💠 #یادداشت
🔺پیروزی معلمان و شکست دوباره حاکمیت در میدان آزادی
✍ رضا امانیفر
شورای هماهنگی تشکلهای صنفی فرهنگیان ایران برای روز پنجشنبه ۱۱ اردیبهشت به مناسبت آغاز هفته معلم فراخوان تجمع در سراسر کشور داده بود. حاکمیت تمام توش و توان خود را گذاشت و هر ابزار ارعاب و سرکوبی را به کار برد تا مانع یک همایش مناسبتی شود.
اینها فقط بخش کوچکی از فضای ارعاب و سرکوب است که به نوعی در پیشانی جامعه اتفاق میافتد، بخش عمدهتر آن در لایههای عمیقتری میگذرد. در این چند روز بارها بر حسب اتفاق همکارانی را در خیابان دیدهام یا در فضای مجازی با آنها همصحبت شدهام و معمولا خودشان موضوع تجمع روز ۱۱ اردیبهشت را پیش کشبدهاند و با جملاتی چون «ما شرمنده هستیم»، «واقعیت اینه که اینها رحمی در دل ندارند»، «قلب ما با شماست ولی…» و عبارات دیگری که نشان از «ترس از حاکمیت» است، موضع خود را بیان کردهاند. البته قطعا حاکمیت باید شرمنده باشد که آموزگاران فرزندان جامعه را به این فلاکت دچار کرده است.
این همه «همدلی بر ترس از حکومت» قطعا برای حاکمیت پیروزی محسوب نمیشود. حاکمیت هر روزه نیروهای همراهش را از دست میدهد و به جبران آن ناچار است، تیغ سرکوب را تیزتر کند. حاکمیت به شدت از تجمع مسالمتآمیز تعدادی معلم - آن هم در روز خودشان - هراس دارد و چارهای به جز سرکوب نمیبیند.
از آن سو، علیرغم همهی اینها در برخی از شهرها از جمله اسلامآباد غرب، بوشهر، شیراز، کرمانشاه، نورآباد ممسنی، هرسین و…. تجمعات معلمان شکل گرفت. شاید این به کمیت کم به نظر آید ولی در فضایی که بنا را بر رعب گذاشتهاند، نشانهی زنده بودن جنبش معلمان است.
شاید برخی این کمیت را نشان از شکست جنبش معلمان یا عدم اقبال فرهنگیان به فراخوان شورای هماهنگی تفسیر نمایند. ولی باید آنچه واقع شد را طوری دیگری خواند.
جنبش معلمان در این سالها هزینههای بسیاری را پرداخته است. دهها زندانی، دهها اخراج، صدها بازداشت و شاید هزاران پروندهی حراستی، ولی همچنان پویا و زنده است. حاکمیت هر ابزاری را به کار برده است تا ریشهی تشکیلات مستقل معلمان را بخشکاند، ولی فراخوان تجمع مناسبتی روز معلم نیروهای امنیتی را به تک و تای شدید میاندازد و چارهای بجز سرکوب نمییابد. «استیصال» وضعیتی بود که هر بیننده در چهرهی ماموران امنیتی میدید.
برخی معتقدند شورای هماهنگی و تشکلهای عضو آن نتوانستهاند با بدنهی جامعهی فرهنگی ارتباط موثری بگیرند، ولی به نظر میرسد فرض خود را در بنیادی غیر واقع استوار ساختهاند. واقعیت این است که ما با حاکمیتی مواجهیم که هر کار تشکیلاتی را جرم میداند و بنابراین هر معلمی که با شورای هماهنگی مرتبط باشد، مجرم محسوب میشود. بستری که منتقدان شورای هماهنگی از آن سخن میگویند و ایراد میگیرند که شورا نتوانسته است با بدنه ارتباط بگیرد، بستری دموکراتیک است. اگر حاکمیت مجوز فعالیت به تشکلهای عضو شورا میداد و بالاتر از آن شورا را غیر قانونی نمیدانست، آن گاه اگر شورا نمیتوانست از بدنه عضوگیری کند یا فراخوانهای آن مورد اقبال فرهنگیان قرار نمیگرفت، ایراد این منتقدان وارد بود.
این منتقدان یا فضا و واقعیت جاری را نمیبینند یا چشمشان را به واقعیت بستهاند. شورای هماهنگی از طرف حکومت گروهکی غیر قانونی شناخته شده است و هر نوع همکاری و همراهی با آن جرم تلقی میشود - آن هم جرمی چون اقدام علیه امنیت ملی - و باز منتقدان میگویند چرا شورا نتوانسته از بدنه عضوگیری کند!
دیدن واقعیت کار چندان سختی نیست. در همین مملکت روزانه دهها تجمع اعتراضی برگزار میشود. بخشی از این تجمعات مربوط به بخشهایی از نیروهای آموزش و پرورش است. حتی برخی از این تجمعات به صورت سریالی و هفتگی برگزار میشود و برخورد چندانی نیز با آنها نمیشود. ولی همین که اسم شورای هماهنگی فرهنگیان به میان میآید، آتش به قبای بخشهای مختلف حکومت میافتد و سرکوب برهنه را تنها چارهی کار میبیند.
⤵️
🔺پیروزی معلمان و شکست دوباره حاکمیت در میدان آزادی
✍ رضا امانیفر
شورای هماهنگی تشکلهای صنفی فرهنگیان ایران برای روز پنجشنبه ۱۱ اردیبهشت به مناسبت آغاز هفته معلم فراخوان تجمع در سراسر کشور داده بود. حاکمیت تمام توش و توان خود را گذاشت و هر ابزار ارعاب و سرکوبی را به کار برد تا مانع یک همایش مناسبتی شود.
فعالان صنفی در استانهای بوشهر، قزوین، کردستان، فارس، خوزستان، مازندران، کرمانشاه، گیلان، مشهد و ... با انواع شیوهها مورد تهدید قرار گرفتند. با بسیاری تماس گرفتند، برای تعداد بیشتری پیامک فرستادند و تعداد دیگری را احضار نمودند.این فضا سالهاست تکرار میشود تا نشان دهد که هیچ کدام از جناحهای حکومت - چه اصولگرا و چه اصلاحطلب - تفاوتی با هم ندارند و در سرکوب یکدست عمل میکنند.
در تهران آقایان ولی میرزاسیدی، فراحی شاندیز، احمد حیدری و جناب صادقی با ضرب و شتم بازداشت شدند. در رشت آقای محمود صدیقیپور روز قبل از تجمع برای چندین ساعت بازداشت شد. در همدان آقای رضا مسلمی بازداشت شد. آقای حسین عبادیان از شهریار پس از تجمع بازداشت و به مکان نامعلومی منتقل شده است و همهی اینها فقط بخشی از فضای تهدید و سرکوب بود.
اینها فقط بخش کوچکی از فضای ارعاب و سرکوب است که به نوعی در پیشانی جامعه اتفاق میافتد، بخش عمدهتر آن در لایههای عمیقتری میگذرد. در این چند روز بارها بر حسب اتفاق همکارانی را در خیابان دیدهام یا در فضای مجازی با آنها همصحبت شدهام و معمولا خودشان موضوع تجمع روز ۱۱ اردیبهشت را پیش کشبدهاند و با جملاتی چون «ما شرمنده هستیم»، «واقعیت اینه که اینها رحمی در دل ندارند»، «قلب ما با شماست ولی…» و عبارات دیگری که نشان از «ترس از حاکمیت» است، موضع خود را بیان کردهاند. البته قطعا حاکمیت باید شرمنده باشد که آموزگاران فرزندان جامعه را به این فلاکت دچار کرده است.
این همه «همدلی بر ترس از حکومت» قطعا برای حاکمیت پیروزی محسوب نمیشود. حاکمیت هر روزه نیروهای همراهش را از دست میدهد و به جبران آن ناچار است، تیغ سرکوب را تیزتر کند. حاکمیت به شدت از تجمع مسالمتآمیز تعدادی معلم - آن هم در روز خودشان - هراس دارد و چارهای به جز سرکوب نمیبیند.
از آن سو، علیرغم همهی اینها در برخی از شهرها از جمله اسلامآباد غرب، بوشهر، شیراز، کرمانشاه، نورآباد ممسنی، هرسین و…. تجمعات معلمان شکل گرفت. شاید این به کمیت کم به نظر آید ولی در فضایی که بنا را بر رعب گذاشتهاند، نشانهی زنده بودن جنبش معلمان است.
شاید برخی این کمیت را نشان از شکست جنبش معلمان یا عدم اقبال فرهنگیان به فراخوان شورای هماهنگی تفسیر نمایند. ولی باید آنچه واقع شد را طوری دیگری خواند.
جنبش معلمان در این سالها هزینههای بسیاری را پرداخته است. دهها زندانی، دهها اخراج، صدها بازداشت و شاید هزاران پروندهی حراستی، ولی همچنان پویا و زنده است. حاکمیت هر ابزاری را به کار برده است تا ریشهی تشکیلات مستقل معلمان را بخشکاند، ولی فراخوان تجمع مناسبتی روز معلم نیروهای امنیتی را به تک و تای شدید میاندازد و چارهای بجز سرکوب نمییابد. «استیصال» وضعیتی بود که هر بیننده در چهرهی ماموران امنیتی میدید.
برخی معتقدند شورای هماهنگی و تشکلهای عضو آن نتوانستهاند با بدنهی جامعهی فرهنگی ارتباط موثری بگیرند، ولی به نظر میرسد فرض خود را در بنیادی غیر واقع استوار ساختهاند. واقعیت این است که ما با حاکمیتی مواجهیم که هر کار تشکیلاتی را جرم میداند و بنابراین هر معلمی که با شورای هماهنگی مرتبط باشد، مجرم محسوب میشود. بستری که منتقدان شورای هماهنگی از آن سخن میگویند و ایراد میگیرند که شورا نتوانسته است با بدنه ارتباط بگیرد، بستری دموکراتیک است. اگر حاکمیت مجوز فعالیت به تشکلهای عضو شورا میداد و بالاتر از آن شورا را غیر قانونی نمیدانست، آن گاه اگر شورا نمیتوانست از بدنه عضوگیری کند یا فراخوانهای آن مورد اقبال فرهنگیان قرار نمیگرفت، ایراد این منتقدان وارد بود.
این منتقدان یا فضا و واقعیت جاری را نمیبینند یا چشمشان را به واقعیت بستهاند. شورای هماهنگی از طرف حکومت گروهکی غیر قانونی شناخته شده است و هر نوع همکاری و همراهی با آن جرم تلقی میشود - آن هم جرمی چون اقدام علیه امنیت ملی - و باز منتقدان میگویند چرا شورا نتوانسته از بدنه عضوگیری کند!
دیدن واقعیت کار چندان سختی نیست. در همین مملکت روزانه دهها تجمع اعتراضی برگزار میشود. بخشی از این تجمعات مربوط به بخشهایی از نیروهای آموزش و پرورش است. حتی برخی از این تجمعات به صورت سریالی و هفتگی برگزار میشود و برخورد چندانی نیز با آنها نمیشود. ولی همین که اسم شورای هماهنگی فرهنگیان به میان میآید، آتش به قبای بخشهای مختلف حکومت میافتد و سرکوب برهنه را تنها چارهی کار میبیند.
⤵️
⤴️
به بخش کوچکی از این سرکوب در روزهای قبل و روز تجمع ۱۱ اردیبهشت در بندهای بالاتر اشاره شد. راز این نوع مواجهه با شورای هماهنگی در سازمانیافتگی و استقلال آن است. حاکمیت از هر نوع اقدام تشکیلاتی و مستقل بیم دارد و سعی میکند آن را در نطفه خفه نماید.
این که فراخوان شورای هماهنگی، حاکمیت را ناچار به آن گونه واکنشها میکند - که بخشی در بالا آمد - نشان دهندهی زنده و پویا بودن این نهاد صنفی مستقل است.
آنهایی که تاریخ این چهار دهه را اندکی مطالعه کرده باشند، میدانند که جمهوری اسلامی از همان سال ۵۷ تا کنون انواع و اقسام گروهها را از میدان به در کرده است. تشکلهای کارگری، فرهنگی، دانشجویی و نیز تشکلهای متعلق به اقشار دیگر را از میان برداشته و تشکلها و احزاب وابسته را جایگزین آنها کرده است. در واقع، دو راه در پیش تشکلها، گروهها، احزاب و به طور عام نهادهای صنفی، مدنی و سیاسی گذاشته است: ۱- از بین رفتن در صورت عدم سازش و تسلیم ۲- تسلیم و سازش و وابستگی.
در این میان تنها شورای هماهنگی تشکلهای صنفی فرهنگیان است که پس از بیش از دو دهه حضور در سپهر اجتماعی و حتی سیاسی ایران، هنوز به آن دو سرنوشت از بین رفتن یا وابستگی دچار نشده است. تنها نهاد و تشکلی است که میتواند با فراخوانش کل کشور را به جنبش در آورد. منتقدان کدام نهاد را با این ویژگیها در این سرزمین سراغ دارند؟
کدام نهاد را سراغ دارند که این همه هزینه داده باشد و بر استقلال خود پای بفشارد و باز هم - مانند امروز - هزینه بدهد و آماده به هزینه دادن باشد.
برخی تئوریهای «جامعهی مدنی» را به خوبی خواندهاند و مولفهها و ابزارهای آن را به خوبی میدانند و در استدلال نیز خوب پیش میروند ولی چشم روی لوازم و بستری که قرار است جامعهی مدنی در آن شکل بگیرد، میبندند. آنها یا نمیبینند یا نمیخواهند ببینند که شورای هماهنگی تنها تشکیلات صنفی یا فراتر از آن تنها نهاد مستقلی است که در سراسر کشور عضو دارد و به حیات پر افتخارش ادامه میدهد.
فراخوان تجمع روز ۱۱ اردیبهشت و واکنش حاکمیت نسبت آن در گسترهای به جغرافیای کشور نشان از پیروزی جنبش معلمان به زعامت شورای هماهنگی است.
حکومت پس از چهار دهه در اختیار داشتن ابزارهای تبلیغی، سرمایههای عظیم مادی، از فیلتر گذراندن نیروهایی که جذب آموزش و پرورش میشوند، نهادهای مختلف ایدئولوژیکی، ایجاد انواع تطمیع و تهدیدها و …. ناچار شد برای ممانعت از یک تجمع مناسبتی لشکرکشی کند. آیا این شکست نیست؟
حاکمیت فقط یک بار فضا را باز بگذارد و تعهد بر امنیت پیش، حین و پس از تجمع را بدهد، تا جامعه و جهان ببینند چه خیابانها و کوچههایی از فریاد معلمان پر خواهد شد.
برخی بر این باورند که شورا بایستی شرایط را میسنجید و در شرایط مساعدتری فراخوان میداد. همین استدلال را سال گذشته و سالهای گذشته نیز میکردند. نه تنها در مورد روز معلم که در مناسبتهای دیگر نیز همینطور بود. سوال من از آنها این است که کی شرایط مناسب بوده یا هست؟ مگر نه این که یک سال است شورا با همین استدلالها زمینگیر شده بود؟ اصولا در شرایط سرکوبی که سالهاست ادامه دارد و هر روز نیز به آن افزوده میشود، شرایط مناسبی وجود خواهد داشت؟ شرایط به گونهایست که شورا باید تصمیم بگیرد علیرغم همهی تهدیدها و فشار و سرکوبها در میدان بماند یا مانند بسیاری از گروهها و دستهجات و تشکلها و نهادهای دیگر - که تعدادشان در این چهار دهه کم هم نیست - تن به واقعیت موجود دهد و به سرنوشت بسیاری از آنها مبتلا شود.
به باور من تا این جای کار شورا به درستی تصمیم گرفته است که بماند و چراغ آزادیخواهی و عدالتجویی را زمین نگذارد. این پیروزی مبارک شورا و جنبش معلمان ایران و دیگر دغدغهمندان جامعه باد. مباد که در آینده شورا به خاطر شرایط سخت و نامساعد و… شانه از مسئولیت خویش خالی نماید.
منبع: کانال تلگرامی شورای هماهنگی تشکلهای صنفی فرهنگیان ایران
🔹🔹🔹
🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران
🆔 @KSMtehran
به بخش کوچکی از این سرکوب در روزهای قبل و روز تجمع ۱۱ اردیبهشت در بندهای بالاتر اشاره شد. راز این نوع مواجهه با شورای هماهنگی در سازمانیافتگی و استقلال آن است. حاکمیت از هر نوع اقدام تشکیلاتی و مستقل بیم دارد و سعی میکند آن را در نطفه خفه نماید.
این که فراخوان شورای هماهنگی، حاکمیت را ناچار به آن گونه واکنشها میکند - که بخشی در بالا آمد - نشان دهندهی زنده و پویا بودن این نهاد صنفی مستقل است.
آنهایی که تاریخ این چهار دهه را اندکی مطالعه کرده باشند، میدانند که جمهوری اسلامی از همان سال ۵۷ تا کنون انواع و اقسام گروهها را از میدان به در کرده است. تشکلهای کارگری، فرهنگی، دانشجویی و نیز تشکلهای متعلق به اقشار دیگر را از میان برداشته و تشکلها و احزاب وابسته را جایگزین آنها کرده است. در واقع، دو راه در پیش تشکلها، گروهها، احزاب و به طور عام نهادهای صنفی، مدنی و سیاسی گذاشته است: ۱- از بین رفتن در صورت عدم سازش و تسلیم ۲- تسلیم و سازش و وابستگی.
در این میان تنها شورای هماهنگی تشکلهای صنفی فرهنگیان است که پس از بیش از دو دهه حضور در سپهر اجتماعی و حتی سیاسی ایران، هنوز به آن دو سرنوشت از بین رفتن یا وابستگی دچار نشده است. تنها نهاد و تشکلی است که میتواند با فراخوانش کل کشور را به جنبش در آورد. منتقدان کدام نهاد را با این ویژگیها در این سرزمین سراغ دارند؟
کدام نهاد را سراغ دارند که این همه هزینه داده باشد و بر استقلال خود پای بفشارد و باز هم - مانند امروز - هزینه بدهد و آماده به هزینه دادن باشد.
برخی تئوریهای «جامعهی مدنی» را به خوبی خواندهاند و مولفهها و ابزارهای آن را به خوبی میدانند و در استدلال نیز خوب پیش میروند ولی چشم روی لوازم و بستری که قرار است جامعهی مدنی در آن شکل بگیرد، میبندند. آنها یا نمیبینند یا نمیخواهند ببینند که شورای هماهنگی تنها تشکیلات صنفی یا فراتر از آن تنها نهاد مستقلی است که در سراسر کشور عضو دارد و به حیات پر افتخارش ادامه میدهد.
فراخوان تجمع روز ۱۱ اردیبهشت و واکنش حاکمیت نسبت آن در گسترهای به جغرافیای کشور نشان از پیروزی جنبش معلمان به زعامت شورای هماهنگی است.
حکومت پس از چهار دهه در اختیار داشتن ابزارهای تبلیغی، سرمایههای عظیم مادی، از فیلتر گذراندن نیروهایی که جذب آموزش و پرورش میشوند، نهادهای مختلف ایدئولوژیکی، ایجاد انواع تطمیع و تهدیدها و …. ناچار شد برای ممانعت از یک تجمع مناسبتی لشکرکشی کند. آیا این شکست نیست؟
حاکمیت فقط یک بار فضا را باز بگذارد و تعهد بر امنیت پیش، حین و پس از تجمع را بدهد، تا جامعه و جهان ببینند چه خیابانها و کوچههایی از فریاد معلمان پر خواهد شد.
برخی بر این باورند که شورا بایستی شرایط را میسنجید و در شرایط مساعدتری فراخوان میداد. همین استدلال را سال گذشته و سالهای گذشته نیز میکردند. نه تنها در مورد روز معلم که در مناسبتهای دیگر نیز همینطور بود. سوال من از آنها این است که کی شرایط مناسب بوده یا هست؟ مگر نه این که یک سال است شورا با همین استدلالها زمینگیر شده بود؟ اصولا در شرایط سرکوبی که سالهاست ادامه دارد و هر روز نیز به آن افزوده میشود، شرایط مناسبی وجود خواهد داشت؟ شرایط به گونهایست که شورا باید تصمیم بگیرد علیرغم همهی تهدیدها و فشار و سرکوبها در میدان بماند یا مانند بسیاری از گروهها و دستهجات و تشکلها و نهادهای دیگر - که تعدادشان در این چهار دهه کم هم نیست - تن به واقعیت موجود دهد و به سرنوشت بسیاری از آنها مبتلا شود.
به باور من تا این جای کار شورا به درستی تصمیم گرفته است که بماند و چراغ آزادیخواهی و عدالتجویی را زمین نگذارد. این پیروزی مبارک شورا و جنبش معلمان ایران و دیگر دغدغهمندان جامعه باد. مباد که در آینده شورا به خاطر شرایط سخت و نامساعد و… شانه از مسئولیت خویش خالی نماید.
منبع: کانال تلگرامی شورای هماهنگی تشکلهای صنفی فرهنگیان ایران
🔹🔹🔹
🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران
🆔 @KSMtehran
💠 #روز_معلم/#نشستمجازی
کانون صنفی معلمان برگزار می کند :
چالش های معلمان در ایران و کانادا
(با نگاهی تطبیقی)
گفتگو با دو معلم ایرانی شاغل در مدارس کانادا
خانمها:
فرشته زهرایی، ۳۰ سال تجربه کار در ایران و ده سال در دبستانهای کانادا
لیلا مافی، ۶ سال کار در دبیرستان فرزانگان ۱ و ده سال کار بعنوان معلم ریاضی در دبیرستانهای کانادا
کارشناس برنامه: محمد رضا نیک نژاد
زمان: یکشنبه ۱۴ اردیبهشت ساعت ۲۱ تا ۲۳
برنامه در میت برگزار می شود.
لینک جلسه:
https://meet.google.com/hyk-mmvh-nap
🔹🔹🔹
🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران
🆔 @KSMtehran
کانون صنفی معلمان برگزار می کند :
چالش های معلمان در ایران و کانادا
(با نگاهی تطبیقی)
گفتگو با دو معلم ایرانی شاغل در مدارس کانادا
خانمها:
فرشته زهرایی، ۳۰ سال تجربه کار در ایران و ده سال در دبستانهای کانادا
لیلا مافی، ۶ سال کار در دبیرستان فرزانگان ۱ و ده سال کار بعنوان معلم ریاضی در دبیرستانهای کانادا
کارشناس برنامه: محمد رضا نیک نژاد
زمان: یکشنبه ۱۴ اردیبهشت ساعت ۲۱ تا ۲۳
برنامه در میت برگزار می شود.
لینک جلسه:
https://meet.google.com/hyk-mmvh-nap
🔹🔹🔹
🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران
🆔 @KSMtehran
👏2❤1😐1
💠 #مطالبات
الف) مطالبات معیشتی
۱. تعیین دستمزد عادلانه برای معلمان شاغل و بازنشسته، بهگونهای که حداقل تا بالای سطح خطفقر تأمین شود.
۲. تعیین بیمه تکمیلی قوی، کارآمد و فراگیر برای همه معلمان شاغل و بازنشسته و دانشآموزان
۳. تعیین تکلیف فوری معلمان خرید خدمتی، حقالتدریس و سرایداران مدرسه و رسیدگی به وضعیت معیشتی آنها از طریق پرداخت دستمزد و بیمه عادلانه.
۴. پرداخت پاداش پایان خدمت معلمان در سال بازنشستگی همچون سایر نهادهای دولتی بدون تأخیر.
۵. تدوین اساسنامه جدید صندوق ذخیره فرهنگیان با هدف تبدیل آن به شرکتی خصوصی با مالکیت و مدیریت فرهنگیان، برگزاری مجمع عمومی و انتخاب هیئتمدیره توسط سهامداران و اختصاص ارزش مالکانه به اعضای صندوق.
۶. اجرای کامل و واقعی همسانسازی حقوق بازنشستگان با شاغلین آموزش و پرورش.
ازبیانیه شورای هماهنگی به مناسبت روز معلم
🔹🔹🔹
🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران
🆔 @KSMtehran
الف) مطالبات معیشتی
۱. تعیین دستمزد عادلانه برای معلمان شاغل و بازنشسته، بهگونهای که حداقل تا بالای سطح خطفقر تأمین شود.
۲. تعیین بیمه تکمیلی قوی، کارآمد و فراگیر برای همه معلمان شاغل و بازنشسته و دانشآموزان
۳. تعیین تکلیف فوری معلمان خرید خدمتی، حقالتدریس و سرایداران مدرسه و رسیدگی به وضعیت معیشتی آنها از طریق پرداخت دستمزد و بیمه عادلانه.
۴. پرداخت پاداش پایان خدمت معلمان در سال بازنشستگی همچون سایر نهادهای دولتی بدون تأخیر.
۵. تدوین اساسنامه جدید صندوق ذخیره فرهنگیان با هدف تبدیل آن به شرکتی خصوصی با مالکیت و مدیریت فرهنگیان، برگزاری مجمع عمومی و انتخاب هیئتمدیره توسط سهامداران و اختصاص ارزش مالکانه به اعضای صندوق.
۶. اجرای کامل و واقعی همسانسازی حقوق بازنشستگان با شاغلین آموزش و پرورش.
ازبیانیه شورای هماهنگی به مناسبت روز معلم
🔹🔹🔹
🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران
🆔 @KSMtehran
👍2
💠 #یادداشت
🔺انجمنهای فرهنگیان و سیاستگذاری آموزشی؛ چرا آزادی اتحادیههای معلمان برای جامعه ضروری است؟
در نظامهای آموزشی مختلف، انجمنهای معلمان بهعنوان یکی از نیروهای تأثیرگذار در شکلگیری سیاستهای آموزشی شناخته میشوند. این نهادها در مسیر
حفظ کیفیت آموزش،
دفاع از جایگاه حرفهای معلمان و
گسترش دسترسی برابر به امکانات آموزشی نقشی بیبدیل دارند. تجربه کشورهای اروپایی در نیمه دوم قرن بیستم نشان میدهد که مشارکت ساختیافته معلمان از طریق اتحادیههای صنفی، مسیر آموزش را از تمرکزگرایی و نابرابری دور کرده و سیاستگذاری آموزشی را به واقعیتهای مدرسه نزدیکتر کرده است.
خلاف تصوری که این نهادها را صرفاً مدافع امتیازهای شغلی معرفی میکند، شواهد نشان میدهد که بسیاری از پیشرفتهای آموزشی در کشورهای مختلف با حضور فعال انجمنهای صنفی معلمان همراه بوده است. این نهادها ظرفیت انتقال تجربه میدانی به سطوح تصمیمگیری را دارند. حضور معلمان در ساختارهای صنفی منجر به تولید دانش جمعی درباره مشکلات آموزشی، ضعفهای برنامه درسی و نیازهای محیط مدرسه میشود. این دانش میتواند راه را برای پیشنهادهای سیاستی واقعبینانه بگشاید.
توازن قدرت در مدرسه از دیگر حوزههایی است که انجمنها در آن اثرگذارند. مدیریت آموزشی، زمانی که بدون نظارت و پاسخگویی عمل میکند، مسیر را برای تصمیمهای سلیقهای و تضعیف استقلال حرفهای معلمان منحرف میکند. ساختارهای صنفی با استفاده از ابزارهایی مانند گفتوگوی سازمانیافته، اعتراض حقوقی، انتشار گزارش و مشارکت رسانهای، مرز مشخصی میان نظارت حرفهای و مداخله غیرتخصصی تعریف میکنند.
امنیت شغلی و کرامت حرفهای بدون حمایت سازمانیافته پایدار نمیماند. معلمان در بسیاری از نظامهای آموزشی، بدون پشتوانه صنفی، در معرض تصمیمهای یکطرفه قرار میگیرند. انجمنهای صنفی میتوانند با ایجاد ساختارهای دفاعی و حقوقی، زمینهی ثبات شغلی را فراهم کنند. برخوردهای انضباطی، تعلیق یا رفتارهای تنبیهی در شرایطی که معلم تنها باشد، میتواند به حذف تدریجی او از آموزش منجر شود. حضور نهادی که امکان اعتراض و پیگیری رسمی داشته باشد، فضا را تغییر میدهد.
در سالهای اخیر، بسیاری از انجمنهای فرهنگیان در کشورهای دموکراتیک به ارائه آموزشهای تخصصی و بالا بردن دانش حرفهای معلمان نیز پرداختهاند. طراحی دورههای ضمن خدمت، ایجاد بانکهای منابع آموزشی و پشتیبانی از یادگیری مشارکتی، بخشی از برنامههایی است که با هدف بهروز نگهداشتن دانش آموزشی معلمان انجام شده است.
این اقدامات البته زمانی مؤثر واقع میشوند که ارتباط مستقیم با نیازهای واقعی معلمان داشته باشند و در هماهنگی با تحولات آموزشی روز طراحی شده باشند.
اما کارکرد دیگر و شاید مهمتر انجمنهای صنفی، نقشی است که در تثبیت ارزشهای دموکراتیک در مدرسه دارند. معلمانی که در فضایی شفاف، انتخابی و گفتوگومحور مشارکت میکنند، همین تجربه را با خود به کلاس درس میبرند. اتحادیههای مستقل، با سازوکارهای درونی مبتنی بر رأی، پاسخگویی و شفافیت، به محلی برای تمرین دموکراسی تبدیل میشوند و دموکراسی اگر قرار است در جامعه نهادینه شود، راهی جز مدرسه ندارد.
در قرن بیستم و در فرانسه و ایتالیا، اتحادیههای معلمان توانستند با فشار اجتماعی، گفتوگو و چانهزنی سیاستهایی را به جریان بیندازند که به کاهش شکاف طبقاتی در دسترسی به آموزش منجر شد. آنها با حمایت از حق همگانی آموزش، در برابر طرحهایی ایستادند که آموزش را به نفع گروههای خاص یا نهادهای خصوصی بازتعریف میکرد. در آلمان، همین اتحادیهها در دهههای ۱۹۶۰ و ۱۹۷۰ پیگیر یکسانسازی استانداردهای آموزشی در ایالتهای مختلف شدند و توانستند مانع از تعمیق نابرابریهای منطقهای شوند.
بسیاری از اتحادیهها همچنین به منابع مهم توسعه حرفهای نیز تبدیل شدهاند. این نهادها در سطح محلی و ملی، برنامههایی را طراحی کردهاند که بهویژه برای معلمان تازهکار یا کسانی که در مناطق کمبرخوردار تدریس میکنند، فرصت یادگیری مستمر را فراهم میکند. در آمریکا اتحادیهها بهطور منظم دورههایی را برای آمادگی آزمونهای آموزش، مدیریت کلاس و آموزش چندفرهنگی برگزار میکنند. این خدمات آموزشی، با وجود کاهش منابع دولتی، بخش مهمی از نیاز حرفهای معلمان را پاسخ داده است.
میزان اثرگذاری انجمنهای صنفی به عوامل متعددی وابسته است.
ساختار دموکراتیک داخلی،
شفافیت مالی،
استقلال از نهادهای اجرایی و
ارتباط منظم با معلمان
از جمله شرایطی هستند که موقعیت این نهادها را در سیاستگذاری آموزشی تثبیت میکنند. در غیاب این ویژگیها، تشکلها به نهادهایی ناکارآمد یا صرفاً نمادین تبدیل میشوند.
#اصل۲۰
#انجمن_صنفی
#فرهنگیان
#آزادی_انجمن
🔹🔹🔹
🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران
🆔 @KSMtehran
🔺انجمنهای فرهنگیان و سیاستگذاری آموزشی؛ چرا آزادی اتحادیههای معلمان برای جامعه ضروری است؟
در نظامهای آموزشی مختلف، انجمنهای معلمان بهعنوان یکی از نیروهای تأثیرگذار در شکلگیری سیاستهای آموزشی شناخته میشوند. این نهادها در مسیر
حفظ کیفیت آموزش،
دفاع از جایگاه حرفهای معلمان و
گسترش دسترسی برابر به امکانات آموزشی نقشی بیبدیل دارند. تجربه کشورهای اروپایی در نیمه دوم قرن بیستم نشان میدهد که مشارکت ساختیافته معلمان از طریق اتحادیههای صنفی، مسیر آموزش را از تمرکزگرایی و نابرابری دور کرده و سیاستگذاری آموزشی را به واقعیتهای مدرسه نزدیکتر کرده است.
خلاف تصوری که این نهادها را صرفاً مدافع امتیازهای شغلی معرفی میکند، شواهد نشان میدهد که بسیاری از پیشرفتهای آموزشی در کشورهای مختلف با حضور فعال انجمنهای صنفی معلمان همراه بوده است. این نهادها ظرفیت انتقال تجربه میدانی به سطوح تصمیمگیری را دارند. حضور معلمان در ساختارهای صنفی منجر به تولید دانش جمعی درباره مشکلات آموزشی، ضعفهای برنامه درسی و نیازهای محیط مدرسه میشود. این دانش میتواند راه را برای پیشنهادهای سیاستی واقعبینانه بگشاید.
توازن قدرت در مدرسه از دیگر حوزههایی است که انجمنها در آن اثرگذارند. مدیریت آموزشی، زمانی که بدون نظارت و پاسخگویی عمل میکند، مسیر را برای تصمیمهای سلیقهای و تضعیف استقلال حرفهای معلمان منحرف میکند. ساختارهای صنفی با استفاده از ابزارهایی مانند گفتوگوی سازمانیافته، اعتراض حقوقی، انتشار گزارش و مشارکت رسانهای، مرز مشخصی میان نظارت حرفهای و مداخله غیرتخصصی تعریف میکنند.
امنیت شغلی و کرامت حرفهای بدون حمایت سازمانیافته پایدار نمیماند. معلمان در بسیاری از نظامهای آموزشی، بدون پشتوانه صنفی، در معرض تصمیمهای یکطرفه قرار میگیرند. انجمنهای صنفی میتوانند با ایجاد ساختارهای دفاعی و حقوقی، زمینهی ثبات شغلی را فراهم کنند. برخوردهای انضباطی، تعلیق یا رفتارهای تنبیهی در شرایطی که معلم تنها باشد، میتواند به حذف تدریجی او از آموزش منجر شود. حضور نهادی که امکان اعتراض و پیگیری رسمی داشته باشد، فضا را تغییر میدهد.
در سالهای اخیر، بسیاری از انجمنهای فرهنگیان در کشورهای دموکراتیک به ارائه آموزشهای تخصصی و بالا بردن دانش حرفهای معلمان نیز پرداختهاند. طراحی دورههای ضمن خدمت، ایجاد بانکهای منابع آموزشی و پشتیبانی از یادگیری مشارکتی، بخشی از برنامههایی است که با هدف بهروز نگهداشتن دانش آموزشی معلمان انجام شده است.
این اقدامات البته زمانی مؤثر واقع میشوند که ارتباط مستقیم با نیازهای واقعی معلمان داشته باشند و در هماهنگی با تحولات آموزشی روز طراحی شده باشند.
اما کارکرد دیگر و شاید مهمتر انجمنهای صنفی، نقشی است که در تثبیت ارزشهای دموکراتیک در مدرسه دارند. معلمانی که در فضایی شفاف، انتخابی و گفتوگومحور مشارکت میکنند، همین تجربه را با خود به کلاس درس میبرند. اتحادیههای مستقل، با سازوکارهای درونی مبتنی بر رأی، پاسخگویی و شفافیت، به محلی برای تمرین دموکراسی تبدیل میشوند و دموکراسی اگر قرار است در جامعه نهادینه شود، راهی جز مدرسه ندارد.
در قرن بیستم و در فرانسه و ایتالیا، اتحادیههای معلمان توانستند با فشار اجتماعی، گفتوگو و چانهزنی سیاستهایی را به جریان بیندازند که به کاهش شکاف طبقاتی در دسترسی به آموزش منجر شد. آنها با حمایت از حق همگانی آموزش، در برابر طرحهایی ایستادند که آموزش را به نفع گروههای خاص یا نهادهای خصوصی بازتعریف میکرد. در آلمان، همین اتحادیهها در دهههای ۱۹۶۰ و ۱۹۷۰ پیگیر یکسانسازی استانداردهای آموزشی در ایالتهای مختلف شدند و توانستند مانع از تعمیق نابرابریهای منطقهای شوند.
بسیاری از اتحادیهها همچنین به منابع مهم توسعه حرفهای نیز تبدیل شدهاند. این نهادها در سطح محلی و ملی، برنامههایی را طراحی کردهاند که بهویژه برای معلمان تازهکار یا کسانی که در مناطق کمبرخوردار تدریس میکنند، فرصت یادگیری مستمر را فراهم میکند. در آمریکا اتحادیهها بهطور منظم دورههایی را برای آمادگی آزمونهای آموزش، مدیریت کلاس و آموزش چندفرهنگی برگزار میکنند. این خدمات آموزشی، با وجود کاهش منابع دولتی، بخش مهمی از نیاز حرفهای معلمان را پاسخ داده است.
میزان اثرگذاری انجمنهای صنفی به عوامل متعددی وابسته است.
ساختار دموکراتیک داخلی،
شفافیت مالی،
استقلال از نهادهای اجرایی و
ارتباط منظم با معلمان
از جمله شرایطی هستند که موقعیت این نهادها را در سیاستگذاری آموزشی تثبیت میکنند. در غیاب این ویژگیها، تشکلها به نهادهایی ناکارآمد یا صرفاً نمادین تبدیل میشوند.
#اصل۲۰
#انجمن_صنفی
#فرهنگیان
#آزادی_انجمن
🔹🔹🔹
🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران
🆔 @KSMtehran
👍2
بخارای من ایل من / گاو زرد
@avabookchannel
💠 #ادبیات
کتاب: بخارای من، ایل من
نویسنده: محمد بهمنبیگی
راوی: ناصر زراعتی
فایل صوتی ۱۶: گاو زرد
🔹🔹🔹
🖋کانالکانونصنفیمعلمانایران
@KSMtehran
کتاب: بخارای من، ایل من
نویسنده: محمد بهمنبیگی
راوی: ناصر زراعتی
فایل صوتی ۱۶: گاو زرد
🔹🔹🔹
🖋کانالکانونصنفیمعلمانایران
@KSMtehran
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
💠 #صبحگاه
ای آفتاب!
آهسته نِه،
پا در حریمِ یار من!
ترسم صدای پای تو،
خواب است و
بیدارش کند
🔹🔹🔹
🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران
🆔 @KSMtehran
ای آفتاب!
آهسته نِه،
پا در حریمِ یار من!
ترسم صدای پای تو،
خواب است و
بیدارش کند
🔹🔹🔹
🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران
🆔 @KSMtehran
❤4
💠 #خبر_گوناگون
▪️زمینلرزهای به بزرگی چهار و در عمق هشتکیلومتری، ماهدشت استان البرز(در نزدیکی استان تهران) را لرزاند- تیمهای ارزیابی هلالاحمر به محل این حادثه رفتهاند و مدیرکل مدیریت بحران البرز گفته هیچ خسارت جانی گزارش نشده.
▫️در شبکههای اجتماعی ویدیوهایی منتشر شده که نشان میدهد مردم از ترس به خیابانها آمدهاند.
▪️شماری از خانوادههای قربانیان و مفقودان فاجعه انفجار بندر رجایی، با تجمع در برابر ورودی این بندر، به آنچه «روند کند و مبهم شناسایی اجساد» نامیدند،اعتراض کردند.
بنابر اعلام منابع رسمی، تنها ۳۶ پیکر از ۷۰ جانباخته شناسایی شدهاند و خانوادههای دهها نفر دیگر همچنان در بیخبری و اضطراب بهسر میبرند.
▪️روزنامه واشنگتن پست، گزارش داده دونالد ترامپ، رئیسجمهور آمریکا، پس از ماهها نارضایتی، مایک والتز، مشاور امنیت ملیاش را برکنار کرد و افزوده والتز بهگفته منابع نزدیک به کاخ سفید، برای بهکارگیری حمله نظامی، خصوصا علیه جمهوری اسلامی، بسیار مشتاقتر از ترامپ بوده.
▫️بنابر این گزارش، والتز در بهکارگیری گزینه نظامی علیه ایران، با بنیامین نتانیاهو، نخستوزیر اسراییل هماهنگی تنگاتنگی داشته البته دفتر نتانیاهو، این ادعای روزنامه آمریکایی را دروغ خوانده.
▪️بابت گردوغبار شدید در هوای خوزستان، همه ردههای تحصیلی نوبت صبح روز یکشنبه ۱۴ اردیبهشت ماه در اهواز، حمیدیه، کارون، باوی، شوش، کرخه، هویزه، دشت آزادگان، شادگان، آبادان، خرمشهر و ماهشهر غیرحضوری شدند.
#روزآروز
🔹🔹🔹
🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران
🆔 @KSMtehran
▪️زمینلرزهای به بزرگی چهار و در عمق هشتکیلومتری، ماهدشت استان البرز(در نزدیکی استان تهران) را لرزاند- تیمهای ارزیابی هلالاحمر به محل این حادثه رفتهاند و مدیرکل مدیریت بحران البرز گفته هیچ خسارت جانی گزارش نشده.
▫️در شبکههای اجتماعی ویدیوهایی منتشر شده که نشان میدهد مردم از ترس به خیابانها آمدهاند.
▪️شماری از خانوادههای قربانیان و مفقودان فاجعه انفجار بندر رجایی، با تجمع در برابر ورودی این بندر، به آنچه «روند کند و مبهم شناسایی اجساد» نامیدند،اعتراض کردند.
بنابر اعلام منابع رسمی، تنها ۳۶ پیکر از ۷۰ جانباخته شناسایی شدهاند و خانوادههای دهها نفر دیگر همچنان در بیخبری و اضطراب بهسر میبرند.
▪️روزنامه واشنگتن پست، گزارش داده دونالد ترامپ، رئیسجمهور آمریکا، پس از ماهها نارضایتی، مایک والتز، مشاور امنیت ملیاش را برکنار کرد و افزوده والتز بهگفته منابع نزدیک به کاخ سفید، برای بهکارگیری حمله نظامی، خصوصا علیه جمهوری اسلامی، بسیار مشتاقتر از ترامپ بوده.
▫️بنابر این گزارش، والتز در بهکارگیری گزینه نظامی علیه ایران، با بنیامین نتانیاهو، نخستوزیر اسراییل هماهنگی تنگاتنگی داشته البته دفتر نتانیاهو، این ادعای روزنامه آمریکایی را دروغ خوانده.
▪️بابت گردوغبار شدید در هوای خوزستان، همه ردههای تحصیلی نوبت صبح روز یکشنبه ۱۴ اردیبهشت ماه در اهواز، حمیدیه، کارون، باوی، شوش، کرخه، هویزه، دشت آزادگان، شادگان، آبادان، خرمشهر و ماهشهر غیرحضوری شدند.
#روزآروز
🔹🔹🔹
🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران
🆔 @KSMtehran
Forwarded from کانال کانون صنفی معلمان ایران(تهران)
💠 #روز_معلم/#نشستمجازی
کانون صنفی معلمان برگزار می کند :
چالش های معلمان در ایران و کانادا
(با نگاهی تطبیقی)
گفتگو با دو معلم ایرانی شاغل در مدارس کانادا
خانمها:
فرشته زهرایی، ۳۰ سال تجربه کار در ایران و ده سال در دبستانهای کانادا
لیلا مافی، ۶ سال کار در دبیرستان فرزانگان ۱ و ده سال کار بعنوان معلم ریاضی در دبیرستانهای کانادا
کارشناس برنامه: محمد رضا نیک نژاد
زمان: یکشنبه ۱۴ اردیبهشت ساعت ۲۱ تا ۲۳
برنامه در میت برگزار می شود و لینک جلسه ارسال خواهد شد.
🔹🔹🔹
🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران
🆔 @KSMtehran
کانون صنفی معلمان برگزار می کند :
چالش های معلمان در ایران و کانادا
(با نگاهی تطبیقی)
گفتگو با دو معلم ایرانی شاغل در مدارس کانادا
خانمها:
فرشته زهرایی، ۳۰ سال تجربه کار در ایران و ده سال در دبستانهای کانادا
لیلا مافی، ۶ سال کار در دبیرستان فرزانگان ۱ و ده سال کار بعنوان معلم ریاضی در دبیرستانهای کانادا
کارشناس برنامه: محمد رضا نیک نژاد
زمان: یکشنبه ۱۴ اردیبهشت ساعت ۲۱ تا ۲۳
برنامه در میت برگزار می شود و لینک جلسه ارسال خواهد شد.
🔹🔹🔹
🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران
🆔 @KSMtehran
💠 #روز_معلم
ﺁﻧﺎﻥ،
ﺍﯾﻤﺎﻧﺸﺎﻥ،
ﻣﻼﻃﯽ
ﺍﺯ ﺧﻮﻥ ﻭ ﭘﺎﺭﻩ ﺳﻨﮓ ﻭ ﻋﻘﺎﺏ ﺍﺳﺖ.
«احمد شاملو»
بخشی از شعر «گفتی که باد مرده است»
عکسها : دکتر ابوالحسن خانعلی و تجمع روز دوازده اردیبهشت سال ۱۳۴۰/میدان بهارستان
🔹🔹🔹
🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران
🆔 @KSMtehran
ﺁﻧﺎﻥ،
ﺍﯾﻤﺎﻧﺸﺎﻥ،
ﻣﻼﻃﯽ
ﺍﺯ ﺧﻮﻥ ﻭ ﭘﺎﺭﻩ ﺳﻨﮓ ﻭ ﻋﻘﺎﺏ ﺍﺳﺖ.
«احمد شاملو»
بخشی از شعر «گفتی که باد مرده است»
عکسها : دکتر ابوالحسن خانعلی و تجمع روز دوازده اردیبهشت سال ۱۳۴۰/میدان بهارستان
🔹🔹🔹
🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران
🆔 @KSMtehran
❤2
💠 #روز_معلم/#نشستمجازی
کانون صنفی معلمان برگزار می کند :
چالش های معلمان در ایران و کانادا
(با نگاهی تطبیقی)
گفتگو با دو معلم ایرانی شاغل در مدارس کانادا
خانمها:
فرشته زهرایی، ۳۰ سال تجربه کار در ایران و ده سال در دبستانهای کانادا
لیلا مافی، ۶ سال کار در دبیرستان فرزانگان ۱ و ده سال کار بعنوان معلم ریاضی در دبیرستانهای کانادا
کارشناس برنامه: محمد رضا نیک نژاد
زمان: یکشنبه ۱۴ اردیبهشت ساعت ۲۱ تا ۲۳
برنامه در میت برگزار می شود.
لینک جلسه:
https://meet.google.com/hyk-mmvh-nap
🔹🔹🔹
🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران
🆔 @KSMtehran
کانون صنفی معلمان برگزار می کند :
چالش های معلمان در ایران و کانادا
(با نگاهی تطبیقی)
گفتگو با دو معلم ایرانی شاغل در مدارس کانادا
خانمها:
فرشته زهرایی، ۳۰ سال تجربه کار در ایران و ده سال در دبستانهای کانادا
لیلا مافی، ۶ سال کار در دبیرستان فرزانگان ۱ و ده سال کار بعنوان معلم ریاضی در دبیرستانهای کانادا
کارشناس برنامه: محمد رضا نیک نژاد
زمان: یکشنبه ۱۴ اردیبهشت ساعت ۲۱ تا ۲۳
برنامه در میت برگزار می شود.
لینک جلسه:
https://meet.google.com/hyk-mmvh-nap
🔹🔹🔹
🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران
🆔 @KSMtehran