💠 #خبر

🔺مطابق اخبار واصله، نخستین حکم اخراج صادرشده از شورای انضباطی شریف، تأیید و به وزارت علوم ارسال شده‌است.

در هفته‌های اخیر، رویۀ رسیدگی دانشگاه صنعتی شریف و شورای انضباطی آن به پرونده‌های جاری و صدور احکامی که از حیث شدت و حتی گستردگی بی‌سابقه‌اند، به مسئله‌ای جدی و بحرانی در دانشگاه بدل گشته است. در ادامۀ همین رویه، مطابق اخبار، نخستین مورد این احکام با تایید در شورای تجدیدنظر دانشگاه، به وزارت علوم ارسال شده‌است. بنا بر این حکم، رضا دالمن، ورودی ۱۴۰۲ کارشناسی ارشد مهندسی کامپیوتر، به اخراج و محرومیت از تحصیل در کلیۀ دانشگاه‌ها به مدت ۴ سال محکوم گشته‌ است.
با وجود پیگیری‌های متعدد و مکرر از سوی بدنۀ دانشجویی در تمام این بازه، اعتراض جدی دانشجویان به رویۀ فعلی شوراهای انضباطی و ضمن درخواست شورای دانشگاه مبنی بر لحاظ «حداکثر رأفت اسلامی» در مرحله تجدیدنظر برای احکام صادره، حکم مورد اشاره تنها با کاهش یک سال از محرومیت موضوع بند ۲۰ مادۀ ۱۲ شیوه‌نامه از اخراج و محرومیت از تحصیل به مدت ۵ سال در حکم بدوی دانشگاه، به اخراج و محرومیت به مدت ۴ سال تغییر کرده‌است و همچنین این حکم در حالی صادر شده که پیش از صدور آن، این دانشجو حتی از سوی نهاد قضایی تبرئه شده‌است. چنین امری با ادعای برخی مسئولین دانشگاه از جمله معاون دانشجویی، در توجیه احکام فعلی به‌عنوان جایگزین اقدامات مشدّد نهادهای بیرونی در تضاد است.
با لحاظ صدور این حکم و با فرض ادامۀ این رویه از سوی دانشگاه، این برداشت ایجاد می‌شود که هیچ قصدی مبنی بر اصلاح حداقلی روند جاری کمیته‌ها از سوی دانشگاه وجود ندارد و سخن گفتن از تخفیف احکام در شورای تجدیدنظر نیز از اساس بی‌معناست.

شایان ذکر است که در روزهای اخیر نیز دست‌کم برای یک دانشجوی دیگر حکم بدوی اخراج صادر شده‌است.

#کانال_ملی_مذهبی

🔹🔹🔹

🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران

🆔 @KSMtehran

💠 #دیدگاه

از برج عاج‌نشینی نخبگان تا ایجاد علم شهروندی در دوران اینترنت

✍مقصود فراستخواه

عضو هیئت‌علمی موسسه پژوهش و برنامه‌ریزی آموزش عالی با نقد انحصارگرایی دانشگاه‌ها که علم را در برج عاج محبوس می‌کنند، تاکید کرد که با ظهور «علم شهروندی» عامه مردم به شهروندان علم‌ورز تبدیل می‌شوند.

به گزارش ایسنا، مقصود فراستخواه در نشست «اینترنت و زیست‌بوم علم در ایران؛ تأملی بر نسبت محدودیت‌های اینترنت و حیات علمی در ایران» که در مؤسسه پژوهش و برنامه‌ریزی آموزش عالی برگزار شد، با اشاره به این‌که در مقیاس کلان اجتماعی یک «مدل نقص» در فضای علمی ما سیطره دارد، گفت: مدل نقص این‌گونه است که ما خود را نخبگان و جامعه را نادان فرض کنیم و مدام برای این جامعه خالی، دستاوردهایی چون مقاله، مدرک و ثبت علمی تولید و به آن‌ها منتقل کنیم؛ گویا جامعه از خود هیچ ندارد.
وی ادامه داد: این‌گونه که ما تصور می‌کنیم، علم دارای خصیصه‌هایی خیالی و رمزآلود است. تنها ما می‌دانیم علم چیست و در برج عاج با همدیگر فقط زبان همدیگر را می‌فهمیم، اما مردم و بیرون این قلعه‌های انحصار دانشگاهی یا هر ساختار مشابه، این زبان را نمی‌دانند و ما باید به آن‌ها کمک کنیم. یعنی نخبگانی هستند که علم را به جامعه، شرکت‌ها، سازمان‌های مختلف، صنعت، نوآوری و سایر بخش‌ها منتقل می‌کنند.
این استاد جامعه‌شناسی چنین رویکردی را پدرمآبانه دانست و گفت: این وضعیت در زندگی اجتماعی اثرگذاری کافی ندارد و تأثیر اجتماعی آن کمرنگ می‌شود. در چنین شرایطی پاسخگویی اجتماعی علم کاهش می‌یابد، تا جایی که نمی‌توانیم به جامعه زبان‌بخشی علمی ارائه کنیم.
فراستخواه، دغدغه اصلی خود را میزان کاربرد زبان علمی در حل مسائل عینی جامعه نظیر رانندگی، بحران‌های اقلیمی و تعارضات خانوادگی، کاری یا سیاسی عنوان کرد و افزود: علم ِموجود گویا نوری بر زندگی مردم نمی‌تاباند.
وی این وضعیت را به دلیل داشتن «برنامه ضعیف علم» (Program of Science) دانست و گفت: راه برون‌رفت از  این وضعیت ورود به «برنامه قوی علم» از طریق توسعه حوزه عمومی است.

عضو هیئت‌علمی موسسه پژوهش و برنامه‌ریزی آموزش عالی خاطر نشان کرد: در این مسیر یکی از راه‌ها این است که علم وارد حوزه عمومی شود. متفکرانی مانند #هابرماس در این زمینه بسیار بحث کرده‌اند و نظریه حوزه عمومی از او به بعد توسعه یافته است.

در این دیدگاه، «عقل ارتباطی» جایگزین «عقل ابزاری» می‌شود؛ یعنی عقلانیت ما صرفاً یک سوژه محض معطوف به ابژه‌ها نیست، بلکه خصیصه‌ای ارتباطی دارد که از دل آن مکالمه، مفاهمه، نقد و گفتگو شکل می‌گیرد.

وی در ادامه به تشریح ۱۰ ویژگی اصلی حوزه عمومی علم پرداخت و گفت:
یکی از ویژگی‌های حوزه عمومی، دسترسی باز به اطلاعات است؛ هرجا دسترسی باز وجود داشته باشد، حوزه عمومی می‌تواند شکل بگیرد و رشد کند.
ویژگی دیگر، افقی بودن است؛ در برابر ساختارهای عمودی و سلسله‌مراتبی، حوزه عمومی به‌صورت افقی توسعه می‌یابد.

فراستخواه، سایر ویژگی‌ها را
«گفتگومحور بودن»،
حرکت به سمت «دموکراسی گفتگویی» و

«برابری» در حق دانستن، رسانه و بحث دانست.
وی در تشریح ویژگی ششم که یک اشکال معرفت‌شناختی است، افزود:
در حوزه عمومی، حقیقت امری «میان‌ذهنی» است؛ یعنی حقیقت در ذهن یک فرد نیست که یا بداند یا نداند، بلکه حقیقت در میان انسان‌ها شکل می‌گیرد و در تعامل جمعی آشکار می‌شود.

به گفته وی، یکی از ویژگی‌های حوزه عمومی علم شکل‌گیری اجتماعات تفسیری است، به این معنی که اجتماعاتی شکل می‌گیرد که در آن‌ها گفت‌وگو جریان دارد. همچنین
زبان حوزه عمومی، زبانی «باز» و غیر بسته است؛
ویژگی دیگر این حوزه «کثرت‌گرایی» است، به این معنا که ذاتاً چندصدا و متکثر است.
فراستخواه همچنین بر لزوم
استقلال حوزه عمومی علم از دو نهاد قدرت یعنی «دولت» و «بازار» تأکید کرد و افزود: علم در حوزه عمومی نباید تحت سیطره دولت به بهانه محرمانگی یا بازار به بهانه کسب سود انحصاری باشد، اگرچه هر دو نهاد می‌توانند بخشی از گفتگوی حوزه عمومی قرار بگیرند.
وی خاطرنشان کرد که حوزه عمومی می‌تواند دانشگاه، جامعه، دولت، صنعت، بازار و بوم‌زیست را در قالب یک پیچش پنج‌گانه به هم متصل کند. همچنین
ویژگی مهم دیگر این است که
حوزه عمومی، علم را به زندگی جامعه پیوند می‌زند؛
یعنی حیات آکادمیک به زندگی روزمره مردم متصل می‌شود.
فراستخواه در بخش دیگری از سخنان خود به رابطه اینترنت و حوزه عمومی پرداخت و گفت:

تمدن الگوریتمی که به جای تمدن قلمی در حال استقرار است، محیطی پویا، وسیع، شتاب‌دهنده و تقویت‌کننده ایجاد کرده که می‌تواند حوزه عمومی علم را چند قدم جلوتر ببرد. اگرچه حوزه عمومی علم با اینترنت به وجود نیامده، اما فرآیند آن با اینترنت تسهیل و تسریع شده و دسترسی، ارتباط، مشارکت و توزیع دانش را به شدت افزایش داده است.

⤵️

⤴️
وی خاطر نشان کرد: اینترنت به شکل‌گیری هویت‌های علمی کمک می‌کند؛ هویت‌هایی که می‌توانند در محله‌ها و زیست‌بوم‌های علمی شکل بگیرند و در سطح محلی و جهانی فعالیت کنند. شواهد جهانی زیادی در این زمینه وجود دارد؛ در سطح محلی، حلقه‌های علمی برای زیست‌بوم‌ها شکل می‌گیرند.
این جامعه‌شناس اظهار کرد: در حوزه عمومی، دستورگذاری نیز رخ می‌دهد؛ یعنی از دل این فضا موضوعاتی وارد دستور کار دولت‌ها می‌شود و دولت‌ها واکنش  نشان می‌دهند. اینترنت برای دانشمندان امکان کنترل بیشتر بر زندگی علمی را فراهم کرده و برای شهروندان نیز خصلت انتقادی را تقویت می‌کند، زیرا هر محتوا مورد نقد و بازنشر قرار می‌گیرد.
این پژوهشگر، یکی از دستاوردهای بسیار مهم پیوند اینترنت و حوزه عمومی را شکل‌گیری «علم شهروندی» (Citizen Science) و نه صرفاً دانش شهروندی دانست و گفت: در این الگو، شهروندان بدون نیاز به عضویت در هیئت علمی یا تحصیل در مقطع دکتری، به علم‌ورزی می‌پردازند.
وی افزود: در این بستر، عامه مردم از حالت منفعل خارج شده و به یک «عامه خلاق» تبدیل می‌شوند که در پروژه‌های علمی نظیر سنجش تشعشعات رادیواکتیو، ثبت عوارض جانبی داروها، محاسبه آلودگی محصولات تراریخته و بحران‌های اقلیمی مشارکت می‌کنند؛ فرآیندی که کاملاً دارای روش، مشاهده، فرضیه و تحلیل است.
فراستخواه به مشکلات این حوزه پرداخت و گفت: اینترنت یک ابزار بی‌مسئله نیست و امامزاده‌ای نیست که بتواند همه مشکلات ما را حل کند. هنوز دولت‌ها در اینترنت نقش تعیین‌کننده دارند و در برخی کشورها آن را مسدود می‌کنند. بازار، نفوذ عجیبی در اینترنت دارد و شرکت‌های بزرگ نیز نفوذ گسترده‌ای دارند و حریم خصوصی کاربران را تهدید می‌کنند.
وی افزود:
همچنین پوپولیسم تازه در اینترنت شکل می‌گیرد. اتاق‌های پژواک، شبه‌علم و غوغای رسانه‌ای از چالش‌های جدی هستند. در این غوغا خصیصه‌های علمی رنگ می‌بازد و در این فضا، تفکر سریع بر تفکر آهسته غلبه می‌کند.

منبع: کانال شخصی نویسنده

#حوزه_عمومی
#کثرت‌گرایی
#دموکراسی_گفتگویی
#علم_شهروندی

🔹🔹🔹

🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران

🆔 @KSMtehran

💠 #گزارش

🔺تظاهرات «سوسک»ها در دهلی

چگونه یک توهین جنبشی ایجاد می کند؟


«سوسک »نماد و نام یک جنبش اجتماعی در هند شده است. پس از آنکه یک مقام هندی جوانان بیکار را به «سوسک» تشبیه کرد، این جنبش پا گرفت.

🔹 در اواخر اردیبهشت ۱۴۰۵ در یک جلسه رسمی رئیس دیوان عالی هندوستان، جوانان بیکاری و فعال اجتماعی را به سوسک تشبیه کرد. اما این توهین‌ بی‌پاسخ نماند. در ابتدا کارزاری در فضای رسانه های مجازی تحت عنوان «#من_هم_سوسکم» شکل گرفت، کارزاری که به سرعت به توفانی در فضای مجازی و سپس در خیابانها تبدیل شد.
صفحه اینستاگرامی این حزب در کمتر از یک هفته، میلیون‌ها دنبال‌کننده به خود جذب کرد.
این استقبال گسترده به بسته شدن صفحه توییتری این گروه از سوی سازمان اطلاعات هند منجر شد. اما بسته شدن این صفحات هم منجر به خاموشی این جنبش اعتراضی نشد. در ششم ژوئن، تظاهرات خیابانی ای در اعتراض به فساد در نظام آموزش و پرورش شکل گرفت که در آن معترضان جوان با ماسک های سوسک بر چهره، در میدانی در دهلی در اعتراض به تقلب و افشای سوالات کنکور ورودی پزشکی تجمع کردند. آنان خواستار استعفای  وزیر آموزش هند بودند. 

این جنبش و اعتراضات در کشوری شکل گرفت با انبوه جمعیت جوانی که به رغم داشتن مدارک تحصیلی دانشگاهی با بیکاری گسترده‌ای دست و پنجه نرم می کنند.
جوانان بیکار، بی‌ثبات کاران و آنان که با رویای به دست آوردن شغل باید تن به کارآموزی بدون دستمزد بزنند، سیستم سیاسی هند را عامل و بوجود آورنده شرایط دشوار زندگی شان می بینند.

هر چند سوسک خواندن این جوانان توهین بود، اما این جوانان سخت جانی و حضور گسترده این حشره در همه جا و هر شرایطی را نمادی از مقاومت برای مبارزات شان کردند.

🔺جنبش «من هم سوسکم» در برنامه‌ای خواسته های خود را چنین اعلام کرد:
عدالت اجتماعی و جنسیتی،
رفع هر گونه تبعیض از جمله تبعیض برای بی ثبات کاران و سایر نیروهای کار،
اصلاحات قضایی،
حق آزادی بیان و رسانه ای،
مقابله با فسادهای ساختاری و
مقابله با طبقاتی شدن سیستم ورود به دانشگاه.


✅برگرفته از خبرهای فضای مجازی
مقاله وال استریت ژورنال

🔹🔹🔹

🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران

🆔 @KSMtehran

💠 #یادداشت

🔴 یک بحران فراموش‌شده

✍ کامبیز نوروزی



🔹در بین همه بحران‌های موجود، از بحران افزایش جرائم آسیب‌ها کمتر گفته می‌شود. نرخ تورم به شکل بی‌سابقه‌ای به‌سرعت در حال افزایش است، قدرت خرید مردم به‌شدت کاهش یافته است، قیمت مواد غذایی به اندازه‌ای بالا رفته که توان تأمین خوراک کافی برای اقشار زیادی از مردم را گرفته است، دارو کم و گران شده است، هزینه‌های درمان به اعداد غیرقابل تصور رسیده‌اند.

🔹به نظر نمی‌رسد این مشکلات به‌سرعت قابل حل باشند. مثلا فقط بازسازی صنایع فولادی و پتروشیمی‌ها که نقش مهمی در اقتصاد کشور دارند، به چند سال زمان نیاز دارد. ایجاد فرصت‌های شغلی جدید یا جلوگیری از افزایش تورم و اقدامات برای کاهش آن کاری سخت و زمان‌بر است. احتمالا ما باید فعلا صبور باشیم و برای مدتی نه چندان کوتاه با همین بحران‌ها زندگی کنیم. اما قسمت مهمی از آثار بحران‌های فراگیر را نمی‌توان برعهده زمان گذاشت و بر آنها چشم پوشید.

🔹داده‌های علوم جرم‌شناسی و جامعه‌شناسی کیفری نشان می‌دهد که این وضعیت، زمین بسیار حاصلخیزی است برای رشد علف‌های هرزی به نام جرم و آسیب‌های اجتماعی.

🔹احتمال افزایش جرائم علیه اموال مانند سرقت، کلاهبرداری، خیانت در امانت و جرائم علیه تمامیت جسمی مانند نزاع و قتل بسیار زیاد است. صرفا اقدامات پلیسی و قضائی قادر به جلوگیری از افزایش این جرائم نیستند. کمااینکه با وجود تشدید مجازات‌ها و اقدامات پلیسی از سال ۱۳۸۵ تا ۱۴۰۲ آمار سرقت در کشور ۶۰۰ درصد افزایش داشته است. در طول همین دوره جمعیت کشور ۲۱ درصد بیشتر شده است. به بیان دیگر رشد آمار انواع سرقت‌ها، نزدیک ۳۰ برابر رشد جمعیت بوده است. این میزان رشد رابطه‌ای معنی‌دار با نرخ تورم و بیکاری داشته است.

توسعه جرم از موانع مهم برهم‌خوردن نظم اجتماعی و حقوقی است. برای پیشگیری از رشد و توسعه جرم‌زایی و آسیب‌زایی این وضعیت بحرانی نمی‌توان منتظر حل همه مشکلات بود، بلکه باید هرچه زودتر برنامه‌ها و اقدامات اورژانسی تدارک دیده شود تا بتوان به مهار و کاهش جرائم و آسیب‌ها پرداخت. برای این مهم حداقل چند اقدام فوری باید انجام شود:

1⃣ مبارزه با فساد سیاسی و اقتصادی در ساختار دولت و پیشگیری از سوءاستفاده از قدرت.

2⃣ دعوت گسترده از جامعه‌شناسان، روان‌شناسان، روان‌پزشکان، حقوق‌دانان و جرم‌شناسان مستقل برای تدوین سیاست‌های مناسب برای مقابله با جرائم و آسیب‌ها در شرایط بحرانی.

3⃣ اصلاح گسترده صداوسیما به منظور ایجاد توان رسانه‌ای برای جلب اقشار و گروه‌های اجتماعی مختلف ملت برای ایجاد انسجام اجتماعی.

4⃣ اختصاص بودجه خاص برای تأمین نیازهای اقتصادی اقشار پایین‌دستی که بیشتر در معرض انتخاب رفتارهای مجرمانه ممکن است باشند. یارانه و کالابرگ قادر به تأمین این نیازها نیستند.

5⃣ تقویت نیروی انتظامی و قضائی برای مقابله با جرم.


غفلت و تأخیر برای تمهید راه‌های اورژانسی مقابله با جرم و آسیب‌های اجتماعی آفاتی است که باغ را می‌خشکاند.

🔺متن کامل👇

https://www.sharghdaily.com/fa/tiny/news-1108824


🔹🔹🔹

🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران

🆔 @KSMtehran

💠 #گزارش


🔴 وحشت در خیابان‌های هرات

زنان افغانستانی از انزوای خود به دلیل قوانین سخت‌گیرانه گزارش می‌دهند‌

✍️ مهسا مژدهی


🔹 زنان از ترس و وحشت خانه‌نشین شده‌اند. این حرف را زنی ۲۲ ساله و معلم در هرات می‌زند که حالا برای رفتن به مکتب پا سست می‌کند و می‌گوید هربار هنگام خروج از خانه، می‌ترسد که نتواند دوباره به آنجا برگردد. موج جدید قوانین سخت‌گیرانه طالبان، پیاده‌روهای هرات و کابل را از حضور زنان خالی کرده و به تعبیر شهروندان، سایه‌ای از وحشت را بر فضای شهری گسترانده است. بازداشت‌های خشونت‌آمیز خیابانی به بهانه عدم پوشش کامل صورت (برقع)، زنان را میان دو راهی بقا یا حضور اجتماعی قرار داده است. این استراتژی حذف سیستماتیک، زنان افغانستانی را به سمتی سوق داده تا خانه‌نشینی و انزوای اجباری در کنج خانه‌ها را انتخاب کنند.

🔹روز جمعه ۱۵ خرداد اطلاعیه‌ای دربرخی از رسانه‌های افغانستانی مستقر در خارج از این کشور منتشر شد که بر اساس آن نهاد امر به معروف در هرات اعلام کرده بود از این پس زنانی که حجاب را رعایت نمی‌کنند، بازداشت شده و به زندان منتقل می‌شوند و هیچ‌کس حق گلایه و شکایت ندارد. ویدیوهای منتشر شده در شبکه‌های اجتماعی نشان از آن دارند که ماموران، از روز ۱۶ خرداد دستور را اجرایی کرده و به بازداشت بعضا خشونت‌آمیز زنان در خیابان‌های هرات دست زده‌اند. در ابلاغیه طالبان به زنی که عطر بزند هم اتهاماتی وارد و هشدار داده شده که اگر زنان کارمند خود را به طور کامل(به همراه صورتشان) نپوشند، از کار تعلیق خواهند شد. این حکم شامل خانواده آنها هم می‌شود و مردان خانواده که مشاغل دولتی دارند از کار اخراج می‌شوند.

🔹سمیه زن ۲۲ ساله افغانستانی که معلم دانش‌آموزان دختر کلاس سوم تا ششم دبستان است؛ در مصاحبه با شرق، از ترس و وحشت حاکم بر هرات حرف زده و می‌گوید: از روز شنبه ۱۶ خرداد، تعداد زیادی از زن‌ها، حتی آنهایی که چادری بر سر داشتند و چهره‌هایشان پنهان بود در این شهر بازداشت شده‌اند. به گفته او تعداد بازداشتی‌ها در روزهای اخیر بیش از ۲۰۰ نفر تخمین زده می‌شود

🔹 او در مورد سرنوشت زنانی که اغلب با خشونت دستگیر شده‌اند می‌گوید: اگر آنها موقع بازداشت آرام باشند؛ به حوزه (کلانتری) منتقل می‌شوند و آنجا از برادران و پدرشان می‌خواهند تا تعهدنامه‌ای را امضا کنند که بر اساس آن زنها دیگر هرگز با چنین حجابی از خانه بیرون نیایند. اوضاع برای زنانی که زمان دستگیری مقاومتی از خود نشان داده‌اند بدتر است و آنها به زندان منتقل می‌شوند. به گفته سمیه، برخورد با زنان و خانواده‌های آنها در حوزه‌ها به شدت تحقیرآمیز و سرشار از توهین بوده است.

🔹 طیبه، زن ۲۷ ساله‌ای که نویسنده است؛ به روزنامه شرق می‌گوید خیابان‌های کابل از زنان خالی شده است و همه وحشت‌زده‌اند. به گفته طیبه، تصمیمات در مورد مسائل زنان هر چند ابتدا در یک شهر مطرح می‌شود؛ اما در ادامه شهرهای دیگر را هم در برمی‌گیرد و طبق اطلاعاتی که زنان برای یکدیگر در شبکه‌های اجتماعی ارسال می‌کنند، بازداشت آنها به دلیل نپوشاندن صورت‌هایشان از روز شنبه آینده در کابل هم کلید خواهد خورد.

🔹 طیبه می‌گوید اخیرا خواهرم به دلیل اینکه مشکل تنفسی دارد، قادر به پوشاندن صورتش نبوده و پس از بازداشت، از شغل خود بیکار شده و همسرش هم شغل دولتی خود را از دست داده است. به گفته این نویسنده، گروهی از بازداشت‌شدگان اخیر به دلیل مشخص شدن بخشی از دست یا پاهایشان از در هنگام راه رفتن، در حالی که صورت‌ها و موهایشان کاملا پوشیده بوده، به بازداشتگاه منتقل شده‌اند.

🔹از روز جمعه ۱۵ خرداد، موجی از اعتراض علیه برخورد با زنان در هرات شبکه‌های اجتماعی به ویژه ایکس را در برگرفته است. بر اساس آماری که آکادمی دیتوم در اختیار روزنامه شرق قرار داده یکی از پربازدیدترین پست‌ها در ایکس یا همان توییتر سابق مربوط به کاربری است که حال و هوای این روزهای زنان هراتی را روایت می‌کند و نوشته: پدرم می‌گوید اگر بردنت به خانه من برنگرد و برادرم تایید می‌کند و مادرم سکوت.

🔹 پست دیگر، ادعای درخواست پول از خانواده‌های زنان بازداشت شده را مطرح کرده است. طبق این ادعا که از قول زنی پزشک در هرات نقل شده، طالبان برای آزادی زنانی که بازداشت کرده‌اند، ۱۳ هزار افغانی درخواست داشته‌اند و یک وکیل (ریش‌سفید محلی) باید ضمانت آنها را برعهده بگیرد. این ادعایی است که طیبه، یکی از زنانی که با روزنامه شرق مصاحبه داشته هم آن را مطرح کرده است.

🔺 متن کامل👇

https://www.sharghdaily.com/fa/tiny/news-1108826

🔹🔹🔹

🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران

🆔 @KSMtehran

💢 دانش‌آموزان معترض و اتهام متأثر بودن از مافیای کنکور!
✍ محمد داوری
از آقای خسروپناه بعید بود چنین واکنشی را نشان بدهد و اعتراض دانش‌آموزان را به مافیای کنکور نسبت دهد! ایشان که از معدود اعضای صاحب اندیشه‌ی شورای عالی انقلاب فرهنگی هستند انتظار می‌رفت واکنش مدنی‌تر و اخلاقی‌تر و مسئولانه‌تری داشته باشند و مانند پدری مهربان و معلمی دلسوز با دانش‌آموزان همدلی کنند و جرئت و جسارت آنها در کنش اعتراضی را تحسین کنند و پاسخ و راهکار منطقی ارائه نمایند.
نکته دیگر اینکه اگر ایشان به وجود مافیای کنکور باور دارند که یک واقعیت انکارناپذیر است،چرا برای حذف این مافیا اقدامی نمی‌کنند؟! مگر نهاد بالاتری از شورای عالی انقلاب فرهنگی هم مرتبط با این موضوع وجود دارد؟!
همین الآن ایشان می‌تواند در این شورا مصوبه‌ای را به تصویب برساند برای حذف مافیای کنکور. مافیایی که بلای جان کودکان و نوجوانان این سرزمین شده است و بدتر از آن بلای جان نظام آموزشی کشور شده است.
شورای عالی انقلاب فرهنگی و شورای عالی آموزش و پرورش اگر خود گرفتار مافیای کنکور نیستند و اگر خود بخشی از مافیای کنکور نیستند در عمل اثبات کنند که مخالف این مافیا هستند.
به‌جای محکوم کردن و متهم کردن دانش‌آموزان مظلوم تدابیر راه‌گشاه اندیشیده شود.
نمی‌دانیم این چه سنتی است که هرکس در این کشور اعتراض می‌کند بلافاصله یا منافق یا فتنه‌گر یا اغتشاش‌گر یا جاسوس یا مافیا لقب می‌گیرد!

💠 #صبحگاه


شب است
و هم‌زمان دارند
بغداد، دمشق
و من را می‌زنند

می‌نشینم روی مبل
دکمه را فشار می‌دهم
که شکنجه‌گرم را روشن کنم

اخبار چیزی از من نمی‌گوید
اخبار، اخبار را می‌گوید
که خبرها را پنهان کند

شب است
و مورچه‌ها دارند
اندوه زمین را جابه‌جا می‌کنند

شب است
و چهره‌ام بیشتر به جنگ رفته است
تا به مادرم

شب است
و چشم‌هام
چون چاه‌های خرمشهر به خون می‌رسد

شب است
و آنکه تاریکی را با هزار میخ
به آسمان کوبیده
انتقام چه چیز را از ما می‌گیرد؟

سربازی دستش گلوله خورده
سربازی سینه‌اش
من اما
گلوله از پوستم گذشته
خورده است به گوشه‌ی خیالم
برای همین است
که در تمام شعرهام خون جاری‌ست

شب است
و ابرها دارند
ماه را در آسمان خاک می‌کنند

خاطراتی هستند
که دیگر رهایم نمی‌کنند

خاطراتی هستند
که خود را با میخ به جمجمه‌ام کوبیده‌اند

دوستانم
خود را زمین گذاشته بودند
تا تفنگ‌هاشان را بردارند
دوستانم رفته بودند
آن‌سوی مرزها بمیرند

بچه‌ها
به بندناف‌هایشان چنگ می‌زدند
تا به دنیا نیایند

ما رو به آسمان دعا می‌کردیم
و از آسمان بمب می‌بارید

برادرم می‌گفت:
بیا غروب کنیم!
ندیده‌ای که خورشید
هر صبح بیرون می‌آید
پشیمان می‌شود و بازمی‌گردد

زیبایی‌ها فرو ریخته
و از زنان
چیزی جز مرد نمانده است

ما با مردها ازدواج می‌کنیم
و بچه‌هامان را
از زخم دست‌هامان به دنیا می‌آوریم

برادرم می‌گفت
با کدام امید
به ساعت‌هایمان نگاه می‌کنیم
وقتی زمان برای مرگ کار می‌کند

ما
در خیابان‌ها سرگردانیم
در سفارت‌ها سرگردانیم
در مرزها سرگردانیم

ما
چون تکه‌های چوب بر دریا سرگردانیم
و حتی نمی‌توانیم غرق شویم

#گروس_عبدالملکیان


🔹🔹🔹

🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران

🆔 @KSMtehran

💠 #گزارش

🔺گزارش دنیای اقتصاد از افزایش هفتگی قیمت‌ها!
🔺تغییرات مخارج سبد معیشتی در یک هفته نسبت به هفته قبل

این تغییرات هفتگی در شرایطی است که اکثر کشورها تورم را کنترل کرده‌اند و درحال حاضر تورم برای بسیاری از کشورها یک بحران نیست. اما ما به جایی رسیدیم که قیمت ها هفتگی افزایش پیدا می کند.
تیم تحلیل داده دنیای اقتصاد سبدی را طراحی کرده‌اند که فقط از اقلام خوراکی تشکیل شده و این سبد حالا مهمترینش این هست که هزینه سرانه هفتگی و هزینه سرانه ماهانه به ازای بعد خانوار و هزینه ماهانه خانوار را مورد بررسی قرار داده و محاسبه کرده است.

بررسی شامل اقلام پروتئینی، کربوهیدرات، لبنیات، میوه و سبزیجات می‌شود. به‌عنوان مثال برای ۲۳ اردیبهشت که اولین بار این محاسبه انجام شده هزینه هفتگی سرانه ۲,۶۰۰,۰۰۰ تومان بوده؛ هزینه ماهانه سرانه ۱۱ میلیون تومان بوده حالا اگر این را در بعد خانوار درنظر بگیریم، در یک ماه می شود ۳۷ میلیون تومان.
آخرین بررسی تا ۲۰ خرداد است که هزینه هفتگی سرانه ۳ میلیون تومان که در ماه می شود ۱۲ میلیون و هشتصد هزار تومان. در بعد خانوار، برای یک خانوار ۳.۱ نفره در ماه می‌شود حدود ۴۲,۳۰۰,۰۰۰ تومان.

تغییرات به‌چه ترتیب بوده:
در ۲۰ خرداد اگر نسبت به هفته قبل بررسی شود، ۶.۴ درصد هزینه این سبد افزایش پیدا کرده یعنی حد فاصل ۱۳ تا ۲۰ خرداد نسبت به ۶ تا ۱۳خرداد ۶ درصد هزینه این سبد افزایش پیدا کرده است. حالا اگر این نرخ هفتگی را به‌صورت ماهانه درنظر بگیریم، می‌شود ۳۰ درصد. داشتن ماهی ۳۰ درصد تورم خیلی بالاست. تورم هشت تا نه درصد اردیبهشت الان اگر این نرخ هفتگی ادامه پیدا کند در ماه می شود ۳۰ درصد.

کدام بخش ها سهم بیشتری داشته‌اند؟

در هزینه‌های این سبد بخش
پروتئین بیشترین سهم را (۳۷ درصد) داشته است.
بعد از آن لبنیات (۲۳ درصد)
کربوهیدرات ( ۱۸درصد)
میوه و سبزیجات ( ۱۷ درصد)
روغن (۴.۳ درصد)

در دولت الان بحث این هست که مبلغ کالابرگ را افزایش بدهند اما آن چیزی که به‌صورت ریشه‌ای مشکلات را حل می کند، کنترل تورم است که ما فعلا در سیاست های اقتصادی کشور تلاشی برای کنترل تورم نمی‌بینیم و فراتر از آن به هر حال سیاست های بین المللی است.
برای حل این بحران باید بتوانیم مشکلات را حل کنیم به‌نحوی که تورم کاهش پیدا کند تا دیگر اصلا محتاج این نباشیم که کالابرگ بدهیم، یارانه بدهیم. درصورت کنترل تورم، مردم خودشان می‌توانند به زندگی خود سر و سامانی بدهند و اصلا نیازمند کمک دولت نباشند.

#دنیای_اقتصاد

🔹🔹🔹

🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران

🆔 @KSMtehran

💠 #نگاه_کارشناس

تربیت سیاسی در مدارس ایران (۱)

✍مهران صولتی

اجازه بدید که بحث را با معرفی کتاب «زندگی به مثابه سیاست» از اندیشمند ایرانی آصف بیات آغاز کنیم. آصف بیات در این کتاب سه ویژگی را به عنوان الزامات تلقی زندگی به مثابه سیاست معرفی می کند. به عبارت دیگر آصف بیات معتقد است که ما برای اینکه کنش های سیاسی داشته باشیم لازم است که این سه شرط را رعایت بکنیم:
اولی شاد بودن است. به عبارت دیگر در زمینه و زمانه ای که غم و اندوه بر جان آدمی آوار می شود از دید آصف بیات نفس شاد بودن و شاد زیستن و دیگران رو شاد کردن می تواند یک کنش سیاسی باشد.
دوم عبارت از مسئولیت پذیری است. یعنی به عبارت دیگر ما به عنوان شهروندانی که قرار است زندگی را به مثابه سیاست تلقی بکنیم لازم است که در قبال جامعه خودمان و دیگران مسئول باشیم، متعهد باشیم و تکالیفی را نسبت به آن ها رعایت بکنیم و انجام بدهیم.

نکته سوم عبارت از نگاه سیاسی است.
چیزی که آصف بیات به عنوان نگاه سیاسی در نظر می گیرد فارغ و خارج از جناح بندی‌های سیاسی، ناظر به این هست که انسان باید به چیزی به نام خیر عمومی متعهد باشد. این خیر عمومی عبارت است از بهزیستی و سعادتمندی آدمیان دیگر.
بنابراین همین که ما به عنوان یک شهروند خودمان را در قبال تحقق خیر عمومی و بهزیستی سایر انسان ها متعهد بدانیم، طبیعتا واجد یک نگاه سیاسی هستیم.

با این مقدمه من مایلم که یک تفکیک و تمایزی قائل شوم میان دو دسته از نظام ها و بعد درون این دو دسته از نظام‌ها بیان کنم که تربیت سیاسی اصلا واجد چه معنایی خواهد بود. این دو نظام عبارت است از
نظام‌های ایدئولوژیک
و
نظام های دموکراتیک.
من از نظام های ایدئولوژیک آغاز می کنم و چند فاکتور برای آن‌ها بیان می کنم که این نظام ها به دنبال تحقق آن ها هستند. در نظام‌های ایدئولوژیک:
فاکتور اول عبارت از اولویت آموزش شبه علم بر علم در مدارس است. ما شبه علم را چه‌چیز تلقی می کنیم. اگر علم را عبارت از مجموعه‌ای از گزاره‌ها و فکت‌های مستند تلقی کنیم که این ها به تعبیر کارل پوپر «ابطال پذیر» هستند، یعنی قابل رد و اثبات هستند، شبه‌علم در نقطه مقابل آن قرار می‌گیرد. به عبارت دیگر نظام های ایدئولوژیک بیش از آنکه خود را در قبال ترویج علم متعهد بدانند، خود را در قبال ترویج شبه علم متعهد می‌دانند.
شبه علم عبارت از آموزه هایی است که این ها قابل رد و اثبات نیستند و به عبارت دیگر از بیان پوپر ابطال ناپذیر هستند؛ آموزه هایی که بیش از آنکه مستند باشند، به افرادی و به مراجعی نسبت داده می شوند و چون از زبان آنها بیان می شود انتظار می‌رود که مخاطبان هم بپذیرند. به نظر می رسد نظام های ایدئولوژیک از نوع مذهبی یا غیر مذهبی، بیشتر به دنبال اولویت بخشیدن به آموزش شبه علم نسبت به علم در مدارس هستند.
به نظر می رسد که در نظام‌های ایدئولوژیکی از جنس نظام سیاسی ما که به هرحال سیطره خودش را بر آموزش و پرورش هم افکنده، بیشتر به دنبال این هستند که آن کتاب‌هایی که در میانه هم هست را کاملا ایدئولوژیک کنند.

فاکتور دوم عبارت از درج ایدئولوژی در کتاب های درسی است. اگر کتاب ها را سه دسته کنیم، یک بخش از آن‌ها کتاب های مثل ریاضی، فیزیک، شیمی و زیست شناسی هستند که تقریبا می شود گفت که علمی و غیر ایدئولوژیک هستند و بخش دیگری از کتاب ها که کاملا ایدئولوژیک هستند مثل معارف اسلامی، الهیات و پرورشی. در این بین درس هایی قرار می گیرند که تقریبا نیمه علمی، نیمه ایدئولوژیک هستند؛ کتاب‌هایی مانند اقتصاد یا جامعه شناسی.
اگر شما به کتاب های مقطع دوم متوسطه به ویژه مثلا جامعه شناسی نظر بکنید یا تاریخ، مشاهده می کنید که این ها کاملا آغشته به مفاهیم ایدئولوژیک هستند و به هر حال نظام سیاسی سعی کرده که ایدئولوژی مورد قبول خودش را در کتاب های درسی بگنجاند.

مورد سوم عبارت از هدف گذاری و سیاست گذاری هست که به دنبال تربیت نیروی وفادار به نظام سیاسی است.
یعنی یکی از کارکردهای آموزش و پرورش در نظام های ایدئولوژیک و شاید یکی از مهمترین کارکردهای آن عبارت از این است که دانش آموزانی را تربیت کند که در درجه اول وفادار به آرمان‌های نظام سیاسی باشند و حاضر باشند که برای آن نظام سیاسی فداکاری کنند.

و مورد چهارم عبارت از حفظ ساختار عمودی و سلسله مراتبی در کتاب های آموزشی است. یعنی به عبارت دیگر سعی می‌شود این چنین تبلیغ شود که در جامعه و در نظام سیاسی ما باید قائل به یک سلسله مراتب و یک ساختار عمودی باشیم که تصمیمات از بالا به پایین منتقل می‌شود و طبیعتا کسانی که در بالاتر هستند شأن فرماندهی دارند و کسانی که در سطوح پایین تر هستند شأن فرمانبری.

ادامه دارد...

#مهران_صولتی

🔹🔹🔹

🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران

🆔 @KSMtehran

💠 #تقویم

پنجشنبه بیست‌و‌یکم خرداد ۱۴۰۵

📌امروز در تقویم؛

‌▪️مصادف است با شانزدهمین سالگرد درگذشت #هدی_صابر روزنامه‌نگار، پژوهشگر و فعال ملی‌ مذهبی در زندان اوین.

او در اعتراض به مرگ #هاله_سحابی فرزند #عزت‌الله_سحابی، لیدر جریان ملی‌مذهبی، در زندان، ۹ روز در اعتصاب غذا بود و سرانجام در اثر نارسایی قلبی درگذشت.

صابر، از جمله گردانندگان اصلی مجله #ایران_‌فردا در دهه ۷۰ بود و چندسالی با موسسه عالی پژوهش سازمان تامین‌اجتماعی، همکاری پژوهشی داشت. گزارش‌های تحقیقی او از وضع فلاکت‌بار زندگی در  سیستان‌وبلوچستان و نیز مسجدسلیمان، از فصل‌های به‌یادماندنی تاریخ مجله ایران‌فردا است.
او پس‌از انقلاب سه‌بار در سال‌های ۱۳۷۹، ۱۳۸۳ و ۱۳۸۸ برای ماه‌های متمادی بازداشت شده بود و سال ۱۳۸۹ برای گذراندن یک محکومیت هشت‌ساله برجامانده از سال ۱۳۸۲ به زندان رفته بود  که در اعتصاب  غذا جان باخت.

▪️مصادف است با هشتادوسومین سال‌گرد تولد #فریدون_شهبازیان از شناخته‌شده‌ترین آهنگ‌سازان ایرانی که در دی‌ماه سال قبل درگذشت.
او که سابقه همکاری با خوانندگانی چون عارف (آلبوم قصه شهر سکوت) و محمدرضاشجریان (آلبوم رباعیات خیام) و سیمین غانم (آلبوم گل‌گلدون من) را داراست، سال‌ها مدیر مرکز موسیقی صدا و سیمای جمهوری‌اسلامی بود و نسلی از خوانندگان جدید پاپ مثل خشایار اعتمادی، قاسم افشار و علیرضا عصار در دهه ۷۰ با کوشش او در همین مرکز به جامعه هنری معرفی شدند.

▪️مصادف است با دهمین سال‌مرگ #حبیب_محبیان، خواننده مشهور پاپ ایران که در دهه ۵۰ با آلبوم مرد تنهای شب شناخته شد.
او که سال ۱۳۶۰ از ایران به آمریکا رفته بود، در اواخر دهه ۸۰ با پیگیری نزدیکان احمدی‌نژاد به ایران بازگشت ولی هرگز به او اجازه برگزاری کنسرت و انتشار آلبوم داده نشد و حتی یک بار در جاده ماسوله در حال تولید یک ویديوکلیپ برای مدت‌کوتاهی بازداشت شد.

#روزآروز

🔹🔹🔹

🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران

🆔 @KSMtehran