🔺🔻وخامت حال جسمانی ابراهیم محمدی و انتقال به بهداری زندان مرکزی سنندج

ابراهیم محمدی، زندانی سیاسی روز دوشنبه ششم اسفند ماه، در بیست‌وچهارمین روز از اعتصاب غذای خود به دلیل وخامت حال جسمانی‌اش به بهداری زندان مرکزی سنندج منتقل شد.

بنا به گزارش منابع آگاه، قاضی ناظر زندان به نام جواد احذر، تحت فشار روحی سعی در ترغیب وی برای پایان دادن به اعتصاب غذا را دارد و از ارائه فرم درخواست مرخصی، پروژه و پابند الکترونیکی به او خودداری کرده و اعلام کرده است که این فرم تنها در صورت پایان اعتصاب غذایش ارائه خواهد شد.

لازم به ذکر است که طبق قوانین خود جمهوری اسلامی، زندانیان با محکومیت کمتر از پنج سال، اجازه استفاده از پابند الکترونیکی، پروژه یا مرخصی داده می‌شود، با این وجود ابراهیم محمدی علی‌رغم محکومیت یک ساله و گذراندن ۷۰ روز از حکم خود، از هیچ‌یک از این امتیازات بهره‌مند نشده است.

🆔 @javanmardi77

🔺🔻قدردانی سناتور جمهوری‌خواه از ترامپ بابت اعمال تحریم‌ها علیه جمهوری اسلامی

جونی ارنست، سناتور جمهوری‌خواه ایالت آیووا، روز دوشنبه ششم اسفند ماه، از دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور « ایالات متحده، به دلیل اقداماتی که به کاهش منابع مالی نیروهای نیابتی جمهوری اسلامی منجر شده است، قدردانی کرد.

سناتور ارنست در شبکه اجتماعی ایکس، بیانیه وزارت خارجه آمریکا درباره تحریم‌های جدید علیه تجارت نفت ایران را بازنشر کرد و اظهار داشت که او سال‌هاست خواستار احیای سیاست «فشار حداکثری» علیه رژیم ایران بوده است.

🆔 @javanmardi77

🔻🔺تداوم بازداشت نوزاد بهرامی در بازداشتگاه اداره تروریستی اطلاعات سنندج

با گذشت ۹ روز از بازداشت نوزاد بهزامی، فعال مدنی کُرد اهل روستای «دره‌تفی» از توابع مریوان، همچنان در اداره تروریستی اطلاعات سنندج نگهداری می‌شود.

این فعال مدنی در طول مدت بازداشت از حق دسترسی به وکیل و ملاقات با خانواده محروم مانده است.

همچنین تلاش‌های خانواده‌اش جهت اطلاع از وضعیت وی تاکنون نتیجه‌ای در پی نداشته است.

بنا به گزاش شبکه حقوق بشر کُردستان، نوزاد بهرامی در تاریخ بیشت‌وسوم بهمن ۱۴۰۳، در حین بازگشت از اقلیم کُردستان عراق، بدون ارائه حکم قضایی در مرز «باشماق» مریوان توسط مزدوران اطلاعات بازداشت و جهت بازجویی به بازداشتگاه اداره تروریستی اطلاعات سنندج منتقل شده است.

تاکنون اطلاع دقیقی درباره دلایل بازداشت و اتهامات مطروحه علیه این فعال مدنی کُرد در دسترس نیست.

🆔 @javanmardi77

🔺🔻نقض حکم حبس آیهان ابراهیمی توسط دیوان عالی جمهوری اسلامی

حکم حبس آیهان ابراهیمی ۲۸ ساله، فارغ‌التحصیل رشته پرستاری از دانشگاه علوم پزشکی گیلان و اهل ارومیه، به‌دنبال بررسی در شعبه ۳۹ دیوان عالی نظام نقض شد.

بر اساس گزارش کُردپا، پس از این اقدام، پرونده آقای ابراهیمی به شعبه هم‌عرض دادگاه انقلاب ارومیه برای بررسی مجدد ارجاع گردید.

وی در اوایل مهرماه سال جاری، به اتهام «عضویت در گروه‌های معارض جمهوری اسلامی ایران» از سوی شعبه سوم دادگاه انقلاب ارومیه، به ریاست قضات «برزکار» و «نجف‌زاده»، به شش سال حبس محکوم شده بود.

آقای ابراهیمی در تاریخ هجدهم تیر ۱۴۰۳ بدون ارائه حکم قضایی در منزل خود بازداشت و به بازداشتگاه اداره تروریستی اطلاعات ارومیه منتقل شد.

پس از ۱۰ روز بازجویی، او به زندان مرکزی ارومیه منتقل و در نهایت با تودیع قرار وثیقه دو میلیارد تومانی به‌صورت موقت و تا پایان مراحل دادرسی آزاد گردید.

🆔 @javanmardi77

🔻🔺افزایش‌ ۱۱ هزار میلیارد تومانی بودجه امپراطوری دروغ (صداوسیما) در سال ۱۴۰۴

رسانه‌های داخلی گزارش داده‌اند که سهم امپراطوری دروغ (صداوسیما) جمهوری اسلامی از بودجه عمومی کشور در سال ۱۴۰۴ به بیش از ۳۵ هزار میلیارد تومان خواهد رسید، رقمی که از کل بودجه ۱۰ وزارتخانه بیشتر است. این در حالی است که سهم این امپراطوری دروغ نظام در سال جاری ۲۴ هزار میلیارد تومان بوده است.

گزارش‌ها حاکی از آن است که اعتبار اختصاص‌یافته به امپراطوری دروغ معادل مجموع بودجه وزارتخانه‌های نفت، دادگستری، امور خارجه و میراث فرهنگی است و با بودجه وزارت جهاد کشاورزی برابر می‌باشد.

طی یک دهه گذشته، بودجه صداوسیما ۳۴۰۰ درصد افزایش یافته و در صورت تصویب بودجه ۳۵ هزار میلیارد تومانی، به طور متوسط روزانه حدود ۹۵ میلیارد و ۸۹۰ میلیون تومان از منابع عمومی کشور صرف این رسانه حکومتی می‌شود در حالی که سفره مردم ایران روز به روز خالی‌تر از قبل خواهد شد.

🆔 @javanmardi77

🔺🔺سوریه عملاً کنفدرال شد؛ ۴ منطقه مستقل در یک کشور!

تجزیه عملی سوریه؛ ظهور کنفدرالیسم در خاورمیانه

براساس اخبار رسمی منتشر شده از سوریه، این کشور عملاً به چهار منطقه خودمختار تقسیم شده است:

- خودمدیریتی دموکراتیک شمال-شرق سوریه (روژئاوا)
- خودمختاری دروزها
- منطقه خودمختار اوغاریت (علویان)
- دولت جدید دمشق (تحت کنترل تحریرالشام)

بیانیه‌های رسمی نشان می‌دهد که سوریه از شکل سنتی حکومت مرکزی فاصله گرفته و وارد فاز کنفدرالیسم شده است. نیروهای نظامی دروزها امروز در یک ویدئو، رسمیت منطقه خودمختار خود را اعلام کرده و از اتحادشان با نیروهای SDF/روژئاوا خبر دادند.

همزمان، اقلیم اوغاریت (شامل مناطق لاذقیه، طرطوس و جزیره ارواد) نیز با انتشار بیانیه‌ای رسمی تأسیس خود را اعلام کرد و از استقلال خود از دولت دمشق سخن گفت.


این جدایی‌ها به وضوح نشان می‌دهد که برخلاف مدل‌های کلاسیک فدرالیسم که مبتنی بر توزیع قدرت در یک دولت مرکزی هستند، مناطق اوغاریت و دروز ساختار دولتی ایجاد نکرده‌اند، بلکه مدل کنفدرالیستی (اداره اجتماعی غیرمتمرکز) را پذیرفته‌اند.

تحولات جدید سوریه می‌تواند زمینه‌ساز تغییرات ژئوپلتیکی گسترده‌ای در خاورمیانه باشد. آیا این تقسیم‌بندی موقتی است یا سوریه به شکل جدیدی از حاکمیت وارد شده است؟

منتظر جزئیات بیشتر باشید…

🆔 @javanmardi77

🔻🔻تداوم کارزار «سه‌شنبه‌های نه به اعدام» در ۳۷ زندان ایران در پنجاه‌وهفتمین هفته این کارزار با پیوستن زندان چوبیندر قزوین

کارزار سه‌شنه‌های نه به اعدام امروز سه‌شنبه هفتم اسفند، در پنجاه‌هفتمین هفته خود بیانیه‌ای منتشر کرد.

«حکومت مستبد ولایت‌فقیه پس از پایان مراسم حکومتی در بهمن‌ماه، بار دیگر اجرای احکام اعدام را افزایش داده است؛ به‌طوری که تنها در روزهای اول و دوم اسفندماه، ۱۷ تن از زندانیان اعدام شدند که ۱۰ نفر از آنان در زندان قزل‌حصار به دار آویخته شدند.

کشتار زندانیان صرفاً از طریق اعدام صورت نمی‌گیرد؛ متأسفانه در هفته گذشته، سه تن از زندانیان در زندان‌های ارومیه، لاجوردی ایرانشهر و دهدشت بر اثر نبود رسیدگی‌های پزشکی جان باختند. این وضعیت، جان بسیاری از زندانیان دیگر را نیز تهدید می‌کند. مرگ زندانیان بیمار به دلیل عدم رسیدگی پزشکی به‌موقع، چیزی جز «قتل سیستماتیک» نیست.

با افزایش اعدام‌ها و سرکوب گسترده زندانیان، جمعی از زندانیان زندان قزوین اعلام کردند که در راستای مقابله با احکام ظالمانه اعدام زندانیان سیاسی و غیرسیاسی، روز سه‌شنبه این هفته، هفتم اسفندماه، همسو با سایر اعضای کارزار «سه‌شنبه‌های نه به اعدام» دست به اعتصاب غذا خواهند زد و تا توقف ماشین سرکوب و اعدام، این اعتصاب را در همراهی با کارزار ادامه خواهند داد.

طبق اخبار منتشرشده، روز یک‌شنبه پنجم اسفندماه، اعاده دادرسی زندانیان سیاسی مهدی حسنی و بهروز احسانی -که پیش‌تر به اعدام محکوم شده بودند- از سوی دیوان عالی کشور رد شد و این دو زندانی در خطر قریب‌الوقوع اجرای حکم اعدام قرار دارند.

این شرایط هولناک برای زندانیانی چون پخشان عزیزی و وریشه مرادی در زندان اوین، شریفه محمدی در زندان لاکان رشت و بسیاری دیگر نیز وجود دارد.

کارزار «سه‌شنبه‌های نه به اعدام» پیش‌تر با انتصاب جعفر منتظری -دادستان سابق کل کشور- به ریاست دیوان‌عالی کشور، با توجه به سوابق او در حاکم‌کردن نهادهای امنیتی بر قوه قضائیه و نقض بیشتر استقلال دستگاه قضایی، احتمال «کانالیزه‌کردن پرونده‌های زندانیان» در دیوان و تعیین شعبات خاص برای تأیید احکام بی‌پایه و اساس دادگاه انقلاب را پیش‌بینی کرده بود. این انتصاب، ناکارآمدی این ارگان در تأمین دادرسی منصفانه را به‌طور کامل نمایان ساخت.

اعضای این کارزار در دفاع از «حق دادخواهی»، به‌ویژه برای شهروندانی که عزیزانشان از «حق حیات» محروم شده‌اند، خواهان آزادی تمامی دادخواهان در بند، به‌ویژه خانم ناهید شیرپیشه -معلم دادخواه و مادر جان‌باخته زنده‌یاد پویا بختیاری، معترض آبان ۹۸- هستند. متأسفانه او هفته گذشته در پی فشارهای زندان و نهادهای امنیتی دست به خودکشی زده است. بی‌تردید، روزی خواهد رسید که دادخواهی محقق شده و آمران و عاملان این جنایات محاکمه خواهند شد.

این کارزار تمامی احکام اعدام، صرف‌نظر از اتهامات منتسب به محکومان را قویاً محکوم می‌کند و برای پیشگیری و لغو مجازات اعدام در ایران از هیچ تلاشی فروگذار نخواهد بود. از این رو، از همه مدافعان حقوق بشر، فعالان سیاسی، مدنی، صنفی و وجدان‌های بیدار در ایران و سراسر جهان دعوت می‌کند تا برای لغو اعدام در ایران، همراه و متحد شوند و صدای زندانیان محکوم به اعدام باشند.

اعضای کارزار «سه‌شنبه‌های نه به اعدام» در هفته پنجاه‌وهفتم، روز سه‌شنبه هفتم اسفندماه ۱۴۰۳، در ۳۷ زندان زیر دست به اعتصاب غذا خواهند زد:
زندان اوین (بند زنان، بند ۴ و ۸)، زندان قزل‌حصار (واحد ۳ و ۴)، زندان مرکزی کرج، زندان تهران بزرگ، زندان خورین ورامین، زندان اراک، زندان خرم‌آباد، زندان اسدآباد اصفهان، زندان دستگرد اصفهان، زندان شیبان اهواز، زندان سپیدار اهواز، زندان نظام شیراز، زندان عادل‌آباد شیراز (بند زنان و مردان)، زندان برازجان، زندان رامهرمز، زندان بم، زندان کهنوج، زندان طبس، زندان جوین، زندان مشهد، زندان گنبدکاووس، زندان قائم‌شهر، زندان رشت (بند مردان و زنان)، زندان رودسر، زندان حویق تالش، زندان دیزل‌آباد کرمانشاه، زندان اردبیل، زندان تبریز، زندان ارومیه، زندان سلماس، زندان خوی، زندان نقده، زندان سقز، زندان بانه، زندان مریوان، زندان کامیاران، زندان چوبیندر قزوین.

هفته پنجاه‌وهفتم
سه‌شنبه هفتم اسفندماه ۱۴۰۳
کارزار سه‌شنبه‌های نه به اعدام»

🆔 @javanmardi77

🔺🔻فریاد اعتراض کسبه بازار به خسارات‌های ناشی از قطعی برق

در پی قطعی مکرر برق‌ که نشان‌دهنده بی‌کفایتی و سومدیریت جمهوری اسلامی است، یکی از کاسب‌های بازار با صدایی پر از درد و رنج، از وضعیت بحرانی کسب‌وکار خود اعتراض کرد و گفت: «چرا برق را قطع می‌کنید؟ با این وضعیت بازار و تعطیلی‌ها، عذابی که برای ما ایجاد می‌کنید، غیرقابل تحمل است.»

وی به شدت از خسارات وارده به کسب‌وکارش ابراز ناامیدی کرد و افزود: «حتی یخچال محافظ هم نتوانست از ضرر جلوگیری کند.»

او همچنین با بیانی تند، آرزو کرد که این زجرها به مسئولان بازگردد و تأکید کرد: «خدا سر بچه‌ها و عزیزانتان بیافتد و ریشه‌تان را بسوزاند.»

این اعتراض نمایانگر فشارهای اقتصادی ناشی از قطعی برق و تبعات آن برای کسب‌وکارهاست. در شرایطی که بسیاری از کاسبان با مشکلات مالی دست و پنجه نرم می‌کنند، این فریادها می‌تواند صدای اعتراض جمعی باشد که قیام سرنگونی حاکمیت فاسد را رقم بزند.

🆔 @javanmardi77

🔻🔺دومین روز از اعتصاب پرستاران و کارکنان بیمارستان آریا اهواز

امروز، سه‌شنبه هفتم اسفند، دومین روز متوالی تجمع اعتراضی پرستاران و کارکنان اداری و خدماتی بیمارستان آریا اهواز به منظور اعتراض به کاهش حقوق و مزایای خود ادامه دارد.

🆔 @javanmardi77

🔻🔺نامه زینب جلالیان به مناسبت سالگرد اسارتش: با تمام درد و رنج‌ها ۱۷ سال گذشت

زینب جلالیان، قدیمی‌ترین و تنها زن زندانی سیاسی با حکم حبس ابد در ایران، در سالروز بازداشت خود، با نگارش نامه‌ای از زندان یزد که توسط شبکه حقوق بشر کُردستان منتشر شده، تنها بخشی از رنج‌های هفده سال اسارت خود را به تصویر کشیده است.

او در پایان این نامه خطاب به مردم ایران خواهان اتحاد و هم‌صدایی آنها در برابر اعدام، زندان، فقر و… شده است.

متن کامل نامه زینب جلالیان:

"دستم بوی گل می‌داد، مرا به جرم چیدن گل محکوم کردند. اما هیچ‌کس فکر نکرد که شاید من یک گل کاشته باشم.

ستم، زخمی عمیق بر دلم نهاد که تا ابد از یاد نخواهد رفت. من قاصدکی کوچک بودم، حامل پیامی بزرگ از آزادی و آزادگی. در تاریخ ۷ اسفند ۱۳۸۶، سفرم را به شهر زیبای کرمانشاه آغاز کردم، اما گماشتگان ستم، مرا در راه ربودند و به مکانی بیگانه و غریب بردند.

مأموران سیاه‌پوش، رسم و رسومی عجیب داشتند. در آن مکان خوفناک، هیچ‌کس نباید دیگری را می‌دید. چشمانم را با چشم‌بندی سیاه بسته بودند و می‌پرسیدند: «اسمت چیست؟». می‌گفتم: «اسم من زینب است.». مرا می‌زدند و دوباره می‌پرسیدند: «اسمت چیست؟». باز می‌گفتم: «اسم من زینب است». باز هم می‌زدند، شکنجه می‌کردند و باز می‌پرسیدند: «اسمت چیست؟»
بارها و بارها، سؤالی را تکرار می‌کردند. چه پاسخ می‌دادم و چه سکوت، فرقی نمی‌کرد؛ شکنجه‌ها ادامه داشتند. ذهن بیمارشان را درک نمی‌کردم. در آن مکان تاریک، هیچ روزنه‌ای به سوی روشنایی نبود، زیرا مأموران ستم، چون خفاشان از نور هراس داشتند.
چند ماه بعد، مرا به زندان منتقل کردند. زندان‌بانان زن بودند، اما رفتارشان از آن مردان بی‌نام و نشان هم بدتر بود، و این برایم بسیار دردناک بود.

پس از ماه‌ها انتظار و بلاتکلیفی رنج‌آور و طاقت‌فرسا، روزی نامم را از بلندگوی زندان با لحنی پر از کینه و نفرت صدا زدند. زنجیر بر دست و پایم بستند و مرا به دادگاهی فرمایشی بردند. سه دقیقه درباره‌ زبان مادری‌ام با قاضی بحث کردم. او مرا نمی‌شناخت، حتی به سخنانم گوش نداد. پس به چه چیزی استناد کرد و به من حکم اعدام داد؟ نمی‌دانم!

بعدها مرا به تهران تبعید کردند. شش ماه در سلول‌های اطلاعات، زیر فشارهای طاقت‌فرسا برای اعتراف و مصاحبه اجباری بودم. پس از سال‌ها، مأموران، مادرم را با تهدید به تهران آوردند. ناله‌های مادرم، فراتر از درک و غیرقابل‌ توصیف بود. تحمل درد فراق فرزند و حکم مرگ برای رووله‌اش، برای او بسیار دشوار بود و هست. رنج مادرم از صبوری‌اش بیشتر بود، اما در برابر ستم و ستمکاران سر خم نکرد. مادرم، تجلی غمی بزرگ بود؛ بی‌شک

کلمات من از توصیفش عاجزند.
پس از شش ماه، مرا به کرمانشاه بازگرداندند. بارها و بارها تقاضای انتقال به استان خود را دادم، اما هفت سال در زندان کرمانشاه محبوس ماندم. پس از آن، به زندان خوی تبعید شدم و چهار سال در آنجا، زیر فشارهای روحی و روانی گذراندم.
شبی که خاموشی داده بودند و زندان در سکوتی مرگبار فرو رفته بود، مأموران ستم باز آمدند، زنجیر بر من بستند و مرا به زندان قرچک تبعید کردند. در بند موقت نگه‌ام داشتند و آنجا به ویروس کرونا مبتلا شدم. هیچ مراقبت پزشکی دریافت نکردم، ریه‌هایم به‌ شدت آسیب دید. بارها تقاضای انتقال دادم، اما جوابی نیامد.

ناچار به اعتصاب غذا دست زدم.
پس از روزها انتظار، نیمه‌شبی که زندانیان در خواب بودند و تنها صدای سرفه‌هایم سکوت را می‌شکست، مأموران ستم باز آمدند. مرا با دستبند و پابند، با زور، به کرمان تبعید کردند.

نه چشمی بود که تقاضای من را بخواند، نه گوشی که حرف‌هایم را بشنود، نه دلی که همدلی و همدردی کند. پس از ماه‌ها تنهایی و انزوا، محرومیت از تلفن، ملاقات و حتی نداشتن کارت خرید، در یک غروب غم‌انگیز و غبارگرفته کرمان، ماموران زندان با قسم دروغ و با توسل به زور، مرا دوباره به کرمانشاه تبعید کردند.

با این وجود، پس از این همه دربدری اجباری با تنی خسته و بیمار، چشم‌هایم را بستم تا دمی بیاسایم، اما صدای نگهبانان برزخ مجال آرمیدن را از من گرفت. دست و پایم را بستند، چشمانم را پوشاندند و مرا به یزد تبعید کردند. سال‌ها در این ظلمات، با همه ناملایمات و ناراحتی‌ها، بدون تلفن و ملاقات، گذشته است.

🔺🔻تیراندازی نظامیان حکومتی به خودرو یک خانواده در ایرانشهر؛ مجروحیت مادری باردار و کودک پنج‌ساله‌اش

شامگاه دوشنبه ششم اسفند ۱۴۰۳، دی پی تیراندازی نظامیان یگان تکاوری به یک خودرو حامل اعضای یک خانواده در منطقه چاه‌جمال ایرانشهر، یک مادر باردار و فرزند پنج‌ساله‌اش به شدت مجروح شدند.

بر اساس گزارش حال وش، کودک مجروح، یوسف شهلی‌بر نام دارد و وضعیت جسمانی او و مادرش به شدت وخیم گزارش شده است.

هر دو در حال حاضر در بیمارستان خاتم‌الانبیاء ایرانشهر تحت مراقبت قرار دارند، اما شرایط بحرانی و عدم رسیدگی مناسب پزشکی بر نگرانی‌ها افزوده است.

شاهدان عینی اعلام کرده‌اند که نیروهای یگان تکاوری بدون ارائه هیچ‌گونه توضیحی پس از تیراندازی، محل را ترک کردند. این تیراندازی به دلایل نامعلومی صورت گرفته و مقامات اطلاعاتی یا قضایی تاکنون هیچ‌گونه توضیحی درباره علت آن ارائه نکرده‌اند.

🆔 @javanmardi77

🔻🔺زلنسکی: کشورهای روس‌زبان ممکن است هدف بعدی مسکو برای حمله باشند

ولودیمیر زلنسکی، رئیس‌جمهور اوکراین، نسبت به خطراتی که کشورهای با جمعیت قابل توجه روس‌زبان ممکن است با آن مواجه شوند، هشدار داد.

او این وضعیت را به «خطرناک‌ترین لحظه» توصیف کرد و اظهار داشت که کشورهای اروپای شرقی با ریشه‌های روسی ممکن است به بهانه‌ای برای تهاجم کرملین تبدیل شوند.

زلنسکی، لهستان، اسلواکی، لتونی، مولداوی و استونی را به‌عنوان نمونه‌هایی از کشورهایی که در معرض این تهدید قرار دارند، معرفی کرد.

او یادآور شد که این وضعیت مشابه شرایطی است که در سال ۲۰۱۴ به دنبال الحاق کریمه و حمله به دونباس پیش آمد، زمانی که روسیه ادعا می‌کرد که تنها به دفاع از مردم روس‌زبان می‌پردازد.

زلنسکی تأکید کرد که اگر اوکراین سقوط کند، کشورهای نام‌برده نیز ممکن است به دلیل سیاست‌های روسیه با خطرات جدی مواجه شوند.

🆔 @javanmardi77

🔻🔺برگزاری آکسیونی علیه احکام ضدبشری اعدام و حمایت از کارزار «سه‌شنبه‌های نه به اعدام» در گوتنبرگ

جمعی از ایرانیان آزادی‌خواه گوتنبرگ سوئد با فراخوان گروه "زن، زندگی، آزادی" در حمایت از کارزار «سه‌شنبه‌های نه به اعدام» و زندانیان سیاسی که در خطر اعدام قرار دارند، آکسیونی برگزار خواهند کرد.

مکان و زمان برگزاری:

ایستگاه مرکزی قطار، Drottningtorget، گوتنبرگ

شنبه ۱ مارس ۲۰۲۵، ساعت ۱۴ تا ۱۵

🆔 @javanmardi77

🔺🔻افزایش خودکشی در میان جوانان؛ وزارت بهداشت مجبور به هشدار شد!

بحران اجتماعی خودکشی در ایران؛ ممنوعیت داروهای اعصاب و روان بدون نسخه پزشک

در پی افزایش شدید مسمومیت‌های منجر به مرگ، معاونت غذا و داروی دانشگاه علوم پزشکی مشهد هشدار داده است که میزان خودکشی، به‌ویژه در میان نوجوانان، به شکل نگران‌کننده‌ای افزایش یافته است.

این نامه رسمی تأیید می‌کند که خودکشی با استفاده از داروهای اعصاب و روان به یک بحران تبدیل شده است و بر همین اساس، فروش داروهای بنزودیازپی و سایر داروهای موثر بر سیستم عصبی بدون نسخه پزشک ممنوع اعلام شده است.

این ممنوعیت در حالی اعمال می‌شود که بحران‌های اقتصادی، سرکوب سیاسی و ناامیدی از آینده، جوانان را به سوی خودکشی سوق داده است.

با محدود کردن فروش این داروها، آیا حکومت به جای حل ریشه‌ای مشکلات، تنها به پاک کردن صورت‌مسئله روی آورده است؟

این گزارش نشان می‌دهد که جمهوری اسلامی به‌جای رسیدگی به مشکلات اجتماعی، تنها درصدد کنترل دسترسی جوانان به ابزارهای خودکشی است، اما آیا این راهکار باعث کاهش بحران خواهد شد؟!

🆔 @javanmardi77