🔺🔻دیواندره؛ اعتصاب عمومی کُردستان: صدای اعتراض علیه حکم ناعادلانه اعدام پخشان عزیزی و وریشه مرادی

تصاویری دیگر از اعتصاب عمومی بازاریان شهر دیواندره که در اعتراض به حکم اعدام پخشان عزیزی، وریشه مرادی و برچیدن احکام ضدبشری اعدام برگزار شده است.

🆔@javanmardi77

🔺🔻پلمپ مغازه‌‌های بازاریان شهرهای کُردستان

امروز، چهارشنبه سوم بهمن ماه، در پی برگزاری اعتصابات عمومی در شهرهای کُردستان، جمهوری اسلامی اقدام به پلمپ ده‌ها مغازه کرده است. با این وجود، اعتصابات همچنان ادامه دارد و تعداد مغازه‌ها و مکان‌هایی که مورد پلمپ قرار می‌گیرند، در حال افزایش است.

🆔@javanmardi77

🔻🔺حمایت دانشجویان پیشرو دانشگاه تربیت مدرس از زندانیان محکوم به اعدام و همراهی با کارزار «سه‌شنبه‌های نه به اعدام»

جمعی از دانشجویان انقلابی دانشگاه تربیت مدرس در حمایت از زندانیان محکوم به اعدام و همراهی با کارزار «سه‌شنبه‌های نه به اعدام»، پلاکاردهایی با شعارهای انقلابی در کلاس در دست گرفته و در بیانیه‌ای اعلام کردند:

«نه به اعدام

گاه آن رسیده است تا بیش از پیش و با صدایی هرچه رساتر اعلام کنیم: حکومت هرگز حق ندارد ما را بکشد، هیچ یک از ما را، بی هیچ بهانه و دستاویزی. این نه یک نهِ قطعی و بی‌چون‌وچراست.

نیک می‌دانیم که حاکمیت برای بقای خود و حفظ منافع مشترک اقلیت حامی خود، با بهره‌گیری از ایدئولوژی، مجازات‌های اسماً قانونی را وضع می‌کند و به نام «قانون» جنایاتش را علیه شهروندان مشروع جلوه می‌دهد. اعدام یکی از این مجازات‌ها است: پیام‌آور رعب و وحشت که فلسفۀ وجودی آن چیزی نیست مگر سرکوب تودۀ مردم.

آموخته‌ایم که آنچه دولت‌های جبار و خودکامه را نگاه می‌دارد (هرچند نه تا ابد) سیطره رعب و ترس است. این است که توسل به جوخه‌های اعدام در نظام‌های سیاسی خودکامه و استبدادی عادتی دیرینه است و در جمهوری اسلامی با بهانه‌های مختلف: گاه به اسم «امنیت»، گاه به نام  عدالت.

امروز در حکومت جمهوری اسلامی بحث حتی بر سر این نیست که آیا اعدام می‌تواند بخشی از یک سیستم حقوقی جویای عدالت باشد یا خیر؟ اعدام جمهوری اسلامی قصدی برای مجازات و برقراری «عدالت» ندارد؛ بلکه راهی است برای تغذیه نظام و هراس‌افکنی بر جمعیت از طریق نمایش جباریت.

اما آنچه باید به‌ حکومت مستبد آموخت این است که منشأ قانون خواست و ارادۀ مردم است نه ارادۀ حاکمان. اعدام نفی حق حیات انسان به دست خون‌خواه حکومت است و «زن، زندگی، آزادی»، در گام نخست، پاسداشت زندگی است و کوتاه کردن بازوان این قدرت مسلط در گرفتن حق زیست شهروندان است.

ما دانشجویان دانشگاه تربیت‌مدرس، در همراهی با کارزار "سه‌شنبه‌های نه به اعدام" زندانیان سراسر کشور، آمده‌ایم تا اعلام کنیم در برابر اعدام، این حکم غیرانسانی و بربرگونه، تمام قد ایستاده‌ایم.

از یارانمان در دیگر دانشگاه‌ها نیز دعوت می‌کنیم تا صدای «نه به اعدام» را رساتر از گذشته، به انواع شیوه‌های خلاقانه‌ای که می‌شناسند، در دانشگاه‌ها بلند کنند. دیر نیست روزی که، آنچنان که شایسته و به‌حق است، فضای دانشگاه را بازپس‌گیریم و با بهره‌گیری از حق آزادی بیان، این حق بنیادین شهروندی‌مان، صدای اعتراض خود را، آن‌گونه که باید، در صحن دانشگاه طنین‌انداز کنیم.»

🆔@javanmardi77