کانال کانون صنفی معلمان ایران(تهران)
2.06K subscribers
11.1K photos
1.38K videos
77 files
4.77K links
ارگان رسمی کانون صنفی معلمان ایران(تهران)

بازتاب‌دهنده مواضع و خبرهای کانون صنفی معلمان ایران (تهران)
@Ertebat_Ba_KSMtehran
Download Telegram
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
💠 #صبحگاه


... ده‌روزه‌ی عمر با همه تلخی
انصاف اگر دهیم شیرین است

از گور چه‌گونه رو نگردانم
من عاشق آفتاب تابانم
من روزی اگر به مرگ رو کردم
از کرده‌ی خویشتن پشیمانم

من تشنه‌ی این هوای جان‌بخشم
دیوانه‌ی این بهار و پاییزم
تا مرگ نیامده است برخیزم
در دامن زندگی بیاویزم


#فریدون_مشیری

🔹🔹🔹

🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران

🆔 @KSMtehran
💠 #خبر_گوناگون

تعطیلی پنجشنبه‌ها تا آخر تابستان

معاون وزیر کشور در نامه‌ای با ابلاغ مصوبه کارگروه مدیریت بهینه مصرف انرژی از تعطیلی پنج‌شنبه‌ها در سراسر کشور خبر داد. در این ابلاغ آمده به منظور صرفه جوئی مناسب با هدف حفظ پایداری شبکه سراسری برق کشور و تامین آسایش آحاد مردم حسب موافقت رئیس جمهور محترم بدینوسیله ساعات کاری کلیه دستگاه‌ها و وقفه در خدمت رسانی و دولتی و غیر دولتی، بانک‌ها، بیمه‌ها و شهرداری‌ها از بازه زمانی ۱۴۰۴/۳/۲۰، ۶:۰۰ صبح الی ۱۳:۰۰ تعیین می‌گردد و روز‌های پنجشنبه نیز تا ۳۱ شهریور در کل استان‌های کشور تعطیل می‌باشد.

از نحوه پاسخ‌دهی ایران به برخی از نکاتی که مطرح کردیم، بسیار راضی بودیم


جی‌دی ونس، معاون رئیس‌جمهور آمریکا، روز چهارشنبه اعلام کرد که مذاکرات درباره برنامه هسته‌ای ایران در مسیر درستی پیش می‌رود و تأکید کرد که تهران می‌تواند انرژی هسته‌ای صلح‌آمیز داشته باشد، اما نه غنی‌سازی‌ای که به ساخت سلاح هسته‌ای منجر شود. او گفت: از نحوه پاسخ‌دهی ایران به برخی از نکاتی که مطرح کردیم، بسیار راضی بودیم؛ تا اینجای کار، مذاکرات با تهران در مسیر درستی قرار داریم و فرصتی برای بازگرداندن ایران به اقتصاد جهانی وجود دارد.

سخنگوی وزارت خارجه: شایعه دیدار پزشکیان و ترامپ، خبرسازی جعلی است

«اسماعیل بقائی» سخنگوی وزارت امور خارجه جمهوری اسلامی ایران در پاسخ به سوالی راجع به مجموعه‌ای از شایعات منتشر شده در رسانه‌ها در مورد وضعیت مذاکرات ایران-آمریکا، از جمله شایعه دیدار «مسعود پزشکیان» رییس‌جمهوری اسلامی ایران با «دونالد ترامپ» رییس‌جمهور آمریکا در هفته آینده، نارضایتی طرف‌های مذاکراتی از عمان، پیشنهاد ایران برای مذاکره مستقیم و مشابه آنها، همه این ادعاها را خبرسازی‌های جعلی و بی‌اساس دانست.

واشنگتن می‌خواهد دولتی موقت به ریاست یک مقام آمریکایی در غزه تشکیل دهد

خبرگزاری «رویترز»، چهارشنبه ۱۷ اردیبهشت گزارش داد که واشنگتن قصد دارد دولتی موقت در نوار غزه تشکیل دهد که ریاست آن را یک مقام آمریکایی بر عهده خواهد داشت. در این گزارش نیز آمده است که دولت موقت پیشنهادی آمریکا در نوار غزه بدون حماس و تشکیلات خودگردان فلسطینی با هدف خلع‌سلاح این باریکه تشکیل خواهد شد و تا ظهور یک دولت فلسطینی قابل حیات به حکمرانی در این باریکه فلسطینی ادامه خواهد داد.

جوزف نای، خالق مفهوم قدرت نرم در گذشت

جوزف نای، رئیس پیشین دانشکده جان اف. کندی دانشگاه هاروارد، روز سه‌شنبه در ۸۸ سالگی درگذشت. نای، مفهوم قدرت نرم را ابداع کرد — توانایی یک کشور برای جلب دل‌ها و افکار دیگران از طریق فرهنگ و ارزش‌های خود، نه از طریق اجبار

#پایگاه‌خبری‌انتخاب

🔹🔹🔹

🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران

🆔 @KSMtehran
👍1
💠 #بیانیه

بیانیه‌ در اعتراض به بازداشت معلمان در تجمع ۱۱ اردیبهشت و انکار آن توسط سخنگوی دولت

بار دیگر، واقعیت با روایت رسمی، زمین تا آسمان تفاوت دارد. در روز ۱۱ اردیبهشت و در آستانه‌ی هفته‌ی معلم، چهار نفر از معلمان شریف و دغدغه‌مند این سرزمین به نام‌های:
#ولی_میرزاسیدی
#احمد_حیدری_نصرت
#حسین_عبادیان
#مهدی_فراحی‌شاندیز

در حالی که قصد داشتند به صورت مسالمت‌آمیز در مقابل اداره‌ی کل آموزش و پرورش تهران اجتماع کنند تا بار دیگر خواسته‌های صنفی و معیشتی خود را مطرح نمایند، توسط نیروهای امنیتی بازداشت شدند.

اکنون هفت روز است که این عزیزان در بازداشت به‌سر می‌برند، بی‌آن‌که خانواده‌ها از وضعیت دقیق‌شان اطلاع داشته باشند و بی‌آن‌که جرمی مرتکب شده باشند.

در چنین شرایطی، سخنگوی دولت، خانم مهاجرانی، در موضعی شگفت‌آور، اعلام می‌کند: کسی بازداشت نشده است!!!!
آیا حقیقت را نمی‌دانند یا می‌دانند و آگاهانه آن را انکار می‌کنند؟
آیا رنج خانواده‌هایی که در این هفت روز در بی‌خبری و اضطراب به‌سر می‌برند، به چشم نمی‌آید؟
آیا صدای دادخواهی ما معلمان، که جز معیشت، منزلت و امنیت شغلی برای خود، و آموزش رایگان و استاندارد برای فرزندان‌مان چیزی نمی‌خواهیم برای‌شان شنیدنی نیست؟

تلاش برای بی‌اهمیت جلوه‌دادن این تجمع و انکار واقعیت بازداشت‌ها، در حالی که شخص سخنگو نیز اذعان دارد که این حرکت جنبه امنیتی نداشته، نه تنها نمک‌پاشیدن بر زخمی است عمیق، بلکه نشانه‌ای روشن از سیاست‌های سرکوب‌گرانه‌ای است که به جای پاسخگویی و تعامل، راهِ تکذیب، تحریف و تهدید را در پیش گرفته‌ است.
ما این موضع رسمی را توهین به شعور افکار عمومی و بی‌حرمتی به جامعه‌ی فرهنگیان می‌دانیم.
ما خواهان آزادی فوری و بی‌قید و شرط همکاران بازداشت‌ شده‌مان هستیم و هشدار می‌دهیم که تداوم چنین برخوردهایی، تنها بر آتش خشم صنفی و اجتماعی خواهد افزود.
ما کانون‌های صنفی، نهادهای مدنی و همه‌ی معلمان آزاده را فرا می‌خوانیم تا با روشنگری، اتحاد، پیگیری و فشارهای قانونی، اجازه ندهند اینگونه مظلومیت‌ها در سکوت و انکاری ظالمانه دفن شود.

آزادی معلمان بازداشت‌شده، خواست فوری ماست.

کانون صنفی معلمان ایران(تهران)
۱۴۰۴/۲/۱۸

🔹🔹🔹

🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران

🆔 @KSMtehran
👏5
کانال کانون صنفی معلمان ایران(تهران) pinned «💠 #بیانیه بیانیه‌ در اعتراض به بازداشت معلمان در تجمع ۱۱ اردیبهشت و انکار آن توسط سخنگوی دولت بار دیگر، واقعیت با روایت رسمی، زمین تا آسمان تفاوت دارد. در روز ۱۱ اردیبهشت و در آستانه‌ی هفته‌ی معلم، چهار نفر از معلمان شریف و دغدغه‌مند این سرزمین به نام‌های:…»
💠 #خبر_گوناگون


▪️شیوا ارسطویی، شاعر و نویسنده ایرانی در سن ۶۴ سالگی درگذشته است.
خانم ارسطویی از جمله امضا‌کنندگان نامه معروف «ما نویسنده‌ایم» بود؛ نامه‌ای که علیه نظام سانسور در دولت رفسنجانی در سال ۱۳۷۳ منتشر شد.

▪️دیروز هند، پاکستان را زده بود، امروز پاکستان گفته جواب داده و چند جت هندی را سرنگون کرده.

▪️دونالد ترامپ در پاسخ به خبرنگاران گفته درباره تغییر نام خلیج فارس هنوز تصمیم نگرفته است و قرار است نشستی درباره این موضوع برگزار شود و سپس تصمیم خواهد گرفت.

▪️اولین دور انتخاب پاپ به نتیجه نرسیده و دیشب از دودکش کلیسای سیستین واتیکان دود سیاه برخاسته است.

▪️احمد الشرع، حاکم سوریه که به فرانسه رفته خبر داده که از طریق «میانجی‌هایی» در حال مذاکره با اسرائیل برای «آرام‌کردن اوضاع» است.
اسرائیل به بهانه نابود کردن تسلیحات رژیم بشار و حمایت از اقلیت دروزی، اقدام به بمباران و اشغال بخش‌هایی از سوریه کرده است.
هم‌زمان رویترز ادعا کرده که آمریکا و اسرائیل در حال بررسی طرح هستند که آمریکا بعد از پایان درگیری در غزه اداره این منطقه را از طریق یک اداره موقت به دست بگیرد.


#روزآروز
🔹🔹🔹

🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران

🆔 @KSMtehran
👍3
💠 #گزارش

🔺جمعیت بازماندگان از تحصیل در ایران به مرز یک میلیون نفر رسید

🔹جمعیت بازماندگان از تحصیل در کلیه مقاطع از حدود ۹۰۰ هزار نفر در سال تحصیلی ۱۴۰۱-۱۴۰۲ به بیش از ۹۲۰ هزار نفر در سال تحصیلی ۱۴۰۲-۱۴۰۳ رسیده است.

در یک دهه اخیر بیشترین میزان بازماندگی از تحصیل مربوط به سال ۱۳۹۹ است که برخی از دانش‌آموزان به دلایلی مانند عدم دسترسی به آموزش مجازی از تحصیل بازمانند و تعداد جاماندگان از تحصیل به بیش از ۹۸۰ هزار نفر رسید.

🔹عوامل مختلفی در افزایش بازماندگی از تحصیل در سال گذشته موثر بوده است اما مشکلات مالی و معشیتی و اشتغال به کار کودکان با هدف بهبود معیشت خانواده از جمله مهمترین موارد است.

🔹در سال‌های گذشته عواملی مانند تحریم‌ها و تورم مزمن منجر به کاهش قدرت اقتصادی ایران شد و به افزایش نرخ فقر دامن زد. به طوری که فقر مطلق در سال ۱۴۰۲ در نرخ ۳۰ درصد تثبیت و بسیاری از خانوارها را به درآمد کودکان خود نیازمند کرد.

🔹 از سوی دیگر کیفیت پایین مشاغل و بیکاری بالای فارغ‌التحصیلان آموزش عالی موجب شده تا برخی از نوجوانان ترجیح بدهند که به جای ادامه تحصیل، وارد بازار کار شوند.

🔹به صورت کلی می توان گفت مهار تورم می تواند به افزایش سطح رفاه خانوارها و عدم نیاز به کار دانش آموزان کمک کند. از سوی دیگر دور شدن سایه تحریم‎ها از اقتصاد و جذب سرمایه‌های مستقیم خارجی به ایجاد شغل‌های تخصصی کمک می کند و می تواند منجر به افزایش انگیزه دانش آموزان برای ادامه تحصیل شود./دنیای اقتصاد

🔹🔹🔹

🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران

🆔 @KSMtehran
مقاومت مدنی به مثابه زندگی

✍ابوالفضل رحیمی شاد

مقاومت مدنی یک استراتژی در مبارزات مدنی اعم از سیاسی و غیر سیاسی است که در آن افراد یا جنبش های مردمی از تاکتیک های مختلف مانند اعتصاب، بایکوت، تحریم، راهپیمایی، عدم همکاری، نقض قوانین و صدها تاکتیک دیگر بشرط عدم استفاده از خشونت برای مطالبه گری و مبارزه با ظلم و ستم و بی عدالتی در برابر سازمان ها و دولتهای سلطه گر(داخلی و خارجی) استفاده می کنند. به زبان ساده تر مقاومت مدنی ایستادگی فردی یا گروهی بدون اعمال خشونت در مقابل سلطه و قدرت استبدادی با هدف تغییر یا از بین بردن آنچه دولتهای سلطه گر داخلی برخلاف خواست تمامی، اکثریت و یا حتی اقلیتی کوچک اعمال می کنند و یا مجبور کردن دولت ها به انجام وظایفی است که در آن کوتاهی می کنند. این روش در طول تاریخ در بسیاری از موارد نظیر جنبش برابری حقوق سیاه پوستان با سفید پوستان در ایالات متحده، جنبش ضد آپارتاید در آفریقای جنوبی و انقلاب‌های رنگی در اروپای شرقی موفقیت آمیز بوده است.
یکی از نقدهایی که به مقاومت مدنی می شود این است که این راهبرد در برابر حکومت های اقتدارگرا، تمامیت خواه و سرکوبگر راه بجایی نمی برد. اما برخلاف تصور این منتقدان اتفاقا در این حکومت ها مبارزه مبتنی بر مقاومت مدنی هم ضروری تر، هم امکان پذیرتر  و هم احتمال موفقیت بیشتری دارد. زیرا در این حکومت ها به دلیل مداخله گری حکومت در تمام شئونات زندگی امکان خلق، طرح و بکارگیری تاکتیک های مقاومت مدنی بسیار زیاد است و گزافه نیست که بگوییم برای مردمی که تحت این حکومت ها زندگی می کنند مقاومت مدنی به مثابه زندگی است. به بیان دیگر مقاومت مدنی در این کشورها فقط یک تاکتیک یا استراتژی سیاسی برای شرایط خاص نیست.
مقاومت مدنی به مثابه زندگی رویکردی جامع به تغییر مستمر و بنیادین اجتماعی است. این ایده فراتر از شرکت در اعتراضات یا تظاهرات گاه‌به‌گاه است. این مفهوم، مقاومت را به عنوان جزء جدایی‌ناپذیر از زندگی روزمره ما در نظر می‌گیرد،جایی که انتخاب‌ها و عمل ما به طور مداوم در راستای ارزش‌های عدالت، برابری و آزادی است.
مقاومت دربرابر حجاب اجباری نمونه ای شاخص از مقاومت مدنی موفق در ایران است. مقاومتی که همچنان در زندگی روزمره توسط دختران نوجوان و زنان در سراسر ایران در حال انجام است. اتفاقا در همین زمینه  پسران و مردان نیز می توانند علاوه بر حمایت از دختران و زنان با کارهایی چون دوچرخه سواری های جمعی، پیاده روی و کوه پیمایی گروهی، رقص و شادی و ورزش و بازی های گروهی در میادین و پارک‌ها، که همه بخشی از زندگی است با دختران و زنان همراهی نمایند.علاوه بر این مقاومت مدنی در زمینه های دیگر جایی که تبعیض وجود دارد، حقوق شهروندان لگدمال می شود، محیط زیست تخریب می شود، فسادهای اداری و سیستماتیک وجود دارد، دستمزدها منصفانه نیست و بسیاری نقض حقوق دیگر به سادگی قابل اجراست.شهروندان می توانند در گام اول با همراهی نکردن با متخلفان و درگام دوم با بی توجهی به قوانینی که عرف و خرد جمعی آنرا نادرست می دانند و ایستادگی در مقابل آن (همان زیستن در دایره حقیقت واتسلاو هاول) حکومت را مجبور به عقب نشینی کنند.
از کسانی که می گویند مقاومت در مقابل حکومت ایران ممکن نیست باید پرسید که اگر کارمندان و کارگران در بخش‌های مختلف بویژه انرژی، حمل و نقل و آموزش حداکثر یک ماه در محل کار خود حاضر نشوند چه نتیجه ای خواهد داشت؟ اگر این مهم تاکنون محقق نشده است آیا مشکل فقط در سرکوب است یا عدم شناخت ما از مقاومت مدنی و عدم تلاش در ایجاد مقدمات لازم برای اجرایی شدن آن؟ آیا گردهمایی های از پیش تعیین شده در روزهای تعطیل در پارک‌های شهر یا تفرج گاه های بیرون شهر در سراسر کشور ناشدنی و قابل جلوگیری و سرکوب است؟ تصور ناکارآمدی مقاومت مدنی در حکومت های اقتدارگرا، تمامیت خواه و سرکوبگر بیش از همه ناشی از عدم شناخت و آگاهی از مقاومت مدنی و بکارگیری تاکتیک‌های موثر آن است. تلاش دائم توام با خلاقیت و نوآوری در خلق تاکتیک های مقاومت مدنی و اجرای بی کم و کاست آن با صرف کمترین هزینه ما را به مقصود خواهد رساند. مقاومت مدنی به مثابه زندگی مانند نهرهای کوچکی است که در یک جا به هم متصل می شوند و به رودخانه ای خروشان تبدیل می شوند. مقاومت مدنی به مثابه زندگی همیشه نیاز به اقدامات بزرگ و قهرمانانه ندارد فقط باید آنرا آموخت، باور کرد و به اجرا گذاشت آنوقت قطعا شاهد پیروزی بزرگ خواهیم بود.

📌 یادداشت‌های مندرج در این کانال، صرفاً دیدگاه‌های شخصی نویسندگان بوده و لزوماً مواضع شورای هماهنگی تشکل‌های صنفی فرهنگیان ایران را منعکس نمی‌کند.

🔹🔹🔹
شورای هماهنگی تشکلهای صنفی فرهنگیان ایران

🔹نشانی کانال تلگرامی شورا:
🆔 @kashowra

📍اخبار، نظرات و انتقادات صنفی و آموزشی:
🆔 @kashowranews
👍3
💠 #یاد


مگر می‌توان معلم بود
و راه دریا را به ماهیان کوچولوی این سرزمین نشان نداد؟

حالا چه فرقی می کند
از ارس باشد یا کارون،
سیروان باشد یا رود سرباز،

چه فرقی می‌کند
وقتی مقصد دریاست و یکی شدن،
وقتی راهنما آفتاب است.
بگذار پاداشمان هم زندان باشد.
مگر میتوان بار سنگین مسئولیت معلم بودن
و
بذر آگاهی پاشیدن را
بر دوش داشت و دم برنیاورد ؟

مگر می‌توان بغض فروخورده دانش آموزان و
چهرەی نحیف آنان را دید و دم نزد ؟

مگر می‌توان در قحط سال عدل و داد
معلم بود،
اما “الف” و “بای”
امید و برابری را تدریس نکرد،

حتی اگر راه
ختم به اوین و مرگ شود؟

نمی‌توانم تصور کنم
در سرزمین” صمد”،” خانعلی” و “عزتی” معلم باشیم
و همراه ارس جاودانه نگردیم.

نمی‌توانم تجسم کنم که
نظارەگر رنج
و فقر مردمان این سرزمین باشیم
و دل به رود و دریا نسپاریم
و طغیان نکنیم؟...

#فرزاد_کمانگر (معلمی که عدالت و آزادگی را به شاگردانش می‌آموخت و در سحرگاه ۱۹ اردیبهشت ۱۳۸۹ اعدام شد)

#یاد
#معلم
#فرزاد_کمانگر

🔹🔹🔹

🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران

🆔 @KSMtehran
👍4🕊2
💠 #نگاه‌کارشناس

🔺زخم‌هاى پنهان كنشگرى و مقاومت در خط مقدم

✍ دكتر نورايمان قهارى، روانشناس

فرسودگی روانی ناشی از مواجهه مداوم با رنج دیگران، که در انگلیسی Compassion Fatigue نام دارد، نخستین‌بار در محیط‌های درمانی شناخته شد و امروزه بعنوان یک پدیده روان‌شناختی فراگیر در میان مشاغل کمک‌رسان و فعالان سياسى-اجتماعی، توجه پژوهشگران و کنشگران را به خود جلب کرده است. این وضعیت به حالتی از خستگی و تحلیل روانی اشاره دارد که براثر درگیری پیوسته با درد و رنج دیگران ایجاد میشود و با نشانه‌هایی مانند کاهش همدلی، بی‌حسی عاطفی و پریشانی روانی همراه است.خستگی مزمن، اختلال خواب، سردرد، دردهای عضلانی و تضعیف سیستم ایمنی، برخى از واکنش‌های جسمى ناشی از اين پديده و اغلب بازتاب فشارهاى روانی حل‌نشده‌ اند.
فعالانی که در حوزه‌هایی مانند عدالت اجتماعی، حقوق بشر، یا حمایت از محیط زیست فعالیت دارند، به دلیل مواجهه مداوم با بی‌عدالتی‌ها و مصائب انسانی، در معرض خطر بالای این نوع فرسودگی قرار دارند.

در حالی‌که کارکنان حوزه سلامت اغلب از ساختارهای حمایتی برخوردارند، بسیاری از فعالان اجتماعی با وجود مواجهه مداوم با رنج دیگران، چنین پشتوانه‌ای ندارند. در عین حال، پژوهش‌ها نشان میدهند که شدت تماس با رنج انسانی و مقاومت‌های نهادی، حتی در مشاغلی با دسترسی نسبی به حمایت، می‌تواند به فرسودگی روانی شدید منجر شود، چه رسد به فعالانی که از این حمایت‌ها بی‌بهره‌اند.

یکی دیگر از مفاهیم کلیدی که رابطه نزدیکی با فرسودگی روانی دارد، آسیب‌دیدگی دست‌دوم یا نیابتی ست، وضعیتی که در آن فرد، بدون تجربه مستقیم آسیب، از طریق شنیدن یا مشاهده درد و رنج دیگران، خود دچار علائم روان‌شناختی نظیر اضطراب، کابوس، افسردگى و بی‌قراری میشود. این پدیده به‌ویژه در میان کسانی که با قربانیان خشونت، جنگ، یا مهاجرت اجباری کار میکنند، بسیار رایج است.
با گسترش شبکه‌های اجتماعی، ابعاد تازه‌ای به این پدیده اضافه شده است. فعالان اجتماعی، به‌ویژه در فضای مجازی، پیوسته در معرض محتوای دلخراش و خشونت‌آمیز قرار دارند، پدیده‌ای که از آن با عنوان "ترومای دیجیتال" یاد میشود. این تماس مستمر با تصاویر و اخبار تکان‌دهنده، که در اصطلاح به آن "مرور بی‌وقفه‌ اخبار ناگوار" گفته میشود، منجر به خستگی روانی، بی‌انگیزگی، و احساس ناتوانی در میان فعالان میگردد، به‌ویژه هنگامی که تغییرات اجتماعی محسوس حاصل نمیشود.

فعالان و کنشگران سیاسی، اجتماعی، به‌ویژه آنان که متعلق به جوامع به‌حاشیه‌رانده‌شده هستند، همچنين با چالش‌های مضاعفی مواجه‌اند. پژوهش‌ها نشان میدهند که این دسته از فعالان نه‌تنها در خط مقدم مبارزه با ستم ساختاری قرار دارند، بلکه خود نیز قربانی همان نظام‌های سركوب و در خطر زندان و شكنجه اند. این موقعیت دوگانه باعث میشود فشارهای روانی آنان هم از جنس مسئولیت‌پذیری اجتماعی و هم ناشی از واقعیت زندگی فردی باشد.
همچنین فعالانی که در حوزه‌های سیاسی، پناهندگی یا حقوق بشر فعالیت میکنند، افزون بر مواجهه با رنج انسانی، باید با پیچیدگی‌های بوروکراتیک و مقاومت‌های نهادی هم مقابله کنند؛ وضعیتی که آنان را به‌شدت در معرض فرسودگی روانی ناشی از مواجهه مداوم با رنج دیگران قرار میدهد.

روان‌شناسان بر اهمیت راهبردهای خودمراقبتی و "بازسازی روانی" تأکید میکنند. فاصله‌گیری آگاهانه و برنامه‌ریزی‌شده از اخبار، به‌ویژه در دوره‌های بحران سیاسی، فجایع انسانی یا خشونت‌های گسترده، میتواند از بار روانی ناشی از بمبارانِ اطلاعاتی بکاهد. رخصت‌های کوتاه‌مدت، تنفس از فضاهای پرتنش، و مشارکت در فعالیت‌های آرام‌بخش مانند هنر و طبیعت‌گردی هم از جمله راهکارهایی‌اند که برای بازیابی تعادل ذهنی مؤثر شناخته شده‌اند. مضاف بر آن، شرکت در گروه‌های حمایتی متشکل از افرادی با تجربه‌های مشابه، همدلی و حمایت عاطفى، بازگويى روایت‌ ها، و تمرین‌هایی برای افزایش آگاهی لحظه‌ای و آرام‌سازی ذهن ميتوانند كمك كننده باشند. مفهوم "رشد و شکوفایی در پی آسیب روانی" نيز میتواند به افزایش تاب‌آوری، معنا بخشیدن دوباره به تلاش‌های فعالان و حفظ سلامت روان آنان کمک کند.
در این میان، آنچه نباید فراموش شود اين است که رسیدگی به نیازهای روانی و عاطفی براى اين گروه تنها یک موضوع شخصی نیست، بلکه اقدامی اجتماعی و اخلاقی‌ در قبال جامعه و اهداف مشترک است؛ تلاشی برای ادامه راه عدالت‌خواهی و برابری‌طلبی، بدون فرسودگی روانی. مراقبت از خود به‌مثابه ارزش‌گذاری بر کرامت انسانی خود، تصمیمی اخلاقی در برابر فرهنگ فرسایش و خودفراموشی ست. مراقبت از خود یعنی هم‌زمان "عدالت را برای خویش نیز قائل شدن." برای فعالان، این نوع توجه به خود باید بخشی طبیعی و ضروری از فرهنگ مقاومت باشد و به‌عنوان رفتاری مسئولانه در مسیر پایداری جمعی شناخته شود.

🔹🔹🔹

🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران

🆔 @KSMtehran
👍2👏1
گاهنامه فرهیزش 17.pdf
4.8 MB
به فراخور بزرگداشت هفته معلم

فرهیزش 17 منتشر شد


در این شماره می خوانید:

سخن نخست

گفت‌و‌گو

در چنبره طنینِ خویشتنیم!/ گفت‌و‌گو با دکتر محمدرضا سرکار آرانی به فراخور روز معلم

ترجمه

تأثیر معلمان بر زندگی دانش آموزان: داستانی از خاطرات پاک نشدنی و عزت نفس/ رابرت بروکس/ برگردان: زهرا علی اکبری
به راستی چه چیزی در بهسازی مدرسه های فنلاند در جریان است؟/ برگردان زنده یاد مهدی بهلولی
به آموزگاران مان احترام بگذاریم/ پاسی سالبرگ/ برگردان: محمدرضا نیک نژاد

خاطرات معلمی

باطری زندگی/ عبدالجلیل کریم پور
بعداز پنجاه سالگی/ محمد شیورانی
خاطرات دوران تحصیل/ نسرین محمدباقری
معلمی سراسر خاطره است/ محمدرضا نیک‌نژاد
یادش به خیر/ کامران فریدونی

گوناگون

آیا نوشتن در گرو استعداد است؟/ حسین حسینی‌نژاد
سرگشتگی میان آسمان و زمین/ نقدی بر ساختار کتاب روایت محمد-سان

شعر

عبدالجلیل کریمپور

معرفی کتاب

روایت محمد-سان/ روایت محمّدرضا سرکارآرانی از مسئله توسعه در ایران
👏1
💠 #گزارش

🔺رادیکالیزم و آینده تشکل‌های صنفی و کارگری در ایران(۱)

منبع: سایت داوطلب

مقصود از رادیکالیزه‌شدن تشکل‌ها، روندی است که در آن تشکل‌های اجتماعی، به‌ویژه تشکل‌های کارگری و صنفی، از شکل‌گیری خواسته‌ها و مطالبات صنفی به سمت خواسته‌های رادیکال و انقلابی حرکت می‌کنند. وضعیتی که به ویژه از اواسط دهه ۹۰ شمسی و همزمان با افزایش بحران‌های اقتصادی، تحمیل فقر بیشتر بر طبقات پایین و متوسط، تعدد جنبش‌های اجتماعی(۹۶، ۹۸ و جنبش مهسا) و افزایش سرکوب‌ها دیده شد و به ویژه در میان تشکل‌های صنفی چون تشکل‌های صنفی معلمان رشد بیشتری پیدا کرد. پدیده‌ای که اکنون به تضعیف ساختار تشکل‌ها، از دست دادن اعتبار اجتماعی و حتی سرکوب‌های شدیدتر توسط حکومت‌ منجر شده است.

در فرآیند رادیکالیزه‌شدن، خواسته‌های اولیه و مشروع تشکل‌ها که به‌طور معمول در جهت بهبود شرایط کاری و اجتماعی است، به‌صورت ناگهانی یا تدریجی به سمت تغییرات بنیادین در سیستم‌های اجتماعی، اقتصادی و سیاسی سوق پیدا می‌کند. این تغییرات ممکن است به‌صورت تحمیل اعتراضات شدید، اعتصابات گسترده یا حتی تلاش برای تغییر ساختارهای سیاسی کشور باشد که البته متاثر از تحریک‌ها و فشارهای بیرونی رخ می‌دهد. در پاره‌ای موارد، رادیکالیزم در فعالیت‌هایی با پس زمینه صنفی تا جایی پیش می‌رود که در پی اعمال محدودیت‌ها و فشارهای گسترده حکومتی، مرکز ثقل فعالیت‌های تشکیلاتی به خارج از مرزها منتقل می‌شود و کنشگران صنفی، تبدیل به کنشگران اپوزیسیونی می‌شوند. در بیشتر موارد و به‌ویژه در فعالیت‌های کارگری و صنفی، انتقال مرکز ثقل تصمیم‌گیری و سازماندهی به خارج کشور، به معنای خودکشی سیاسی، اجتماعی و راهبردی برای تشکل‌ها است.
استقلال، پاسخ‌گویی به اعضا، مشروعیت، مقبولیت و اعتماد و درک زمینه‌ای از واقعیت‌های محلی، ستون‌های بقاء و اثربخشی یک تشکل هستند. از بین رفتن این ستون‌ها یعنی فروپاشی.

در چنین شرایطی، پرهیز از رادیکالیزه‌شدن تشکل‌ها به‌ویژه در جامعه ایرانی می‌تواند به دلایل مختلفی ضروری باشد:

۱. پیشینه سرکوب‌ها:
تاریخ ایران نشان داده که هرگونه حرکت رادیکال در بین تشکل‌های کارگری یا صنفی به‌طور معمول با برخورد شدید مواجه شده است. در دوران‌های مختلف، از جمله بعد از انقلاب، اعتراضات کارگری و صنفی که رنگ و بوی رادیکال داشته‌اند، به‌سرعت سرکوب شده‌اند.

۲. عدم تحمل انتقاد شدید:
تشکل‌های کارگری و صنفی که دست به فعالیت‌های رادیکال می‌زنند، غالباً از حمایت‌های لازم و آزادی عمل برای فعالیت‌های خود برخوردار نخواهند بود. حتی مطالبات اصلاحی نیز تحت‌فشار قرار می‌گیرند، چه برسد به مطالبات رادیکال و انقلابی که ممکن است تهدیدی برای ساختار حاکمیتی تلقی شوند.

۳. حفظ اعتبار و مشروعیت اجتماعی تشکل‌ها:
یکی از مهم‌ترین دلایل پرهیز از رادیکالیزه‌شدن تشکل‌ها، حفظ اعتبار و مشروعیت اجتماعی آن‌ها است. تشکل‌های کارگری و صنفی در صورتی که به سمت مطالبات رادیکال حرکت کنند، ممکن است از نظر عمومی به‌عنوان گروه‌هایی افراطی یا مخالف با مصالح عمومی شناخته شوند. این موضوع می‌تواند بر مشروعیت آن‌ها تأثیر منفی بگذارد و در نتیجه، حمایت اجتماعی از فعالیت‌های آن‌ها کاهش یابد.

۴. محدودیت‌های اجتماعی:
بسیاری از اعضای تشکل‌ها ممکن است خواسته‌های معتدل‌تری داشته باشند و تمایلی به رادیکالیزه کردن فعالیت‌های تشکلی خود نداشته باشند. به همین دلیل، حرکت‌های رادیکال می‌توانند به انشقاق در داخل تشکل‌ها منجر شوند و انسجام و همبستگی میان اعضای تشکل را تضعیف کنند.

۵. کاهش حمایت عمومی:
حرکت به سمت رادیکالیزم می‌تواند به کاهش حمایت عمومی از تشکل‌ها و مطالبات آن‌ها منجر شود. جامعه ممکن است به‌ویژه در شرایط حساس سیاسی و اقتصادی، تشکل‌هایی را که بیش از حد رادیکال می‌شوند، غیرقابل اعتماد و خطرناک قلمداد کند و از آن‌ها فاصله بگیرد.

استراتژی‌های عملیاتی و گفتمانی پرهیز از رادیکالیزه‌شدن

برای پرهیز از رادیکالیزه‌شدن تشکل‌ها، باید از استراتژی‌ها و گفتمان‌هایی استفاده شود که تأکید بر اصلاحات تدریجی و گفتمان‌های مصالحه‌جویانه داشته باشند. در همین راستا، تشکل‌ها می‌توانند خواسته‌های خود را در چارچوب اصلاحات تدریجی و منطقی مطرح کنند، نه اینکه به‌طور یکباره به سمت تغییرات رادیکال و انقلابی حرکت کنند. این نوع گفتمان‌ها به‌راحتی می‌توانند حمایت بخش‌های مختلف جامعه و همچنین برخی نهادهای دولتی را جلب کنند. تشکل‌ها باید تلاش کنند تا از طریق گفت‌وگو با نهادهای دولتی و سایر گروه‌های اجتماعی، مطالبات خود را به‌طور مسالمت‌آمیز و سازنده مطرح کنند. این رویکرد می‌تواند به ایجاد فضای امن‌تری برای فعالیت‌های تشکلی و جلوگیری از برخوردهای تند کمک کند.

⤵️
⤴️
ضمن اینکه تشکل‌ها باید بتوانند تا حد امکان از کانال‌های قانونی برای پیگیری مطالبات خود استفاده کنند و تلاش کنند تا در چارچوب قوانین موجود به خواسته‌هایشان دست یابند. این امر می‌تواند به تقویت مشروعیت تشکل‌ها در نزد افکار عمومی و کاهش خطرهای ناشی از برخورد با سرکوب‌های امنیتی کمک کند.

🔹🔹🔹

🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران

🆔 @KSMtehran
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
💠 #صبحگاه


شورش بلبلان سحر باشد

خفته از صبح بی‌خبر باشد...

#سعدی


🔹🔹🔹

🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران

🆔 @KSMtehran
❤3
💠 #خبر_گوناگون


▪️در آستانه دور چهارم مذاکرات ایران و آمریکا، آمریکایی‌ها مواضع تندی گرفته‌اند: استیو ویتکاف، فرستاده ویژه ترامپ دیشب به سایت دست راستی «برایت‌بارت» -متعلق به استیو بنن- گفته تاسیسات غنی‌سازی ایران باید برچیده شود.
او گفته غنی‌سازی اورانیوم خط قرمز آمریکا است.
او گفته «تاسیسات غنی‌سازی آنها باید برچیده شود، نمی‌توانند سانتریفیوژ داشته باشند، باید تمام سوختی را که آنجا دارند رقیق کنند و به مکانی دوردست بفرستند، و اگر می‌خواهند یک برنامه غیرنظامی داشته باشند باید به یک برنامه غیرنظامی تبدیل شوند.»
ایران پیش از این گفته که حق غنی‌سازی را قابل مذاکره نمی‌داند.
دور چهارم مذاکرات فردا یکشنبه برگزار می‌شود.

گفته شده عراقچی قبل از سفر به عمان به ریاض خواهد رفت.

▪️تنش بین هند و پاکستان هنوز ادامه دارد. ارتش پاکستان خبر داده که هند حملات هوایی به کشورش را ادامه داده و امروز صبح هم گفته که ساعاتی قبل جواب حمله هند را داده است.
پاکستان گفته یک فرودگاه در ایالت پنجاب و یک ایستگاه نیروی هوایی در کشمیر -بخشی که تحت کنترل هند- است را زده.
هند هم گفته پهپاد‌های پاکستانی را سرنگون کرده است.
نخست‌وزیر پاکستان دستور تشکیل جلسه «مرکز فرماندهی ملی»، نهادی که یکی از وظایف آن تصمیم‌گیری درباره استفاده از تسلیحات هسته‌ای است، را صادر کرده است.

که این یک کار کمی تند بوده و جهان را کمی نگران کرده؛ از جمله وزرای امورخارجه گروه هفت و وزیر امورخارجه آمریکا که دو طرف را به آرامش دعوت کرده‌اند.

▪️پلیس لندن یک ایرانی دیگر را بازداشت کرده است. این بازداشت در ادامه بازداشت‌های هفته‌ گذشته است که توسط پلیس ضدتروریسم بریتانیا انجام می‌شود.

هفته پیش سه ایرانی دیگر هم در لندن بازداشت شده بودند و ۴ ایرانی دیگر هم شمال انگلستان بازداشت شده بودند.
بی.بی.سی ادعا کرده این افراد به ظن برنامه‌ریزی برای «یک اقدام تروریستی» علیه سفارت اسرائیل در لندن بازداشت شده‌اند.
خود پلیس هنوز چنین چیزی را تائید نکرده است.
وزیر امورخارجه کشورمان هرگونه مداخله در این زمینه رد کرده است.

#روزآروز

🔹🔹🔹

🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران

🆔 @KSMtehran
💠 #گزارش

🔺رادیکالیزم و آینده تشکل‌های صنفی و کارگری در ایران(۲)

منبع: سایت داوطلب

لینک قسمت اول:
https://t.me/KSMtehran/20719

دوگانه‌ی افراط و انفعال در تشکل‌های کارگری
در تحلیل وضعیت کنونی تشکل‌های کارگری در ایران، یکی دیگر از آسیب‌های مهمی که تشکل‌ها با آن روبه‌رو هستند، دوگانه‌ای است که به‌طور همزمان در آن دچار افراط و انفعال می‌شوند. این دوگانه، به معنای مواجهه همزمان با تحرکات افراطی و بی‌تحرکی و عدم اقدام مؤثر در زمینه‌های کلیدی است. تشکل‌های صنفی و کارگری در ایران به دلیل ویژگی‌های سیاسی، اقتصادی و اجتماعی خاص کشور، همواره در یک وضعیت بحرانی قرار دارند که در آن هم افراط و هم انفعال می‌تواند به‌طور همزمان آسیب‌زا باشد.

افراط در تشکل‌های کارگری:
خطرات و تبعات افراط به معنای اتخاذ رویکردهایی رادیکال و انقلابی در عرصه مطالبات و اعتراضات کارگری است.
در این رویکرد، مطالبات کارگری می‌تواند از شکل‌های اصلاحی و تدریجی به سمت اعتراضات شدید و انقلابی حرکت کند. در حالی که در برخی از شرایط، حرکت‌های رادیکال ممکن است برای پیشبرد مطالبات کارگران ضروری باشد، افراط در این زمینه می‌تواند به بحران‌های جدی منجر شود.
یکی از خطرات عمده‌ای که از افراط در تشکل‌های کارگری در ایران به وجود می‌آید، سرکوب‌های شدید دولتی است. تاریخ سیاسی ایران نشان داده که هرگاه اعتراضات کارگری رنگ و بوی رادیکال به خود گرفته است، به‌سرعت با برخوردهای امنیتی و سرکوب‌های گسترده مواجه شده‌اند. این سرکوب‌ها می‌توانند منجر به دستگیری، آزار و اذیت فعالان کارگری، و حتی تعطیلی موقت یا دائمی تشکل‌ها شوند.
همچنین مطالبات رادیکال ممکن است به بی‌اعتمادی عمومی نسبت به تشکل‌ها منجر شود. اعضای تشکل‌ها و حتی سایر اقشار اجتماعی ممکن است خواسته‌های رادیکال را غیرواقعی و مضر برای منافع ملی و اجتماعی تلقی کنند، و در نتیجه، از تشکل‌ها فاصله بگیرند. این بی‌اعتمادی می‌تواند به تضعیف قدرت و مشروعیت تشکل‌های کارگری منجر شود. ضمن اینکه نباید فراموش کرد که حرکت‌های افراطی ممکن است موجب شکاف‌های داخلی در تشکل‌های کارگری شوند. اعضای مختلف ممکن است در خصوص رویکردهای رادیکال اختلاف نظر پیدا کنند و این مسئله می‌تواند به تضعیف انسجام درون‌سازمانی و از دست دادن اهداف مشترک منتهی شود.

انفعال در تشکل‌های کارگری:
انفعال در تشکل‌های کارگری به معنای عدم اقدام مؤثر و فقدان تحرک در پیگیری مطالبات کارگران است. این وضعیت معمولاً به دلایل مختلف از جمله ترس از سرکوب، عدم اعتماد به توانمندی تشکل‌ها یا نبود برنامه‌ریزی مناسب ایجاد می‌شود.
یکی از تبعات عمده انفعال، عدم پیگیری مؤثر مطالبات کارگری است. در صورتی که تشکل‌ها از حرکت‌های اعتراضی و مطالبه‌گری خود دست بکشند یا تنها به فعالیت‌های نمادین بسنده کنند، مطالبات کارگران هرگز به نتایج ملموس و قابل‌قبول نخواهد رسید. این وضعیت باعث نارضایتی عمومی و کاهش اعتماد به تشکل‌ها می‌شود.
از دست دادن نقش نمایندگی یکی دیگر از تبعات انفعال است. تشکل‌های کارگری که دچار انفعال می‌شوند، ممکن است نقش نمایندگی کارگران را از دست بدهند. در صورتی که این تشکل‌ها نتوانند به‌طور مؤثر و فعال در پیگیری حقوق کارگران نقش‌آفرینی کنند، دیگران به‌ویژه در سطح مقامات دولتی ممکن است خود را تنها نمایندگان واقعی طبقه کارگر بدانند و بر تصمیمات مربوط به حقوق کارگران تاثیر بگذارند.
انفعال در تشکل‌های کارگری همچنین می‌تواند به تقویت روند دولتی‌سازی تشکل‌ها و تحت‌فشار قرار گرفتن بیشتر اعضای تشکل‌ها از سوی نهادهای دولتی منجر شود. هنگامی که تشکل‌های کارگری به دلیل عدم تحرک و بی‌تفاوتی از پیگیری مطالبات خود بازمی‌مانند، دولت می‌تواند به راحتی به مدیریت و نظارت بر این تشکل‌ها پرداخته و آن‌ها را از وظایف اصلی خود دور کند.

حکومت‌ها در چنین شرایطی به طور همزمان پروژه بی‌اعتبار کردن و کم‌اثر کردن نهادهای صنفی را نیز پیش می‌برند. یکی از ابتدایی‌ترین و متداول‌ترین استراتژی‌ها، سرکوب مستقیم است. حکومت‌ها معمولاً برای تخریب تشکل‌ها و کاهش تاثیرگذاری آن‌ها، از طریق تهدید، بازداشت اعضای فعال، یا حتی بازداشت‌های طولانی‌مدت اقدام می‌کنند. در برخی موارد، خشونت پلیس و نیروهای امنیتی علیه معترضان و اعضای تشکل‌های صنفی برای ترساندن دیگر اعضا و بی‌اثر کردن اعتراضات صنفی صورت می‌گیرد. همچنین، حکومت‌ها می‌توانند از آزارهای قضائی مانند پرونده‌سازی برای فعالان صنفی و به حاشیه راندن آن‌ها بهره ببرند.
⤵️
⤴️
خنثی‌سازی عملکرد نهادهای صنفی از درون از دیگر اقدامات حکومت‌ها برای بی‌اثر کردن فعالیت آنهاست.
یکی از روش‌ها برای این کار، تطمیع رهبران تشکل‌ها یا اعضای کلیدی از طریق ارائه امتیازات اقتصادی و یا منافع شغلی است. این نوع هم‌راستایی می‌تواند به تدریج باعث انزوای تشکل‌های واقعی و کاهش اعتبار آن‌ها در میان اعضای خود شود. در این حالت، تشکل‌ها به طور غیرمستقیم به ابزاری برای تحکیم قدرت حکومتی تبدیل می‌شوند.

در عین حال، دولت‌ها ممکن است برای تخریب اعتبار و کاهش مشروعیت نهادهای صنفی از رسانه‌ها و فضای عمومی استفاده کنند.
این استراتژی می‌تواند شامل
پخش اخبار نادرست،
اتهام‌زنی‌های نادرست،
یا برچسب زدن به تشکل‌ها به عنوان گروه‌های ضدنظام یا
واسطه‌های خارجی
باشد. در این راستا، ممکن است رهبران تشکل‌های صنفی به تجزیه‌طلبی، بی‌ثبات‌سازی کشور یا وابستگی به بیگانگان متهم شوند.
این اقدامات معمولاً به هدف انزوای اجتماعی و کاهش حمایت عمومی از تشکل‌ها انجام می‌شود.

دولت‌ها همچنین ممکن است با
ایجاد اختلالات داخلی در تشکل‌ها،
از پراکنده کردن نیروها،
اعمال فشار گسترده برای خروج آنها از منطقه یا کشور و
ضعیف کردن انسجام داخلی آن‌ها
بهره ببرند. این اختلالات می‌تواند شامل
جلب حمایت‌های مالی و لجستیکی از برخی از اعضای داخلی،
تقسیم‌ و تفرقه‌افکنی در میان اعضای کلیدی،
یا
اختلال در ارتباطات بین‌المللی و داخلی تشکل‌ها

باشد. همچنین،
محدودیت‌هایی در زمینه دسترسی به منابع مالی و حمایت‌های بین‌المللی می‌تواند فعالیت‌های تشکل‌ها را با مشکل روبه‌رو کند.

برای بی‌اعتبار کردن و تضعیف نهادهای صنفی، دولت‌ها ممکن است از برچسب‌زنی‌های امنیتی نیز استفاده کنند. در این حالت، فعالیت‌های صنفی و اعتراضی به عنوان حرکات تندرو، ضدانقلابی، یا تهدیدی برای امنیت ملی معرفی می‌شود که در سال‌های اخیر به خصوص در ارتباط با تشکل‌های صنفی معلمان این برچسب‌زنی‌ها رخ داده است. این اقدام می‌تواند تشکل‌ها را به خطر بیاندازد و حمایت عمومی از آن‌ها را کاهش دهد.

مشکلات دوگانه افراط و انفعال در فعالیت تشکیلاتی
در تشکل‌های کارگری ایران، دوگانه افراط و انفعال به‌طور همزمان در برخی موارد وجود دارد. این دو وضعیت در واقع به‌طور متفاوت و در زمان‌های مختلف در تشکل‌ها بروز پیدا می‌کنند، و هر دو به‌طور مجزا و یا ترکیبی می‌توانند آسیب‌های جدی وارد کنند. گاهی اوقات تشکل‌ها پس از مواجهه با سرکوب‌های شدید دولتی، به جای بازنگری و اتخاذ روش‌های جدید، به سمت انفعال می‌روند. این حرکت از افراط به انفعال، معمولاً به‌دلیل ترس از سرکوب مجدد و ناتوانی در مقابله با فشارهای دولتی اتفاق می‌افتد. این تغییر رویکرد نه‌تنها موجب تضعیف تشکل‌ها می‌شود، بلکه باعث کاهش انگیزه برای ادامه مبارزات کارگری خواهد شد. در برخی دیگر از مواقع، انفعال و عدم تحرک در پیگیری مطالبات، می‌تواند به واکنش‌هایی افراطی منجر شود. این واکنش‌ها در برخی مواقع، به‌ویژه در میان اقلیتی از اعضای تشکل‌ها، به‌طور ناگهانی و به‌دلیل فشارهای اقتصادی و اجتماعی شدید، به شکلی رادیکال بروز پیدا می‌کند. این نوع واکنش‌ها ممکن است نه‌تنها موفقیت‌آمیز نباشند، بلکه تشکل‌ها را در مسیر سرکوب و بحران قرار دهند.

راهکارهای ممکن برای مقابله با دوگانه افراط و انفعال
برای جلوگیری از آسیب‌های ناشی از دوگانه افراط و انفعال، تشکل‌های کارگری در ایران نیاز به تعادل میان رویکردهای صنفی و انقلابی دارند. در این روش، تشکل‌ها باید رویکردهای رادیکال و افراطی را تنها در مواقع بحرانی و ضرورت‌های خاص به‌کار بگیرند و در شرایط معمول، مطالبات خود را به‌طور معقول و اصلاحی پیگیری کنند. ایجاد یک انسجام درونی قوی می‌تواند از بروز تفرقه و پراکندگی جلوگیری کند و کمک کند تا اعضای تشکل‌ها در مواجهه با چالش‌های مختلف، هم‌راستا با یکدیگر عمل کنند. در عین حال، تشکل‌ها باید تا حد امکان در پیگیری مطالبات خود از روش‌های قانونی، مسالمت‌آمیز و سازنده استفاده کنند تا در عین حال که از حقوق کارگران دفاع می‌کنند، از برخوردهای شدید و سرکوب‌گرانه جلوگیری کنند. در این مسیر، تشکل‌ها باید رهبری آگاه و تحصیل‌کرده‌ای داشته باشند که قادر به مدیریت شرایط بحرانی و انتخاب استراتژی‌های مناسب باشد.
آموزش‌های لازم در خصوص حقوق کارگران، قوانین کار و راهکارهای قانونی می‌تواند تشکل‌ها را از افراط و انفعال نجات دهد.▪️

🔹🔹🔹

🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران

🆔 @KSMtehran