بنیاد عبدالرحمن برومند برای حقوق بشر در ایران
2.91K subscribers
3.03K photos
739 videos
270 files
1.99K links
🍀 حقوق بشر و دموکراسی برای ایران

ارتباط از طریق واتساپ، تلگرام و سیگنال:
+1 (202) 926-5503

🔶 آدرس سایت
https://www.iranrights.org/fa/

📨 تماس با ما
info@boroumandcenter.org

🔸ایکس
twitter.com/IranRights_org

🔸فیسبوک
facebook.com/B
Download Telegram
۲۳ سال از قتل سیاسی محمدجعفر پوینده در سن ۴۴ سالگی گذشت.

محمدجعفر پوینده از ۱۰ سالگی برای کمک به خانواده‌اش کار می‌کرد و همزمان درس می‌خواند. جامعه‌شناس و مترجم بود و متون مربوط به حقوق بشر را ترجمه می‌کرد تا برای ایرانیان قابل استفاده باشند. ورود آخرین ترجمه‌اش به بازار با عنوان «درباره روز حقوق بشر»، با قتل او همزمان شد. او کتاب را به تمام زنان و مردان آزادی‌خواهی تقدیم کرده بود که در راه ترویج و ارتقای حقوق بشر پیکار می‌کنند و تحقق این حقوق را مقدمه ضروری رهایی و شکوفایی همه جانبه نوع بشر می‌دانند.

آقای پوینده نقشی کلیدی در احیای کانون نویسندگان ایران داشت. او را باید از بنیان‌گذاران دوره سوم فعالیت‌ کانون نویسندگان به شمار آورد.

محمدجعفر پوینده در بعدازظهر چهارشنبه ۱۸ آذر ۱۳۷۷ به قصد شرکت در جلسه ناشران از خانه خارج شد و هرگز به خانه بازنگشت. او در همان روز توسط مأمورین وزارت اطلاعات و امنیت در خیابان ایرانشهر ربوده شد. پس از ضرب و شتم او را خفه کردند و جسدش را در روستای بادامک شهریار، در نزدیکی کرج، انداختند. پیکر او در روز ۱۹ آذر ماه توسط اهالی بادامک شهریار پیدا شد.

@IranRights بنیاد برومند 🔔
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
ده دسامبر، روز تصویب اعلامیه جهانی حقوق بشر در سال ۱۹۴۸ (۱۳۲۷) و روز جهانی حقوق بشر را گرامی می‌داریم.

فعالیت ما در مسیر گسترش فرهنگ جهانشمول حقوق بشر در ایران وابسته به پشتیبانی شماست.
🙏🏽www.iranrights.org/fa/donate

@IranRights بنیاد برومند 🔔
پیدایش حقوق‌بشر.pdf
2.6 MB
❎ کتاب «پیدایش حقوق‌بشر» منتشر شد

✋ در ادامه فعالیت‌های آموزشی کانون مدافعان حقوق بشر و همزمان با روز جهانی حقوق بشر کتاب آموزشی «پیدایش حقوق‌بشر» را منتشر کرد.

✋ کتاب «پیدایش حقوق‌بشر» به کوشش کانون مدافعان حقوق‌بشر با هدف گسترش آگاهی و ترویج مطالبه‌گری در سطح جامعه، همزمان با ۱۰ دسامبر سالگرد تصویب اعلامیه جهانی #حقوق_بشر در مجمع عمومی سازمان ملل متحد در دسترس عموم قرار گرفت.

#آموزشی
@DhrcIran
ستاد حقوق بشر جمهوری اسلامی ایران: اتاق جنگ ناقضان حقوق بشر برای انکار حقیقت

ستاد حقوق بشر ۲۰ سال پیش به عنوان بخشی از معاونت امور بین‌الملل قوه قضائیه تأسیس شد. در سال ۱۳۸۴، شورای عالی امنیت ملی، ستاد حقوق بشر را به یک نهاد فرا قوه‌ای تبدیل نمود که مقامات مختلفی از ارگان‌ها و قوه‌های متفاوت دولت را به منظور هماهنگی سیاست‌ها و ارائه پاسخ‌های ایدئولوژیک جمهوری اسلامی، و نیز برای مقابله با «تهاجم» [خارجی] در زمینه حقوق بشر، گرد هم می‌آورد.

«تهیه گزارش مفصل در رد اتهامات وارده به ایران برای ارائه به سازمان ملل» و «اعزام هیأت به ژنو برای شرکت در اجلاس‌های دوره‌ای شورای حقوق بشر برای پاسخگویی به ادعاهای مطروحه و دفاع از مواضع جمهوری اسلامی ایران» از جمله مواردی است که در وبسایت ستاد به عنوان دستاوردهای این نهاد ذکر شده است.

مقامات ایران که می‌دانند تنها راه برای شهروندانی که خواستار پاسخگو بودن حکومت هستند، اطلاع‌رسانی صحیح به جامعه جهانی است، جهت گمراه کردن و دادن اطلاعات غلط به جامعه بین‌المللی بسیج شده‌اند.

🔗بیشتر بخوانید

@IranRights بنیاد برومند 🔔
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
روز دوشنبه ۲۲ آذرماه ۱۴۰۰، به دنبال فراخوان شورای هماهنگی تشکل‌های صنفی فرهنگیان ایران، معلمان و فرهنگیان شاغل و بازنشسته، در چندین شهر کشور در سراسر ایران تجمع اعتراضی برگزار کردند. در روز شنبه و یکشنبه نیز، تحصن اعتراضی معلمان در بسیاری از شهرهای کشور صورت گرفته بود.

از جمله مطالبات معلمان در این تجمعات اعتراضی، اجرای کامل طرح رتبه‌بندی به میزان ۸۰ درصد هیأت علمی برای معلمان شاغل و اجرای طرح همسان‌سازی حقوق معلمان بازنشسته است. در این تجمعات شعارهایی با خواست آزادی معلمان زندانی، از جمله رسول بُداقی، بازرس کانون صنفی معلمان و عضو شورای هماهنگی تشکل‌های صنفی فرهنگیان، سر داده شد.

📣گزارش محمد حبیبی، سخنگوی کانون صنفی معلمان، از اعتراضات سراسری معلمان را در تلگرام کانون صنفی معلمان ایران بشنوید.

@IranRights بنیاد برومند 🔔
۲۴ آذر ۱۳۸۴، ذبیح‌الله محرمی، شهروند بهائی به دلایل نامعلوم در زندان یزد درگذشت.

آقای محرمی در سال ۱۳۷۴ به جرم ارتداد و با استناد به نوشته‌های آیت‌الله خمینی به مرگ محکوم شد. ۴ سال بعد، تحت فشار بین‌المللی حکم اعدام به حبس ابد و سپس به ۱۵ سال حبس تخفیف یافته بود.

آقای محرمی پیش از انقلاب ۵۷، کارمند وزارت کشاورزی بود. طبق حکم دادگاه پس از انقلاب تا چند سال در وزارت کشاورزی کار کرد و سپس، همانند بسیاری از بهائیان از کار اخراج شد. در زمان بازداشت در سال ۱۳۷۴، به نصب کرکره اشتغال داشت. در طی حبس ده ساله‌اش، بارها به مرگ تهدید شده بود.

در حکم دادگاه، اتهام علیه آقای محرمی «خروج از دیانت اسلام و اختیار نمودن معتقدات فرقه ضاله بهائیت، ارتداد ملی» عنوان شده است. بنا به کتاب تحریرالوسیله آیت‌الله خمینی، «مرتد ملی»، کسی که در زمان انعقاد نطفه والدینش مسلمان نبوده و در زمان بلوغ اظهار اسلام کرده و سپس از اسلام خارج شده باشد، نخست توبه داده می‌شود و اگر حاضر به توبه نشد کشته می‌شود.

جزئیات بیشتر را در صفحه یادبود ذبیح‌الله محرمی در «یادبود امید» بخوانید.

@IranRights بنیاد برومند 🔔
ستار بهشتی وبلاگ‌نویس ساکن رباط کریم و کارگر روزمزد بود که با مادرش گوهر عشقی زندگی می‌کرد. عمده فعالیت‌های ستار بهشتی با نام مستعار در شبکه‌های اجتماعی مانند فیسبوک، گوگل‌پلاس و وبلاگش صورت می‌گرفت. او در وبلاگ خود مطالب و خبرهایی درباره زندانیان سیاسی و موارد نقض حقوق بشر در جمهوری اسلامی منعکس می‌کرد و به ظلم و فساد فراگیر حکومتی اعتراض می‌کرد. همچنین با نقل سخنان مسئولان نظام آنها را به تندی نقد می‌کرد.

در آخرین پست وبلاگش در ‌۸ آبان ۱۳۹۱ از تهدید خود خبر داد و نوشت: «روز و شب تلفن‌های تحدید [تهدید] آمیز قطع نمی‌شود گویی قرار است با هر سخنی دهانمان را ببندیم بنده به عنوان یک ایرانی می‌گویم من نمی‌توانم دربرابر این همه مصیبت سکوت کنم. بنده می‌گویم آقایان شما زیاد وراجی انجام می‌دهید و با این اراجیف کشور را به نابودی کشاندید. من سکوت نمی‌کنم حتی اگر قرار به رسیدن لحظه مرگ من باشد در هرکجای دنیا که باشم و تحدید [تهدید] از طرف هرکسی باشد برای بنده اهمیت ندارد. آقایان دهانتان را ببندید ظلم نکنید تا افشاگری نکنیم.»

جزئیات بیشتر در صفحه یادبود ستار بهشتی در «یادبود امید»

@IranRights بنیاد برومند 🔔
در آخرین روز آذر ماه، یاد می‌کنیم از یکی از جان‌باختگان پاییز.

علی‌اکبر سعیدی سیرجانی، شاعر، ادیب، پژوهشگر و نویسنده صاحب‌سبک، از قربانیان سلسله قتل‌های سیاسی موسوم به «قتل‌های زنجیره‌ای»، در آذر ۱۳۷۳ در دوران بازداشت به قتل رسید.

برگزیدن زبان ایهام و استعاره در نقد مناسبات استبدادی در کنار ویژگی‌های شخصیتی او نظیر صریح‌الهجه بودن، شجاعت، آزادگی و استقلال رأی و عمل، برای او محرومیت‌های حرفه‌ای و اجتماعی به همراه داشت.

در پی ممنوعیت انتشار کتاب‌هایش، سلسله نامه‌های سرگشاده‌ای را به مقامات مسئول، از جمله وزیر فرهنگ و ارشاد، رئیس‌جمهور، رئیس قوه قضائیه، رهبر جمهوری اسلامی، نمایندگان مجلس و هموطنان خود نوشت.

علی‌اکبر سعیدی سیرجانی روز ۲۴ اسفند ۱۳۷۲ پس از خروج از خانه‌اش توسط نیروهای امنیتی بازداشت شد. او دوران بازداشت خود را در بازداشت‌گاه و خانه امن وزارت اطلاعات به صورت انفرادی سپری کرد و در طول نزدیک به نه ماه هیچ تماس تلفنی و ملاقاتی با خانواده‌اش نداشت.

جزئیات بیشتر در صفحه یادبود علی‌اکبر سعیدی سیرجانی در «یادبود امید»

@IranRights بنیاد برومند 🔔
۲ دی ۱۳۶۱، گلدانه یوسفی (علی‌پور)، در محل زندگی خود در روستای روشنکوه مازنداران مورد حمله سه نفر از افراد محلی قرار گرفت. مهاجمان خانم یوسفی ۶۴ ساله را خفه کردند و بعد پیکر و محل زندگی‌اش را به آتش کشیدند.

خانم یوسفی مسلمان‌زاده بود و اواخر سال ۵۶ بهائی شد. او با یک مرد بهائی ازدواج کرد و سه فرزند داشت. آنها به کار دامداری مشغول بودند.

از زمان وقوع انقلاب ۵۷، خانم یوسفی و خانواده‌اش بارها مورد آزار، تبعیض و حتی ضرب و شتم شدید مسلمانان قرار گرفتند و اوایل تابستان ۶۱ برای زندگی به روستای روشنکوه پناه بردند.

به گفته نوه خانم یوسفی در زمان حادثه «سه نفر از سادات محله به نام‌های سیدمحمد اندر اجنی، خواهرزاده گلدانه، دوستعلی یوسفی، برادرزاده گلدانه و حسین فضلی‌نژاد، برادر خانم دوستعلی یوسفی، گلدانه را با چوب زدند. بعد طنابی آوردند و خفه‌اش کردند و او را با لحاف پیچیدند و در همان چادر نایلونی که در آن زندگی می‌کردند، جسدش را با بنزین سوزاندند و بعد هم چادر را با همه وسایل زندگی داخل آن به آتش کشیدند.» آنها قتل را انکار کردند و گفتند که هدفشان «تبلیغ و ارشاد» بوده است.

🔗صفحه یادبود گلدانه یوسفی

@IranRights
Forwarded from عفو بين الملل
🟡حسین شهبازی، ۲۰ ساله، در خطر قریب‌الوقوع اعدام در زندان عادل آباد شیراز قرار دارد. عصر امروز، مقامات حسین شهبازی را به صورت ناگهانی به سلول‌های انفرادی زندان عادل‌آباد شیراز منتقل کردند و خانواده او را برای ملاقات آخر به زندان فراخواندند. قرار است حکم او بامداد فردا (شنبه ۴ دی ۱۴۰۰) اجرا شود. حسین شهبازی به خاطر جرمی که در زمان وقوع آن ۱۷ سال سن داشته و پس از یک محاکمه ناعادلانه، به اعدام محکوم شده است. این چهارمین بار در سال جاری میلادی است که او برای اجرای حکم اعدام به سلول انفرادی منتقل ‌می‌شود.
🟡حسین شهبازی از جمله با استناد به «اعترافاتی» گناهکار شناخته شده است که از طریق شکنجه و سایر بدرفتاری‌ها به دست آمده است.‌
🟡مقامات ایران باید بلافاصله برنامه اعدام حسین شهبازی را متوقف کنند. استفاده از مجازات اعدام علیه فردی که در زمان وقوع جرم زیر ۱۸ سال بوده است، در قوانین بین‌المللی مطلقا ممنوع شده است و این اقدام شنیع نقض فاحش حقوق کودک و تعهدات بین‌المللی کشور ایران است.
مصطفی کریم‌بیگی ظهر عاشورای ۸۸ (۶ دی‌) حوالی ساعت یک بعدازظهر و در جریان اعتراضات مردمی پس از انتخابات ریاست جمهوری، در خیابان انقلاب تهران و در حوالی پل کالج از سوی نیروهای پلیس و لباس شخصی از قسمت پیشانی مورد اصابت گلوله قرار گرفت و از بالای پل به پایین پرتاب و کشته شد.

با اینکه در انتخابات رأی نداده بود اما در تمام اعتراضات مردمی پس از انتخابات ۸۸ شرکت می‌کرد. مصطفی کریم‌بیگی بر اعتراض در مقابل ظلم تاکید داشت و همیشه می‌گفت «وای به حال کسی که ظلمی را ببیند و فریاد نکشد.»

اعضای بدن او پس از مرگ به افراد نیازمند پیوند زده شد.

مأموران امنیتی خانواده مصطفی کریم‌بیگی را تحت فشار قرار داده بودند که با رسانه‌ها مصاحبه نکنند و سعی کردند او را به‌عنوان بسیجی معرفی کنند و در مراسم چهلمش با پلاکارد و تاج گل حضور یابند، اما خانواده‌اش از این صحنه‌سازی جلوگیری کردند.

🔗سرگذشت مصطفی کریم‌بیگی در «یادبود امید» در وبسایت بنیاد عبدالرحمن برومند

@IranRights بنیاد برومند 🔔
دوشنبه ۶ دی، کاربران توییتر در جریان یک توفان توییتری به بازاداشت، بی‌خبری از وضعیت و شکنجه نرگس محمدی در سلول انفرادی‌ اعتراض کردند.

نرگس محمدی، فعال حقوق بشر و سخنگوی کانون مدافعان حقوق بشر روز ۲۵ آبان در مراسم دومین سالگرد ابراهیم کتابدار، از کشته‌شدگان آبان ۹۸، همراه با ضرب و شتم بازداشت شد و ۴۲ روز است که در سلول انفرادی تحت شکنجه قرار دارد.

خانم محمدی در دوران آزادی خود فعالیت‌ گسترده‌ای برای برچیده شدن سلول انفرادی انجام داد. از جمله این فعالیت‌ها، انتشار کتابی با عنوان «شکنجه سفید» توسط نشر باران در سوئد است که در آن به مستند کردن روایت‌های خود و ۱۲ زن زندانی سیاسی از طیف‌های مختلف فکری و عقیدتی درباره سلول انفرادی می‌پردازد.

در خرداد ماه، نرگس محمدی در برنامه‌ای با عنوان «شکنجه سفید، روایت‌هایی از سلول انفرادی» به همراه چندین تن دیگر از کنشگران به بازگویی روایت‌هایی تکان‌دهنده از سلول انفرادی برای بالابردن آگاهی عمومی در رابطه با این نوع شکنجه، اهدافی که دنبال می‌کند و لزوم اعتراض به آن پرداختند. اینجا بشنوید.

@IranRights