راحله احمدی پس از محکومیت دخترش، صبا کردافشاری، عضو کمپین چهارشنبههای سفید، به ۲۴ سال زندان به دلیل مخالفت با حجاب اجباری، در مورد وضعیت او اطلاعرسانی کرد و محکوم به ۴ سال و ۲ ماه حبس شد که بعد از تسلیم به رای به ۲ سال و ۷ ماه کاهش یافت. او در دادگاه توضیح داد به دلیل «پاسخگو نبودن مقامات قضایی و مسئولان» درباره فرزندش، موضوع را در فضای مجازی طرح میکرده است.
خانم احمدی پس از تبعید دخترش به زندان قرچک با مشکلات پزشکی ناشی از فشار عصبی و پارگی دیسک مواجه شد و نیاز به عمل جراحی دارد.
معترضان به حجاب اجباری حتی یک روز را هم نباید در زندان سپری کنند. جان و سلامتشان را در خطر قرار ندهید. #آزادشان_کنید
@IranRights بنیاد برومند
«صبا از دیروز اعتصاب غذا کرد که مادرش که از ملاقات با صبا محرومه و ناتوان از انجام کارهای شخصی خودش تو زندان محبوس شده و با پیگیریهای مکرر برای درمان هم آزاد نمیشه، آزاد بشه و با توجه به مشکل معده و سابقه خونریزی معده هر لحظه ممکنه خونریزی معده کنه»
راحله احمدی پس از محکومیت دخترش، صبا کردافشاری، عضو کمپین چهارشنبههای سفید، به ۲۴ سال زندان به دلیل مخالفت با حجاب اجباری، در مورد وضعیت او اطلاعرسانی کرد و محکوم به ۴ سال و ۲ ماه حبس شد که بعد از تسلیم به رای به ۲ سال و ۷ ماه کاهش یافت. او در دادگاه توضیح داد به دلیل «پاسخگو نبودن مقامات قضایی و مسئولان» درباره فرزندش، موضوع را در فضای مجازی طرح میکرده است.
خانم احمدی پس از تبعید دخترش به زندان قرچک با مشکلات پزشکی ناشی از فشار عصبی و پارگی دیسک مواجه شد و نیاز به عمل جراحی دارد.
معترضان به حجاب اجباری حتی یک روز را هم نباید در زندان سپری کنند. جان و سلامتشان را در خطر قرار ندهید. #آزادشان_کنید
@IranRights بنیاد برومند