کانال کانون صنفی معلمان ایران(تهران)
2.06K subscribers
11.1K photos
1.38K videos
77 files
4.77K links
ارگان رسمی کانون صنفی معلمان ایران(تهران)

بازتاب‌دهنده مواضع و خبرهای کانون صنفی معلمان ایران (تهران)
@Ertebat_Ba_KSMtehran
Download Telegram
📚 #امید_در_تاریکی

۳۸.امید یعنی من رهبر مردم نیستم بلکه می خواهم به مردم نشان دهم که آن ها یک امر و قدرت مشترک هستند.


تعاریف "امید" از نگاه ربه کا سولنیت در کتاب " امید در تاریکی"

🔹🔹🔹

🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران

🆔 @KSMtehran
💠 #گزارش

🔺نتایج پژوهش دانشگاه علوم بهزیستی نشان می‌دهد: ۴۵ درصد دبیرستانی‌ها، رابطه جنسی دارند

به تازگی پژوهشی منتشر شده که نشان می‌دهد وضعیت اخلاقی و رفتاری در مدارس تهران و بین دانش‌آموزان ۱۵ تا ۱۸ ساله بحرانی است.
ویژگی‌های جمعیت شناختی نمونه‌های مورد بررسی در این پژوهش (۱۰۳۰ پرسشنامه ) که در فصلنامه علمی-پژوهشی رفاه اجتماعی که زیر نظر دانشگاه علوم بهزیستی و توان‌بخشی منتشر شده است، نشان می‌دهد که رده سنی نوجوانان مورد بررسی میان ۱۵ تا ۱۸ سال بودند که نیمی از این جمعیت دختر و نیمی دیگر را پسران تشکیل می‌دادند که از این میان

۳۱.۰ درصد ۱۵ ساله، ۳۰.۸ درصد ۱۶ ساله، ۲۸.۷ درصد ۱۷ ساله و ۸.۶ درصد ۱۸ ساله بودند که از قومیت‌های گوناگون فارس، آذری، لر، کرد و سایر موارد در نمونه بررسی وجود داشتند .

به گزارش اقتصادآنلاین به نقل از صدای اقتصاد، نتایج حاصل از این بررسی نشان می‌دهد
تجربه قلیان کشیدن با ۵۱.۵ درصد،
استعمال سیگار با ۳۵.۲ درصد،
تجربه رابطه جنسی با میل خود ۳۰.۴ درصد،
کتک کاری در بیرون از خانه (جز مدرسه) با ۲۸.۱ درصد و
تجربه مصرف الکل با ۲۷.۴ درصد

به ترتیب همه‌گیرترین رفتارهای پرخطر در میان دانش آموزان مورد بررسی بودند. هم‌چنین


تجربه مصرف کراک و هرویین هر یک با ۱.۵ درصد،
مصرف کوکایین با ۲ درصد،
متادون ۲.۹ و
تریاک ۳.۳ درصد
به ترتیب کم‌ترین میزان شیوع رفتارهای پرخطر را در میان دانش آموزان مورد بررسی دارند.

حسین طلا، عضو کمیسیون اجتماعی مجلس شورای اسلامی با توجه به آمارهای رفتارهای پرخطر در دانش آموزان ۱۵ تا ۱۸ سال تهرانی، به خبرگزاری آنا می‌گوید: آمار بروز رفتارهای پرخطر مانند مصرف قلیان، سیگار، ارتباط جنسی و مصرف الکل در دانش آموزان بسیار نگران کننده است و نیازمند آن است که آموزش و پرورش بیشتر به مسائل تربیتی و فرهنگی دانش آموزان اهمیت دهد زیرا اغلب این رفتارها در بین نوجوانان و جوانان دیده می‌شود که این امر می‌تواند برای سلامت جامعه و خانواده‌ها در آینده تهدید کننده باشد.
وی با بیان اینکه وزارت آموزش و پرورش دغدغه‌ای برای مقابله با آسیب‌های اجتماعی در بین دانش آموزان ندارد، عنوان می‌کند: در ابتدای دولت یازدهم زمانی که آقای فانی وزیر آموزش و پرورش برای کسب رای اعتماد در مجلس حاضر شدند بنده به عنوان مخالف صحبت کردم زیرا وی از ابتدا دغدغه‌ای جز بودجه نداشتند و هیچ برنامه‌ای برای مسائل و مشکلات حوزه آموزشی کشور ارائه نکردند.

نماینده مردم تهران در مجلس شورای اسلامی، می‌گوید: متاسفانه مدیران مدارس نیز به جای تعلیم و تعلم و تقویت مشکلات آن درگیر مسائل اجرایی از قبیل پرداخت قبوض آب، برق، تلفن و غیره شده‌اند به گونه‌ای که این امر آنها را از مسئولیت اصلی خود دور کرده است.

طلا مقابله با آسیب‌های اجتماعی و رفتارهای پرخطر در بین دانش‌آموزان را یک کار بین بخشی اعلام و اظهار می‌کند: مقابله با این پدیده در دانش‌آموزان نیازمند همت و یاری تمام وزارت‌خانه‌هایی است که از دولت بودجه دریافت می‌کنند و اینها باید در مقابل نسل جوان پاسخگو باشند .

وی با تاکید براینکه متاسفانه قبح برخی از رفتارهای پرخطر مانند مصرف قلیان در خانواده‌های ایرانی شکسته شده است، ادامه می‌دهد: بنابراین وزارت آموزش و پرورش، سازمان تبلیغات، وزارت بهداشت و سایر نهاد و وزارتخانه‌های مسئول باید تلاش کنند تا مجدد مشکلات و عوارض این دسته از رفتارها را در بین دانش‌آموزان و خانواده‌ها اطلاع رسانی کنند.

#کانال‌سخنرانی‌ها

🔹🔹🔹

🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران

🆔 @KSMtehran
💠 #مقاله

🔺نگاهی به کوه یخ بی عدالتی‌ها در آموزش و پرورش! (با رویکرد پدیدارشناسانه)

بخش چهارم

✍اسدالله مرادی


عضو هیئت علمی دانشگاه فرهنگیان تهران

منبع: معلم‌نامه

بی‌عدالتی در آموزش و پرورش به‌جهت نرم‌افزاری:

آن‌چه گفته آمد در بخش بی عدالتی ها در داخل و خارج آموزش و پرورش، بیشتر مربوط به جنبه های مادی و سخت افزاری و فضاها و امکانات آموزشی بود، اما به نظر می رسد بی عدالتی ها در حوزه نرم‌افزاری و فکری و فرهنگی در آموزش و پرورش به مراتب پیچیده تر و عمیق تر و جانکاه تر است! چرا که بی عدالتی ها در حوزه امکانات مادی و سخت افزاری بیش و کم قابل مشاهده است و با عدد و رقم می توان از آن‌ها گزارش داد. مثلا به آسانی می توان نشان داد که:

- حقوق و مزایای شغلی معلمان نسبت به دستگاه های دیگر پایین است
- هنوز ما گرفتار مدارس کپری و فرسوده هستیم
- تعداد زیادی کودکان کار و بازمانده از تحصیل داریم
- بسیارند کودکان فقیر که مشکل تغذیه دارند
- فضای کوچک و تنگ مدارس
- مدارس قدیمی مخروبه
- میز و نیمکت های غیرطبی مدارس
- کیف و کوله‌های سنگین دانش‌آموزان
- مشکل گرمایش و سرمایش مدارس
و...
از مشکلات سخت افزاری قابل مشاهده هستند.

اما قصه بی عدالتی های نرم افزاری و انسانی آموزش و پرورش نیاز به دقت نظر و تحلیل بیشتر دارد. به گمانم کوه یخ بی عدالتی ها اینجاست و به سراغ آن ها رفتن کاری‌ است دشوار و پیچیده. چرا که مسائل پر آسیب آن بیش و کم از چشم ها پنهان مانده است و از همه شگفت انگیزتر اینکه تکرار وسیع و گسترده آن ها توگویی حساسیت ها را کم و کمتر کرده و در مواردی حتی به هنجار می نماید. ممکن است کودکی در مرفه ترین منطقه و لاکچری ترین مدرسه ایران درس بخواند و از دور همه چیز عالی، چشم نواز و حتی حسرت برانگیز به نظر آید اما حال آن کودک به خاطر فضای رقابتی و مقایسه های پیدا و پنهان و حجم سنگین دروس خوش نباشد، برعکس ممکن است کودکی در روستایی دور و فقیر درس بخواند اما به خاطر فضای انسانی و شفقت آمیز در آن حالش خوش باشد و با علاقه و عشق به مدرسه برود. در تربیت هزار نکته باریک تر از مو وجود دارد. عدالت برای کودک فقط در امکانات آموزشی خلاصه نمی شود، برای کودک عدالت در نگاه، عدالت در مهر و شفقت، نیز مهم است. کودک برای بالیدن و شکوفایی نیاز به فضایی سرشار از مهر و آرامش و اعتماد دارد.

#عدالت
#عدالت‌آموزشی
#برابری‌آموزش، #برابری‌اجتماعی

لینک قسمت سوم:

https://t.me/KSMtehran/20344

🔹🔹🔹

🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران

🆔 @KSMtehran
#پیام_همکار

✍🏽محمد عیوضی؛ معلم باز نشسته؛ شهرستان خوی آذر بایجان غربی

سلام و درود فراوان.

بزرگواران و گردانندگان شورای صنفی فرهنگیان واقف‌اند که در این شرایط سخت اقتصادی و معیشتی که گریبان مردم را گرفته، سختی زندگی بر حقوق‌بگیران و بازنشستگان مضاعف شده است.

متأسفانه در کنار این بحران، موضوع درمان و سلامت بازنشستگان بسیار سخت شده و دولت ناکارآمد و مسئولین بی‌سواد و بی‌عرضه با طراحی بیمه‌های تکمیلی و بستن قرارداد بیمه با بیمه‌های ضعیف و ناکارآمد، سلامتی این قشر را به خطر انداخته‌اند. این سازمان‌های بیمه یا با مراکز درمانی، بیمارستان‌ها، آزمایشگاه‌ها، سونوگرافی، سی‌تی‌اسکن، تصویر‌برداری قرارداد ندارند و یا در صورت قرارداد، پول این مراکز را در اسرع وقت نمی‌پردازند و در نتیجه، قراردادها لغو می‌شود.

بازنشستگان و فرهنگیان هنگام مراجعه، مجبورند با هزاران مشکل، هزینه‌ی گران را پرداخته، فاکتور و رسید هزینه را دریافت و به شرکت بیمه ارائه دهند تا بیمه هزینه‌ی آن‌ها را پرداخت کند. متأسفانه بیمه‌ی ملت ماه‌ها از پرداخت این هزینه‌ها استنکاف می‌کند.

ماهیانه میلیاردها تومان از حقوق بازنشستگان و شاغلین فرهنگی به‌عنوان حق بیمه کسر می‌شود. نزدیک به ۲.۵ میلیون نفر شاغل و بازنشسته حق بیمه می‌دهند. این پول‌ها چرا در اسرع وقت به حساب شرکت‌های بیمه واریز نشده و عملی نمی‌شود؟ وقتی فاکتور به بیمه ارائه می‌شود، ماه‌ها و شاید یک سال بگذرد تا بیمه هزینه را به حساب فرهنگیان و بازنشستگان واریز کند.

من، بازنشسته‌ی فرهنگی، در روزهای اخیر در تبریز برای تصویر‌برداری به مرکز سی‌تی‌اسکن آذر مهر در خیابان جدیری رفتم و مبلغ ۱٬۵۰۰٬۰۰۰ تومان، یعنی یک‌ونیم میلیون تومان پرداخت کردم. وقتی اعتراض کردم، در جواب گفتند فاکتور می‌دهیم تا از بیمه‌ی ملت بگیرید. وقتی گفتم چرا با بیمه قرارداد ندارید؟ در جواب گفتند چون بیمه در اسرع وقت پول را نمی‌پردازد.

با این حساب، حرف آخر این است: این همه از حقوق‌ها کسر می‌شود، به کجا می‌رود؟ کی و چه زمانی این مشکل حل خواهد شد؟ فرهنگیان و بازنشستگان با این هزینه‌های گزاف و کمرشکن درمان چه کار کنند؟

امیدوارم عزیزان صنفی با انعکاس این خبرها و پیگیری و تحت فشار گذاشتن مسئولین بی‌خیال و بی‌عرضه، مرهمی بر زخم‌های هزاران بازنشسته و شاغل فرهنگی بگذارند.

یادمان باشد یک روزی شاغلین هم بازنشسته خواهند شد. البته امیدوارم بدون بیماری و با سلامتی بازنشسته شده و گرفتار درمان و دکتر نشوند، ان‌شاءالله

🔹🔹🔹
شورای هماهنگی تشکلهای صنفی فرهنگیان ایران

🔹نشانی کانال تلگرامی شورا:
🆔
@kashowra

📍اخبار، نظرات و انتقادات صنفی و آموزشی:
🆔
@kashowranews
👍1
💠 #خبر

🔺بیانیه کاخ سفید درباره مذاکرات امروز

🔹کاخ سفید در واکنش به اولین دور مذاکرات غیر مستقیم میان ایران و آمریکا به میزبانی عمان اعلام کرد که مذاکرات با ایران، بی نهایت مثبت و سازنده بود.

🔹ویتکاف به عراقچی تایید کرد که ترامپ می‌خواهد در صورت امکان اختلافات با ایران را از طریق گفت‌وگو و دیپلماسی حل کند.

🔹این موضوعات بسیار پیچیده هستند و ارتباط مستقیم نماینده ویژه ویتکاف امروز گامی روبه‌جلو برای دستیابی به یک نتیجه دو جانبه سودمند بود.

🔹طرفین توافق کردند که شنبه آینده دوباره با یکدیگر ملاقات کنند.

#امتداد

🔹🔹🔹

🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران

🆔 @KSMtehran
🔴 اصغر امیرزادگان عضو هیئت مدیره انجمن صنفی معلمان #فارس دستگیر شد

#اصغر_امیرزادگان عصر امروز ٢٣ فروردین ماه ١۴٠۴ در جلوی درب منزلش دستگیر شد.
دلیل دستگیری این فعال صنفی معلمان و نهاد دستگیر کننده اش هنوز مشخص نیست.

ایشان قبلا طی دو حکم جداگانه توسط دادگاه کیفری #فیروز آباد و با شکایت سپاه فجر به اتهام تبلیغ علیه نظام و توهین به بنیانگذار انقلاب و مقام رهبری، به ترتیب به دوسال و یک سال حبس تعزیزی محکوم شده بودند.
که پس از پذیرفته نشدن درخواست واخواهی ایشان ، وکیل محترمشان بر روی احکام مذکور اعتراض گذاشتند.

🔸اخبار تکمیلی متعاقبا اعلام خواهد شد

منبع: کانال تلگرامی انجمن صنفی معلمان فارس

🔹🔹🔹
شورای هماهنگی تشکل‌های صنفی فرهنگیان ایران

🔹 نشانی کانال تلگرامی شورا:
🆔 @kashowra

📍اخبار، نظرات و انتقادات خود در حوزه مسائل صنفی و آموزشی را از طریق آی‌دی زیر برای درج در کانال ارسال کنید 👇
🆔 @kashowranews
👍1
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
💠 #یاد

بیست و سوم فروردین، سالگرد درگذشت شاهرخ مسکوب (۱۳۰۴-۱۳۸۴)

یادش گرامی


🔹🔹🔹

🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران

🆔 @KSMtehran
👏4
Audio
💠 #ادبیات

داستان کوتاه

📚گیله مرد

نویسنده: بزرگ علوی

قسمت اول ۱/۳

#هنراعتراضی

🔹🔹🔹

🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران

🆔 @KSMtehran
👏1
💠 #صبحگاه


قیامتی‌ست نهان
   در نقابِ خنده‌یِ صبح‌...

#بیدل_دهلوی


🔹🔹🔹

🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران

🆔 @KSMtehran
❤3
💠 #خبر

🔺عباس عراقچی: دور دوم مذاکرات با آمریکا شنبه آینده انجام می‌شود

‌ عباس عراقچی، وزیر خارجه جمهوری اسلامی، اعلام کرد که دور دوم مذاکرات میان جمهوری اسلامی و ایالات متحده، شنبه هفته آینده برگزار خواهد شد. به گفته او، در دور بعدی گفت‌وگوها قرار است درباره «چارچوب‌های کلی توافق احتمالی» بحث شود.

عراقچی اظهار داشت: «اگر در جلسه آینده بتوانیم مبنا را قطعی کنیم، فکر می‌کنم بخش زیادی از مسیر را طی کرده‌ایم و می‌توانیم گفت‌وگوهای واقعی را آغاز کنیم.»

او مذاکرات روز شنبه در عمان را «سازنده» و در «محیطی آرام و محترمانه» توصیف کرد و گفت که این گفت‌وگوها دو ساعت و نیم به طول انجامید و در جریان آن، وزیر خارجه عمان چهار بار میان دو طرف رفت‌وآمد کرد.

عراقچی همچنین تاکید کرد: «هر دو طرف اذعان داشتند که مطلوب آنان، رسیدن به توافقی در کوتاه‌ترین زمان ممکن است. این کار آسان نیست و نیاز به اراده هر دو طرف دارد.»

عراقچی درباره دیدارش با استیو ویتکاف گفت: «در هنگام خروج از محل مذاکرات غیرمستقیم با هیئت آمریکایی برخورد داشتیم و در حد سلام‌وعلیک صحبت کردیم و چیز فوق‌العاده‌ای نبود.»

استیو ویتکاف، نماینده ویژه دونالد ترامپ در امور خاورمیانه و رییس هیات مذاکره‌کننده این کشور، در گفت‌وگویی با شبکه ان‌بی‌سی اعلام کرد که مذاکرات روز شنبه میان جمهوری اسلامی و ایالات متحده «بسیار مثبت و سازنده» بوده است.
ویتکاف همچنین تایید کرد که دور بعدی گفت‌وگوها میان دو طرف در ۳۰ فروردین‌ماه برگزار خواهد شد.


🔹🔹🔹

🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران

🆔 @KSMtehran
💠 #محیط‌زیست

🔺نیمی از تالاب میانکاله خشکید

🔹ماهواره‌ها فاش می‌کنند، نیمی از سطح تالاب میانکاله خشکیده و هم‌اکنون تنها ۵۱.۳ درصد از سطح آبی میانکاله پر آب است.

🔹علاوه بر خشکسالی ساخت یک پتروشیمی به نام در منطقه حیات این تالاب مهم که میزبان پرندگان مهاجر بسیاری است را تهدید می‌کند./فارس


🔹🔹🔹

🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران

🆔 @KSMtehran
💠 #گزارش

🔺«شرق» در گفت‌وگو با متخصصان حوزه‌های اجتماعی، اقتصادی و سلامت روان، امید به آینده مردم را بررسی کرد(۱)

روزنامه شــــــرق، ۲۱ فروردین ۱۴۰۴

✍ شادی مکی

در نبرد با فقر و ناامیدی

جنگ می‌شود؟ تهدیدهای خارجی جدی است؟ تورم به کجا می‌رسد؟ سفره‌های‌مان از آن‌چه هست، کوچک‌تر می‌شود؟ چه بر سر مستأجران می‌آید؟ بحران آب و برق قرار است چه بلایی سرمان بیاورد؟ چه چیزی در انتظارمان است؟ همه این موارد دغدغه‌هایی است که جامعه ایرانی در پایان سال ۱۴۰۳ با آن دست به گریبان بود؛ دغدغه‌هایی که هنوز هم پاسخ مشخصی به آنها داده نشده است. این نگرانی‌ها البته بیراه هم نبودند. آخرین گزارش رسمی منتشر‌ شده درباره فقر حاکی از آن است که از سال ۱۳۹۵ تا ۱۴۰۱، بالغ بر ۴۸ درصد از مستأجران ایران به زیر خط فقر پرتاب شده‌اند.
 
بررسی‌های دیگر هم نشان از آن دارد که آمار فقرا در کشور از ۱۹درصد در سال ۱۳۹۰ به ۳۳ درصد در سال ۱۴۰۱ رسیده است؛ آماری که با توجه به نرخ ۳۳.۶ درصدی تورم سالانه در سال ۱۴۰۳، قطعا افزایش هم داشته است. نگاهی به نرخ ۲۸ درصدی تورم در اقلام خوراکی در اسفند‌ماه سال گذشته هم به‌خوبی نشان می‌دهد که چگونه نیازهای اولیه مردم برای تأمین غذا به محاق رفته است. نوسانات نرخ ارز هم در سال گذشته چشمگیر بود؛ چنان‌که قیمت دلار هم به شکل افسارگسیخته روندی افزایشی را طی کرد و از ۶۴ هزار تومان در فروردین ۱۴۰۳، به بیش از ۹۸ هزار تومان در اسفند ۱۴۰۳ رسید. دراین‌میان نرخ اجاره‌خانه‌ها هم افزایش درخور توجهی داشت.
 
براساس گزارش مرکز ملی ایران، تا آذرماه ۱۴۰۳، تورم نقطه به نقطه کرایه خانه‌ها، ۳۸.۲ و سالانه ۴۱.۵ ثبت شد که نشان از فشار سخت هزینه‌های تأمین مسکن بر زندگی خانواده‌ها دارد. کمبود و در مواردی نبود دارو در کشور و ناتوانی مردم برای طی‌کردن مراحل شناسایی و درمان بیماری‌ها، که باز هم ریشه در گرانی،‌ تورم و فقر داشت، معضل دیگری بود که سال گذشته بیش از هر زمان دیگری خودنمایی کرد. اما در کنار مشکلات اقتصادی، سال گذشته سالی پرالتهاب برای مردم بود. آنها سال را با اضطراب جنگ به پایان رساندند و همچنان هم در این وضعیت قرار دارند. اواسط سال گذشته، کشمکش و تهدید به انجام عملیات نظامی میان ایران و اسرائیل رو به فزونی گذاشت و البته درگیری‌های نظامی هم به صورت پراکنده میان طرفین شکل گرفت.
 
هنوز مدت زیادی از آتش نیمه‌سرد این درگیری‌ها نگذشته بود که در آخرین ماه‌های سال و با به قدرت رسیدن دونالد ترامپ در ایالات متحده آمریکا، بار دیگر مسئله حمله نظامی به ایران مطرح شد؛ تهدیدهایی که هنوز هم در جریان است. حالا دیگر نقل محافل ایرانیان در آخرین روزهای سال، در ایام نوروز و حتی در همین روزهای ابتدایی بعد از نوروز طرح این سؤال بود که آیا باید یک بار دیگر شاهد جنگی خانمان‌سوز باشیم؟ این ابهام و هراس از آینده در حالی در لایه‌های مختلف جامعه در جریان است که چند روز پیش رضا صالحی‌امیری، وزیر میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی، اعلام کرد: «از مجموع ۸۶ میلیون نفر جمعیت کشور، حدود ۴۰ درصد سفر رفتند و ۶۰ درصد سفر نکرده‌اند». اما این اطلاعات و آمار سفرها بعد از هر تعطیلات، این گمان را در میان برخی ایجاد می‌کند که سفرها نشانه‌ای از امید و نشاط در جامعه ایرانی و نشانه‌ای از کم‌رنگ‌بودن اضطراب از آینده و حتی فقر در میان ایرانیان است. «شرق» در این گزارش تلاش کرده در گفت‌وگو با کارشناسان به این سؤال پاسخ دهد که نگرش ایرانیان درباره افق ۱۴۰۴ چگونه است؟
 
ایرانیان؛ مردمی بدون افق
 
«در شرایطی قرار داریم که بدبینی و ناامیدی در جامعه قوت گرفته است»؛ این را سمیه توحیدلو، جامعه‌شناس اقتصادی، در توضیح وضعیت روانی-اجتماعی ایرانیان می‌گوید. او ادامه می‌دهد: «وضعیت اقتصادی مردم روز‌به‌روز بدتر می‌شود و از طرف دیگر، شکاف اقتصادی و افزایش ضریب جینی عاملی برای ناراضی‌تر‌شدن شهروندان است.

⤵️
⤴️

نکته‌ای بسیار جدی که وضعیت فعلی ایجاد کرده است، ‌از دست رفتن همبستگی‌های اجتماعی است؛ وضعیتی که تأثیری مستقیم بر کنشگری‌های اجتماعی و باورهای اجتماعی از یک سو و واکنش‌هایی دارد که به تبع این باورها و کنشگری‌ها انجام می‌شود.
 
در‌واقع امروز همبستگی عمودی یعنی اعتماد میان مردم و ساختار مدیریت کشور را از دست داده‌ایم و درباره همبستگی افقی هم باید گفت که همبستگی درون‌گروهی در جامعه زیاد و همبستگی بین‌گروهی کم شده است. جامعه به قدری قطب‌بندی شده است که حتی میزان اعتماد به شهروندان و هم‌سطح‌های ما وابسته به این است که در کدام دسته قرار داشته باشیم».
او می‌گوید‌ ریشه همه این مسائل مربوط به فضای اقتصادی نیست و سیاست‌گذاری‌های مختلف، مسائل بین‌المللی مانند تحریم یا تصویری که از احتمال جنگ نظامی علیه ایران ایجاد شده، بر تغییر برخی از شاخص‌های اجتماعی تأثیرگذار است: «به نظر می‌رسد مردم ایران مردمی بدون افق هستند که محتاط و هراسان شده‌اند و در بیم و امید به سر می‌برند.
 
به‌ همین‌ دلیل است که در پایین‌ترین سطوح جامعه هم شاهدیم مسئله مذاکره با آمریکا یا جنگ بسیار مهم شده است. به نظر می‌رسد کم‌بودن سرمایه اجتماعی، پایین‌بودن همبستگی،‌ پایین‌بودن امید و اعتماد به آینده و کوتاه‌شدن افق دید و در لحظه تصمیم‌گیری کردن یکی از ویژگی‌های این روزهای جامعه ما‌ست. اما این وضعیت عجیب نیست، زیرا وقتی شرایط به‌ گونه‌ای باشد که عوامل مختلف کنار یکدیگر قرار گرفته و ثبات را از جامعه بگیرند و از طرف دیگر، امکان حل مسئله کاهش یابد، خود‌به‌خود این فضا هم ایجاد می‌شود».

ادامه دارد...

🔹🔹🔹

🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران

🆔 @KSMtehran
📚 #امید_در_تاریکی

۳۹. امید یعنی همه چیز برای همه کس، هیچ چیز برای خودمان.

تعاریف "امید" از نگاه ربه کا سولنیت در کتاب " امید در تاریکی"

🔹🔹🔹

🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران

🆔 @KSMtehran
🙏2
🔴پاسخی به یک پرسش

📍رویکرد جامعه‌محوری منطبق بر ماهیت و ظرفیت شورای هماهنگی تشکل‌های صنفی فرهنگیان ایران


✍ محمد حبیبی؛ سخنگوی شورای هماهنگی تشکل‌های صنفی فرهنگیان ایران

با سپاس از دغدغه‌ی همکار گرامی، جناب آقای رحیمی‌شاد، طرح این پرسش‌ نشان از دلسوزی و نگاه ژرف ایشان به مسئولیت اجتماعی فرهنگیان دارد. تلاش می‌کنم که در چارچوب اساسنامه‌، و راهبردهای‌ کلان مجموعه پاسخی به پرسش ایشان بدهم.

یک. همان‌گونه که اشاره فرمودید، اساسنامه‌ی تشکل‌های صنفی فرهنگیان و این شورا بر ماهیت غیرسیاسی آن‌ها تأکید دارد. این بدان معناست که هدف غایی ما تسخیر قدرت سیاسی یا ورود مستقیم به ارکان آن نبوده و نیست. انتظار ایفای نقش راهبری سیاسی کلان جامعه از سوی شورای هماهنگی، با توجه به این ماهیت و همچنین پتانسیل‌ها و محدودیت‌های یک تشکل صنفی، واقع‌بینانه به نظر نمی‌رسد.
با این‌حال، برداشت شورای هماهنگی از «سیاسی نبودن» به معنای انفعال در برابر مسائل کلان جامعه و بی‌تفاوتی نسبت به سرنوشت مردم و کشور نبوده و نیست. ما بر این باوریم که «سیاست» را باید نه صرفاً در قامت «قدرت رسمی»، بلکه در مفهوم وسیع‌تر آن، یعنی «جامعه» فهمید.

دو. کنشگری ما در این چارچوب، مبتنی بر رویکرد «جامعه‌محوری» است. برخلاف رویکرد «دولت‌محوری» که راهبری سیاسی را برای یک تشکل صنفی/مدنی تجویز می‌کند، رویکرد «جامعه‌محوری» قوی‌ترین و پایدارترین تأثیرگذاری بر سیاست‌ها و ساختارها، را از طریق افزایش «قدرت اجتماعی» دنبال می‌کند.‌ این قدرت اجتماعی از مسیر آگاهی‌بخشی، سازماندهی مطالبات صنفی و ائتلاف با دیگر جنبش‌های اجتماعی مطالبه‌گر که دغدغه‌های مشترک دارند، حاصل می‌شود. چنین رویکردی است که می‌تواند ضامن وحدت در یک مجموعه‌ی سراسری با آرا و نظرات مختلف شود.

سه. از طرف دیگر‌ تلاش برای ارتقای حقوق و منزلت فرهنگیان و بهبود نظام آموزشی، خود کنشی عمیقاً سیاسی و تأثیرگذار بر جامعه است. جامعه‌ای که از آموزش‌وپرورش پویا و فرهنگیان توانمند برخوردار باشد، بنیان‌های مستحکم‌تری برای پیشرفت و توسعه خواهد داشت. تلاشی که کاملاً در چارچوب ظرفیت و ماهیت مجموعه‌ی شورای هماهنگی و تشکل‌های عضو می‌باشد.

در پایان، شورای هماهنگی تشکل‌های صنفی فرهنگیان ایران ضمن قدردانی مجدد از دغدغه‌ی همکاران، اعلام می‌دارد که با پایبندی به اصول خود و در چارچوب اهداف صنفی و مدنی‌، تمام تلاش خود را برای ایفای نقش مسئولانه و مؤثر در شرایط کنونی به کار خواهد بست و بر اهمیت گفتگو و تبادل‌نظر برای یافتن بهترین راهکارها تأکید می‌نماید.

🔹🔹🔹
شورای هماهنگی تشکل‌های صنفی فرهنگیان ایران

🔹 نشانی کانال تلگرامی شورا:
🆔
@kashowra

📍اخبار، نظرات و انتقادات خود در حوزه مسائل صنفی و آموزشی را از طریق آی‌دی زیر برای درج در کانال ارسال کنید 👇
🆔
@kashowranews
👍3
💠 #یادداشت

🔺هوش مصنوعی در مدارس جهان

✍ مهدی نوری، هنرآموز کامپیوتر ( با بهره گیری از ChatGPT، Deepseek و Grok)

▫️ استفاده از هوش مصنوعی در آموزش و پرورش به‌سرعت در حال گسترش است و کشورهای مختلف در سراسر جهان از این فناوری در مدارس خود بهره می‌برند. در ادامه به برخی از کشورهایی که به‌طور برجسته از هوش مصنوعی در سیستم آموزشی مدارس استفاده می‌کنند، اشاره می‌شود:

۱. آمریکا:
در ایالات متحده، هوش مصنوعی به‌طور گسترده‌ای در سیستم‌های آموزشی مدارس و دانشگاه‌ها به کار گرفته شده است. این کشور از ابزارهای آموزشی مانند پلتفرم‌های شخصی‌سازی‌شده‌ی یادگیری (مثل DreamBox ) استفاده می‌کند که با تحلیل داده‌های تحصیلی دانش‌آموزان، برنامه‌های آموزشی متناسب با نیازهای هر فرد را ارائه می‌دهند. همچنین، برنامه‌های هوش مصنوعی مانند Grammarly و Quill برای کمک به بهبود مهارت‌های نوشتاری دانش‌آموزان مورد استفاده قرار می‌گیرند.

۲. چین:
چین یکی از پیشروان استفاده از هوش مصنوعی در مدارس است. این کشور از نرم‌افزارهایی برای تشخیص افت تحصیلی، تحلیل احساسات دانش‌آموزان و نظارت بر عملکرد آن‌ها در کلاس استفاده می‌کند.
در برخی مدارس چین، از دوربین‌های مجهز به هوش مصنوعی برای ارزیابی حالت‌های چهره‌ای دانش‌آموزان استفاده می‌شود که به معلمان کمک می‌کند سطح تمرکز و مشارکت دانش‌آموزان را بسنجند.
علاوه بر این، روبات‌های آموزشی به کار گرفته شده‌اند که به دانش‌آموزان کمک می‌کنند تا مطالب درسی را با تمرین‌های فردی و تعاملی بهتر یاد بگیرند.
در پکن، آموزش هوش مصنوعی در تمامی مقاطع تحصیلی اجباری شده است.

۳. ژاپن:
ژاپن با استفاده از ربات‌های هوشمند و ابزارهای آموزشی مبتنی بر هوش مصنوعی، یادگیری زبان انگلیسی را در میان دانش‌آموزان ترویج می‌کند. این ربات‌ها می‌توانند مکالمات زنده با دانش‌آموزان داشته باشند و در مهارت‌های زبانی و تلفظ به آن‌ها کمک کنند.
همچنین، ژاپن از هوش مصنوعی برای تشخیص و رفع نیازهای ویژه دانش‌آموزان، مانند کسانی که مشکلات یادگیری دارند، استفاده می‌کند.

۴. سنگاپور:
سنگاپور از هوش مصنوعی برای آموزش شخصی‌سازی‌شده و مدیریت سیستم‌های آموزشی بهره می‌برد. برنامه‌هایی مانند SLS (Singapore Student Learning Space) در دسترس معلمان و دانش‌آموزان قرار دارد تا بهبود و تنظیم آموزش را بر اساس نیازها و سطح هر دانش‌آموز امکان‌پذیر سازد.همچنین از داده‌کاوی و تحلیل داده‌ها برای پیش‌بینی و پیشگیری از افت تحصیلی استفاده می‌شود.

۵. انگلستان:
انگلستان نیز از هوش مصنوعی برای نمره‌دهی خودکار و تحلیل عملکرد دانش‌آموزان استفاده می‌کند. سیستم‌هایی مانند Century Tech به کمک هوش مصنوعی، توانایی‌ها و پیشرفت تحصیلی دانش‌آموزان را تحلیل کرده و درس‌های متناسب با نیاز آن‌ها پیشنهاد می‌دهند.
در برخی مدارس انگلیس، از ابزارهایی برای ارزیابی سطح تمرکز و علاقه‌ی دانش‌آموزان به موضوعات درسی خاص استفاده می‌شود که به معلمان در ارائه آموزش بهتر کمک می‌کند.

۶. هند:
هند نیز به دنبال افزایش کیفیت آموزش، از هوش مصنوعی به‌ویژه در مناطق دورافتاده و برای دسترسی به آموزش دیجیتال استفاده می‌کند. پلتفرم‌هایی مانند Byju’s با استفاده از الگوریتم‌های هوش مصنوعی، مطالب آموزشی را بر اساس سطح درک و پیشرفت دانش‌آموز تنظیم می‌کنند.
هوش مصنوعی همچنین در تشخیص استعدادهای ویژه دانش‌آموزان و هدایت آن‌ها به سمت رشته‌ها و مهارت‌های متناسب با توانایی‌هایشان استفاده می‌شود.

۷. کره جنوبی:
کره جنوبی از هوش مصنوعی برای بهبود عملکرد سیستم‌های آموزشی و تمرین مهارت‌های زبانی استفاده می‌کند. در بسیاری از مدارس، نرم‌افزارهای تعاملی برای یادگیری زبان انگلیسی به کار گرفته شده است.این کشور همچنین با استفاده از تکنیک‌های یادگیری ماشینی، تلاش می‌کند فرآیندهای نمره‌دهی و مدیریت آموزشی را بهینه‌سازی کند.

۸. ایتالیا:
ایتالیا به‌صورت آزمایشی از هوش مصنوعی در مدارس برای بهبود مهارت‌های دیجیتال دانش‌آموزان استفاده می‌کند. این برنامه بخشی از تلاش برای کاهش شکاف دیجیتالی با دیگر کشورهای اروپایی است

۹. فنلاند:
فنلاند، که به سیستم آموزشی پیشرفته‌اش معروف است، از هوش مصنوعی برای طراحی دوره‌های آموزشی تعاملی و بهبود تجربه یادگیری استفاده می‌کند. این کشور همچنین دوره‌های آموزشی در مورد هوش مصنوعی را در برنامه درسی خود گنجانده است.

🔹این کشورها تنها بخشی از نمونه‌های جهانی هستند. استفاده از هوش مصنوعی در آموزش، به‌دلیل توانایی آن در شخصی‌سازی یادگیری، افزایش کارایی معلمان و مدیریت بهتر منابع آموزشی، در حال تبدیل به یک روند جهانی است. البته میزان استفاده و نحوه پیاده‌سازی آن بسته به زیرساخت‌های فناوری و سیاست‌های آموزشی هر کشور متفاوت است.

#بدون_تعارف

🔹🔹🔹

🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران

🆔 @KSMtehran
🙏2
💠 #نگاه‌

اوایل فروردین‌ ایلنا گزارش کوتاهی از مرگ‌ومیر ناشی از حوادث کار منتشر کرد. داده‌های گزارش برگرفته از مرکز آمار و سازمان پزشکی قانونی است. طبق آمار پزشکی قانونی در ۶ماهۀ نخست ۱۴۰۳ حدود ۱۰۷۷ نفر بر اثر حوادث ناشی از کار جان خود را از دست داده‌اند که نسبت به ۶ماهۀ نخست ۱۴۰۱ حدود ۱۵.۷ درصد افزایش داشته است. در ۱۴۰۲ «سقوط از بلندی» عامل ۴۶ درصد مرگ‌ومیرهای ناشی از حوادث کار بوده است.
نرخ مرگ‌ومیر ناشی از حوادث کاری در ایران حدود ۸.۵ در هر ۱۰۰ هزار شاغل است. متوسط جهانی این نرخ در سال ۲۰۱۹ بنا به گزارش سازمان بین‌المللی کار حدود ۹.۵ نفر بوده است (گزارش سازمان بین‌المللی کار). این نرخ در اتحادیۀ اروپا در سال ۲۰۲۲ حدود ۱.۶۶ درازای هر ۱۰۰ هزار نفر شاغل بوده است (گزارش کمیسیون اتحادیۀ اروپا).
به گزارش سازمان بین‌المللی کار، «حوادث حین کار» عامل کمتر از ۱۵ درصد مرگ‌ومیر ناشی از کار است و در سال ۲۰۱۹ حدود ۲.۶ میلیون نفر در اثر «بیماری‌های ناشی از کار» فوت کرده‌اند. ساعات کار طولانی و کار با مواد و گازها و سموم خاص از مهم‌ترین عوامل این نوع بیماری‌ها است.

#رضاامیدی

🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران

🆔 @KSMtehran
👍2
💠 #مقاله

🔺نگاهی به کوه یخ بی عدالتی‌ها در آموزش و پرورش! (با رویکرد پدیدارشناسانه)

بخش پنجم

✍اسدالله مرادی

عضو هیئت علمی دانشگاه فرهنگیان تهران

منبع: معلم‌نامه

پارادایم آموزش رقابتی و نورچشمی

به نظرم پارادایم و الگوی آموزش رقابتی در مدارس ما و هژمونی و سروری این الگوی تربیتی در تمام سطوح نظام آموزشی ما از دوره ابتدایی تا دوره دکترا و نیز آسیب های آن الگو برای کودکان در مدرسه، نیاز به بازاندیشی دارد. این الگوی فراگیر و مسلط آموزشی ما در بسیاری از مسائل و بی عدالتی ها در آموزش و پرورش است به ویژه بی عدالتی های نرم افزاری و انسانی که یکی از مهم ترین آن ها پدیده نورچشمی در مدارس است. بررسی پدیده نورچشمی و سوگلی در آموزش و پرورش ما اضلاع پیچیده و تو بر تو دارد و نمی دانم آیا به درستی و کما هو حقه می توان مسائل و آسیب های آن را مطالعه و تحلیل نمود یا نه.
نورچشمی در کلاس درس با الگوی آموزش رقابتی و قبولی در کنکور و آینده شغلی دانش آموز و انگاره های تربیتی خانه و مدرسه سخت گره خورده است، طوری که باز کردن این کلاف سردرگم مصداق آسان نمود اول ولی افتاد مشکل ها است. سعی می کنم با رویکرد پدیدارشناسانه و چند مثال عینی این موضوع را به اختصار شرح و بسط دهم. در طی سال های گذشته در کارگاه هایی که با معلمان ارجمند داشته ام، همواره یکی از پرسش های اصلی‌ام از آنان این بوده که نظرشان درباره رقابت در کلاس و مدرسه چیست؟ پاسخ فوری اکثرشان این بوده که با رقابت سالم و سازنده موافقیم! وقتی می پرسم چرا توضیح می دهند که برای پیشرفت تحصیلی دانش آموزان این رقابت سالم و سازنده ضروری است؛ به خصوص که این رقابت ضامن قبولی دانش آموزان در مدارس خاص و به دنبال آن قبولی در کنکور و دانشگاه است! و از همه مهم تر اینکه خانواده ها نیز از این الگوی آموزشی رقابتی راضی‌اند و حتی برای آن فراوان هزینه می کنند تا فرزندشان در مدارس خاص و ویژه و در نتیجه در بهترین رشته های دانشگاهی مورد نظرشان قبول شوند. تو گویی در این الگوی آموزش رقابتی همه راضی اند و به صورت های پیدا و پنهان از آن حمایت می کنند؛ از حکومت و مدرسه گرفته تا صدا و سیما و خانواده ها و موسسات کنکور و غیره! به همین دلیل است که می گویم این الگوی آموزشی مثل یک کلاف سردرگم است و روشنگری پیرامون آن دشوار می نماید!
همه ذی نفعان آموزش و پرورش با اهداف و منافع متعارض گرد کودکان ما با این الگوی آموزشی حلقه زده اند. و البته در این همهمه و غوغا صدا به صدا نمی رسد، و طبیعی است که پرسیدن از حال کودک در مدرسه خلاف عادت می نماید! طوری که به دشواری می توان پرسید که آیا این الگوی آموزش رقابتی در مدرسه برای کودکان خوشایند و سازنده است یا ناخوشایند و آسیب زا؟ و یا اینکه اساسا رقابتی برای کودکان می تواند سالم و سازنده باش؟!
در کارگاه های آموزشی خود با معلمان کمتر دیده و شنیده ام که معلمی تمام قد بایستد و به صورت شفاف و رسا بگوید رقابت برای کودکان در مدرسه نمی تواند سالم و سازنده باشد بلکه آسیب زاست؛ اما به عکس بسیار دیده و شنیده ام که اکثر معلمان و مربیان ما به رقابت سالم و سازنده به جد باور دارند!
به نظرم شایسته است در این ایستگاه لختی درنگ کنیم و بپرسیم که این الگوی آموزش رقابتی چه نسبتی با عدالت و برابری و حقوق و کرامت ذاتی کودک دارد؟
من با احتیاط وارد این وادی می شوم و امیدوارم اصحاب علوم تربیتی ما نیز در این وادی کمی درنگ کنند و دغدغه مندانه زوایای پیدا و پنهان این الگوی آموزشی را از منظر کرامت و حقوق کودک نقد و تحلیل کنند. بی شک الگو و پارادایم آموزش رقابتی برای پیشرفت تحصیلی کودکان می تواند موفقیت هایی در پی داشته باشد اما مسئله مهم و حیاتی این است که در میان الگوهای تربیتی کدام الگو در صحنه عمل برای کودکان سالم تر و سازنده تر و انسانی تر است؟ و البته این را هم می دانیم که در علوم انسانی و نیز علوم تربیتی که زیرمجموعه علوم انسانی است نمی توان گزاره های قطعی مثل گزاره های علوم ریاضی و علوم دقیقه داشت و اختلاف نظر طبیعی است؛ لذا ما مکانیسم معرفتی قطعی برای قانع کردن همدیگر نداریم!
من از میان دو الگوی آموزش رقابتی و الگوی همکاری الگوی آموزش همکاری را برای کودکان سالم تر و انسانی تر می دانم با آسیب های کمتر؛ چرا که باور دارم الگوی آموزش رقابتی برای روح و روان کودک به خصوص در دوره ی ابتدایی می تواند آسیب های دیرپایی به دنبال داشته باشد. در ادامه بحث این موضوع را اندکی بیشتر می کاویم. در کلاسی که آموزش رقابتی حرف اول و آخر را می زند، طبیعی است که کم‌کم کار به انواع مقایسه ها بین دانش آموزان منجر شود و بعضی را در چشم معلم فراتر و بالاتر می نشاند و بعضی را فروتر و پایین‌تر!
⤵️
⤴️
در این فرآیند همواره این استعداد وجود دارد که آرام آرام بعضی از دانش آموزان نورچشمی و سوگلی معلم شوند! و بعضی ممکن است آرام آرام از چشم و دل معلم بیفتند! مسئله مهم در این میانه آن است که از لنز معلم آن کودکی که تلاش بیشتری می کند و موفق تر است استحقاق توجه و تشویق و ستایش بیشتری دارد و به عکس آن کودکی که تلاش
کمتری می کند استحقاق توجه و تلاش و ستایش کمتری دارد! و نیز مسئله بغرنج این است که وقتی این منطق معلم را از لنز کودک ببینیم ممکن است برایش نه قابل فهم باشد و نه به طریق اولی قابل هضم! در حالی که ممکن است این منطق برای یک دانشجو قابل فهم و هضم باشد اما برای یک کودک بعید است چنین باشد.
کودکان در برابر فراز و فرود این الگوی آموزش رقابتی و آسیب های آن، حساس و شکننده اند چرا که نه قدرت دفاع دارند نه مکانیسم جبران. چرا نسبت به الگوی آموزش رقابتی و پدیده نورچشمی و آسیب های آن و آسیب هایی از این جنس کمتر حساسیت وجود دارد؟! در سال های گذشته خیلی با دانشجویان در مورد مسائل آموزش و پرورش بحث و گفتگو داشته ام. اغلب در روز اول ترم تحصیلی از آنان می خواهم ده مسئله ای را که در مدرسه بیشتر با آن‌ها دست و پنجه نرم کرده اند و آزارشان داده است بنویسند؛ ولی آن‌ها کمتر به موضوع رقابت و نورچشمی در کلاس اشاره می کنند. از آنان درباره رقابت در کف کلاس می پرسم اکثرشان پاسخ می دهند که با رقابت سالم و سازنده موافقند.
در این احوال خودم همیشه سعی می کنم فقط گفت وگو را مدیریت کنم و از اظهار نظر له و علیه خودداری می کنم. وقتی گفت وگو را سوق می دهم به بحث از نورچشمی در کلاس، بحث جدی تر می شود و گفت وگو بالا می گیرد. سخن به خاطرات تلخ و شیرین در این موضوع کشیده می شود. بیان خاطرات با اشک و لبخندها به تدریج همه را وارد گفتگو می کند و از ابعاد گوناگون آن پرده برمی دارد. چون نورچشمی ها در کلاس غالبا بیش از چند دانش آموز نیستند و خواهی نخواهی بچه های دیگر از مرکز توجه معلم دور می شوند همراه با مقایسه های پیدا و پنهان و سرزنش آمیز، و در سطوح عمیق تر حتی مقایسه های تحقیرآمیز. این مقایسه ها تالمات و آسیب های روحی دیرپا و جبران ناپذیری برایشان دارد. در مواردی شاهد بودم که آن خاطره نورچشمی و مقایسه تحقیرآمیز چنان برای دانشجو تلخ و دردناک بوده که بعد از سال ها هنگام بیان زبانش نمی چرخد و نمی تواند به سخنش ادامه دهد.
از همه تامل برانگیزتر اینکه بعضی از دانشجویان که خود در مدرسه نور چشمی بوده‌اند صادقانه اعتراف می کنند که نورچشمی بودن برای آن ها همراه با استرس و دلهره آور بوده تا مبادا آن را از دست بدهند و از چشم معلم بیفتند.
موضوع الگوی آموزش رقابتی از منظر استعداد و هوش و سنخ روانی و هوش های چندگانه و موقعیت خانواده کودک و غیره نیز قابل بررسی و تحلیل است که پرداختن به آن‌ها در حوصله این نوشته نیست.
به نظر می رسد بعضی از مسائل مدرسه به خاطر تکرار زیاد برای همه عادی شده. در واقع الگوی آموزش ما رقابتی است و تصور می شود که این تنها راه پیشرفت دانش آموزان است به طور طبیعی از مسائل و آسیب های آن غفلت می شود. لذا به نظرم شایسته است نسبت به این الگوی آموزشی خود در مدارس و مسائل آن بازاندیشی کنیم. برای اینکه بتوان این مسائل و آسیب های آن ها را رصد کرد به نگاه جدیدی نیاز داریم. شاید ضروری باشد که برای یک بار هم شده مسائل مدرسه را از لنز کودک مشاهده کنیم منظورم مسائلی است مثل نورچشمی در کلاس، بلند خواندن نمرات در کلاس، میز و نیمکت های غیر طبی، کیف و کوله های سنگین، جایزه دادن سر صف، عدم هماهنگی برنامه درسی و مراحل رشد، کتاب های درسی پرحجم، کتاب های کمک درسی پرحجم و سنگین، پرسیدن شغل والدین در کلاس، دانش آموزی که پدر یا مادرش در آن مدرسه معلمند، دانش آموزی که پدر یا مادرش کمک مالی به مدرسه می کنند، جدا بودن سرویس بهداشتی معلمان و دانش آموزان و غیره س اگر همت کنیم و دغدغه مندانه مسائل فوق را از دریچه چشم کودک و از منظر عدالت و برابری حقوق و کرامت ذاتی کودک بررسی و موشکافی کنیم شاید در جهت روشنگری مسائل و آسیب های مدرسه چشم اندازی نو به روی ما بگشاید. نمی دانم آیا مدیران و معلمان مدارس ما هیچ گاه نگاهی به میز صندلی خود و دانش آموزان از منظر عدالت و سلامتی کودکان می اندازند؛ نیز بهداشت و دستشویی مدارس. یا اگر والدین دانش آموزی به مدرسه کمک مالی خوبی می کنند به کودک آن ها و دیگران نگاه برابر می شود. در خلال یک گفتگو با دانشجویان دانشجویی تعریف کرد که پرده کلاس مدرسه ما فرسوده شده بود معلم ما از مادران کمک خواست مادری آمد پنجره را اندازه گرفت و پرده نو دوخت و آورد. گفت تا آخر سال معلم با آن مادر بیشتر دوست شد و نگاه ویژه و مهربانانه به فرزند او داشت ولی ما از این نگاه نابرابر در رنج بودیم!
⤵️