🔺🔻روز به روز رسوایی بیشتر برای جمهوری اسلامی ؛ حکومتی که شصت روز است مردم ایران را در زندان دیجیتال حبس کرده

بر اساس داده‌های منتشرشده از سوی نت‌بلاکس، اتصال اینترنت در ایران از ۲۸ فوریه به‌طور گسترده سقوط کرده و پس از گذشت ۱۴۱۶ ساعت، این خاموشی دیجیتال وارد شصتمین روز خود شده است.

نمودارهای پایش اتصال نشان می‌دهد سطح دسترسی به اینترنت جهانی از ابتدای این اختلال گسترده تقریباً در پایین‌ترین سطح باقی مانده و شاخص اتصال در حال حاضر حدود دو درصد گزارش شده است.

این دیگر فقط قطع اینترنت نیست؛ سند رسوایی حکومتی است که حتی از نفس کشیدن آزادانه مردم در فضای مجازی وحشت دارد. خامنه‌ای جنایتکار و دستگاه سرکوب جمهوری اسلامی، اینترنت را به گروگان گرفته‌اند تا صدای اعتراض، خبررسانی مستقل و تصویر واقعی کشور به جهان نرسد.

جمهوری اسلامی با دسترسی ویژه برای گروه‌های خاص، تبعیض دیجیتال را رسمی کرده و میلیون‌ها شهروند را از ابتدایی‌ترین حق ارتباط با جهان محروم ساخته است. این یعنی حکومت برای خودی‌ها راه عبور گذاشته، اما مردم را پشت دیوار سانسور، فیلترینگ و خاموشی نگه داشته است.

خاموشی شصت‌روزه اینترنت، اعتراف آشکار به ترس عمیق حکومت از مردم است؛ حکومتی که می‌داند اگر ارتباط آزاد برقرار باشد، جنایت، فساد، سرکوب و دروغ‌هایش پنهان نمی‌ماند.

این محاصره دیجیتال، نه قدرت جمهوری اسلامی، بلکه وحشت و فروپاشی مشروعیت آن را نشان می‌دهد. حکومتی که برای زنده ماندن مجبور است اینترنت را خاموش کند، پیش از هر چیز حقیقت را باخته است.

🆔@javanmardi77

🔺🔻تنگه هرمز صبح امروز در سایه محاصره آمریکا؛ آبراهی راهبردی در قلب بحران تازه‌‌‌

🆔@javanmardi77

🔺🔻اول ماه مه در سایه فقر، جنگ و سرکوب؛ فراخوان به همبستگی زحمتکشان ایران

بهروز اسدی، فعال حقوق بشر و سخنگوی انجمن زن، زندگی، آزادی در آلمان، در آستانه اول ماه مه با انتشار پیامی، این روز را نه صرفاً یک مناسبت تاریخی، بلکه بیانیه‌ای برای وضعیت امروز زحمتکشان، کارگران، تهیدستان و اقشار ستمدیده جامعه دانست.

او با اشاره به تبدیل «فقر پنهان» به فقری آشکار و غیرقابل انکار، تأکید کرد که بحران کنونی دیگر تنها بحران معیشت نیست، بلکه بحران بقا، امنیت و کرامت انسانی است؛ بحرانی که در سفره‌های خالی، ناامنی شغلی، آینده مبهم فرزندان، اضطراب خانواده‌ها و فرسایش روزمره زندگی مردم خود را نشان می‌دهد.

در این پیام آمده است که کارگران و زحمتکشان، با وجود آنکه ستون اصلی تولید، خدمات، آموزش، درمان، حمل‌ونقل و زندگی روزمره جامعه را بر دوش می‌کشند، همچنان از ابتدایی‌ترین حقوق خود محروم‌اند و در برابر مطالبه دستمزد عادلانه، امنیت شغلی و حق اعتراض، با فشار، تهدید، بازداشت و زندان روبه‌رو می‌شوند.

بهروز اسدی همچنین با اشاره به سایه جنگ، ناامنی، سیاست‌های ویرانگر داخلی، گرانی، تخریب زیرساخت‌ها و فرسایش اجتماعی، تأکید کرد که بیشترین هزینه این بحران‌ها را همان مردمی می‌پردازند که کمترین سهم را در تصمیم‌گیری‌ها دارند؛ تهیدستان، کارگران، مزدبگیران، حاشیه‌نشینان و خانواده‌های زحمتکش.

او راه برون‌رفت از این وضعیت را در همبستگی آگاهانه و سازمان‌یافته میان کارگران، معلمان، پرستاران، بازنشستگان، بیکاران، حاشیه‌نشینان و همه بخش‌های زحمتکش جامعه دانست و نوشت که اعتصاب، اعتراض صنفی، حمایت متقابل، دفاع از زندانیان کارگری و پیوند میان بخش‌های مختلف جامعه می‌تواند صدای پراکنده رنج را به نیرویی جمعی و اثرگذار تبدیل کند.

در بخش دیگری از این پیام، مسئله زندانیان سیاسی و مبارزه علیه اعدام، بخشی جدایی‌ناپذیر از مبارزات کارگران و زحمتکشان ایران توصیف شده و بر ضرورت اعلام صریح خواست آزادی زندانیان سیاسی و «نه به اعدام» تأکید شده است؛ به‌ویژه در شرایطی که چرخه اعدام در ایران، خصوصاً پس از جنگ اخیر، شتابی هولناک گرفته است.

بهروز اسدی همچنین قطع و محدودسازی اینترنت در ایران را «پرده‌ای تاریک» بر جامعه توصیف کرد و هشدار داد که این اقدام ارتباط مردم با یکدیگر و با جهان بیرون را مختل کرده، جان و امنیت فعالان، کارگران، خانواده‌ها و معترضان را به خطر انداخته و زمینه سرکوب بیشتر از سوی جمهوری اسلامی را فراهم می‌کند.

او در پایان تأکید کرد که هر کس از صلح سخن می‌گوید، نمی‌تواند درباره سرنوشت مردم ایران، زندانیان سیاسی و انسان‌هایی که در ایران به گروگان گرفته شده‌اند سکوت کند و اکنون زمان دفاع بلندتر از همیشه از آزادی، دموکراسی، کرامت انسانی و رفاه مردم در برابر سرکوب جمهوری اسلامی است.

زن، زندگی، آزادی

🆔@javanmardi77