ده‌ها سازمان و نهاد حقوق بشری از جنبش «سه‌شنبه‌های بدون اعدام» حمایت کردند
بنیاد عبدالرحمن برومند برای حقوق بشر در ایران و ده‌ها سازمان و نهاد حقوق بشری ایرانی و بین‌المللی، در بیانیه مشترکی، حمایت خود را از جنبش «سه‌شنبه‌های بدون اعدام» اعلام کردند.
این بیانیه که به امضای ۶۸ نهاد حقوق بشری رسیده است، هشدار می‌دهد که در ایران، از روز ۱۱ مرداد تا ۳۰ مرداد، به طور میانگین در هر شش ساعت یک تن، اعدام شده است.
به نوشته بیانیه، از سال ۲۰۲۱ میلادی، آمار اعدام‌ها در هر سال «افزایش» یافته است؛ تا جایی که «در سال گذشته میلادی دست‌کم ۸۳۴ تن به دار آویخته شدند.»
این سازمان‌ها و نهادهای حقوق بشری با اشاره به این‌که «سازمان حقوق بشر ایران در سال جاری میلادی، تا روز ۲۶ اوت، دست‌کم ۳۹۵ اعدام را ثبت و تأیید کرده است» افزودند: «اعدام‌هایی که برای اتهام‌های مرتبط با مواد مخدر اجرا می‌شوند، کماکان بیشترین تعداد را دارند و گروه‌های به‌حاشیه‌رانده‌شده و اقلیت‌های اتنیکی، به‌ویژه کردها و بلوچ‌ها، نسبت به جمعیتشان، درصد بالایی را در میان اعدام‌شدگان تشکیل می‌دهند.»
امضا کنندگان بیانیه اعلام کرده‌اند که جمهوری اسلامی از مجازات اعدام به‌عنوان ابزاری برای «سرکوب سیاسی» استفاده می‌کند و احکام اعدام پس از «محاکمات ناعادلانه و بدون رعایت حداقل استانداردهای دادرسی عادلانه» صادر می‌شود.
در این بیانیه با اشاره به چگونگی شکل گیری «سه‌شنبه‌های بدون اعدام» آمده است که در بهمن سال گذشته، «گروهی از زندانیان سیاسی شجاع در زندان قزلحصار کرج دست به اعتراض زدند که به‌طور خشونت‌آمیز سرکوب شد.»
این کارزار نخستین بار با اولین بیانیهٔ اعتصاب غذا در سه‌شنبه ۱۰ بهمن ماه ۱۴۰۲ با امضای ده زندانی سیاسی آغاز شد.
سعید ماسوری، احمدرضا حائری، رضا سلمان‌زاده، حمزه سواری، سپهر امام‌جمعه، میثم دهبان‌زاده، زرتشت احمدی راغب، حمزه سواری، لقمان امین‌پور و رضا محمد حسینی امضاء‌کنندگان اولین بیانیه بودند.
سازمان‌ها و نهادهای امضاکننده بیانیه اضافه کردند: این گروه از زندانیان سیاسی با عقاید و گرایش‌های مختلف از روز دهم بهمن سال گذشته، هفته‌ای یک بار اعتصاب غذا می‌کنند که به عناوین «سه‌شنبه‌های سیاه» و «سه‌شنبه‌های نه به اعدام» نامیده شده است.
روز سه‌شنبه از این جهت انتخاب شده که معمولا در این روز، محکومان به اعدام در زندان قزلحصار را برای اجرای این حکم به سلول انفرادی منتقل می‌کنند.
این اعتصاب غذای هفتگی اکنون سی‌ویکمین هفته خود را می‌گذراند و به ۱۷ زندان دیگر در ایران گسترش یافته است. شرکت‌کنندگان در این اعتصاب‌ها به رغم سرکوب خشونت‌بار بر مطالبه خود برای لغو اعدام پای می‌فشارند.
امضاکنندگان بیانیه، همبستگی خود را با جنبش «سه‌شنبه‌های نه به اعدام» در زندان‌های ایران اعلام کردند و خواستار توقف تمامی اعدام‌ها در ایران شدند.
آنها همچنین از جامعه بین‌الملل خواستند تا «جنبشِ رو به رشد لغو اعدام در ایران را حمایت کند.»
سازمان حقوق بشر ایران، ائتلاف جهانی علیه مجازات اعدام، همبستگی علیه مجازات اعدام، کانون مدافعان حقوق بشر، کمپین حقوق بشر ایران، سازمان جهانی علیه شکنجه، فدراسیون بین‌المللی حقوق بشر، شبکه آسیایی ضد مجازات اعدام، انجمن حقوق بشر کردستان - ژنو، بنیاد سیامک پورزند و آرتیکل ۱۹ از جمله سازمان‌های امضا کننده این بیانیه هستند.
متن کامل این بیانیه را در اینجا بخوانید
@IranRights
بنیاد عبدالرحمن برومند برای حقوق بشر در ایران و ده‌ها سازمان و نهاد حقوق بشری ایرانی و بین‌المللی، در بیانیه مشترکی، حمایت خود را از جنبش «سه‌شنبه‌های بدون اعدام» اعلام کردند.
این بیانیه که به امضای ۶۸ نهاد حقوق بشری رسیده است، هشدار می‌دهد که در ایران، از روز ۱۱ مرداد تا ۳۰ مرداد، به طور میانگین در هر شش ساعت یک تن، اعدام شده است.
به نوشته بیانیه، از سال ۲۰۲۱ میلادی، آمار اعدام‌ها در هر سال «افزایش» یافته است؛ تا جایی که «در سال گذشته میلادی دست‌کم ۸۳۴ تن به دار آویخته شدند.»
این سازمان‌ها و نهادهای حقوق بشری با اشاره به این‌که «سازمان حقوق بشر ایران در سال جاری میلادی، تا روز ۲۶ اوت، دست‌کم ۳۹۵ اعدام را ثبت و تأیید کرده است» افزودند: «اعدام‌هایی که برای اتهام‌های مرتبط با مواد مخدر اجرا می‌شوند، کماکان بیشترین تعداد را دارند و گروه‌های به‌حاشیه‌رانده‌شده و اقلیت‌های اتنیکی، به‌ویژه کردها و بلوچ‌ها، نسبت به جمعیتشان، درصد بالایی را در میان اعدام‌شدگان تشکیل می‌دهند.»
امضا کنندگان بیانیه اعلام کرده‌اند که جمهوری اسلامی از مجازات اعدام به‌عنوان ابزاری برای «سرکوب سیاسی» استفاده می‌کند و احکام اعدام پس از «محاکمات ناعادلانه و بدون رعایت حداقل استانداردهای دادرسی عادلانه» صادر می‌شود.
در این بیانیه با اشاره به چگونگی شکل گیری «سه‌شنبه‌های بدون اعدام» آمده است که در بهمن سال گذشته، «گروهی از زندانیان سیاسی شجاع در زندان قزلحصار کرج دست به اعتراض زدند که به‌طور خشونت‌آمیز سرکوب شد.»
این کارزار نخستین بار با اولین بیانیهٔ اعتصاب غذا در سه‌شنبه ۱۰ بهمن ماه ۱۴۰۲ با امضای ده زندانی سیاسی آغاز شد.
سعید ماسوری، احمدرضا حائری، رضا سلمان‌زاده، حمزه سواری، سپهر امام‌جمعه، میثم دهبان‌زاده، زرتشت احمدی راغب، حمزه سواری، لقمان امین‌پور و رضا محمد حسینی امضاء‌کنندگان اولین بیانیه بودند.
سازمان‌ها و نهادهای امضاکننده بیانیه اضافه کردند: این گروه از زندانیان سیاسی با عقاید و گرایش‌های مختلف از روز دهم بهمن سال گذشته، هفته‌ای یک بار اعتصاب غذا می‌کنند که به عناوین «سه‌شنبه‌های سیاه» و «سه‌شنبه‌های نه به اعدام» نامیده شده است.
روز سه‌شنبه از این جهت انتخاب شده که معمولا در این روز، محکومان به اعدام در زندان قزلحصار را برای اجرای این حکم به سلول انفرادی منتقل می‌کنند.
این اعتصاب غذای هفتگی اکنون سی‌ویکمین هفته خود را می‌گذراند و به ۱۷ زندان دیگر در ایران گسترش یافته است. شرکت‌کنندگان در این اعتصاب‌ها به رغم سرکوب خشونت‌بار بر مطالبه خود برای لغو اعدام پای می‌فشارند.
امضاکنندگان بیانیه، همبستگی خود را با جنبش «سه‌شنبه‌های نه به اعدام» در زندان‌های ایران اعلام کردند و خواستار توقف تمامی اعدام‌ها در ایران شدند.
آنها همچنین از جامعه بین‌الملل خواستند تا «جنبشِ رو به رشد لغو اعدام در ایران را حمایت کند.»
سازمان حقوق بشر ایران، ائتلاف جهانی علیه مجازات اعدام، همبستگی علیه مجازات اعدام، کانون مدافعان حقوق بشر، کمپین حقوق بشر ایران، سازمان جهانی علیه شکنجه، فدراسیون بین‌المللی حقوق بشر، شبکه آسیایی ضد مجازات اعدام، انجمن حقوق بشر کردستان - ژنو، بنیاد سیامک پورزند و آرتیکل ۱۹ از جمله سازمان‌های امضا کننده این بیانیه هستند.
متن کامل این بیانیه را در اینجا بخوانید
@IranRights
وکیل مدافع شکیلا منفرد اعلام کرد که در آخرین پرونده گشوده شده برای این زندانی سیاسی مشروطه‌خواه، قوه قضاییه جمهوری اسلامی او را در مجموع به «هفت سال و هفت ماه حبس و تحمل ۱۰ ضربه شلاق» محکوم کرده است.
علی شریف‌زاده اردکانی، وکیل مدافع شکیلا منفرد روز یک‌شنبه ۱۱ شهریور به وبسایت امتداد گفت که موکلش با اتهام «تخریب اموال عمومی» به «شش سال و هفت ماه حبس» و برای اتهام «اخلال در نظم و آسایش عمومی» به «یک سال حبس و ۱۰ ضربه شلاق» محکوم شده است.
پیشتر یک منبع نزدیک به شکیلا منفرد به صدای آمریکا گفته بود که این پرونده با شکایت معصومه شقاقی، دادیار و معاون دادستان برای این زندانی سیاسی باز شده است.
شکیلا منفرد که ششم تیر پیش از پایان مرخصی درمانی پنج روزه‌اش حین مراجعه به دادسرا برای درخواست تمدید مرخصی بازداشت شد، پیش از این فاش کرده بود که «پس از انجام آندوسکوپی در بیمارستان مهراد، به دادسرای ناحیه هشت و نزد دادیار معصومه شقاقی مراجعه کردم که با توهین و ضرب و شتم به خودم و پدرم مواجه شدم.»
صدای آمریکا
@IranRights
علی شریف‌زاده اردکانی، وکیل مدافع شکیلا منفرد روز یک‌شنبه ۱۱ شهریور به وبسایت امتداد گفت که موکلش با اتهام «تخریب اموال عمومی» به «شش سال و هفت ماه حبس» و برای اتهام «اخلال در نظم و آسایش عمومی» به «یک سال حبس و ۱۰ ضربه شلاق» محکوم شده است.
پیشتر یک منبع نزدیک به شکیلا منفرد به صدای آمریکا گفته بود که این پرونده با شکایت معصومه شقاقی، دادیار و معاون دادستان برای این زندانی سیاسی باز شده است.
شکیلا منفرد که ششم تیر پیش از پایان مرخصی درمانی پنج روزه‌اش حین مراجعه به دادسرا برای درخواست تمدید مرخصی بازداشت شد، پیش از این فاش کرده بود که «پس از انجام آندوسکوپی در بیمارستان مهراد، به دادسرای ناحیه هشت و نزد دادیار معصومه شقاقی مراجعه کردم که با توهین و ضرب و شتم به خودم و پدرم مواجه شدم.»
صدای آمریکا
@IranRights
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
قابل توجه آقای خامنه ای! ایران در سال ۱۹۷۵ کنوانسیون حقوق مدنی و سیاسی سازمان ملل را تصویب کرده و طبق ماده ۹ قانون مدنی ایران، مقررات معاهدات بین المللی تصویب شده، در حکم قانون است.
For Mr. Khamenei’s attention:
Iran ratified the United Nations Covenant on Civil and Political Rights in 1975. According to Article 9 of Iran's Civil Code, stipulations of ratified international treaties have the force of law.
@IranRights
For Mr. Khamenei’s attention:
Iran ratified the United Nations Covenant on Civil and Political Rights in 1975. According to Article 9 of Iran's Civil Code, stipulations of ratified international treaties have the force of law.
@IranRights
❤1
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
فاطمه مجتبایی، مادر غزاله چلابی:
«خوب به این فیلم نگاه کنید، شور و ذوق زندگی را در آخرین تولد دخترم ببینید. او برای همیشه ۳۳ ساله ماند. با دست خالی و تنها با یک گوشی، صحنه کشتن خود را ثبت کرد. آخرین فریادش را هیچ‌گاه فراموش نخواهم کرد که همه را به مبارزه فرامی‌خواند»
@IranRights
«خوب به این فیلم نگاه کنید، شور و ذوق زندگی را در آخرین تولد دخترم ببینید. او برای همیشه ۳۳ ساله ماند. با دست خالی و تنها با یک گوشی، صحنه کشتن خود را ثبت کرد. آخرین فریادش را هیچ‌گاه فراموش نخواهم کرد که همه را به مبارزه فرامی‌خواند»
@IranRights
سروناز احمدی، فعال حقوق کودکان و زندانی سیاسی، در اعتراض به ممانعت از مرخصی درمانی، مصرف داروهای خود را متوقف کرده است.
منابع مطلع به رادیوفردا گفته‌اند که خانم احمدی مصرف داروهای «استرس» و «صرع» خود را قطع کرده است.
به گفتهٔ این منابع، این زندانی سیاسی به مسئولان زندان اوین اعلام کرده در صورت بروز حمله رضایت ندارد که از امکانات درمانی زندان استفاده کند.
سروناز احمدی که به بیماری صرع مبتلا است دلیل اعتصاب دارویی خود را اعتراض به نحوه رسیدگی پزشکی، ممانعت از مرخصی درمانی و عدم آزادی مشروط اعلام کرده است.
خانم احمدی با وجود گذراندن ۱۶ ماه از حبس سه سال و نیم خود، تاکنون از مرخصی محروم بوده و با آزادی مشروط او نیز موافقت نشده است.
خبر اعتصاب دارویی سروناز احمدی در حالی منتشر می‌شود که ماه گذشته وبسایت هرانا به نقل از یکی از نزدیکان او گزارش داد پزشک معتمد قوه قضاییه بر اساس نتایج آزمایشات و نوار مغزی، در نامه‌ای به مسئولان زندان اوین وضعیت خانم احمدی را وخیم دانسته و برای او درخواست مرخصی اورژانسی کرده است.
رادیو فردا
@IranRights
منابع مطلع به رادیوفردا گفته‌اند که خانم احمدی مصرف داروهای «استرس» و «صرع» خود را قطع کرده است.
به گفتهٔ این منابع، این زندانی سیاسی به مسئولان زندان اوین اعلام کرده در صورت بروز حمله رضایت ندارد که از امکانات درمانی زندان استفاده کند.
سروناز احمدی که به بیماری صرع مبتلا است دلیل اعتصاب دارویی خود را اعتراض به نحوه رسیدگی پزشکی، ممانعت از مرخصی درمانی و عدم آزادی مشروط اعلام کرده است.
خانم احمدی با وجود گذراندن ۱۶ ماه از حبس سه سال و نیم خود، تاکنون از مرخصی محروم بوده و با آزادی مشروط او نیز موافقت نشده است.
خبر اعتصاب دارویی سروناز احمدی در حالی منتشر می‌شود که ماه گذشته وبسایت هرانا به نقل از یکی از نزدیکان او گزارش داد پزشک معتمد قوه قضاییه بر اساس نتایج آزمایشات و نوار مغزی، در نامه‌ای به مسئولان زندان اوین وضعیت خانم احمدی را وخیم دانسته و برای او درخواست مرخصی اورژانسی کرده است.
رادیو فردا
@IranRights
کمیته مستقل بین‌المللی سازمان ملل امروز با انتشار گزارش ۱۱ صفحه‌ای تازه، هشدار داد که حکومت ایران دو سال پس از آغاز اعتراضات «زن، زندگی، آزادی» که به دنبال کشته شدن مهسا امینی در بازداشت «گشت ارشاد» شکل گرفت، تلاش‌های خود را برای سرکوب حقوق بنیادین زنان و دختران و «نابودی باقی‌مانده‌های فعالیت‌های زنان» شدت بخشیده است.
این کمیته در بیانیه‌ای «طرح نور» را اقدام سرکوبگرانه دولت دانسته و اعلام کرده مقامات، نقض حقوق بشر علیه زنانی که از حجاب اجباری سرپیچی می‌کنند را تشویق کرده‌اند.
در بیانیه این کمیته آمده است که «رفتار خشن از جمله ضرب و شتم و لگد زدن به زنان و دختران تشدید شده و نظارت تجسسی برای رعایت حجاب با استفاده از تکنولوژی بیشتر شده است.»
کمیته حقیقت یاب سازمان ملل همچنین نگرانی خود از الگوی جدید صدور احکام اعدام برای زنان را ابراز کرده و تاکید کرده که مجازات اعدام به عنوان ابزار بازدارنده و ارعاب ایرانیان استفاده می‌شود.
صدای آمریکا
@IranRights
این کمیته در بیانیه‌ای «طرح نور» را اقدام سرکوبگرانه دولت دانسته و اعلام کرده مقامات، نقض حقوق بشر علیه زنانی که از حجاب اجباری سرپیچی می‌کنند را تشویق کرده‌اند.
در بیانیه این کمیته آمده است که «رفتار خشن از جمله ضرب و شتم و لگد زدن به زنان و دختران تشدید شده و نظارت تجسسی برای رعایت حجاب با استفاده از تکنولوژی بیشتر شده است.»
کمیته حقیقت یاب سازمان ملل همچنین نگرانی خود از الگوی جدید صدور احکام اعدام برای زنان را ابراز کرده و تاکید کرده که مجازات اعدام به عنوان ابزار بازدارنده و ارعاب ایرانیان استفاده می‌شود.
صدای آمریکا
@IranRights
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
دستگاه قضایی جمهوری اسلامی ایران علاوه بر حبس و انواع مجازات‌های تکمیلی، برخی از معترضان را به شلاق محکوم کرده است.
تحقیقات بنیاد برومند نشان می‌دهد حداقل ۱۰۳ حکم شلاق در ارتباط با اعتراضات پس از کشته شدن ژینا #مهسا_امینی صادر شده است که دست کم دو مورد از این احکام نیز برای دو زن به اجرا درآمده است.
اجرای این احکام بی‌رحمانه در شرایطی است که طبق مادهٔ ۵ اعلامیهٔ جهانی حقوق بشر - اعلامیه‌ای که ایران آن را پذیرفته و تصویب کرده است - «هیچ‌کس نباید آماج شکنجه یا کیفرهای بی‌رحمانه، غیربشری یا تحقیرآمیز شود.»
ایران همچنین بر اساس میثاق حقوق مدنی و سیاسی بشر نیز که آن را پذیرفته و به تصویب رسانده، موظف است اعمال چنین کیفرهایی را متوقف کند.
@IranRights
تحقیقات بنیاد برومند نشان می‌دهد حداقل ۱۰۳ حکم شلاق در ارتباط با اعتراضات پس از کشته شدن ژینا #مهسا_امینی صادر شده است که دست کم دو مورد از این احکام نیز برای دو زن به اجرا درآمده است.
اجرای این احکام بی‌رحمانه در شرایطی است که طبق مادهٔ ۵ اعلامیهٔ جهانی حقوق بشر - اعلامیه‌ای که ایران آن را پذیرفته و تصویب کرده است - «هیچ‌کس نباید آماج شکنجه یا کیفرهای بی‌رحمانه، غیربشری یا تحقیرآمیز شود.»
ایران همچنین بر اساس میثاق حقوق مدنی و سیاسی بشر نیز که آن را پذیرفته و به تصویب رسانده، موظف است اعمال چنین کیفرهایی را متوقف کند.
@IranRights
«رضا شفاخواه»، وکیل دادگستری خبر داده شعبه دوم دادگاه انقلاب شهریار «محبوبه رمضانی»، مادر «پژمان قلی‌پور» و «رحیمه یوسف‌زاده»، مادر «نوید بهبودی» ازجمله مادران دادخواه و کشته‌شدگان اعتراضات آبان ۱۳۹۸ را، به هجده ماه و یک روز حبس محکوم کرده است.
این وکیل دادگستری با انتشار پستی در شبکه اجتماعی ایکس نوشت: «متاسفانه شعبه دوم دادگاه انقلاب شهریار خانم‌ها محبوبه رمضانی (مادر پژمان قلی‌پور) و رحیمه یوسف‌زاده (مادر نوید بهبودی) را بابت تبلیغ علیه نظام، شش‌ماه، عضویت در گروه مادران کشته‌شدگان آبان۹۸ شش‌ماه و برای اهانت به مقام رهبری، به تحمل شش‌ماه و یک روز حبس، محکوم کرد.»
محبوبه رمضانی و رحیمه یوسف‌زاده، از مادران دادخواه کشته‌شدگان اعتراضات آبان ۱۳۹۸ هستند که پیش‌از این نیز به‌خاطر دادخواهی، به دفعات متعدد از سوی نهادهای امنیتی و قضایی جمهوری اسلامی بازداشت و بازجویی شده‌اند.
@IranRights
این وکیل دادگستری با انتشار پستی در شبکه اجتماعی ایکس نوشت: «متاسفانه شعبه دوم دادگاه انقلاب شهریار خانم‌ها محبوبه رمضانی (مادر پژمان قلی‌پور) و رحیمه یوسف‌زاده (مادر نوید بهبودی) را بابت تبلیغ علیه نظام، شش‌ماه، عضویت در گروه مادران کشته‌شدگان آبان۹۸ شش‌ماه و برای اهانت به مقام رهبری، به تحمل شش‌ماه و یک روز حبس، محکوم کرد.»
محبوبه رمضانی و رحیمه یوسف‌زاده، از مادران دادخواه کشته‌شدگان اعتراضات آبان ۱۳۹۸ هستند که پیش‌از این نیز به‌خاطر دادخواهی، به دفعات متعدد از سوی نهادهای امنیتی و قضایی جمهوری اسلامی بازداشت و بازجویی شده‌اند.
@IranRights
کمپین آزادی برای پخشان عزیزی روز پنجشنبه پنجم مهر اعلام کرد که در ادامه فشارها بر پخشان عزیزی، فعال مدنی محکوم به اعدام، و خانوادەاش، حکم یک سال حبس تعزیزی ۳ تن از اعضای خانوادە وی توسط دادگاه تجدید نظر استان تهران تایید شده است.
کمپین آزادی برای پخشان عزیزی در شبکه اجتماعی «ایکس» نوشت: بنابر قانون، پدر، خواهر و داماد خانواده در یک پروندە محکوم شدەاند و این پروندە طی فرجام خواهی کە وکلا انجام دادەاند، بە دیوان عالی کشور فرستادە شدە است.
پخشان عزیزی ۱۳ مرداد ۱۴۰۲ در تهران بازداشت شد. چند تن از اعضای خانواده او نیز همزمان بازداشت و پس از چند روز بازجویی آزاد شدند.
پس از آن خانم عزیزی در زمستان همان سال به «بغی از طریق عضویت در گروه‌های مخالف» نظام متهم و در پی آن در خرداد ۱۴۰۳ به اعدام محکوم شد. او و وکلای مدافعش هرگونه مشارکت در عملیات مسلحانه را رد کرده‌اند.
در آن هنگام، سه عضو خانواده او نیز به اتهام آنچه «مساعدت مجرم برای فرار از محاکمه و محکومیت» نامیده شد، هر یک به یک سال حبس تعزیری محکوم شدند.
صدای آمریکا
@IranRights
کمپین آزادی برای پخشان عزیزی در شبکه اجتماعی «ایکس» نوشت: بنابر قانون، پدر، خواهر و داماد خانواده در یک پروندە محکوم شدەاند و این پروندە طی فرجام خواهی کە وکلا انجام دادەاند، بە دیوان عالی کشور فرستادە شدە است.
پخشان عزیزی ۱۳ مرداد ۱۴۰۲ در تهران بازداشت شد. چند تن از اعضای خانواده او نیز همزمان بازداشت و پس از چند روز بازجویی آزاد شدند.
پس از آن خانم عزیزی در زمستان همان سال به «بغی از طریق عضویت در گروه‌های مخالف» نظام متهم و در پی آن در خرداد ۱۴۰۳ به اعدام محکوم شد. او و وکلای مدافعش هرگونه مشارکت در عملیات مسلحانه را رد کرده‌اند.
در آن هنگام، سه عضو خانواده او نیز به اتهام آنچه «مساعدت مجرم برای فرار از محاکمه و محکومیت» نامیده شد، هر یک به یک سال حبس تعزیری محکوم شدند.
صدای آمریکا
@IranRights
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
این هفته، جمهوری اسلامی با برگزاری مراسم‌های یادبود، جنگ ایران و عراق در دهه ۱۳۶۰ را گرامی می‌دارد.
در این میان، ما به داستان ابراهیم بابایی، زندانی سیاسی و جانباز جنگ، می‌پردازیم که ۴۵ درصد از سلامتی خود را به دلیل جنگ از دست داد.
بابایی نزدیک به سه سال است که از زمان تلاش برای فرار از کشور، به منظور جلوگیری از دستگیری مجدد، ناپدید شده است.
این ویدئو از طریق مصاحبه‌ای با دخترش شیما، داستان دلخراش او را روایت می‌کند و نوری بر یکی دیگر از مخالفان سیاسی که قربانی ناپدید شدن‌های اجباری جمهوری اسلامی شده، می‌افکند.
@IranRights
در این میان، ما به داستان ابراهیم بابایی، زندانی سیاسی و جانباز جنگ، می‌پردازیم که ۴۵ درصد از سلامتی خود را به دلیل جنگ از دست داد.
بابایی نزدیک به سه سال است که از زمان تلاش برای فرار از کشور، به منظور جلوگیری از دستگیری مجدد، ناپدید شده است.
این ویدئو از طریق مصاحبه‌ای با دخترش شیما، داستان دلخراش او را روایت می‌کند و نوری بر یکی دیگر از مخالفان سیاسی که قربانی ناپدید شدن‌های اجباری جمهوری اسلامی شده، می‌افکند.
@IranRights
Forwarded from Vahid Online وحید آنلاین
pesarack
کارون، تنها ۹ سال داشت که قربانی قتل‌های زنجیره‌ای شد
سال ۱۳۶۸ در کرمان به دنیا آمد. پدرش حمید حاجی‌زاده متخلص به سحر، شاعر، نویسنده و معلم ادبیات بود.
کارون، نیمه‌شب ۳۱ شهریور ۱۳۷۷ در منزل پدری‌اش در گلدشت کرمان، به‌اتفاق پدرش، با ضربات متعدد چاقو به طرز وحشیانه‌ای به قتل رسید.
طبق نظر رسمی پزشکی قانونی، کارون ۹ ساله با ۱۰ ضربه چاقو و پدرش حمید با ۲۷ ضربه چاقو کشته شدند.
هدف اصلی آمران حمید حاجی‌زاده بوده و احتمالاً کارون به این دلیل که همراه پدرش بوده و احیاناً پی به هویت قاتلان پدر برده است، قربانی قتل‌های زنجیره‌ای شده است...
@IranRights
📡 @VahidOnline
کارون، تنها ۹ سال داشت که قربانی قتل‌های زنجیره‌ای شد
سال ۱۳۶۸ در کرمان به دنیا آمد. پدرش حمید حاجی‌زاده متخلص به سحر، شاعر، نویسنده و معلم ادبیات بود.
کارون، نیمه‌شب ۳۱ شهریور ۱۳۷۷ در منزل پدری‌اش در گلدشت کرمان، به‌اتفاق پدرش، با ضربات متعدد چاقو به طرز وحشیانه‌ای به قتل رسید.
طبق نظر رسمی پزشکی قانونی، کارون ۹ ساله با ۱۰ ضربه چاقو و پدرش حمید با ۲۷ ضربه چاقو کشته شدند.
هدف اصلی آمران حمید حاجی‌زاده بوده و احتمالاً کارون به این دلیل که همراه پدرش بوده و احیاناً پی به هویت قاتلان پدر برده است، قربانی قتل‌های زنجیره‌ای شده است...
@IranRights
📡 @VahidOnline
همزمان با انتشار گزارش‌ها از افزایش شمار اعدام‌ها در ایران طی یک ماه گذشته، حکم اعدام دو نفر به اتهام «محاربه و افساد فی‌الارض»، در شهرستان خمین در استان مرکزی اجرا شد.
خبرگزاری ایسنا نهم مهر به نقل از قوه قضائیه جمهوری اسلامی نوشته که این دو نفر، بامداد دوشنبه، به‌اتهام «سرقت مسلحانه و کشتن ستوان دوم مرتضی براتی»، در خمین به دار آویخته شدند.
ابراهیم گمیزی، دادستان شهرستان خمین در رابطه با جزئیات پرونده این دو نفر گفت که آنها بامداد ۲۵ آذرماه سال ۱۳۹۹، با مأموران پلیس درگیر شدند و «در جریان تعقیب و گریز، سارقان در میدان حجاب شهرستان خمین به سمت مأموران پلیس شلیک کردند» که منجر به کشته شدن ستوان دوم مرتضی براتی شد.
به گفته او، این دو نفر، سابقهٔ چندین فقره سرقت دیگر نیز داشتند و به اتهام مشارکت در محاربه از طریق «تیراندازی و از بین بردن امنیت راه‌ها» به اعدام محکوم شده بودند.
حکم اعدام این دو نفر که قوه قضائیه به هویت آنها اشاره‌ای نکرده، عینأ توسط دیوان عالی کشور «تأیید و ابرام» شد.
رادیو فردا
@IranRights
خبرگزاری ایسنا نهم مهر به نقل از قوه قضائیه جمهوری اسلامی نوشته که این دو نفر، بامداد دوشنبه، به‌اتهام «سرقت مسلحانه و کشتن ستوان دوم مرتضی براتی»، در خمین به دار آویخته شدند.
ابراهیم گمیزی، دادستان شهرستان خمین در رابطه با جزئیات پرونده این دو نفر گفت که آنها بامداد ۲۵ آذرماه سال ۱۳۹۹، با مأموران پلیس درگیر شدند و «در جریان تعقیب و گریز، سارقان در میدان حجاب شهرستان خمین به سمت مأموران پلیس شلیک کردند» که منجر به کشته شدن ستوان دوم مرتضی براتی شد.
به گفته او، این دو نفر، سابقهٔ چندین فقره سرقت دیگر نیز داشتند و به اتهام مشارکت در محاربه از طریق «تیراندازی و از بین بردن امنیت راه‌ها» به اعدام محکوم شده بودند.
حکم اعدام این دو نفر که قوه قضائیه به هویت آنها اشاره‌ای نکرده، عینأ توسط دیوان عالی کشور «تأیید و ابرام» شد.
رادیو فردا
@IranRights
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
خانواده‌ی فردی که در یک نزاع جمعی به قتل رسیده بود طی شکایتی، علی‌پناه مالمیر را به عنوان مسبب قتل معرفی کردند. سوگند ۱۰ مرد از اقوام و آشنایان مقتول که جمعاً ۵۰ بار قسم خوردند، به عنوان «قَسامه» جهت اثبات دعوی از سوی دادگاه پذیرفته شد.
قاضی در پاسخ به پدر متهم که عنوان کرد این افراد که قسم می‌خورند، موقع دعوا اصلا آن‌جا نبودند، گفت: «این‌ها دیگر خودشان باید فردای قیامت جواب بدهند.»
سرگذشت آقای علی‌پناه مالمیر و جزئیات بیشتر درباره مراسم قسامه را در #یادبودامید بخوانید:
https://www.iranrights.org/fa/memorial/story/-8357/ali-panah-malmir
@IranRights
قاضی در پاسخ به پدر متهم که عنوان کرد این افراد که قسم می‌خورند، موقع دعوا اصلا آن‌جا نبودند، گفت: «این‌ها دیگر خودشان باید فردای قیامت جواب بدهند.»
سرگذشت آقای علی‌پناه مالمیر و جزئیات بیشتر درباره مراسم قسامه را در #یادبودامید بخوانید:
https://www.iranrights.org/fa/memorial/story/-8357/ali-panah-malmir
@IranRights
رضا محمدحسینی، زندانی سیاسی، در آستانه سالگرد درگذشت پدرش با انتشار نامه‌ای که نسخه‌ای از آن به صدای آمریکا رسیده، با اعلام این که به یاد پدرش و والدین معترضان اعدام شده اعتصاب غذا می‌کند، جزئیات خشونت نیروهای حکومتی در زمان بازداشت او و تأثیر آن بر درگذشت پدرش را شرح داده است.
در نامه رضا محمدحسینی که از زندان قزلحصار به صدای آمریکا رسیده، این زندانی سیاسی با اعلام این که در آستانه سالگرد «دق‌مرگ شدن پدرش» همراه با سایر همبندی‌هایش در این هفته از «سه‌شنبه‌های نه به اعدام» نیز اعتصاب غذا خواهد کرد، شرحی از نحوه بازداشت و تأثیر آن بر مرگ پدرش و همچنین اتهامات منتسب به او به دلیل حضور بر مزار کشته‌شدگان اعتراضات بیان کرده است.
صدای آمریکا
@IranRights
در نامه رضا محمدحسینی که از زندان قزلحصار به صدای آمریکا رسیده، این زندانی سیاسی با اعلام این که در آستانه سالگرد «دق‌مرگ شدن پدرش» همراه با سایر همبندی‌هایش در این هفته از «سه‌شنبه‌های نه به اعدام» نیز اعتصاب غذا خواهد کرد، شرحی از نحوه بازداشت و تأثیر آن بر مرگ پدرش و همچنین اتهامات منتسب به او به دلیل حضور بر مزار کشته‌شدگان اعتراضات بیان کرده است.
صدای آمریکا
@IranRights
خانواده‌های دادخواه خاوران امروز، جمعه ۵ بهمن ۱۴۰۳، بار دیگر با درهای بسته این گورستان مواجه شدند و در اعتراض به این اقدام، ورودی گورستان را گلباران کردند.
از بهمن‌ماه ۱۴۰۲، درهای بخشی از گورستان که اعدام‌شدگان زندانیان سیاسی «دهه شصت»در آن به خاک سپرده شده‌اند، از سوی نهادهای امنیتی قفل شده و خانواده‌ها بیش از یک سال است که از ورود به این بخش محروم هستند.
گورستان #خاوران محل دفن گروهی صدها نفر از زندانیان سیاسی است که عمدتاً در دهه ۱۳۶۰، به‌ویژه در تابستان ۱۳۶۷، اعدام شدند. در جریان اعدام‌های دسته‌جمعی ۱۳۶۷، بسیاری از زندانیان پس از محاکمه‌های کوتاه و بدون روند دادرسی عادلانه، به اتهاماتی نظیر «ارتداد» یا «دشمنی با نظام» محکوم و اعدام شدند. پیکر این افراد غالباً شبانه و به‌صورت بی‌نام‌ونشان در گورهای جمعی خاوران دفن شدند. تعداد دقیق دفن‌شدگان مشخص نیست، اما گزارش‌های مختلف از صدها تا هزاران نفر تخمین زده می‌شود.
#نه_به_اعدام
از بهمن‌ماه ۱۴۰۲، درهای بخشی از گورستان که اعدام‌شدگان زندانیان سیاسی «دهه شصت»در آن به خاک سپرده شده‌اند، از سوی نهادهای امنیتی قفل شده و خانواده‌ها بیش از یک سال است که از ورود به این بخش محروم هستند.
گورستان #خاوران محل دفن گروهی صدها نفر از زندانیان سیاسی است که عمدتاً در دهه ۱۳۶۰، به‌ویژه در تابستان ۱۳۶۷، اعدام شدند. در جریان اعدام‌های دسته‌جمعی ۱۳۶۷، بسیاری از زندانیان پس از محاکمه‌های کوتاه و بدون روند دادرسی عادلانه، به اتهاماتی نظیر «ارتداد» یا «دشمنی با نظام» محکوم و اعدام شدند. پیکر این افراد غالباً شبانه و به‌صورت بی‌نام‌ونشان در گورهای جمعی خاوران دفن شدند. تعداد دقیق دفن‌شدگان مشخص نیست، اما گزارش‌های مختلف از صدها تا هزاران نفر تخمین زده می‌شود.
#نه_به_اعدام
بنیاد عبدالرحمن برومند برای حقوق بشر در ایران
خانواده‌های دادخواه خاوران امروز، جمعه ۵ بهمن ۱۴۰۳، بار دیگر با درهای بسته این گورستان مواجه شدند و در اعتراض به این اقدام، ورودی گورستان را گلباران کردند. از بهمن‌ماه ۱۴۰۲، درهای بخشی از گورستان که اعدام‌شدگان زندانیان سیاسی «دهه شصت»در آن به خاک سپرده…
در همین رابطه مقاله کمیسیون‌های حقیقت و آشتی «حقیقت، عدالت، آشتی» را در کتابخانه بنیاد برومند بخوانید:
https://www.iranrights.org/fa/library/document/499/truth-justice-reconciliation
و همچنین: نامه کارشناسان حقوق بشر سازمان ملل به مقامات ایران برای پاسخگویی و شفافیت در مورد کشتار زندانیان سیاسی در تابستان ۱۳۶۷:
https://www.iranrights.org/fa/library/document/3795
#نه_به_اعدام
https://www.iranrights.org/fa/library/document/499/truth-justice-reconciliation
و همچنین: نامه کارشناسان حقوق بشر سازمان ملل به مقامات ایران برای پاسخگویی و شفافیت در مورد کشتار زندانیان سیاسی در تابستان ۱۳۶۷:
https://www.iranrights.org/fa/library/document/3795
#نه_به_اعدام
بنیاد عبدالرحمن برومند
حقیقت، عدالت، آشتی
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
شیرین علیزاده، از جان‌باختگان خیزش ۱۴۰۱ ایران، در تاریخ ۳۱ شهریور ۱۴۰۱ هنگام سفر در شهر عباس آباد استان مازندران به ضرب گلوله کشته شد.
او در لحظه وقوع درگیری میان معترضان و نیروهای بسیج، با دوربین تلفن همراه خود از داخل ماشین مشغول فیلم‌برداری بود. لحظه اصابت گلوله و جان‌باختن شیرین علیزاده نیز بر روی تلفن همراه او ثبت شده است.
در زمان قتل، پسر ۷ ساله او نیز داخل خودرو حضور داشت و شاهد مرگ دلخراش مادرش بود.
سرگذشت کامل #شیرین_علیزاده را در #یادبود_امید بخوانید:
https://www.iranrights.org/fa/memorial/story/-8956/shirin-alizadeh-khansari
او در لحظه وقوع درگیری میان معترضان و نیروهای بسیج، با دوربین تلفن همراه خود از داخل ماشین مشغول فیلم‌برداری بود. لحظه اصابت گلوله و جان‌باختن شیرین علیزاده نیز بر روی تلفن همراه او ثبت شده است.
در زمان قتل، پسر ۷ ساله او نیز داخل خودرو حضور داشت و شاهد مرگ دلخراش مادرش بود.
سرگذشت کامل #شیرین_علیزاده را در #یادبود_امید بخوانید:
https://www.iranrights.org/fa/memorial/story/-8956/shirin-alizadeh-khansari
۱۳ شهروند بهایی به اتهام «تغییر سبک زندگی اسلامی» از طریق «بی‌بند و باری»، «سگ گردانی» و «اختلاط میان دختران و پسران» بازداشت شدند.
سپاه پاسداران از بازداشت ۱۳ شهروند بهایی در #اصفهان به اتهام «تبلیغ بهائیت» و «انحراف اعتقادی کودکان و نوجوانان مسلمان» خبر داد.
فعالان جامعه #بهایی می‌گویند ۱۱ نفر از بازداشت‌شدگان زنانی هستند که بدون حکم قضایی و با عملیات خشونت‌آمیز در خانه‌هایشان بازداشت شده‌اند.
پدیده ثابتی، سخنگوی جامعه جهانی بهایی، اعلام کرد این زنان پیشتر به دلیل اعتقاداتشان محکوم شده بودند و اکنون با حکم پنج سال زندان و محرومیت اجتماعی روبه‌رو هستند.
مصاحبه خانم لادن برومند درباره نقض حقوق بهاییان در ایران:
https://www.youtube.com/watch?v=ic-OFJTzKvQ
سپاه پاسداران از بازداشت ۱۳ شهروند بهایی در #اصفهان به اتهام «تبلیغ بهائیت» و «انحراف اعتقادی کودکان و نوجوانان مسلمان» خبر داد.
فعالان جامعه #بهایی می‌گویند ۱۱ نفر از بازداشت‌شدگان زنانی هستند که بدون حکم قضایی و با عملیات خشونت‌آمیز در خانه‌هایشان بازداشت شده‌اند.
پدیده ثابتی، سخنگوی جامعه جهانی بهایی، اعلام کرد این زنان پیشتر به دلیل اعتقاداتشان محکوم شده بودند و اکنون با حکم پنج سال زندان و محرومیت اجتماعی روبه‌رو هستند.
مصاحبه خانم لادن برومند درباره نقض حقوق بهاییان در ایران:
https://www.youtube.com/watch?v=ic-OFJTzKvQ
آقای احسانی اسلاملو و آقای حسنی صبح امروز ۷ بهمن ۱۴۰۳ به دستور مسئولان زندان و به بهانه درمان از زندان اوین خارج و به زندان قزلحصار انتقال داده شدند. بیم آن می‌رود که این انتقال اجباری جهت اجرای حکم اعدام آنها باشد.
آقای #بهروز_احسانی_اسلاملو (۶۴ ساله) و آقای #مهدی_حسنی (۴۶ ساله) به اتهاماتی چون «بغی، محاربه، افساد فی‌الارض، و عضویت در سازمان مجاهدین خلق»، در شهریور ۱۴۰۳ توسط شعبه ۲۶ دادگاه انقلاب تهران به ریاست قاضی ایمان افشاری به #اعدام محکوم شدند.
آقای احسانی اسلاملو در آذر ۱۴۰۱ در منزل خود در تهران و آقای حسنی در شهریور ۱۴۰۱ در زنجان بازداشت و به زندان اوین منتقل شدند. حکم اعدام این دو #زندانی_سیاسی در ۱۸ دی ۱۴۰۱ توسط دیوان عالی کشور تأیید و به وکلای آنها ابلاغ شد.
درخواست اعاده دادرسی آقای احسان اسلاملو و آقای حسنی توسط وکلایشان در دیوان عالی کشور ثبت شده است.
#نه_به_اعدام
آقای #بهروز_احسانی_اسلاملو (۶۴ ساله) و آقای #مهدی_حسنی (۴۶ ساله) به اتهاماتی چون «بغی، محاربه، افساد فی‌الارض، و عضویت در سازمان مجاهدین خلق»، در شهریور ۱۴۰۳ توسط شعبه ۲۶ دادگاه انقلاب تهران به ریاست قاضی ایمان افشاری به #اعدام محکوم شدند.
آقای احسانی اسلاملو در آذر ۱۴۰۱ در منزل خود در تهران و آقای حسنی در شهریور ۱۴۰۱ در زنجان بازداشت و به زندان اوین منتقل شدند. حکم اعدام این دو #زندانی_سیاسی در ۱۸ دی ۱۴۰۱ توسط دیوان عالی کشور تأیید و به وکلای آنها ابلاغ شد.
درخواست اعاده دادرسی آقای احسان اسلاملو و آقای حسنی توسط وکلایشان در دیوان عالی کشور ثبت شده است.
#نه_به_اعدام
گزارشی از روند دادرسی ناعادلانه پرونده آقای #مهدی_حسنی زندانی سیاسی در خطر اعدام
#نه_به_اعدام
#نه_به_اعدام