🔻🔺محرومیت جمال عاملی از رسیدگی پزشکی در زندان اوین

جمال عاملی، زندانی سیاسی محبوس در زندان اوین به بیماری خودایمنی مبتلاست. این زندانی سیاسی با وجود اینکه با وضعیت جسمانی نامساعدی مواجه است، از رسیدگی تخصصی پزشکی و اعزام به بیمارستان محروم مانده است.

یک منبع مطلع نزدیک به خانواده این زندانی سیاسی به هرانا گفت: در حالی که مقرر شده بود آقای عاملی برای امور درمانی به بیمارستان خارج از زندان اعزام شود، مسئولین مربوطه اعلام کردند که هزینه های بیمارستان را زندان پرداخت نخواهند کرد. این موضوع منجر شد که جمال به بیمارستان اعزام نشود. او در حالی از رسیدگی پزشکی محروم مانده است که به بیماری خودایمنی مبتلاست و در صورت عدم مراجعه مستمر به پزشک و دسترسی به داروهای مختلف، به درگیر شدن ستون فقرات و تبعات ناشی از این بیماری، می‌انجامد.

جمال عاملی در تاریخ هجدهم فروردین ماه سال جاری، پس از مراجعه به شعبه یکم اجرای احکام دادسرای اوین بازداشت و جهت تحمل دوران محکومیت خود به بند هشت زندان اوین منتقل شد.

وی در بهمن ماه سال گذشته، توسط شعبه ۲۶ دادگاه انقلاب تهران به ریاست ایمان افشاری از بابت اتهامات «اجتماع و تبانی برای ارتکاب جرم بر ضد امنیت داخلی/ خارجی» و «تبلیغ علیه نظام جمهوری اسلامی ایران» به یک سال حبس تعزیری محکوم شد.

آقای عاملی در سال ۱۴۰۱ نیز به مرجع قضایی احضار و پس از چند ساعت بازجویی آزاد شده بود. او پیشتر نیز به واسطه فعالیت های خود سابقه بازداشت و برخوردهای قضایی را داشته است.

🆔@javanmardi77

🔻🔺تمدید قرار بازداشت ناهید بهروزی در زندان کچویی کرج

قرار بازداشت ناهید بهروزی (فروهری)، شهروند بهائی ساکن شهرستان فردیس، به مدت یک ماه دیگر تمدید شده است و قرار وثیقه‌ای که برای آزادی وی صادر کرده بودند نیز از پرونده او حذف شده است.

طبق گزارش کانون حقوق بشر ایران، وی علیرغم گذشت ۴۰ روز از زمان بازداشت کماکان در زندان کچویی کرج در بلاتکلیفی به سر می‌برد.

گفته می شود  وضعیت جسمانی او  که به بیماری آسم مبتلاست در این مدت وخیم‌تر شده و نیازمند رسیدگی پزشکی است.

چندی پیش خانواده خانم بهروزی داروهای مورد نیاز او اعم از اسپری آسم را به زندان بردند اما مسئولین مربوطه از دریافت آن امتناع کردند. سپس یک اسپری آسم که تاریخ انقضای آن گذشته بود را از بهداری زندان به او تحویل دادند.

🆔@javanmardi77

🔻🔺کارشکنی ضابط قضایی در تایید عدم تحمل حبس در پرونده مسیب رئیسی یگانه

مسیب رئیسی یگانه، زندانی سیاسی از وضعیت نامساعد جسمانی رنج می‌برد و درخواست عدم توانایی در تحمل حبس وی با دخالت ضابط قضائی، به پزشکی قانونی ارجاع نشده است.

یک منبع مطلع نزدیک به خانواده این زندانی سیاسی ضمن تأیید این خبر به هرانا گفت: آقای رئیسی یگانه از مشکلات متعدد جسمانی رنج می‌برد و درخواست عدم توانایی در تحمل حبس وی با دخالت ضابط قضائی تاکنون به پزشکی قانونی ارجاع نشده است.

این منبع مطلع، لرزش دست، تنگی نفس و مشکلات روانی که به مرور زمان تشدید شده‌اند را از جمله مشکلات جسمانی این زندانی عنوان کرد و افزود: مسیب در زندان، از رسیدگی پزشکی مناسب نیز محروم مانده است.

مسیب رئیسی یگانه در تاریخ بیست وهشتم فروردین ماه ۱۴۰۲، توسط نیروهای امنیتی در منزل شخصی خود واقع در تهران بازداشت و به زندان اوین منتقل شد.

اواسط مهرماه سال گذشته، این زندانی به صورت تنبیهی به سلول انفرادی منتقل شد و تا اوایل آبان ماه را در آنجا بسر برد.

وی در آذرماه سال گذشته، توسط شعبه بیست و ششم دادگاه انقلاب تهران به ریاست قاضی ایمان افشاری مجموعا به بیست و سه سال و هشت ماه حبس محکوم شد. بر اساس اطلاعات دریافتی هرانا؛ مدت هفت سال از این میزان حبس تایید شده است.

او که سابقه مشکلات اعصاب و روان دارد، در تاریخ هفدهم اسفند ۱۴۰۲، از طریق بلعیدن قرص دست به خودکشی زد و به بیمارستان لقمان منتقل شد و علیرغم ناتمام ماندن مراحل درمان به زندان اوین بازگردانده شد.

مسیب رئیسی یگانه، متولد ۱۳۶۲ پیش از این نیز از بابت فعالیت های خود سابقه بازداشت و تحمل حبس را داشته است.

🆔@javanmardi77

🔻🔺زمین لرزه اطراف فنوج را لرزاند

دقایقی پیش زمین لرزه ای به بزرگی ۴.۳ ریشتر فنوج را لرزاند. زمین لرزه کانون N در عمق ۱۰ کیلومتری و در فاصله ۱۳ کیلومتری فنوج در سیستان و بلوچستان عنوان شده است .

این زمین لرزه در منطقه بنت و آسپیک در استان سیستان و بلوچستان نیز احساس شد.


🆔 @javanmardi77

🔺🔻افشاگری تکان‌دهنده «محمد محمدی»، دوست زنده‌یاد «محسن شکاری» درباره بازداشت، شکنجه و اتهاماتی که توسط نهادهای اطلاعاتی خامنه‌ای خائن علیه او وارد شده است.

🆔@javanmardi77

🔺🔻در پی بلوطی که از سینه‌ات رویید

«امجد حسین‌پناهی»، برادر سربدار جاویدنام «رامین حسین‌پناهی» در آستانه سالگرد قتل حکومتی این جانباخته راه آزادی با انتشار ویدئویی در اینستاگرام نوشت:

در پی بلوطی که از سینه ات رویید

مستندی از زندگی و تجربه دایە شریفه و جستجوی او برای مزار فرزندش جانباختە رامین حسین پناهی.

به کارگردانی «N.arbeba ( Secret)» آنچه می‌بینید گزیده‌ای کوتاه از این مستند است که در آینده نزدیک کل تولید آن منتشر خواهد شد.

🆔@javanmardi77

🔻🔺تداوم اعتراضات کارکنان شرکت نفت فلات‌قاره علیه بی‌عدالتی

کارکنان شرکت نفت فلات‌قاره در منطقه عملیاتی لاوان و پالایشگاه گاز پارسیان با برپایی اعتصاب اعلام کردند که تا تحقق مطالبات خود به اعتراضات ادامه خواهند داد.

معترضان مطالبات خود را اینگونه مطرح کرده‌اند: حذف سقف‌حقوق، حذف محدودیت حق‌سنوات بازنشستگی، اجرای کامل ماده۱۰، پرداخت بک-پی ماده۱۰، عدم تفکیک مشاغل در مناطق عملیاتی، استرداد مازاد مالیات کسرشده.

🆔@javanmardi77

🔺🔻برای سالگرد قتل حکومتی رامین حسین‌پناهی

رفیق حسین‌پناهی، برادر جاویدنام «رامین حسین‌پناهی» در آستانه سالگرد قتل حکومتی این جانباخته راه آزادی با انتشار ویدئویی تحت عنوان «آخرین لبخند شیرین رامین» نوشت:

شکنجه و رنج‌هایی که جلادان رژیم بر رامین روا داشتند، نتوانست او را به زانو در بیاورد.

روز هفدهم شهریور، سازمان اطلاعات خانواده‌ام را برای آخرین دیدار با رامین به تهران فراخواند. مادر، خواهر و برادرم وارد تهران شدند. رامین نُه روز بود که اعتصاب غذا کرده و لب‌هایش را دوخته بود.

تنها به مادرم، «دایە شریفە»، اجازه ملاقات دادند. قبل از ملاقات، یکی از مأموران اطلاعات به مادرم گفته بود که اگر رامین اعتصاب غذایش را متوقف کند، اعدامش نمی‌کنیم.

مادرم را به اتاق کوچکی بردند و بعد از چند دقیقه، پسری گندم‌رو با جسمی نحیف و لب‌های دوخته‌شده، با صدای زنجیرهای پاهایش همراه فریادهای مادرم، تمام زندان‌ها را به لرزه در آورد.

مادرم از رامین می‌خواهد دست از اعتصاب غذا بردارد، اما رامین او را در آغوش می‌گیرد و اشک‌هایش را با دست‌های بسته‌اش پاک می‌کند. در حالی که نمی‌تواند حرف بزند، به مادرم اشاره می‌کند که نامه‌ای برایتان نوشته‌ام. مادرم فریاد زد و به رامین التماس کرد که لب‌هایش را باز کند و اعتصاب غذایش را بشکند.

رامین دستش را روی شانه‌های مادرم گذاشت و با اشاره خداحافظی کرد. مأموران اطلاعات درب اتاق را باز کردند و مادرم و رامین را از هم جدا کردند. ساعتی بعد، رامینمان را به دار آویختند.

فردای آن شب، مادر و خواهرم را به قبرستان بهشت ​​زهرا در تهران بردند تا آخرین دیدار بین مادرم و رامین بی‌جان باشد. آن موقع بود که مادرم پیکر مطهر رامین را دید، او را در آغوش گرفت و لب‌های دوخته‌شده‌اش را باز کرد تا آخرین لبخند شیرین رامین را ببیند.

🆔@javanmardi77

🔻🔺مطهره گونه‌ای خطاب به سران جمهوری اسلامی: ببینید با ما چه کار کارده‌اید؟

مطهره گونه‌ای که پیشتر توسط نهادهای اطلاعاتی خامنه‌ای خائن بازداشت و از تحصیل در دانشگاه محروم شده است، با انتشار پیام‌هایی در شبکه اجتماعی ایکس نوشت:

فردا می‌شود دو سال که مرا از خانه‌ام یعنی دانشگاه تهران محروم کرده‌اند...شب و روز برایم نذاشته‌اند و زندگی‌ام را جهنم کردند. گفتند نباید ایران بمانی. وگرنه برایت بد می‌شود.گفتم این جهنم را به بهشت لجن و کثافت شما نمیفروشم. فردا می‌شود دو سال که کمر همت به نابودی‌ام بسته‌اند.

برای زندگی شخصی‌ام به آب و آتش زدم. غرورم را له کردم. اما نمیدانستم این "بد شدن"، واقعا جدی بود! مگر چه کرده بودم؟! گفت برو سر خانه و زندگیت. حتما مادر خوبی می‌شوی! مقدسی، بازجویم اینها را با خنده میگفت. اما من "مجرم" شدم. جرمم چیست آقای قاضی؟! هنوز نمیدانم.

یک هفته اخیر را سعی کردم کمتر بیدار باشم تا سنگینی بار هستی را کمتر حس کنم. نه، دیگر اشک نمیریزم. گریه‌هایم را دم دادگاه خانواده و کمیته انضباطی کرده‌ام. حتی دیگر خشمگین هم نیستم. انگار قلبم را سوراخ کرده‌اند و جای آن حفره‌ی عمیق، سیمان ریخته‌اند!

ابراهیم رییسی، میخواهم بدانی من واقعا از مرگ تو خوشحال شدم. عمیقا با تمام وجودم قهقهه زدم وقتی حتی جنازه‌ات هم سالم نماند. می‌دانم این غیرانسانی و  غیراخلاقی است و تو باید محاکمه میشدی. مانند "آن دیگری" که دمار از روزگار مردم درآورده. اما ببین با ما چه کار کرده‌اید!

با ما چه کردید که دیگر حتی راضی به زنده ماندنتان هم نیستیم... چرا که "زندگی" عادی را هم بر ما حرام کردید و با تمام قوا و توان به مرگ و نابودی خوشی و شادی و لبخند و رقص و آزادی‌مان برخاستید. مگر میشود نگاه‌های مادران داغدار را دیده باشید و زنده بمانید؟ مگر میشود با این آغوش نمرد؟

🆔@javanmardi77

🔻🔺مسمومیت زندانیان زندان کرج در پی آلودگی آب آشامیدنی

زندانیان محبوس در زندان مرکزی کرج به دلیل آلودگی آب آشامیدنی دچار علائم مسمومیت شدید از جمله دل درد و اسهال و استفراغ شده‌اند.

بر اساس گزارش کانون حقوق بشر ایران، در روز جمعه شانزدهم شهریور ماه زندانیان در زندان مرکزی کرج به دلیل آلودگی آب آشامیدنی مسموم شده‌اند. بنابر گزارش منابع موثق حتی تعدادی از پرسنل زندان نیز مسموم شده‌اند.

در حال حاضر، زندانیان با توجه به کمبود شدید آب بدن خود نیاز به جایگزینی با آب سالم دارند اما در زندان آب سالم برای نوشیدن موجود نیست. فروشگاه زندان هم آب آشامیدنی برای فروش ندارد و این مشکل زندانیان را مضاعف کرده است و سبب افزایش فشار‌های جسمی و روانی به زندانیان شده است.

مسئولین زندان مرکزی کرج نیز تاکنون اقدامی برای رسیدگی‌ پزشکی و تامین آب سالم برای زندانیان انجام نداده‌اند.

🆔@javanmardi77

🔻🔺انباشت زباله در روستاهای گیلان و بی‌تفاوتی مسئولان

در حالی که گفته شده مقامات استانی در گیلان پیشتر به مردم اعلام کردند که دیگر زباله‌ها جمع‌آوری نمی‌شود، ساکنان مناطق مختلفی در این استان شاهد صحنه‌های انباشت زباله هستند که این بهداشت عمومی و محیط‌زیست را با خطر مواجه خواهد کرد.

🆔@javanmardi77

🔈 پیام ارسالی!


این صدا و تصویر من، حمید مرادی از تبعیدگاه سورداش، یکی از کمپهای موقت آوارگانِ تمام ناشدنیِ خاورمیانه، در دام تارهای نکبت جمهوری اسلامی، اپوزیسیون و حکومت محلی.
من اهل کرمانشاه و شهر سرپل ذهابم. شاید شروع خوبی نبود، متولد سال شصت و چهار در منطقه ی جنگی ...

این هم کافی نیست، هنردوست و عاشق طراحی و یک لیسانس بیربط رشته ی ح ... رشته ی حماقت. فراری از خیلی چیزهای خوب و بد
من !
یک سوسوی کوتاه و تاحد زیادی غیر قابل وصفم همچون ذات آدمیزاد.

هفت هشت سال اخیر عمرم را میان کوهها و دره ها سرگردان بودم در جایی که اغلب بیگانه انگاشته شدم، هرچند  راستش در وطن خود هم احساس بیگانگی غالب بود . روزی قلبِ مجروح و افسرده ی من بین انتخاب خودکشی و یا هجوم به نفرتی عیان و پلید بنام داعش ، تصمیم گرفت که باید بروی و فرصتی بهتر از این برای کشتن یا کشته شدن نیست، پشت همه ی دلایل اخلاقی و رمانتیک راستش این کم چیزی نبود . دراین عصر سرگردانی نعمتی بود.

رفتم، افسار سرنوشت را بدست بادٕ جوانی دادم و رفتم و راستش هیچوقت آن داعش را ندیدم.

زخمی شدم، شکستم، بلند شدم و نشستم و با موهای سپید اینک داعش را همه جا میبینم همچون جنزدگان. تازه فهمیدم ما آدمها داعش های مختلفی داریم. خب خسته نباشی مهندس داعش پلشت در یک قضیه مظلوم بود، او آشکار خودش بود و کتمان نمیکرد. سر میدید و عیان می بُرید. تن میدید و عیان مُثله میکرد و زن میدید و بی تعارف به کنیزی میگرفت

حالا داعش های آسمان سوار اف شانزده یا پشت دستگاه های هدایت موشک و درون، سگ را نجس نمیدانند و روز ولنتاین را فراموش نمیکنند، برای دخترشان پدری دلسوز و برای معشوقه شان شاید یاری سازگارند، کسانی که برای  آوارگان هزار سال پیش  سوگوارند و یک سرزمین با هزار دشت تشنه و گرسنه ی درایت و معرفت و آزادگی ایشان

داعش با لباس لجنی و پرچم تشنگان سلاخی شده ی صحرا

داعش با لباس کردی و یا نام ناسیونالیست، سوسیالیست و یا آرم گرگهای خاکستری

داعشی در عمق قلب آنکه داعش را مردانه و زنانه زمین افکند

داعش نهفته در نگاهی بیتفاوت به سرنوشت همسایه ی بی نان و خانه

داعشِ پنهان در زیر شهوت های شبانه ی یک مدیر

و داعشی نشسته بر قلب پرچم های سبز دلارها

. خب ببخشید شاید زیادی از لفاظی ها و بازیهای مرسوم ادبیات ایرانی استفاده کردم امیدوارم نا امید نشده باشید و اگر شدید دلیلش من ! نباشم .


در سه حزب نامدار کردی عرق و خون من ریخته شده

و در( زندانِ زرد) مخوفِ یکی از این مشاهیرِِ دولتی در بند بودم و در (اداراتِ سبزِ) آن دیگری, عطای شهروندی  را به لقایش بخشیدم.

بعد از شش سال پیشمرگی، قصد فرنگ رفتن به قاچاقی را داشتم که با دوستی بدشانس تر از خودم در منزلگاه اول گرفتار«آسایش» شدم.

همان دم درِ حزب یکی مارو فروخت و حتا ممنوعیت رفت و آمد شامل ما شد و داستانهای محیر العقول بسیاری که میگذریم با بی خیالی.

این دوستان داعشی رنگارنگِ ما بسیار عاشق دو چیزند پول و با عرض پوزش و فاصله ی کمی باز هم پول

پول برای چه ؟ سیاست ؟ برنامه؟ آینده ؟ نه. پول برای فخریدن و خریدن از ماکیان و ماهیان و نران و مادگان.

و دومی البته مسائل امنیتی

آنقدر به آسودگی این مهر را به پیشانی این و آن  زده اند که ناگزیر  عاجهایش صاف شده ولی سرخیش به بسیاری از چهره های شریف و سالم، مکدر گشته.


یادم رفت، من زمانی عاشق بودم و بعد مُردم و مرده ام مرا به این روز سیاه کشانید...

دور از  مادر و دوستان معدودم و مادر و کوهستانهای پاکم و مادر و...

یادم رفت من زمانی بیمار بودم بیمار زندگی و اکنون مرگ را دوستتر میدارم اگر کمی مدارا و آبروداری کند که بدست کسی نیست.

من گربه ها را دوست دارم با نقشه ی قبلی و بی نقشه، نارنجی سیاه گوش دراز و باریک و مریض و
سگها یعنی جانورانی که قرار نیست فیلسوف یا سیاستمدار و بازاری باشند یا چکمه بپوشند و نمیدانند وزن دقیق کلاشینکف چقدر است

و حالا خسته تر از همیشه ام و میخاهم بخابم

شاید خواب جایی را ببینم که انقدر ارزان آدمها و حیوانات و گوشت درختان و هوا و آب های مادر سرزمینها خرید و فروش نمیشوند

و سیرم از نانِ اغشته به خون و خاک و یک دلِ سیر ، دلم گرسنگی میخاهد

باشد که خدایان کهن و نو هرچه زودتر مارا بخاب ابدی فرو بلعند ... آمین

🆔@javanmardi77