🔺🔻آخرین وضعیت امیر سیدی در زندان ارومیه

امیر سیدی، فعال کُرد اهل مهاباد، که سال گذشته بازداشت و به سه سال حبس تعزیری محکوم شده بود، هم‌اکنون محکومیت سه‌ساله خود را در زندان ارومیه سپری می‌کند. وی به دلیل فشار نهادهای امنیتی حتی پس از فوت پدرش از حق مرخصی محروم مانده است.

بر اساس گزارش‌ هه‌نگاو، طی چند ماه گذشته و پس از بازداشت امیر سیدی جهت اجرای حکم حبس در بند جوانان زندان مرکزی ارومیه، با وجود بیماری و فوت پدرش، اداره زندان به دلیل فشار نهادهای امنیتی وی را از حق مرخصی محروم کرده است.

بنابر اطلاع منابع نزدیک به خانواده امیر سیدی، وی در حال حاضر از بیماری رنج می‌برد و با وجود اینکه بارها از سوی مسئولان زندان به وی گفته شده که خانواده‌اش می‌توانند برای تأمین وثیقه جهت اعطای مرخصی اقدام کنند، اما هر بار با کارشکنی اداره زندان ارومیه مواجه می‌شوند.

از سوی دیگر، پس از درگذشت علی سیدی، پدر امیر سیدی، در روز بیست‌وسوم اردیبهشت ماه، با وجود تأمین قرار وثیقه، اداره زندان مانع از شرکت وی در مراسم ترحیم و مراسم چهلم پدرش شده است.

امیر سیدی، شهروند کُرد و اهل مهاباد، ۲۷ ساله، در تاریخ سی‌ام مرداد سال گذشته توسط نیروهای امنیتی خامنه‌ای در محل کافه‌اش در باغ میکائیل بدون هیچ‌گونه برگۀ قضایی بازداشت و به بازداشتگاه‌های اداره تروریستی اطلاعات ارومیه منتقل شد.

او پس از شش ماه بازداشت و بازجویی، با قرار وثیقه چهار میلیاردی تا پایان مراحل رسیدگی دادگاه آزاد شد و سپس توسط دستگاه قضایی جمهوری اسلامی به سه سال حبس تعزیری محکوم شد.

امیر سیدی در حال حاضر در بند جوانان زندان ارومیه به سر می‌برد و با وجود درخواست‌های مکرر برای انتقال به زندان مهاباد، تاکنون پاسخی دریافت نکرده است.

🆔@javanmardi77

🔺🔻بیانیه تشکل‌های دانشجویان کشور به مناسبت دومین سالروز جنبش انقلابی «زن زندگی آزادی»

تشکل‌های دانشجویی سراسر ایران با انتشار بیانیه‌ای به مناسبت دومین سالگرد جنبش انقلابی «زن، زندگی، آزادی» اعلام کردند؛

در روزهای پایانی شهریور ۱۴۰۱، بعد از قتل حکومتی مهسا/ژینای عزیزمان موج عظیمی به حرکت درآمد و سراسر کشور را در کمتر از یک هفته و کل دنیا را در طول کمتر از یک ماه درنوردید. «زن زندگی آزادی» تبدیل به سه کلمه‌ای نمادین و معنابخش به زندگی ده‌ها میلیون انسان تحت ستم حکومت جمهوری اسلامی در ایران شد و سرآغاز انقلابی به نام «انقلاب زن زندگی آزادی».

انقلابی که از همان ابتدا به دلیل درجه بالایی از مدرنیسم و انسان‌گرایی که در خود داشت، توجهات جهانیان را به خود جلب کرد. انقلابی که شعارش را از همان روزهای آغازین، در هر گروه و جنبش و نهاد و تشکل و سازمان و حزب سیاسی پیشرو و مدرنی شنیدیم. انقلابی که نه‌تنها جامعه معترض ایران را یکصدا کرد؛ بلکه معنای عملی زندگی میلیون‌ها انسان را هم به صورت بازگشت‌ناپذیری، دگرگون کرد.

انقلابی که از یک سو با فریاد «زن» و به پیشتازی زنان، بی‌حجابی و حجاب‌سوزان را تبدیل به پرچم سیاسی مبارزه خود کرد و از سوی دیگر خودش را به طور کامل در اعتراضات روزمره بخش‌های مختلف جامعه تکثیر کرد.

انقلابی که با کلمه «زندگی» به جنگ وحشی‌ترین حکومت دنیا که رکورددار اجرای حکم شنیع اعدام است، رفته و اکثریت قاطع جامعه را به صف دادخواهی از خون تک‌تک کشته‌شدگان انقلاب سرازیر کرده؛ صفی که در آن فریادهای ممتد «ایستاده‌ایم تا پایان» سر داده می‌شود.

دو سالگی این انقلاب، آیینه تمام قد مبارزه پیگیرانه‌ی نسل نسل ما علیه حکومت زور و تحمیل و سانسور است. مایی که معنای عملی «آزادی» را در آزادی‌های بی‌قید و شرط سیاسی، آزادی بیان و اندیشه و عقیده و تحزب، جستجو کرده و می‌کنیم؛ مایی که برای آزادی و رهایی انسان در تمام ابعاد سیاسی، اجتماعی و اقتصادی می‌جنگیم.

بله این انقلاب حتی دو سال پس از متولد شدنش، همچنان در حال جنگ سنگر به سنگر با حکومت جمهوری اسلامی است.

همین روزها که جمهوری اسلامی برای به عقب راندن انقلاب در ایران، خاورمیانه را به آتش کشیده، شاهد هستیم که «زندان، شکنجه، اعدام» هرگز اثر نداشته.
اعتراضات گسترده مردمی، حکومت را احاطه کرده. کارگران، بازنشستگان و پرستاران تجمعات و اعتصابات بزرگی علیه رژیم سازمان داده‌اند. زنان سر سوزنی عقب ننشسته‌اند و در جنگ برابر حکومت زن‌ستیز، مبارزه و ایستادگی را با زیست روزمره خود پیوند زده‌اند. جنبش علیه اعدام در سطوح مختلفی به پیش می‌رود و پیش‌قراولان این جنبش عظیم، زندانیان بند زنان اوین و زندانیان ده‌ها زندان مختلف هستند که حتی در اعماق سیاهچال‌های حکومت اعدامی، صدای «مرگ بر حکومت اعدامی» آنها و اعتصابات رو به گسترش آنان، به گوش جهانیان رسیده است.

اینها و ده‌ها مورد دیگر از مبارزه ما، تنها حاکی از یک واقعیت است، اینکه جمهوری اسلامی دیر یا زود، توسط ما نابود خواهد شد و این نابودی با پیروزی انقلابی رقم خواهد خورد که همین امروز در رگ‌های جامعه ایران در جریان است.

ما دانشجویان به عنوان یکی از جنبش‌های سیاسی جریان‌ساز و موثر در «انقلاب زن زندگی آزادی» لازم می‌دانیم در آستانه دومین سالروز آغاز این انقلاب عظیم انسانی، بار دیگر ضمن تاکید بر مبانی سیاسی این انقلاب که در دو «منشور مطالبات حداقلی» و «منشور مطالبات پیشرو زنان ایران» تبلور یافته، اعلام کنیم که برابر این حکومت ضدانسانی ایستاده‌ایم و پرتوان و محکم برای به چالش کشیدن دائمی این حکومت و نابود کردنش مبارزه خواهیم کرد.

همچنین، از آنجا که پیشتر بسترهای لازم برای پیوستن وسیع و هرچه بیشتر شما دانشجویان، دانش‌آموزان، زنان، جوانان، رنگین‌کمانی‌ها، مزدبگیران معترض و در یک کلام «مبارزین انقلابی» را به «شبکه سراسری انقلاب زن زندگی آزادی» و تشکل‌ها و نهادها و گروه‌های مبارزاتی فعال در سراسر کشور ایجاد کرده‌ایم؛ از شما همراهان و مبارزین این توقع را داریم که با پیوستن گسترده‌تر به این مبارزه متشکل و جمعی، ما را در مسیر رسیدن به هدف نهایی که پیروزی انقلاب‌مان علیه حکومت جمهوری اسلامی و برقراری جامعه‌ای آزاد، برابر، سکولار، مرفه، مدرن و متکثر است، همراهی کنید.

کلام آخر ... نه می‌بخشیم، نه فراموش می‌کنیم، نه اظهار پشیمانی می‌کنیم، نه می‌ترسیم و نه از راه رفته برمی‌گردیم. ما به راه‌مان ادامه می‌دهیم و همگان را نیز به برگزاری دومین سالروز آغاز انقلاب «زن زندگی آزادی» به طور همبسته، سراسری و همگام در داخل و خارج کشور علیه حکومت جنایتکاران و وحوش اسلامی فرامی‌خوانیم.

🆔@javanmardi77