بنیاد عبدالرحمن برومند برای حقوق بشر در ایران
2.92K subscribers
3.01K photos
736 videos
270 files
1.99K links
🍀 حقوق بشر و دموکراسی برای ایران

ارتباط از طریق واتساپ، تلگرام و سیگنال:
+1 (202) 926-5503

🔶 آدرس سایت
https://www.iranrights.org/fa/

📨 تماس با ما
info@boroumandcenter.org

🔸ایکس
twitter.com/IranRights_org

🔸فیسبوک
facebook.com/B
Download Telegram
امروز ۱۱ اردیبهشت (۱ می) کارگران بسیاری در سراسر جهان، روز جهانی کارگر را جشن گرفته و گرامی می‌دارند. در ایران، تجمعات اعتراضی مسالمت‌آمیز کارگران و فعالین کارگری، بازنشستگان و مستمری‌بگیران و معلمان در سنندج، رشت، اهواز، تهران، اراک، اصفهان، قزوین، ساری، یزد، کرج، کرمانشاه، تبریز، مشهد، خرم‌آباد، مریوان و سروآباد، بانه و دیگر شهرها برگزار شد.

به گزارش خبرگزاری هرانا و اتحادیه آزاد کارگران ایران، در جریان تجمع روز جهانی کارگر در مقابل وزارت کار در تهران، حدود ۳۰ تن توسط نیروهای امنیتی و انتظامی بازداشت شدند. عسل محمدی، هیراد پیربداغی و سعید ملایری در میان بازداشت‌شدگان بوده‌اند. تعدادی از بازداشت‌شدگان دقایقی پس از بازداشت آزاد شدند. بنا به اطلاعات رسیده تا کنون، هوشنگ کریمی، کارگر جوشکار گاز و شیث امانی، فعال کارگری و عضو هیأت مدیره اتحادیه آزاد کارگران ایران در سنندج نیز در جریان برگزاری مراسم روز کارگر در این شهر بازداشت شده‌اند. #آزادشان_کنید

@IranRights بنیاد برومند 🔔
در سال گذشته در ایران، در حالی که چندین هزار کارگر با تعویق دستمزد و بیکاری، اخراج و تعدیل، نبود بیمه کار، خطرات ایمنی در محیط کار و مشکلات فراوان دیگر روبرو بوده‌اند، حکومت با سرکوب و کارشکنی و عدم به رسمیت شناختن حقوق سندیکاها و تشکل‌های مستقل کارگری، زندانی کردن و صدور و اجرای احکام حبس و شلاق برای چندین کارگر و فعال کارگری، احضار به مراجع قضایی و امنیتی و ممانعت از حق اعتراض، حقوق اساسی کارگران و فعالان کارگری را نقض کرده است.

فعالیت در تشکل‌های کارگری، برگزاری تجمعات و برخورداری از شرایط کاری امن، انسانی و عادلانه حق کارگران است. به ممنوعیت و سرکوب تجمعات و اتحادیه‌های مستقل کارگری پایان دهید و کسانی که به خاطر فعالیت‌های مسالمت‌آمیز کارگری زندانی شده‌اند را فوری و بدون قید و شرط آزاد کنید.

@IranRights بنیاد برومند 🔔
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
اخیراً سعید افکاری، برادر نوید، وحید و حبیب افکاری، خبر داد که جلسه بازپرسی «صوری» در ارتباط با شکایت وحید و حبیب افکاری، از بابت نگهداری بلندمدت در سلول انفرادی، ضرب و شتم، و تهدید به قتل توسط دو تن از مقامات عالی‌رتبه، با حضور وحید افکاری و بدون دسترسی به پرونده، فیلم ضرب و شتم و گزارش پزشکی قانونی برگزار شده است.

مسیح علی‌نژاد، خبرنگار و فعال حقوق بشر نیز خبر داد که «دو نفر از مقامات عالی رتبه به ملاقات وحید افکاری در زندان رفته‌ و به او گفته‌اند اگر به آنچه آنها می‌خواهند اعتراف نکند او را به قتل می‌رسانند.»

دادگاه انقلاب و دادگاه کیفری شیراز وحید افکاری را به ۵۴ سال و نیم حبس و ۷۴ ضربه شلاق و حبیب افکاری را به ۲۷ سال و ۳ ماه حبس و ۷۴ ضربه شلاق محکوم کرده است.

کاربران توئیتر در رابطه با وضعیت برادران افکاری و خطری که جان وحید افکاری را تهدید می‌کند هشدار می‌دهند. #آزادشان_کنید

@IranRights بنیاد برومند 🔔
۴۰ سال پیش در چنین روزی، عبادالله عبادی، معروف به بیوک آقا و صفرعلی اسکندری به جرم همجنسگرایی در زندان تبریز تیرباران شدند.

روزنامه کیهان در ۱۵ اردیبهشت ۱۳۶۰ و روزنامه انقلاب اسلامی در ۱۶ اردیبهشت ۱۳۶۰ خبر این اعدام را منتشر کرد. اتهام عنوان شده علیه این دو نفر، عمل «لواط» و مدارک ارائه شده «اعترافات خود و شهادت شهود و گواهی پزشک» بوده است.

روزنامه انقلاب اسلامی نوشت: این دو نفر به جرم قتل غیرعمد در زندان به سر می‌بردند و «به خاطر انجام عمل لواط» به اعدام محکوم شدند.

جامعه ال‌جی‌بی‌تی ایران در دهه‌های گذشته با انواع تهدیدها و تبعیض‌ها روبرو بوده‌اند و حقوق بشر آنها به شکل جدی نقض شده است. اعضای این جامعه به صورت اجباری به سمت زندگی زیرزمینی سوق داده شده و مجبور شده‌اند که هویت خود را پنهان و در ترس زندگی کند.

❓اگر در مورد افرادی که در ۴۲ سال گذشته به خاطر رفتار جنسی اعدام شده‌اند اطلاعاتی دارید با ما تماس بگیرید.
www.iranrights.org/fa/memorial/add


صفحه یادبود عبادالله عبادی در «یادبود امید»
صفحه یادبود صفرعلی اسکندری در «یادبود امید»

@IranRights بنیاد برومند 🔔
روز گذشته، ۱۴ اردیبهشت ۱۴۰۰، کارشناسان حقوق بشر سازمان ملل، طی بیانیه‌ای نسبت به وضعیت محمد نوری‌زاد ابراز نگرانی جدی کرده و خواستار آزادی فوری او شدند.

در این بیانیه جاوید رحمان، گزارشگر ویژه در امور حقوق بشر ایران، نیلز ملزر، گزارشگر ویژه در خصوص شکنجه و سایر رفتارها و مجازات‌های بی‌رحمانه، غیرانسانی یا تحقیرآمیز، ایرنه خان، گزارشگر ویژه ترویج و حمایت از حق آزادی عقیده و بیان و تعدادی دیگر از کارشناسان حقوق بشر سازمان ملل با برشمردن شرایط آقای نوری‌زاد در ماه‌های گذشته، از جمله بیماری قلبی، موارد متعدد بیهوشی و اعتصاب غذا و داروی او، می‌گویند واضح است که وضعیت پزشکی محمد نوری‌زاد اجازه نمی‌دهد تا او در حبس باقی بماند و سازمان پزشکی قانونی قوه قضاییه و سایر پزشکان متخصص نیز تشخیص داده‌اند که او باید به دلایل پزشکی آزاد شود.

این کارشناسان حقوق بشر از پرونده محمد نوری‌زاد به عنوان «نمادی از وضعیت بسیاری از فعالان سیاسی در زندان» یاد می‌کنند. وضعیتی که در تعارض با قوانین داخلی و تعهدات بین‌المللی حقوق بشری ایران و قوانین ماندلا در مورد حداقل استانداردهای رفتار با زندانیان است.

@IranRights بنیاد برومند 🔔
#علیه_فراموشی: مهناز معتمدی به اتهام تبلیغ علیه «انقلاب فرهنگی» در اهواز دستگیر و در ساعت ۱ و نیم بعد از نیمه شب ۴ اردیبهشت ۵۹، بر اثر شلیک گلوله یکی از پاسداران کشته شد.

در آن نیمه‌شب زنانی که در درگیری‌های دانشگاه دستگیر شده بودند را از محل دادگاه انقلاب اسلامی به کانون کارآموزی زرکان، واقع در جاده مسجد سلیمان، منتقل می کردند. در مسیر در ورودی کانون تا آسایشگاه، در حالی که چراغ‌های مسیر را خاموش کرده بودند، دستگیرشدگان را وادار کردند بدون اینکه به پشت سر نگاه کنند، بدوند. در همین حال، در میان درختان عده‌ای از پاسداران برای ترساندن دستگیرشدگان در کمین نشسته بودند. در حین دویدن صدای تیراندازی به گوش رسید و مهناز کشته شد.

در اطلاعیه دادستان استان خوزستان نوشته شد: «حادثه‌ای درکانون ارشاد اسلامی اتفاق افتاد و آن اینکه هنگام تحویل زندانیان دختر به آن کانون، بر اثر شلیک غیرعمد یکی از پاسداران همراه که سهواً صورت گرفت، یکی از زندانیان دختر کشته شد.»

مهناز معتمدی کارمند شرکت ملی نفت اهواز بود.

@IranRights بنیاد برومند 🔔
سرهنگ حسین فردوس‌مکان، متولد ۱۳۰۹ در شهرستان بابل، متأهل و دارای سه فرزند بود. به گفته نزدیکانش، به درستکاری، وظیفه‌شناسی و صداقت شهرت داشت. با اینکه امکان خروج از ایران برایش مهیا شده بود، تمایلی به ترک کشور نداشت و در پاسخ به پیشنهاد مستقیم یک مقام نظامی بلندپایه گفته بود: «ایران را در آتش تنها نمی‌گذارم.»

روز ۲۴ اسفند ۱۳۵۷ پس از رجوع به محل کارش در قرارگاه ۲۴ اسفند تهران، بازداشت و به زندان قصر منتقل شد. شعبه سوم دادگاه انقلاب اسلامی تهران در ۱۷ اردیبهشت ۵۸ چند ساعت پس از محاکمه، سرهنگ فردوس‌مکان را «محارب با خدا و نایب امام و مفسد فی‌الارض» شناخت و به اعدام محکوم کرد.

در ساعت ۵ صبح روز ۱۸ اردیبهشت ۱۳۵۸، سرهنگ فردوس مکان به همراه ۲۰ نفر دیگر در زندان قصر تیرباران شد. در حالی که از حق دادرسی عادلانه و حق آخرین دیدار با خانواده‌اش نیز محروم شد. خانواده از طریق اخبار رادیو از اجرای حکم اعدام مطلع شدند.

پرونده سرهنگ فردوس‌مکان به درگیری‌های میدان ۲۴ اسفند تهران در روز ۸ بهمن ۱۳۵۷ مربوط است.

شرح اتفاقات را در صفحه یادبود سرهنگ حسین فردوس‌مکان در «یادبود امید» بخوانید.

@IranRights بنیاد برومند 🔔
سوگند کردافشاری، خواهر صبا کردافشاری و دختر راحله احمدی، دو فعال مدنی محبوس در زندان قرچک و اوین، روز گذشته در حساب توئیتر خود خبر داد:

«صبا از دیروز اعتصاب غذا کرد که مادرش که از ملاقات با صبا محرومه و ناتوان از انجام کارهای شخصی خودش تو زندان محبوس شده و با پیگیری‌های مکرر برای درمان هم آزاد نمیشه، آزاد بشه و با توجه به مشکل معده و سابقه خونریزی معده هر لحظه ممکنه خونریزی معده کنه»

راحله احمدی پس از محکومیت دخترش، صبا کردافشاری، عضو کمپین چهارشنبه‌های سفید، به ۲۴ سال زندان به دلیل مخالفت با حجاب اجباری، در مورد وضعیت او اطلاع‌رسانی کرد و محکوم به ۴ سال و ۲ ماه حبس شد که بعد از تسلیم به رای به ۲ سال و ۷ ماه کاهش یافت. او در دادگاه توضیح داد به دلیل «پاسخ‌گو نبودن مقامات قضایی و مسئولان» درباره فرزندش، موضوع را در فضای مجازی طرح می‌کرده است.

خانم احمدی پس از تبعید دخترش به زندان قرچک با مشکلات پزشکی ناشی از فشار عصبی و پارگی دیسک مواجه شد و نیاز به عمل جراحی دارد.

معترضان به حجاب اجباری حتی یک روز را هم نباید در زندان سپری کنند. جان و سلامتشان را در خطر قرار ندهید. #آزادشان_کنید

@IranRights بنیاد برومند
Forwarded from به یاد آر !
❇️ به یاد آر، شب چهل و یکم با یادِ عبدالرحمن برومند - ۹می ۲۰۲۱

با یک دلِ غمگین به جهان، شادی نیست،
تا یک ده ِویران بُوَد آبادی نیست؛
تا در همه ی جهان یکی زندان هست:
در هیچ کجای عالم آزادی نیست.
اسماعیل خویی

◾️سی و نهمین شب «به یاد آر»، درباره عبدالرحمن برومند با لادن و رویا برومند دختران ایشان، هادی خرسندی ، رحیم رشیدی، نوشابه امیری و مهردخت هادی گفت‌وگو کردیم.

◾️عبدالرحمن برومند سال ۱۳۰۶ در روستای « گز» از دهستان «برخوار» اصفهان چشم به جهان گشود. پس از پایان تحصیل دبیرستانی، در دانشگاه تهران رشته حقوق قضایی را به پایان رساند و برای ادامه تحصیل عازم سوئیس شد. دوران تحصیلی دکتر عبدالرحمن برومند مقارن می‌شود با نهضت ملی شدن نفت به رهبری دکتر محمد مصدق.

◾️دکتر عبدالرحمن برومند دل به اصول نهضت ملی می‌سپارد و از رهروانِ راه ِمصدق می‌شود. پس از بازگشت از اروپا به صف یاران مصدق در جبهه ملی ایران می‌پیوندد. سال ۱۳۴۲ دکتر برومند به عضویت شورای جبهه ملی انتخاب می‌شود ولی امکان فعالیت سیاسی او با توجه به شرایط موجود از میان می‌رود. برومند و دوستانش که اعتقادی به مبارزه مسلحانه نداشتند انزوای سیاسی را بر هرگونه همکاری با استبداد ترجیح می‌دهند. اواخر سال ۱۳۵۶ بار دیگر جبهه ملی به فعالیت و تجدید سازمان پرداخت و دکتر برومند به عضویت شورای مرکزی برگزیده می‌شود. با آغازِ اعتراضات ایران در سال ۱۳۵۷، بهمن ماه دکتر برومند به فرانسه اعزام شد تا مقدمات ملاقات دکتر شاپور بختیار و خمینی را فراهم سازد. ملاقاتی که هرگز صورت نگرفت چرا که خمینی شرط آن را استعفای بختیار از مقام نخست وزیری گذاشت.

◾️دکتر برومند در هنگام سقوط دولت ۳۷ روزه بختیار در پاریس بود و دیگر هرگز امکان بازگشت به ایران را پیدا نکرد. او در همه حال به بختیار وفادار ماند و از معدود اعضای شورای جبهه ملی بود که مقاومت بختیار را در برابر خمینی و حکومت مذهبی تأیید و به حمایت از او برخاست. زمانی که شورای جبهه ملی عضویت بختیار را به علت قبول نخست‌ وزیری لغو نمود، دکتر برومند در اعتراض به این تصمیم شورا را ترک کرد. او با ورود دکتر بختیار در مرداد ۱۳۵۸ خانه شخصی خودش را در اختیار بختیار قرار می‌دهد و در ۱۴ مردادماه ۱۳۵۹ همزمان با سالروز مشروطیت نهضت مقاومت ملی ایران را در مخالفت با جمهوری اسلامی پایه‌گذاری کرد.

◾️عبدالرحمن برومند، آرمان سیاسی‌اش را بدین‌گونه بیان می‌‌کرد: «حاکمیت ملی و استقرار آن در مملکت هدف نهضت مقاومت ملی ایران است مفهوم حاکمیت ملی این است که مردم در داخل کشور از آزادی و دموکراسی بهره‌مند باشند و در صحنه بین‌المللی از استقلال. منظور از دموکراسی حکومت اکثریت است با رعایت کلیه حقوق سیاسی و اجتماعی اقلیت به نحوی که اقلیت مجال و امکان اکثریت شدن را داشته باشد. این هدف جدیدی نیست. هدف میهن‌پرستان و آزادیخواهان مملکت قبل از جنبش مشروطیت نیز همین بود.»

◾️حکومت اسلامی که هرگز صدای مخالف خود را نمی‌خواست بشنود، دکتر عبدالرحمن برومند را روز پنجشنبه ۲۹ فروردین ماه ۱۳۷۰ برابر با ۱۸ آوریل ۱۹۹۱، روبروی آسانسورِ منزلش کاردآجین کرد. ترور وحشیانه رئیس هیات اجرایی نهضت مقاومت ملی ایران، از نخستین سلسله اقدامات جمهوری اسلامی برای حذف مخالفین در خارج از کشور شمرده می‌شود که مقدمه ترور بنیانگذار این نهضت ملی، دکتر شاپور بختیار را سه ماه بعد در تاریخ ۱۵ مرداد ۱۳۷۰ برابر با ۶ اوت ۱۹۹۱ فراهم می‌سازد.

◾️برای شنیدن صحبت‌ها، درباره عبدالرحمن برومند یکی از جان‌باختگان قتل‌های برون مرزی از زبان رویا و لادن برومند و دیگر دوستان لطفا فایل صوتی شبِ چهل ویکم به «یاد آر» را که پیوست شده است، بشنوید.


🆔 @Be_Yad_Ar
یاد عبدالرحمن برومند
به یاد آر
◾️سی و نهمین شب «به یاد آر»، درباره عبدالرحمن برومند با لادن و رویا برومند دختران ایشان، هادی خرسندی ، رحیم رشیدی، نوشابه امیری و مهردخت هادی گفت‌وگو کردیم.


🆔 @Be_Yad_Ar
چهارده سال پیش در چنین روزی، محمد جابری، معروف به «صفا بابا» را به اتهام «ارتداد از دین اسلام» در محوطه زندان اوین اعدام کردند.

آقای جابری پنجاه و چند سال داشت. علاوه بر اینکه حق آزادی بیان و عقیده او نقض شد، بنا به اطلاعات موجود مبتلا به اختلال روانی نیز بوده است. مسئولان زندان از او خواسته بودند که توبه‌نامه بنویسد و بگوید ادعای خدایی او در اثر بیماری روانی بوده، اما او هم‌چنان فکر می‌کرد که خداست. به هم‌سلولی‌اش گفته بود «فردا که مرا اعدام کنند دنیا به پایان می‌رسد.» او مطالبی را به عنوان بخش‌های سانسورشده قرآن نوشته بود.

یک زندانی مدعی ارتباط با امام زمان که روز قبل از اعدام آقای جابری با او در یک سلول بود، به یک شاهد در زندان اوین گفت: «پس از اجرای حکم اعدام او توبه‌نامه نوشتم چرا که دیدم آنها به بیمار روانی هم رحم نمی‌کنند.»

@IranRights بنیاد برومند 🔔
علیرضا علینژاد به مرخصی ۵ روزه اعزام شد.

سعید دهقان وکیل دادگستری، در توئیتی در این خصوص نوشت: «این مرخصی ۵ روزه که نخستین مرخصی او بعد از ۵۹۵ روز است، می‌تواند به آزادی مشروط منتهی شود. حق آزادی مشروط از سوم خرداد برقرار خواهد شد.»

آقای علینژاد، نویسنده و ویراستار، به خاطر فعالیت‌های خواهرش، مسیح علینژاد، خبرنگار، فعال مخالف جمهوری اسلامی و بنیانگذار کمپین چهارشنبه‌های سفید علیه حجاب اجباری، در ۲ مهر ۱۳۹۸ دستگیر شد. چند روز پس از دستگیری‌اش ویدیویی از او منتشر شد که در آن از خواهرش دفاع کرده و گفته بود به او و سایر اعضای خانواده‌اش برای اعلام برائت از مسیح علینژاد فشار وارد کرده‌اند. علی علینژاد به خاطر عدم موافقت با اعلام انزجار و مخالفت با فعالیت‌های خواهرش مقابل دوربین و همچنین مطلع ساختن او از پروژه ربودنش در ترکیه توسط نیروهای امنیتی جمهوری اسلامی ایران به ۸ سال حبس محکوم شد.

به حبس ناعادلانه علیرضا علینژاد پایان دهید. آزار و اذیت بستگان روزنامه‌نگاران و فعالان مدنی و سیاسی را متوقف کنید.

@IranRights بنیاد برومند 🔔
آتسا احمدآئی رفسنجانی به ۸ سال زندان محکوم شد. یکی از دلایل صدور حکم زندان برای این شهروند بهائی، درخواست مجوز از وزارت کشور برای یک سازمان مردم‌نهاد جهت توانمندسازی زنان سرپرست خانواده عنوان شده است.

به گزارش خبرگزاری هرانا، شعبه ۲۶ دادگاه انقلاب تهران به ریاست قاضی افشاری، آتسا احمدآئی رفسنجانی را از بابت اتهام «تشکیل و راه‌اندازی گروه به قصد اقدام علیه امنیت ملی» از طریق درخواست مجوز از وزارت کشور برای یک سازمان مردم نهاد به جهت توانمندسازی زنان سرپرست خانواده به ۴ سال حبس تغزیری، از بابت اتهام «اجتماع و تبانی به قصد اقدام علیه امنیت کشور» به ۳ سال حبس تعزیری و از بابت اتهام «فعالیت تبلیغی علیه نظام» به یک سال حبس تعزیری محکوم کرد.

آزار و اذیت شهروندان بهائی را متوقف کنید. #آزادشان_کنید

@IranRights بنیاد برومند 🔔
امروز ۱۷ ماه مه (۲۷ اردیبهشت)، روز جهانی مبارزه با هم‌جنس‌گراستیزی، ترنس‌ستیزی‌ و دوجنس‌گراستیزی است. این روز در شرایطی در سراسر جهان گرامی داشته می‌شود که حکومت ایران نه تنها هیچ گامی در جهت ریشه‌کن کردن خشونت و تبعیض علیه اقلیت‌های جنسی و جنسیتی در جامعه ایران برنمی‌دارد، بلکه خود به سرکوب و زیرپاگذاشتن حقوق بشر جامعه ال‌جی‌بی‌تی‌کیو ادامه می‌دهد.

از سال ۱۳۵۷ تاکنون، هزاران ایرانی به خاطر گرایش جنسی و هویت جنسیتی‌شان و روابط جنسی رضایتمندانه مورد آزار و اذیت قرار گرفته، دستگیر و شکنجه شده، تنبیه‌های خشن جسمی را متحمل شده و اعدام شده‌اند.

حکومت ایران باید تمامی اشکال خشونت و تبعیض علیه افراد را به خاطر گرایش جنسی و هویت جنسیتی‌شان متوقف کرده و برای مبارزه با گسترش، ترویج و توجیه خشونت و نفرت در جامعه علیه اقلیت‌های جنسی و جنسیتی اقدامات مؤثر انجام دهد.

در این رابطه بخوانید: «اصول جوگ‌جاکارتا: اصول مربوط به شمول قوانین بین‌المللی حقوق بشر در زمینه تمایل جنسی و هویت جنسیتی»، ترجمه بنیاد عبدالرحمن برومند

@IranRights بنیاد برومند 🔔
به گزارش خبرگزاری هرانا، شب دوشنبه ۲۷ اردیبهشت ۱۴۰۰ یک زندانی که هویت او امیر رضایی، ۳۵ ساله و اهل ارومیه اعلام شده است، در پی ضرب و شتم مأموران گارد زندان ارومیه جان باخت.

اقای رضایی حدود ۱۰ سال از دوران ۲۰ سال محکومیت خود از بابت اتهامات مرتبط با مواد مخدر را گذرانده بود. به گزارش هرانا از قول یک منبع مطلع، آقای رضایی روز یکشنبه ۲۶ اردیبهشت در پی درگیری میان زندانیان بند ۱۴ زندان ارومیه، به همراه تعدادی دیگر از زندانیان به انفرادی منتقل شده بود. او در پی باز شدن در و فرار از انفرادی مورد ضرب و شتم مأموران گارد زندان قرار گرفت. این ضرب و شتم منجر به بیهوشی و انتقال وی به بهداری شد اما او به دلیل وارد آمدن ضربه به سر جان باخته بود.

این بار اول نیست که ضرب و شتم افراد در حین بازداشت و در بازداشتگاه و زندان به مرگ زندانیان منجر می‌شود. یکی دیگر از این قربانیان نادر داستان‌پور است که در ۲۷ خرداد ۱۳۹۵، یک روز پس از دستگیری بر اثر عوارض ناشی از ضرب و شتم در حین بازداشت و عدم انتقال به بیمارستان، در بازداشتگاه ۱۲۷ نارمک تهران جان باخت.

سرگذشت نادر داستان‌پور در «یادبود امید»

@IranRights بنیاد برومند 🔔
۳۴ سال پیش در چنین روزی، حمیدرضا چیتگر در سن ۳۸ سالگی با شلیک دو گلوله به مغزش از پشت سر در اتریش ترور شد. جسدش پس از دو ماه کشف شد. تنها اطلاعاتی که از تحقیقات پلیس اتریش به خانواده وی داده شد این بود که مأمور جمهوری اسلامی با پاسپورت ترکی وارد اتریش شده و آپارتمانی که آقای چیتگر در آن به قتل رسید را برای سه ماه اجاره کرده و اجاره را از قبل پرداخته بود.

آقای چیتگر عضو رهبری حزب کار ایران بود.

صفحه یادبود حمیدرضا چیتگر در «یادبود امید»

اگر در رابطه با ترورهای داخل و خارج از ایران اطلاعاتی دارید، لطفا برای ما ارسال کنید.

@IranRights بنیاد برومند 🔔
🔴 دادگاه عالی انتاریوی کانادا، با استناد به شواهد موجود، حمله موشکی به هواپیمای مسافربری اوکراینی را به عنوان عملی تروریستی و عامدانه شناخت.

💬 رویا برومند این حکم حقوقی را گامی مثبت به سوی عدالت می‌داند. به نظر مدیر اجرایی بنیاد عبدالرحمن برومند، آنچه اکنون باید اتفاق بیافتد «اراده سیاسی در جهت تحقق عدالت برای قربانیان» است. #دادخواهی

@IranRights بنیاد برومند 🔔
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
روز گذشته در اتاقی با عنوان «دادخواهی و نمایش انتخابات؛ کمپین رأی بی‌ رأی» که به مدت ۳ ساعت در کلاب هاوس جریان داشت، بیش از هزار نفر به پای صحبت‌های تکان‌دهنده تعدادی از خانواده‌های قربانیان خشونت حکومتی در ۴۲ سال گذشته نشستند.

یکی از بخش‌هایی که بازتاب بسیار گسترده‌ای پیدا کرده است، صحبت‌های محبوبه رمضانی، مادر پژمان قلی‌پور، جوان ۱۸ ساله‌ای است که در آبان ۹۸، در نزدیکی خانه خود و کمتر از یک هفته پیش از جشن عروسی برادر بزرگش، با شلیک مستقیم ۵ گلوله توسط نیروهای امنیتی کشته شد. این بخش را در کلیپی که توانا تهیه کرده است می‌شنوید.

رویا و لادن برومند نیز از شرکت‌کنندگان در این برنامه بودند. رویا برومند، مدیر اجرایی بنیاد برومند، در بخشی از صحبت‌های خود گفت: «همبستگی که اینجا برای دادخواهی ایجاد شده برای من مایه دلگرمی‌ست. ما ۳۰ سال پیش خیلی تنها بودیم. از ما تنهاتر کسانی بودند که سال ۵۷ و ۵۸ عزیزانشان را از دست دادند. من با برخی از این خانواده‌ها که حرف می‌زنم گاهی بغضشان می‌ترکد و می‌گویند ۴۲ سال بود که کسی از ما سؤال نکرده بود که بر شما چه گذشت.»

🔗لینک کامل برنامه در اینستاگرام مسیح علی‌نژاد

@IranRights