با ثبت و مستندسازی روایت‌های قربانیانی که در اعتراضات مختلف کشته شده‌اند، الگوهای تکراری‌ای که حکومت ایران سال‌هاست برای سرکوب اعتراضات و نقض حقوق قربانیان به کار می‌برد، بیش از پیش آشکار شده است.

‏بنیاد برومند صدها مورد اعتراض از سال ۱۳۵۷ تا امروز را مستند کرده و فهرست قربانیان این اعتراضات را در پروژه‌ای با عنوان «حقوق پایمال‌شده: نقشه سرکوب اعتراضات در ایران» گردآوری کرده است.
‏نقشه را ببینید و یاد و داستان قربانیان را گرامی بدارید.

نگاهی به اعتراضات دراویش گنابادی در سال ۱۳۹۶

https://www.iranrights.org/projects/protestmap/fa/?utm_content=buffer71dd6&utm_medium=social&utm_source=twitter.com&utm_campaign=buffer

سه سال پیش در چنین روزهایی یحیی رحیمی، پیمان منبری، محمد امینی و ابوالفضل آدینه‌زاده، و برخی دیگر از شهروندان ایرانی به خاطر شرکت در اعتراضات «زن، زندگی، آزادی» هدف گلوله ماموران امنیتی قرار گرفته و کشته شدند. 

‏نگاهی به سرگذشت آنها⬇️
‏دیگر قربانیان در نقشه اعتراضات:

https://www.iranrights.org/projects/protestmap/fa/?utm_content=buffer71dd6&utm_medium=social&utm_source=twitter.com&utm_campaign=buffer

⁨ در آغاز دهه ۱۳۹۰، فساد، سوء‌مدیریت و فشارهای اقتصادی جرقه اعتراضات گسترده‌ای را در میان معلمان، کارگران و دیگر گروه‌های اجتماعی زد. این تظاهرات که از خشم نسبت به دستمزدهای ناچیز، فقر و کمبود آب برآمده بود سرانجام به اعتصابات و خیزش‌های سراسری در دی ۱۳۹۶ و آبان ۱۳۹۸ انجامید.

دولت در برابر این مطالبات با الگوی آشنایی از کشتار، بازداشت‌های گسترده، سرکوب و قطع اینترنت واکنش نشان داد. مسیری که اعتراضات بعدی را به سمت خواسته‌هایی رادیکال‌تر و ضدحکومتی‌تر سوق داد.
این دهه قربانیان بی‌شماری بر جای گذاشت؛ روایت زندگی آنان را در یادبود امید و نقشهٔ سرکوب اعتراضات بخوانید:

https://www.iranrights.org/projects/protestmap/fa/?utm_content=buffer71dd6&utm_medium=social&utm_source=twitter.com&utm_campaign=buffer&fbclid=PAZnRzaANY2sVleHRuA2FlbQIxMQABpwuWxHIaAl2_v_Ur12w7T6-tbq3cdk1agc6lBk7irQK9h3jNqdDnsupoMuSs_aem_gt9lfwGJdgyvNomPC7hJuQ