مهدی حاجتی، فعال سیاسی، روز گذشته در حساب توئیتر خود از احتمال اعدام قریب‌الوقوع ۵۲ شهروند در زندان عادل‌آباد شیراز خبر داد. در همین رابطه، امروز، سه‌شنبه، ۲۴ اسفند ماه، آقای حاجتی با انتشار توئیتی دیگر خبر داده است که اعدام آقایان عبدالرضا شفیعی، احمد گرگیج و بشیر صمدی برای بامداد فردا، چهارشنبه، ۲۵ اسفند ماه برنامه‌ریزی شده است.
@Iranrights
@Iranrights
بنیاد عبدالرحمن برومند با ابراز خوشحالی از آزادی نازنین زاغری و انوشه آشوری، زندانیان دو تابعیتی ایرانی-بریتانیایی، سیاست گروگانگیری که حکومت ایران پس از انقلاب ۵۷ اتخاذ کرده و بازداشت خودسرانه و ایجاد هزینه‌‌‌های گزاف برای شهروندان دوتابعیتی و خانواده‌های آنها را محکوم می‌کند.
اگر چه جبران کامل این هزینه‌ها غیرممکن است اما قوانین حقوق بشری بین‌المللی، اصولی را برای جبران خسارت موارد نقض حقوق بشر در نظر می‌گیرد که حق این زندانیان سیاسی سابق و خانواده‌های آنهاست.
برای اطلاعات بیشتر نگاه کنید به «اصول اساسی و راهبردی درباره حق دادخواهی و جبران خسارت قربانیان نقض حقوق بشر و قوانین بشردوستانه»:
www.iranrights.org/fa/library/document/2757
@Iranrights
اگر چه جبران کامل این هزینه‌ها غیرممکن است اما قوانین حقوق بشری بین‌المللی، اصولی را برای جبران خسارت موارد نقض حقوق بشر در نظر می‌گیرد که حق این زندانیان سیاسی سابق و خانواده‌های آنهاست.
برای اطلاعات بیشتر نگاه کنید به «اصول اساسی و راهبردی درباره حق دادخواهی و جبران خسارت قربانیان نقض حقوق بشر و قوانین بشردوستانه»:
www.iranrights.org/fa/library/document/2757
@Iranrights
۲۴ اسفند ۱۳۶۱، شب چهارشنبه سوری، در زندان رشت آتش‌سوزی رخ داد. بنا به گزارش شاهدان، پاسداران مستقر در حیاط زندان، به این دلیل که اگر در زندان را باز کنند، زندانیان فرار خواهند کرد، درها را باز نکردند و تهدید کردند که هر زندانی اگر خود را به حیاط برساند، تیراندازی خواهند کرد.
شاهدان عینی اهمال‌کاری نیروهای سپاه و مسئولین زندان را باعث کشته شدن ۷ نفر و همچنین مجروح شدن تعدادی از زندانیان می‌دانند.
براساس گزارش‌ها، محمدرضا سپهری نژاد، از هواداران سازمان پیکار در راه آزادی طبقه کارگر، یکی از افرادی بود که در این آتش‌سوزی جان خود را از دست داد.
این مکان پیش از انقلاب ۵۷، باشگاه افسران نیروی دریایی شاه بود که بعدها توسط سپاه مصادره و به زندان تبدیل شد. زندان از سه اتاق تشکیل می‌شد و یک راهرو که نمازخانه و اتاق نگهبان به آن باز می‌شد. در زمان آتش‌سوزی، حدود ۵۷ نفر در این زندان دوران حبس خود را می‌گذراندند.
صفحه یادبود محمدرضا سپهری نژاد در «یادبود امید»:
www.iranrights.org/fa/memorial/story/37272/mohammad-reza-sepehrinejad
@IranRights
شاهدان عینی اهمال‌کاری نیروهای سپاه و مسئولین زندان را باعث کشته شدن ۷ نفر و همچنین مجروح شدن تعدادی از زندانیان می‌دانند.
براساس گزارش‌ها، محمدرضا سپهری نژاد، از هواداران سازمان پیکار در راه آزادی طبقه کارگر، یکی از افرادی بود که در این آتش‌سوزی جان خود را از دست داد.
این مکان پیش از انقلاب ۵۷، باشگاه افسران نیروی دریایی شاه بود که بعدها توسط سپاه مصادره و به زندان تبدیل شد. زندان از سه اتاق تشکیل می‌شد و یک راهرو که نمازخانه و اتاق نگهبان به آن باز می‌شد. در زمان آتش‌سوزی، حدود ۵۷ نفر در این زندان دوران حبس خود را می‌گذراندند.
صفحه یادبود محمدرضا سپهری نژاد در «یادبود امید»:
www.iranrights.org/fa/memorial/story/37272/mohammad-reza-sepehrinejad
@IranRights
Forwarded from Iran International ایران اینترنشنال
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
انتقاد از وضعیت حقوق بشر در ایران، در گزارش جدید جاوید رحمان، گزارشگر ویژه سازمان ملل در امور حقوق بشر ایران
گفت‌وگو با رویا برومند، مدیر اجرایی بنیاد حقوق بشری عبدالرحمن برومند
@iranintltv
گفت‌وگو با رویا برومند، مدیر اجرایی بنیاد حقوق بشری عبدالرحمن برومند
@iranintltv
نرگس محمدی، فعال حقوق بشر و سخنگوی کانون مدافعان حقوق بشر، روز ۲۶ اسفند ۱۴۰۰، با انتشار بیانیه‌ای اعلام کرد که سرپیچی از بازگشت به زندان را تا زمانی که موجب مصادره اموال وثیقه‌گذار او نشود، به عنوان جلوه‌ای از نافرمانی مدنی ادامه خواهد داد.
@Iranrights
@Iranrights
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
در سال ۱۴۰۰ چون سال‌های پیش از آن، برای حفظ نام، یاد و سرگذشت قربانیان ظلم و خشونت دولتی و پاسخگو کرن ناقضان حقوق بشر تلاش کردیم.
قدردان حمایت و همکاری خانواده‌ها و عزیزانی هستیم که به ما اعتماد کردند.
سال ۱۴۰۱ را نیز با امید به عدالت و تلاش برای روشن شدن حقیقت آغاز می‌کنیم.
نوروز مبارک
لینک تکمیل اسامی قربانیان خشونت دولتی در «یادبود امید»:
www.iranrights.org/fa/memorial/add
@IranRights
قدردان حمایت و همکاری خانواده‌ها و عزیزانی هستیم که به ما اعتماد کردند.
سال ۱۴۰۱ را نیز با امید به عدالت و تلاش برای روشن شدن حقیقت آغاز می‌کنیم.
نوروز مبارک
لینک تکمیل اسامی قربانیان خشونت دولتی در «یادبود امید»:
www.iranrights.org/fa/memorial/add
@IranRights
پس از انتشار خبر درگذشت محمد محمدی ری شهری، در روز دوشنبه ۱ فروردین ۱۴۰۱، کارنامه سیاه او در زمینه نقض حقوق بشر در شبکه‌های اجتماعی و رسانه‌ها در حال یادآوری است. از جمله این موارد نقش او در اعدام مخالفان در مقام قاضی دادگاه انقلاب ارتش در زمان کودتای نوژه است.
١۶ تیر ۱۳۵۹، مقامات جمهوری اسلامی اعلام کردند که یک شبکه متشکل از افراد نظامی و غیرنظامی که قصد براندازی جمهوری اسلامی از طریق کودتا را داشته، کشف و خنثی شده است. متعاقبا، بیش از ۶۰ نفر نظامی و غیرنظامی در شهرهای مختلف ایران ظرف مدت یک ماه به جوخه‌های اعدام سپرده شدند. اعدام‌های مربوط به کودتای نوژه در ماه‌ها و سال‌های بعد ادامه پیدا کرد.
اعدام سرتیپ خلبان آیت محققی، سرتیپ خلبان یوسف پورضیایی، سرتیپ خلبان محمد ملک، سرتیپ خلبان فرخ زاد جهانگیری و سروان بیژن ایران نژاد در ۲۸ تیر ۱۳۵۹، در فاصله چند ساعت پس از صدور حکم اعدام در دادگاه انقلاب اسلامی ارتش در محل زندان اوین، از جمله این اعدام‌هاست.
صفحات یادبود:
سرتیپ خلبان آیت محققی
سرتیپ خلبان یوسف پورضیایی
سرتیپ خلبان محمد ملک
سرتیپ خلبان فرخ زاد جهانگیری
سروان بیژن ایران نژاد
@Iranrights
١۶ تیر ۱۳۵۹، مقامات جمهوری اسلامی اعلام کردند که یک شبکه متشکل از افراد نظامی و غیرنظامی که قصد براندازی جمهوری اسلامی از طریق کودتا را داشته، کشف و خنثی شده است. متعاقبا، بیش از ۶۰ نفر نظامی و غیرنظامی در شهرهای مختلف ایران ظرف مدت یک ماه به جوخه‌های اعدام سپرده شدند. اعدام‌های مربوط به کودتای نوژه در ماه‌ها و سال‌های بعد ادامه پیدا کرد.
اعدام سرتیپ خلبان آیت محققی، سرتیپ خلبان یوسف پورضیایی، سرتیپ خلبان محمد ملک، سرتیپ خلبان فرخ زاد جهانگیری و سروان بیژن ایران نژاد در ۲۸ تیر ۱۳۵۹، در فاصله چند ساعت پس از صدور حکم اعدام در دادگاه انقلاب اسلامی ارتش در محل زندان اوین، از جمله این اعدام‌هاست.
صفحات یادبود:
سرتیپ خلبان آیت محققی
سرتیپ خلبان یوسف پورضیایی
سرتیپ خلبان محمد ملک
سرتیپ خلبان فرخ زاد جهانگیری
سروان بیژن ایران نژاد
@Iranrights
از سال ۲۰۱۰ روز ۲۴ مارس از سوی سازمان ملل متحد به عنوان روز جهانی حق دانستن حقیقت درباره نقض فاحش حقوق بشر و پاسداشت کرامت انسانی قربانیان نام‌گذاری شده است.
به مناسبت این روز توجه شما را به یکی از پروژه‌های وزارت اطلاعات با عنوان طرح «الغدیر» که با هدف ربودن و قتل اعضا و هواداران سازمان مجاهدین تعریف شده بوده و سرگذشت یکی از قربانیان این طرح به نام لیلا مدائن، ۱۷ ساله، جلب می‌کنیم.
لیلا مدائن متولد فروردین ماه ۱۳۵۰ بود. سه برادر او در سال‌های ۶۰، ۶۱ و ۶۴ اعدام شدند. این اعدام‌ها، به خصوص اعدام آقای لقمان مدائن که به مبارزه مسلحانه باور نداشت و کمتر از یک هفته بعد از دستگیری اعدام شد، تأثیر زیادی بر او و خانواده‌اش گذاشت. به گفته خانواده، او از این زمان صحبت از خروج از ایران و پیوستن به مجاهدین می‌کرد. خانم مدائن اواخر تیر یا اوایل مرداد ۱۳۶۷ همراه چند تن دیگر تلاش کرد از مرز شرقی ایران از کشور خارج شود. خانواده پس از آذر ۱۳۶۷ از سرنوشت خانم مدائن هیچ اطلاعی ندارند.
بنا بر شواهد موجود، لیلا مدائن یکی از هواداران سازمان مجاهدین خلق بود که در راستای پروژه «الغدیر» وزارت اطلاعات جمهوی اسلامی که برای ربودن و قتل اعضا و هوادارن سازمان مجاهدین طراحی شده بود، ناپدید شده است.
مسئولیت اصلی طرح «الغدیر» با «اداره کل التقاط» بوده که پیش از اعلام مبارزه مسلحانه سازمان مجاهدین در سپاه تأسیس شده و به وزارت اطلاعات منتقل شده بود. این اداره یکی از بخش‌های سه گانه بررسی، تعقیب و برخورد با گروه‌های مخالف جمهوری اسلامی و متمرکز بر برخورد با گروه‌های مسلمان همچون سازمان مجاهدین خلق، فرقان و آرمان مستضعفین بود.
پیوستگی قتل‌ها در جریان قتل‌های موسوم به زنجیره‌ای در پاییز ۱۳۷۷ و کشتن افرادی که مرگشان حساسیت عمومی را برانگیخت، موضوع قتل‌های فراقضایی را به سطح جامعه کشاند. در حالی که این قتل‌ها از مدت‌ها پیش به عنوان بخشی از برنامه سالانه وزارت اطلاعات در جریان بود. قتل هواداران و اعضای سازمان مجاهدین هم یکی از این پروژه‌ها بود. مشخص نیست چند نفر از طریق طرح الغدیر و پروژه «حذف» اعضا و هواداران سازمان مجاهدین خلق به قتل رسیدند. بنیاد عبدالرحمن برومند اسامی بیش از ۳۰ نفر را در اختیار دارد که گمان می‌رود در جریان این طرح ربوده و کشته شده‌اند.
جزئیات بیشتر در صفحه یادبود لیلا مدائن:
www.iranrights.org/fa/memorial/story/-8521/leila-madaen
@IranRights
به مناسبت این روز توجه شما را به یکی از پروژه‌های وزارت اطلاعات با عنوان طرح «الغدیر» که با هدف ربودن و قتل اعضا و هواداران سازمان مجاهدین تعریف شده بوده و سرگذشت یکی از قربانیان این طرح به نام لیلا مدائن، ۱۷ ساله، جلب می‌کنیم.
لیلا مدائن متولد فروردین ماه ۱۳۵۰ بود. سه برادر او در سال‌های ۶۰، ۶۱ و ۶۴ اعدام شدند. این اعدام‌ها، به خصوص اعدام آقای لقمان مدائن که به مبارزه مسلحانه باور نداشت و کمتر از یک هفته بعد از دستگیری اعدام شد، تأثیر زیادی بر او و خانواده‌اش گذاشت. به گفته خانواده، او از این زمان صحبت از خروج از ایران و پیوستن به مجاهدین می‌کرد. خانم مدائن اواخر تیر یا اوایل مرداد ۱۳۶۷ همراه چند تن دیگر تلاش کرد از مرز شرقی ایران از کشور خارج شود. خانواده پس از آذر ۱۳۶۷ از سرنوشت خانم مدائن هیچ اطلاعی ندارند.
بنا بر شواهد موجود، لیلا مدائن یکی از هواداران سازمان مجاهدین خلق بود که در راستای پروژه «الغدیر» وزارت اطلاعات جمهوی اسلامی که برای ربودن و قتل اعضا و هوادارن سازمان مجاهدین طراحی شده بود، ناپدید شده است.
مسئولیت اصلی طرح «الغدیر» با «اداره کل التقاط» بوده که پیش از اعلام مبارزه مسلحانه سازمان مجاهدین در سپاه تأسیس شده و به وزارت اطلاعات منتقل شده بود. این اداره یکی از بخش‌های سه گانه بررسی، تعقیب و برخورد با گروه‌های مخالف جمهوری اسلامی و متمرکز بر برخورد با گروه‌های مسلمان همچون سازمان مجاهدین خلق، فرقان و آرمان مستضعفین بود.
پیوستگی قتل‌ها در جریان قتل‌های موسوم به زنجیره‌ای در پاییز ۱۳۷۷ و کشتن افرادی که مرگشان حساسیت عمومی را برانگیخت، موضوع قتل‌های فراقضایی را به سطح جامعه کشاند. در حالی که این قتل‌ها از مدت‌ها پیش به عنوان بخشی از برنامه سالانه وزارت اطلاعات در جریان بود. قتل هواداران و اعضای سازمان مجاهدین هم یکی از این پروژه‌ها بود. مشخص نیست چند نفر از طریق طرح الغدیر و پروژه «حذف» اعضا و هواداران سازمان مجاهدین خلق به قتل رسیدند. بنیاد عبدالرحمن برومند اسامی بیش از ۳۰ نفر را در اختیار دارد که گمان می‌رود در جریان این طرح ربوده و کشته شده‌اند.
جزئیات بیشتر در صفحه یادبود لیلا مدائن:
www.iranrights.org/fa/memorial/story/-8521/leila-madaen
@IranRights
بنیاد عبدالرحمن برومند
لیلا مدائن: یک سرگذشت
خانم مدائن، ۱۷ سال داشت و زنی شجاع، پرانرژی، بسیار مهربان و ساده‌زیست بود. حدودا ۱۰ ساله بود که با اعدام برادرش، ۷ روز بعد از دستگیری، شوک بزرگی به تمام خانواده‌اش وارد شد. از آن زمان، قبرستان بهشت‌زهرا و مزار سه برادرش، میعادگاه او بود.
Forwarded from آموزشکده توانا
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
رویا برومند: یک قسمت از ما رفت و خنده، شد لبخند!
رویا در زمان ترور پدرش در پاریس به دلیل راه‌اندازی نهضت مقاومت ملی به همراه شاپور بختیار، در آمریکا و در حال گذراندن مراحل پایانی دکترای خود در زمینه تاریخ بود.
او به همراه خواهرش لادن، بنیادی را به نام پدرشان «عبدالرحمن برومند» راه‌اندازی کرده است و در زمینه آگاه‌سازی جهانی درباره نقض حقوق بشر در ایران فعالیت می‌کند.
مجموعه اگر گزیده کوتاهی ست از گپی طولانی با فرزندان خانواده‌هایی که یک یا هر دو والدینشان را در زندان‌های جمهوری اسلامی و یا توسط مامورین آن از دست داده‌اند و یا مدتی به دلیل زندانی‌بودن آنها از داشتن‌شان محروم بوده‌اند.
فارغ از هر نوع باور، اعتقاد، عقیده و یا هدفی که آنها برایش جانشان را از دست داده‌اند و یا متحمل سختی‌هایی شده‌اند، فرزندان آنها نکات و دردهای مشترکی را به اشتراک می‌گذارند و از حس و حال آن روزها و تاثیرات این اتفاق بر زندگی‌شان درد دل می‌‌کنند.
«اگر»
کاری از «آرش راد»
تولید: «رسانه پارسی»
@PersianMediaProduction
لینک یوتیوب
#یاری_مدنی_توانا #رویا_برومند #حقوق_بشر #عبدالرحمن_برومند #ترور
@Tavaana_TavaanaTech
رویا در زمان ترور پدرش در پاریس به دلیل راه‌اندازی نهضت مقاومت ملی به همراه شاپور بختیار، در آمریکا و در حال گذراندن مراحل پایانی دکترای خود در زمینه تاریخ بود.
او به همراه خواهرش لادن، بنیادی را به نام پدرشان «عبدالرحمن برومند» راه‌اندازی کرده است و در زمینه آگاه‌سازی جهانی درباره نقض حقوق بشر در ایران فعالیت می‌کند.
مجموعه اگر گزیده کوتاهی ست از گپی طولانی با فرزندان خانواده‌هایی که یک یا هر دو والدینشان را در زندان‌های جمهوری اسلامی و یا توسط مامورین آن از دست داده‌اند و یا مدتی به دلیل زندانی‌بودن آنها از داشتن‌شان محروم بوده‌اند.
فارغ از هر نوع باور، اعتقاد، عقیده و یا هدفی که آنها برایش جانشان را از دست داده‌اند و یا متحمل سختی‌هایی شده‌اند، فرزندان آنها نکات و دردهای مشترکی را به اشتراک می‌گذارند و از حس و حال آن روزها و تاثیرات این اتفاق بر زندگی‌شان درد دل می‌‌کنند.
«اگر»
کاری از «آرش راد»
تولید: «رسانه پارسی»
@PersianMediaProduction
لینک یوتیوب
#یاری_مدنی_توانا #رویا_برومند #حقوق_بشر #عبدالرحمن_برومند #ترور
@Tavaana_TavaanaTech
هفته گذشته، جاوید رحمان، گزارشگر ویژه سازمان ملل، در امور حقوق بشر ایران، در چهل و نهمین نشست شورای حقوق بشر، با برشمردن مواردی از نقض حقوق بشر در جمهوری اسلامی ایران، از جمله افزایش شمار اعدام‌ها، استفاده از نیروی کشنده و توسل بی‌رویه به زور در بستر اجتماعات مسالمت‌آمیز، تصویب طرح صیانت و محدودیت دسترسی به اطلاعات و اقلام پیشگیری از بارداری، بر موانع قانونی، ساختاری و سیاست‌گذاری که برای چهار دهه منجر به مصونیت مقامات ایران از پاسخگویی شده، تأکید کرد.
جاوید رحمان خطاب به شورای حقوق بشر گفت: «من بار دیگر بر مسئولیت بنیادین حکومت برای برداشتن گام‌های جدی به منظور تضمین پاسخگویی تأکید می‌کنم. در غیاب این گام‌ها، بدون وجود کانال‌های داخلی برای پاسخگویی، من بر نقش و مسئولیت جامعه بین‌المللی، از جمله این شورا، تأکید دارم.»
روز گذشته، ۴ فروردین ۱۴۰۱، سی و هفت سازمان حقوق بشری و مدنی، از جمله بنیاد عبدالرحمن برومند، با انتشار بیانیه‌ای مشترک، از شورای حقوق بشر سازمان ملل متحد خواستند که مأموریت گزارشگر ویژه سازمان ملل در امور حقوق بشر ایران را تمدید کند.
@IranRights
جاوید رحمان خطاب به شورای حقوق بشر گفت: «من بار دیگر بر مسئولیت بنیادین حکومت برای برداشتن گام‌های جدی به منظور تضمین پاسخگویی تأکید می‌کنم. در غیاب این گام‌ها، بدون وجود کانال‌های داخلی برای پاسخگویی، من بر نقش و مسئولیت جامعه بین‌المللی، از جمله این شورا، تأکید دارم.»
روز گذشته، ۴ فروردین ۱۴۰۱، سی و هفت سازمان حقوق بشری و مدنی، از جمله بنیاد عبدالرحمن برومند، با انتشار بیانیه‌ای مشترک، از شورای حقوق بشر سازمان ملل متحد خواستند که مأموریت گزارشگر ویژه سازمان ملل در امور حقوق بشر ایران را تمدید کند.
@IranRights
جرمن پارسونز هنرمند ۲۹ ساله بااستعداد و طراح صحنه بود که در جریان بمب‌گذاری آمیا کشته شد و از قربانیان عملیات خونین جمهوری اسلامی برای پیشبرد اهداف سیاسی‌اش در خارج از مرزهای ایران است.
جرمن پارسونز با طراحی برای فیلم «لبخند همیشگی نیوجرزی» کار در صنعت سینما را آغاز کرد. متأهل بود و در مقابل ساختمان آمیا زندگی می‌کرد.
در جریان بمب‌گذاری دفتر انجمن تعاونی یهودیان آرژانتین (آمیا) در ۲۷ تیر ۱۳۷۳ در بوئنوس آیرس ۸۵ تن کشته شدند. از جمله قربانیان این انفجار، رهگذران و ساکنان ساختمان‌های اطراف بودند.
نخستین انگیزه ایران برای اقدام به بمب‌گذاری را باید تصمیم دولت آرژانتین به قطع کمک به طرح هسته‌ای ایران و تغییر مسیر سیاست خارجی این کشور نسبت به ایالات متحده آمریکا دانست.
بمب‌گذاری توسط گروهی از عوامل حزب‌الله با کمک دیپلمات‌های ایرانی در بوئنوس آیرس در آرژانتین به مرحله اجرا گذاشته شد.
صفحه یادبود جرمن پارسونز در «یادبود امید»
جزئیات بیشتر در گزارش «بمب‌گذاری آمیا در آرژانتین: جنایت فراموش‌شده جمهوری اسلامی علیه بشریت» به زبان فارسی و انگلیسی
@IranRights
جرمن پارسونز با طراحی برای فیلم «لبخند همیشگی نیوجرزی» کار در صنعت سینما را آغاز کرد. متأهل بود و در مقابل ساختمان آمیا زندگی می‌کرد.
در جریان بمب‌گذاری دفتر انجمن تعاونی یهودیان آرژانتین (آمیا) در ۲۷ تیر ۱۳۷۳ در بوئنوس آیرس ۸۵ تن کشته شدند. از جمله قربانیان این انفجار، رهگذران و ساکنان ساختمان‌های اطراف بودند.
نخستین انگیزه ایران برای اقدام به بمب‌گذاری را باید تصمیم دولت آرژانتین به قطع کمک به طرح هسته‌ای ایران و تغییر مسیر سیاست خارجی این کشور نسبت به ایالات متحده آمریکا دانست.
بمب‌گذاری توسط گروهی از عوامل حزب‌الله با کمک دیپلمات‌های ایرانی در بوئنوس آیرس در آرژانتین به مرحله اجرا گذاشته شد.
صفحه یادبود جرمن پارسونز در «یادبود امید»
جزئیات بیشتر در گزارش «بمب‌گذاری آمیا در آرژانتین: جنایت فراموش‌شده جمهوری اسلامی علیه بشریت» به زبان فارسی و انگلیسی
@IranRights
در روزهای انتهایی سال ۱۴۰۰، جمعی از سازمان‌های حقوق بشری و نهادهای مدنی ایرانی، منطقه‌ای و بین‌المللی، در بیانیه‌ای مشترک نسبت به اجرایی شدن طرح «صیانت» و محدودسازی بیشتر اینترنت در ایران هشدار دادند.
در این بیانیه آمده است: «اعضای جامعه جهانی، از جمله دولت‌هایی که به صورت دوجانبه و چندجانبه مشغول مذاکره و گفت‌وگو با جمهوری اسلامی ایران هستند و همچنین کشورهای عضو شورای حقوق بشر سازمان ملل باید مصرا از مقامات ایران بخواهند که به تعهدات حقوق بشری‌‌شان عمل کنند. بدون اقدام فوری مردم در ایران در خطر انزوای فزاینده از جهان و نقض بیش از پیش حقوق بشر خواهند بود.»
متن کامل بیانیه:
www.iranrights.org/fa/library/document/3912
@IranRights
در این بیانیه آمده است: «اعضای جامعه جهانی، از جمله دولت‌هایی که به صورت دوجانبه و چندجانبه مشغول مذاکره و گفت‌وگو با جمهوری اسلامی ایران هستند و همچنین کشورهای عضو شورای حقوق بشر سازمان ملل باید مصرا از مقامات ایران بخواهند که به تعهدات حقوق بشری‌‌شان عمل کنند. بدون اقدام فوری مردم در ایران در خطر انزوای فزاینده از جهان و نقض بیش از پیش حقوق بشر خواهند بود.»
متن کامل بیانیه:
www.iranrights.org/fa/library/document/3912
@IranRights
امین کرکی، ۳۱ ساله، مجرد و کارگر روزمزد اهل اندیمشک و ساکن دزفول بود. اطرافیانش او را فردی صاف و صادق می‌دانستند. امین چهارمین فرزند خانواده‌ای هشت نفره بود.
مأموران کلانتری ۱۸ شهرک حمزه دزفول و تعدادی از افراد وابسته به بسیج و لباس شخصی در بامداد ۱۳ دی ۹۶ از طریق دیوار خانه همسایه، وارد منزل خانواده کرکی شده و بدون حکم بازداشت و با ضرب و جرح او و پدرش را بازداشت کردند.
امین کرکی در بازجویی‌ها با اتهام سرکردگی «اغتشاشات» و تظاهرات دی ۹۶ در محله خودشان در دزفول و همچنین پاره کردن عکس آیت‌الله خمینی و آیت‌الله خامنه‌ای روبرو بود. او در ۲۶ اسفند ۹۶، تا زمان برگزاری دادگاه، به صورت موقت آزاد شد.
خانواده بعد از آزادی به امین سفارش کردند تا از خانه بیرون نرود. رسیدگی شخصی رییس دادگاه انقلاب دزفول به پرونده امین و زمینه‌سازی آزادی او، خانواده را مشکوک و نگران کرده بود. آنها همچنین به رفت و آمد مأموران نیروی انتظامی در اطراف منزل و در روزهای بعد از آزادی امین مشکوک بودند.
ادامه آنچه بر امین کرکی گذشت و خلاصه‌ای از ایرادهای حقوق دادرسی پرونده را در صفحه یادبود این معترض دی ۹۶ بخوانید.
@IranRights
مأموران کلانتری ۱۸ شهرک حمزه دزفول و تعدادی از افراد وابسته به بسیج و لباس شخصی در بامداد ۱۳ دی ۹۶ از طریق دیوار خانه همسایه، وارد منزل خانواده کرکی شده و بدون حکم بازداشت و با ضرب و جرح او و پدرش را بازداشت کردند.
امین کرکی در بازجویی‌ها با اتهام سرکردگی «اغتشاشات» و تظاهرات دی ۹۶ در محله خودشان در دزفول و همچنین پاره کردن عکس آیت‌الله خمینی و آیت‌الله خامنه‌ای روبرو بود. او در ۲۶ اسفند ۹۶، تا زمان برگزاری دادگاه، به صورت موقت آزاد شد.
خانواده بعد از آزادی به امین سفارش کردند تا از خانه بیرون نرود. رسیدگی شخصی رییس دادگاه انقلاب دزفول به پرونده امین و زمینه‌سازی آزادی او، خانواده را مشکوک و نگران کرده بود. آنها همچنین به رفت و آمد مأموران نیروی انتظامی در اطراف منزل و در روزهای بعد از آزادی امین مشکوک بودند.
ادامه آنچه بر امین کرکی گذشت و خلاصه‌ای از ایرادهای حقوق دادرسی پرونده را در صفحه یادبود این معترض دی ۹۶ بخوانید.
@IranRights