💠 #یاد


#میرزاده_عشقی (سیدمحمدرضا کردستانی)
(۲۰ آذر ۱۲۷۳ #همدان - ۱۲ تیر ۱۳۰۳ #تهران)
شاعر، روزنامه‌نگار، نویسنده، نمایشنامه‌نویس و مدیر نشریه قرن بیستم.
وی از جمله مهم‌ترین شاعران عصر مشروطه به‌شمار می‌رود که از عناصر هویت ملی در جهت ایجاد انگیزه و آگاهی در توده مردم بهره گرفت. او را «خالق اولین اپرای ایرانی» می‌دانند.
#داستان_بیچاره_زاده، #کفن_سیاه_رستاخیز #سلاطین_ایران و #بچه_گدا_و_دکترنیکوکار از جمله آثار اوست.



پ‌ن: استناد به سنگ‌مزار در ابن‌بابویه شهرری

#درگذشت
#میرزاده_عشقی
#انقلاب_مشروطه

🔹🔹🔹

🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران

🆔 @KSMtehran

💠 #تقویم

جمعه دوازدهم تیرماه ۱۴۰۵
سوم جولای ۲۰۲۶

قتل میرزاده عشقی؛ خاموش کردن شاعری علیه استبداد
۱۲ تیر ۱۳۰۳، محمدرضا کردستانی، مشهور به میرزاده عشقی، شاعر، روزنامه‌نگار، نمایشنامه‌نویس و از صداهای تند و معترض آغاز دوره پهلوی، در تهران به دست دو مهاجم مسلح ترور شد. او تنها سی سال داشت، اما در همان عمر کوتاه، با شعر، نمایشنامه و روزنامه‌نگاری سیاسی، به یکی از چهره‌های بی‌پروا و خطرناک برای قدرت حاکم تبدیل شده بود.
میرزاده عشقی در روزنامه «قرن بیستم» با زبانی تند به نقد استبداد، فساد، قراردادهای استعماری و قدرت‌گیری رضاخان می‌پرداخت. نوشته‌ها و شعرهای او آمیخته‌ای از آزادی‌خواهی، میهن‌دوستی، خشم اجتماعی و اعتراض به خاموش شدن آرمان‌های مشروطه بود. در دورانی که رضاخان با تکیه بر ارتش، نظمیه و سرکوب سیاسی پایه‌های قدرت خود را استوار می‌کرد، صدای عشقی یادآور سنتی بود که از مشروطه می‌آمد:
سنت روزنامه‌نگاری معترض، شعر سیاسی و دفاع از آزادی.
قتل میرزاده عشقی فقط حذف یک شاعر نبود؛ نشانه‌ای از آغاز دوره‌ای بود که در آن قلم مستقل، روزنامه آزاد و صدای مخالف تحمل نمی‌شد. در همان روز، توقیف روزنامه «سیاست» نیز نشانه دیگری از فشار بر مطبوعات و بستن راه بیان مخالف بود. عشقی در خانه خود هدف گلوله قرار گرفت، اما نامش در تاریخ ادبیات و سیاست ایران به‌عنوان یکی از قربانیان سرکوب آزادی بیان باقی ماند. ۱۲ تیر ۱۳۰۳ یادآور این حقیقت است که استبداد، پیش از آن‌که نهادها را کاملاً تسخیر کند، اغلب از خاموش کردن زبان‌های سرکش آغاز می‌کند.

استقلال الجزایر؛ به‌رسمیت شناخته شدن پیروزی یک جنگ رهایی‌بخش
۳ جولای ۱۹۶۲، پس از همه‌پرسی استقلال، فرانسه استقلال الجزایر را به رسمیت شناخت. مردم الجزایر دو روز پیش‌تر، در اول جولای، با رأیی تقریباً یکپارچه به استقلال رأی داده بودند و بدین ترتیب، پس از بیش از یک قرن استعمار فرانسه و نزدیک به هشت سال جنگ خونین آزادی‌بخش، راه برای تولد کشور مستقل الجزایر گشوده شد.
جنگ الجزایر یکی از سخت‌ترین و خشن‌ترین مبارزات ضد استعماری قرن بیستم بود. شکنجه، اعدام، بازداشت‌های گسترده، سرکوب روستاها، ترور، تبعید و جنگ روانی بخشی از پاسخ استعمار فرانسه به مردمی بود که حق تعیین سرنوشت خود را مطالبه می‌کردند. جبهه آزادی‌بخش ملی الجزایر، با همه پیچیدگی‌ها و تناقض‌هایش، توانست مسئله استقلال را به مرکز سیاست فرانسه و جهان بکشاند.
۳ جولای ۱۹۶۲ روزی است که فرانسه ناگزیر شد پایان سلطه خود را بر الجزایر بپذیرد. الجزایری‌ها چند روز بعد، ۵ جولای را به‌عنوان روز استقلال برگزیدند؛ روزی نمادین که با تاریخ ورود نیروهای فرانسوی به الجزایر در ۱۸۳۰ پیوند داشت. استقلال الجزایر نه هدیه استعمار، بلکه نتیجه مبارزه‌ای طولانی، پرهزینه و خونین بود؛ مبارزه‌ای که به یکی از الهام‌بخش‌ترین فصل‌های تاریخ رهایی‌بخشی در آفریقا و جهان عرب بدل شد.

پرواز ۶۵۵ ایران‌ایر؛ کشتار مسافران بر فراز خلیج فارس
۱۲ تیر ۱۳۶۷، برابر با ۳ جولای ۱۹۸۸، هواپیمای مسافربری ایرباس ایران‌ایر، پرواز شماره ۶۵۵، در مسیر بندرعباس به دوبی، بر فراز خلیج فارس با موشک‌های ناو جنگی آمریکایی یو‌اس‌اس وینسنس سرنگون شد. همه ۲۹۰ سرنشین هواپیما، از جمله ده‌ها کودک، جان باختند.
این فاجعه یکی از دردناک‌ترین رویدادهای سال‌های پایانی جنگ ایران و عراق و از مهم‌ترین موارد کشتار غیرنظامیان در تاریخ معاصر منطقه است.
دولت آمریکا مدعی شد که خدمه ناو، هواپیمای مسافربری را با جنگنده نظامی اشتباه گرفته‌اند. اما از همان زمان، این روایت با اعتراض گسترده در ایران و انتقادهای بین‌المللی روبه‌رو شد. هواپیما در مسیر پرواز تجاری خود حرکت می‌کرد و حامل مسافران عادی بود؛ مردان، زنان و کودکانی که هیچ نقشی در جنگ، سیاست و رویارویی نظامی نداشتند. مرگ آنان نشان داد که حضور نظامی قدرت‌های بزرگ در منطقه چگونه می‌تواند زندگی غیرنظامیان را در یک لحظه به هدف ماشین جنگ تبدیل کند.
پرواز ۶۵۵ ایران‌ایر فقط یک «حادثه» نبود. این واقعه در بستر جنگی رخ داد که خلیج فارس را نظامی کرده بود و در آن، قدرت‌های جهانی به‌طور مستقیم و غیرمستقیم در سرنوشت مردم ایران، عراق و منطقه دخالت داشتند. فاجعه ۱۲ تیر ۱۳۶۷ هنوز در حافظه ایرانیان به‌عنوان زخمی باز باقی مانده است؛ زخمی از بی‌عدالتی، بی‌پاسخ‌ماندن مسئولیت و نادیده گرفته شدن جان انسان‌های بی‌دفاع در معادلات قدرت.

#اخبار_روز

🔹🔹🔹

🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران

🆔 @KSMtehran

💠 #بیانیه

▪️اعتراض سنديکای شرکت واحد به صدور حکم زندان برای رضا مسلمی

سندیکای کارگران شرکت واحد اتوبوسرانی تهران و حومه صدور حکم زندان برای رضا مسلمی، معلم و فعال صنفی، که توسط شعبهٔ دوم دادگاه انقلاب استان همدان در تاریخ ۹ تیر ۱۴۰۵ صادر شده است، را قویاً محکوم می‌کند.

بر اساس حکم ابلاغ‌شده به وکیل ایشان، آقای مسلمی به اتهام «اجتماع و تبانی علیه امنیت کشور» به سه سال و شش ماه و یک روز حبس و به اتهام «تبلیغ علیه نظام جمهوری اسلامی» به هفت ماه و شانزده روز حبس محکوم شده است؛ در حالی که از اتهام «تشکیل گروه غیرقانونی» تبرئه شده است. این حکم بدوی بوده و طی بیست روز قابل اعتراض است.

در روزهای اخیر تعدادی از دیگر فعالان معلمی و‌ کارگری در شهرهای مختلف بازداشت یا به حبس و ممنوع‌الخروجی محکوم شده‌اند. همچنین، مطلع شدیم مسعود فرهیخته، معلم زندانی، به سلول انفرادی منتقل شده است.

سندیکای کارگران شرکت واحد تأکید می‌کند که فعالیت صنفی، حق مسلم و غیرقابل انکار کارگران، معلمان و تمامی مزدبگیران است و پیگیری مطالبات صنفی، اعتراض به وضعیت معیشتی، یا تلاش برای بهبود شرایط اقتصادی و اجتماعی، نباید با برچسب‌های امنیتی مواجه شود. صدور چنین احکامی نه‌تنها ناقض اصول بنیادین آزادی تشکل‌یابی و حق اعتراض است، بلکه تلاشی آشکار برای ایجاد فضای رعب و جلوگیری از همبستگی میان نیروهای کار و زحمت در کشور است.

ما بار دیگر یادآور می‌شویم که سرکوب فعالان صنفی، زندانی کردن معلمان، کارگران و پرستاران، و امنیتی‌سازی مطالبات اجتماعی، نه راه‌حل مشکلات است و نه مانع شکل‌گیری اعتراضات؛ بلکه تنها بر عمق بحران‌های موجود می‌افزاید.


سندیکا خواستار لغو فوری و بی‌قید و شرط حکم زندان علیه رضا مسلمی و پایان دادن به پرونده‌سازی علیه فعالان صنفی در سراسر کشور است. سندیکای کارگران شرکت واحد اتوبوسرانی تهران و حومه ضمن اعلام همبستگی کامل با معلمان و‌ تشکلات مستقل معلمان در سراسر کشور تأکید می‌کند که دفاع از حقوق معلمان، کارگران و تمامی زحمتکشان، دفاع از کرامت انسانی و آیندهٔ جامعه است.

چاره کارگران و زحمتکشان وحدت و تشکیلات است!

سندیکای کارگران شرکت واحد اتوبوسرانی تهران و حومه

تیرماه ۱۴۰۵

🔹🔹🔹

🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران

🆔 @KSMtehran

💠 #صبحگاه

تو هنوز زیبایی

اگر قرار بود
هر سقفى فرو بریزد
آسمان باید
خیلى وقت پیش فرو می‌ریخت
اگر قرار بود
باد نایستد
ما که همه بر باد شده بودیم
نگران هیچ چیز نباش

تو هنوز زیبایى
و من هنوز مى‌توانم شعر بنویسم

# رسول_یونان


🔹🔹🔹

🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران

🆔 @KSMtehran

💠 #خبر_گوناگون

▪️ امانوئل ماکرون، رئیس‌جمهوری فرانسه، خبر داده که دو ناو مین‌روب و دو ناوچه، این کشور برای کمک به آزادی کشتی‌رانی به تنگه هرمز می‌روند

همچنین مکرون همراه با استارمر، نخست‌وزیر بریتانیا، در بیانیه‌ای مشترک نوشته‌اند: «بریتانیا و فرانسه برای اعزام یک مأموریت نظامی چندملیتی برای حمایت از آزادی دریانوردی در تنگه هرمز آماده هستند.»

▪️در مصلای تهران، نخست‌وزیر پاکستان و ارمنستان و رئیس‌جمهوری تاجیکستان و البته رئيس اقلیم کردستان عراق مهم‌ترین مقام‌های سیاسی بودند که به مراسم آیت‌الله علی خامنه‌ای آمدند؛ رئيس‌‌جمهورهای گرجستان و عراق، معاون رئيس‌جمهوری ترکیه، رهبر ملی ترکمنستان هم که مقام‌های تشریفاتی کشورهای‌شان به‌شمار می‌روند، به تهران آمدند.
▫️از روسیه، دیمیتری مدودف، معاون شورای امنیت آن کشور و از چهره‌های پرنفوذشان، به تهران آمد.

▪️در ساعت‌های پایانی مراسم هم خبرگزاری‌ها تصویری از حضور مجید موسوی، فرمانده نیروی هوافضای سپاه، در مصلای تهران منتشر کردند.

◼️ منوچهر فرید، بازیگر سینما و تئاتر و تلویزیون که با موج نوی سینمای ایران، شناخته شد و هم‌‌‌دوره‌ی پرویز فنی‌زاده، جمشید مشایخی و بهروز وثوقی بود، در ۸۹سالگی در ملبورن استرالیا، درگذشت؛

بازی در فیلم‌های «خشت و آینه»(از ابراهیم گلستان) «غریبه و مه»، «چریکه تارا»، «کلاغ» و «رگبار»(از بهرام بیضایی) «میراث من جنون»(مهدی فیخم‌زاده)، «بلوچ»(مسعود کیمیایی)، «صدای صحرا»(نادر ابراهیمی) و نیز در سریال‌ «دلیران تنگستان»(همایون شهنواز) در کارنامه آقای فرید دیده می‌شود.

⚽️ از واپسین بازی‌های دور یک‌شانزدهم پایانی جام جهانی فوتبال مردان، مصر و استرالیا در ۹۰ دقیقه وقت‌های قانونی، به تساوی ۱-۱ رسیدند و پس‌از وقت‌های اضافه، در ضربه‌های پنالتی، مصر برنده شد و به یک‌هشتم رسید.

#روزآروز

🔹🔹🔹

🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران

🆔 @KSMtehran

💠 #خبر

شهرنوش پارسی‌پور، نویسنده، داستان‌نویس و مترجم ایرانی درگذشت

▪️شهرنوش پارسی‌پور نویسنده و مترجم ایرانی شب گذشته در آمریکا درگذشت. او متولد ۱۳۲۴ تهران و فارغ‌التحصیل دانشکده علوم اجتماعی دانشگاه تهران بود.

▫️شهرنوش پارسی‌پور از اواخر دهه ۱۳۷۰ و بعد از تحمل ۴ سال زندان، که درباره‌اش در کتاب «خاطره‌های زندان» نوشته، و چندی پس از انتشار رمان «زنان بدون مردان» و ممنوع شدن آن، به آمریکا رفت و ساکن حومه سانفرانسیسکو شد.

▫️از پارسی‌پور کتاب‌های زیادی برجای مانده و داستان‌هایش به زبان‌های گوناگون دنیا ترجمه شده که از آن میان رمان‌های «سگ و زمستان بلند»، «طوبا و معنای شب» و «زنان بدون مردان» بیشتر در یادها مانده است.

شهرنوش پارسی‌پور اسفند ماه گذشته به واسطه ترجمه انگلیسی جدیدی که از رمان «زنان بدون مردان» او شده بود به فهرست نامزدهای اولیه جایزه بوکر بین‌المللی سال ۲۰۲۶ راه یافت، رمانی ستایش‌شده که دهه ۱۳۶۰ پس از انتشار در ایران، ممنوع و از کتابفروشی‌ها جمع‌آوری شد.

🔹🔹🔹

🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران

🆔 @KSMtehran

◼️◾️▪️ #پیام_تسلیت


استاد گرامی جناب سعید مدنی

درگذشت مادر گرامی شما خانم «رقیه برادران» را تسلیت عرض می‌کنیم. ما را در غم فقدان بانویی که فرزندانی چون شما را تربیت کرده، شریک و همراه بدانید.

برای آن مرحوم آرامش ابدی و برای بازماندگان بردباری و تحمل آرزو می‌کنیم.

کانون صنفی معلمان ایران(تهران)
۱۳ تیرماه ۱۴۰۵
◼️◾️▪️


🔹🔹🔹

🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران

🆔 @KSMtehran

💠 #گفتگو

🔺 گفت‌وگو با چند نفر از نسل زد

آرزوی اینکه نفس بکشیم و مزه‌ی دود و خاک را احساس نکنیم


🔹 در روایت‌های رسمی، نسل زد ایران اغلب یا به عنوان نسلی شورشی و ساختارشکن تصویر می‌شود یا نسلی بی‌تفاوت و غرق در شبکه‌های اجتماعی. اگر نسل‌های پیشین ایران با انقلاب، جنگ یا اصلاحات سیاسی تعریف می‌شدند، نسل زد با اینترنت، شبکه‌های اجتماعی و بحران‌های پی‌درپی اقتصادی و اجتماعی شناخته می‌شود. نسلی که بیش از هر زمان دیگری به جهان بیرون دسترسی داشته، اما همزمان با محدودیت‌های گسترده در داخل کشور مواجه بوده است.

گفت‌وگوی ما با گروهی از جوانان ۱۵ تا ۲۴ ساله‌ی ایرانی (در فاصله‌ی میان دو جنگ اخیر) نشان می‌دهد واقعیت بسیار پیچیده‌تر از این دوگانه‌هاست. نسل زدی‌ها نه یک جنبش سیاسی واحد هستند و نه مجموعه‌ای از افراد ناامید و منزوی؛ بلکه نسلی‌اند که در میان بحران‌های اقتصادی، محدودیت‌های اجتماعی و تحولات دیجیتال بزرگ شده و بیش از هر چیز خواهان آزادی انتخاب، امنیت اقتصادی و امکان ساختن آینده‌ای قابل پیش‌بینی است.

🔺 نسل زد ایران؛ میان آزادی، خستگی و آرزوی زندگی عادی

🔺 آزادی؛ خواسته‌ای فراتر از سیاست

🔺 خسته، اما نه بی‌تفاوت

🔺 بن‌بست اقتصاد؛ دویدن و نرسیدن

🔺 مهاجرت؛ آرزو، تجربه یا اجبار؟

🔺 کرامت، عدالت و انسانیت؛ ارزش‌های مشترک

🔺 از آرمان‌گرایی تا فرسودگی

🔺متن کامل 👇

https://aasoo.org/index.php/fa/articles/5401

🔹🔹🔹

🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران

🆔 @KSMtehran