خرداد ۱۳۳۰، حسین مکی و مهدی بازرگان به نمایندگی از مصدق، {با رضایت و حمایت شوروی} وارد آبادان شدند تا متخصصین انگلیسی را بیرون کنند.

کاروان اتوبوس‌ها و کامیون‌های حزب توده‌ {شاخه کمونیستی جبهه ملی} مسلح به چوب و چماق و با سر دادن شعار، حاضر بودند.
گروهک فداییان اسلام، شاخه‌ تروریستی جبهه ملی هم نخست‌وزیر (سپهبد رزم‌آرا) را حذف کرده بود.

مقابل پای مکی و بازرگان، شتر ذبح کردند. زیرا چو افتاده بود که انگلیس از طریق «گودال لندن» در اهواز، نفت ایران را مخفیانه به لندن می‌فرستد. (بعداً معلوم شد چاله‌ای است به نام لَندَر.)

با رفتن اجنبی‌ها، نفت مردم به خود مردم می‌رسد. شایعه‌ای که باعث شد مردم آب‌انبارها را برای ذخیره سهمیه نفت‌شان خالی کنند.
برخی گفتند آب‌انبار نداریم. پاسخ شنیدند: ماهی ۷۰۰ تومان سهم نفت می‌گیرید.

پیراسته نماینده مجلس هشدار داده بود که با بیرون راندن متخصصین خارجی، استخراج و انتقال و فروش نفت را یکجا از دست می‌دهیم.
حسن شمشیری {چلوکبابی جبهه ملی} پاسخ داد: من و بازاری‌ها روی کول‌مان با مَشک، نفت را حمل می‌کنیم.

در پناه این شایعات جعلی، مکی و بازرگان که هیچ از نفت نمی‌دانستند، فاتحانه وارد اتاق اریک دریک شدند.
بازرگان پشت میز او نشست. دریک اتاق را ترک کرد تا بازرگان مدیر شرکت نفت شود و رکوردی تاریخی بجا بگذارد! او طی دوران ریاستش، یک بشکه نفت هم صادر نکرد!

سیگار گوشه لب، ژست‌های‌ مغرورانه مکی و بوسیدن دستش را ببینید. مکی تازه از عقلای جبهه ملی بود!
مکی بر فرار پالایشگاه خاموش ایستاد و عکس گرفت. اقتصاد ایران با پرونده‌های حقوقی بین‌المللی و فشار معیشتی به ملت، حدود چهار سال به محاق رفت.

پالایشگاه آبادان، بزرگترین پالایشگاه دنیا محدود شد به تولید مصرف داخلی.
عربستان، کویت و عراق با جذب همان نیروهایی که بیرون کردیم، بازار جهانی را قاپیدند.
دلار که پنج سال روی ۳۲ ریال قفل بود، به لطف اوباش تمامیت‌خواه دولت، به ۱۳۰ ریال رسید.

بازرگان اولین نخست‌وزیر خمینی، سال ۱۳۷۳ در سفر درمانی زوریخ مُرد و در قم چال شد. مکی هم پنج سال بعد از مرگ بازرگان، در تهران جان داد.

#جاوید_شاه
#انقلاب_شیروخورشید

➖➖➖

➡️👑👑👑
➡️@KFP_IrShah