⚙️ وعده، نه عدالت! / صدای خسته کارگران پتروشیمی رازی از ماهشهر

ماهشهر دوباره شاهد تکرار سناریوی همیشگی است؛ کارگران فریاد زدند، وعده شنیدند، اما تغییر ندیدند.
با وجود بازگشت تمام کارگران پتروشیمی رازی به سر کار، هنوز دست‌کم دو کارگر با پرونده‌سازی قضایی و حقوق معوقه بلاتکلیف مانده‌اند — و بقیه هم با «افزایش حقوق صوری» عملاً چیزی به دست نیاورده‌اند.

به گفته نمایندگان کارگری، پس از هفته‌ها کشمکش، مدیرعامل و استانداری وعده دادند که حقوق کارگران را با سایر پتروشیمی‌ها همسان کنند. اما نتیجه چه شد؟
🔹 چند بند جزئی در فیش حقوقی دستکاری شد،
🔹 اما حق جذب و ردیف‌های اصلی همان‌طور منجمد ماند،
🔹 و وعده‌ها دوباره به کاغذ سپرده شد — نه به سفره کارگر.

کارگری از میان جمع می‌گوید:

«ما از جان و تن خود خرج کردیم تا چرخ این کارخانه بچرخد، ولی سهم‌مان همیشه فقط وعده بوده.»

در شهری که هر روز میلیون‌ها دلار محصول از دل خاکش بیرون می‌آید، کارگرانش هنوز برای دستمزد «رضایت‌بخش» باید التماس کنند.
نه قانون، نه مسئولان، نه پیمان‌های جمعی هیچ‌کدام پشت این کارگران نیستند؛ فقط خودشان مانده‌اند و خشم‌شان.

در ایرانِ نفت و پتروشیمی، کارگر هنوز «هزینه تولید» حساب می‌شود، نه شریک تولید.
وقتی نظام مدیریتی کشور ترجیح می‌دهد به‌جای اصلاح ساختار، با وعده و تهدید اعتراض را خفه کند،
رازیِ ماهشهر، نماد تمام کارگرانی‌ست که حقشان را در دود و وعده گم کرده‌اند.

@Iran_news_ajancy❤

✊ فریاد «نه به اعدام» در قزلحصار؛ دومین روز اعتصاب غذای زندانیان

در دومین روز اعتصاب غذای گسترده در زندان قزلحصار کرج، زندانیان واحد ۲ با فریاد «نه به اعدام» خشم و اعتراض خود را علیه ماشین مرگ حکومت فریاد زدند و از مردم ایران خواستند صدای آنان باشند.

روز سه‌شنبه ۲۲ مهرماه ۱۴۰۴، همزمان با نودمین هفته از کارزار سراسری «سه‌شنبه‌های نه به اعدام»، این زندانیان که از روز دوشنبه ۲۱ مهر در اعتصاب غذا به سر می‌برند، با انتشار پیامی خواستار لغو فوری تمام احکام اعدام شدند. آنان تأکید کرده‌اند که اعدام، نه عدالت است و نه بازدارنده، بلکه تنها ابزار سرکوب و ارعاب مردم است.

منابع داخلی گزارش می‌دهند مأموران امنیتی با تهدید، فشار و قطع تماس‌ها تلاش کرده‌اند زندانیان را وادار به شکستن اعتصاب کنند، اما اعتصاب‌کنندگان اعلام کرده‌اند:

«تا زمانی که صدایمان شنیده نشود و چرخ اعدام نایستد، دست از اعتراض نمی‌کشیم.»

این اعتصاب در حالی ادامه دارد که در روزهای اخیر دست‌کم ۱۶ زندانی برای اجرای حکم به سلول‌های انفرادی منتقل شده‌اند — اقدامی که موجی از نگرانی و خشم در میان خانواده‌ها و فعالان حقوق بشر برانگیخته است.

اعتصاب زندانیان قزلحصار اکنون به نماد مقاومت در برابر سیاست اعدام و خشونت حکومتی تبدیل شده است؛ فریادی از پشت دیوارهای زندان که با کارزار «نه به اعدام» در سراسر کشور هم‌صدا شده است.

@Iran_news_ajancy❤

خبرگزاری میزان، رسانه قوه قضاییه، از صدور حکم بیش از سی سال زندان برای دو شهروند فرانسوی متهم به «جاسوسی» در ایران خبر داد.

میزان نوشت یکی از این افراد در سه اتهام جداگانه یکی به شش سال حبس،‌ دیگری به پنج سال حبس و سومی به ۲۰ سال حبس در تبعید محکوم شد. اتهامات او «جاسوسی به نفع سرویس اطلاعاتی فرانسه»، «اجتماع و تبانی برای ارتکاب جرم بر ضد امنیت کشور» و «همکاری اطلاعاتی با اسرائیل» عنوان شده است.

شهروند دیگر فرانسه نیز در سه اتهام مشابه به ۱۰ سال، پنج سال و ۱۷ سال حبس محکوم شده است.

این احکام را دادگاه انقلاب تهران صادر کرده است.

بر اساس گزارش‌های رسانه‌ای به نظر می‌رسد این دو نفر سیسیل کوهلر و ژاک پاریس باشند که از سال ۱۴۰۱ در بازداشتگاه اوین تهران زندانی هستند و دولت فرانسه بارها خواستار آزادی آن‌ها شده است.

@Iran_news_ajancy❤

خیانت ملی در سایه فیلترینگ و رانت اطلاعاتی

▫️ «خیانت ملی»؛ جمله‌ای که پرده از ماهیت حکومتی برمی‌دارد که رانت، سرکوب و سانسور را ابزار بقا کرده است.

حامد بیدی در واکنش به تداوم فیلترینگ و محدودیت اینترنت، حکومت را به «خیانت ملی» متهم کرد و خواستار پایان‌دادن به سانسور شد. او گفت: «خیانت ملی را گردن بگیرید و اینترنت را آزاد کنید!»
این سخن بازتاب خشم گسترده‌ی جامعه‌ای است که زیر سایه‌ی انحصار رسانه‌ای و رانت اطلاعاتی نفس می‌کشد.
در ساختاری که از یک‌سو میلیاردها تومان صرف پروژه‌های سرکوب دیجیتال می‌شود و از سوی دیگر مردم برای دسترسی به ساده‌ترین خدمات آنلاین گرفتار فیلتر و سانسورند، شعار «آزادی اینترنت» معنایی فراتر از تکنولوژی دارد؛ نشانه‌ای از مطالبه‌ی حق دانستن در برابر حکومتی که از حقیقت می‌ترسد.

@Iran_news_ajancy❤

🟥 تجمع خانواده‌ها و ادامه اعتصاب در قزلحصار؛ فریاد مشترک علیه اعدام

امروز، سه‌شنبه ۲۲ مهرماه ۱۴۰۴، خانواده‌های زندانیان محکوم به اعدام در بیرون زندان قزلحصار تجمع اعتراضی برگزار کردند؛ همزمان با آن، زندانیان واحدهای ۲ و ۳ این زندان در دومین روز اعتصاب غذای سراسری علیه اعدام به سر می‌برند.

اعتصاب‌کنندگان با تحصن در سالن‌ها و سردادن شعار «نه به اعدام»، بار دیگر صدای انسانی خود را به گوش جامعه رساندند. آنان خواستار لغو فوری احکام اعدام و پایان دادن به چرخه‌ی مرگ در زندان‌ها شدند.

بر پایه گزارش‌های رسیده، مسئولان زندان در واکنش به این حرکت اعتراضی، زندانیان را به پایان اعتصاب فراخوانده و وعده داده‌اند که اجرای احکام اعدام موقتاً متوقف خواهد شد. اما زندانیان، با آگاهی از دروغ‌ها و فریب‌های تکراری مقامات، از شکستن اعتصاب خودداری کرده و اعلام کرده‌اند تا لغو کامل احکام اعدام به اعتراض ادامه خواهند داد.

در بیرون از زندان نیز خانواده‌های زندانیان با شعارهایی چون
«نه به اعدام»، «اعدام، قتل حکومتی است» و «صدای فرزندان‌مان باشید»
از عزیزان خود حمایت کردند و خواستار پاسخگویی و توقف فوری اعدام‌ها شدند.

اعتصاب و اعتراض امروز در قزلحصار، پژواکی است از رنج، شجاعت و مقاومت انسان‌هایی که در برابر خشونت قضایی و سیاست مرگ ایستاده‌اند.
صدای آنان باید شنیده شود — نه به اعدام، بله به زندگی.

@Iran_news_ajancy❤

🔴 هر ۳ ساعت یک اعدام؛ فریاد «نه به اعدام» از قزلحصار تا سراسر ایران

سه‌شنبه ۲۲ مهرماه ۱۴۰۴ — همزمان با اجرای موج تازه اعدام‌ها در شهرهای مختلف، زندانیان قزلحصار با یکی از بزرگ‌ترین اعتصاب‌های دسته‌جمعی سال‌های اخیر علیه حکم مرگ دست به اعتراض زدند.

از صبح دوشنبه ۲۱ مهر، زندانیان واحد ۲ قزلحصار در واکنش به انتقال ۱۱ نفر از هم‌بندیان خود برای اجرای حکم اعدام، اعتصاب غذا را آغاز کردند. روز سه‌شنبه با پیوستن زندانیان واحد ۳، این حرکت اعتراضی گسترده‌تر شد و زندان شاهد فریادهای متحد «نه به اعدام» بود.

زندانیان در بیانیه‌ای از داخل زندان نوشتند:
«ما هم فرزندان این میهن هستیم. طناب دار بر گردن ماست، اما هنوز صدایمان زنده است. از مردم می‌خواهیم صدای ما باشند و سکوت نکنند.»

در همین روز، گزارش‌ها از اجرای احکام اعدام برای ۱۴ زندانی در زندان‌های کرمانشاه، یاسوج، گچساران، سیرجان، خرم‌آباد و رشت حکایت داشت. تنها در زندان دیزل‌آباد کرمانشاه، ۵ زندانی از جمله شهرام چنانی پس از ۸ سال حبس اعدام شدند.

با این اعدام‌ها، شمار قربانیان در مهرماه به دست‌کم ۱۸۰ نفر رسیده است — یعنی به‌طور میانگین هر ۳ ساعت یک اعدام در ایران.

این فریادها از پشت دیوار قزلحصار، پژواک یک حقیقت تلخ است:
«چوبه دار، ابزار حکومت برای ترساندن مردم شده؛ اما ما سکوت نخواهیم کرد — نه به اعدام، بله به زندگی.»

@Iran_news_ajancy❤

استمداد مادر احسان فریدی از مردم ایران و همشهری‌های تبریزی‌اش
پروین حیاتی، مادر احسان فریدی، دانشجوی محکوم به اعدام در زندان تبریز گفت: «احسان هنگام بازداشت کمتر از ۲۰ سال داشت و حالا ۱۷ ماه است با اضطراب میان زندگی و مرگ نفس می‌کشد.» او اتهام «افساد فی‌الارض» را ناعادلانه خواند و خواستار پایان دادن به این بی‌عدالتی شد.

@Iran_news_ajancy❤

پلیس نوپو داره میره داخل زندان قزلحصار برای سرکوب اسیران در بند

@Iran_news_ajancy❤

زن دست‌فروش، مادر یه بچه‌ست.
نه شغل ثابت داره، نه پناهی، نه کسی که بگه "حق با توئه".
بساطش رو ریختن، نونش رو بردن، و فقط اشک موند.
رو به مردم گفت:
«شما هم مثل منین، نه؟ پس چرا سکوت کردین؟ چرا کسی نمی‌گه خسته شدیم از این زندگی بی‌رحم؟»
هیچ‌کس جواب نداد… فقط سکوت، مثل همیشه.
اینجا فقر یه خبر نیست، یه زندگی روزمره‌ست.

@Iran_news_ajancy❤