این هم از وضعیت معیشت معلمان مملکت

وضعیت معیشت معلمان با این حقوق ها اصلا خوب نیست....

اجاره خونه مناطق حاشیه ای در بسیاری از شهرها خیلی بیشتر از کل حقوق یک معلم است

گزارشی از بازار عینک‌فروشان اصفهان؛ رکود بازار، اما استقبال از مدل‌های کلاسیک

بازار عینک اصفهان این روزها بیش از هر زمان دیگری تحت تأثیر کاهش قدرت خرید مردم قرار گرفته است. فعالان این صنف می‌گویند فروش نسبت به سال‌های گذشته افت محسوسی داشته، اما در میان مشتریان، کیفیت، دوام و قیمت مناسب همچنان مهم‌تر از مدهای زودگذر است.
یکی از فعالان باسابقه بازار عینک اصفهان که خانواده‌اش چند دهه در این حرفه فعالیت دارند، می‌گوید: «عینک برای بسیاری از افراد یک کالای ضروری است؛ هم نقش درمانی دارد و هم بخشی از استایل افراد را شکل می‌دهد. اصفهانی‌ها معمولاً به دنبال مدل‌های فشن نیستند و بیشتر کیفیت، ماندگاری و قیمت منطقی را در نظر می‌گیرند.»
به گفته او، در سال‌های اخیر سلیقه مشتریان نیز تغییر کرده و مدل‌های ساده و کلاسیک بیشترین استقبال را دارند. فریم‌های کلاب‌مستر، ویفر و مدل‌های مربعی همچنان پرفروش‌ترین انتخاب بازار هستند؛ مدل‌هایی که هم برای استفاده روزمره مناسب‌اند و هم دیرتر از مد می‌افتند.
فعالان این بازار می‌گویند اگرچه تقاضا برای عینک همچنان وجود دارد، اما کاهش قدرت خرید باعث شده تعداد فروش نسبت به گذشته به شکل محسوسی کاهش یابد.
در بخش قیمت‌ها نیز بیشترین افزایش مربوط به عدسی‌ها بوده است. وابستگی به واردات، فناوری تولید و نوسانات نرخ ارز، قیمت عدسی را به‌شدت افزایش داده است. در حال حاضر، عدسی‌های پلاستیکی سفید اقتصادی‌ترین گزینه بازار محسوب می‌شوند، اما برای افرادی که کیفیت بالاتر، شفافیت بیشتر یا پوشش‌های ویژه می‌خواهند، برندهایی مانند هویا و زایس با قیمت‌های بالاتری عرضه می‌شوند.
در بازار فریم نیز شرایط مشابهی حاکم است. برخی مدل‌های جدید نسبت به سال‌های گذشته تا ۱۲۰ درصد افزایش قیمت داشته‌اند. به گفته فروشندگان، تولید داخلی سهم اندکی از بازار را در اختیار دارد و بخش عمده فریم‌های موجود، به‌ویژه از چین، وارد می‌شود.
قیمت‌ها نیز طیف گسترده‌ای را شامل می‌شود؛ از فریم‌های اقتصادی با قیمت حدود ۱۹۸ هزار تومان تا فریم‌های برند که قیمت آن‌ها به حدود ۲۰ میلیون تومان می‌رسد.
فعالان این صنف معتقدند بازار عینک نیز مانند بسیاری از بازارهای دیگر، بیش از آنکه با کمبود مشتری روبه‌رو باشد، با کاهش قدرت خرید مردم دست‌وپنجه نرم می‌کند؛ موضوعی که باعث شده بسیاری از خریداران به جای انتخاب مدل دلخواه، تنها به دنبال گزینه‌ای باشند که با بودجه‌شان سازگار باشد.

بحران بقا و باج‌خواهی بی‌سابقه رژیم ولایت فقیه در تنگه هرمز، حمل‌ونقل دریایی در یکی از حیاتی‌ترین آبراه‌های جهان را به مرز فروپاشی کشانده است. ائتلافی از بزرگ‌ترین انجمن‌های کشتیرانی بین‌المللی در نامه‌ای به سازمان ملل متحد هشدار دادند که تلاش رژیم ایران برای تحمیل عوارض غیرقانونی، یک بدعت خطرناک و ضربه‌ای مهلک به امنیت انرژی جهانی است. آمارها فاجعه‌بار است؛ تردد روزانه کشتی‌ها از ۱۵۰ فروند به کمتر از ۱۲ فروند سقوط کرده است. این یعنی خفگی کامل اقتصادی و تورم تازیانه‌ای جدید بر گرده مردم ایران. در حالی که مقامات رژیم بازگشایی تنگه را به باج‌خواهی سیاسی مشروط می‌کنند، هزینه‌های این سیاست‌های ضد مردمی مستقیماً از سفره‌های خالی کارگران و معیشت توده‌های مردم پرداخت می‌شود. تداوم این روند نشان می‌دهد که حفظ بقای رژیم بر امنیت غذایی شهروندان مقدم شمرده می‌شود.

🔴 صدای دو انفجار مهیب در نزدیکی یک نفتکش در تنگه هرمز، بار دیگر زنگ خطر ناامنی در حیاتی‌ترین شاهراه انرژی جهان را به صدا درآورد. سازمان عملیات تجارت دریایی انگلیس اعلام کرد این حادثه در ۹ مایل دریایی جنوب‌شرقی منطقه کمزار عمان رخ داده است. در حالی که نفتکش و خدمه آن آسیب ندیده‌اند، انگشت اتهام ناظران بین‌المللی بار دیگر به سمت رژیم ولایت فقیه نشانه رفته است؛ رژیمی که حفظ بقای خود را بر امنیت اقتصادی و معیشت مردم مقدم می‌داند و با ایجاد بحران‌های دریایی، تلاش می‌کند بحران‌های عمیق داخلی خود را صادر کند. بهای این تنش‌آفرینی‌های مخرب را مردم ایران با تورم فزاینده و سقوط ارزش پول ملی پرداخت می‌کنند.

فریاد یک شهروند از گرانی؛ «برای خرید روغن هم باید دو روز کار کنیم»

همین روغن و رب [گوجه‌فرنگی] را به قیمت ۲ میلیون [تومان] خریدم. کدام یک از درد دل‌هایمان را بگوییم؟
از زمانی که شما، آقای پزشکیان، بر سر کار آمدید، ما بیچاره شدیم؛ دچار کمردرد و پادرد شدیم، پیر شدیم، در هم شکستیم و از فشار کار و زندگی دچار آلزایمر شده‌ایم
ما باید دو روز تلاش کنیم تا تنها هزینه خرید یک بطری روغن را به دست آوریم. شما زندگی را به کام تک‌تک مردم تلخ کرده‌اید. این حق مردم نیست؛ این حق مردم نیست
آقای پزشکیان. شما خوشبختی را برای تک‌تک ما به یک رویا تبدیل کردید و مملکت را به نابودی کشاندید.
آیا نگاهی به مردم انداخته‌اید که چه بلایی بر سرشان آمده است؟
آیا نگاهی به سفره‌های مردم کرده‌اید؟ لعنت بر شما و مسئولین؛ لعنت بر شما و مسئولین»

بازنشستگان؛ سود سپرده‌ها کجاست؟

بازنشستگان از تأخیر یا مشکل در پرداخت سود سپرده‌های خود در بانک صادرات گلایه دارند و می‌گویند پولی که برای گذران زندگی روی آن حساب کرده‌اند، به‌موقع در اختیارشان قرار نمی‌گیرد.
یکی از بازنشستگان می‌گوید: «ما سال‌ها کار کردیم و امروز همین مبالغ اندک برای هزینه‌های زندگی‌مان اهمیت دارد. وقتی پرداخت سود هم با مشکل مواجه می‌شود، فشار بیشتری به خانواده‌ها وارد می‌شود.»

کالابرگ یک میلیون تومانی؛ سفره‌ای که کوچک‌تر از همیشه شده است

اگر قرار باشد یک خانوار با یک میلیون تومان کالابرگ ماهانه خرید کند، سهم هر کالا به این اندازه می‌رسد:
🥛 شیر: ۱.۴ لیتر
🥩 گوشت قرمز: فقط ۱۶ گرم!
🛢 روغن مایع: ۸۰ گرم
🍚 شکر: ۲۱۰ گرم
🧀 پنیر: ۹۰ گرم
🥚 تخم‌مرغ: ۱۴۵ گرم
🍝 ماکارونی: ۴۳۵ گرم
حبوبات: ۷۰ گرم
🥬 سبزی: ۳.۷ کیلوگرم
🥣 ماست: ۴۰۰ گرم
🍗 مرغ: ۱۶۰ گرم
🍚 برنج: ۲۱۵ گرم
🍎 میوه: ۹۰۰ گرم
این اعداد فقط چند رقم روی کاغذ نیست؛ تصویر کوچک شدن سفره‌ای است که هر روز زیر فشار گرانی، کوچک‌تر می‌شود.
وقتی کالابرگ حتی توان تأمین مقدار ناچیزی از مواد غذایی یک خانواده را ندارد، سؤال این است: با این درآمد و این قیمت‌ها، مردم چگونه باید زندگی کنند؟

۲۶۰۰ میلیارد تومان برای تبلیغات؛ پول فولاد مبارکه کجا هزینه شد؟

بر اساس صورت‌های مالی منتشرشده، شرکت فولاد مبارکه اصفهان در سال گذشته حدود ۲ هزار و ۶۰۰ میلیارد تومان تحت عنوان هزینه تبلیغات، آگهی و مطبوعات پرداخت کرده است.
همچنین در همین دوره، بیش از ۴۷۴ میلیارد تومان نیز با عنوان سهم اتاق بازرگانی (سه در هزار و چهار در هزار) به اتاق بازرگانی پرداخت شده است.

این ۲۶۰۰ میلیارد تومان دقیقاً به کدام رسانه‌ها، خبرگزاری‌ها، مطبوعات و شرکت‌های تبلیغاتی پرداخت شده است؟

جاده‌های مرگ، خودروهای ناایمن؛ حاصل سال‌ها بی‌توجهی

تصادف زنجیره‌ای ۱۲ خودرو در محور یاسوج–اصفهان، دست‌کم ۱۹ مصدوم بر جای گذاشت.
هر روز خبر تصادف، هر روز کشته و مجروح؛ انگار جاده‌ها به قتلگاه تبدیل شده‌اند.
وقتی ایمنی جاده‌ها، کیفیت خودروها و مدیریت زیرساخت‌ها سال‌ها نادیده گرفته می‌شود، نتیجه چیزی جز تکرار این حوادث تلخ نیست.

فریاد یک شهروند از گرانی؛ «برای خرید روغن هم باید دو روز کار کنیم»

همین روغن و رب [گوجه‌فرنگی] را به قیمت ۲ میلیون [تومان] خریدم. کدام یک از درد دل‌هایمان را بگوییم؟
از زمانی که شما، آقای پزشکیان، بر سر کار آمدید، ما بیچاره شدیم؛ دچار کمردرد و پادرد شدیم، پیر شدیم، در هم شکستیم و از فشار کار و زندگی دچار آلزایمر شده‌ایم
ما باید دو روز تلاش کنیم تا تنها هزینه خرید یک بطری روغن را به دست آوریم. شما زندگی را به کام تک‌تک مردم تلخ کرده‌اید. این حق مردم نیست؛ این حق مردم نیست
آقای پزشکیان. شما خوشبختی را برای تک‌تک ما به یک رویا تبدیل کردید و مملکت را به نابودی کشاندید.
آیا نگاهی به مردم انداخته‌اید که چه بلایی بر سرشان آمده است؟
آیا نگاهی به سفره‌های مردم کرده‌اید؟ لعنت بر شما و مسئولین؛ لعنت بر شما و مسئولین»

کالابرگ یا ورشکستگی کاسب؟ فروش امروز، پول یک ماه بعد؛ نسخه‌ای برای نابودی کسبه

دولت از جیب کاسب خرج می‌کند!
«آقای رئیس‌جمهور، شما می‌گویید پول کالابرگ را یک ماه بعد به حساب کسبه واریز می‌کنید و اسمش را خبر خوش گذاشته‌اید.
اما در این یک ماه، قیمت اجناس هر روز بالا می‌رود. من با چه سرمایه‌ای دوباره همان کالا را جایگزین کنم؟
شما از ما می‌خواهید کالا را امروز تحویل مردم بدهیم، اما پولش را یک ماه بعد بگیریم؛ آن هم در بازاری که قیمت‌ها هر روز تغییر می‌کند و شرکت‌های پخش دیگر مثل گذشته چک‌های بلندمدت قبول نمی‌کنند.
از یک طرف اگر کالابرگ را قبول نکنیم، با تذکر و قانون روبه‌رو می‌شویم؛ از طرف دیگر، اگر قبول کنیم، سرمایه‌مان آب می‌شود.
کسبه هم جزو همین مردم هستند. چرا باید هزینه سیاست‌های دولت را از جیب خودشان پرداخت کنند؟

اگر قرار است ما یک ماه به دولت نسیه بدهیم، چه کسی سرمایه از دست‌رفته ما را جبران می‌کند؟
در حالی که من جنس را به قیمت واقعی می‌فروشم، شرکت‌های تأمین‌کننده که پیش‌تر چک‌های سه ماهه می‌پذیرفتند، اکنون به بهانه شرایط جنگی از دریافت چک خودداری می‌کنند .
تو را به خدا با مردم چنین نکنید؛ شما مردم را به روز سیاه نشانده‌اید . شما که خود را رئیس‌جمهور می‌نامید، در واقع تنها مدیریت تخریب و ورشکستگی کسبه را بر عهده دارید

با این شیوه، نه فقط سفره مردم، بلکه چراغ سوپرمارکت‌ها و مغازه‌های محله هم یکی‌یکی خاموش خواهد شد.»

هرمزگان؛ صف بنزین تمام نمی‌شود، صبر مردم چرا!؟

این روزها در هرمزگان، مردم با صف‌های طولانی مقابل جایگاه‌های سوخت و کمبود کارت‌های آزاد دست‌وپنجه نرم می‌کنند.
یکی می‌گوید:
«تنها درآمدم مسافرکشی است؛ با این وضعیت نمی‌دانم چطور خرج زندگی‌ام را دربیاورم.»
دیگری می‌گوید:
«سه ساعت در صف ایستادم، اما وقتی نوبتم شد، بنزین جایگاه تمام شده بود.»
شخص دیگری می‌نویسد:
«چون بنزین نداشتم و سوخت جایگاه هم تمام شد، ماشینم را همان‌جا رها کردم.»
مردم می‌پرسند:
امروز که ۱۶ مرداد نیست، چرا بیشتر جایگاه‌ها کارت سوخت آزاد ندارند؟
در گرمای طاقت‌فرسای بندرعباس، مردم باید ساعت‌ها در صف بایستند تا شاید فقط ۱۵ لیتر بنزین بگیرند؛ آن هم در حالی که بخش زیادی از همان سوخت، صرف روشن نگه داشتن کولر خودرو در گرمای بالای ۴۵ درجه می‌شود.
این فقط یک صف بنزین نیست؛ صفی از وقت، اعصاب و معیشت مردمی است که هر روز هزینه بیشتری برای زندگی می‌پردازند.

رییس‌جمهور ایالات متحده آمریکا روز پنچشنبه ۱۵مرداد۱۴۰۵ در کاخ سفید و در گفتگو با خبرنگاران اعلام کرد «جنگ با ایران خیلی زود به پایان می‌رسد و یک توافق بر سر بازگشایی تنگه هرمز ممکن است به زودی حاصل شود.»
«دونالد ترامپ» در پاسخ به این پرسش که «آیا توافقی برای بازگشایی تنگه هرمز به دست آمده است؟»، گفت: «نمی‌خواهم بگویم حاصل شده، اما الان تا حدی باز است».
او مجددا بر اینکه آمریکا بر تنگه هرمز کنترل دارد تاکید کرد و گفت :«بعید می‌دانم بتوانند خیلی بیشتر ادامه دهند».

👈امام‌جمعه رشت : دستور دادم عکس هیچ زنی رو نزنن سنگ قبر، نا سلامتی مسلمونیم

«بازار از کنترل خارج شد؛ قیمت‌ها دقیقه‌ای عوض می‌شوند»

قیمت‌ها دیگر سالانه تغییر نمی‌کنند؛ دقیقه‌ای عوض می‌شوند!
یک کاسب می‌گوید:
«فروش کالا دیگر از خودِ گرانی هم سخت‌تر شده است. قبلاً قیمت‌ها شاید سالی یک‌بار تغییر می‌کرد، اما امروز هر روز و گاهی هر چند ساعت یک‌بار عوض می‌شود.
بزرگ‌ترین مشکل ما فقط فروش نیست؛ توضیح دادن قیمت‌ها به مشتری است.
مشتری کالایی را برمی‌دارد که قیمت درج‌شده روی آن مربوط به گذشته است، اما قیمت جدید چند برابر شده. هرچه توضیح می‌دهیم که کارخانه یا شرکت پخش قیمت را تغییر داده، باورش برای مردم سخت است.
مشتری فکر می‌کند فروشنده گران‌فروشی می‌کند، در حالی که خود ما هم قربانی همین بی‌ثباتی هستیم.
در بازاری که قیمت‌ها هر لحظه تغییر می‌کند، نه فروشنده آرامش دارد، نه خریدار اعتماد!

«کس نخارد پشت من»؛ وقتی مردم جای حکومت را می‌گیرند

امروز بسیاری از مردم به این نتیجه رسیده‌اند که تنها تکیه‌گاهشان خودشان هستند؛ همان ضرب‌المثل قدیمی که می‌گوید: «کس نخارد پشت من، جز ناخن انگشت من.»مردم چاره‌ای جز تکیه بر خودشان ندارند؛ سهمشان از سال‌ها وعده، فقط گرانی، بیکاری، فشار معیشتی و مطالبات بی‌پاسخ بوده است.
چگونه برای جنگ، موشک، نیروهای نیابتی و نمایش‌های پرهزینه همیشه بودجه وجود دارد، اما برای ساخت یا تعمیر چند کیلومتر جاده، منابع کافی پیدا نمی‌شود؟
نمونه‌اش همین دیروز در گرمسار بود.
پس از گزارش‌های مکرر درباره وضعیت نامناسب جاده بنکوه به کبوتردره و بی‌نتیجه ماندن پیگیری‌ها، جمعی از مردم منطقه با کمترین امکانات، بیل و کلنگ به دست گرفتند و خودشان عملیات زیرسازی مسیر را آغاز کردند.
نه پیمانکاری در کار بود، نه ماشین‌آلات سنگین؛ فقط مردمی که تصمیم گرفتند منتظر نمانند.
در این حرکت، عشایر، الیکایی‌ها، کُردها، گیلک‌ها و دیگر اهالی منطقه، دوشادوش هم ایستادند تا کاری را انجام دهند که انتظار می‌رفت متولیان آن انجام دهند.

بازارهای جهانی با افزایش بهای نفت و کاهش شاخص‌های سهام مواجه شدند؛ روندی که به گفته خبرگزاری‌های بین‌المللی تحت تاثیر کاهش امیدها به بازگشایی کامل تنگه هرمز و انتظار سرمایه‌گذاران برای انتشار گزارش اشتغال آمریکا شکل گرفته است.

تردد دریایی از تنگه هرمز، با وجود توقف حملات متقابل میان آمریکا و جمهوری اسلامی، همچنان به‌شدت پایین‌تر از سطح پیش از جنگ است.
بر اساس داده‌های شرکت اطلاعات کشتیرانی کپلر، از دوشنبه تا پنجشنبه این هفته تنها ۳۳ کشتی از تنگه هرمز عبور کرده‌اند؛ در مدت مشابه هفته گذشته این رقم ۵۰ فروند بود. روز پنجشنبه نیز فقط چهار کشتی از این آبراه عبور کردند.

احمد بخشایش اردستانی، عضو کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجی مجلس، گفت مذاکرات تهران و واشینگتن درباره تنگه هرمز از طریق عمان در حال انجام است و مسقط در این گفت‌وگوها نقش واسطه میان جمهوری اسلامی و آمریکا را بر عهده دارد.