💠 #آخر_هفته_با_کتاب
🔺نام کتاب: اندیشه البرز؛ یادنامه دکتر محمدعلی مجتهدی، به کوشش بهرام بیانی، نشر ماهی
محمدعلی مجتهدی نه رجل سیاسی بود و نه مبارز یا روشنفکر منتقد محسوب میشد. هنرش این بود که ۳۴ سال دبیرستان البرز را اداره کرد و دانشگاه صنعتی شریف را پایه گذاشت. یکی از همان کنشگران مرزی که او را میتوان پدر تجدد آموزشی در ایران معاصر دانست.
در سالهای اخیر، چند کتاب و مستند سینمایی درباره مجتهدی در پاسخ به اقبال افکار عمومی به او منتشر شدهاند. آخرین نمونه از این دست پژوهش ها را نشر ماهی در سال گذشته منتشر کرد.
«اندیشه البرز» به دلیل پرهیز از تکرار گفتههای پیشین دربارهی مجتهدی و تمرکز بر شیوههای مدیریتی او، از پژوهشهای قبلی یک گام جلوتر است.
کتاب در دو بخش تدوین شده که در بخش اول بهرام بیانی محصل دبیرستان البرز و دانشگاه صنعتی شریف در دورهی مدیریت مجتهدی، جستاری بلند درباره کارنامه این مدیر آموزشی نوشته و در بخش دوم، شاگردان و دبیران سابق دبیرستان البرز که حالا جزو چهرههای فکری ایران محسوب میشوند، از این مدرسه و مجتهدی نوشتهاند. به قول یکی از معلمان دبیرستان البرز، ایران برای مجتهدی در دبیرستان البرز خلاصه میشد و او سعادت ایران را در موفقیت دبیرستان البرز میپنداشت. وقتی در غائلهی آذربایجان به او گفته بودند: «مملکت دارد بر باد میرود و شما دائم میگویید دبیرستان البرز ». پاسخ داده بود که اگر این جا(دبیرستان البرز) درست شود، همه جا (ایران) درست خواهد شد.
در کتاب میخوانیم که چگونه مجتهدی تلاش میکرد دبیرستان البرز و دانشگاههای پلیتکنیک و شریف را از مصافهای سیاست مستقل نگاه دارد. این تلاش مجتهدی برای او دردسرهایی هم به همراه داشت. مثلاً این که به روایت کتاب، برکناری مجتهدی از ریاست دانشگاههای پلیتکنیک و صنعتی شریف، نه به دلیل بدخواهی سایر مدیران همردهاش در آموزش عالی بلکه به دلیل مخالفت ساواک با مجتهدی به دلیل ایستادگی او در برابر دستاندازی این نهاد امنیتی به دانشگاه بوده است. یک عمر تلاش مجتهدی برای نهادسازی، پس از انقلاب به «تلاش موثر در تحکیم سلطنت پهلوی » تعبیر شد و به قطع حقوق بازنشستگیاش انجامید. مجتهدی باقی عمر را با تنگدستی در تبعید گذراند اما خاطرهی نهادهایی که او ساخت همچنان الگویی از کنشگری مرزی است.
اندیشه پویا، ش ۸۳
#کتاب_خوب
#کتاب_بخوانیم
#نشر_آگاهی
https://t.me/httpsksmtehran2/169
🔹🔹🔹
🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران
🆔 @KSMtehran
🔺نام کتاب: اندیشه البرز؛ یادنامه دکتر محمدعلی مجتهدی، به کوشش بهرام بیانی، نشر ماهی
محمدعلی مجتهدی نه رجل سیاسی بود و نه مبارز یا روشنفکر منتقد محسوب میشد. هنرش این بود که ۳۴ سال دبیرستان البرز را اداره کرد و دانشگاه صنعتی شریف را پایه گذاشت. یکی از همان کنشگران مرزی که او را میتوان پدر تجدد آموزشی در ایران معاصر دانست.
در سالهای اخیر، چند کتاب و مستند سینمایی درباره مجتهدی در پاسخ به اقبال افکار عمومی به او منتشر شدهاند. آخرین نمونه از این دست پژوهش ها را نشر ماهی در سال گذشته منتشر کرد.
«اندیشه البرز» به دلیل پرهیز از تکرار گفتههای پیشین دربارهی مجتهدی و تمرکز بر شیوههای مدیریتی او، از پژوهشهای قبلی یک گام جلوتر است.
کتاب در دو بخش تدوین شده که در بخش اول بهرام بیانی محصل دبیرستان البرز و دانشگاه صنعتی شریف در دورهی مدیریت مجتهدی، جستاری بلند درباره کارنامه این مدیر آموزشی نوشته و در بخش دوم، شاگردان و دبیران سابق دبیرستان البرز که حالا جزو چهرههای فکری ایران محسوب میشوند، از این مدرسه و مجتهدی نوشتهاند. به قول یکی از معلمان دبیرستان البرز، ایران برای مجتهدی در دبیرستان البرز خلاصه میشد و او سعادت ایران را در موفقیت دبیرستان البرز میپنداشت. وقتی در غائلهی آذربایجان به او گفته بودند: «مملکت دارد بر باد میرود و شما دائم میگویید دبیرستان البرز ». پاسخ داده بود که اگر این جا(دبیرستان البرز) درست شود، همه جا (ایران) درست خواهد شد.
در کتاب میخوانیم که چگونه مجتهدی تلاش میکرد دبیرستان البرز و دانشگاههای پلیتکنیک و شریف را از مصافهای سیاست مستقل نگاه دارد. این تلاش مجتهدی برای او دردسرهایی هم به همراه داشت. مثلاً این که به روایت کتاب، برکناری مجتهدی از ریاست دانشگاههای پلیتکنیک و صنعتی شریف، نه به دلیل بدخواهی سایر مدیران همردهاش در آموزش عالی بلکه به دلیل مخالفت ساواک با مجتهدی به دلیل ایستادگی او در برابر دستاندازی این نهاد امنیتی به دانشگاه بوده است. یک عمر تلاش مجتهدی برای نهادسازی، پس از انقلاب به «تلاش موثر در تحکیم سلطنت پهلوی » تعبیر شد و به قطع حقوق بازنشستگیاش انجامید. مجتهدی باقی عمر را با تنگدستی در تبعید گذراند اما خاطرهی نهادهایی که او ساخت همچنان الگویی از کنشگری مرزی است.
اندیشه پویا، ش ۸۳
#کتاب_خوب
#کتاب_بخوانیم
#نشر_آگاهی
https://t.me/httpsksmtehran2/169
🔹🔹🔹
🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران
🆔 @KSMtehran
Telegram
..
💠 #یاد
🔺 جبار باغچهبان، معلم دنیای سکوت
✍نوشته محمد امیری
🔹جبارعسکرزاده (باغچهبان)، از پیشگامان آموزش و پرورش نو در ایران، ۱۹ اردیبهشت ۱۲۶۴ خورشیدی، در شهر ایروان، پایتخت ارمنستان، زاده شد...؛ پدرش از ایرانیان مهاجری بود که در ایروان، به کار معماری و شیرینیپزی اشتغال داشت. جبار به سبب سختگیری پدرش نتوانست به مدرسههای نو راه یابد. دوران آموزش او در کودکی و نوجوانی در مسجدها و نزد یک روحانی به قرائت قرآن و سپس زبان فارسی پرداخت. از ۱۵ سالگی به ناچار درس و مشق را رها کرد و برای گذران زندگی، همچون پدر، به کار معماری و شیرینیپزی پرداخت...؛ در سال ۱۲۸۴ شمسی در هنگامه درگیریهای ارمنیان و مسلمانان قفقاز به زندان افتاد. در آنجا با همکاری یکی از همبندان خود مجله فکاهی "ملانهیب" را منتشرکرد...
🔹او خبرنگار روزنامه قفقاز و از طنزنویسان و شاعران روزنامه فکاهی ملانصرالدین و مدیر مجله فکاهی لکلک ایروان بود...؛ در سال ۱۲۹۸ شمسی، جبار با کاروان آوارگان جنگ از راه جلفا به ایران آمد. پس از پشت سرگذاشتن دشواریهای بسیار و بیماریهای سخت به مرند رفت و در دبستان احمدیه آن شهر آموزگار شد....؛ عسکرزاده در سال ۱۳۰۳، پس از بازدید از کودکستان ارمنیان در تبریز، کودکستانی در این شهر بازکرد و نام آن را باغچه اطفال گذاشت و پیشنهاد کرد که مربیان کودکستان را باغچهبان بنامند و برای خود نیز نام خانوادگی باغچهبان را برگزید.
🔹باغچه بان در سال ۱۳۲۲، جمعیت حمایت از کودکان کر و لال را بنیان گذاشت. سپس آموزشگاه ویژه کر و لالها در منطقه یوسفآباد تهران ساخته شد. او درباره روش کار خود در این آموزشگاه نوشت:
" ... آموزشگاه من هیچ وقت به روی کودکان فقیر بسته نبوده و نخواهد بود... فرق دین و مذهب و ملیت و نژاد و وضع مالی کودکان، هرگز مانعی برای ورود آنها به مدرسه من نبوده و نخواهد بود، و یگانه شرط تحصیل در مدرسه من، کر بودن و بر اثر آن لال ماندن یک کودک است، نه چیز دیگری..."
🔹باغچهبان در سال ۱۳۲۵، ابزاری به نام تلفن گنگ، برای رساندن صوت از راه دندان به مرکز شنوایی اختراع کرد و آن را به نام خود به ثبت رساند. باغچه بان از سال ۱۳۲۳ تا سال ۱۳۲۶، مجله زبان را منتشرکرد. در سال ۱۳۲۵ یا ۱۳۲۶، با وزیر آموزش و پرورش، که از دانشآموختگان آمریکا بود، ناسازی پیداکرد. فرزندش، ثمین باغچهبان، دراینباره نوشته است:
" وزیر هرجور چوبی را لای چرخ او میگذاشت، تهمتهای سیاسی به او میزد، حقوقش را کم میکرد... میگفت مدرک تحصیلی ندارد و... "
- پدرم در جواب به این مهملات، مقاله تند و تیزی نوشت:
" آقای وزیر، من مانند فلانی برلن ندیده و مثل فلانی از پاریس نیامدهام.... قدرت من، فکر من، معلومات من و ایمان من، همه ایرانی است...؛ نه مثل تو کسب شرف کردهای از آمریکا. من انفاس پیغمبری را از زردشت، حس نوع پروری را از سعدی، قدرت تشخیص را از بوعلی و جسارت سربازی را از فردوسی... جرات انقلاب را از کاوه به ارث بردهام... من این دعوا را با شما در موقعی شروع کردهام که شما وزیر هستید و من آموزگاری بیش نیستم. من نمیتوانم در برابر ظلم و ستم و دروغ، مانند گوسفندی ساکت بمانم و تسلیم بشوم، زیرا در این صورت پرورش یافتگان من نیز اخلاق گوسفندی پیدا خواهند کرد..."
🔹باغچهبان در سال ۱۳۳۰، کانون کر و لالها را پایهگذاری کرد. در سال ۱۳۳۲ در آموزشگاه خود، دوره یکسالهای، برای تربیت آموزگار ویژه کر و لالها ترتیب داد. دانشآموختگان این دوره در همان آموزشگاه به کار پرداختند. باغچهبان در سال پایانی زندگی خود جمعیت سلام یا گرامیداشت را برای بزرگداشت نیکوکاران بنیان نهاد.
🔹باغچهبان افزون بر شماری از کتابهای کودکان همچون "زندگی کودکان"، "پیر و ترب"، "گرگ و چوپان"، ..."درخت مروارید"، آثاری در زمینه آموزش الفبا منتشر کرد...، "اساسنامه و برنامه کامل و دقیق تحصیلات پنجساله ناشنوایان برای آموزش زبان و حرفه"، کتاب "الفبای سربازان"، کتاب "حساب"و...از جمله دیگر آثار او برای بزرگسالان هستند.
🔹ثمین، فرزند باغچهبان، درباره روزهای پایانی زندگی پدرش نوشته است:
"" در آخرین روز آبان ماه ۱۳۴۵، دیروقت شب تلفن زنگ زد. از آموزشگاه خبردادند که حال پدرم بدشده، خودمان را فورا برسانیم... ؛ وقتی مامورین آمبولانس با شتاب زدگی او را بر روی برانکارد خوابانده و با سرعت از راهروی آموزشگاه میگذشتند، داد زد:
" خداحافظ آموزشگاه، خداحافظ آموزگاران، خداحافظ شاگردانم " "".
- باغچهبان در ۴ آذرماه سال ۱۳۴۵ چشم از جهان فروبست.
(https://s8.uupload.ir/files/%D8%A8%D8%A7%D8%B1%DA%AF%DB%8C%D8%B1%DB%8C_(37)_2oci.jpeg)
#زادروز_جبار_باغچه_بان
📚 تاریخ ادبیات کودکان ایران، محمد هادی محمدی و زهره قائینی، جلد هفتم، تهران، شرکت نشر چیستا، صفحات ۹۵۴-۹۵۸.
🔹🔹🔹
🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران
🆔 @KSMtehran
🔺 جبار باغچهبان، معلم دنیای سکوت
✍نوشته محمد امیری
🔹جبارعسکرزاده (باغچهبان)، از پیشگامان آموزش و پرورش نو در ایران، ۱۹ اردیبهشت ۱۲۶۴ خورشیدی، در شهر ایروان، پایتخت ارمنستان، زاده شد...؛ پدرش از ایرانیان مهاجری بود که در ایروان، به کار معماری و شیرینیپزی اشتغال داشت. جبار به سبب سختگیری پدرش نتوانست به مدرسههای نو راه یابد. دوران آموزش او در کودکی و نوجوانی در مسجدها و نزد یک روحانی به قرائت قرآن و سپس زبان فارسی پرداخت. از ۱۵ سالگی به ناچار درس و مشق را رها کرد و برای گذران زندگی، همچون پدر، به کار معماری و شیرینیپزی پرداخت...؛ در سال ۱۲۸۴ شمسی در هنگامه درگیریهای ارمنیان و مسلمانان قفقاز به زندان افتاد. در آنجا با همکاری یکی از همبندان خود مجله فکاهی "ملانهیب" را منتشرکرد...
🔹او خبرنگار روزنامه قفقاز و از طنزنویسان و شاعران روزنامه فکاهی ملانصرالدین و مدیر مجله فکاهی لکلک ایروان بود...؛ در سال ۱۲۹۸ شمسی، جبار با کاروان آوارگان جنگ از راه جلفا به ایران آمد. پس از پشت سرگذاشتن دشواریهای بسیار و بیماریهای سخت به مرند رفت و در دبستان احمدیه آن شهر آموزگار شد....؛ عسکرزاده در سال ۱۳۰۳، پس از بازدید از کودکستان ارمنیان در تبریز، کودکستانی در این شهر بازکرد و نام آن را باغچه اطفال گذاشت و پیشنهاد کرد که مربیان کودکستان را باغچهبان بنامند و برای خود نیز نام خانوادگی باغچهبان را برگزید.
🔹باغچه بان در سال ۱۳۲۲، جمعیت حمایت از کودکان کر و لال را بنیان گذاشت. سپس آموزشگاه ویژه کر و لالها در منطقه یوسفآباد تهران ساخته شد. او درباره روش کار خود در این آموزشگاه نوشت:
" ... آموزشگاه من هیچ وقت به روی کودکان فقیر بسته نبوده و نخواهد بود... فرق دین و مذهب و ملیت و نژاد و وضع مالی کودکان، هرگز مانعی برای ورود آنها به مدرسه من نبوده و نخواهد بود، و یگانه شرط تحصیل در مدرسه من، کر بودن و بر اثر آن لال ماندن یک کودک است، نه چیز دیگری..."
🔹باغچهبان در سال ۱۳۲۵، ابزاری به نام تلفن گنگ، برای رساندن صوت از راه دندان به مرکز شنوایی اختراع کرد و آن را به نام خود به ثبت رساند. باغچه بان از سال ۱۳۲۳ تا سال ۱۳۲۶، مجله زبان را منتشرکرد. در سال ۱۳۲۵ یا ۱۳۲۶، با وزیر آموزش و پرورش، که از دانشآموختگان آمریکا بود، ناسازی پیداکرد. فرزندش، ثمین باغچهبان، دراینباره نوشته است:
" وزیر هرجور چوبی را لای چرخ او میگذاشت، تهمتهای سیاسی به او میزد، حقوقش را کم میکرد... میگفت مدرک تحصیلی ندارد و... "
- پدرم در جواب به این مهملات، مقاله تند و تیزی نوشت:
" آقای وزیر، من مانند فلانی برلن ندیده و مثل فلانی از پاریس نیامدهام.... قدرت من، فکر من، معلومات من و ایمان من، همه ایرانی است...؛ نه مثل تو کسب شرف کردهای از آمریکا. من انفاس پیغمبری را از زردشت، حس نوع پروری را از سعدی، قدرت تشخیص را از بوعلی و جسارت سربازی را از فردوسی... جرات انقلاب را از کاوه به ارث بردهام... من این دعوا را با شما در موقعی شروع کردهام که شما وزیر هستید و من آموزگاری بیش نیستم. من نمیتوانم در برابر ظلم و ستم و دروغ، مانند گوسفندی ساکت بمانم و تسلیم بشوم، زیرا در این صورت پرورش یافتگان من نیز اخلاق گوسفندی پیدا خواهند کرد..."
🔹باغچهبان در سال ۱۳۳۰، کانون کر و لالها را پایهگذاری کرد. در سال ۱۳۳۲ در آموزشگاه خود، دوره یکسالهای، برای تربیت آموزگار ویژه کر و لالها ترتیب داد. دانشآموختگان این دوره در همان آموزشگاه به کار پرداختند. باغچهبان در سال پایانی زندگی خود جمعیت سلام یا گرامیداشت را برای بزرگداشت نیکوکاران بنیان نهاد.
🔹باغچهبان افزون بر شماری از کتابهای کودکان همچون "زندگی کودکان"، "پیر و ترب"، "گرگ و چوپان"، ..."درخت مروارید"، آثاری در زمینه آموزش الفبا منتشر کرد...، "اساسنامه و برنامه کامل و دقیق تحصیلات پنجساله ناشنوایان برای آموزش زبان و حرفه"، کتاب "الفبای سربازان"، کتاب "حساب"و...از جمله دیگر آثار او برای بزرگسالان هستند.
🔹ثمین، فرزند باغچهبان، درباره روزهای پایانی زندگی پدرش نوشته است:
"" در آخرین روز آبان ماه ۱۳۴۵، دیروقت شب تلفن زنگ زد. از آموزشگاه خبردادند که حال پدرم بدشده، خودمان را فورا برسانیم... ؛ وقتی مامورین آمبولانس با شتاب زدگی او را بر روی برانکارد خوابانده و با سرعت از راهروی آموزشگاه میگذشتند، داد زد:
" خداحافظ آموزشگاه، خداحافظ آموزگاران، خداحافظ شاگردانم " "".
- باغچهبان در ۴ آذرماه سال ۱۳۴۵ چشم از جهان فروبست.
(https://s8.uupload.ir/files/%D8%A8%D8%A7%D8%B1%DA%AF%DB%8C%D8%B1%DB%8C_(37)_2oci.jpeg)
#زادروز_جبار_باغچه_بان
📚 تاریخ ادبیات کودکان ایران، محمد هادی محمدی و زهره قائینی، جلد هفتم، تهران، شرکت نشر چیستا، صفحات ۹۵۴-۹۵۸.
🔹🔹🔹
🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران
🆔 @KSMtehran
👍2
Forwarded from کانال شورای هماهنگی تشکلهای صنفی فرهنگیان ایران
🔴حکم اخراج برای فعال صنفی خوشنام گیلانی، #فریبا_انامی
هیات تخلفات آموزش پرورش استان گیلان با صدور حکمی ظالمانه و غیر قانونی #فریبا_انامی معلم شجاع و خوشنام انزلی را از کار اخراج کرد.
حراست ها و هیات تخلفات اداری وزارت آموزش و پرورش خصوصا در یک سال اخیر عملا به بازوی اجرایی نیروهای امنیتی تبدیل شدهاند و با پرونده سازی های بیپایه تمام تلاش خود را معطوف سرکوب اعتراضات جامعه معلمان کردهاند.
خانم انامی که بیش از ۲۵ سال بعنوان دبیر در دبیرستانهای گیلان و انزلی فعالیت داشته است بعنوان یکی از صدها فعال صنفی صرفا در پی احقاق حقوق صنفی خود بوده است که با چنین حکم بی شرمانهای مواجه شده است،علاوه بر مجراهای قانونی فعالیت سندیکایی در قانون اساسی حکومت ایران بعنوان یکی از اعضای هیات مدیره سازمان جهانی کار متعهد به اجرای مقاولهنامههایست که فعالیت صنفی و تشکیلاتی از بدیهیات آن است و جالب آنست عضو هیات مدیره سازمان جهانی کار خود از سرکوب گرترین حکومتها در زمینه تشکل یابی و فعالیتهای تشکیلاتی است.
شورای هماهنگی تشکل های صنفی فرهنگیان ایران ضمن محکوم کردن این حکم ظالمانه و اعلام حمایت قاطع از خانم انامی و دیگر فعالین صنفی به آمرین و عاملین چنین احکامی هشدار می دهد که صدور این احکام نه تنها مانع مطالبهگری معلمان نخواهد شد بلکه این سرکوبها خشم نهفته معلمان را شعلهورتر از هر زمانی خواهد کرد.
#ما_خاموش_شدنی_نیستیم
#ژن_ژیان_ئازادی
🔹🔹🔹
لطفا عضو کانال شورا شوید و کانال را به دانشآموزان، اولیا و همکاران معرفی نمایید 👇👇👇
🆔 @kashowra
دریافت اخبار از طریق آیدی زیر 👇👇👇
@kashowranews
هیات تخلفات آموزش پرورش استان گیلان با صدور حکمی ظالمانه و غیر قانونی #فریبا_انامی معلم شجاع و خوشنام انزلی را از کار اخراج کرد.
حراست ها و هیات تخلفات اداری وزارت آموزش و پرورش خصوصا در یک سال اخیر عملا به بازوی اجرایی نیروهای امنیتی تبدیل شدهاند و با پرونده سازی های بیپایه تمام تلاش خود را معطوف سرکوب اعتراضات جامعه معلمان کردهاند.
خانم انامی که بیش از ۲۵ سال بعنوان دبیر در دبیرستانهای گیلان و انزلی فعالیت داشته است بعنوان یکی از صدها فعال صنفی صرفا در پی احقاق حقوق صنفی خود بوده است که با چنین حکم بی شرمانهای مواجه شده است،علاوه بر مجراهای قانونی فعالیت سندیکایی در قانون اساسی حکومت ایران بعنوان یکی از اعضای هیات مدیره سازمان جهانی کار متعهد به اجرای مقاولهنامههایست که فعالیت صنفی و تشکیلاتی از بدیهیات آن است و جالب آنست عضو هیات مدیره سازمان جهانی کار خود از سرکوب گرترین حکومتها در زمینه تشکل یابی و فعالیتهای تشکیلاتی است.
شورای هماهنگی تشکل های صنفی فرهنگیان ایران ضمن محکوم کردن این حکم ظالمانه و اعلام حمایت قاطع از خانم انامی و دیگر فعالین صنفی به آمرین و عاملین چنین احکامی هشدار می دهد که صدور این احکام نه تنها مانع مطالبهگری معلمان نخواهد شد بلکه این سرکوبها خشم نهفته معلمان را شعلهورتر از هر زمانی خواهد کرد.
#ما_خاموش_شدنی_نیستیم
#ژن_ژیان_ئازادی
🔹🔹🔹
لطفا عضو کانال شورا شوید و کانال را به دانشآموزان، اولیا و همکاران معرفی نمایید 👇👇👇
🆔 @kashowra
دریافت اخبار از طریق آیدی زیر 👇👇👇
@kashowranews
👍1👎1
💠 #یادداشت
🔺می شود معلم بود ، اگر ... / عبدالجلیل کریم پور
گاهنامه فرهنگی-آموزشی فرهیزش/ شماره یازدهم/ بهار ۱۴۰۲
ویژهی #روز_و_هفته_معلم
معلمی شروعی است برای بودنی دوباره در مسیری پر از فراز و نشیب های طولانی تا به این باور برسی که راه را باید رفت و از بی مهری زمانه اش نهراسید که عشق را به محنت آکنده اند و رسیدنش را به سلوکی شیرین به انتظار نشسته اند.
وقتی ۲۹ سال پیش قدم در این راه طولانی نهادم بر این عقیده استوار بودم که رنجه ی زمانه مرا از پای نیندازد و عاشقانه هایم را به اضطراب بی مهری خدشه دار نکند چرا که معلمی در دیار ما ، همتی همه جانبه را می طلبد که باید مواظبت کنی تا روزگار دون مزاجش ، خسته ات نکند و شکوفایی باورهایت را دهن کجی دون مایگان به تاخیر نیندازد.
معلمی جلوه گاهی ست پر از مهر و آزادی که باید سلاح آگاهی ات را بر دوش جان گذاری و سنگلاخ های موانع بی بها را به قدم های همت از بین شان ببری.
آن روز که قبای معلمی بر تن کردی به اویی اندیشه کن که می خواهی بارور شود و چراغ اندیشه را روشن بدارد و آگاه باش که دل در بند هیچ منصبی از مناصب اینانی منهی که علم و آگاهی را در پستوهای بخشنامه های بی مقدار گم کرده اند چرا که آگاهی را شرافتی بیش از این حدیث های بی مقدار است.
می شود معلم بود ، اگر اندیشه را پاس داشت و باور را همراه و گوش هوش به ندایی داد که از دیاران دور نغمه خوان درخت پربار معرفت هستند.
می شود معلم بود اگر معلمی را سبب ساز تغییری بنیادین در دل و جان فراگیرت حس کردی . می شود معلم بود ، اگر و تنها اگر به عزت نفسی فربه بودی که خیالت را رضایت منصب گذاران بر هم نزد و دلت را جز خواهش آنی که می خواهد از تو بیاموزد ، نلرزاند. پس آگاه باش که باید به باور معلمی احترام گذاشت و آن را آلوده ی رفتارهای بی مقدار ننمود و همچنان بر قدم هایی استواری کرد که پر از همت حق خواهی است، حقی که گاه به کج سلیقگی از تو دریغ می کنند که باید فریادش کنی و لحظه های شکفتنت را به آن گره بزنی که معلمی را همه جانبه پاس داشتن ، سرآغاز رسیدن است نه چون آنانی که حق را در اطاعتی بی چون و چرا می دانند و از تو جز آن نمی خواهند! معلمی ، شکوه دانستن ، خواستن و عمل کردن است که باید تا رسیدن به آن از جان و دل مایه بگذاریم و همواره معلم باشیم و معلمی را پاس بداریم ...
https://t.me/farhizesh_maghttps://t.me/farhizesh_mag
🔹🔹🔹
🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران
🆔 @KSMtehran
🔺می شود معلم بود ، اگر ... / عبدالجلیل کریم پور
گاهنامه فرهنگی-آموزشی فرهیزش/ شماره یازدهم/ بهار ۱۴۰۲
ویژهی #روز_و_هفته_معلم
معلمی شروعی است برای بودنی دوباره در مسیری پر از فراز و نشیب های طولانی تا به این باور برسی که راه را باید رفت و از بی مهری زمانه اش نهراسید که عشق را به محنت آکنده اند و رسیدنش را به سلوکی شیرین به انتظار نشسته اند.
وقتی ۲۹ سال پیش قدم در این راه طولانی نهادم بر این عقیده استوار بودم که رنجه ی زمانه مرا از پای نیندازد و عاشقانه هایم را به اضطراب بی مهری خدشه دار نکند چرا که معلمی در دیار ما ، همتی همه جانبه را می طلبد که باید مواظبت کنی تا روزگار دون مزاجش ، خسته ات نکند و شکوفایی باورهایت را دهن کجی دون مایگان به تاخیر نیندازد.
معلمی جلوه گاهی ست پر از مهر و آزادی که باید سلاح آگاهی ات را بر دوش جان گذاری و سنگلاخ های موانع بی بها را به قدم های همت از بین شان ببری.
آن روز که قبای معلمی بر تن کردی به اویی اندیشه کن که می خواهی بارور شود و چراغ اندیشه را روشن بدارد و آگاه باش که دل در بند هیچ منصبی از مناصب اینانی منهی که علم و آگاهی را در پستوهای بخشنامه های بی مقدار گم کرده اند چرا که آگاهی را شرافتی بیش از این حدیث های بی مقدار است.
می شود معلم بود ، اگر اندیشه را پاس داشت و باور را همراه و گوش هوش به ندایی داد که از دیاران دور نغمه خوان درخت پربار معرفت هستند.
می شود معلم بود اگر معلمی را سبب ساز تغییری بنیادین در دل و جان فراگیرت حس کردی . می شود معلم بود ، اگر و تنها اگر به عزت نفسی فربه بودی که خیالت را رضایت منصب گذاران بر هم نزد و دلت را جز خواهش آنی که می خواهد از تو بیاموزد ، نلرزاند. پس آگاه باش که باید به باور معلمی احترام گذاشت و آن را آلوده ی رفتارهای بی مقدار ننمود و همچنان بر قدم هایی استواری کرد که پر از همت حق خواهی است، حقی که گاه به کج سلیقگی از تو دریغ می کنند که باید فریادش کنی و لحظه های شکفتنت را به آن گره بزنی که معلمی را همه جانبه پاس داشتن ، سرآغاز رسیدن است نه چون آنانی که حق را در اطاعتی بی چون و چرا می دانند و از تو جز آن نمی خواهند! معلمی ، شکوه دانستن ، خواستن و عمل کردن است که باید تا رسیدن به آن از جان و دل مایه بگذاریم و همواره معلم باشیم و معلمی را پاس بداریم ...
https://t.me/farhizesh_maghttps://t.me/farhizesh_mag
🔹🔹🔹
🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران
🆔 @KSMtehran
👍3
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
💠 #نگاه
🔺 به امید روزی که مریم، با این خندههای زیبا، به آرزوی پزشک (دکتر) شدن خود برسد ...
و به امید روزی که تمام کودکان در #افغانستان، ایران، عراق و دیگرکشورها بهجای کار اجباری برای برخورداری از امکانات اولیه زندگی، بتوانند آزادانه، دانش و هنر بیاموزند، بازی و خیالپردازی کنند، با فراغ بال و رها کودکی کنند و در مسیر رویاهای خود گام بردارند.
🔹🔹🔹
🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران
🆔 @KSMtehran
🔺 به امید روزی که مریم، با این خندههای زیبا، به آرزوی پزشک (دکتر) شدن خود برسد ...
و به امید روزی که تمام کودکان در #افغانستان، ایران، عراق و دیگرکشورها بهجای کار اجباری برای برخورداری از امکانات اولیه زندگی، بتوانند آزادانه، دانش و هنر بیاموزند، بازی و خیالپردازی کنند، با فراغ بال و رها کودکی کنند و در مسیر رویاهای خود گام بردارند.
🔹🔹🔹
🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران
🆔 @KSMtehran
👍2🙏1
💠 #صبحگاه
راستی!
دنیا چه شکلی
می شد اگر
به جای اینکه
در سینه ام
گلوله ای بنشانی
در قلبم گُلی می کاشتی ..!؟
#عدنان_الصائغ
🔹🔹🔹
🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران
🆔 @KSMtehran
راستی!
دنیا چه شکلی
می شد اگر
به جای اینکه
در سینه ام
گلوله ای بنشانی
در قلبم گُلی می کاشتی ..!؟
#عدنان_الصائغ
🔹🔹🔹
🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران
🆔 @KSMtehran
👍2
💠 #پیام
🔺ثمینه باغچهبان با بوسهای به دختران و معلمان حمایت خود را از مطالبات معلمان اعلام کرد
«پدرم به معلمان فرهیخته و آزاداندیشی چون شما افتخار میکند»
ثمینه باغچهبان، فرزند جبار باغچهبان که فعال و کنشگر حقوق آموزشی کودکان و کودکان ناشنوا به شمار میرفت با انتشار ویدیویی از «شورای هماهنگی تشکلهای صنفی فرهنگیان ایران» برای برگزیدن زادروز پدرش به عنوان «روز بیان مطالبات معلمان» سپاسگزاری کرد.
خانم باغچهبان که اکنون ۹۷ سال سن دارد با تاکید بر اهمیت «آموزش باکیفیت» اعلام کرد که حقوق صنفی معلمان بازنشسته و شاغل باید در صدر اهمیت قرار بگیرد.
ثمینه باغچهبان ابراز تاسف کرد که او و خواهرش پروانه، بیش از چهار دهه و اندی از خدمت در مجتمع آموزشی باغچهبان که پدرشان بنیاد نهاده بود محروم بودهاند و از همکارانی که اتاق پدرش را در این خانه و مدرس حفظ کردهاند تشکر کرد.
بوسه مادرانه و ابراز علاقه وی به زنان و مردان معلمی که در راه «زندگی و آزادی» و «میهن و آبادی» تلاش کردهاند، یاداور بیش از یک قرن تلاش کنشگرانه کسانی است که نه تنها از خانه و زندگی خود برای به ثمر رساندن دستاوردهای ماندگار دریغ نکردند، که ترویج و حمایتگری چنان با جانشان در آمیخت که حتی نام خانوادگی و هویت خود را به باورهای کنشگرانهشان تغییر دادند و صدا و مهرشان هنوز پس از دههها و نزدیک به یک سده شنیده میشود و دلگرمی میدهد.
https://t.me/httpsksmtehran2/170
🔹🔹🔹
🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران
🆔 @KSMtehran
🔺ثمینه باغچهبان با بوسهای به دختران و معلمان حمایت خود را از مطالبات معلمان اعلام کرد
«پدرم به معلمان فرهیخته و آزاداندیشی چون شما افتخار میکند»
ثمینه باغچهبان، فرزند جبار باغچهبان که فعال و کنشگر حقوق آموزشی کودکان و کودکان ناشنوا به شمار میرفت با انتشار ویدیویی از «شورای هماهنگی تشکلهای صنفی فرهنگیان ایران» برای برگزیدن زادروز پدرش به عنوان «روز بیان مطالبات معلمان» سپاسگزاری کرد.
خانم باغچهبان که اکنون ۹۷ سال سن دارد با تاکید بر اهمیت «آموزش باکیفیت» اعلام کرد که حقوق صنفی معلمان بازنشسته و شاغل باید در صدر اهمیت قرار بگیرد.
ثمینه باغچهبان ابراز تاسف کرد که او و خواهرش پروانه، بیش از چهار دهه و اندی از خدمت در مجتمع آموزشی باغچهبان که پدرشان بنیاد نهاده بود محروم بودهاند و از همکارانی که اتاق پدرش را در این خانه و مدرس حفظ کردهاند تشکر کرد.
بوسه مادرانه و ابراز علاقه وی به زنان و مردان معلمی که در راه «زندگی و آزادی» و «میهن و آبادی» تلاش کردهاند، یاداور بیش از یک قرن تلاش کنشگرانه کسانی است که نه تنها از خانه و زندگی خود برای به ثمر رساندن دستاوردهای ماندگار دریغ نکردند، که ترویج و حمایتگری چنان با جانشان در آمیخت که حتی نام خانوادگی و هویت خود را به باورهای کنشگرانهشان تغییر دادند و صدا و مهرشان هنوز پس از دههها و نزدیک به یک سده شنیده میشود و دلگرمی میدهد.
https://t.me/httpsksmtehran2/170
🔹🔹🔹
🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران
🆔 @KSMtehran
Telegram
..
👍5
💠 #خبر
🔺 مراسم اهدای جایزهی صلح ویژه حقوق بشر ٢٠٢٣ به شورای هماهنگی تشکلهای صنفی فرهنگیان ایران در ۲۸ اردیبهشت ماه برگزار میگردد
بنیاد ۱۸ می کره جنوبی، در نشست کنفرانسی خود، شورای هماهنگی تشکلهای صنفی فرهنگیان ایران را برندهی جایزه صلح حقوق بشری این بنیاد، در خصوص تعهد این شورا در خصوص رساندن صدای معلمان ایران در سطح بینالمللی، و در ایجاد همبستگی بینالمللی برای محکوم کردن سیاستهای ضد حقوق بشری دولت ایران در سرکوب معلمان و فعالان اتحادیههای کارگری اعلام نمود.
این بنیاد اعلام نمود که فعالیتهای جنبش معلمان در راستای ایجاد همبستگی جهانی در دفاع از آزادی بیان، آزادی، حق تشکلیابی، دسترسی عمومی به آموزش رایگان و باکیفیت و مقابله با خصوصیسازی آموزش، سرکوب و بازداشت دانشآموزان، دانشجویان و معلمان فعالین اتحادیههای کارگری در ایران مبارزه میکنند و نیز در پتیشنی که به امضاهای فراوانی رسید از سازمان بینالمللی کار (ILO) درخواست کرده است تا نمایندگان دولت ایران را از هیئتمدیره این سازمان برکنار کنند.
ادامه مطلب در لینک زیر🔻
bit.ly/3nsD55b
🔹🔹🔹
🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران
🆔 @KSMtehran
🔺 مراسم اهدای جایزهی صلح ویژه حقوق بشر ٢٠٢٣ به شورای هماهنگی تشکلهای صنفی فرهنگیان ایران در ۲۸ اردیبهشت ماه برگزار میگردد
بنیاد ۱۸ می کره جنوبی، در نشست کنفرانسی خود، شورای هماهنگی تشکلهای صنفی فرهنگیان ایران را برندهی جایزه صلح حقوق بشری این بنیاد، در خصوص تعهد این شورا در خصوص رساندن صدای معلمان ایران در سطح بینالمللی، و در ایجاد همبستگی بینالمللی برای محکوم کردن سیاستهای ضد حقوق بشری دولت ایران در سرکوب معلمان و فعالان اتحادیههای کارگری اعلام نمود.
این بنیاد اعلام نمود که فعالیتهای جنبش معلمان در راستای ایجاد همبستگی جهانی در دفاع از آزادی بیان، آزادی، حق تشکلیابی، دسترسی عمومی به آموزش رایگان و باکیفیت و مقابله با خصوصیسازی آموزش، سرکوب و بازداشت دانشآموزان، دانشجویان و معلمان فعالین اتحادیههای کارگری در ایران مبارزه میکنند و نیز در پتیشنی که به امضاهای فراوانی رسید از سازمان بینالمللی کار (ILO) درخواست کرده است تا نمایندگان دولت ایران را از هیئتمدیره این سازمان برکنار کنند.
ادامه مطلب در لینک زیر🔻
bit.ly/3nsD55b
🔹🔹🔹
🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران
🆔 @KSMtehran
👍8
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
💠 #صبحگاه
🔺ارزشِ هر انسانی
* به خدمتی است که به بشریت و طبیعت میکند.
* به کاری است که برای رهایی از فقر و جهل انجام میدهد.
* به فعالیتی است که برای برقراریِ صلح و عدالت میکند.
* به گامهایی است که در راهِ «کرامتِ انسانی» بر میدارد.
* به تلاشی است که برای رهاییِ جهان از ظلم و بیداد میکند.
حالا ما، جلوی آینه میایستیم تا صادقانه و شفاف ببینیم
کجایِ داستانیم؟
🔹🔹🔹
🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران
🆔 @KSMtehran
🔺ارزشِ هر انسانی
* به خدمتی است که به بشریت و طبیعت میکند.
* به کاری است که برای رهایی از فقر و جهل انجام میدهد.
* به فعالیتی است که برای برقراریِ صلح و عدالت میکند.
* به گامهایی است که در راهِ «کرامتِ انسانی» بر میدارد.
* به تلاشی است که برای رهاییِ جهان از ظلم و بیداد میکند.
حالا ما، جلوی آینه میایستیم تا صادقانه و شفاف ببینیم
کجایِ داستانیم؟
🔹🔹🔹
🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران
🆔 @KSMtehran
👍2
💠 #نکته
🔺٢٥ تیر ١٣٧١، سی و یک سال پیش طرح روی جلد نشریهی گل آقا...
🔹🔹🔹
🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران
🆔 @KSMtehran
🔺٢٥ تیر ١٣٧١، سی و یک سال پیش طرح روی جلد نشریهی گل آقا...
🔹🔹🔹
🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران
🆔 @KSMtehran
👍2
💠 یادداشت
🔺 کفش هایت برای من!
✍️ مجتبی لشکربلوکی
پیتر سینگر (فیلسوف معاصر و استاد دانشگاه پرینستون) ما را در یک موقعیت جالب اما متفاوت قرار می دهد: فرض کنید که دارید در پارک قدم می زنید می بینید کودکی در حال غرق شدن در دریاچه ای کم عمق است، اگر سریع تصمیم بگیرید و بپرید در آب او نجات پیدا می کند فقط کفش گران قیمتی که پوشیدید خراب می شود. آیا ما آن کودک را نجات می دهیم؟ قاعدتا می گوییم که قید کفش مان را می زنیم و به آب می زنیم و او را نجات می دهیم.
تا اینجا سخت نبود، گیر قضیه سوال دوم است: سوال بعدی او این است که چه تفاوتی وجود دارد بین آن کودکی که جلوی چشم ما افتاد توی آب و شما به راحتی می توانید نجاتش بدید با کودکان دیگری که ما می دانیم با هزینه بسیار کمتر از کفش لوکسمان میتوانستیم جانشان را نجات بدیم؟ اگر الان از طریق موسسات نیکوکاری به کسانی که گیر ۱ میلیون تومان پول هستند، کمک نکنیم در واقع انتخاب کردیم که کفشمون خراب نشه. یعنی بین کودکان نیازمند و کفش لوکس، دومی را انتخاب کرده ایم.
ما هر بار که پولمان را صرف امور تجملاتی (و نه کارکردی) می کنیم مانند لپ آپ آخرین سیستم، موبایل آخرین مدل، ماشین گران قیمت، خانه لوکس، بلیط صف اول کنسرت، بوت و نیم بوت مارک دار، پالتوی اشرافی، لوستر آنچنانی و مبلمان تشریفاتی و هر نوع هزینه تجملاتی در واقع انتخاب کرده ایم که آن کودکان بمیرند! به همین راحتی! چون با هزینه بسیار کمتر از آن ماشین لوکس می شد دهها بلکه صدها کودک را نجات داد.
شش آموزه کلیدی
کتاب The Most Good You Can Do که در ایران نیز ترجمه شده نوشته همین پیتر سنگر است. شش آموزه جالب این کتاب را با هم مرور کنیم:
۱) اخلاقی زیستن صرف اجتناب از رفتارها و گفتارهای غیراخلاقی نیست (اخلاق منفی گریز) بلکه باید تا جای ممکن به دیگران خیر رساند (اخلاق مثبت گرا).
۲) دگردوستی سنجشگرانه و عقلایی بسی والاتر از دگردوستی هیجانی-احساسی است. اگر من به خاطر التیام خاطر یا همدردی به کسی کمک کنم خوب است اما پیترسینگر می گوید که کرامت و سخاوت باید با عقلانیت همراه باشد. خیر و خرد باید با هم باشند. بدان معنا که من همواره از خودم به بپرسم که اکنون این زمان و توان و امکان محدودم را به چه کسی و چه چیزی و در کجا باید تخصیص دهم که بیشترین بازده مثبت جمعی را داشته باشد؟ کمک به تامین آب آشامیدنی در کشور الف یا زلزله زدگان کشور ب. به گروهی که به پایان کارتن خوابی می اندیشند یا به گروهی که بر درس خواندن کودکان محروم متمرکزند؟
پیتر سینگر در ویدئویی که برای ترجمه کتابش در ایران داشت گفت در اسلام توصیه شده بخشی از ثروت را به فقرا انفاق کنیم. خیلی از اهل انفاق فکر می کنند مهم نیست که کمکشان چقدر موثر باشد. این درست نیست. برخی کمکها ۱۰ برابر، برخی ۱۰۰ برابر موثر است و برخی دیگر اینگونه نیستند. او تاکید دارد که انجام عمل خیر باید خردمندانه باشد.
۳) ما به مواردی که در مجاورت و در جلوی چشم ما رخ می دهد بیشتر واکنش نشان می دهیم. برای آنکه در دام دگردوستی هیجانی، احساسی، واکنشی و شخصی نیفتیم استفاده از نهادهای حرفه ای نیکوکاری روش مناسبی است. نباید فقط به مواردی که جلوی چشم مان است تمرکز کنیم.
۴) خیر رساندن فقط کار خیریه و صرف پول نیست. زمان، اعتبار، آبرو و ارتباطاتمان را می توانیم صرف بهبود اوضاع انسان و جهان کنیم. برای اینکار باید هزینه های زندگی مان را محدود به ضروریات و رفاهیات معمولی کنیم و از رفاهیات لوکس و تجملات چشم پوشی کنیم. برای اینکار باید رشته تحصیلی و شغلمان را گونه ای انتخاب کنیم که بیشترین خیر عمومی را تولید می کند. اصلا باید تلاش کرد که چندین برابر درآمد داشته باشیم تا بیشتر صرف امور نیکوکارانه کنیم.
۵) بر خیری که شخصاً میتوانیم برسانیم باید تمرکز کنیم، نه بر مسائلی که باقی میمانند یا حلشان دست ما نیست. کاهش دادن رنج و زشتی، چه در انسان و چه در جهان طبیعت، مطلوب است، حتی اگر از بین بردن برخی رنجها فعلا ممکن نباشد.
۶) با رساندن بیشترین خیر به دیگران، سبب تعالی خودم می شوم. من با کمک کردن هیچ منتی بر دیگری ندارم چرا که خودم تعالی یافته ام. به عبارت دیگر ما به نیازمندان محتاجیم نه برعکس.
🔹تجویز راهبردی
اگر به فکر توسعه ایران هستیم فرهنگ دگرگزینی عقلایی را ترویج کنیم. دگردوستی سنجش گرانه و عقلایی همان چیزی است که به آن محتاجیم. تا از خود محدود به «خود تعمیم یافته» برسیم. از «انتظار برای دستاوردهای بزرگ» به «اقدام برای نتایج کوچک» (نیلوفران آبی) مهاجرت کنیم و از کمک رسانی با سه ویژگی «هیجانی-مالی-شخصی» به خیررسانی «عقلایی-چندبعدی-نهادی» گذر کنیم. از کفش مان (کمیت زندگی) به خاطر کیفیت زندگی بگذریم.
🔹🔹🔹
🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران
🆔 @KSMtehran
🔺 کفش هایت برای من!
✍️ مجتبی لشکربلوکی
پیتر سینگر (فیلسوف معاصر و استاد دانشگاه پرینستون) ما را در یک موقعیت جالب اما متفاوت قرار می دهد: فرض کنید که دارید در پارک قدم می زنید می بینید کودکی در حال غرق شدن در دریاچه ای کم عمق است، اگر سریع تصمیم بگیرید و بپرید در آب او نجات پیدا می کند فقط کفش گران قیمتی که پوشیدید خراب می شود. آیا ما آن کودک را نجات می دهیم؟ قاعدتا می گوییم که قید کفش مان را می زنیم و به آب می زنیم و او را نجات می دهیم.
تا اینجا سخت نبود، گیر قضیه سوال دوم است: سوال بعدی او این است که چه تفاوتی وجود دارد بین آن کودکی که جلوی چشم ما افتاد توی آب و شما به راحتی می توانید نجاتش بدید با کودکان دیگری که ما می دانیم با هزینه بسیار کمتر از کفش لوکسمان میتوانستیم جانشان را نجات بدیم؟ اگر الان از طریق موسسات نیکوکاری به کسانی که گیر ۱ میلیون تومان پول هستند، کمک نکنیم در واقع انتخاب کردیم که کفشمون خراب نشه. یعنی بین کودکان نیازمند و کفش لوکس، دومی را انتخاب کرده ایم.
ما هر بار که پولمان را صرف امور تجملاتی (و نه کارکردی) می کنیم مانند لپ آپ آخرین سیستم، موبایل آخرین مدل، ماشین گران قیمت، خانه لوکس، بلیط صف اول کنسرت، بوت و نیم بوت مارک دار، پالتوی اشرافی، لوستر آنچنانی و مبلمان تشریفاتی و هر نوع هزینه تجملاتی در واقع انتخاب کرده ایم که آن کودکان بمیرند! به همین راحتی! چون با هزینه بسیار کمتر از آن ماشین لوکس می شد دهها بلکه صدها کودک را نجات داد.
شش آموزه کلیدی
کتاب The Most Good You Can Do که در ایران نیز ترجمه شده نوشته همین پیتر سنگر است. شش آموزه جالب این کتاب را با هم مرور کنیم:
۱) اخلاقی زیستن صرف اجتناب از رفتارها و گفتارهای غیراخلاقی نیست (اخلاق منفی گریز) بلکه باید تا جای ممکن به دیگران خیر رساند (اخلاق مثبت گرا).
۲) دگردوستی سنجشگرانه و عقلایی بسی والاتر از دگردوستی هیجانی-احساسی است. اگر من به خاطر التیام خاطر یا همدردی به کسی کمک کنم خوب است اما پیترسینگر می گوید که کرامت و سخاوت باید با عقلانیت همراه باشد. خیر و خرد باید با هم باشند. بدان معنا که من همواره از خودم به بپرسم که اکنون این زمان و توان و امکان محدودم را به چه کسی و چه چیزی و در کجا باید تخصیص دهم که بیشترین بازده مثبت جمعی را داشته باشد؟ کمک به تامین آب آشامیدنی در کشور الف یا زلزله زدگان کشور ب. به گروهی که به پایان کارتن خوابی می اندیشند یا به گروهی که بر درس خواندن کودکان محروم متمرکزند؟
پیتر سینگر در ویدئویی که برای ترجمه کتابش در ایران داشت گفت در اسلام توصیه شده بخشی از ثروت را به فقرا انفاق کنیم. خیلی از اهل انفاق فکر می کنند مهم نیست که کمکشان چقدر موثر باشد. این درست نیست. برخی کمکها ۱۰ برابر، برخی ۱۰۰ برابر موثر است و برخی دیگر اینگونه نیستند. او تاکید دارد که انجام عمل خیر باید خردمندانه باشد.
۳) ما به مواردی که در مجاورت و در جلوی چشم ما رخ می دهد بیشتر واکنش نشان می دهیم. برای آنکه در دام دگردوستی هیجانی، احساسی، واکنشی و شخصی نیفتیم استفاده از نهادهای حرفه ای نیکوکاری روش مناسبی است. نباید فقط به مواردی که جلوی چشم مان است تمرکز کنیم.
۴) خیر رساندن فقط کار خیریه و صرف پول نیست. زمان، اعتبار، آبرو و ارتباطاتمان را می توانیم صرف بهبود اوضاع انسان و جهان کنیم. برای اینکار باید هزینه های زندگی مان را محدود به ضروریات و رفاهیات معمولی کنیم و از رفاهیات لوکس و تجملات چشم پوشی کنیم. برای اینکار باید رشته تحصیلی و شغلمان را گونه ای انتخاب کنیم که بیشترین خیر عمومی را تولید می کند. اصلا باید تلاش کرد که چندین برابر درآمد داشته باشیم تا بیشتر صرف امور نیکوکارانه کنیم.
۵) بر خیری که شخصاً میتوانیم برسانیم باید تمرکز کنیم، نه بر مسائلی که باقی میمانند یا حلشان دست ما نیست. کاهش دادن رنج و زشتی، چه در انسان و چه در جهان طبیعت، مطلوب است، حتی اگر از بین بردن برخی رنجها فعلا ممکن نباشد.
۶) با رساندن بیشترین خیر به دیگران، سبب تعالی خودم می شوم. من با کمک کردن هیچ منتی بر دیگری ندارم چرا که خودم تعالی یافته ام. به عبارت دیگر ما به نیازمندان محتاجیم نه برعکس.
🔹تجویز راهبردی
اگر به فکر توسعه ایران هستیم فرهنگ دگرگزینی عقلایی را ترویج کنیم. دگردوستی سنجش گرانه و عقلایی همان چیزی است که به آن محتاجیم. تا از خود محدود به «خود تعمیم یافته» برسیم. از «انتظار برای دستاوردهای بزرگ» به «اقدام برای نتایج کوچک» (نیلوفران آبی) مهاجرت کنیم و از کمک رسانی با سه ویژگی «هیجانی-مالی-شخصی» به خیررسانی «عقلایی-چندبعدی-نهادی» گذر کنیم. از کفش مان (کمیت زندگی) به خاطر کیفیت زندگی بگذریم.
🔹🔹🔹
🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران
🆔 @KSMtehran
👍2
💠 #یادداشت
🔺انفرادی و زندان؛ هزینه فعالیت صنفی
✍ مژگان باقری، معلم و فعال صنفی فارس
🔹 ۲۲ اردیبهشت ۱۴۰۱ را باید نقطه عطفی در تاریخ جنبش مطالبه گری معلمان ایران و بخصوص فارس به شمار آورد. روزی که قانونمندترین و مسالمت آمیزترین تجمع فرهنگیان از سوی حاکمیت سرکوب شد و افرادی بازداشت شدند که قانون، سرلوحه اعمال و گفتارشان بود. کسانی که حضور مستمر و مسالمت آمیز معلمان را در خیابان نشانه ای از پویایی جامعه و در عین حال نشانه سعه ی صدر حاکمیتی می دانستند که به قدرت خود ایمان دارد و با حضور معلمان احساس خطر نمی کند. شخصا به عنوان یک فعال صنفی هرگز گمان نمی کردم که تشکل های فرهنگی صرفا به دلیل حضور خیابانی و مطالبه گری صنفی بتوانند و یا اساسا بخواهند که امنیت ملی کشور را به خطر بیندازند و حتی در بدبینانه ترین محاسبات خود نیز جایی برای یک بازداشت دوماهه باز نکرده بودم. بنابراین وقتی در حالِ پارک ماشین توسط پنج نفر محاصره و به اتهام "اقدام علیه امنیت ملی" بازداشت شدم بیشتر از آنکه بترسم خنده ام گرفته بود و فکر می کردم سوء تفاهمی پیش آمده و مانند دفعات قبل که چندین نفر از همکاران تحت نظر قرار می گرفتند تا چند ساعت دیگر آزاد می شوم.
اما ظاهرا محاسبات من اشتباه بود و آن چند ساعت تبدیل به پنجاه و چهار روز شد. ۵۴ روزی که ۳۲ روزش در انفرادی گذشت و من در تمام این مدت به مفهوم امنیت ملی فکر می کردم و اینکه چگونه معلمی که هیچگاه پا را از دایره قانون فراتر نگذاشته، خطری برای امنیت ملی محسوب می شود. و اساسا این چه امنیتی است که نه تنها معلم و کارگر و دانشجو بلکه مردم عادی کوچه و بازار و حتی دانش آموزان دبیرستانی هم می توانند آن را به خطر بیندازند؟! وقتی هر شهروندی که در هر مقطعی مطالبه ای صنفی، سیاسی یا اقتصادی داشته باشد به اتهام اقدام علیه امنیت ملی بازداشت می شود پس می توان نتیجه گرفت یا امنیت ملی خیلی سست و لرزان شده و نیروهای امنیتی نتوانسته اند از آن به خوبی محافظت کنند و یا امنیت ملی دستاویزی است برای سرکوب حقوق قانونی شهروندان.
درباره این دو ماه سخن بسیار است. شاید در آینده ای نه چندان دور، تمام آنچه را که دیده ام و به خاطرم مانده به روی کاغذ بیاورم؛ چرا که به هر حال این اتفاقات گوشه ای از تاریخ این سرزمین است و می بایست برای آیندگان مکتوب شود. ضمن آنکه فقط نوشتن می تواند آن کابوس دو ماهه را از ذهن و روحم پاک کند.
اما قبل از آن باید بگویم که تجربه انفرادی و بخصوص زندان عادل آباد برای من به عنوان یک معلم و یک دانش آموخته جامعه شناسی تجربه ای دردناک و در عین حال بسیار آموزنده بود. گویی از این جهان به جهانی دیگر پرتاب شده بودم. جهانی پر از معتاد، دزد، قاتل، قاچاقچی مواد مخدر که هر کدام دنیایی داشتند و داستانی منحصر به فرد. و من مانند وصله ای ناجور در بین آنان می چرخیدم و چون کودکی معصوم داستانشان را باور می کردم. اما بلافاصله توسط یکی از همانها که دلش برایم سوخته بود مورد خطاب قرار می گرفتم که هیچ کدام از این قصه ها را باور نکن. اینجا جز خودت هیچ کس بی گناه نیست. اما واقعیت این بود که جز تعدادی بسیار معدود، بقیه، قربانی نظام ناکارآمد اجتماعی و فرهنگی و قوانین سرتاسر ایراد و نقص مسائل مالی شده بودند.
در انفرادی فهمیدم که جمله "ما زندانها را تبدیل به دانشگاه می کنیم" را باید با طلا نوشت. گاهی اوقات وقتی صبحها مسئول بازداشتگاه برای سرکشی می آمد کنار سلول من می ایستاد و در مورد اینکه فرزندش را به چه مدرسه ای بفرستد یا چه بازیهای فکری برایش بخرد و دیگر مسائل مربوط به روانشناسی کودک با من مشورت می کرد! انصافا در کدام کشور جهان، متهم از پشت میله های سلول به زندانبان مشاوره می دهد؟
پس از گذشت یک سال از آن واقعه تاریخی هنوز پرونده های ما باز است و من برخلاف گذشته نسبت به سرانجام این پرونده خوشبین نیستم. ممکن است از کلاس درس دوباره به عادل آباد برگردم اما به آینده مطالبات صنفی خوشبینم و امیدوار و به همکارانم توصیه می کنم به این چندرغاز صدقه ای که به عنوان رتبه بندی به آنها داده شده دلخوش نشوند. برای به ثمر نشستن رتبه بندی، فعالین زیادی رنج انفرادی و زندان را تحمل کرده اند و خانواده های زیادی برای عزیزانشان اشک ریخته اند.
به معلمان توصیه می کنم هر روز یک صفحه کاغذ را با این جمله پر کنند: "تجمع، حق مسلم و قانونی ماست" تا ملکه ذهنشان شود. چون تا خودشان باور نکنند هیچ نیروی امنیتی باور نمی کند.
ما برای رسیدن به خواسته هایمان به هیچ راهی جز فعالیت صنفی اعتقاد نداریم. آنها که تجمعات معلمان را از کف خیابان جمع کردند در کمتر از چهار ماه بعد با جوانان خشمگینی روبرو شدند که هیچ نسخه ای جز براندازی در دست نداشتند. ما راه خود را انتخاب کرده ایم، حاکمیت هم ناچار است انتخاب کند.
#انجمن_صنفی_معلمان_فارس
🔹🔹🔹
🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران
🆔 @KSMtehran
🔺انفرادی و زندان؛ هزینه فعالیت صنفی
✍ مژگان باقری، معلم و فعال صنفی فارس
🔹 ۲۲ اردیبهشت ۱۴۰۱ را باید نقطه عطفی در تاریخ جنبش مطالبه گری معلمان ایران و بخصوص فارس به شمار آورد. روزی که قانونمندترین و مسالمت آمیزترین تجمع فرهنگیان از سوی حاکمیت سرکوب شد و افرادی بازداشت شدند که قانون، سرلوحه اعمال و گفتارشان بود. کسانی که حضور مستمر و مسالمت آمیز معلمان را در خیابان نشانه ای از پویایی جامعه و در عین حال نشانه سعه ی صدر حاکمیتی می دانستند که به قدرت خود ایمان دارد و با حضور معلمان احساس خطر نمی کند. شخصا به عنوان یک فعال صنفی هرگز گمان نمی کردم که تشکل های فرهنگی صرفا به دلیل حضور خیابانی و مطالبه گری صنفی بتوانند و یا اساسا بخواهند که امنیت ملی کشور را به خطر بیندازند و حتی در بدبینانه ترین محاسبات خود نیز جایی برای یک بازداشت دوماهه باز نکرده بودم. بنابراین وقتی در حالِ پارک ماشین توسط پنج نفر محاصره و به اتهام "اقدام علیه امنیت ملی" بازداشت شدم بیشتر از آنکه بترسم خنده ام گرفته بود و فکر می کردم سوء تفاهمی پیش آمده و مانند دفعات قبل که چندین نفر از همکاران تحت نظر قرار می گرفتند تا چند ساعت دیگر آزاد می شوم.
اما ظاهرا محاسبات من اشتباه بود و آن چند ساعت تبدیل به پنجاه و چهار روز شد. ۵۴ روزی که ۳۲ روزش در انفرادی گذشت و من در تمام این مدت به مفهوم امنیت ملی فکر می کردم و اینکه چگونه معلمی که هیچگاه پا را از دایره قانون فراتر نگذاشته، خطری برای امنیت ملی محسوب می شود. و اساسا این چه امنیتی است که نه تنها معلم و کارگر و دانشجو بلکه مردم عادی کوچه و بازار و حتی دانش آموزان دبیرستانی هم می توانند آن را به خطر بیندازند؟! وقتی هر شهروندی که در هر مقطعی مطالبه ای صنفی، سیاسی یا اقتصادی داشته باشد به اتهام اقدام علیه امنیت ملی بازداشت می شود پس می توان نتیجه گرفت یا امنیت ملی خیلی سست و لرزان شده و نیروهای امنیتی نتوانسته اند از آن به خوبی محافظت کنند و یا امنیت ملی دستاویزی است برای سرکوب حقوق قانونی شهروندان.
درباره این دو ماه سخن بسیار است. شاید در آینده ای نه چندان دور، تمام آنچه را که دیده ام و به خاطرم مانده به روی کاغذ بیاورم؛ چرا که به هر حال این اتفاقات گوشه ای از تاریخ این سرزمین است و می بایست برای آیندگان مکتوب شود. ضمن آنکه فقط نوشتن می تواند آن کابوس دو ماهه را از ذهن و روحم پاک کند.
اما قبل از آن باید بگویم که تجربه انفرادی و بخصوص زندان عادل آباد برای من به عنوان یک معلم و یک دانش آموخته جامعه شناسی تجربه ای دردناک و در عین حال بسیار آموزنده بود. گویی از این جهان به جهانی دیگر پرتاب شده بودم. جهانی پر از معتاد، دزد، قاتل، قاچاقچی مواد مخدر که هر کدام دنیایی داشتند و داستانی منحصر به فرد. و من مانند وصله ای ناجور در بین آنان می چرخیدم و چون کودکی معصوم داستانشان را باور می کردم. اما بلافاصله توسط یکی از همانها که دلش برایم سوخته بود مورد خطاب قرار می گرفتم که هیچ کدام از این قصه ها را باور نکن. اینجا جز خودت هیچ کس بی گناه نیست. اما واقعیت این بود که جز تعدادی بسیار معدود، بقیه، قربانی نظام ناکارآمد اجتماعی و فرهنگی و قوانین سرتاسر ایراد و نقص مسائل مالی شده بودند.
در انفرادی فهمیدم که جمله "ما زندانها را تبدیل به دانشگاه می کنیم" را باید با طلا نوشت. گاهی اوقات وقتی صبحها مسئول بازداشتگاه برای سرکشی می آمد کنار سلول من می ایستاد و در مورد اینکه فرزندش را به چه مدرسه ای بفرستد یا چه بازیهای فکری برایش بخرد و دیگر مسائل مربوط به روانشناسی کودک با من مشورت می کرد! انصافا در کدام کشور جهان، متهم از پشت میله های سلول به زندانبان مشاوره می دهد؟
پس از گذشت یک سال از آن واقعه تاریخی هنوز پرونده های ما باز است و من برخلاف گذشته نسبت به سرانجام این پرونده خوشبین نیستم. ممکن است از کلاس درس دوباره به عادل آباد برگردم اما به آینده مطالبات صنفی خوشبینم و امیدوار و به همکارانم توصیه می کنم به این چندرغاز صدقه ای که به عنوان رتبه بندی به آنها داده شده دلخوش نشوند. برای به ثمر نشستن رتبه بندی، فعالین زیادی رنج انفرادی و زندان را تحمل کرده اند و خانواده های زیادی برای عزیزانشان اشک ریخته اند.
به معلمان توصیه می کنم هر روز یک صفحه کاغذ را با این جمله پر کنند: "تجمع، حق مسلم و قانونی ماست" تا ملکه ذهنشان شود. چون تا خودشان باور نکنند هیچ نیروی امنیتی باور نمی کند.
ما برای رسیدن به خواسته هایمان به هیچ راهی جز فعالیت صنفی اعتقاد نداریم. آنها که تجمعات معلمان را از کف خیابان جمع کردند در کمتر از چهار ماه بعد با جوانان خشمگینی روبرو شدند که هیچ نسخه ای جز براندازی در دست نداشتند. ما راه خود را انتخاب کرده ایم، حاکمیت هم ناچار است انتخاب کند.
#انجمن_صنفی_معلمان_فارس
🔹🔹🔹
🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران
🆔 @KSMtehran
👍8
💠 #گزارش
🔺بحران جدی کمبود معلم
با وجود آمارها از کمبود ۳۰۰ هزار معلم، سرپرست آموزش و پرورش از کمبود ۵۰ هزار مربی پرورشی خبر میدهد
درحالیکه وزارت آموزش و پرورش بنا به ادعای رئیس فراکسیون فرهنگیان مجلس با کمبود ۳۰۰ هزار معلم روبهروست و هرساله هم ۱۰۰هزار معلم بازنشسته میشوند، سرپرست این وزارتخانه از کمبود ۵۰ هزار مربی پرورشی میگوید و امیدوار است که با استخدام ۲۷ هزار معلم بتواند مشکل را کاهش دهد.
🔹محمد داوری، سخنگوی سازمان معلمان ایران در گفتوگو با هممیهن با اشاره به اینکه آمار دقیقی از کمبود معلم در کشور نداریم، تاکید کرد: در دوره وزارت دانشآشتیانی در این موضوعات شفافسازی شد و در همان زمان گفته شد که در چهارپنج سال آینده، به طور میانگین سالی ۱۰۰ هزار معلم بازنشسته خواهند شد. اکثر نیروهای آموزش و پرورش استخدام دهه ۶۰ و ۷۰ بودند که در شرف بازنشستگی هستند و آمار سالی ۱۰۰ هزار معلم بازنشسته دور از واقعیت نیست.
🔹محمدتقی فلاحی، دبیر کانون صنفی معلمان تهران درباره کمبود معلم در وزارت آموزش و پرورش به هممیهن گفت: با جذبهای مختصری که در حال انجام است، مشکل کمبود نیرو در آموزش و پرورش حل نخواهد شد. این کمبود بیشتر در تهران و شهرهای بزرگ است. همچنین با توجه به روند بازنشستگان، جذب تعداد محدود نیرو، مشکل را بهطور کامل برطرف نخواهد کرد.
گزارش پریسا هاشمی
https://b2n.ir/p02638
#هممیهن
🔹🔹🔹
🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران
🆔 @KSMtehran
🔺بحران جدی کمبود معلم
با وجود آمارها از کمبود ۳۰۰ هزار معلم، سرپرست آموزش و پرورش از کمبود ۵۰ هزار مربی پرورشی خبر میدهد
درحالیکه وزارت آموزش و پرورش بنا به ادعای رئیس فراکسیون فرهنگیان مجلس با کمبود ۳۰۰ هزار معلم روبهروست و هرساله هم ۱۰۰هزار معلم بازنشسته میشوند، سرپرست این وزارتخانه از کمبود ۵۰ هزار مربی پرورشی میگوید و امیدوار است که با استخدام ۲۷ هزار معلم بتواند مشکل را کاهش دهد.
🔹محمد داوری، سخنگوی سازمان معلمان ایران در گفتوگو با هممیهن با اشاره به اینکه آمار دقیقی از کمبود معلم در کشور نداریم، تاکید کرد: در دوره وزارت دانشآشتیانی در این موضوعات شفافسازی شد و در همان زمان گفته شد که در چهارپنج سال آینده، به طور میانگین سالی ۱۰۰ هزار معلم بازنشسته خواهند شد. اکثر نیروهای آموزش و پرورش استخدام دهه ۶۰ و ۷۰ بودند که در شرف بازنشستگی هستند و آمار سالی ۱۰۰ هزار معلم بازنشسته دور از واقعیت نیست.
🔹محمدتقی فلاحی، دبیر کانون صنفی معلمان تهران درباره کمبود معلم در وزارت آموزش و پرورش به هممیهن گفت: با جذبهای مختصری که در حال انجام است، مشکل کمبود نیرو در آموزش و پرورش حل نخواهد شد. این کمبود بیشتر در تهران و شهرهای بزرگ است. همچنین با توجه به روند بازنشستگان، جذب تعداد محدود نیرو، مشکل را بهطور کامل برطرف نخواهد کرد.
گزارش پریسا هاشمی
https://b2n.ir/p02638
#هممیهن
🔹🔹🔹
🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران
🆔 @KSMtehran
hammihanonline.ir
بحران جدی کمبود معلم
با وجود آمارها از کمبود 300هزار معلم، سرپرست آموزش و پرورش از کمبود 50 هزار مربی پرورشی خبر میدهد
👍3
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
💠 #صبحگاه
دریا چگونه میتپد امروز..؟!
ای مرغهای طوفان..!
پروازتان بلند...
آرامشِ گلولهٔ سربی را...
در خونِ خویشتن...
اینگونه عاشقانه پذیرفتید...
اینگونه مهربان...
زان سوی خوابِ مرداب، آوازتان بلند...
میخواهم از نسیم بپرسم..
بی جزر و مدّ ِ قلبِ شما...آه....
دریا چگونه میتپد امروز...؟!
ای مرغهای طوفان..!
پروازتان بلند...
#محمدرضا_شفيعی_كدكنی
🔹🔹🔹
🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران
🆔 @KSMtehran
دریا چگونه میتپد امروز..؟!
ای مرغهای طوفان..!
پروازتان بلند...
آرامشِ گلولهٔ سربی را...
در خونِ خویشتن...
اینگونه عاشقانه پذیرفتید...
اینگونه مهربان...
زان سوی خوابِ مرداب، آوازتان بلند...
میخواهم از نسیم بپرسم..
بی جزر و مدّ ِ قلبِ شما...آه....
دریا چگونه میتپد امروز...؟!
ای مرغهای طوفان..!
پروازتان بلند...
#محمدرضا_شفيعی_كدكنی
🔹🔹🔹
🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران
🆔 @KSMtehran
💠 #گفتگو
🔺کارشناس آموزش و پرورش در گفتوگو با ایسکانیوز :
تضعیف عمدی مدارس دولتی برای رشد پولیها/ وجود ۱۵ میلیون دانشآموز برای بخش خصوصی وسوسهکننده است
نیکنژاد عنوان کرد: در چند دهه اخیر مافیاهایی هستند که تعارض منافع دارند و برای منفعت بیشتر در مدارس پولی، مدارس دولتی را ضعیف نگه میدارند.
محمدرضا نیکنژاد کارشناس آموزش و پرورش در گفتوگو با خبرنگار اجتماعی ایسکانیوز درباره تبعات طبقاتی شدن آموزش گفت: آموزش و پرورش در کشورهایی که آموزش کارکردهای مثبتی دارد و میتواند در رشد و پیشرفت شهروندان موثر باشد، رایگان است و حتی اگر مدارس خصوصی هم وجود داشته باشد، به این معنی نیست که فقط پولدارها میتوانند بروند.
ردپای مافیای مدارس غیرانتفاعی حتی در انتخاب وزیر / تعلیم و تربیت کالا نیست
وی با اشاره به اینکه وجود ۱۵ میلیون دانشآموز در ایران برای بخش خصوصی وسوسهکننده است، افزود: مسیر آموزش در ایران ریلگذاری درستی ندارد و فضا به گونهای رقابتی شده که هر مدرسه خصوصی که بتواند توجه خانوادهها را به سمت خود جلب کند، سود بیشتری میبرد. مدارس غیردولتی با این فرضیه راه افتادند که رقابتی بین مدارس ایجاد شود اما آموزش محل رقابت نیست.
کارشناس آموزش و پرورش ادامه داد: ما فقط مدارس غیرانتفاعی نداریم بلکه مدارس دولتی هم هستند که شهریه میگیرند. من معتقدم که آموزش رایگان در ایران وجود ندارد چراکه حتی در روستاها هم مدارس دولتی برای پرداخت قبض آب و برق، نیازمند دریافت پول از خانوادهها هستند.
نیکنژاد معتقد است که سود بالای بخش خصوصی در بخش آموزش منجر به این شده که آموزش دولتی تضعیف شود. وی در این باره توضیح داد: مدارس دولتی عمدا ضعیف نگه داشته میشوند تا خانوادههایی که وضعیت مالی خوبی دارند، فرزندان خود را به مدارس پولی (غیرانتفاعی و مدارس دولتی که شهریه میگیرند) بفرستند.
ادامه گفتگو را در لینک زیر بخوانید
https://www.iscanews.ir/news/1181294/
🔹🔹🔹
🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران
🆔 @KSMtehran
🔺کارشناس آموزش و پرورش در گفتوگو با ایسکانیوز :
تضعیف عمدی مدارس دولتی برای رشد پولیها/ وجود ۱۵ میلیون دانشآموز برای بخش خصوصی وسوسهکننده است
نیکنژاد عنوان کرد: در چند دهه اخیر مافیاهایی هستند که تعارض منافع دارند و برای منفعت بیشتر در مدارس پولی، مدارس دولتی را ضعیف نگه میدارند.
محمدرضا نیکنژاد کارشناس آموزش و پرورش در گفتوگو با خبرنگار اجتماعی ایسکانیوز درباره تبعات طبقاتی شدن آموزش گفت: آموزش و پرورش در کشورهایی که آموزش کارکردهای مثبتی دارد و میتواند در رشد و پیشرفت شهروندان موثر باشد، رایگان است و حتی اگر مدارس خصوصی هم وجود داشته باشد، به این معنی نیست که فقط پولدارها میتوانند بروند.
ردپای مافیای مدارس غیرانتفاعی حتی در انتخاب وزیر / تعلیم و تربیت کالا نیست
وی با اشاره به اینکه وجود ۱۵ میلیون دانشآموز در ایران برای بخش خصوصی وسوسهکننده است، افزود: مسیر آموزش در ایران ریلگذاری درستی ندارد و فضا به گونهای رقابتی شده که هر مدرسه خصوصی که بتواند توجه خانوادهها را به سمت خود جلب کند، سود بیشتری میبرد. مدارس غیردولتی با این فرضیه راه افتادند که رقابتی بین مدارس ایجاد شود اما آموزش محل رقابت نیست.
کارشناس آموزش و پرورش ادامه داد: ما فقط مدارس غیرانتفاعی نداریم بلکه مدارس دولتی هم هستند که شهریه میگیرند. من معتقدم که آموزش رایگان در ایران وجود ندارد چراکه حتی در روستاها هم مدارس دولتی برای پرداخت قبض آب و برق، نیازمند دریافت پول از خانوادهها هستند.
نیکنژاد معتقد است که سود بالای بخش خصوصی در بخش آموزش منجر به این شده که آموزش دولتی تضعیف شود. وی در این باره توضیح داد: مدارس دولتی عمدا ضعیف نگه داشته میشوند تا خانوادههایی که وضعیت مالی خوبی دارند، فرزندان خود را به مدارس پولی (غیرانتفاعی و مدارس دولتی که شهریه میگیرند) بفرستند.
ادامه گفتگو را در لینک زیر بخوانید
https://www.iscanews.ir/news/1181294/
🔹🔹🔹
🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران
🆔 @KSMtehran
Iran Student Correspondent Association
تضعیف عمدی مدارس دولتی برای رشد پولیها/ وجود ۱۵ میلیون دانشآموز برای بخش خصوصی وسوسهکننده است
نیکنژاد عنوان کرد: در چند دهه اخیر مافیاهایی هستند که تعارض منافع دارند و برای منفعت بیشتر در مدارس پولی، مدارس دولتی را ضعیف نگه میدارند.
👍2