کانال کانون صنفی معلمان ایران(تهران)
2.06K subscribers
11.2K photos
1.38K videos
77 files
4.78K links
ارگان رسمی کانون صنفی معلمان ایران(تهران)

بازتاب‌دهنده مواضع و خبرهای کانون صنفی معلمان ایران (تهران)
@Ertebat_Ba_KSMtehran
Download Telegram
💠 #خبر

🔺چرا بازار کار ایران مردانه است؟
/ایران مردانه‌ترین بازار کار را در خاورمیانه دارد

🔹 آخرین آمارهای منتشرشده از نرخ مشارکت نیروی کار نشان می‌دهد تنها ۱۴درصد از زنان تمایل به کار دارند و این یعنی انفعال ۲۷.۵میلیون نفر از جمعیت زنان در سن کار؛ نیروهایی که می‌توانند در صورت ورود به بازار کار حجم عظیمی از ارزش‌افزوده اقتصادی خلق کنند.

🔹 تعداد بالای زنانی که در فرآیند تولید نقش مستقیمی ندارند نکته‌ای منفی برای اقتصاد ایران محسوب می‌شود؛ اما درصورتی‌که اقتصاد ایران به سوی رشد حرکت کند، این زنان می‌توانند به فرصتی طلایی برای رشد قابل توجه اقتصاد ایران بدل شوند. در عین حال هرگونه کاهش در نرخ بیکاری زنان به کاهش فقر در سطح خانوارها می‌انجامد.

🔹 بیشترین نرخ بیکاری در بین زنان در دو محدوده سنی ۲۴-۱۵ و ۳۵-۱۸ قرار دارد که به طور معمول سن فرزندآوری و مراقبت از کودک محسوب می‌شود.

🔹🔹🔹
🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران

🆔 @KSMtehran
👍3👎1
💠 #صبحگاه

آدم ها...

آدم ها هدف نیستند، نمی شود تعیین شان کرد. وسیله نیستند، نمی شود از آنها استفاده کرد. طرح و برنامه نیستند، نمی شود آنها را ریخت. تصمیم نیستند، نمی شود آنها را گرفت. دارایی نیستند، نمی شود صاحبشان شد، مال و منال و ملک و املاک نیستند، نمی شود به نامشان زد.

آدم ها موسیقی اند، نواخته می شوند، ما فقط می توانیم آنها را بشنویم.
آدم ها قصه اند، روایت می شوند، ما فقط می توانیم بخوانیمشان.
آدم ها شعرند، سروده می شوند ما فقط می توانیم زمزمه شان کنیم.

اگر روزی دیدی که از دست آدم ها بسیار دلخوری، به این فکر کن که آدم ها را با چه چیزی اشتباه گرفته ای!
آدم ها را بشنو، بخوان، زمزمه شان کن و فراموش نکن که آنها موسیقی اند، قصه اند، شعرند...

✍️#عرفان_نظرآهاری


🔹🔹🔹
🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران

🆔 @KSMtehran
👍1
💠 #بیانیه

🔺همبستگی فعالان مدنی با الهه محمدی و نیلوفر حامدی

🔹جرم آنها ایستادن کنار مردم است

جمعی از فعالان جنبش زنان و کنشگران اجتماعی با انتشار بیانیه‌ای نسبت به احکام بدوی صادرشده توسط شعبه ۱۵ دادگاه انقلاب اعتراض کرده و اعلام کردند در کنار این دو زن روزنامه‌نگار می‌ایستند. در ادامه بخشی از این بیانیه که برای انتشار در اختیار دیدبان آزار قرار گرفته می‌خوانید‌:


ایران سومین زندان خبرنگاران در جهان است. این جمله خبری خود نشان از جامعه‌ای سرکوب‌شده، رسانه‌های غیرمستقل و حکومتی مخالف شفافیت دارد. زنان خبرنگار در این شرایط تحت فشار بیشتری قرار می‌گیرند. ممنوع‌بودن ورود زنان به مکان‌های مختلف، ممنوعیت حضور زنان در برخی از اماکن مانند ورزشگاه‌ها و پوشش اجباری، میزان دسترسی آنان به منابع خبری را محدود کرده و موانع شغلی را چند برابر می‌کند. عدم امنیت شغلی و نبود منابع مالی نیز مسیری را برای آنان ایجاد می‌کند که تنها عاشقان حقیقت می‌توانند در آن دوام بیاورند.

نیلوفر حامدی و الهه محمدی از خبرنگاران زن ایران هستند که سال‌ها با پوشش مسائل مهم اجتماعی مرتبط با زنان، تلاش کردند تا این حلقه ارتباطی را با وجود تمام فشارها حفظ کنند. نیلوفر حامدی در آخرین دفاع خود گفت: «به عملکردم به‌عنوان روزنامه‌نگار افتخار می‌کنم» و الهه محمدی نیز با رد هر‌گونه ارتکاب جرمی اعلام کرد: «افتخار می‌کنم که در کنار مردم ماندم.»

جرم آنها این است که در کنار مردم ماندند و در تلاش برای گفتن حقیقت خود را به خطر انداختند. روایت‌های ضابطین امنیتی را ما خود تجربه کرده‌ایم و خوب می‌دانیم که قبل از رفتن به دادگاه حکم آنها تعیین شده بود. جرم آنها در کنار مردم بودن است و در این پرونده، بهای آن برای این دو زن ۲۵ سال زندان.

روال قضایی از ابتدا حقوق بسیاری از این دو زندانی را تضییع کرده و با سرکوب تمام برای خاموش‌کردن صدای این دو زن شجاع و پرسشگر تلاش می‌کند. شعله‌های کوچک حقیقت‌خواهی زنان، سال‌هاست که در معرض تندبادهای مختلف قرار گرفته‌اند. این شعله‌ها، نماد اراده و تلاش زنان برای تغییر و دستیابی به شفافیت و دانستن است.

ما جمعی از فعالین جنبش زنان و کنش‌گران اجتماعی در کنار نیلوفر و الهه می‌ایستیم و قول می‌دهیم که پاسدار شعله‌های حقیقت بمانیم تا دوباره بتوانیم روزی این امانت را به دست خبرنگاران زبده و حرفه‌ای مانند آنان بازگردانیم.

متن کامل و اسامی امضاکنندگان:
https://harasswatch.com/news/2231/

🔹🔹🔹
🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران

🆔 @KSMtehran
👍3
💠 #یاد

🔺توران میرهادی  ؛

بدانید که هستید؟

بدانید که در خدمت که و در خدمت چه هستید.؟

آیا برای مردم کاری می‌کنید؟

یا برای آنکه انسانها را استثمار میکند؟!

بدانید که آیا انسان آزاده هستید ؟  یا برده‌اید.؟


@tooranmirhadi

🔹🔹🔹
🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران

🆔 @KSMtehran
👍1
🔴تعرض بی شرمانه آموزش و پرورش مریوان به سفره خانواده‌ها

درجلسه هماهنگی برگزاری جشن‌ تکلیف متمرکز شهرستانی آموزش و پرورش مریوان ، مدیران مدارس را مکلف کرده تا از همه خانواده‌هایی که فرزند دختر کلاس سوم و چهارم ابتدایی دارند مبلغ ۱۵۰ هزار تومان برای خرید چادر دریافت کنند
و در نظر دارند کودکان را برای جشن تکلیف و سلام فرمانده آماده کنند

تحمیل ایدئولوژی مدنظر حاکمیت بر دانش‌آموزان در این پنج دهه از اولویت های اصلی آموزش بوده است‌ و اکنون پا فراتر گذاشته‌اند و هزینه القای ایدئولوژی مدنظرشان را مستقیم از سفره مردم دریافت می کند
شورای هماهنگی تشکل های صنفی از اولیای دانش آموزان می خواهد در برابر این تعرض آشکار معترض شوند و اجازه ندهند کودکانشان بازیچه نمایش‌ مقامات شوند

🔹🔹🔹
شورای هماهنگی تشکلهای صنفی فرهنگیان ایران

🔹نشانی کانال تلگرامی شورا:
🆔 @kashowra

📍اخبار ، نظرات و انتقادات خود در حوزه مسایل صنفی و آموزشی را از طریق آی دی زیر برای درج در کانال ارسال کنید 👇
🆔 @kashowranews
🔴واژگون شدن خودروی سوخت در نبود سرویس مدرسه؛ حال یک دانش‌آموز وخیم است

یک خودروی سوخت در هنگام جابجایی دانش آموزان مدرسه‌ای از توابع شهرستان «سرباز» در استان سیستان و بلوچستان بر اثر تصادف واژگون شد.

به گزارش ایلنا، گفته شده تمامی سرنشینان که دانش‌آموزان یک مدرسه شبانه‌روزی بودند دچار مصدومیت و شکستگی استخوان در نواحی مختلف بدن شدند و یکی از این دانش آموزان با سطح هوشیاری پایین در بیمارستان ایرانشهر بستری شده است.

یکی از اولیای عبدالقدوس ایراندوست دانش آموزی که حال او بر اثر تصادف وخیم اعلام شده و سطح هوشیاری پایینی دارد، در خصوص این حادثه که دو روز پیش اتفاق افتاد گفت: اداره آموزش و پرورش متاسفانه برای تهیه سرویس دانش آموزان ما همکاری نمی‌کند. در گرما و سرما مجبورند ساعت‌ها منتظر خودروهای سوخت‌بر در کنار جاده بمانند و گاهی حتی دیر به مدرسه می‌رسند و یا به دلیل نبود سرویس از کلاس درس‌شان جا می‌مانند.

سرپرست آموزش و پرورش شهرستان سرباز به ایلنا، گفته است که سوخت‌بر بودن خودرویی که دانش آموزان در حین تصادف سوار آن بوده‌اند، خودرو یکی از والدین دانش آموزان بوده است.

🆔 @kashowra
💠 #یاد

🔺۱۸ آبان سالروز درگذشت توران میرهادی

(زاده ۲۶ خرداد ۱۳۰۶ شمیران -- درگذشته ۱۸ آبان ۱۳۹۵ تهران) استاد ادبیات کودکان، نویسنده و کارشناس آموزش و پرورش

او بیش از  ۶۰ سال در گستره آموزش و پرورش و فرهنگ و ادبیات کودکان کوشید و در این راه یکی از چهره‌های تأثیرگذار سده کنونی ایران است. وی به همراه همسرش محسن خمارلو، به مدت ۲۵ سال مجتمع آموزشی تجربی فرهاد یا مدرسه فرهاد را  از سال ۱۳۳۴ تا ۱۳۵۹ اداره کرد. او به همراه لیلی ایمن ( آهی) از بنیان‌گذاران شورای کتاب کودک هستند و میرهادی را «مادر ادبیات کودک و نوجوان در ایران» خوانده‌اند.
وی در سال ۱۳۱۱ آموزش بیرون از خانه را آغاز کرد و به مدرسه آلیانس فرانسه رفت و زبان آلمانی و فرانسه آموخت. سپس در رشته علوم طبیعی (زیست‌شناسی) دانشگاه تهران پذیرفته شد. در همین دوره، با جبار باغچه‌بان آشنا شد و حضور در کنار جبار باغچه‌بان به او اهمیت آموزش سواد پایه را یادآوری کرد. در کنار این به کلاس‌های درس محمدباقر هوشیار در دانشکده ادبیات می‌رفت که علوم تربیتی و اصول آموزش و پرورش درس می‌داد. تجربه‌هایی که او از این دو استاد به دست آورد، سبب شد که تصمیم بگیرد در راهی دانش بیاموزد که علاقه‌اش را داشت و تصمیم گرفت برای آموزش در زمینه علوم تربیتی و روانشناسی به اروپا برود و در پاییز ۱۳۲۵ به پاریس رفت. در این هنگام یک سال از پایان جنگ جهانی دوم گذشته بود و اروپا ویرانه‌ای بود که از داغ جنگ و گرسنگی می‌سوخت. اما اراده او برای آموختن سبب شد که این دشواری‌ها مانعی در راه هدف او نشود و خود را با وضعیت ناگوار پس از جنگ در اروپا سازگار کند. او یک بار به هرزگوین و یک بار هم به کوه‌های تاترا چکسلواکی رفت و در بازسازی راه‌آهن آن مناطق شرکت کرد. این سفرها و دیدن چهره اروپا پس از این جنگ ویرانگر چنان تأثیر عمیقی بر او گذاشت که از همان هنگام به نقش آموزش و پرورش در پاسداری از ارزش‌های انسانی یا ویران کردن آن پی برد.
وی در زمستان ۱۳۳۰ به ایران بازگشت و خود را درگیر جنبش ملی شدن نفت و پیامدهای آن کرد. در سال ۱۳۳۱ این فعالیت‌هایش را با جوانی به نام سرگرد جعفر وکیلی که از افسران روشنفکر زمانه خود بود آشنا کرد. این آشنایی به ازدواج کشید، اما پس از واقعه سال ۱۳۳۲ با اعدام این افسر جوان رشته زندگی مشترک کوتاه‌شان گسسته شد و میوه این زندگی پسری به نام پیروز بود. تسلط او به زبان‌های آلمانی، فرانسه و انگلیسی او را فراتر از مرزهای ملی برده است و همواره از او چهره‌ای فرامرزی ساخته است. وی در سال‌های دهه ۱۹۶۰ و ۱۹۷۰ در کنگره‌های بین‌المللی ادبیات کودکان و ژوری جایزه جهانی هانس کریستین آندرسن مشارکت داشت.
آرامگاه او در کنار پسرش در امام‌زاده عبداله شهرری است.

#توران_میر_هادی

🔹🔹🔹
🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران

🆔 @KSMtehran
💠 #صبحگاه

🦋 او

او می‌دانست مرا خواهند کشت
و من می‌دانستم او کشته خواهد شد
هر دو پیشگویی درست درآمد
او، چون پروانه‌ای، بر ویرانه های عصر جهالت افتاد
و من درمیان دندان‌های عصری که
شعر را
چشمانِ زن را
و گل سرخِ آزادی را می‌بلعد
در هم شکستم

می‌دانستم او کشته خواهد شد
او زیبا بود در عصر زشتی‌ها
زلال در عصر پلشتی‌ها
انسان در عصر آدمکشان
لعلی نایاب بود
میان تلی از خزف
زنی بود اصیل
میان انبوهی از زنان مصنوعی!

✍️#نزار_قبانی
#برگردان_احمد_پوری


🔹🔹🔹
🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران

🆔 @KSMtehran
💠 #جامعه

🔺گفتمان حذف در دانشگاه

✍ نعمت الله فاضلی، بهمن ۱۴۰۱

بنیان گفتمانی حذف استادان، اقتدارگرایی و تمامیت‌خواهی و نفی دموکراسی است. راه مواجه با این گفتمان هم شناختن و شناساندن بیشتر و بهتر علوم انسانی است. چه، کار این علوم توسعه دموکراسی و ارزش‌های دموکراتیک است. این یادداشت شرحی کوتاه در این‌باره با توجه به موج جدید اخراج استادان و جایگزینی نااستادان در دانشگاه‌هاست. گفتمان حذف این روزها شامل علوم پایه، پزشکی و مهندسی هم شده است. در فهرست بلند اخراجی‌ها، برجستگان جوانی چون سمیه سیما (مهندسی آب) و شریفی زارچی (هوش مصنوعی و بیوانفورماتیک) را هم می‌بینیم و مسعود علیاها و امیر مازیارها تنها نیستند. در گذشته و تاکنون، حذف در بیشتر موارد برای علوم انسانی و عالمان و معلمانش بود. دلیلش هم واضح بود. در این جای جهان، هرکس در حوزه عمومی درگیر امر انسانی و اخلاقی و اجتماعی شود، وارد میدان مخاطره‌انگیز و خطیری شده که حکومت آن را منحصراً متعلق به خود می‌داند. می‌دانیم در این ملک و مملکت فقط مبلغان و مروجان گفتمان رسمی امنیت دارند.

استادان (علوم انسانی و دیگر علوم) فقط تا جایی امنیت دارند که فعالیت فنی کنند و نه بیشتر. اکنون که پزشکان و پرستاران و مهندسان مهاجرت می‌کنند و با دانشمندان علوم طبیعی و مهندسی هم برخورد می‌شود، صداها بلندتر شده است و واکنش‌هایی در جامعه ایجاد شده که جای بسی خرسندی و خرسندی‌هاست. جامعه باید و بایسته است در برابر رفتارهای سرکوبگرانه و نابخردانه با عالمان و معلمان از هر سنخ و سلوک ساکت نباشد و ننشیند. اما چرا وقتی صدها استاد علوم انسانی برجسته در طی چهار دهه و نیم اخراج و منزوی شدند، جامعه منفعل و ساکت ماند؟ سیدجواد طباطبایی، سیروس شمیسا، هادی عالم‌زاده، حسین بشیریه، مرتضی مردیها و صدها متفکر و عالم و معلم انسانی دیگر اخراج یا بازنشسته و منزوی شدند ولی جامعه واکنش اثربخش و فراگیر نداشت.

اگر حکومت در سال‌های گذشته با مقاومت مردم و جامعه مدنی و مهم‌تر، جامعه دانشگاهی روبه‏رو می‌شد، امروز نمی‌توانست به‎راحتی با دانشمندان علوم طبیعی، مهندسی و پزشکی و عالمان و معلمان انسانی برخورد کند. ورود شبه‎استادان به دانشگاه، این روزها افکار عمومی را متوجه وضعیت دانشگاه کرده است. انفعال جامعه در مقابل حذف عالمان و معلمان انسانی به خاطر فقدان آگاهی جامعه از کارکرد و نقش علوم انسانی و عالمان و معلمان آن هم هست. پیش و بیش از این‌ها شایسته و بایسته بود که حوزه عمومی درگیر سرشت و سرنوشت دانشگاه شود. نهاد دانشگاه تازگی استقلال نهادی و آزادی‌اش را از دست نداده است، بلکه تعرض سیاسی به علم و نهاد آن همیشه بوده و علنی و بی‌پروا هم بوده. همگان هم از چندوچون آن آگاه بودند، اما حوزه عمومی واکنشی به آن نداشت.

در این سال‌ها، در حوزه عمومی چهره این عالمان و معلمان انسانی را غرب‌زده، سکولار، بی‌دین، بی‌اخلاق، مزدور بیگانه و مروج زشتی‌ها و پلشتی‌ها نشان داده‌اند. این مفاهیم، سازنده «گفتمان حذف» است. در پرتو این اتهامات و ترویج گسترده آن است که توانسته و می‌توانند عالمان و معلمان انسانی را حذف کنند. ریشه‌های این گفتمان را ایدئولوگ‌های چپ‌گرا چون جلال آل احمد و کتاب در خدمت و خیانت روشنفکران و بنیادگرایان دینی خشونت‌گرا چون فداییان اسلام کاشتند.

در دهه‌های اخیر هم مجالی نگذاشتند که در حوزه عمومی، ارزش‌های علوم انسانی به‌طور عمیق و واقع‌بینانه شناخته شود. این نیز پاره‌ای از «گفتمان حذف» بود؛ اما اکنون که فضای مجازی و شبکه‌های اجتماعی، پنجره‌ها را به‌سوی مردم گشوده‌اند، می‌توانیم علوم انسانی و عالمان و معلمانش را بشناسیم و بشناسانیم. حذف دانشمندان و اندیشمندان از هر رشته‌ای، ویرانگر و ویرانگری است، اما حذف عالمان و معلمان انسانی به‌مراتب ویرانگرتر است. این حذف، خاموش کردن چشمه‌های روشنایی و روشنگری و دانایی است.

حذف این عالمان و معلمان به معنای ستاندن نور، روشنایی، دانایی، شوق و شورمندی از جامعه است. حذف این عالمان و معلمان راستین به معنای به کار گماردن و جایگزین‌هایی برای آن‌هاست که فاقد شایستگی‌های علمی و توانایی‌های خلاقه و سواد آکادمیک‌اند؛ اتفاقی که در این روزها شاهد افتادن آن هستیم. جامه استادی به تن سعید حدادیان، گرچه برازنده او نیست، اما خبری خوب از آب درآمده و گوشه‌ای از پرده فضاحت مداخله سیاسی حاکم بر دانشگاه را بالا زده. نه‌تنها من، بل هر دانشجویی نمونه‌های بسیاری از حدادیان‌ها و نااستادان را در کسوت استادی دیده و می‌شناسد. آش چنان شور شده که مبالغه نیست اگر بگویم صد رحمت به حدادیان. لااقل نیمچه صدایی دارد و مداحی می‌داند. بسیار بسیار نااستادان داریم که فاقد هر قابلیت و مهارت یدی و فکری‌اند.

منبع: چشم‌انداز ایران شماره ۱۴۱

🔹🔹🔹
🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران

🆔 @KSMtehran
💠 #صبحگاه

🔺دست یافتنی‌‌ها

صبح بیدار شده‌ایم
می‌گویند بین اسرائیل و فلسطینیان غزه آتش‌بس شده، می‌گویند حماس تمامی گروگان‌های اسرائیلی را آزاد کرده. اسرائیل همه زندانیان فلسطینی را.
می‌گویند حماس و جهاد با محمود عباس آشتی کرده‌اند و نشسته‌اند با حاکمان اسرائیل گفتگو کنند تا حق و حقوق فلسطینی‌ها را با مذاکره و میانجی‌گری سازمان ملل بگیرند..

صبح بیدار شده‌ایم می‌شنویم روسیه اعلام کرده از اکراین عقب می‌نشیند. پناهندگان اکراینی دارند برمی‌گردند کشورشان.
روسیه قبول کرده با مذاکرات اختلافاتش را با اکراین حل کند. حتی گفته همه هزینه‌های بازسازی اکراین را می‌دهد.

هنوز ظهر نشده می‌گویند ایران به آمریکا اعلام کرده حاضریم برای حل مشکلات‌مان مذاکره کنیم. سفارت‌هایمان را بازگشایی کنیم. ایران گفته ما نماینده کل مستضعفان جهان نیستیم، و قرار نیست انتقام ویتنام و هیروشیما و ناکازاکی و کودتای ۳۲ و کوبا و همه تاریخ را یکجا از آمریکا  بگیریم.
اخبار ساعت ۱۴ می‌گوید رهبری قبول کرده رفراندم برگزار شود. گفته حکومت بر مردم از آب بینی یک بز هم کم ارزش‌تر است، به‌خصوص اگر کسی را اکثریت نخواهند.
گفته این نسل حق دارد شیوه زندگی خود را داشته باشد. شیوه حکمرانی دلخواه خود را. نمی‌شود به زور حکومت کرد!

عصر نشده بگویند همه زندانیان سیاسی عقیدتی آزاد شدند، بچه‌های محیط زیست، نخبه‌های شریف، خبرنگاران، همه آزاد شده‌اند، می‌گویند بهایی بودن دیگر جرم نیست، حصر بزرگان برداشته شده، می‌شنوی عفو عمومی صادر شده و همه ایرانیان مهاجر بدون ترس می‌توانند وارد شوند.

ساعت ۲۰ شب اخبار را می‌گیری، می‌گوید احدی حق ندارد به پوشش شهروندان، به‌ویژه بانوان بی‌احترامی کند. می‌گوید مردم دارای فرهنگ‌اند، چه کسی گفته پلیس باید مواظب رفتار معمولی آنها باشد، گرفتن جشن و شادی آزاد است.
هر کس عقایدش محترم است.

هی چشم‌هایت را می‌مالی که از خواب بیدار شوی، می‌بینی بیداری!
درست می‌شنوی؟ اخبار آخر شب دارد می‌گوید شرکت‌های بزرگ برای آمدن به ایران مسابقه گذاشته‌اند. تعداد ویزاهای ایران پاسخگوی سیل گردشگران خارجی نیست. مردم می‌خندند. کودکان خوشحالند، پیران لبخند می‌زنند. جوانان امیدوارند، زنان با خوشحالی قدم می‌زنند.

یکی ایستاده و بلند بلند می‌گوید
نگفتم!
نگفتم!
بشر اگر از عقلش استفاده کند
بشر اگر به گفتگو تن بدهد
اگر بازیچه شیطان نشود
از خودپرستی دست بردارد
به آینده فکر کند...
همه چیز درست می‌شود
همه چیز...
همه چیز

- نگاه کن! یک روز فکر می‌کردیم این آرزوها دست نیافتنی است...

#رحیم_قمیشی

🔹🔹🔹
🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران

🆔 @KSMtehran
👎1
💠 #یاد

🔺#هفتمین_سال_درگذشت_توران_میرهادی

تورانِ ایران


✍#محمدرضا_نیک_نژاد

🔹دانشجوی سال اول رشته طبیعی دانشکده علوم دانشگاه تهران بود که با حضور در کلاس جبار باغچه‌بان و آشنایی با محمدباقر هوشیار مسیر زندگی خود را تغییر داد. خود می‌گوید" شیوه جذاب، عملی و ساده باغچه‌بان مرا بسیار مجذوب کرد . فهمیدم که به کار معلمی علاقه‌مندم و متوجه شدم که معلمی کاری خلاق و پرانگیزه است." روش‌هایی را پیدا کرد، آزمود و به نتیجه رساند که بتواند به هر کودک و نوجوان این آزادی و اختیار را بدهد که خودش باشد، توانایی‌ها و استعدادهای خود را بپروراند، نگرشِ انسانی و مثبت داشته باشد و زیر بار هیچ نوع کار تحمیلی و دستوری نرود، مستقل باشند و خودشان تصمیم بگیرند، با هم همکاری و همیاری داشـته باشند. مســئولیت بپذیرند و نسبت به هم احسـاس مسئولیت بکنند، رقیبِ هم نباشـند و در نهایت، دنیا و مسائل آن را بشناسند و درباره هر موضوع با آگاهی و شناخت لازم تصمیم بگیرند." "صلح، دوستی‌، عشق‌، احترام‌، حس مسؤولیت‌، شادی‌، انسانیت‌، سادگی و یگانگی‌، در بافت جامعه، ساختار آموزش و پرورش و خانواده‌ها ارزش‌هایی است که او برای آن‌ها تلاش کرده است و امروز نیز باید آن‌ها را پاس داشت."


🔹خط به خطِ گفت و گوها و نوشته ها و کتاب های "توران میرهادی" را که می خوانی موج می زند از انگیزه و تلاش و دلسوزی و استواری و مهر و مهرورزی. آموزگاری که یادگیری و یاددهی شده بود بخشی از جانش و سراسر زندگی اش پویش برای کارایی این دو. البته نه آموزشی که پایانش می شود رتبه های شگفت آورِ کنکور و نه آموزشی که ته اش می شود دانش آموخته ای که مدرکش آویزان بر درِ کوزه است و استادِ بالیدن های پوشالی به آن و ناتوان از باز کردن کوچک ترین گره های زیستِ فردی و اجتماعی و درمانده در گام های نخستِ پرورش.

🔹 میرهادی در مدرسه های "فرهاد" اش نشان داد که آموزش، گستره ای رقابت ناپذیر است و چشم و همچشمی در یادگیری، افزون بر به باد دادن انگیزه ی آموختن، مدرسه و کلاس را پر می کند از حسادت و دورنگی و دشمنی. آنچه که هنوز و پس از گذشت چند دهه از نوآوری میرهادی، بسیاری از فرنشینان آموزش و پرورش، آموزگاران، پدر و مادران و ... آن را درنیافته اند. راستی چقدر مدرسه هایِ فرهاد، "مدرسه – جامعه" ی جان دیویی را در خاطر زنده می کند! نمی دانم توران را باید با پستالوزیِ سویسی با یتیم خانه ی مدرسه مانندش، یا فروبل، پدرِ کودکستان های آلمان، یا ماکارنکوِ روسی با کانون اصلاح و تربیتِ کودکانِ بزهکارش، یا پائولو فررِ برزیلی با روش های پیشرفته سواد آموزی بزرگسالان و آموزش های رهایی بخش اش، یا فرنه یِ فرانسوی یا مونته سوریِ ایتالیایی و ... سنجید، یا با رشدیه و دبستان های نوین اش و باغچه بان با روش های آسانِ یادگیری الفبایش در ایران! اما هر چه هست داستان او با داستانِ آموزش و آموزشگری و بزرگان آموزش ایران یکسان است. تلاش در سکوت، زندگی در سکوت و درگذشتن در سکوت.  گرچه از چند سال پیش با نامِ توران میرهادی آشنا شده بودم و یکی، دو گفت و گو از او را خوانده بودم اما پس از شنیدن خبر درگذشت اش بود که بیشتر درباره اش خواندم و از آموزه هایش آموختم.

🔹امروزه رویکرد آموزش و پرورش نوین در بسیاری از کشورهای پیشرو در آموزش، نهادینه کردن آموزه هایی مانند راستگویی، دلسوزی، همیاری، دلاوری، سنجشگرانه اندیشی و ....  از همه مهمتر از میان برداشتن رقابت و نشاندن رفاقت و همکاری در فرآیند آموزش است. شگفتا که توران میرهادی از سال ۱۳۳۴ در مدرسه های فرهادش با روش های نوآورانه، چنین آموزه هایی را یاد می داد و در تک تک بچه ها می پروراند. شوربختانه نه تنها نوآوری ها و تلاش ها و اندیشه ورزی اش در گستره عملِ آموزشی دیده نشد که مدرسه های فرهاد در سال ۵۹ به تعطیلی کشانده شدند! راستی اگر او تورانِ ایران نبود، اکنون در کجای تاریخ آموزش و پرورش جهان نشسته بود!؟

https://t.me/httpsksmtehran2/229
 

🔹🔹🔹
🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران

🆔 @KSMtehran
👍1
💠 #نگاه

🔺محمد فاضلی: مجلس خالص‌سازی شده، قادر به هیچ کنش سازنده‌ای نیست.

🔹🔹🔹
🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران

🆔 @KSMtehran
👍2
💠 #نگاه_کارشناس

🔺وزیر آموزش‌ و‌ پرورش باید استیضاح شود!

✍🏻محمدرضا نیک‌نژاد ، آموزگار

پاک‌فطرت، عضو کمیسیون آموزش و تحقیقات مجلس درباره صحرایی، وزیر آموزش‌و‌پرورش گفته: "چه دلیلی وجود دارد که وزیر استیضاح شود؟ مگر او چه کرده که قصد استیضاحش را دارند؟ جز اینکه قانون را در بحث استخدام‌ها و آموزش و تعلیم و تربیت اجرا کرده است؟ اتفاقا عملکردش بسیار هم خوب بوده است! لازم است دستگاه‌های نظارتی در این باره دقت و نظارت داشته که هدف از استیضاح چیست؟ و آنهایی که استیضاح را مطرح کرده‌اند چه مشکلی دارند؟"

آقای پاک‌فطرت، این که انگیزه‌ی استیضاح کننده‌ها چیست را باید از خودشان بپرسید و چون شما عضو کمیسیون آموزش مجلس هستید، پیگیری آن برای شما بسیار آسان خواهد‌بود!

اما اگر با طرح این پرسش‌ها به دنبال نظر یا دست‌کم قانع کردنِ ذینفعان آموزش هستید که این بحث دیگری است و به گمانم جای مناسب و مخاطبان مناسبی را برگزیده‌اید! از این رو نگارنده بعنوان یک معلم، یک بازنشسته، پدر دانش‌آموز، کنشگر رسانه‌ای در حوزه آموزش و تا اندازه‌ای آشنا با آموزش در سطح جهان و البته یک شهروند محق، می‌خواهد پاسخِ خود را در چند بند ارائه دهد. امید که شما این متن را بخوانید و پاسخ خودتان را بگیرید.

به باور نگارنده، صحرایی بیش از هر وزیری در آموزش‌و‌پرورش سزاوار استیضاح است اما نه بخاطر کار یا کارهایی که کرده بلکه بخاطر کارهایی که نکرده‌است!

برای اجرا و پیگیری رتبه‌بندی معلمان که قرار بود ماه‌ها پیش و پس از بررسی اعتراض‌ها بشکل کامل اجرا شود و بر خلاف وعده‌های ایشان هنوز با اما‌ و‌ اگرهای فراوان همراه است! بخاطر توزیع شیر در مدرسه‌ها، که قرار بود از آغاز سال آموزشی عملیاتی شود و برخلاف قول وزیر همچنان با ابهام‌های فراوانی همراه است! قرار بود با کسانی که افتضاحِ پرداخت حقوق اسفندماه را پدید آوردند برخورد کند و بر خلاف خط‌‌و‌نشان‌هایی که کشید، همچنان می‌بینیم که آن کسان یا در مقام خود جاخوش کرده‌اند یا به جایگاهی همتراز رفته‌اند و یا به مقام‌های بالاتر رسیده‌اند! قرار بود این نهادِ اجتماعیِ موثر و مهم را از چنگال سیاست برهاند، ولی امروز با تغییر بیست هزار مدیر و معاون در سطح مدرسه‌ها، با سیاسی‌ترین و خالص‌سازترین آموزش‌و‌پرورش دوران روبرو هستیم!
هنوز و پس از ۱۴ ماه، بازنشستگان ۱۴۰۱ نه رتبه‌بندی را گرفته‌اند، نه معوقات و پاداش بازنشستگی‌شان را، هنوز بازنشستگان ۱۴۰۰ و معلمان خرید خدمت و حق‌التدریس و شاغل و... چشم‌براه معوقات‌شان هستند، هنوز کتاب‌های درسی بدست بخشی از دانش‌آموزان کشور نرسیده! قرار بود معلمان از نظر معیشتی و منزلتی در جایگاه بهتری قرار گیرند اما بر خلاف قول‌های او می‌بینیم که امروز شان و جایگاه معلم بیش از هر دوره‌ی دیگری سقوط کرده! قرار بود حضور صحرایی زمینه بهبود آموزش در کشور را فراهم کند و امروز و در میانه‌های ماهِ دوم سال آموزشی همچنان با کمبود بی سابقه معلم روبرو هستیم! شاید بگویید این کمبود پیامد سیاستگذاری‌های دولت‌های پیشین است، درست! اما به نظر شما صحرایی و تیم‌اش نمی‌بایست پیش از آغاز مهر پی به این بحران می‌بردند و برای آن چاره‌ای می‌جستند!؟ قرار بود و هست که وزیر و وزارتخانه پشت‌و‌پناه معلمان باشد و امروز با گسترده‌ترین موجِ توبیخ، جابجایی، تبعید، اخراج، بازنشستگی پیش از موعد، کسر رتبه و گروه، گرفتن ساعت‌های اضافه‌کار و احکام تنبیهی اداری برای کنشگران صنفی از سطح مدرسه تا بالاترین نیروهای ستادی روبرو هستیم! قرار بود آموزش‌و‌پرورش بارزترین نشانه‌ی عدالت اجتماعی باشد ولی امروز با عملکرد دست‌اندرکارانِ پیش و ادامه همان سیاست‌ها و عملکردها، آموزش‌و‌پرورش خود به بزرگ‌ترین نماد شکافت طبقاتی بدل شده‌است! قرار بود صحرایی باز‌کننده گره‌های دیروز و امروزِ نهاد آموزش باشد اما ایشان و تیمِ بی‌تجربه، کم‌سواد، پر‌ادعا، لجوج و دارای توهمِ دانایی و توانایی، خود به یکی از گره‌های کورِ این نهاد تبدیل شده‌اند! 
جناب پاک‌فطرت، نمی‌دانم تجربه و سواد شما هم در سطح تیم وزارت هست یا نه! اما این را می‌دانم که امروز ذینفعان آموزش، از معلمان گرفته تا دانش‌آموزان و خانواده‌های‌شان از سرخورده‌ترین و نا‌امیدترین شهروندان کشورند. نمی‌خواهم همه تقصیر را به بر دوش صحرایی بیندازم اما آنچه که در آن شک ندارم و نداریم این است که صحرایی و تیم‌اش بسیار ناتوان‌تر از آنند که بتوانند از پسِ گرفتاری‌های کوچک و روزمره‌ی آموزش‌و‌پرورش برآیند! چه برسد به دشواری‌های بنیادین آن!
بی‌گمان ادامه کار او و همراهانش، شما، همکاران‌تان در مجلس و کمیسیون آموزش و تحقیقات، به ویژه رییس این کمیسیون را شریک این نابسامانی و ناکارآمدی خواهد کرد! معلمان زیادند و نشان داده‌اند که جفایِ به خود و جایگاه‌شان را به این سادگی‌ها فراموش نمی‌کنند!
🔹🔹🔹
🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران

🆔 @KSMtehran
👍4