پنجمین شب و ششمین روز تحصن اعتراضی متقاضیان پروژه ۸۱۱۲ واحدی نهضت ملی مسکن اراک

تحصن اعتراضی متقاضیان پروژه ۸۱۱۲ واحدی نهضت ملی مسکن اراک وارد پنجمین شب و ششمین روز خود شد.
معترضان می‌گویند مطالبه آنان دیگر شنیدن وعده‌های تازه نیست؛ بلکه خواستار اعلام رسمی، شفاف و مکتوب درباره وضعیت پروژه، زمان‌بندی اجرای تعهدات و پاسخگویی مسئولان هستند. به گفته آنان، پایان این تحصن تنها در صورتی امکان‌پذیر خواهد بود که مطالبات متقاضیان به‌صورت رسمی اعلام و برای اجرای آن تضمین عملی ارائه شود.
به گفته معترضان، وعده‌های شفاهی، بدون نتیجه و اقدام عملی، پاسخی به پنج سال انتظار، پرداخت هزینه‌ها و پیگیری مستمر متقاضیان نیست.

وقتی اجرای قانون به قدرت و موقعیت گره بخورد!

انگار قانون فقط برای مردم نوشته شده است.
خریدارانی که ماه‌ها پیش با پرداخت پیش‌پرداخت، به وعده‌های تولیدکننده اعتماد کردند، امروز باید هزینه تأخیرها و افزایش قیمت‌ها را هم بپردازند.
در حالی که به استناد مصوبه ۴۷۳، افزایش قیمت نباید شامل بخشی از مبلغی شود که پیش‌تر به‌عنوان پیش‌پرداخت تسویه شده است

ما با این تصاویر بزرگ شدیم...
با تصویر مادری که میان زباله‌ها به دنبال تکه‌ای نان می‌گردد.
با کودکی که سهمش از آینده، کیسه‌ای پر از پلاستیک و کارتن شد.
با پدری که شرمنده سفره خالی خانواده‌اش بود.
سال‌ها به ما گفتند افتخار، موشک است؛ قدرت، بمب است؛ امنیت است.
اما ما هر روز چیز دیگری دیدیم...
سفره‌هایی که کوچک‌تر شدند.
داروهایی که نایاب‌تر شدند.
خانه‌هایی که دست‌نیافتنی‌تر شدند.
و مردمی که برای زنده ماندن، در میان زباله‌ها به دنبال زندگی گشتند.
ما با این تصاویر بزرگ شدیم...
با کسانی که در زباله‌ها به دنبال نان می‌گردند، نه با رؤیای آینده.
گفته می‌شود بهای هر موشک حدود ۲۰۰ هزار دلار است؛ یعنی با نرخ امروز، نزدیک به ۳۸ میلیارد تومان.
فقط با هزینه یک موشک، چند مدرسه می‌شد ساخت؟ چند بیمار را می‌شد درمان کرد؟ چند خانواده را می‌شد از فقر نجات داد؟ و چند کودک دیگر مجبور نبود در میان زباله‌ها به دنبال لقمه‌ای نان بگردد؟
ما با این تصاویر بزرگ شدیم...
کاش نسل بعد با تصویر کتاب، مدرسه، کار، امید و زندگی بزرگ شود؛ نه با تصویر زباله، جنگ و فقر.