قسمت دوم


بخش هولناک‌تر این روایت، شکنجه روانی حبیب در بازجویی‌هاست. به گفته منابع آگاه، بازجویان چشمان او را می‌بستند، او را رو به دیوار می‌نشاندند و در حالی که از درد جسمی رنج می‌برد، با بیان ادعاهای تکان‌دهنده درباره مادرش او را تحت فشار قرار می‌دادند. هدف از این شکنجه روانی، شکستن او از درون بود؛ ایجاد وحشت، عذاب وجدان و فروپاشی روحی.

به گفته همین منابع، آثار آن بازجویی‌ها هنوز از ذهن حبیب پاک نشده است. صداها، تهدیدها و الفاظ بازجویان همچنان او را آزار می‌دهد. آسیب روانی واردشده به او چنان سنگین بوده که پس از آزادی نیز خانواده ناچار شده‌اند در چند مرحله برای کنترل وضعیت او مداخله کنند.

در این پرونده، نام حجت‌الاسلام دشتبان، دادستان شهرستان گناباد، به عنوان مسئول مستقیم پرونده مطرح شده است. منابع آگاه می‌گویند او باید درباره ادعاهای مربوط به شکنجه، بازداشت غیرقانونی، فشار بر مادر حبیب، اخذ پول از خانواده و ادامه آزارهای امنیتی پاسخگو باشد.

پزشک متخصص اعصاب و روان نیز در گزارشی به دادگاه انقلاب گناباد اعلام کرده که حبیب ادبی به دلیل فشارهای شدید دوران بازداشت، از آسیب‌های جدی روانی رنج می‌برد و در شرایط فعلی توان تحمل حبس و اجرای مجازات را ندارد. با این حال، پرونده او همچنان در جریان است و احتمال صدور حکم حبس برای او وجود دارد.

در کنار این فشارها، اداره اطلاعات گناباد هنوز وسایل شخصی حبیب، از جمله تلفن همراه، ساعت، کارت‌های بانکی و دیگر اموال او را به خانواده بازنگردانده است. این اقدام، به گفته منابع نزدیک به خانواده، هیچ توجیه قانونی ندارد و تنها باعث تداوم آزار روانی حبیب و مادرش شده است.

طاهره فغانزاده، مادر حبیب ادبی، از دی‌ماه ۱۴۰۴ تاکنون با بازداشت، تهدید، توهین، تحقیر و فشارهای مداوم روبه‌رو بوده است. فرزند او نیز در تمام این مدت از حق دسترسی به وکیل محروم مانده است.

با این همه، مادر حبیب هنوز ایستاده است؛ کنار فرزندی که جسم و روانش زیر فشار بازداشت آسیب دیده، اما صدایش خاموش نشده است. حبیب ادبی و خانواده‌اش تنها نیستند. این پرونده باید زنده بماند، پیگیری شود و مسئولان آن، از بازجو تا دادستان، در برابر افکار عمومی و عدالت پاسخگو شوند.


🆔@javanmardi77