از زندگی قسطی تا مرگ قسطی؛ روایت تلخ ثروتِ غارت‌شده

در کشوری با دومین ذخایر گاز و سومین منابع نفت جهان، مردمی زندگی می‌کنند که برای نان، دارو، خانه و حتی دفن عزیزانشان قسط می‌پردازند.
اینجا ایران است؛ جغرافیایی غنی، اما با اقتصادی ویران و حکومتی که ثروت ملی را به جای رفاه عمومی، صرف رانت، فساد و سرکوب کرده است.

تبدیل سرزمین ثروت به ویرانه‌ی فقر، نه نتیجه تحریم که حاصل حکمرانی چپاولگرانه و بی‌کفایتی ساختاری است. مردمی که باید در رفاه می‌زیستند، امروز در صف دارو، برق، آب و حتی آزادی ایستاده‌اند.

🩸 زندگی قسطی، نتیجه‌ی سیاست‌هایی است که «مرگ قسطی» را برای میلیون‌ها نفر رقم زده‌اند.

@Iran_news_ajancy❤

تو این مملکت دیگه اوضاع جوری شده که مادران نصف شب دنبال لقمه ی حلال در سطل آشغال پولدارا می گردند‌

@Iran_news_ajancy❤

اعتصاب کارگران پگاه تهران؛ شیر تولید می‌شود، اما نان کارگر نه

صبح سه‌شنبه ۲۹ مهرماه، کارگران کارخانه «پگاه تهران» دست از کار کشیدند و در اعتراض به پرداخت‌نشدن مطالبات معوق خود اعتصاب کردند.

کارخانه‌ای که سال‌هاست نامش با تولید لبنیات و شیر گره خورده، امروز صحنه‌ی فریاد کارگرانی است که از بی‌عدالتی و بی‌پاسخی به ستوه آمده‌اند.
کارگران می‌گویند ماه‌هاست حقوق و مزایای قانونی‌شان پرداخت نشده، در حالی که مدیران همچنان از «تولید ملی» و «افزایش بهره‌وری» سخن می‌گویند.

اعتصاب پگاه تنها یک اعتراض صنفی نیست؛ نمادی از وضعیت تلخ کارگران سراسر کشور است — مردمانی که چرخ تولید را می‌چرخانند، اما خود زیر بار فقر و بی‌حقوقی خرد می‌شوند.

@Iran_news_ajancy❤

تجمع رانندگان شهرداری مشهد؛ صدای خشم کارگر در خیابان‌ها

سه‌شنبه ۲۹ مهرماه، رانندگان ناوگان حمل‌ونقل شهرداری مشهد در اعتراض به دستمزد پایین و پرداخت‌نشدن مطالباتشان مقابل ساختمان شهرداری تجمع کردند.

این تجمع نشانه‌ی آشکار فشار مضاعف بر کارگران خدمات شهری است؛ مردمانی که با تلاش روزانه شهر را اداره می‌کنند، اما از حق اولیه‌ی خود یعنی دستمزد منصفانه و پرداخت به‌موقع محرومند.
اعتراض رانندگان، یادآور این واقعیت تلخ است که کارگر در نظام اقتصادی فعلی، ابزار تولید است اما نه صاحب حق و کرامت انسانی.

@Iran_news_ajancy❤

تجمع شهروندان قزوین؛ «زمین ما را غصب نکنید»

شهروندان قزوین امروز در اعتراض به تملک اجباری بیش از ۳۰۰ هکتار از زمین‌های شخصی‌شان توسط شهرداری و استانداری، مقابل ساختمان استانداری تجمع کردند.

معترضان می‌گویند این زمین‌ها بدون رضایت مالکین و بدون رعایت قانون تصرف شده و خواستار بازگرداندن حق مالکیت و پاسخگویی مسئولان هستند.
این تجمع، نمونه‌ای دیگر از بی‌توجهی حاکمیت به حقوق شهروندان و مصادره اموال عمومی و خصوصی است؛ جایی که صدای اعتراض مردم، تنها راه برای دفاع از حقوق خود باقی مانده است.

@Iran_news_ajancy❤

۲۹ مهر- روز کوهنورد
به کوه که می رفتم گاهی برای دلتنگهایم گریه می کردم .
کوه میگفت :‌محکم باش مرا ببین که، استواری ات کجاست؟
این بار که رفتم کوه گریه می کرد! به او گفتم :‌استواری ات کجاست؟
در میان هق هق گفت :‌« غزالم را در شهر ندیدی؟».

@Iran_news_ajancy❤

اعتصاب در بیمارستان مسیح دانشوری؛ وقتی درمانگران خود زخمیِ بی‌عدالتی‌اند

سه‌شنبه ۲۹ مهر ۱۴۰۴، کارکنان و کادر درمان بیمارستان مسیح دانشوری در اعتراض به عدم پرداخت کارانه‌ها با هفت ماه تأخیر دست به اعتصاب زدند.

بیمارستانی که سال‌ها در خط مقدم درمان بیماران بوده، امروز به نمادی از بی‌عدالتی در نظام سلامت تبدیل شده است؛ جایی که پزشکان، پرستاران و پرسنل درمانی به‌جای قدردانی، با بی‌توجهی، تاخیر در حقوق و وعده‌های پوچ روبه‌رو هستند.

وقتی درمانگرانِ مردم خود درگیر فقر و بی‌حقوقی می‌شوند، دیگر سلامتی و امید در چنین سیستمی بیمار است.

@Iran_news_ajancy❤

فریاد اهالی آبشورک و شهرک‌های بندرعباس؛ دو دهه وعده، بدون عمل

صبح امروز، ۲۹ مهر، جمعی از ساکنان آبشورک، شهرک برق، شهرک دریا و شهرک فرهنگیان بندرعباس مقابل استانداری هرمزگان تجمع کردند تا از وضعیت فاجعه‌بار عمرانی، بهداشتی و خدماتی مناطق خود بگویند.

اهالی می‌گویند پس از بیش از ۲۰ سال سکونت، هنوز از ابتدایی‌ترین خدمات شهری بی‌بهره‌اند؛ جاده‌ها فرسوده و پرخطر، معابر تاریک، زباله‌ها رهاشده و حیوانات خطرناک آزادانه در رفت‌وآمدند.

اگرچه مدیرکل امور روستایی وعده‌ی آسفالت، نصب دوربین و جمع‌آوری پسماند را داده، اما مردم خسته از وعده‌های تکراری‌اند.
یکی از معترضان گفت:

«ما دیگر به وعده عادت کرده‌ایم، فقط عمل می‌خواهیم. ۲۰ سال است صدایمان را می‌شنوند و کاری نمی‌کنند.»

تجمع امروز نه فقط اعتراض به وضعیت عمرانی، که اعتراض به سال‌ها بی‌توجهی و بی‌مسئولیتی حاکمیت محلی است؛ مردمی که در دلِ ثروت و انرژی جنوب، هنوز برای روشنایی یک خیابان باید فریاد بزنند.

@Iran_news_ajancy❤

بازنشسته نفت

بازنشسته‌ای از کارکنان صنعت نفت که مقابل نهادی برای احقاق حقوقش حاضر شده، از صبح تا کنون سرپا مانده؛ بدون آب، بدون غذا و در حالی که جمعیت حامیانش پشت او ایستاده‌اند. گفته می‌شود حال این پیرمرد وخیم شده و اورژانس برای کمک وارد عمل شده است.

حاضران فیلم و تصویر ماجرا را منتشر می‌کنند و می‌گویند هدف‌شان افشای بی‌عدالتی و رسوا کردن وزیر نفت است؛ پرسشی که در هوا مانده: «واقعاً کی قرار است به داد بازنشستگان برسد؟»
این صحنه، نماد دردناک یک نظام اجتماعی است که پیرمردان تولید و خدمت را مجبور می‌کند برای دریافت حق‌الناس، روی زمین بایستند و جسم و جان‌شان را به خطر بیندازند. اگر این حکایت را دیدید یا ثبت کردید، بدانید که تصویر ساده یک نفر نیست — روایتِ صدها نفری است که سال‌ها برای این کشور کار کرده‌اند و امروز برای گرفتن حداقل حقوق‌شان به خیابان آمده‌اند.

@Iran_news_ajancy❤

سقوط صنعت در رشت؛ کارگران در صف بیکاری، کارخانه‌ها در سکوت فروپاشی

بحران بیکاری در استان گیلان، به‌ویژه در شهر رشت، به نقطه‌ی هشدار رسیده است. گزارش‌ها نشان می‌دهد که در ماه‌های اخیر بیش از ۵۰۰ کارگر از کارخانجات مختلف این شهر تعدیل شده‌اند. بسیاری از واحدهای صنعتی باسابقه، از جمله ایران کنف و رشت الکترونیک، به‌طور کامل تعطیل شده‌اند و درهای آن‌ها بر روی کارگران زحمتکش بسته شده است.

کارخانه‌هایی نظیر چوکا و ایران پولین نیز با بحران کمبود مواد اولیه و نبود بازار فروش دست‌وپنجه نرم می‌کنند و در آستانه‌ی توقف کامل فعالیت قرار گرفته‌اند.

@Iran_news_ajancy❤

اهواز در خفگی؛ نفس‌های آخر مردم زیر سایه‌ی دود و بی‌تفاوتی

آسمان اهواز بار دیگر سیاه شد. لایه‌ای ضخیم از دود و ذرات آلاینده، چنان فضای شهر را فرا گرفته که آلودگی با چشم غیرمسلح قابل مشاهده است. در حالی‌که مردم این شهر با نفس‌های سنگین و چشم‌های سوزان روز خود را آغاز کردند، مسئولان همچنان در سکوت و بی‌عملی به سر می‌برند.

بر اساس گزارش‌های رسمی، تمام ایستگاه‌های پایش هوا در اهواز در وضعیت قرمز قرار دارند و ایستگاه کارون نیز به مرحله‌ی بنفش، یعنی خطرناک‌ترین سطح آلودگی ممکن رسیده است. کارشناسان محیط‌زیست می‌گویند منبع اصلی این آلودگی صنایع اطراف شهر و احتراق‌های صنعتی کنترل‌نشده هستند، نه توده‌های گردوغبار ناشی از هورالعظیم.

با این حال، به‌جای اعلام وضعیت اضطراری یا تعطیلی مراکز حساس، سکوت سنگینی بر نهادهای مسئول حاکم است؛ گویی سلامت مردم اهواز دیگر اولویتی برای هیچ‌کس ندارد.

@Iran_news_ajancy❤

ادغام بانک آینده با بانک ملی؛ بدهی‌ها به جیب مردم منتقل شد!

با تصمیم بانک مرکزی، روند ادغام بانک خصوصی آینده با بانک دولتی ملی ایران آغاز شد و از شنبه سوم آبان، تمامی شعب بانک آینده با نام بانک ملی فعالیت خواهند کرد.

ادغام بانک آینده با بانک ملی یعنی تمام بدهی‌های میلیاردی و ناکارآمدی‌های چندساله بانک خصوصی، مستقیم روی دوش مردم افتاده است! خلق پول بدون پشتوانه، چاپ پول بی‌حساب و پرداخت وام‌های نجومی، نتیجه‌ای جز افزایش تورم ۵۰ درصدی و فشار شدید بر سفره مردم نداشته است. بانک آینده چند سال زیان انباشته داشت، بانک ملی هم پر از فساد مدیریتی است، و حالا همه چیز به اسم «ادغام» به گردن مردم افتاده؛ این یعنی هر ریال خطای بانک‌ها، هر اختلاس و تصمیم اشتباه، را مردم بیچاره باید بپردازند! سیستم بانکی ایران امروز لجن‌زار فساد و ناکارآمدی است و مردم تنها قربانی آنند!

این ادغام نشان می‌دهد چگونه ناکارآمدی، ریسک‌های بانکی و خلق پول بدون پشتوانه، بار سنگین خود را بر دوش مردم می‌اندازد. سپرده‌گذاران و شهروندانی که حتی نان شبشان تأمین نیست، با افزایش تورم و فشار اقتصادی، هزینه تصمیمات مدیریتی و بدهی‌های بانکی را می‌پردازند. این روند، نمونه‌ای از فاسدترین و ناکارآمدترین سیستم بانکی در ایران است که همچنان مردم را قربانی می‌کند.

@Iran_news_ajancy❤

دانشگاه شریف زیر سایه ترس؛ احضار دانشجویان و فرار استادان

دانشگاه شریف تبدیل به محیط ترس و فشار امنیتی شده است! دانشجویان به بهانه حجاب احضار می‌شوند، استادان ده‌ها ساله یکی‌یکی فرار می‌کنند و حقوق‌شان به اندازه یک کارمند معمولی است. نزدیک به ۷۰ استاد طی سه سال کشور را ترک کرده‌اند و نسل جوان علمی، در فضایی بسته و سرکوب‌گر، در حال ناامیدی است. دانشگاهی که روزی مهد علم بود، امروز محل سرکوب و خروج نخبگان شده و آینده علمی کشور در خطر جدی قرار دارد!

@Iran_news_ajancy❤

هفت‌تپه زیر سایه فساد؛ کارگران در اعتراض به نان و غذای حق‌شان اعتصاب کردند

شرکت کشت و صنعت نیشکر هفت‌تپه بار دیگر تبدیل به صحنه‌ای از فساد، اختلاس و زد و بندهای مدیریتی شده که مستقیم بر معیشت کارگران تأثیر گذاشته است. کارگرانی که سال‌ها بر سر سفره‌های پرحاشیه خصوصی‌سازی و مدیریت پرابهام نان خود را به سختی به دست آورده‌اند، امروز با تنگی حلقوم و حقوق معیشتی ناقص مجبور شدند فریاد اعتراض سر دهند.

امروز، کارگران اکثر واحدها، به ویژه کارگران کشاورزی، در درب اداره کشاورزی دست به اعتصاب زدند تا اعتراض خود را به وضعیت ناعادلانه و حق غذای ۶۰ هزار تومانی نشان دهند. این اعتصاب، فریادی روشن است علیه بی‌عدالتی، سوءمدیریت و نادیده گرفتن حقوق پایه‌ای کارگران که سال‌هاست ادامه دارد.

@Iran_news_ajancy❤

دامداران در بحران؛ تب برفکی و نبود نهاده‌ها، نتیجه مستقیم سیاست‌های دولت

کشاورزان و دامداران کشور بار دیگر زیر فشار شدید دولت قرار گرفته‌اند: نبود نهاده‌های دامی و شیوع بیماری کشنده تب برفکی، دام‌ها را تهدید می‌کند و بحران اقتصادی و زیستی را در بخش کشاورزی تشدید کرده است.

کارشناسان می‌گویند عامل اصلی این فاجعه، سیاست‌های ناکارآمد و کم‌توجهی دولت در تأمین نهاده‌های ضروری و کنترل بیماری‌ها است. دامداران هر روز شاهد تلفات دام‌های خود هستند و اقتصاد روستایی با بحران شدید مواجه شده است.

@Iran_news_ajancy❤

یارانه‌ها با شاخص غیرواقعی دولت، قربانی خانوارهای متوسط شد!

دولت در تازه‌ترین تصمیم خود برای دهک‌بندی و حذف یارانه‌ها، شاخص خرید خرد ماهانه ۱۰ میلیون تومان به ازای هر نفر تعیین کرده است. بر اساس این معیار، یک خانوار ۳ نفره که در طول ۶ ماه، مجموعاً ۵۰ میلیون تومان صرف خرید و اجاره کند، یارانه‌اش حذف خواهد شد.

دولت با شاخص جدید دهک‌بندی، خانوارهایی که واقعاً زندگی روزمره‌شان پرهزینه است، مثل خانواده ۳ نفره‌ای که ماهانه ۵۰ میلیون تومان صرف خرید و اجاره می‌کند، به راحتی از دریافت یارانه محروم می‌کند! این معیار غیرشفاف و ناعادلانه زندگی واقعی مردم را نادیده می‌گیرد!

روش محاسبه و ابزار نظارت مشخص نیست

هزینه‌ها در شهرهای بزرگ به شدت بالاتر از شهرهای کوچک است. یک خانواده ۳ نفره در تهران ممکن است ماهانه ۵۰ میلیون تومان صرف خرید و اجاره کند، اما این به معنای برخورداری از رفاه فوق‌العاده نیست، بلکه تنها بازتاب گرانی افسارگسیخته است.

شاخص جدید یارانه اگرچه هدفش حذف خانوارهای پردرآمد است، اما با معیارهای غیرشفاف و بی‌توجهی به هزینه واقعی زندگی، خطر حذف یارانه خانوارهای متوسط و کم‌درآمد را افزایش داده و فشار اقتصادی بر مردم را بیشتر می‌کند.

@Iran_news_ajancy❤

واردات عجیب؛ از آب‌پنیر تا ژل زیبایی — چرا کارخانه‌ها تعطیل‌اند و واردکننده‌ها پول پارو می‌کنند؟

در هفت سال اخیر، واردات ایران با افزایش ۱.۵ برابری از ۴۵ به ۷۳ میلیارد دلار جهش کرده است. اما نه مقدارِ کل که ترکیب اقلام وارداتی است که انگار طنزی تلخ را فریاد می‌زند: واردات ۵,۴۸۷ تن شلنگ، ۴,۶۵۷ تن آب‌پنیر و ۲۴ میلیون دلار آب‌پنیر، واردات ۲۵ تن کامپوزیت دندان‌پزشکی و حتی بیش از ۴۵ تن ژل تزریقی زیرپوستی فقط در سال ۱۴۰۳ — آمارهایی که پرسش بزرگ را دوباره در برابر سیاست‌گذار و تولیدکننده می‌گذارد: چرا تولید این کالاهای ساده و ضروری در داخل ممکن نشده است؟

این اعداد نه تنها تراز تجاری را تخریب می‌کنند، بلکه زنگ خطر وابستگی تکنیکی و اقتصادی را برای صنایع داخلی به صدا در می‌آورند. درحالی که شهرک‌های صنعتی و واحدهای تولیدیِ داخل یا با کمترین ظرفیت کار می‌کنند یا به تعطیلی کشانده شده‌اند، حجم گسترده‌ای از کالاهای نسبتاً ساده از خارج وارد می‌شود — پدیده‌ای که ریشه‌اش را باید در ترکیبی از سیاست‌های اقتصادی، ضعفِ حمایت از تولید ملی، تسهیلات ارزی مشکوک و سازوکارهای توزیع و تعرفه جست‌وجو کرد.

نظرات میدانی و کارشناسی حاکی از آن است که دسترسی آسان به ارز دولتی برای واردات، نبودِ حمایتیِ واقعی از تولید‌کننده و ضعف نظارت بر تجارت وارداتی، انگیزه‌ای قوی برای واردات اقلامی فراهم کرده که می‌توانست در داخل تولید و اشتغال‌زایی کند. نتیجه؟ شهرک‌های صنعتی ورشکسته، کارخانه‌های تعطیل، و حلقه‌ای از واردکنندگانِ سودجو(اقا زاده ها واقوام مسولین )که از شکاف سیاست‌گذاری سود می‌برند.

@Iran_news_ajancy❤