«زباله‌های ۳۰ هزار دلاری چین، در ایران ۱۲ میلیارد!

بنزهای از رده‌خارجِ ۳۰ تا ۳۵ هزار دلاری، همان لگن‌هایی که چینی‌ها حتی نگاهشان هم نمی‌کنند چون کیفیت‌شان از حد «خودرو» هم پایین‌تر است.

اما همین آهن‌پاره‌های مردود، در ایرانِ، ناگهان تبدیل می‌شوند به ۸ تا ۱۲ میلیارد تومان ثروت بادآورده برای دلالان و واردکنندگان نورچشمی.

سؤال ساده اما آتشین:
این زباله‌های چهارچرخ را با دلار ۴۵ هزار تومنی وارد کردید یا دلار ۴۸ هزار تومنی؟
یا مثل همیشه، «دلار مخصوص خواص» بوده و «فاکتور مخصوص مردم»؟

نتیجه مثل همیشه روشن است:
کاسبی با جان مردم، جیب‌دوزی با ارز دولتی، و فروش زباله به اسم ماشین.

Iran_news_ajancy❤

بازار کالاهای اساسی؛ تورم بی‌رحم و وعده‌های بی‌نتیجه

بازار کالاهای اساسی در هفته منتهی به ۲۹ آبان ۱۴۰۴، چهره‌ای نگران‌کننده و دردناک از فشار تورم بر سفره مردم نشان داد.

بازار لبنیات:
افزایش لجام‌گسیخته قیمت لبنیات از ابتدای سال، بسیاری از خانواده‌ها را مجبور کرده تا برای صبحانه تنها به خرید پنیر بسنده کنند و سایر اقلام را حذف کنند. قیمت‌ها به قدری سرسام‌آور است که حتی با نرخ تورم ۴۰ درصدی، بسیاری از فرآورده‌ها از دسترس مردم عادی خارج شده‌اند.
سخنگوی انجمن صنایع لبنی می‌گوید صنعت لبنیات نیازی به نظارت خاص ندارد، اما واقعیت این است که مردم باید برای تغذیه فرزندان خود قربانی گرانی‌ها شوند.
در همین حال، قیمت گوشت مرغ و تخم‌مرغ نیز بالا رفته و هر شانه تخم مرغ تقریباً ۲۳۰ هزار تومان فروخته می‌شود؛ نمونه‌ای دیگر از بی‌نظمی و نابه‌سامانی بازار که فشار اقتصادی بر مردم را دوچندان می‌کند.

بازار برنج:
افزایش حدود ۱۸۰ درصدی قیمت برنج ایرانی در سال جاری، وضعیت معیشتی مردم را بیش از پیش تحت فشار قرار داده است. خطای آماری وزارت جهاد کشاورزی در اعلام میزان تولید، باعث شده کسری ۱.۴ میلیون تن برنج از طریق واردات جبران نشود و قیمت‌ها به سطوح غیرقابل تحمل برسد. بازار برنج وارداتی نیز در وضعیت بحرانی قرار دارد و کنترل قیمت‌ها همچنان ناکارآمد است.

طرح‌هایی مانند شارژ کالابرگ الکترونیک هنوز به مرحله اجرایی نرسیده‌اند و خانوارهای اول تا هفتم تنها از نظر روانی شاید تغییری حس کنند، نه در قدرت خرید واقعی.
مردم عادی تحت فشار تورم و گرانی بی‌سابقه هستند، وضعیت بازار کالاهای اساسی نشان می‌دهد که وعده‌های بی‌نتیجه و ناکارآمدی سیاست‌گذاران، سفره مردم را خالی‌تر و خشم عمومی را عمیق‌تر می‌کند.

Iran_news_ajancy❤

کالابرگ آبان رسماً منتفی شد؛ دوباره وعده، دوباره تعویق، دوباره بی‌برنامگی!

در حالی‌که مردم زیر فشار گرانی کمر خم کرده‌اند و آخرین روزهای آبان نفس‌هایشان را به شماره انداخته، مسئولان رسماً اعلام کردند که در این هفته هیچ کالابرگی توزیع نمی‌شود؛ یعنی دوباره همان سناریوی تکراریِ وعده‌های نصفه‌نیمه بدون اجرای واقعی.

در برنامه «گفت‌وگوی ویژه خبری»، وقتی مجری با صراحت پرسید: «یعنی این هفته کالابرگ نداریم؟»
مقام مسئول وزارت کار هم با همان لحن آشنا گفت:
«تکلیف طرح هفته آینده مشخص می‌شود.»
یعنی مردم باز هم باید منتظر باشن، امیدوار باشن، و در نهایت ناامید برگردن سر سفره‌ای که هر روز خالی‌تر می‌شود.

دلیل تعویق چیست؟
برای اجرای هر دوره کالابرگ ۲۵ همت نیاز است اما فقط ۵ همت تأمین شده؛ یعنی حدود یک‌پنجمِ منابع لازم. سازمان برنامه و بودجه هم همچنان در حالت «اگر شد، شاید، هنوز فرصت هست» به سر می‌برد.

در عمل یعنی چه؟
یعنی طرحی که قرار بود بخشی از فشار تورم را کم کند، خودش تبدیل به نماد آشفتگی مالی و ناتوانی مدیریتی شده؛ طرحی که هر ماه وعده داده می‌شود اما در نهایت به آخرین روز ماه که می‌رسیم، همان جمله تکراری را می‌شنویم: هنوز منابع تأمین نشده است.

مردم مانده‌اند با گرانی نجومی کالاهای اساسی و مسئولانی که حتی اجرای یک طرح حمایتی ساده را هم نمی‌توانند سر موعد انجام دهند.

Iran_news_ajancy❤

جنگل‌های هیرکانی

هم‌زمان آتش به چند نقطه دیگر هم سرایت کرده و دامنه فاجعه هر لحظه گسترده‌تر می‌شود.

این فقط یک حادثه نیست؛ هشدارِ بلندِ طبیعت است.
این جنگل‌ها—جنگل‌های هیرکانی، میراث هزاران‌ساله—نه چوب و نه خاک،
«جان» هستند. نفس کشورند. ریشه‌های زنده‌اند.

اما هر سال باید همان صحنه تکرار شود:
آتش، دود، نابودی… و مدیریتی که همیشه دیر می‌رسد.
جنگل می‌سوزد، مردم می‌سوزند، و باز هم کسی پاسخ نمی‌دهد که چرا هیچ برنامه جدی برای حفاظت، پیشگیری و مهار سریع این فاجعه‌های تکراری وجود ندارد؟

این درخت‌ها سرمایه نیستند؛
تاریخ و آینده ما هستند.
و امروز، درست جلوی چشمان ما، دارند خاموش می‌شوند… نه فقط زیر شعله‌های آتش،
بلکه زیر بی‌توجهی و کوتاهی مسئولانی که هر سال تنها «قول» می‌دهند.

Iran_news_ajancy❤

🔴گرانی بنزین،تدبیر اعتشاش روحانی

Iran_news_ajancy❤

🔴پیرزن روماتیسمی ،نماد چهل سال ناکامی

Iran_news_ajancy❤

🔴لحظه ریزش کوه در جاده چالوس
۲۹ آبان
Iran_news_ajancy❤

کاشان

«دختران در میدان، مادران پشت در؛ کاشان صحنه تحقیر رسمی زنان شد!

در کاشان، مادرانی که کیلومترها راه آمدند تا فقط ساکت روی صندلی‌های خالی بنشینند و مسابقه دخترانشان را ببینند، پشت درهای بسته ماندند.
برگزارکنندگان نه‌تنها اجازه ورود ندادند، بلکه تهدید کردند:
«اگر مادرها بیایند، دخترها را از مسابقه حذف می‌کنیم.»

در بسیاری از جاهای کشور همین داستان تکرار می‌شود:
این فقط ممنوعیت نیست—
تحقیر آشکار است.
زن در این حکومت فقط باید بسازد و بسوزد؛ حتی نگاه کردن هم برایش ممنوع است.»

Iran_news_ajancy❤

🔴ظریف مکانیسم ماشه را ندیدم!!!

Iran_news_ajancy❤

«این عدالت نیست؛ این فاجعه است!»

یک کاسب می‌گوید:
«تو فقط سه هفته صبر کن… نرخ‌ها سه بار عوض می‌شود! ما نه قیمت داریم، نه ثبات، نه آینده. هر روز با برچسب تازه بیدار می‌شویم.
وقتی کاسب شرمندهٔ مشتری است و مشتری شرمندهٔ جیب خالی،
دیگر اسمش گرانی نیست—
ورشکستگیِ زندگی مردم است.

Iran_news_ajancy❤

✅ وقتی پزشکیان فکر می‌کند کولر گازی، گاز مصرف می‌کند!


Iran_news_ajancy❤

هیرکانی در آتش، رسانه‌ها در سکوت، حکومت در خواب

جنگل‌های الیت چالوس از ۱۰ آبان در حال سوختن‌اند؛
نه یک روز، نه دو روز—
هفته‌هاست که مردم محلی تنها مانده‌اند و با دست خالی جلوی آتش ایستاده‌اند.

وقتی فریادها بالا گرفت و تصاویر سوختن هیرکانی در شبکه‌های اجتماعی چرخید،
آن‌وقت حکومت—آن هم با تأخیر—به تکاپو افتاد.
و حالا همان رسانه‌هایی که سه هفته سکوت مطلق داشتند،

یک پرواز، یک سوتی… و ناگهان رسانه‌ها بیدار شدند!

اما امروز چه شد؟
یک پرواز انجام شد—آن‌ هم بعد از «نقص فنی»—و ناگهان همه خبرگزاری‌ها بوق‌کرنا کردند!

این‌جاست که آدم حیرت می‌کند:
چطور ممکن است فاجعه‌ای به بزرگی سوختن یکی از مهم‌ترین جنگل‌های جهان
در لیست سانسور رسمی قرار بگیرد و بخش بزرگی از مردم حتی خبر نداشته باشند؟

Iran_news_ajancy❤

هیرکانی هفته‌هاست می‌سوزه،
ما فقط می‌بینیم؛
اونا فقط خبرِ «یک پرواز» رو جار می‌زنن!

۸ هکتار جنگلِ چندمیلیون‌ساله خاکستر شد
و تازه یادشون افتاده کاری کنن.

حکومت هفته‌ها سکوت کرد،
خبررسانی را سانسور کرد،
و وقتی یک «پرواز نصفه‌نیمه» انجام شد،
رسانه‌ها طوری خبرش را پخش کردند
انگار فاجعه را نجات داده‌اند!

Iran_news_ajancy❤

#ارسالی
اصفهان
امروز بستر رود را تبدیل به «سن و پیست» می‌کنند،
فردا رسماً می‌شود پیست موتورسواری!

این فاجعه طبیعی نبود؛ نابودیِ برنامه‌ریزی‌شده بود.
لعنت بر کسانی که زاینده‌رود و شهر ما را به این روز انداختند.

Iran_news_ajancy❤