ما با این تصاویر بزرگ شدیم...
با تصویر مادری که میان زباله‌ها به دنبال تکه‌ای نان می‌گردد.
با کودکی که سهمش از آینده، کیسه‌ای پر از پلاستیک و کارتن شد.
با پدری که شرمنده سفره خالی خانواده‌اش بود.
سال‌ها به ما گفتند افتخار، موشک است؛ قدرت، بمب است؛ امنیت است.
اما ما هر روز چیز دیگری دیدیم...
سفره‌هایی که کوچک‌تر شدند.
داروهایی که نایاب‌تر شدند.
خانه‌هایی که دست‌نیافتنی‌تر شدند.
و مردمی که برای زنده ماندن، در میان زباله‌ها به دنبال زندگی گشتند.
ما با این تصاویر بزرگ شدیم...
با کسانی که در زباله‌ها به دنبال نان می‌گردند، نه با رؤیای آینده.
گفته می‌شود بهای هر موشک حدود ۲۰۰ هزار دلار است؛ یعنی با نرخ امروز، نزدیک به ۳۸ میلیارد تومان.
فقط با هزینه یک موشک، چند مدرسه می‌شد ساخت؟ چند بیمار را می‌شد درمان کرد؟ چند خانواده را می‌شد از فقر نجات داد؟ و چند کودک دیگر مجبور نبود در میان زباله‌ها به دنبال لقمه‌ای نان بگردد؟
ما با این تصاویر بزرگ شدیم...
کاش نسل بعد با تصویر کتاب، مدرسه، کار، امید و زندگی بزرگ شود؛ نه با تصویر زباله، جنگ و فقر.