O‘zbekiston va Yaponiya yosh mutaxassislar uchun yangi imkoniyatlar yaratmoqda

🇺🇿🇯🇵Bugun Toshkentdagi “Radisson Blu Hotel”da Qishloq xo‘jaligi vazirligi hamda Yaponiya Milliy Qishloq xo‘jaligi palatasi tashabbusi bilan o‘tkazilgan “Mehnat yarmarkasi” ikki davlat o‘rtasidagi agrar hamkorlikda yangi bosqichni boshlab berdi.

👥Tadbirda ikki mamlakat vazirlik va tashkilotlari vakillari, yapon kompaniyalari hamda agrar yo‘nalishdagi oliy ta’lim muassasalari talabalari ishtirok etdi.

📈So‘nggi yillarda O‘zbekiston va Yaponiya o‘rtasida agrar sohada barqaror hamkorlik yo‘lga qo‘yilgan. 2024-yil iyun oyida o‘tgan “O‘zbekiston — Yaponiya forumi” hamda o‘tgan yilgi Tokio tashrifi bu aloqalarni yangi bosqichga olib chiqdi.

🏢Natijada qishloq xo‘jaligi oliy o‘quv yurtlarida yapon tili kurslari yo‘lga qo‘yildi. Hozirda bu tizim Oziq-ovqat texnologiyasi va muhandislik xalqaro instituti, Xalqaro qishloq xo‘jaligi universiteti, Samarqand va Qoraqalpog‘iston agrar institutlarida faoliyat yuritmoqda.

➕2023–2030-yillarda yapon tilini o‘rganayotgan talabalar sonini 10 ming nafarga yetkazish rejalashtirilgan. Bu yoshlar uchun nafaqat til o‘rganish, balki Yaponiyada amaliyot o‘tash va xalqaro mehnat bozoriga chiqish imkoniyatini beradi.

👤Yarmarkada yapon kompaniyalari ish sharoitlari, talablar va amaliyot dasturlari haqida ma’lumot berishdi. Tadbirda 300 nafar talaba ishtirok etdi — ulardan 200 nafari bevosita, 100 nafari onlayn tarzda qatnashdi.

✅Qishloq xo‘jaligi vazirligi vakillari ta’kidlashicha, bunday yarmarkalar yoshlar uchun xalqaro tajriba orttirish, salohiyatini ko‘rsatish va global mehnat bozorida o‘z o‘rnini topish uchun muhim maydon hisoblanadi.

🌐Website 💬Telegram 💬Facebook 📺YouTube 📷Instagram

🌟 O’z orzularingiz haqida aytishdan hech ham qo’rqmang.
Sizga yordam beradiganlar albatta topiladi!
Telegram kanalga ulanish: https://t.me/Jurabek_Vision
Ushbu kanalda men 15 yillik Yaponiyadagi hayotim davomida orttirgan tajribamni, o‘qish va ish jarayonlarida, boshqa davlatlarga qilgan xizmat safarlarim orqali to‘plagan xalqaro bilim va kuzatuvlarimni sizlar bilan bo‘lishib boraman. Do‘stlarimiz, uka-singillarimiz uchun zamonaviy bilimlar, karyera rivoji, hayot rejasi tuzish haqida fikrlarimni aytaman.

Bugun sizlarga bundan 17 yil avval, hali 17 yoshga to‘lmagan vaqtda bo‘lgan bir voqeani aytib bermoqchiman.
2008-yil dekabr oyi edi. Men kollejning 3-kurs talabasi edim. O‘qish bilan bir qatorda o‘rgangan yapon tilimni yanada mustahkamlash uchun turfirmaga gidlik ishiga ariza topshirgan edim. Tajribam yo‘qligiga qaramay, menga ish berishdi va bu ish orqali Xorazm, Buxoro, Samarqand, Shaxrisabz va Toshkent kabi asosiy turizm markazlariga borish rejalashtirilgan edi.

Toshkentga kelib, mehmonni kutib oldim. Siz rasmda ko‘rib turgan inson — Tokiwa-san, mana shu mehmon edi. O‘sha paytda bu inson mening hayotimni butunlay o‘zgartirib yuborishini hech o‘ylamagan edim. Yo‘l davomida men unga o‘z o‘y-xayollarimni, kelajakdagi orzularimni aytib berar edim. Nimalarni aytganim aniq yodimda emas, lekin Yaponiyaga bo‘lgan qiziqishim, u yerda o‘qish va ishlash orzuim borligini aytganimni yaxshi eslayman.

Buxorodan Samarqandga yo‘l olayotganimizda Tokiwa-san to‘satdan:
“Xohlaysanmi, men seni Yaponiyaga taklif qilaman?” — dedi.
Men bu gapni anglamay: “Uzur, yana bir marta aytingchi?” dedim. U yana bir bor shu so‘zni takrorladi.
Haydovchi akamiz Olim aka bilan bir-birimizga qaradik. Men esa “Ha, albatta boraman!” — deb javob berdim. Olim aka bilan bu gapni hazil deb o‘ylab, anchagacha kuldik.

Ammo Samarqand shahriga kirib, Registon maydoniga yetganimizda, Tokiwa-san:
“Viza uchun Elchixona bizning birgalikdagi rasmimizni so‘raydi. Keling, shu yerda rasmga tushamiz,” — dedi.
Shunday qilib, biz birga rasmga tushdik.

Tokiwa-san bilan o‘tgan bir haftalik O‘zbekiston bo‘ylab sayohatimiz juda qiziqarli va mazmunli bo‘ldi. U kishi O‘zbekistonni bizdan ham chuqurroq bilardi. Na faqat O‘zbekiston, balki butun Markaziy Osiyo tarixini, madaniyatini, iqtisodini va jamiyatini yaxshi tushunar edi. U bizga juda ko‘p narsa o‘rgatdi.

Mana shu kichik uchrashuv hayotimdagi eng katta burilish nuqtasiga aylandi.
Menda yetarlicha pul ham, bilim ham, tanishlar ham yo‘q edi. Menda faqat bitta narsa bor edi — kelajakka umid va yaxshiroq hayot uchun kuchli intilish.

Shuning uchun, aziz o‘quvchi, sizga bitta so‘z:
Hech qachon orzularingizdan voz kechmang!
Orzular albatta amalga oshadi, faqat bunga ishonish kerak.

Meni Yaponiyaga taklif qilgan Tokiwa-san Yaponiyaning Sendai shahridan bo‘lgan katta tadbirkor edi. Keyingi postlarda Yaponiyada bo'lgan ilk safarim u yerda o'rgangan narsalari haqida aytib boraman.
――――――――――――――――

🌟 自分の夢を語ることを決して恐れないでください。
あなたを助けてくれる人は、必ずどこかにいます。

このチャンネルでは、私が日本で過ごした15年間の経験をもとに、
学びや仕事、他国への出張などを通して得た国際的な知識や気づきを、
若い世代の皆さんと共有していきます。
キャリアの築き方、現代の知識、そして人生設計やモチベーションについてもお話しします。

今日は、17年前、まだ17歳になる前に起きた出来事をお話しします。
2008年12月。当時、私は専門学校の3年生でした。
学業と並行して、日本語の力をさらに伸ばすために旅行会社でガイドの仕事に応募しました。
経験がなかったにもかかわらず採用され、ホラズム、ブハラ、サマルカンド、シャフリサブズ、タシケントといった観光地を案内する予定でした。

タシケントに到着し、お客様をお迎えしました。
写真に写っている方、トキワさんがそのお客様です。
そのときは、この方との出会いが私の人生を大きく変えるとは思ってもいませんでした。

旅の途中で、私は自分の考えや将来の夢について話しました。
すべてを覚えているわけではありませんが、「日本に対して強い関心があること、日本で学び、働きたい」という強い思いを伝えたことだけは覚えています。

ブハラからサマルカンドへ向かう途中、トキワさんが突然、
「日本に来てみませんか？」と聞きました。
意味がわからず「すみません、もう一度お願いします」と言うと、
彼はもう一度同じ言葉を繰り返しました。
運転手のオリムさんと顔を見合わせ、私はこう答えました。
「はい、もちろん行きたいです！」
冗談だと思って笑っていましたが……。

サマルカンドのレギスタン広場に到着すると、トキワさんが言いました。
「ビザ申請には一緒に写った写真が必要です。ここで撮りましょう。」
そして私たちは一緒に写真を撮りました。

その1週間のウズベキスタン旅行は、とても印象的で学びの多い時間でした。
トキワさんはウズベキスタンを、まるで自国のように深く理解していました。
彼は中央アジア全体の歴史、文化、経済、社会についてもよく知っていて、
私たちに多くのことを教えてくれました。

この小さな出会いが、私の人生を変える大きな一歩になりました。
お金も、知識も、コネもなかった。
あったのは「希望」と「より良い未来への強い意志」だけでした。

この投稿を読んでいる皆さんへ。
夢をあきらめないでください。
夢は必ず叶います。信じ続けてください。

私を日本に招待してくれたトキワさんは、日本の仙台出身の実業家でした。
次の投稿では、私が初めて日本に行った時のことをお話しします。
🚀Telegram📷 Instagram 🔵Facebook

Yapon kompaniyasi tuzulishi va birinchi olgan maslahatim!

Yaponiyaga kelganimdan keyin men uchun har bir uchrashuv, har bir inson bilan suhbat — yangi sahifa, yangi kitob edi.
Joylashib olgach, menga kompaniyaning bo‘ydoqlar uchun yotoqxonasi (独身寮 – Dokushinryo) dan joy ajratishdi.
Kundalik hayotim uchun xonada ovqat pishirish uchun sharoit, muzlatgich, velosiped, fotoapparat, va hatto DoCoMo telefoni ham berishdi.
Men Yaponiyani kashf etishga tayyor edim. 🇯🇵

Har kuni ertalab 8:30 ga ofisga borar edim. Garchi ish boshlamaganimda ham, barcha bilan bir qatorda ertalabgi badan tarbiya (朝礼) bilan kunimiz boshlanardi.
Ha, qanchalik ishonish qiyin bo‘lmasin, har kuni ertalab direktor ham, oddiy xodim ham — birgalikda mashq bajarishardi.

Menga kurator sifatida umumiy ishlar bo‘limi (総務部) boshlig‘i Tanaka-san jamoasiga biriktirishdi.
U kishi mening kundalik rejamni nazorat qilardi — qayerga boraman, kim bilan uchrashaman, tushlikda nima yeyman — barchasi rejalashtirilgan edi.

Kompaniyamiz qog‘oz biznesi bilan shug‘ullanar edi.
Ba’zan haydovchi bilan birga qog‘oz yetkazib berishga chiqardik, ba’zan sotuv bo‘limi (営業部) bilan yangi mijozlarga buyurtma olish uchun borardik.
Dam olish kunlari esa boshliq bilan Rotary Club yig‘ilishlari, tog‘ga chiqishlar, ishchilar bilan tennis o‘yinlari — hammasi “jamoaviy ruh”da o‘tardi.

Shunday qilib, men asta-sekin Yapon kompaniyasi tuzilishini tushuna boshladim.
Yapon kompaniyalari kuchli ierarxik tizim asosida tuzilgan bo‘ladi.

Eng yuqorida — Direktor (社長),
undan keyin unvonli o‘rinbosar (専務),
so‘ngra bo‘limlar:

O‘rta va kichik kompaniyalarda ko‘plab tashkiliy ishlar Umumiy ishlar bo‘limi tomonidan bajariladi.

Bundan tashqari, boshliqning sekretari va chiqindilarni qayta ishlash uchun alohida 2 ta xodim ham bor edi.
Yapon kompaniyasi go‘yo bir oila, ishxona esa bir uyga o‘xshardi.

Mehmon kelganda osiyocha madaniyat asosida oyoq kiyim yechiladi, ichkariga shipak (スリッパ) bilan kiriladi.
Agar mehmon boshliq bilan uchrashsa — boshliq xonasiga, agar xodim darajasida bo‘lsa — majlis zaliga kirar edi.
Har bir mehmonni yaponcha macha choyi (抹茶) bilan mehmon qilish urf edi. 🍵Tushlikda esa barcha uchun bento box (お弁当) keltirishardi.
To‘g‘risini aytsam, dastlabki kunlar men uchun ovqat eng katta sinov edi — tuzsiz oq guruch, dengiz o‘tlar, va har doim baliq!
Miso sho‘rvasini esa har kim o‘zi hohlagancha solib yeyardi.
Oshxonada faqat hashi (箸) — tayoqchalar bor edi, qoshiq yoki sanchg‘ich yo‘q.
Uch kunda hashida yeyish bo‘yicha professional bo‘ldim. 🥢

Sotuv bo‘limi xodimi Nagahama-san bilan birinchi safarimni hech qachon unutmayman.
Mashina ketayotganda u to‘satdan menga qarab:

“Jura, Be Ambitious!” — dedi.
Meni ular Jurabek emas, qisqaroq Jura deb chaqirishardi.

Inglizcha so‘z aytilganiga hayron bo‘ldim va ma’nosini so‘radim.
U menga 1876-yilda Yaponiya hukumati talabi bilan Amerikadan Sapporo Qishloq xo‘jaligi universitetiga (Sapporo Agricultural College – 札幌農学校) yollangan professor Clark haqida aytib berdi.
Clark Yaponiyadagi misiyasi tugab Amerikaga ketayotib talabalariga aytgan shu so‘zlar Yaponiyada mashhur ekanini tushuntirdi:

“Katta maqsad qo‘y. Be ambitious!”

O‘sha kundan boshlab bu so‘z — mening yuragimda umrboqiy o‘rnashib qoldi.
Do‘stlar, shu imkoniyatdan foydalanib sizlarga shuni aytmoqchiman:

Be Ambitious!
Hali hammasi oldinda.
Birgalikda katta maqsad o‘ylaylik.
Har biringiz o‘z orzuingizga erishishingiz uchun men qo‘ldan kelgan barcha yordamimni ayamayman!
🚀Telegram📷 Instagram 🔵Facebook