AVATODAY

🔺

🔻

نامه محراب عبدالله‌زاده، زندانی سیاسی کُرد محکوم به اعدام: «من بی‌گناهم… صدای من را به جهان برسانید»

نامه‌ای دردناک و آخرین فریاد محراب عبدالله‌زاده، زندانی سیاسی کُرد محکوم به اعدام، از زندان مرکزی ارومیه توسط شبکه حقوق بشر کردستان منتشر شد. محراب که در سن ۲۵ سالگی در جریان اعتراضات سراسری ۱۴۰۱ توسط سپاه تروریستی پاسداران ارومیه بازداشت شد و در خطر جدی اجرای حکم اعدام قرار دارد، در بخشی کلیدی از نامه‌اش نوشته است:

«من محراب عبدالله‌زاده هستم، صدای من را از زندان مرکزی ارومیه می‌شنوید. و شاید این آخرین صدای من باشد که می‌شنوید. من را در اعتراضات سال ۱۴۰۱ توسط سپاه در ارومیه دستگیر کردند و ۲۵ سالم بود که زندانی شدم. از روز اول دستگیری به زور شکنجه و تهدید از من اعترافاتی گرفتند که همه‌اش کذب بود… ۴۲ ماه است که زیر حکم اعدام هستم. حکمی که حتی اگر به سنگ هم بدهید آن را آب می‌کند. یک اعدامی هر شب و هر روز به فکر این است که هر لحظه امکان دارد صدایش کنند و او را ببرند اعدام‌اش کنند… به خدا کسی که در خیابان می‌میرد خیلی برایش بهتر است تا اینکه ۴۲ ماه میلیون‌ها بار بمیرد و زنده بشه. امروز نوبت من است، فردا نوبت یکی دیگه است و پس فردا ممکن است یکی از عزیزان خودتان باشد. بی‌تفاوت نباشید. عادی‌سازی نکنید، صدای من را به گوش همه مردم دنیا برسانید.»

محراب در ادامه به تبعیض سیستماتیک علیه کُردها اشاره می‌کند و می‌نویسد: «اولین جرم من کُرد بودنِ من است. تا روزی که زنده هستم به کُرد بودن خودم افتخار می‌کنم… در زندان مرکزی ارومیه اولین سوالی که موقع دستگیری ازت می‌پرسند این است: کُرد هستی یا تُرک؟ و به خاطر کُرد بودنمان مجرم شناخته می‌شویم.»

او سپاه تروریستی پاسداران ارومیه را مستقیماً مسئول پرونده‌سازی و فشار بر خانواده شاکی برای عدم رضایت می‌داند:
«شما می‌دانید من کاملاً بی‌گناهم… خانواده شاکی بارها به طور شفاهی اعلام کرده‌اند که رضایت می‌دهند ولی پشت پرده از طرف سپاه پاسداران ارومیه تهدید می‌شوند و به ناچار رضایت نمی‌دهند.»

محراب در بخشی تلخ از نامه، عدالت رژیم را به چالش می‌کشد:
«چطور می‌شود کسی که به دختر خود تجاوز کرده و بعد آن را به قتل رسانده مفسد فی الارض نیست؟! ولی منِ محراب ۲۵ ساله که از مغازه‌ام که ۲ دقیقه با خانه‌ام فاصله داشته راه رفتم الان مفسد فی الارض شناخته شدم؟ و به من حکم اعدام دادند. آیا این عدالت است؟»

او در پایان نامه، خطاب به پدر و مادر، خواهر و برادرش می‌نویسد:
«شما خیلی برای من زحمت کشیدید… من افتخار می‌کنم که بی‌گناهم و شما هم سرتان را بالا بگیرید چون شرمنده کسی نیستید… اگر با مردن من مشکلات همه شما حل می‌شود و زندگی شما شاد می‌شود دوست دارم بمیرم!
هموطنان عزیزم دوست‌تان دارم به امید آزادی
محراب عبدالله‌زاده – زندان مرکزی ارومیه»

🆔@javanmardi77

Please open Telegram to view this post