بنیاد عبدالرحمن برومند برای حقوق بشر در ایران
2.92K subscribers
3.01K photos
736 videos
270 files
1.99K links
🍀 حقوق بشر و دموکراسی برای ایران

ارتباط از طریق واتساپ، تلگرام و سیگنال:
+1 (202) 926-5503

🔶 آدرس سایت
https://www.iranrights.org/fa/

📨 تماس با ما
info@boroumandcenter.org

🔸ایکس
twitter.com/IranRights_org

🔸فیسبوک
facebook.com/B
Download Telegram
امروز بیستمین سالگرد قتل سید خلیل عالی‌نژاد در سوئد است.

سید خلیل عالی‌نژاد، متولد شهرستان صحنه در استان کرمانشاه، در یک خانواده کُرد و عضو اقلیت دینی یارسان، موسیقیدان و نوازنده برجسته تنبور بود.

سید خلیل عالی‌نژاد صبح روز ۲۷ آبان ۱۳۸۰، چند ماه پس از ورود به سوئد، در آموزشگاه محل کارش در گوتنبرگ سوئد توسط فرد یا افراد ناشناس به طرز فجیعی به قتل رسید. به گزارش روزنامه‌های ایران، سید خلیل عالی‌نژاد در حالی که بیهوش بود، سرش شکسته و جای ۵ ضربه چاقو بر او مشهود بود، پس از به صدا درآمدن زنگ خطر آموزشگاه توسط پلیس پیدا شد. او بعد از انتقال به بیمارستان درگذشت.

دادرسی قتل آقای عالی‌نژاد در سوئد به صورت شفاف صورت نگرفته و دادستانی و مقامات این کشور از اطلاع‌رسانی شفاف در رابطه با این پرونده و روند آن خودداری کرده‌اند.

جزئیات بیشتر درباره آیین یاری، قتل آقای عالی‌نژاد و واکنش‌ها را در صفحه یادبود سید خلیل عالی‌نژاد در «یادبود امید» بخوانید.

@IranRights بنیاد برومند 🔔
بیست و سه سال پیش در چنین روزی، داریوش فروهر و همسرش پروانه فروهر، دو تن از قربانیان قتل‌های سیاسی موسوم به «قتل‌های زنجیره‌ای» به شکل وحشیانه‌ای با ضربات متعدد چاقو در خانه‌شان در تهران به قتل رسیدند.

داریوش فروهر روز ۷ دی ماه ۱۳۰۷ در اصفهان متولد شد. در نوجوانی به سیاست علاقمند شد. در جوانی فعالان جوان را برای حمایت از ملی کردن صنعت نفت سازماندهی می‌کرد. چند دهه بعد انتقاد او از «تمرکز قدرت» در دولت همچنان برای جوانان ایرانی جذاب بود. او بنیانگذار و رهبر حزب ممنوعه ملت ایران بود.

پروانه فروهر روز ۲۹ اسفند ماه ۱۳۱۷ در تهران متولد شد. جامعه‌شناسی خواند و عضو هیئت تحریریه حزب ملت ایران، یکی از مدافعان صریح دموکراسی و شاعر بود. او سرسختانه و بی‌هراس آرمان‌هایش را دنبال می‌کرد.

صفحه یادبود داریوش فروهر در «یادبود امید»
صفحه یادبود پروانه فروهر در «یادبود امید»

@IranRights بنیاد برومند 🔔
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
انجمن خانواده‌های جانباختگان پرواز PS752 نتیجه تحقیقات خود به منظور تحلیل و بررسی شواهد موجود در فاجعه سرنگون کردن پرواز PS752 را در قالب گزارشی مبسوط منتشر کرد.

در انتهای این گزارش آمده است: «انجمن خانواده‌های جانباختگان این پرواز می‌کوشد تا از این گزارش برای طرح شکایتی مستقل نزد دادگاه کیفری بین‌المللی (ICC) استفاده کند، و در عین حال حامی طرح دعوا از جانب کشورهای متأثر از جنایت در ایکائو و نهایتاً دیوان بین‌المللی دادگستری (ICJ) هستند.»

بنیاد عبدالرحمن برومند در کنار خانواده‌های جانباختگان پرواز PS752 و جنبش دادخواهی برای روشن شدن حقیقت و پاسخگو کردن مقامات جمهوری اسلامی ایران ایستاده است.

«تا حقیقت روشن نشود مسئولین فاجعه پاسخگو نخواهند شد و در مقامی ابقا می‌شوند که به آنها اجازه تکرار چنین فجایعی را می‌دهد.»

نسخه فارسی این گزارش در سالگرد ساقط کردن هواپیمای مسافربری اوکراینی توسط سپاه پاسداران انقلاب اسلامی منتشر خواهد شد.

خلاصه گزارش به زبان فارسی در وبسایت انجمن

@IranRights بنیاد برومند 🔔
Forwarded from Farsi VOA
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
رویا برومند: حکومت به جای رفع مشکل معیشت اعتراضات مردم را سرکوب می‌کند
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
سه‌شنبه بخشندگی (Giving Tuesday)، اولین سه‌شنبه بعد از عید شکرگزاری آمریکا، از نه سال پیش به عنوان مناسبتی جهانی برای ارسال کمک مالی به سازمان‌های خیریه و مردم‌نهاد برگزیده شده است. این ایده از آمریکا آغاز شد و امروز در بیش از ۷۰ کشور جهان به حمایت مالی از سازمان‌های خیریه و مردم نهاد اختصاص دارد.

بنیاد عبدالرحمن برومند، نهادی غیرانتفاعی و غیردولتی است که در دو دهه گذشته با تمرکز بر مستندسازی حقیقت، دادخواهی و آگاهی‌رسانی در مسیر عدالت، پاسخگویی و ترویج فرهنگ حقوق بشر در ایران تلاش می‌کند.

اگر در خارج از ایران زندگی می‌کنید و امکان ارسال کمک مالی به ما را دارید، در این سه‌شنبه بخشندگی از ما حمایت کنید تا هیچ قربانی نقض فاحش حقوق بشر و خشونت دولتی فراموش نشود.
👉🏽 give.classy.org/iranrights

همواره قدردان کمک‌های شما به هر شکل و هر میزانی هستیم. 🙏🏽🤍🌿

@IranRights بنیاد برومند 🔔
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
📌محمد ربیعی، از مُفتیان مذهب شافعی، ظهر یکشنبه ۱۲ آذر ۱۳۷۵ به قصد رفتن به محل کارش خانه را ترک کرد. حوالی یک شب، جنازه او کنار ماشینش پیدا شد، درحالیکه عمامه‌اش زیر سرش بود و عینک و عبایش روی سینه‌اش و او را رو به قبله قرار داده بودند.

🗃اگر مایلید درباره زندگی‌نامه، فعالیت‌های حرفه‌ای، جزئیات مربوط به قتل، عکس‌العمل مقامات و اظهارات خانواده‌ ماموستا ربیعی اطلاعات بیشتری کسب کنید، از شما دعوت می‌کنیم صفحه یادبود ایشان را نیز ببینید.

💡بنیاد عبدالرحمن برومند، با «امید، یادبودی در دفاع از حقوق بشر در ایران» برای کشف، ثبت و بازگویی حقیقت تلاش می‌کند. همراه ما باشید و یادبود امید را به دیگران معرفی کنید.

#قتل‌های_زنجیره‌ای
@IranRights بنیاد برومند 🔔
بنیاد عبدالرحمن برومند در گزارش خود درباره کارزارهای ترور و ارعاب جمهوری اسلامی در خارج از کشور که در مردادماه منتشر شد عنوان کرد که قتل یا آدم‌ربایی بیش از ۵۴۰ ایرانی در خارج از مرزهای ایران، منتسب به جمهوری اسلامی، را شناسایی کرده است. قابل توجه است که این تعداد همه موارد گزارش شده را در بر نمی‌گیرد و هنوز باید در خصوص بسیاری از موارد گزارش شده تحقیق کرد.

در کردستان عراق (۳۸۰ فقره)، عراق (۳۰ فقره)، پاکستان (۳۰ فقره) و ترکیه (۲۸ فقره) بیشترین تعداد حملات موفقیت‌آمیز انجام شده است. فرانسه (۱۳ فقره)، افغانستان (دست کم ۹ فقره) و آلمان در رده‌های بعدی قرار دارند. تعداد کمتری از مخالفان و دگراندیشان نیز در اتریش، سوییس، بریتانیا، سوئد، هلند، ایالات متحده آمریکا، امارات متحده عربی، تاجیکستان، تانزانیا، آذربایجان، هندوستان، فیلیپین، لهستان، اسپانیا و دیگر کشورها، به قتل رسیده‌اند.

طیف گسترده افرادی که هدف نقشه‌های ترور جمهوری اسلامی قرار گرفته‌اند، نمایانگر گوناگونی جمعیت ایران است: خداباوران و خدا ناباوران، شیعیان، سنی‌ها، کمونیست‌ها، سوسیال دموکرات‌ها ، سوسیالیست‌ها ، ملی‌گرایان، سلطنت‌طلبان، استقلال‌طلبان؛ کسانی که به گروه‌های مسلح پیوسته بودند، و آنهایی که از قلم خود و اعتقادات خود برای ایستادگی در برابر سرکوبگران و یا اطلاع‌رسانی درباره تعدیات و بی‌عدالتی‌ها استفاده می‌کنند؛ کسانی که حاضر به مصالحه نبوده‌اند و آنهایی که آماده مذاکره بوده‌اند.

به عنوان نمونه، به صفحه یادبود غلامعلی کشاورز، اقبال مرادی، شهریار شفیق، محمدابراهیم صفی‌زاده، سیدخلیل عالی‌نژاد نگاه کنید.

ضرورت دارد که جامعه جهانی با پاسخی قاطع و هماهنگ هزینه سیاسی کمپین‌های ارعاب و ترور را به شکلی حداکثری برای جمهوری اسلامی بالا ببرد.

@IranRights بنیاد برومند 🔔
۲۳ سال از قتل سیاسی محمد مختاری در سن ۵۶ سالگی گذشت.

بعدازظهر پنجشنبه ۱۲ آذر ۷۷، محمد مختاری برای خرید از خانه بیرون رفت و هرگز بازنگشت. روز بعد، مأموران پاسگاه امین‌آباد، جنازه مرد ناشناسی را در بیابان‌های امین‌آباد در نزدیکی تهران پیدا کردند که هیچ‌ مدرکی برای شناسایی به جز یک قلم و کاغد به همراه نداشت. یک هفته پس از ناپدید شدن او، در ۱۹ آذر ۷۷، مصادف با روز جهانی حقوق‌بشر، جسد محمد مختاری در سردخانه پزشکی قانونی به فرزندش سیاوش برای شناسایی نشان داده شد.

محمد مختاری از سال ۵۹ تا ۶۰ دبیر کانون نویسندگان ایران بود. در سال ۶۱ دستگیر شد، ۲ سال در زندان بود و حکم انفصال دائم از کلیه خدمات دولتی برای او صادر شد. از سال ۶۵ عضو شورای سردبیری مجله «دنیای سخن» شد و پس از آن با مطبوعات دیگر از جمله «تکاپو» همکاری نزدیک داشت.

محمد مختاری در احیا و سرگیری فعالیت کانون نویسندگان ایران نقش فعالی داشت. او در دوره‌های مختلف عضو کانون بود و در دوره سوم کانون یکی از مهره‌های اصلی به شمار می‌آمد.

جزئیات بیشتر در صفحه یادبود محمد مختاری در «یادبود امید»

@IranRights بنیاد برومند 🔔
آذر مهرعلیان، دانش‌آموز سال سوم دبیرستان، در تظاهرات مسالمت‌آمیز در اعتراض به انقلاب فرهنگی در سالروز بسته شدن دانشگاه‌ها در اثر انفجار نارنجک کشته شد.

بعد از بسته شدن دانشگاه‌ها در خرداد ۱۳۵۹، اعتراضات به تعطیلی دانشگاه‌ها، از طرف سازمان‌ها و گروه‌های سیاسی ادامه داشت. در ۳۱ فروردین ۱۳۶۰ به مناسبت سالروز بسته شدن دانشگاه‌ها، سازمان دانشجویی و دانش‌آموزی سازمان پیکار در رابطه با بازگشایی دانشگاه‌ها جلو دانشگاه تهران فراخوان تظاهرات داد.

این تظاهرات مسالمت‌آمیز که بیش از ۷۰۰ نفر در آن شرکت داشتند، با پرتاب دو نارنجک به صفوف اول تظاهرات‌کنندگان از طرف حزب‌الهی‌های مستقر در خیابان، متوقف شد. آذر مهرعلیان و ایرج ترابی در همان روز کشته و بیش از ۵۰ نفر زخمی شدند. دو نفر بر اثر اصابت ساچمه، بینایی یک چشمشان را از دست دادند و بسیاری نیز تا امروز با عوارض این انفجار دست به گریبانند.

واکنش مسئولان جمهوری اسلامی در رسانه‌های رسمی این بود که تظاهرات‌کنندگان خودشان نارنجک را پرتاب کرده‌اند تا با کشته شدن عده‌ای مظلوم‌نمایی کنند.

جزئیات بیشتر در صفحه یادبود آذر مهرعلیان در «یادبود امید»

@IranRights بنیاد برومند 🔔
۲۳ سال از قتل سیاسی محمدجعفر پوینده در سن ۴۴ سالگی گذشت.

محمدجعفر پوینده از ۱۰ سالگی برای کمک به خانواده‌اش کار می‌کرد و همزمان درس می‌خواند. جامعه‌شناس و مترجم بود و متون مربوط به حقوق بشر را ترجمه می‌کرد تا برای ایرانیان قابل استفاده باشند. ورود آخرین ترجمه‌اش به بازار با عنوان «درباره روز حقوق بشر»، با قتل او همزمان شد. او کتاب را به تمام زنان و مردان آزادی‌خواهی تقدیم کرده بود که در راه ترویج و ارتقای حقوق بشر پیکار می‌کنند و تحقق این حقوق را مقدمه ضروری رهایی و شکوفایی همه جانبه نوع بشر می‌دانند.

آقای پوینده نقشی کلیدی در احیای کانون نویسندگان ایران داشت. او را باید از بنیان‌گذاران دوره سوم فعالیت‌ کانون نویسندگان به شمار آورد.

محمدجعفر پوینده در بعدازظهر چهارشنبه ۱۸ آذر ۱۳۷۷ به قصد شرکت در جلسه ناشران از خانه خارج شد و هرگز به خانه بازنگشت. او در همان روز توسط مأمورین وزارت اطلاعات و امنیت در خیابان ایرانشهر ربوده شد. پس از ضرب و شتم او را خفه کردند و جسدش را در روستای بادامک شهریار، در نزدیکی کرج، انداختند. پیکر او در روز ۱۹ آذر ماه توسط اهالی بادامک شهریار پیدا شد.

@IranRights بنیاد برومند 🔔
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
ده دسامبر، روز تصویب اعلامیه جهانی حقوق بشر در سال ۱۹۴۸ (۱۳۲۷) و روز جهانی حقوق بشر را گرامی می‌داریم.

فعالیت ما در مسیر گسترش فرهنگ جهانشمول حقوق بشر در ایران وابسته به پشتیبانی شماست.
🙏🏽www.iranrights.org/fa/donate

@IranRights بنیاد برومند 🔔
پیدایش حقوق‌بشر.pdf
2.6 MB
❎ کتاب «پیدایش حقوق‌بشر» منتشر شد

✋ در ادامه فعالیت‌های آموزشی کانون مدافعان حقوق بشر و همزمان با روز جهانی حقوق بشر کتاب آموزشی «پیدایش حقوق‌بشر» را منتشر کرد.

✋ کتاب «پیدایش حقوق‌بشر» به کوشش کانون مدافعان حقوق‌بشر با هدف گسترش آگاهی و ترویج مطالبه‌گری در سطح جامعه، همزمان با ۱۰ دسامبر سالگرد تصویب اعلامیه جهانی #حقوق_بشر در مجمع عمومی سازمان ملل متحد در دسترس عموم قرار گرفت.

#آموزشی
@DhrcIran
ستاد حقوق بشر جمهوری اسلامی ایران: اتاق جنگ ناقضان حقوق بشر برای انکار حقیقت

ستاد حقوق بشر ۲۰ سال پیش به عنوان بخشی از معاونت امور بین‌الملل قوه قضائیه تأسیس شد. در سال ۱۳۸۴، شورای عالی امنیت ملی، ستاد حقوق بشر را به یک نهاد فرا قوه‌ای تبدیل نمود که مقامات مختلفی از ارگان‌ها و قوه‌های متفاوت دولت را به منظور هماهنگی سیاست‌ها و ارائه پاسخ‌های ایدئولوژیک جمهوری اسلامی، و نیز برای مقابله با «تهاجم» [خارجی] در زمینه حقوق بشر، گرد هم می‌آورد.

«تهیه گزارش مفصل در رد اتهامات وارده به ایران برای ارائه به سازمان ملل» و «اعزام هیأت به ژنو برای شرکت در اجلاس‌های دوره‌ای شورای حقوق بشر برای پاسخگویی به ادعاهای مطروحه و دفاع از مواضع جمهوری اسلامی ایران» از جمله مواردی است که در وبسایت ستاد به عنوان دستاوردهای این نهاد ذکر شده است.

مقامات ایران که می‌دانند تنها راه برای شهروندانی که خواستار پاسخگو بودن حکومت هستند، اطلاع‌رسانی صحیح به جامعه جهانی است، جهت گمراه کردن و دادن اطلاعات غلط به جامعه بین‌المللی بسیج شده‌اند.

🔗بیشتر بخوانید

@IranRights بنیاد برومند 🔔
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
روز دوشنبه ۲۲ آذرماه ۱۴۰۰، به دنبال فراخوان شورای هماهنگی تشکل‌های صنفی فرهنگیان ایران، معلمان و فرهنگیان شاغل و بازنشسته، در چندین شهر کشور در سراسر ایران تجمع اعتراضی برگزار کردند. در روز شنبه و یکشنبه نیز، تحصن اعتراضی معلمان در بسیاری از شهرهای کشور صورت گرفته بود.

از جمله مطالبات معلمان در این تجمعات اعتراضی، اجرای کامل طرح رتبه‌بندی به میزان ۸۰ درصد هیأت علمی برای معلمان شاغل و اجرای طرح همسان‌سازی حقوق معلمان بازنشسته است. در این تجمعات شعارهایی با خواست آزادی معلمان زندانی، از جمله رسول بُداقی، بازرس کانون صنفی معلمان و عضو شورای هماهنگی تشکل‌های صنفی فرهنگیان، سر داده شد.

📣گزارش محمد حبیبی، سخنگوی کانون صنفی معلمان، از اعتراضات سراسری معلمان را در تلگرام کانون صنفی معلمان ایران بشنوید.

@IranRights بنیاد برومند 🔔
۲۴ آذر ۱۳۸۴، ذبیح‌الله محرمی، شهروند بهائی به دلایل نامعلوم در زندان یزد درگذشت.

آقای محرمی در سال ۱۳۷۴ به جرم ارتداد و با استناد به نوشته‌های آیت‌الله خمینی به مرگ محکوم شد. ۴ سال بعد، تحت فشار بین‌المللی حکم اعدام به حبس ابد و سپس به ۱۵ سال حبس تخفیف یافته بود.

آقای محرمی پیش از انقلاب ۵۷، کارمند وزارت کشاورزی بود. طبق حکم دادگاه پس از انقلاب تا چند سال در وزارت کشاورزی کار کرد و سپس، همانند بسیاری از بهائیان از کار اخراج شد. در زمان بازداشت در سال ۱۳۷۴، به نصب کرکره اشتغال داشت. در طی حبس ده ساله‌اش، بارها به مرگ تهدید شده بود.

در حکم دادگاه، اتهام علیه آقای محرمی «خروج از دیانت اسلام و اختیار نمودن معتقدات فرقه ضاله بهائیت، ارتداد ملی» عنوان شده است. بنا به کتاب تحریرالوسیله آیت‌الله خمینی، «مرتد ملی»، کسی که در زمان انعقاد نطفه والدینش مسلمان نبوده و در زمان بلوغ اظهار اسلام کرده و سپس از اسلام خارج شده باشد، نخست توبه داده می‌شود و اگر حاضر به توبه نشد کشته می‌شود.

جزئیات بیشتر را در صفحه یادبود ذبیح‌الله محرمی در «یادبود امید» بخوانید.

@IranRights بنیاد برومند 🔔
ستار بهشتی وبلاگ‌نویس ساکن رباط کریم و کارگر روزمزد بود که با مادرش گوهر عشقی زندگی می‌کرد. عمده فعالیت‌های ستار بهشتی با نام مستعار در شبکه‌های اجتماعی مانند فیسبوک، گوگل‌پلاس و وبلاگش صورت می‌گرفت. او در وبلاگ خود مطالب و خبرهایی درباره زندانیان سیاسی و موارد نقض حقوق بشر در جمهوری اسلامی منعکس می‌کرد و به ظلم و فساد فراگیر حکومتی اعتراض می‌کرد. همچنین با نقل سخنان مسئولان نظام آنها را به تندی نقد می‌کرد.

در آخرین پست وبلاگش در ‌۸ آبان ۱۳۹۱ از تهدید خود خبر داد و نوشت: «روز و شب تلفن‌های تحدید [تهدید] آمیز قطع نمی‌شود گویی قرار است با هر سخنی دهانمان را ببندیم بنده به عنوان یک ایرانی می‌گویم من نمی‌توانم دربرابر این همه مصیبت سکوت کنم. بنده می‌گویم آقایان شما زیاد وراجی انجام می‌دهید و با این اراجیف کشور را به نابودی کشاندید. من سکوت نمی‌کنم حتی اگر قرار به رسیدن لحظه مرگ من باشد در هرکجای دنیا که باشم و تحدید [تهدید] از طرف هرکسی باشد برای بنده اهمیت ندارد. آقایان دهانتان را ببندید ظلم نکنید تا افشاگری نکنیم.»

جزئیات بیشتر در صفحه یادبود ستار بهشتی در «یادبود امید»

@IranRights بنیاد برومند 🔔
در آخرین روز آذر ماه، یاد می‌کنیم از یکی از جان‌باختگان پاییز.

علی‌اکبر سعیدی سیرجانی، شاعر، ادیب، پژوهشگر و نویسنده صاحب‌سبک، از قربانیان سلسله قتل‌های سیاسی موسوم به «قتل‌های زنجیره‌ای»، در آذر ۱۳۷۳ در دوران بازداشت به قتل رسید.

برگزیدن زبان ایهام و استعاره در نقد مناسبات استبدادی در کنار ویژگی‌های شخصیتی او نظیر صریح‌الهجه بودن، شجاعت، آزادگی و استقلال رأی و عمل، برای او محرومیت‌های حرفه‌ای و اجتماعی به همراه داشت.

در پی ممنوعیت انتشار کتاب‌هایش، سلسله نامه‌های سرگشاده‌ای را به مقامات مسئول، از جمله وزیر فرهنگ و ارشاد، رئیس‌جمهور، رئیس قوه قضائیه، رهبر جمهوری اسلامی، نمایندگان مجلس و هموطنان خود نوشت.

علی‌اکبر سعیدی سیرجانی روز ۲۴ اسفند ۱۳۷۲ پس از خروج از خانه‌اش توسط نیروهای امنیتی بازداشت شد. او دوران بازداشت خود را در بازداشت‌گاه و خانه امن وزارت اطلاعات به صورت انفرادی سپری کرد و در طول نزدیک به نه ماه هیچ تماس تلفنی و ملاقاتی با خانواده‌اش نداشت.

جزئیات بیشتر در صفحه یادبود علی‌اکبر سعیدی سیرجانی در «یادبود امید»

@IranRights بنیاد برومند 🔔
۲ دی ۱۳۶۱، گلدانه یوسفی (علی‌پور)، در محل زندگی خود در روستای روشنکوه مازنداران مورد حمله سه نفر از افراد محلی قرار گرفت. مهاجمان خانم یوسفی ۶۴ ساله را خفه کردند و بعد پیکر و محل زندگی‌اش را به آتش کشیدند.

خانم یوسفی مسلمان‌زاده بود و اواخر سال ۵۶ بهائی شد. او با یک مرد بهائی ازدواج کرد و سه فرزند داشت. آنها به کار دامداری مشغول بودند.

از زمان وقوع انقلاب ۵۷، خانم یوسفی و خانواده‌اش بارها مورد آزار، تبعیض و حتی ضرب و شتم شدید مسلمانان قرار گرفتند و اوایل تابستان ۶۱ برای زندگی به روستای روشنکوه پناه بردند.

به گفته نوه خانم یوسفی در زمان حادثه «سه نفر از سادات محله به نام‌های سیدمحمد اندر اجنی، خواهرزاده گلدانه، دوستعلی یوسفی، برادرزاده گلدانه و حسین فضلی‌نژاد، برادر خانم دوستعلی یوسفی، گلدانه را با چوب زدند. بعد طنابی آوردند و خفه‌اش کردند و او را با لحاف پیچیدند و در همان چادر نایلونی که در آن زندگی می‌کردند، جسدش را با بنزین سوزاندند و بعد هم چادر را با همه وسایل زندگی داخل آن به آتش کشیدند.» آنها قتل را انکار کردند و گفتند که هدفشان «تبلیغ و ارشاد» بوده است.

🔗صفحه یادبود گلدانه یوسفی

@IranRights
Forwarded from عفو بين الملل
🟡حسین شهبازی، ۲۰ ساله، در خطر قریب‌الوقوع اعدام در زندان عادل آباد شیراز قرار دارد. عصر امروز، مقامات حسین شهبازی را به صورت ناگهانی به سلول‌های انفرادی زندان عادل‌آباد شیراز منتقل کردند و خانواده او را برای ملاقات آخر به زندان فراخواندند. قرار است حکم او بامداد فردا (شنبه ۴ دی ۱۴۰۰) اجرا شود. حسین شهبازی به خاطر جرمی که در زمان وقوع آن ۱۷ سال سن داشته و پس از یک محاکمه ناعادلانه، به اعدام محکوم شده است. این چهارمین بار در سال جاری میلادی است که او برای اجرای حکم اعدام به سلول انفرادی منتقل ‌می‌شود.
🟡حسین شهبازی از جمله با استناد به «اعترافاتی» گناهکار شناخته شده است که از طریق شکنجه و سایر بدرفتاری‌ها به دست آمده است.‌
🟡مقامات ایران باید بلافاصله برنامه اعدام حسین شهبازی را متوقف کنند. استفاده از مجازات اعدام علیه فردی که در زمان وقوع جرم زیر ۱۸ سال بوده است، در قوانین بین‌المللی مطلقا ممنوع شده است و این اقدام شنیع نقض فاحش حقوق کودک و تعهدات بین‌المللی کشور ایران است.
مصطفی کریم‌بیگی ظهر عاشورای ۸۸ (۶ دی‌) حوالی ساعت یک بعدازظهر و در جریان اعتراضات مردمی پس از انتخابات ریاست جمهوری، در خیابان انقلاب تهران و در حوالی پل کالج از سوی نیروهای پلیس و لباس شخصی از قسمت پیشانی مورد اصابت گلوله قرار گرفت و از بالای پل به پایین پرتاب و کشته شد.

با اینکه در انتخابات رأی نداده بود اما در تمام اعتراضات مردمی پس از انتخابات ۸۸ شرکت می‌کرد. مصطفی کریم‌بیگی بر اعتراض در مقابل ظلم تاکید داشت و همیشه می‌گفت «وای به حال کسی که ظلمی را ببیند و فریاد نکشد.»

اعضای بدن او پس از مرگ به افراد نیازمند پیوند زده شد.

مأموران امنیتی خانواده مصطفی کریم‌بیگی را تحت فشار قرار داده بودند که با رسانه‌ها مصاحبه نکنند و سعی کردند او را به‌عنوان بسیجی معرفی کنند و در مراسم چهلمش با پلاکارد و تاج گل حضور یابند، اما خانواده‌اش از این صحنه‌سازی جلوگیری کردند.

🔗سرگذشت مصطفی کریم‌بیگی در «یادبود امید» در وبسایت بنیاد عبدالرحمن برومند

@IranRights بنیاد برومند 🔔