ساعت ۱ بعدازظهر جمعه ۱۶ آذر ۱۳۵۸، ناخدا شهریار شفیق، افسر بلندپایه نیروی دریایی شاهنشاهی، فرمانده عملیات بازپس‌گیری ابوموسی و جزایر تنب بزرگ و کوچک، در مقابل خانه مادرش در پاریس با شلیک دو گلوله ترور شد.

او ماه‌ها پیش از قتل، از سوی منابع امنیتی فرانسه و آمریکا درباره خطر جانی هشدار گرفته بود. در روزهای منتهی به ترور، خانواده‌اش بارها موتورسوارانی ناشناس را دیده بودند که خانه آنها را زیر نظر داشتند. با وجود درخواست رسمی آنها برای حفاظت، پلیس فرانسه حمایت امنیتی او را به عهده نگرفت. 

شفیق تنها یک «عضو خاندان سلطنتی» نبود؛ او یک افسر حرفه‌ای، محبوب میان نیروهایش، و از مخالفان سیاسی جدی جمهوری اسلامی بود که پس از انقلاب نیز شبکه ارتباطی‌اش با ارتشیان را حفظ کرد. برای خواندن روایت کامل زندگی و مرگ او به یادبود امید #شهریار_شفیق مراجعه کنید.
https://www.iranrights.org/fa/memorial/story/-7088/shahriar-shafiq

صبح ۱۷ آذر ۱۴۰۱، زنی در خیابان با گریه نام فرزندش را صدا می‌زد.

او مادر #محسن_شکاری پس از شنیدن خبر اعدام فرزندش بود؛ آقای شکاری به اتهام «بستن یک خیابان و زخمی کردن یک بسیجی» بازداشت و تنها در عرض ۷۵ روز محاکمه و اعدام شد.

اعدام شتاب‌زده و پخش اعترافات اجباری محسن شکاری از صدا و سیما، جامعه را به شوک فرو برد و به خشم معترضان افزود.

پرونده او به یکی از نمونه‌های مثال زدنی روند‌ دادرسی ناعادلانه در ایران بدل شد. سرگذشت او را در #یادبود_امید بخوانید:

https://www.iranrights.org/fa/memorial/story/-8734/mohsen-shekari

مصطفی نیلی، وکیل مدافع وریشه مرادی، اعلام کرد حکم اعدام موکلش پس از رسیدگی به فرجام‌خواهی در دیوان عالی کشور نقض شده است. این رأی به دلیل عدم رعایت تشریفات قانونی و نبود تفهیم اتهام به‌عنوان مبنای صدور حکم اعدام صادر شده است.

بر اساس اعلام وکیل پرونده، رأی صادره از شعبه ۱۵ دادگاه انقلاب تهران نقض و پرونده برای رسیدگی مجدد به شعبه هم‌عرض ارجاع شده است. وریشه مرادی اواخر آبان ۱۴۰۳ با اتهام بغی از سوی این شعبه به ریاست قاضی ابوالقاسم صلواتی به اعدام محکوم شده بود.