🔻🔺تجمع اعتراضی کارگران صنعت نفت و گاز در جنوب کشور
‌
دوشنبه ۶ مرداد ۱۴۰۴، کارگران صنعت نفت و گاز در دست‌کم ۱۰ مرکز عملیاتی در جنوب کشور، در اعتراض به شرایط ناعادلانه کاری و معیشتی دست به تجمع اعتراضی هماهنگ زدند.

این اعتراض گسترده، بازتابی است از تداوم نارضایتی ساختاری در صنعت نفت و گاز ایران، بخشی که با وجود درآمدهای عظیم، کارگران آن همچنان در شرایط نامطلوب معیشتی به‌سر می‌برند.

🆔 @javanmardi77

🔻🔺تصاویر اختصاصی آواتودی | مراسم هزاران‌نفری خاکسپاری خبات امینی – سنندج

بهشت محمدی سنندج، امروز ششم مردادماه ۱۴۰۴، صحنه وداعی جان‌سوز بود؛
هزاران نفر از مردم، فعالان مدنی، خانواده‌های داغدار و دوستداران طبیعت، گرد آمدند تا پیکر خبات امینی، جوانی که جانش را فدای خاموش‌کردن آتش‌سوزی مشکوک کوه آبیدر کرد، به خاک بسپارند.

خبات چند روز در بیمارستان برای زندگی جنگید، اما در نهایت جان خود را از دست داد.

امروز مردم با چشمانی اشکبار و فریادهایی از جنس عزت و انقلاب، بدرقه‌اش کردند:

«کاک خبات قهرمان است – شهید کُردستان است»، «شهید نمی‌میرد»

🆔 @javanmardi77

🔻🔺«چه سخت‌جان شدیم ما…» | یادداشتی از گلرخ ایرایی از زندان قرچک

«صبح پنجم مرداد ۱۴۰۴، خبر جان‌باختن دو زندانی سیاسی، مهدی حسنی و بهروز احسانی، از زیرنویس شبکه خبر بر صفحه تلویزیون زندان قرچک نشست. سالن قرنطینه در سکوتی سهمگین فرو رفت. چشم‌ها پر اشک و دل‌ها آکنده از اندوه و خشم.

ما نه آن دو را دیده بودیم و نه صدایشان را شنیده بودیم، اما نام‌شان را بارها در سه‌شنبه‌های «نه به اعدام» در کنار نام سایر رفقای محکوم به مرگ فریاد زده بودیم. پاره‌ای از جان‌مان بودند. و حالا دیگر نبودند. برده شدند، شکنجه شدند، کشته شدند. مثل همیشه، بی‌داد در لباس قانون.»

گلرخ ایرایی، زندانی سیاسی، در این یادداشت پر از درد و ایستادگی می‌نویسد:
«نیروی سرکوب، هم‌بندیان‌شان را با غل‌وزنجیر ربود، سعید ماسوری را پس از ۲۵ سال زندان بی‌وقفه تبعید کردند، و بهروز و مهدی را به قتلگاه بردند… چه سخت‌جان شدیم ما.»

اما او و دیگر زندانیان سیاسی، با وجود رنج، شب را با سرود مقاومت و یاد آن دو «سربه‌دار» پشت سر گذاشتند.

گلرخ یادشان را چنین گرامی می‌دارد:
«می‌دانم که پوزخندزنان می‌نگریستند خصم را… خم بر ابرو نداشتند.»

🆔 @javanmardi77