غیبان عبیداوی، کارگر ۳۸ ساله و پدر چهار فرزند، یکی از ده‌ها شهروند عرب خوزستان است که در پی اعتراضات گسترده فروردین ۱۳۸۴ و راهپیمایی مسالمت‌آمیز عید فطر ۱۳۸۶ بازداشت شد و دیگر هرگز به خانه بازنگشت.

او بدون اعلام اتهام، بدون دسترسی به وکیل، بدون تشکیل دادگاه و بدون صدور حکم از سوی مرجع قضایی ناپدید شد؛ سه ماه بعد، تنها اطلاع خانواده یک تماس تلفنی از اداره اطلاعات بود: «او کشته شده است.»
بازداشت خودسرانه، محرومیت از دادرسی عادلانه، ناپدیدسازی قهری، شکنجه، قتل فراقضایی، و فشار بر خانواده برای سکوت نمونه های نقض جدی حقوق این قربانی‌‌ست.

برای اطلاع از جزییات کامل پرونده غیبان عبیداوی به یادبود امید مراجعه کنید.
https://www.iranrights.org/fa/memorial/story/71720/gheiban-abidavi

شاید کمتر کسی بداند که در مهر ۱۳۸۵ مقامات امنیتی موهای سر ماکوان مولود‌زاده را تراشیدند، او را دستبند زدند، سوار الاغ کردند و در شهر پاوه چرخاندند.

به خاطر اتهامی که می‌گفتند در ۱۳ سالگی انجام داده و هنوز دادگاهی هم تشکیل نشده بود.

#ماکوان_مولودزاده در دادگاه به «لواط» متهم شد و بدون مدرک محکمه پسند و با «علم قاضی» به اعدام محکوم شد.

او در ۱۳ آذر ۱۳۸۶ بدون اطلاع خانواده در زندان کرمانشاه به دار آویخته شد.

سرگذشت کامل او را در #یادبود_امید بخوانید:
https://www.iranrights.org/fa/memorial/story/39636/makwan-moludzadeh

روز ۱۲ آبان ۱۴۰۱، همزمان با مراسم چهلم #حدیث_نجفی، ماموران امنیتی در به صورت و سینه‌ #سپهر_اعظمی گلوله ساچمه‌ای شلیک کردند.

او پس از ۳۳ روز، بر اثر شدت جراحات در بیمارستان جان سپرد.

سرگذشت کامل او را در #یادبود_امید بخوانید:
https://www.iranrights.org/fa/memorial/story/-8948/sepehr-azami