⤴️
ــ دوازده زندانی سیاسی محبوس در زندان قزلحصار کرج در نامهای سرگشاده، با ابراز نگرانی از وضعیت نابهسامان و تراکم بیش از حد جمعیت در این زندان و تصمیم اخیر برای انتقال ۱۷۰۰ زندانی به واحدهای دیگر، به نادیده گرفتن حداقل حقوق و کرامت انسانی اعتراض کردند.
سهشنبه ۱۸ دی
ــ سپیده رشنو، شاعر و دانشجو که در «پروندهی بی. آر. تی» مرتبط با حجاب اجباری به ۳ سال و ۷ ماه حبس تعلیقی محکوم شده بود، در پی محکومیت به جزای نقدی در پروندهای دیگر به دلیل اطلاعرسانی تعلیقاش از دانشگاه، برای اجرای حکم حبس به دادسرای زندان اوین احضار شد.
ــ مهرداد آلادین، عکاس و مستندساز ساکن تهران، پس از احضار و مراجعه به دادسرای اوین بازداشت شد. از دلایل بازداشت هنوز اطلاعی در دست نیست.
ــ سیروان پرویزی، بلاگر طنزپرداز ساکن ایلام، پس از دو روز بازداشت در زندان ایلام و توقیف صفحهی اینستاگرامی او با حکم قضایی، با تودیع وثیقه تا زمان تشکیل دادگاه آزاد شد.
ــ خانواده و دوستان آرام فتحی، شاعر و فعال مدنی مریوانی (که در خارج از ایران به سر میبرد)، با احضار و بازجویی در نهادهای امنیتی و تهدید به تشکیل پرونده قضایی، برای گزارشدادن وضعیت او زیر فشار قرار گرفتهاند.
ــ حراست فرهنگسرای ارسباران به شراره دولتآبادی و آنی آرزومانیان، همسر و دختر آندره آرزومانیان (آهنگساز و پیانیست) که در مراسم بزرگداشت او حضور داشتند، به دلیل نداشتن حجاب اجباری اجازهی دریافت لوح یادبود را نداد.
ــ نیروهای امنیتی اهواز در پی بازداشت احلام بندر، فعال مدنی و مدیر کتابفروشی لاریس (که کتابهایی به زبان عربی نیز عرضه میکرد)، این کتابفروشی را پلمب و فعالیت صفحهی اینستاگرامی آن را متوقف کردند.
ــ زندانیان شرکتکننده در کارزار «سهشنبههای نه به اعدام»، با پیوستن زندانهای رامهرمز و سپیدار اهواز، در ۳۰ زندان کشور برای پنجاهمین هفتهی پیایی اعتصاب غذا کردند.
ــ چهار فعال صنفی معلمان استان خوزستان (کوکب بداغیپناه، سیامک صادقیچهرازی، پیروز نامی و علی کروشات) به اتهام «فعالیت تبلیغی علیه نظام» و «اجتماع و تبانی» در دادگاه انقلاب اهواز مجموعاً به ۲۴ سال جس محکوم شدند.
ــ درخواست اعادهی دادرسی پروندهی ماشاءاله کرمی (پدر محمدمهدی کرمی معترض اعدامشده) در دیوان عالی کشور رد شد.
ـ حکم اعدام پخشان عزیزی، مددکار اجتماعی اهل مهاباد و محبوس در زندان اوین، بهرغم ایرادهای متعدد در پرونده، در دیوان عالی کشور تأیید شد.
ــ محمد داوری، فعال کارگری زندانی، پس از ۱۷روز بیخبری (همراه با آثاری از کبودی و زخم بر روی بدن) از بازداشتگاه ادارهی اطلاعات شیراز به زندان عادلآباد بازگردانده شد. او به اتهام «تبلیغ علیه نظام» و « توهین به رهبری» به ۳ سال حبس و مجازاتهای تکمیلی محکوم شده است.
ــ کبری (پری) طاهرخانی، فعال صنفی معلمان استان قزوین، پس از بازپرسی و تفهیم اتهامهای «تبلیغ علیه نظام» و «توهین به رهبری» در دادسرای انقلاب قزوین، با تودیع وثیقه تا تشکیل دادگاه آزاد شد.
ــ پیمان کاظمی، شهروند ساکن گیلان و محبوس در زندان رودسر، به اتهام «تبلیغ علیه نظام» و «توهین به رهبری» به ۳ سال حبس تعزیری محکوم شد.
ــ بهمن نادری، ساکن کرمانشاه، به اتهام «توهین به مقامات رسمی» در دادگاه کیفری این شهر به ۶ ماه حبس تعزیری محکوم شد. وی پیشتر به اتهام «تبلیغ علیه نظام» به یک سال حبس تعلیقی و پرداخت جزای نقدی محکوم شده بود.
ــ افشین حسینپناهی (برادر رامین حسینپناهی، معترض اعدامشده) به دست نیروهای امنیتی در محل کارش بازداشت شد. از دلایل این بازداشت اطلاعی در دست نیست.
ــ احکام اعدام بهروز احسانی (اهل ارومیه و ساکن تهران) و مهدی حسنی (اهل زنجان) زندانیان سیاسی محبوس در زندان اوین، به اتهامهایی چون «بغی»، «محاربه»، «عضویت در سازمان مجاهدین خلق» و «اجتماع و تبانی علیه امنیت ملی» در دیوان عالی کشور تأیید شد.
ــ نگار ثابت (فرزند مهوش ثابت، شاعر و عضو کانون نویسندگان ایران که دوران نقاهت پس از عمل جراحی قلب را میگذراند) با انتشار متنی نسبت به حفظ جان مادرش هشدار داد و یادآور شد که ۱۳ سال زندان که دو سال و نیم آن در انفرادی گذشت او را به وضعیت وخیم امروز کشانده است و در صورت انتقال دوباره به زندان قطعاً جانش را از دست خواهد داد.
ــ منصور ایرانپور، فعال رسانهای ساکن کرمان، به اتهام «تبلیغ علیه نظام» و «نشر اکاذیب» به اطلاعات فراجا و معاونت فضای مجازی دادسرای انقلاب احضار شد.
ــ محمد امینیفر، ساکن نقده، در دادگاه انقلاب مهاباد به اتهام «عضویت در یکی از گروههای مخالف نظام» به ۲۹ ماه حبس محکوم شد.
⤵️
ــ دوازده زندانی سیاسی محبوس در زندان قزلحصار کرج در نامهای سرگشاده، با ابراز نگرانی از وضعیت نابهسامان و تراکم بیش از حد جمعیت در این زندان و تصمیم اخیر برای انتقال ۱۷۰۰ زندانی به واحدهای دیگر، به نادیده گرفتن حداقل حقوق و کرامت انسانی اعتراض کردند.
سهشنبه ۱۸ دی
ــ سپیده رشنو، شاعر و دانشجو که در «پروندهی بی. آر. تی» مرتبط با حجاب اجباری به ۳ سال و ۷ ماه حبس تعلیقی محکوم شده بود، در پی محکومیت به جزای نقدی در پروندهای دیگر به دلیل اطلاعرسانی تعلیقاش از دانشگاه، برای اجرای حکم حبس به دادسرای زندان اوین احضار شد.
ــ مهرداد آلادین، عکاس و مستندساز ساکن تهران، پس از احضار و مراجعه به دادسرای اوین بازداشت شد. از دلایل بازداشت هنوز اطلاعی در دست نیست.
ــ سیروان پرویزی، بلاگر طنزپرداز ساکن ایلام، پس از دو روز بازداشت در زندان ایلام و توقیف صفحهی اینستاگرامی او با حکم قضایی، با تودیع وثیقه تا زمان تشکیل دادگاه آزاد شد.
ــ خانواده و دوستان آرام فتحی، شاعر و فعال مدنی مریوانی (که در خارج از ایران به سر میبرد)، با احضار و بازجویی در نهادهای امنیتی و تهدید به تشکیل پرونده قضایی، برای گزارشدادن وضعیت او زیر فشار قرار گرفتهاند.
ــ حراست فرهنگسرای ارسباران به شراره دولتآبادی و آنی آرزومانیان، همسر و دختر آندره آرزومانیان (آهنگساز و پیانیست) که در مراسم بزرگداشت او حضور داشتند، به دلیل نداشتن حجاب اجباری اجازهی دریافت لوح یادبود را نداد.
ــ نیروهای امنیتی اهواز در پی بازداشت احلام بندر، فعال مدنی و مدیر کتابفروشی لاریس (که کتابهایی به زبان عربی نیز عرضه میکرد)، این کتابفروشی را پلمب و فعالیت صفحهی اینستاگرامی آن را متوقف کردند.
ــ زندانیان شرکتکننده در کارزار «سهشنبههای نه به اعدام»، با پیوستن زندانهای رامهرمز و سپیدار اهواز، در ۳۰ زندان کشور برای پنجاهمین هفتهی پیایی اعتصاب غذا کردند.
ــ چهار فعال صنفی معلمان استان خوزستان (کوکب بداغیپناه، سیامک صادقیچهرازی، پیروز نامی و علی کروشات) به اتهام «فعالیت تبلیغی علیه نظام» و «اجتماع و تبانی» در دادگاه انقلاب اهواز مجموعاً به ۲۴ سال جس محکوم شدند.
ــ درخواست اعادهی دادرسی پروندهی ماشاءاله کرمی (پدر محمدمهدی کرمی معترض اعدامشده) در دیوان عالی کشور رد شد.
ـ حکم اعدام پخشان عزیزی، مددکار اجتماعی اهل مهاباد و محبوس در زندان اوین، بهرغم ایرادهای متعدد در پرونده، در دیوان عالی کشور تأیید شد.
ــ محمد داوری، فعال کارگری زندانی، پس از ۱۷روز بیخبری (همراه با آثاری از کبودی و زخم بر روی بدن) از بازداشتگاه ادارهی اطلاعات شیراز به زندان عادلآباد بازگردانده شد. او به اتهام «تبلیغ علیه نظام» و « توهین به رهبری» به ۳ سال حبس و مجازاتهای تکمیلی محکوم شده است.
ــ کبری (پری) طاهرخانی، فعال صنفی معلمان استان قزوین، پس از بازپرسی و تفهیم اتهامهای «تبلیغ علیه نظام» و «توهین به رهبری» در دادسرای انقلاب قزوین، با تودیع وثیقه تا تشکیل دادگاه آزاد شد.
ــ پیمان کاظمی، شهروند ساکن گیلان و محبوس در زندان رودسر، به اتهام «تبلیغ علیه نظام» و «توهین به رهبری» به ۳ سال حبس تعزیری محکوم شد.
ــ بهمن نادری، ساکن کرمانشاه، به اتهام «توهین به مقامات رسمی» در دادگاه کیفری این شهر به ۶ ماه حبس تعزیری محکوم شد. وی پیشتر به اتهام «تبلیغ علیه نظام» به یک سال حبس تعلیقی و پرداخت جزای نقدی محکوم شده بود.
ــ افشین حسینپناهی (برادر رامین حسینپناهی، معترض اعدامشده) به دست نیروهای امنیتی در محل کارش بازداشت شد. از دلایل این بازداشت اطلاعی در دست نیست.
ــ احکام اعدام بهروز احسانی (اهل ارومیه و ساکن تهران) و مهدی حسنی (اهل زنجان) زندانیان سیاسی محبوس در زندان اوین، به اتهامهایی چون «بغی»، «محاربه»، «عضویت در سازمان مجاهدین خلق» و «اجتماع و تبانی علیه امنیت ملی» در دیوان عالی کشور تأیید شد.
ــ نگار ثابت (فرزند مهوش ثابت، شاعر و عضو کانون نویسندگان ایران که دوران نقاهت پس از عمل جراحی قلب را میگذراند) با انتشار متنی نسبت به حفظ جان مادرش هشدار داد و یادآور شد که ۱۳ سال زندان که دو سال و نیم آن در انفرادی گذشت او را به وضعیت وخیم امروز کشانده است و در صورت انتقال دوباره به زندان قطعاً جانش را از دست خواهد داد.
ــ منصور ایرانپور، فعال رسانهای ساکن کرمان، به اتهام «تبلیغ علیه نظام» و «نشر اکاذیب» به اطلاعات فراجا و معاونت فضای مجازی دادسرای انقلاب احضار شد.
ــ محمد امینیفر، ساکن نقده، در دادگاه انقلاب مهاباد به اتهام «عضویت در یکی از گروههای مخالف نظام» به ۲۹ ماه حبس محکوم شد.
⤵️
😢1
⤴️
ــ شماری از خانوادههای دادخواه با انتشار ویدئوهای جداگانه در شبکههای اجتماعی تأیید حکم اعدام پخشان عزیزی را محکوم کردند و خواهان آزادی وریشه مرادی، پخشان عزیزی و دیگر زندانیان سیاسی شدند.
ــ شورای هماهنگی تشکلهای صنفی فرهنگیان ایران با انتشار بیانیهای صدور حکم ۲۴ سال حبس برای چهار فعال صنفی معلمان خوزستان (کوکب بداغی، پیروز نامی، علی کروشات و سیامک صادقیچهرازی) را مغایر با اصول انسانی و اخلاقی و قانونی دانست و خواستار صدور حکم برائت برای تمام معلمان زندانی شد.
ــ سندیکای کارگران شرکت واحد اتوبوسرانی تهران و حومه با انتشار بیانیهای ضمن تأکید بر آزادی فوری دو عضو زندانی خود (ابراهیم مددی و داود رضوی) و همچنین فعالان کارگری و حامیان زندانی سندیکا (ریحانه انصارینژاد و آنیشا اسداللهی) خواهان آزادی بیقیدوشرط تمامی فعالان کارگری، مدنی، معلمان و دانشجویان زندانی شد.
ــ پنج زندانی سیاسی محبوس در زندان قزلحصار کرج (سعید ماسوری، لقمان امینپور محمد شافعی، سپهر امامجمعه و میثم دهبانزاده) با انتشار نامهای سرگشاده به تأیید حکم اعدام سه زندانی سیاسی(پخشان عزیزی، بهروز احسانی و مهدی حسنی) در دیوان عالی کشور اعتراض کردند و هشدار دادند که «اعدامها هم دیگر کارایی خود را از دست داده و چه بسا خود جرقههایی بر بشکهی باروت ایرانِ در حال انفجار باشند».
ــ شماری از فعالان مدنی و سیاسی و حقوق بشری کُرد با انتشار بیانیهای احضار ۵۸ شهروند به دادگاه انقلاب و تشکیل پروندهی قضایی برای آنان به اتهام «تبلیغ علیه نظام» به بهانهی حضور شادمانه با لباس کُردی (جامانه) در مراسم عروسی را تعجببرانگیز و فاقد ادله و منطق و عقلانیت دانستند.
ــ دادگستری استان سمنان مدعی شد یک شهروند تبعهی سوئیس که به اتهام «جاسوسی» در زندان سمنان به سر میبرد با اقدام به خودکشی جان خود را از دست داده است.
ــ شمار زیادی از شهروندان بلوچ در نصرتآباد از توابع زاهدان به دلایل نامشخص با خشونت به دست نیروهای نظامی و امنیتی بازداشت و به مکانی نامعلوم منتقل شدهاند. هویت برخی از آنان احراز شده است ازجمله میرخان نارویی، ایمان و میلاد نارویی فرزند جمشید، مهرشاد و ایمان و محمد نارویی فرزند سیاخان، فضلاحمد نارویی فرزند نظر، عبدالحکیم بندور، ایمان دهمرده
ــ در استان خوزستان نیز نیروهای امنیتی بهویژه در اهواز شماری از فعالان مدنی را پس از ضبط وسایل الکترونیکیشان بازداشت کردهاند و از محل نگهداری بسیاری از آنان اطلاعی در دست نیست. هویت برخی از این بازداشتشدگان احراز شده است ازجمله سعید اسماعیلی مزرعه، احلام بندر، میلاد بحری، ایوب غیبیپور، رضا حیدری، جواد عفری، فواد موسوی، یاسین سیلاوی، یونس غرباوری، احمد جلالی، ایوب طرفی، صادق منصوری و یوسف ساعدی
ــ ایوب پرکار، زندانی سیاسی تبعیدی به زندان شیبان اهواز، که بدون حتی یک روز مرخصی هفدهمین سال از حبس بیستسالهی خود را آغاز میکند با وجود ابتلا به بیماریهای متعدد که به رسیدگی فوری نیاز دارند، همچنان از حقوق انسانی خود ازجمله اعزام به بیمارستان و مرخصی درمانی محروم ماند.
#آزادیبیان
🔹🔹🔹
🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران
🆔 @KSMtehran
ــ شماری از خانوادههای دادخواه با انتشار ویدئوهای جداگانه در شبکههای اجتماعی تأیید حکم اعدام پخشان عزیزی را محکوم کردند و خواهان آزادی وریشه مرادی، پخشان عزیزی و دیگر زندانیان سیاسی شدند.
ــ شورای هماهنگی تشکلهای صنفی فرهنگیان ایران با انتشار بیانیهای صدور حکم ۲۴ سال حبس برای چهار فعال صنفی معلمان خوزستان (کوکب بداغی، پیروز نامی، علی کروشات و سیامک صادقیچهرازی) را مغایر با اصول انسانی و اخلاقی و قانونی دانست و خواستار صدور حکم برائت برای تمام معلمان زندانی شد.
ــ سندیکای کارگران شرکت واحد اتوبوسرانی تهران و حومه با انتشار بیانیهای ضمن تأکید بر آزادی فوری دو عضو زندانی خود (ابراهیم مددی و داود رضوی) و همچنین فعالان کارگری و حامیان زندانی سندیکا (ریحانه انصارینژاد و آنیشا اسداللهی) خواهان آزادی بیقیدوشرط تمامی فعالان کارگری، مدنی، معلمان و دانشجویان زندانی شد.
ــ پنج زندانی سیاسی محبوس در زندان قزلحصار کرج (سعید ماسوری، لقمان امینپور محمد شافعی، سپهر امامجمعه و میثم دهبانزاده) با انتشار نامهای سرگشاده به تأیید حکم اعدام سه زندانی سیاسی(پخشان عزیزی، بهروز احسانی و مهدی حسنی) در دیوان عالی کشور اعتراض کردند و هشدار دادند که «اعدامها هم دیگر کارایی خود را از دست داده و چه بسا خود جرقههایی بر بشکهی باروت ایرانِ در حال انفجار باشند».
ــ شماری از فعالان مدنی و سیاسی و حقوق بشری کُرد با انتشار بیانیهای احضار ۵۸ شهروند به دادگاه انقلاب و تشکیل پروندهی قضایی برای آنان به اتهام «تبلیغ علیه نظام» به بهانهی حضور شادمانه با لباس کُردی (جامانه) در مراسم عروسی را تعجببرانگیز و فاقد ادله و منطق و عقلانیت دانستند.
ــ دادگستری استان سمنان مدعی شد یک شهروند تبعهی سوئیس که به اتهام «جاسوسی» در زندان سمنان به سر میبرد با اقدام به خودکشی جان خود را از دست داده است.
ــ شمار زیادی از شهروندان بلوچ در نصرتآباد از توابع زاهدان به دلایل نامشخص با خشونت به دست نیروهای نظامی و امنیتی بازداشت و به مکانی نامعلوم منتقل شدهاند. هویت برخی از آنان احراز شده است ازجمله میرخان نارویی، ایمان و میلاد نارویی فرزند جمشید، مهرشاد و ایمان و محمد نارویی فرزند سیاخان، فضلاحمد نارویی فرزند نظر، عبدالحکیم بندور، ایمان دهمرده
ــ در استان خوزستان نیز نیروهای امنیتی بهویژه در اهواز شماری از فعالان مدنی را پس از ضبط وسایل الکترونیکیشان بازداشت کردهاند و از محل نگهداری بسیاری از آنان اطلاعی در دست نیست. هویت برخی از این بازداشتشدگان احراز شده است ازجمله سعید اسماعیلی مزرعه، احلام بندر، میلاد بحری، ایوب غیبیپور، رضا حیدری، جواد عفری، فواد موسوی، یاسین سیلاوی، یونس غرباوری، احمد جلالی، ایوب طرفی، صادق منصوری و یوسف ساعدی
ــ ایوب پرکار، زندانی سیاسی تبعیدی به زندان شیبان اهواز، که بدون حتی یک روز مرخصی هفدهمین سال از حبس بیستسالهی خود را آغاز میکند با وجود ابتلا به بیماریهای متعدد که به رسیدگی فوری نیاز دارند، همچنان از حقوق انسانی خود ازجمله اعزام به بیمارستان و مرخصی درمانی محروم ماند.
#آزادیبیان
🔹🔹🔹
🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران
🆔 @KSMtehran
😢1
💠 #نگاه
🔺چگونه هزینههای درمانی، خانوارها را فقیر میکند؟
🔹روز گذشته نشست «فقرزدایی در آینه سلامت» در موسسه کار و تامین اجتماعی برگزار شد. در این نشست، علی اکبر فضائلی، عضو هیئت علمی دانشگاه علوم پزشکی، به بررسی تحمیل هزینههای سلامت در بودجه خانوار پرداخت و گفت که اگر هزینههای درمانی بیش از ۴۰ درصد از توان پرداخت یک خانوار باشد، به عنوان هزینه کمرشکن شناخته میشود.
بر اساس آمارهای مربوط به سال ۱۴۰۱، حدود۱.۸میلیون نفر در کشور با چنین هزینههایی مواجهاند. این هزینهها به ویژه در مناطق روستایی بالاتر است و حدود ۷۰۰ هزار نفر به دلیل این هزینهها به فقر سقوط کردهاند.
علاوه بر این میتوان گفت که در برخی از مناطق فقیر و روستانشین کشور، برخی افراد توانایی مراجعه به مراکز درمانی برای درمان بیماریهای خود را ندارند.
شهرام غفاری، رئیس موسسه عالی پژوهش سازمان تامین اجتماعی، نیز به چالشهای هزینههای درمانی اشاره و بیان کرد که افزایش این هزینهها، همراه با عدم رشد درآمدهای سازمان و سیاستگذاری نادرست تعرفهها فشار زیادی بر تامین اجتماعی وارد کرده است.
🔹🔹🔹
🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران
🆔 @KSMtehran
🔺چگونه هزینههای درمانی، خانوارها را فقیر میکند؟
🔹روز گذشته نشست «فقرزدایی در آینه سلامت» در موسسه کار و تامین اجتماعی برگزار شد. در این نشست، علی اکبر فضائلی، عضو هیئت علمی دانشگاه علوم پزشکی، به بررسی تحمیل هزینههای سلامت در بودجه خانوار پرداخت و گفت که اگر هزینههای درمانی بیش از ۴۰ درصد از توان پرداخت یک خانوار باشد، به عنوان هزینه کمرشکن شناخته میشود.
بر اساس آمارهای مربوط به سال ۱۴۰۱، حدود۱.۸میلیون نفر در کشور با چنین هزینههایی مواجهاند. این هزینهها به ویژه در مناطق روستایی بالاتر است و حدود ۷۰۰ هزار نفر به دلیل این هزینهها به فقر سقوط کردهاند.
علاوه بر این میتوان گفت که در برخی از مناطق فقیر و روستانشین کشور، برخی افراد توانایی مراجعه به مراکز درمانی برای درمان بیماریهای خود را ندارند.
شهرام غفاری، رئیس موسسه عالی پژوهش سازمان تامین اجتماعی، نیز به چالشهای هزینههای درمانی اشاره و بیان کرد که افزایش این هزینهها، همراه با عدم رشد درآمدهای سازمان و سیاستگذاری نادرست تعرفهها فشار زیادی بر تامین اجتماعی وارد کرده است.
🔹🔹🔹
🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران
🆔 @KSMtehran
👍1
💠 #یاد
🔺 غلامحسین ساعدی، زادروز
✍ کانون نویسندگان ایران
#غلامحسین_ساعدی با نام ادبی «گوهرمراد»، داستاننویس و نمایشنامهنویس و پزشک، ۲۴ دیماه ۱۳۱۴در تبریز زاده شد. همانجا تحصیل کرد و مدرک پزشکی گرفت و بعدها برای تخصص روانپزشکی به تهران رفت. اولین مجموعه داستانش به نام «خانههای شهر ری» را در ۲۱ سالگی منتشر کرد و تا واپسین روزهای زندگی در تبعید ادبیات و تعهد اجتماعی دغدغهی اصلی این نویسندهی پرکار بود.
او که نخستین نوشتههایش در سال ۱۳۳۲ منتشر شده بود با انتشار «چوببهدستهای وَرزیل» و «پنج نمایشنامه دربارهی انقلاب مشروطه» در ردیف نمایشنامهنویسان برجستهی ایران قرار گرفت. آثار فراوانی از داستان کوتاه، رمان، نمایشنامه، فیلمنامه و تکنگاری از او به جا مانده است. اقتباسهای سینماییِ کارگردانان حرفهای از برخی آثار ساعدی، به دلیل غنای تصویری و نگرش اجتماعی و نقادانهای که شاخص آثار اوست، در زمرهی موفقترین فیلمهای سینمای ایران جای دارد.
اواخر سال ۱۳۴۶، به دنبال ارائهی طرحی برای مقابله با سانسور، فکر تشکیل نهادی آزاد و مستقل برای نویسندگان شکل گرفت و در اردیبهشت ۱۳۴۷ غلامحسین ساعدی همراه چهلوهشت نویسندهی دیگر «کانون نویسندگان ایران» را بنا نهادند. او در نخستین هیئت دبیران کانون عضو جانشین و در سالهای ۱۳۵۸ و ۱۳۶۰ از دبیران اصلی بود.
دو تکنگاری «ایلخچی» و «خیاو» حاصل سفر ساعدی به آذربایجان و «اهل هوا» رهآورد گشتوگذارش در بنادر جنوب ایران است. «عزاداران بَیَل»، «ترس و لرز» و «آرامش در حضور دیگران» از شاخصترین آثار او در زمینهی ادبیات داستانی و «آی باکلاه، آی بیکلاه»، «دیکته» و «زاویه» از دیگر نمایشنامههای پرآوازهی اوست.
انگشت اشارت ساعدی در آثارش فقر و جهل را نشانه میرود همچنانکه در عرصهی اجتماعی با خفقان میجنگید و مطبش همیشه به روی تنگدستان باز بود. پایبندی او به «آزادی بیان و اندیشه بیهیچ حصر و استثنا برای همگان» از او شخصیتی ویژه ساخت که تا واپسین دم حیات، خواه زمانیکه در ایران گرفتار تعقیب و آزار و شکنجههای جسمی و روانی ساواک بود و خواه پس از آن که در دورهی مستبدان تازه به قدرت رسیدهی اسلامی مجبور به تبعید خودخواسته از وطن شد، با او باقی ماند.
دستاورد سه سال زندگی او در تبعید، شش شماره مجلهی «الفبا»ست که پیشتر در ایران منتشر میشد و در هر یک از سرمقالههای این مجله به آسیبشناسی وجهی از وجوه اختناق و سانسور در ایران پرداخته است. پنج داستان کوتاه، سه فیلمنامه و دو نمایشنامه و یک رمان ناتمام از دیگر کارهای او در تبعید است و این ورای آثاری است که در دست انجام داشت. در جایی گفته بود: «زبان فارسی، ستونِ فقرات یک ملت عظیم است. من میخواهم بارش بیاورم. هرچه که از بین برود، این زبان باید بماند.»
احمد شاملو در گفتوگویی با مجلهی «آدینه» میگوید: «آنچه از او زندان شاه را ترک گفت جنازهی نیمجانی بیشتر نبود. آن مرد با آن خلاقیت جوشانش پس از شکنجههای جسمی و بیشتر روحیِ زندان اوین دیگر مطلقاً زندگی نکرد، آهستهآهسته در خود تپید و تپید تا مُرد. درختی دارد میبالد و شما میآیید و آن را اره میکنید. شما با اینکار در نیروی بالندگی او دست نبردهاید بلکه خیلی ساده "او را کشتهاید". اگر این قتلعمد انجام نمیشد هیچچیز نمیتوانست جلو بالیدن آن را بگیرد.»
به نوکردنِ ماه بر بام شدم با عقیق و سبزه و آینه
داسی سرد بر آسمان گذشت که پروازِ کبوتر ممنوع است
صنوبرها به نجوا چیزی گفتند و گزمگان به هیاهو شمشیر در پرندگان نهادند
ماه برنیامد
نام بلندش جاودان
https://t.me/httpsksmtehran2/300
🔹🔹🔹
🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران
🆔 @KSMtehran
🔺 غلامحسین ساعدی، زادروز
✍ کانون نویسندگان ایران
#غلامحسین_ساعدی با نام ادبی «گوهرمراد»، داستاننویس و نمایشنامهنویس و پزشک، ۲۴ دیماه ۱۳۱۴در تبریز زاده شد. همانجا تحصیل کرد و مدرک پزشکی گرفت و بعدها برای تخصص روانپزشکی به تهران رفت. اولین مجموعه داستانش به نام «خانههای شهر ری» را در ۲۱ سالگی منتشر کرد و تا واپسین روزهای زندگی در تبعید ادبیات و تعهد اجتماعی دغدغهی اصلی این نویسندهی پرکار بود.
او که نخستین نوشتههایش در سال ۱۳۳۲ منتشر شده بود با انتشار «چوببهدستهای وَرزیل» و «پنج نمایشنامه دربارهی انقلاب مشروطه» در ردیف نمایشنامهنویسان برجستهی ایران قرار گرفت. آثار فراوانی از داستان کوتاه، رمان، نمایشنامه، فیلمنامه و تکنگاری از او به جا مانده است. اقتباسهای سینماییِ کارگردانان حرفهای از برخی آثار ساعدی، به دلیل غنای تصویری و نگرش اجتماعی و نقادانهای که شاخص آثار اوست، در زمرهی موفقترین فیلمهای سینمای ایران جای دارد.
اواخر سال ۱۳۴۶، به دنبال ارائهی طرحی برای مقابله با سانسور، فکر تشکیل نهادی آزاد و مستقل برای نویسندگان شکل گرفت و در اردیبهشت ۱۳۴۷ غلامحسین ساعدی همراه چهلوهشت نویسندهی دیگر «کانون نویسندگان ایران» را بنا نهادند. او در نخستین هیئت دبیران کانون عضو جانشین و در سالهای ۱۳۵۸ و ۱۳۶۰ از دبیران اصلی بود.
دو تکنگاری «ایلخچی» و «خیاو» حاصل سفر ساعدی به آذربایجان و «اهل هوا» رهآورد گشتوگذارش در بنادر جنوب ایران است. «عزاداران بَیَل»، «ترس و لرز» و «آرامش در حضور دیگران» از شاخصترین آثار او در زمینهی ادبیات داستانی و «آی باکلاه، آی بیکلاه»، «دیکته» و «زاویه» از دیگر نمایشنامههای پرآوازهی اوست.
انگشت اشارت ساعدی در آثارش فقر و جهل را نشانه میرود همچنانکه در عرصهی اجتماعی با خفقان میجنگید و مطبش همیشه به روی تنگدستان باز بود. پایبندی او به «آزادی بیان و اندیشه بیهیچ حصر و استثنا برای همگان» از او شخصیتی ویژه ساخت که تا واپسین دم حیات، خواه زمانیکه در ایران گرفتار تعقیب و آزار و شکنجههای جسمی و روانی ساواک بود و خواه پس از آن که در دورهی مستبدان تازه به قدرت رسیدهی اسلامی مجبور به تبعید خودخواسته از وطن شد، با او باقی ماند.
دستاورد سه سال زندگی او در تبعید، شش شماره مجلهی «الفبا»ست که پیشتر در ایران منتشر میشد و در هر یک از سرمقالههای این مجله به آسیبشناسی وجهی از وجوه اختناق و سانسور در ایران پرداخته است. پنج داستان کوتاه، سه فیلمنامه و دو نمایشنامه و یک رمان ناتمام از دیگر کارهای او در تبعید است و این ورای آثاری است که در دست انجام داشت. در جایی گفته بود: «زبان فارسی، ستونِ فقرات یک ملت عظیم است. من میخواهم بارش بیاورم. هرچه که از بین برود، این زبان باید بماند.»
احمد شاملو در گفتوگویی با مجلهی «آدینه» میگوید: «آنچه از او زندان شاه را ترک گفت جنازهی نیمجانی بیشتر نبود. آن مرد با آن خلاقیت جوشانش پس از شکنجههای جسمی و بیشتر روحیِ زندان اوین دیگر مطلقاً زندگی نکرد، آهستهآهسته در خود تپید و تپید تا مُرد. درختی دارد میبالد و شما میآیید و آن را اره میکنید. شما با اینکار در نیروی بالندگی او دست نبردهاید بلکه خیلی ساده "او را کشتهاید". اگر این قتلعمد انجام نمیشد هیچچیز نمیتوانست جلو بالیدن آن را بگیرد.»
به نوکردنِ ماه بر بام شدم با عقیق و سبزه و آینه
داسی سرد بر آسمان گذشت که پروازِ کبوتر ممنوع است
صنوبرها به نجوا چیزی گفتند و گزمگان به هیاهو شمشیر در پرندگان نهادند
ماه برنیامد
نام بلندش جاودان
https://t.me/httpsksmtehran2/300
🔹🔹🔹
🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران
🆔 @KSMtehran
Telegram
..
👍1
💠 #گزارش
🔺گزارش «شرق» از نگاه مدرسه و سیستم آموزشی به کودکان آسیبدیده
✍ نسترن فرخه، ۲۰ دی ۱۴۰۳
بخش اول
هیچ مدیر مدرسهای آنها را نمیخواهد
«روشنای امید» به دلیل اهمیت پرداختن به این موضوع، نشستی صمیمی در دفتر مرکزی خود ترتیب داد تا از مراکز مردمنهاد حوزه کودکان دور هم جمع شوند و همه روایتهای خود را مطرح کنند. مرکز شبهخانواده نرجس، مؤسسه یاریگران کار پویا و مرکز شبهخانواده خانه روشنا، از میهمانهای این برنامه بودند که همه از چالشهای بیشماری که با مدارس دارند گفتند که بخشی از آن را در ادامه میخوانید.
اخراج کودکان به دلیل کودک بهزیستیبودن
یکی از حاضران، گلزار مهرعلیزاده، مسئول فنی مرکز شبهخانواده نرجس است که درباره مشکلات بین خودشان و مدارس از همان ابتدای اقدام برای ثبتنام کودکان میگوید: «در رابطه با ثبتنام کودکان، ما ناچاریم شرایط کودک را برای کادر مدرسه توضیح دهیم. چون والدین کودک نیستیم و دسترسی هم به شناسنامه مادر و پدر نداریم، برای همین مددکاری که برای ثبتنام میرود مجبور است تا حدی شرایط را توضیح دهد که مشخصات او را بهجای کودک ثبت کنند. یکی از دردسرهای بزرگ ما همین است که مسئولان مدرسه اصلا به شرایط این کودکان آشنا نیستند و برای همین ما با دردسرهای زیادی دستوپنجه نرم میکنیم. یکی از آن، همین پیگیری مدرسه خانواده است و ما مجبوریم آدرس و تلفنی از خانواده کودک بدهیم که شاید سالهاست خاموش است.
بعد باید وارد سامانه آموزشوپرورش بشویم که آنجا هم کد ملی والدین را میخواهد که ما مجبور میشویم قسمت فناوری خود آموزشوپرورش برویم تا کار ثبتنام این کودکان را انجام دهیم. هرچند خیلی وقتها این افراد اصلا نمیدانند بچه بهزیستی یعنی چه و ما باید برای آنها از اول توضیح دهیم. برای بحث رازداری هم ما میگوییم فقط مدیر در جریان کامل ماجرا باشد و لزومی ندارد کادر مدرسه هم در جریان قرار بگیرند، اما گاهی خود بچهها این موضوع را در کلاس میگویند. از طرفی هم ما تنها یک رابط در کل سال با مدرسه داریم تا هردفعه فرد جدیدی از مرکز به مدرسه نرود. بااینحال مثلا وقتی سه کودک در یک مدرسه داریم و رابط هر سه من هستم، به شکلی وارد مدرسه میشوم که کسی متوجه نشود من به عنوان مادر سه نفر از بچهها به مدرسه آمدم؛
چون خود بچهها هم دوست ندارند کسی متوجه این ماجرا شود. وقتی یکی از بچههای ما در کلاس درس درمورد وضعیتش به کودکان دیگر میگوید، ما وارد ماجراهای جدید میشویم. مثلا امکان دارد بعد از آن مادرهای دانشآموزان دیگر به مدرسه در مورد حضور بچه بهزیستی سر کلاس اعتراض کنند. مدیر هم ما را صدا میزند که بچه شما سر کلاس این موضوع را گفته و والدین تماس گرفتند که چرا این بچه سر کلاس است و باید از مدرسه بیرونش کنید؛ چون تصور همه این است که بچه بهزیستی غیرقابل کنترل است و به کودکان دیگر کار یاد میدهد. خیلی وقتها هم نظر مدیر در بین ۴۰۰ دانشآموزی که دارد، حذف یک نفر است تا اینکه والدین بقیه را توجیه کند. درحالیکه بچه اگر آسیبدیده هم باشد باز حق استفاده از خدمات آموزشی را دارد.
⤵️
🔺گزارش «شرق» از نگاه مدرسه و سیستم آموزشی به کودکان آسیبدیده
✍ نسترن فرخه، ۲۰ دی ۱۴۰۳
بخش اول
هیچ مدیر مدرسهای آنها را نمیخواهد
کودکان آسیبدیده یا کودکان بدسرپرست و بیسرپرست مراکز شبهخانواده معمولا بهسختی در مدارس ثبتنام میشوند و مدیران چندان تمایلی به حضور آنها در مدرسه ندارند؛ بنابراین در طول سال تحصیلی هم به اشکال مختلف چالشهایی را برای این کودکان ایجاد میکنند.نسترن فرخه: کودکان آسیبدیده یا کودکان بدسرپرست و بیسرپرست مراکز شبهخانواده معمولا بهسختی در مدارس ثبتنام میشوند و مدیران چندان تمایلی به حضور آنها در مدرسه ندارند؛ بنابراین در طول سال تحصیلی هم به اشکال مختلف چالشهایی را برای این کودکان ایجاد میکنند. این درحالی است که طبق گفتههای مددکارها و فعالان این حوزه، آثار روحی و روانی این موضوع امکان دارد تا همیشه در حافظه کودک باقی بماند. از طرفی، رفتارهای ترحمی کادر مدرسه با این کودکان هم آسیبهای خاص خود را دارد که نیاز به آموزش صحیح به کادر مدرسه را دوچندان میکند. در برخی موارد حتی با وجود اعمال تصمیمات کاملا سلیقهای، به نظر میرسد قدرت مدیران مدارس از مسئولان آموزشوپرورش هم بیشتر است که همه این مسائل یک قربانی برجای میگذارد و آن کودک است.
«روشنای امید» به دلیل اهمیت پرداختن به این موضوع، نشستی صمیمی در دفتر مرکزی خود ترتیب داد تا از مراکز مردمنهاد حوزه کودکان دور هم جمع شوند و همه روایتهای خود را مطرح کنند. مرکز شبهخانواده نرجس، مؤسسه یاریگران کار پویا و مرکز شبهخانواده خانه روشنا، از میهمانهای این برنامه بودند که همه از چالشهای بیشماری که با مدارس دارند گفتند که بخشی از آن را در ادامه میخوانید.
اخراج کودکان به دلیل کودک بهزیستیبودن
یکی از حاضران، گلزار مهرعلیزاده، مسئول فنی مرکز شبهخانواده نرجس است که درباره مشکلات بین خودشان و مدارس از همان ابتدای اقدام برای ثبتنام کودکان میگوید: «در رابطه با ثبتنام کودکان، ما ناچاریم شرایط کودک را برای کادر مدرسه توضیح دهیم. چون والدین کودک نیستیم و دسترسی هم به شناسنامه مادر و پدر نداریم، برای همین مددکاری که برای ثبتنام میرود مجبور است تا حدی شرایط را توضیح دهد که مشخصات او را بهجای کودک ثبت کنند. یکی از دردسرهای بزرگ ما همین است که مسئولان مدرسه اصلا به شرایط این کودکان آشنا نیستند و برای همین ما با دردسرهای زیادی دستوپنجه نرم میکنیم. یکی از آن، همین پیگیری مدرسه خانواده است و ما مجبوریم آدرس و تلفنی از خانواده کودک بدهیم که شاید سالهاست خاموش است.
بعد باید وارد سامانه آموزشوپرورش بشویم که آنجا هم کد ملی والدین را میخواهد که ما مجبور میشویم قسمت فناوری خود آموزشوپرورش برویم تا کار ثبتنام این کودکان را انجام دهیم. هرچند خیلی وقتها این افراد اصلا نمیدانند بچه بهزیستی یعنی چه و ما باید برای آنها از اول توضیح دهیم. برای بحث رازداری هم ما میگوییم فقط مدیر در جریان کامل ماجرا باشد و لزومی ندارد کادر مدرسه هم در جریان قرار بگیرند، اما گاهی خود بچهها این موضوع را در کلاس میگویند. از طرفی هم ما تنها یک رابط در کل سال با مدرسه داریم تا هردفعه فرد جدیدی از مرکز به مدرسه نرود. بااینحال مثلا وقتی سه کودک در یک مدرسه داریم و رابط هر سه من هستم، به شکلی وارد مدرسه میشوم که کسی متوجه نشود من به عنوان مادر سه نفر از بچهها به مدرسه آمدم؛
چون خود بچهها هم دوست ندارند کسی متوجه این ماجرا شود. وقتی یکی از بچههای ما در کلاس درس درمورد وضعیتش به کودکان دیگر میگوید، ما وارد ماجراهای جدید میشویم. مثلا امکان دارد بعد از آن مادرهای دانشآموزان دیگر به مدرسه در مورد حضور بچه بهزیستی سر کلاس اعتراض کنند. مدیر هم ما را صدا میزند که بچه شما سر کلاس این موضوع را گفته و والدین تماس گرفتند که چرا این بچه سر کلاس است و باید از مدرسه بیرونش کنید؛ چون تصور همه این است که بچه بهزیستی غیرقابل کنترل است و به کودکان دیگر کار یاد میدهد. خیلی وقتها هم نظر مدیر در بین ۴۰۰ دانشآموزی که دارد، حذف یک نفر است تا اینکه والدین بقیه را توجیه کند. درحالیکه بچه اگر آسیبدیده هم باشد باز حق استفاده از خدمات آموزشی را دارد.
⤵️
👍2
⤴️
موردی در مدرسه غیرانتفاعی داشتیم که مدیر به من گفت باید بچه را از مدرسه ببرید، دختر ما هیچ مشکلی هم نداشت و فقط سر کلاس گفته بود بچه بهزیستی هستم. مدیر گفت مادرها اعتراض کردند که ما پول میدهیم و چرا باید بچه بهزیستی سر کلاس در کنار بچههای ما باشد.
ما خیلی تلاش کردیم که بچه را از مدرسه بیرون نیاوریم ولی در هر حال تمام این تنشها را متوجه شد. بیرون آمدن یا ماندن در مدرسه برای این دختر ما هر دو آسیب بود ولی رفتنش آسیب بیشتری داشت. برای کودکان اتباعی که در مرکز داریم هم مشکلات بسیاری داریم. برای ثبتنام آنها در مدرسه باید کد یکتا داشته باشیم که هر شش ماه در اداره اتباع این کد باید تمدید شود. اکثر اتباعی هم که به مرکز میآیند پاسپورت یا اوراق هویتی ندارند. مثلا قصد میکنیم بچهها را سفر ببریم، اما برای کودکی که اتباع است و اوراق هویتی ندارد نمیتوانیم بلیت هواپیما تهیه کنیم، یا برای ثبتنام کلاس یا باشگاهی که بیمه ورزشی میشوند، این دختر ما بیمه نمیشود.
حتی امتحانات سازمان فنیحرفهای را بعد از گذراندن کلاسهایش نتوانست شرکت کند؛ چون کد ملی نداشت. موضوع دیگر هم نگاه ترحمآمیز کادر مدرسه به کودکان بهزیستی است که ما مجبوریم در هنگام ثبتنام این موضوع ر ا به آنها بگوییم ولی در حین سال تحصیلی که به مدرسه میرویم، مثلا مدیر میگوید چه بچههای خوبی دارید، هرچه خواستیم پول بدهیم تا از بوفه چیزی بخرند، قبول نکردند. هرچقدر هم که توضیح میدهیم این نگاه اشتباه است، فایده هم ندارد. از طرفی هنگام ثبتنام هم موارد بسیاری داریم که تا متوجه میشوند بچه بهزیستی است به ما میگویند جا نداریم. به آموزشوپرورش مراجعه میکنیم به ما میگویند ظرفیت آن مدرسه تکمیل نیست و هنوز هم جا دارد، در آخر با نامه گرفتن از آموزشوپرورش و دوندگی، بچه را ثبتنام میکنند. در صورتی که همان اول هم میتوانستند این کار را انجام دهند. با وجود این، نیاز است تعامل بین بهزیستی و آموزشوپرورش در این زمینه خیلی بیشتر شود».
🔹🔹🔹
🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران
🆔 @KSMtehran
موردی در مدرسه غیرانتفاعی داشتیم که مدیر به من گفت باید بچه را از مدرسه ببرید، دختر ما هیچ مشکلی هم نداشت و فقط سر کلاس گفته بود بچه بهزیستی هستم. مدیر گفت مادرها اعتراض کردند که ما پول میدهیم و چرا باید بچه بهزیستی سر کلاس در کنار بچههای ما باشد.
ما خیلی تلاش کردیم که بچه را از مدرسه بیرون نیاوریم ولی در هر حال تمام این تنشها را متوجه شد. بیرون آمدن یا ماندن در مدرسه برای این دختر ما هر دو آسیب بود ولی رفتنش آسیب بیشتری داشت. برای کودکان اتباعی که در مرکز داریم هم مشکلات بسیاری داریم. برای ثبتنام آنها در مدرسه باید کد یکتا داشته باشیم که هر شش ماه در اداره اتباع این کد باید تمدید شود. اکثر اتباعی هم که به مرکز میآیند پاسپورت یا اوراق هویتی ندارند. مثلا قصد میکنیم بچهها را سفر ببریم، اما برای کودکی که اتباع است و اوراق هویتی ندارد نمیتوانیم بلیت هواپیما تهیه کنیم، یا برای ثبتنام کلاس یا باشگاهی که بیمه ورزشی میشوند، این دختر ما بیمه نمیشود.
حتی امتحانات سازمان فنیحرفهای را بعد از گذراندن کلاسهایش نتوانست شرکت کند؛ چون کد ملی نداشت. موضوع دیگر هم نگاه ترحمآمیز کادر مدرسه به کودکان بهزیستی است که ما مجبوریم در هنگام ثبتنام این موضوع ر ا به آنها بگوییم ولی در حین سال تحصیلی که به مدرسه میرویم، مثلا مدیر میگوید چه بچههای خوبی دارید، هرچه خواستیم پول بدهیم تا از بوفه چیزی بخرند، قبول نکردند. هرچقدر هم که توضیح میدهیم این نگاه اشتباه است، فایده هم ندارد. از طرفی هنگام ثبتنام هم موارد بسیاری داریم که تا متوجه میشوند بچه بهزیستی است به ما میگویند جا نداریم. به آموزشوپرورش مراجعه میکنیم به ما میگویند ظرفیت آن مدرسه تکمیل نیست و هنوز هم جا دارد، در آخر با نامه گرفتن از آموزشوپرورش و دوندگی، بچه را ثبتنام میکنند. در صورتی که همان اول هم میتوانستند این کار را انجام دهند. با وجود این، نیاز است تعامل بین بهزیستی و آموزشوپرورش در این زمینه خیلی بیشتر شود».
🔹🔹🔹
🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران
🆔 @KSMtehran
Mey Noush
Shajarian
💠 #نوای_کانون
🎼 می نوش...
به یاد فریدون شهبازیان
می نوش که عمر جاودانی این است
خود حاصلت از دور جوانی این است
هنگام گل و مُل است و یاران سرمست
خوش باش دمی که زندگانی این است
🔹️خواننده: زندهیاد محمدرضا شجریان
🔹️آهنگساز: زندهیاد فریدون شهبازیان
🔹️شاعر: عمر خیام
🔹️دکلمه: زندهیاد احمد شاملو
🔹🔹🔹
🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران
🆔 @KSMtehran
🎼 می نوش...
به یاد فریدون شهبازیان
می نوش که عمر جاودانی این است
خود حاصلت از دور جوانی این است
هنگام گل و مُل است و یاران سرمست
خوش باش دمی که زندگانی این است
🔹️خواننده: زندهیاد محمدرضا شجریان
🔹️آهنگساز: زندهیاد فریدون شهبازیان
🔹️شاعر: عمر خیام
🔹️دکلمه: زندهیاد احمد شاملو
🔹🔹🔹
🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران
🆔 @KSMtehran
❤3
💠 #خبر
🔺بهزیستی هشدار داد؛ «سن» اعتیاد رو به کاهش است
رئیس سازمان بهزیستی کشور:
خانواده بیش از ۹۰ درصد در شیوع اعتیاد اثرگذار است.
سن آسیبها از جمله اعتیاد رو به کاهش است.
اگر آنچه که در امروز جامعه است رمزگشایی شود، نتیجه دیروز مدرسه و خانواده است
بیش از ۶۰ درصد خانوادههای ایرانی در بخش پرآشوب و خاموشاند./ ایسنا
🔹🔹🔹
🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران
🆔 @KSMtehran
🔺بهزیستی هشدار داد؛ «سن» اعتیاد رو به کاهش است
رئیس سازمان بهزیستی کشور:
خانواده بیش از ۹۰ درصد در شیوع اعتیاد اثرگذار است.
سن آسیبها از جمله اعتیاد رو به کاهش است.
اگر آنچه که در امروز جامعه است رمزگشایی شود، نتیجه دیروز مدرسه و خانواده است
بیش از ۶۰ درصد خانوادههای ایرانی در بخش پرآشوب و خاموشاند./ ایسنا
🔹🔹🔹
🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران
🆔 @KSMtehran
🔥1🤔1
Audio
@bankema کانال بایگانی
💠 #ادبیات_جهان
📚 مرشد و مارگریتا(۲۷)
نویسنده: میخائیل بولگاکف
مترجم: عباس میلانی
🎙گوینده: حامد فعال
ناشر صوتی: نوار
#کتاب_صوتی
#مرشد_و_مارگاریتا
#میخائیل_بولگاکف
🔹🔹🔹
🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران
🆔 @KSMtehran
📚 مرشد و مارگریتا(۲۷)
نویسنده: میخائیل بولگاکف
مترجم: عباس میلانی
🎙گوینده: حامد فعال
ناشر صوتی: نوار
#کتاب_صوتی
#مرشد_و_مارگاریتا
#میخائیل_بولگاکف
🔹🔹🔹
🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران
🆔 @KSMtehran
🙏1
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
💠 #صبحگاه
تو را برای دوست داشتن
دوست میدارم،
تو را به خاطر بوی لالههای وحشی،
به خاطر گونهی زرين آفتابگردان،
برای بنفشیِ بنفشهها
دوست میدارم •••
تو را به خاطر دوست داشتن
دوست میدارم،
#پل_الوار
🔹🔹🔹
🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران
🆔 @KSMtehran
تو را برای دوست داشتن
دوست میدارم،
تو را به خاطر بوی لالههای وحشی،
به خاطر گونهی زرين آفتابگردان،
برای بنفشیِ بنفشهها
دوست میدارم •••
تو را به خاطر دوست داشتن
دوست میدارم،
#پل_الوار
🔹🔹🔹
🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران
🆔 @KSMtehran
❤5
Forwarded from کانال شورای هماهنگی تشکلهای صنفی فرهنگیان ایران
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
#خبر
🔴 تجمعات اعتراضی بازنشستگان فرهنگی و بازنشستگان مخابرات
🔸دوشنبه ۲۴ دیماه ۱۴۰۳ در #تهران
تجمع اعتراضی بازنشستگان آموزش و پرورش ۱۴۰۲ در اعتراض به عدم پرداخت ۶۰ درصد پاداش بازنشستگی(سنوات پایان خدمت با تاخیر ۱۶ ماهه) برگزار شد.
همکاران امروز شعار زیر را انتخاب کرده بودند:
فرهنگی بیدار است از تبعیض بیزار است.
🔸امروز همچنین بازنشستگان مخابرات در شهرهای مختلف از جمله در #اهواز، #کردستان، #کرمانشاه، #اصفهان، #ایلام، ارومیه، #شیراز و #تهران در اعتراض به ستاد اجرایی و تعاون سپاه (مالکان شرکت مخابرات) تجمع اعتراضی برپا کردند.
🔸 #شورای_هماهنگی_تشکلهای_صنفی_فرهنگیان_ایران همچون همیشه از مطالبات مشروع و قانونی بازنشستگان عزیز اعلام حمایت میکند.
#فرهنگی_بیدار_است_از_تبعیض_بیزار_است
🔹🔹🔹
شورای هماهنگی تشکلهای صنفی فرهنگیان ایران
🔹نشانی کانال تلگرامی شورا:
🆔 @kashowra
📍اخبار، نظرات و انتقادات صنفی و آموزشی:
🆔 @kashowranews
🔴 تجمعات اعتراضی بازنشستگان فرهنگی و بازنشستگان مخابرات
🔸دوشنبه ۲۴ دیماه ۱۴۰۳ در #تهران
تجمع اعتراضی بازنشستگان آموزش و پرورش ۱۴۰۲ در اعتراض به عدم پرداخت ۶۰ درصد پاداش بازنشستگی(سنوات پایان خدمت با تاخیر ۱۶ ماهه) برگزار شد.
همکاران امروز شعار زیر را انتخاب کرده بودند:
فرهنگی بیدار است از تبعیض بیزار است.
🔸امروز همچنین بازنشستگان مخابرات در شهرهای مختلف از جمله در #اهواز، #کردستان، #کرمانشاه، #اصفهان، #ایلام، ارومیه، #شیراز و #تهران در اعتراض به ستاد اجرایی و تعاون سپاه (مالکان شرکت مخابرات) تجمع اعتراضی برپا کردند.
🔸 #شورای_هماهنگی_تشکلهای_صنفی_فرهنگیان_ایران همچون همیشه از مطالبات مشروع و قانونی بازنشستگان عزیز اعلام حمایت میکند.
#فرهنگی_بیدار_است_از_تبعیض_بیزار_است
🔹🔹🔹
شورای هماهنگی تشکلهای صنفی فرهنگیان ایران
🔹نشانی کانال تلگرامی شورا:
🆔 @kashowra
📍اخبار، نظرات و انتقادات صنفی و آموزشی:
🆔 @kashowranews
👍1
💠 #دیدگاه
🔺جنبش معلمان به عقب برنمیگردد
📌 به بهانه صدور حکم زندان برای #کوکب_بداغی_پگاه، #پیروز_نامی، #سیامک_صادقی_چهرازی، #علی_کروشات و #مسعود_فرهیخته
✍️ جعفر ابراهیمی
پس از اعتراضات گسترده معلمان در سال ۱۴۰۰، بخشی از پروژه سرکوب از سوی نهادهای امنیتی به وزارت آموزش و پرورش و هیئتهای رسیدگی به تخلفات اداری واگذار شد. هدف این اقدام که منجر به اخراج تعداد قابلتوجهی از معلمان، بهویژه زنان معلم، شد، حمله به معیشت و شغل آنان بود.
اگرچه طی ۲۵ سال گذشته صدور احکام زندان، اخراج و تبعید علیه معلمان از سوی قوه قضاییه متوقف نشده، اما در یک دوره چهار ساله، وزارت آموزش و پرورش مستقیماً وظیفه سرکوب را بر عهده گرفت. این روند با تغییر دولتها از روحانی به رئیسی و سپس به پزشکیان نیز متوقف نشد و طی این مدت، شاهد صدور احکام متعدد اخراج، انفصال و تعلیق برای معلمان بودهایم.
در دور جدید سرکوب، شاهد هستیم که نیروهای امنیتی با همکاری قوه قضاییه و صدور احکام سنگین علیه فعالان صنفی، از خوزستان تا البرز، به دنبال منکوب کردن بیشتر معلمان و به حاشیه راندن جنبش آنان هستند.
این تنها بخش آشکار از پروژه سرکوب است. اما سرکوب، سویه پنهانی نیز دارد. برای مثال، حمله باندهای فاشیستی امنیتی در سال ۱۴۰۰ به معلمان یک نمونه تاریخی قابلتأمل است. امروز نیز جریانهای انحلالطلب و وابسته، با حمله به تشکلهای مستقل صنفی، بهویژه شورای هماهنگی، در تلاش برای تکمیل این پروژه سرکوب هستند.
چرا؟ پاسخ روشن است: وجود تشکلهای مستقل قوی و دارای پشتوانه، هزینه برخورد با فعالان صنفی را افزایش میدهد. بنابراین، تمام کسانی که با انشعابطلبی، انحصارطلبی و تلاش برای انحلال، به تضعیف تشکلهای صنفی مستقل میپردازند، عملاً در همان مسیر سرکوب حرکت میکنند.
طبیعتاً حساب فعالان صنفی که منتقد وضعیت موجود هستند اما در سمت نیروهای سرکوبگر قرار نگرفتهاند، از انحلالطلبان و فرصتطلبان جداست.
با شناختی که از فعالان تحت هجمه نهادهای رسمی مانند قوه قضاییه و هیئتهای تخلفات اداری، و جریانهای غیررسمی مانند انحلالطلبان دارم، مطمئنم که این احکام و اتهامات واهی نمیتواند فعالان صنفی واقعی را از ایستادن در مسیر درست تاریخ بازدارد. بلکه این هجمهها، انسجام بیشتری در تشکلهای صنفی برای مقابله با سرکوب ایجاد خواهد کرد.
دوستان ما که این روزها متهم و محکوم شدهاند، در گذشته نیز بارها احضار، بازداشت و محکوم شدهاند. اگر قرار بود این احکام معلمان را متنبه کند، باید همان دهه هشتاد سیاست سرکوب جواب میداد. اما تاریخ جنبش معلمان نشان داده که این شیوهها مؤثر نیست. به همین دلیل، حکومت تلاش میکند بخش پنهان سرکوب را به خدمت بگیرد تا این پروژه را تکمیل کند.
با گسترش ناکارآمدی ساختاری و فروپاشی توهم اصلاحات حکومتی، همراه با کارنامه فضاحتبار پزشکیان در حوزه آموزش، هر روز شاهد تعمیق مطالبات هستیم. جنبش معلمان نمیتواند خارج از قوانین مرحله تاریخی خود عمل کند و به همین دلیل، باید هر روز هزینه متناسب با این سرفصل تاریخی را بپردازد و در کنار جامعه و مردم بایستد.
واقعیت این است که معلمان و شورای هماهنگی تشکلهای صنفی فرهنگیان ایران، همراه با تشکلهای عضو، در مسیر تکاملی جامعه حرکت میکنند. سرکوب، ارعاب، تهدید و حمله به معیشت و زندگی آنها نمیتواند جنبش معلمان بهطور عام و شورای هماهنگی بهطور خاص را به عقب بازگرداند.
🔹🔹🔹
🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران
🆔 @KSMtehran
🔺جنبش معلمان به عقب برنمیگردد
📌 به بهانه صدور حکم زندان برای #کوکب_بداغی_پگاه، #پیروز_نامی، #سیامک_صادقی_چهرازی، #علی_کروشات و #مسعود_فرهیخته
✍️ جعفر ابراهیمی
پس از اعتراضات گسترده معلمان در سال ۱۴۰۰، بخشی از پروژه سرکوب از سوی نهادهای امنیتی به وزارت آموزش و پرورش و هیئتهای رسیدگی به تخلفات اداری واگذار شد. هدف این اقدام که منجر به اخراج تعداد قابلتوجهی از معلمان، بهویژه زنان معلم، شد، حمله به معیشت و شغل آنان بود.
اگرچه طی ۲۵ سال گذشته صدور احکام زندان، اخراج و تبعید علیه معلمان از سوی قوه قضاییه متوقف نشده، اما در یک دوره چهار ساله، وزارت آموزش و پرورش مستقیماً وظیفه سرکوب را بر عهده گرفت. این روند با تغییر دولتها از روحانی به رئیسی و سپس به پزشکیان نیز متوقف نشد و طی این مدت، شاهد صدور احکام متعدد اخراج، انفصال و تعلیق برای معلمان بودهایم.
در دور جدید سرکوب، شاهد هستیم که نیروهای امنیتی با همکاری قوه قضاییه و صدور احکام سنگین علیه فعالان صنفی، از خوزستان تا البرز، به دنبال منکوب کردن بیشتر معلمان و به حاشیه راندن جنبش آنان هستند.
این تنها بخش آشکار از پروژه سرکوب است. اما سرکوب، سویه پنهانی نیز دارد. برای مثال، حمله باندهای فاشیستی امنیتی در سال ۱۴۰۰ به معلمان یک نمونه تاریخی قابلتأمل است. امروز نیز جریانهای انحلالطلب و وابسته، با حمله به تشکلهای مستقل صنفی، بهویژه شورای هماهنگی، در تلاش برای تکمیل این پروژه سرکوب هستند.
چرا؟ پاسخ روشن است: وجود تشکلهای مستقل قوی و دارای پشتوانه، هزینه برخورد با فعالان صنفی را افزایش میدهد. بنابراین، تمام کسانی که با انشعابطلبی، انحصارطلبی و تلاش برای انحلال، به تضعیف تشکلهای صنفی مستقل میپردازند، عملاً در همان مسیر سرکوب حرکت میکنند.
طبیعتاً حساب فعالان صنفی که منتقد وضعیت موجود هستند اما در سمت نیروهای سرکوبگر قرار نگرفتهاند، از انحلالطلبان و فرصتطلبان جداست.
با شناختی که از فعالان تحت هجمه نهادهای رسمی مانند قوه قضاییه و هیئتهای تخلفات اداری، و جریانهای غیررسمی مانند انحلالطلبان دارم، مطمئنم که این احکام و اتهامات واهی نمیتواند فعالان صنفی واقعی را از ایستادن در مسیر درست تاریخ بازدارد. بلکه این هجمهها، انسجام بیشتری در تشکلهای صنفی برای مقابله با سرکوب ایجاد خواهد کرد.
دوستان ما که این روزها متهم و محکوم شدهاند، در گذشته نیز بارها احضار، بازداشت و محکوم شدهاند. اگر قرار بود این احکام معلمان را متنبه کند، باید همان دهه هشتاد سیاست سرکوب جواب میداد. اما تاریخ جنبش معلمان نشان داده که این شیوهها مؤثر نیست. به همین دلیل، حکومت تلاش میکند بخش پنهان سرکوب را به خدمت بگیرد تا این پروژه را تکمیل کند.
با گسترش ناکارآمدی ساختاری و فروپاشی توهم اصلاحات حکومتی، همراه با کارنامه فضاحتبار پزشکیان در حوزه آموزش، هر روز شاهد تعمیق مطالبات هستیم. جنبش معلمان نمیتواند خارج از قوانین مرحله تاریخی خود عمل کند و به همین دلیل، باید هر روز هزینه متناسب با این سرفصل تاریخی را بپردازد و در کنار جامعه و مردم بایستد.
واقعیت این است که معلمان و شورای هماهنگی تشکلهای صنفی فرهنگیان ایران، همراه با تشکلهای عضو، در مسیر تکاملی جامعه حرکت میکنند. سرکوب، ارعاب، تهدید و حمله به معیشت و زندگی آنها نمیتواند جنبش معلمان بهطور عام و شورای هماهنگی بهطور خاص را به عقب بازگرداند.
🔹🔹🔹
🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران
🆔 @KSMtehran
👍2
💠 #نگاه_کارشناس
🔺فاجعه غیردولتی شدن پیشدبستانی
هم میهن، ۱۴ آذر ۱۴۰۳
🔹بررسی آخرین وضعیت پوشش پیش دبستانی در ایران که در سالهای گذشته دچار تغییرات زیادی شده است
✍ الناز محمدی
🔹در حال حاضر فقط ۴۷ درصد کودکان در گروه سنی پنجساله به پیشدبستانی میروند و ۸۲ درصد پوشش پیشدبستانی در ایران، کاملاً خصوصی است. این اعداد، آخرین وضعیت پوشش تحصیلی پیشدبستانیها را در ایران نشان میدهد؛ پوششی که زمانی قرار بود به صددرصد نزدیک شود و کاملاً رایگان شود اما در روندی نزولی از دهه ۵۰ بهبعد، غیر از دورههایی خاص، همواره رو به کاهش بوده است، بهویژه بعد از تشکیل سازمان ملی تعلیم و تربیت کودک که قرار بود تحصیل کودکان در دوره پیشدبستانی را بیشتر کند اما با خصوصیکردن این مراکز، عملاً بیشتر کودکان مناطق محروم و کمتربرخوردار را از این دوره حذف کرد.
رضوان حکیم زاده
رضوان حکیمزاده، معاون آموزش ابتدایی وزارت آموزشوپرورش در این نشست، انتقادهای صریحی را به سیاستهای خصوصیسازی در حوزه آموزش مطرح کرد و گفت که سپردن مراکز پیشدبستانی به بخش غیردولتی، وضعیت فاجعهباری را در این باره به وجود آورده است. فاطمه مقدسی، سمانه گلاب و فرحناز نژادغفوری هم در ادامه این نشست، از لزوم الزامی بودن دوره پیش دبستانی برای کودکان گفتند و سیاستهایی که پوشش این دوره را محدود کردند.
اعتراضاتی که بینتیجه ماند
رضوان حکیمزاده، معاون آموزش ابتدایی وزارت آموزشوپرورش نخستین سخنران این نشست بود. او گفت که از نظر سازمانی وزارت آموزشوپرورش، متولی آموزش کودکان قبل از دبستان به صورت یکپارچه است اما در سالهای گذشته این روند متفاوت شده است. به گفته حکیمزاده، زمانی که دفتر پیشدبستانی زیر نظر وزارت آموزشوپرورش بود، بودجه حمایتی و ردیف خاص از دولت گرفته شد با تمرکز بر مناطق محروم و کمتر برخوردار: «در سال تحصیلی ۱۴۰۰-۱۳۹۹ پوشش پیشدبستانی را از ۳۸ درصد در سال ۱۳۹۵ به ۷۲.۱ درصد رساندیم.
این بهدلیل آن بود که گذراندن دوره پیشدبستانی را نه اجباری اما الزامی کرده بودیم و امیدوار بودیم که اگر سازمان ویژهای برای کودکان شکل بگیرد این پوشش گسترده تر میشود خصوصا که به عنوان یک تکلیف در اساسنامه سازمان به این مهم تاکید شده بود .اما متاسفانه اینگونه نشد حذف کدهای پیش دبستانی مدارس دولتی در سامانه سیدا و سپردن پیشدبستانی به بخش غیردولتی، یک فاجعه بود .
البته در دوره قبل هم ما چالش زیادی برای حفظ پیش دبستانی با استفاده از ظرفیت مدارس دولتی با مدیریت مدیر مدارس دولتی داشتیم و من نسبت به نگاه صرفا غیردولتی به دوره مهم پیش دبستانی نگران بودم و هرجا فرصت میشد به آن اعتراض میکردم اما موجب واکنشهایی به من شد و گفتند شما مخالف سیاستهای خصوصیسازی دولت هستید. درحالیکه بههرحال مشخص بود که
ما در حال حاضر به جریان آگاهساز در این باره نیاز داریم؛ پیشدبستانی کلید عدالت آموزشی است. الان بهصورت رسمی وزارت آموزشوپرورش مسئولیت این دوره را دارد اما اعتباراتومنابع سازمان بهزیستی به آموزش وپرورش منتقل نشده است. در دوره دوماههای که سرپرست سازمان ملی تعلیم و تربیت کودکان بودم، به سازمان برنامه و مجلس رفتم و گفتم بدون حمایت دولتی و اختصاص بودجه ویژه برای دوره پیشدبستانی، امکان تقویت دوره پیشدبستانی نیست. در حال حاضر میبینیم وعده غذایی که بهزیستی به مهدهای کودک میداد، در روستاها حذف شده است؛ سوال این است که وظایف بهزیستی درباره پیشدبستانیها به آموزشوپرورش منتقل شده اما چرا اعتباراتش حذف شده است؟» او ادامه داد:
🔺فاجعه غیردولتی شدن پیشدبستانی
هم میهن، ۱۴ آذر ۱۴۰۳
🔹بررسی آخرین وضعیت پوشش پیش دبستانی در ایران که در سالهای گذشته دچار تغییرات زیادی شده است
✍ الناز محمدی
🔹در حال حاضر فقط ۴۷ درصد کودکان در گروه سنی پنجساله به پیشدبستانی میروند و ۸۲ درصد پوشش پیشدبستانی در ایران، کاملاً خصوصی است. این اعداد، آخرین وضعیت پوشش تحصیلی پیشدبستانیها را در ایران نشان میدهد؛ پوششی که زمانی قرار بود به صددرصد نزدیک شود و کاملاً رایگان شود اما در روندی نزولی از دهه ۵۰ بهبعد، غیر از دورههایی خاص، همواره رو به کاهش بوده است، بهویژه بعد از تشکیل سازمان ملی تعلیم و تربیت کودک که قرار بود تحصیل کودکان در دوره پیشدبستانی را بیشتر کند اما با خصوصیکردن این مراکز، عملاً بیشتر کودکان مناطق محروم و کمتربرخوردار را از این دوره حذف کرد.
رضوان حکیم زاده
رضوان حکیمزاده، معاون آموزش ابتدایی وزارت آموزشوپرورش در این نشست، انتقادهای صریحی را به سیاستهای خصوصیسازی در حوزه آموزش مطرح کرد و گفت که سپردن مراکز پیشدبستانی به بخش غیردولتی، وضعیت فاجعهباری را در این باره به وجود آورده است. فاطمه مقدسی، سمانه گلاب و فرحناز نژادغفوری هم در ادامه این نشست، از لزوم الزامی بودن دوره پیش دبستانی برای کودکان گفتند و سیاستهایی که پوشش این دوره را محدود کردند.
اعتراضاتی که بینتیجه ماند
رضوان حکیمزاده، معاون آموزش ابتدایی وزارت آموزشوپرورش نخستین سخنران این نشست بود. او گفت که از نظر سازمانی وزارت آموزشوپرورش، متولی آموزش کودکان قبل از دبستان به صورت یکپارچه است اما در سالهای گذشته این روند متفاوت شده است. به گفته حکیمزاده، زمانی که دفتر پیشدبستانی زیر نظر وزارت آموزشوپرورش بود، بودجه حمایتی و ردیف خاص از دولت گرفته شد با تمرکز بر مناطق محروم و کمتر برخوردار: «در سال تحصیلی ۱۴۰۰-۱۳۹۹ پوشش پیشدبستانی را از ۳۸ درصد در سال ۱۳۹۵ به ۷۲.۱ درصد رساندیم.
این بهدلیل آن بود که گذراندن دوره پیشدبستانی را نه اجباری اما الزامی کرده بودیم و امیدوار بودیم که اگر سازمان ویژهای برای کودکان شکل بگیرد این پوشش گسترده تر میشود خصوصا که به عنوان یک تکلیف در اساسنامه سازمان به این مهم تاکید شده بود .اما متاسفانه اینگونه نشد حذف کدهای پیش دبستانی مدارس دولتی در سامانه سیدا و سپردن پیشدبستانی به بخش غیردولتی، یک فاجعه بود .
البته در دوره قبل هم ما چالش زیادی برای حفظ پیش دبستانی با استفاده از ظرفیت مدارس دولتی با مدیریت مدیر مدارس دولتی داشتیم و من نسبت به نگاه صرفا غیردولتی به دوره مهم پیش دبستانی نگران بودم و هرجا فرصت میشد به آن اعتراض میکردم اما موجب واکنشهایی به من شد و گفتند شما مخالف سیاستهای خصوصیسازی دولت هستید. درحالیکه بههرحال مشخص بود که
با غلبه نگاه انتفاعی به این دوره وضعیت خوبی در انتظار پوشش پیشدبستانی نخواهد بود. به اعتقاد من ریشه نابرابری در نتایج کنکور که الان درباره آن حساسیت وجود دارد، در همین پیشدبستانی است. آغاز نابرابریها از دبستان و پیشدبستانی است.» اگر واقعا به دنبال کاهش فاصله ها در نتایج امتحانات نهایی وکنکور هستیم باید از دوره پیش دبستان شروع کنیم.حکیمزاده در ادامه گفت که در چندسال گذشته نرخ پوشش پیشدبستانی خیلی کاهش پیدا کرده است: «در آخرین سفری که به سیستان و بلوچستان داشتم، درصد پوشش پیشدبستانی در این استان از ۸۶ درصد به ۱۶ درصد رسیده است. پیشدبستانی حالا به یک کالای لوکس تبدیل شده است. مشخص است اگر این دوره رایگان نباشد، خانوادهای که امکانش را ندارد، اول از همه فرزندش را محروم خواهد کرد.
ما در حال حاضر به جریان آگاهساز در این باره نیاز داریم؛ پیشدبستانی کلید عدالت آموزشی است. الان بهصورت رسمی وزارت آموزشوپرورش مسئولیت این دوره را دارد اما اعتباراتومنابع سازمان بهزیستی به آموزش وپرورش منتقل نشده است. در دوره دوماههای که سرپرست سازمان ملی تعلیم و تربیت کودکان بودم، به سازمان برنامه و مجلس رفتم و گفتم بدون حمایت دولتی و اختصاص بودجه ویژه برای دوره پیشدبستانی، امکان تقویت دوره پیشدبستانی نیست. در حال حاضر میبینیم وعده غذایی که بهزیستی به مهدهای کودک میداد، در روستاها حذف شده است؛ سوال این است که وظایف بهزیستی درباره پیشدبستانیها به آموزشوپرورش منتقل شده اما چرا اعتباراتش حذف شده است؟» او ادامه داد:
«باید صدای بچههای مناطق محروم باشیم که بیشتر از همه به پیشدبستانی نیاز دارند تا آگاهی و مهارتهایشان را افزایش دهند و مسیر نابرابری در آموزشوپرورش به سمت بهترشدن برود.»⤵️
👍2