💠 #گفتگو

🔴 تاب‌آوری یا فرسایش سرمایه‌ها (قسمت ۳)

گفت‌وگو با فاطمه علمدار

🔺شاخص‌های تاب‌آوری چیست؟

اگر بخواهیم شاخص‌های تاب‌آوری جامعه را بر مبنای نظریات نوریس و هابرماس بررسی کنیم همان‌طور که گفتم جامعه تاب‌آور، جامعه‌ای است که در آن سرمایه اجتماعی وجود دارد یعنی بین افراد اعتماد، مشارکت مدنی و شبکه‌های حمایتی وجود دارد. افراد حاشیه‌های امن اقتصادی، یعنی ثبات شغلی و توان سازگاری با شوک‌های اقتصادی دارند. نهادها هم مشروعیت و کارآمدی دارند. درنتیجه اعتماد به دولت وجود دارد و حاکمیت می‌تواند پاسخگوی بحران‌ها باشد. در چنین جامعه‌ای افراد به جریان آزاد اطلاعات دسترسی دارند. آدم‌ها در این جامعه می‌توانند با هم گفت‌وگو کنند و رسانه‌های مستقل وجود دارد. انسجام و همبستگی در این جامعه وجود دارد؛ یعنی انسان‌ها احساس تعلق به یکدیگر دارند و دیگرپذیری دارند. در چنین جامعه‌ای طبیعی است که شکاف‌ها خیلی عمیق نمی‌شود. این شاخص‌ها واقعی هستند و با تیتر روزنامه و حرکات نمایشی و آمارسازی ساخته نمی‌شوند. افراد یا ثبات شغلی دارند یا ندارند. یا توان سازگاری با شوک‌های اقتصادی را دارند یا ندارند. وقتی اعضای جامعه با فقر و کاهش ارزش پول و دارایی‌هایشان دست‌وپنجه نرم می‌کنند نمی‌شود انتظار اعتماد اجتماعی بالا داشت. آدم‌ها یا به رسانه‌های مستقل دسترسی دارند و یا ندارند. وقتی اینترنت به‌راحتی قطع می‌شود نمی‌شود سخن از فضای گفت‌وگو و دسترسی به جریان آزاد اطلاعات در جامعه گفت. به همین نسبت دیگری‌پذیری هم با فیلم و کلیپ به دست نمی‌آید که در هر راهپیمایی چند خانم با پوشش اختیاری نمایش داده شوند و این بشود نماد دیگری‌پذیری در جامعه درحالی‌که تبعیض‌های جدی قومیتی، مذهبی، جنسیتی و طبقاتی در زندگی روزمره واضح و آشکار است. دیگری‌پذیری موقتی، مصلحتی و هدفمند، نمی‌تواند تاب‌آوری جامعه را افرایش دهد.

وقتی همه چیز نمایشی باشد تاب‌آوری نمایشی هم می‌توانیم داشته باشیم برای مصرف رسانه‌ای. اشکالی هم ندارد ولی تغییری در واقعیت خطرناکی که در آن هستیم ایجاد نخواهد کرد.

🔺 در واقع مشکل از دید شما به سرمایه اجتماعی برمی‌گردد. وقتی سرمایه اجتماعی بین گروهی و بین مردم و حکومت وجود ندارد، کیف پول معنوی ما دائم در معرض از بین رفتن قرار می‌گیرد و نگاه ابزاری به آن، سرمایه اجتماعی را کاهش می‌دهد. این استنباط درست است؟

_ بله. اقشار خاصی اجازه دارند خشم، احساس ناراحتی و تنش‌های روانی خود را در خیابان فریاد بزنند و کنار هم انسجام داشته باشند. شاید آن‌ها نگران برخوردهای امنیتی نیستند. اما قطعی اینترنت و چالش‌های اقتصادی روی آن‌ها هم اثر خواهد گذاشت. این مشکلات جامعه را فرسوده می‌کند و دود فرسودگی جامعه تنها به چشم عده‌ای خاص نخواهد رفت، بلکه به چشم همه خواهد رفت. در واقع ما با یک تاب‌آوری فرسایشی مواجه خواهیم شد که در آن دغدغه اصلی حفظ بقاست.

🔺 پیامدهای فرسوده‌شدن این ذخیره فرهنگی چه می‌تواند باشد؟

برجسته‌ترین پیامد آن و به نظرم خطرناک‌ترین پیامد آن از بین رفتن احساس مای جمعی است؛ یعنی وقتی مدام از این ذخیره فرهنگی استفاده می‌شود آن معناهایی که می‌تواند آدم‌ها را حول هم منسجم کند دستمالی می‌شود و به ابزاری تبلیغاتی تبدیل می‌شود و به‌مرور ممکن است معنایش را برای گروه‌های مختلف از دست دهد. این معناها واقعاً سرمایه‌های بزرگی برای هر جامعه هستند. وقتی این معناها دستمالی و مبتذل می‌شود یا توسط یک گروه خاص مصادره می‌شود، مشکلات زیادی ایجاد می‌کند. الآن شما می‌بینید جریان هوادار پهلوی پرچم قدیمی ایران را نماد خود کرده، یک سوی دیگر هم پرچم امروز ایران را. نتیجه این وضعیت این است که بخش بزرگی از جامعه ما پرچم ندارد. هیچ‌کدام از این پرچم‌ها را نمی‌تواند در خانه‌اش بگذارد چون یکی شده است نماد طرفداری از پهلوی و دیگری شده است نماد طرفداری از ساختار. سرود ملی هم همین‌طور. سرود ملی ما واضحاً سرود جمهوری اسلامی است و اگر یک ایرانی با جمهوری اسلامی همدل نباشد نمی‌تواند در جمعی که این سرود در آن خوانده می‌شود احساس تعلق کند. سرود ای ایران هم دارد در همین ورطه می‌افتد. همه عناصر معنایی و هویت‌بخش ارزشمند ما دارد تبدیل به نماد گروه‌های خاصی می‌شود، درحالی‌که این نمادها ملی هستند. وقتی این ذخیره‌های ارزشمند توسط گروه‌های خاص مصادره می‌شود، باعث می‌شود جامعه کم‌کم نتواند به همدیگر احساس تعلق کند و افرادی که نمی‌توانند در این چهارچوب قرار گیرند آهسته‌آهسته احساس بی‌فایدگی و در حاشیه ماندن می‌کنند و آرام‌آرام افرادی که احساس بی‌فایدگی را تجربه می‌کنند و حس عدم ارزشمندی خواهند کرد. به‌عبارت‌دیگر تعداد بیشتری از اعضای جامعه «احساس کسی نبودن» می‌کنند و حس کسی بودن آن‌ها مخدوش می‌شود. جامعه‌ای که در آن آدم‌ها احساس کسی بودن نداشته باشند از درون می‌پوسد و فرسوده می‌شود.

⤵️

⤴️

🔺 در جنگ اخیر ما با مفهومی به‌ نام تجاوز به ایران مواجه بودیم. آیا نمی‌توانیم بگوییم نوعی از همبستگی در مردم در برابر این وضعیت ایجاد شد؟ آیا این همبستگی تأثیر مثبت ندارد؟

مسئله همبستگی مقطعی و بحرانی با همبستگی پایدار و نهادی متفاوت است. اینکه ما می‌توانیم در شرایط بحران، وقتی زیست‌پذیری ما به خطر می‌افتد کنار هم باشیم یک مسئله است، اینکه آیا می‌توانیم بعد از آن باز هم کنار هم بمانیم مسئله دیگری است. باید بین این دو تفکیک قائل شد و اتفاقاً در سال‌های اخیر در ایران یک ابزار مهم برای حفظ جامعه مدام از بین بردن احساس امنیت آدم‌ها بود؛ یعنی اینکه ما در وضعیت حساس کنونی هستیم. من از وقتی که متولد شدم و از وقتی خود را به یاد دارم همیشه از اینکه آمریکا و اسرائیل به ما حمله کنند می‌ترسیدم. یعنی این تهدید همیشه برای ما وجود داشت. نکته عجیب این است که زمانی که خواستند حمله کنند، عده‌ای می‌گفتند «خب بزند دیگر! چرا نمی‌زند؟». در واقع بخشی از جامعه آن‌قدر خسته شده که از دشمن درخواست حمله داشت! وقتی از خطر فرسودگی روانی و اخلاقی و جسمی در جامعه حرف می‌زنیم، چنین روزها و مواجهه‌هایی را داریم برجسته می‌کنیم. وقتی از حس کسی نبودن حرف می‌زنیم و خطرات آن، چنین پیامدهایی را داریم برجسته می‌کنیم. اینکه امروز بخش‌هایی از مردم کنار هم حضور دارند را نفی نمی‌کنم، اما این کنار هم بودن برای بقا مقطعی است. این همبستگی بحرانی است و همبستگی نهادی و پایدار با آن متفاوت است. همبستگی پایدار با تکیه بر همان روایت‌های مشترک ممکن می‌شود. همان به رسمیت شناختن حقوق و نیازهای همه اعضای جامعه و گرامی داشتن تقسیم کار اجتماعی. در مقابل همبستگی‌های موقت و هدفمند، با دستمالی و مبتذل کردن منفعت‌طلبانه معناها ممکن می‌شود و تنها هدف آن حفظ بقا در شرایط بحران است.
آدم‌ها در همبستگی‌های موقت لذت احساس تعلق و ارزشمندی و فایده مندی را تجربه می‌کنند و شاید حتی باور کنند که کسی هستند ولی به‌محض برطرف شدن بحران، با تغییر رویه منفعت‌طلبانه همه آن حس‌ها دود می‌شود و جامعه در ورطه حس کسی نبودن دوباره گرفتار می‌شود.

من موافقم که در این وضعیت بحرانی نوعی همبستگی وجود دارد، ولی نکته این است که اگر پس از برطرف شدن بحران دوباره در بر همان پاشنه بچرخد و کسانی که با اعتماد به معناها و نمادهای برگرفته‌شده از ذخیره فرهنگی به کنار هم بودن و احساس تعلق و ارزشمندی و فایده‌مندی دل داده بودند دوباره حس کنند که ازشان سوءاستفاده شده، می‌توان گفت این همبستگی‌های مقطعی اتفاقاً سرعت فرسودگی جامعه را افزایش می‌دهد. ما نیاز به همبستگی پایدار و روایت‌های مشترک داریم. ما باید به این فکر کنیم که وقتی سایه جنگ برداشته شد چه کنیم؟ این خطرها خیلی جدی است. نمی‌شود با کادوپیچ مفاهیمی مثل تاب‌آوری این خطرهای جدی را نادیده گرفت.


🔺 ادامه دارد...

https://t.me/KSMtehran/24480


🔹🔹🔹

🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران

🆔 @KSMtehran

💠 #از_تاریخ

هشتم مرداد/ سی‌ام ژوئیه

🟦 روز بزرگداشت شهاب‌الدین سهروردی

۸ مرداد در تقویم فرهنگی ایران روز بزرگداشت شهاب‌الدین یحیی سهروردی، فیلسوف ایرانی سده دوازدهم و بنیان‌گذار حکمت اشراق است. سهروردی فلسفه‌ای مستقل از سنت مشائی ابن‌سینا بنا کرد که در آن «نور» تنها استعاره‌ای عرفانی نبود، بلکه بنیان دستگاهی برای توضیح هستی و شناخت به شمار می‌رفت. او در سال ۱۱۹۱ میلادی در حلب و به فرمان صلاح‌الدین ایوبی کشته شد.
میراثش یادآور سهم ایران در تاریخ فلسفه و نیز آسیب‌پذیری اندیشه مستقل در برابر قدرت سیاسی و دینی است.

▪️۱۳۶۷ خورشیدی ـ پایان عملیات مرصاد و هم‌زمانی آن با کشتار زندانیان سیاسی

در پی پذیرش قطعنامه ۵۹۸، سازمان مجاهدین خلق در ۳ مرداد ۱۳۶۷ عملیات «فروغ جاویدان» را از خاک عراق و با پشتیبانی حکومت صدام حسین آغاز کرد. ضدحمله نیروهای ایرانی با نام «مرصاد» از ۵ مرداد شروع شد و تا ۸ مرداد، با پایان پاک‌سازی مناطق درگیر، خاتمه یافت. این شکست، آخرین تهاجم گسترده نظامی مجاهدین از خاک عراق در جریان جنگ ایران و عراق بود.

اما روایت این روز بدون اشاره به رویدادهای زندان‌های ایران کامل نیست. حکومت حمله مجاهدین را بهانه‌ای برای حذف هزاران زندانی سیاسی قرار داد؛ کسانی که بسیاری از آنان از سال‌ها پیش در زندان بودند و ارتباطی با عملیات نظامی نداشتند. اعدام‌ها ابتدا زندانیان وابسته به مجاهدین و سپس نیروهای چپ و غیرمذهبی را دربرگرفت. شمار قربانیان به‌طور قطعی روشن نیست، اما برآوردهای مستند از حدود ۲۸۰۰ تا ۵۰۰۰ نفر سخن می‌گویند.

▪️۱۳۶۹ خورشیدی ـ چهارمین نامه صدام حسین به اکبر هاشمی رفسنجانی

در ۸ مرداد ۱۳۶۹، صدام حسین چهارمین نامه خود را در مجموعه مکاتبات پس از جنگ برای اکبر هاشمی رفسنجانی فرستاد. او پیشنهاد دیدار رؤسای جمهوری دو کشور را تکرار کرد و وعده داد نیروهای عراقی را ظرف دو ماه از خاک ایران عقب بکشد و اسیران ایرانی را آزاد کند؛ اما هم‌زمان همچنان مدعی حاکمیت کامل عراق بر اروندرود بود.
این نامه چند روز پیش از حمله عراق به کویت نوشته شد و نشان می‌داد بغداد برای آزادکردن جبهه شرقی خود به حل‌وفصل شتاب‌زده اختلاف با ایران نیاز دارد.
صدام تنها پس از اشغال کویت، در نامه ۲۳ مرداد، معاهده ۱۹۷۵ الجزایر را پذیرفت. عقب‌نشینی عراق نه حاصل تغییر ماهیت حکومت بعث، بلکه نتیجه بن‌بست جنگ و محاسبات تازه منطقه‌ای بود.

▪️۱۳۸۸ خورشیدی ـ سرکوب مراسم چهلم ندا آقاسلطان
در ۸ مرداد ۱۳۸۸، هزاران نفر برای بزرگداشت چهلم ندا آقاسلطان، یکی از نمادهای اعتراضات پس از انتخابات، در بهشت زهرا و نقاطی از تهران گرد آمدند. نیروهای انتظامی و امنیتی با باتوم و گاز اشک‌آور تجمع‌کنندگان را متفرق و شماری را بازداشت کردند. میرحسین موسوی و مهدی کروبی نیز نتوانستند در مراسم حاضر شوند.

این گردهمایی نشان داد که سنت دیرپای «چهلم» در فرهنگ سیاسی ایران بار دیگر از آیینی سوگوارانه به شکلی از اعتراض عمومی تبدیل شده است. ندا نه رهبر سیاسی بود و نه عضو یک تشکیلات؛ تصویر جان‌باختن او به نمادی از شهروندانی بدل شد که مطالبه حق اعتراض با خشونت حکومتی پاسخ داده شد.

▪️۲۰۲۴ میلادی ـ مراسم تحلیف مسعود پزشکیان
در ۳۰ ژوئیه ۲۰۲۴، برابر با ۹ مرداد ۱۴۰۳، مسعود پزشکیان در مجلس به‌عنوان نهمین رئیس‌جمهوری اسلامی ایران سوگند یاد کرد. او با وعده کاهش محدودیت‌های اجتماعی، بهبود مناسبات خارجی و تلاش برای رفع تحریم‌ها انتخاب شده بود و در مراسم تحلیف نیز بر «تعامل سازنده» با جهان تأکید کرد.

با این حال، سیاست خارجی، امنیتی و هسته‌ای ایران در حوزه اختیارات نهادهای انتصابی و رهبر جمهوری اسلامی باقی مانده است؛ شکافی ساختاری که همواره میان وعده‌های انتخاباتی رؤسای جمهور و توان عملی آنان وجود داشته است. تنها چند ساعت پس از مراسم، اسماعیل هنیه، رهبر سیاسی حماس و یکی از میهمانان تحلیف، در تهران کشته شد و دولت جدید کار خود را در متن بحرانی منطقه‌ای آغاز کرد.

▪️۲۰۲۵ میلادی ـ بزرگ‌ترین بسته تحریمی آمریکا علیه ایران از سال ۲۰۱۸
در ۳۰ ژوئیه ۲۰۲۵، وزارت خزانه‌داری آمریکا بیش از ۱۱۵ تحریم تازه علیه شبکه‌ای از شرکت‌ها، افراد و کشتی‌ها وضع کرد که آن را مرتبط با محمدحسین شمخانی، فرزند علی شمخانی، معرفی می‌کرد. واشنگتن این شبکه را متهم کرد که با فروش نفت ایران و روسیه و استفاده از شرکت‌های صوری و ناوگان موسوم به «سایه»، میلیاردها دلار درآمد به دست آورده است.

این بسته مستقیماً یک شبکه کشتیرانی وابسته به بخشی از نخبگان حکومتی را هدف می‌گرفت؛ اما در چارچوب گسترده‌تر سیاست «فشار حداکثری» قرار داشت. پژوهش‌های اقتصادی نشان داده‌اند که تحریم‌های فراگیر، افزون بر حکومت و شبکه‌های قدرت، از مسیر تورم، کاهش تولید و اشتغال و محدودشدن امکانات آموزشی و رفاهی، هزینه سنگینی بر مردم عادی تحمیل می‌کنند.
⤵️

⤴️

مناسبت جهانی

۳۰ ژوئیه «روز جهانی مبارزه با قاچاق انسان» است؛ مناسبتی برای یادآوری میلیون‌ها انسانی که در شبکه‌های کار اجباری، بهره‌کشی جنسی، ازدواج اجباری و دیگر اشکال بردگی مدرن گرفتار می‌شوند.

مقابله با قاچاق انسان تنها با مجازات قاچاقچیان ممکن نیست؛ فقر، جنگ، تبعیض جنسیتی، مهاجرت ناامن و محرومیت از حقوق کار زمینه‌های اصلی گسترش آن‌اند.



۳۰ ژوئیه نشان می‌دهد که قدرت دولتی می‌تواند برای گسترش آموزش، درمان و استقلال ملی به کار رود یا به ابزار جنگ، سرکوب و حذف مخالفان تبدیل شود. تاریخ زمانی معنای اجتماعی پیدا می‌کند که در کنار تصمیم دولت‌ها و فرماندهان، تجربه زندانیان، کارگران، زنان، کودکان و دیگر مردمی را نیز ببینیم که معمولاً نخستین قربانیان سیاست‌اند.

#اخبار_روز
#نه_به_اعدام
#نه_به_جنگ

🔹🔹🔹

🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران

🆔 @KSMtehran

💠 #آخر_هفته‌_با_کتاب

📚تمایز و امتیاز
( پژوهشی در مدارس غیرانتفاعی مذهبی دخترانه)

نویسنده: غزاله چیت‌ساز
نشر آرما، اصفهان، ۱۴۰۳

«دقت داشته باشید که هدف مدرسه، کار کردن روی خانواده‌های اصیل است. هرچند رعایت این امر در شرایط فعلی کاری دشوار است، در عین حال باید مراقب باشید اصول گزینشی خود را در مورد خانواده‌های اصیل و دانش آموزان مستعد حفظ کنید. هوش دانش آموزان باید بر اساس دقیق‌ترین تست‌ها و علمی‌ترین سنجش‌ها معین شود و اصالت خانواده باید از راه گفتگو با والدین و معرف‌ها معلوم گردد.»علی‌اصغر کرباسچیان (بنیان‌گذار مدارس علوی و نیکان)


جملات بالا را یکی از بنیانگذاران مدارس غیرانتفاعی اسلامی در سخنرانی برای معلمان به زبان آورده و مهم‌ترین پیامی که به مخاطب منتقل می‌کند لزوم بسته بودن درهای این مدارس به روی عموم مردم است.

در ایران بسته بودن درهای مدارس غیرانتفاعی و سمپاد به روی اکثریت افراد جامعه، منجر به محروم سازی افراد از ورود به این مدارس و دستیابی به فرصت ورود به دانشگاه و برخورداری از شانس‌هایی است که تحصیلات می‌تواند در اختیار آنان قرار دهد؛ اما این تنها دلیلی نیست که براساس آن مدارس غیرانتفاعی اسلامی، مدارسی مخصوص به نخبگان معرفی می‌شوند.
می‌توان گفت که آنچه بیش از هر چیز نخبگان(؟!!) را نخبه می‌کند و دسترسی آنها به فرصت‌ها و مزایای یک جامعه را ممکن ساخته و تداوم جایگاه آنها را قوام می‌بخشد، بیش از ثروت و تحصیلات، ارتباط آنها با دیگر کنشگران و نهادهای اجتماعی است.

نخبگان از طریق کنترل خود بر نهادهای آموزشی، مذهبی و فرهنگی، باورهایی را ترویج می‌کنند که موقعیت ممتاز آنها و (در نتیجه نابرابری) را حمایت و توجیه می‌کند.

شناخت نخبگان به عنوان افرادی که در زندگی، به صورت مستمر، از موقعیت‌های ممتاز برخوردارند؛ ما را بر آن می‌دارد تا برای فهم وضعیت نابرابری در جامعه بیش از بررسی ریشه‌های فقر و محرومیت، به بررسی مکانیزم‌ها و نهادهای حافظ و بازتولید کننده امتیازات گروه‌های نخبه بپردازیم. امتیازاتی که حفظ و باز تولید آنها توسط گروهی خاص، عملاً باعث تداوم فقر و محرومیت برای دیگر گروه‌ها می‌شود.
نویسنده که خود از دانش‌آموزان مدارس غیرانتفاعی مذهبی بوده در پایان‌نامه دوره کارشناسی ارشد خود(کتاب حاضر) در رشته جامعه شناسی، به بررسی نقش مدرسه در رابطه با مفهوم عدالت پرداخته و آن را از دوجنبه حائز اهمیت داشته است:
اول، نقش آموزش در ایجاد امکان برای افراد در دستیابی به فرصت‌های زندگی، با این فرض که گسترش آموزش عمومی می‌تواند به معنای افزایش تحرک اجتماعی(طبقاتی) باشد و ما را به کاهش نابرابری‌های اجتماعی امیدوار کند.

دوم، نقش تعیین کننده مدرسه پس از خانواده در ملزم کردن دانش‌آموزان به فراگیری ارزش‌ها و باورداشت‌های خاص، یعنی پرورش اجتماعی (اجتماعی کردن) نسل‌ها.
ارزش‌هایی که بنابر ویژگی‌های هرساختار آموزشی می‌تواند متفاوت باشد، به ذهن افراد نظمی معنادار بدهد و کمک کند تا پدیده‌ها را معنا و براساس آن رفتار کنند. از این رو ضمن این‌که می‌توانند دسترسی افراد به فرصت‌ها و مزایای جامعه را تضمین کنند، منجر به ایجاد تمایلاتی در آن‌ها شوند که در راستای حفظ این امتیازات اقدام کنند. به این معنا که در خلاف جهت افزایش تحرک اجتماعی(طبقاتی) و در راستای انحصاری کردن مواهب و بازتولید نابرابری‌ها، نقش ایفا کنند.
کتاب بنا دارد به ما بگوید: مدارسی که به‌طور مشخص برای آموزش به فرزندان بخشی خاص از طبقات اجتماعی شکل گرفته‌اند، به هر میزان که جایگاه این گروه در طبقات اجتماعی بالاتر باشد، نقش این مدارس در سرنوشت آن جامعه اهمیت بیشتری پیدا می‌کند، زیرا نه تنها دانش آموختگان این مدارس دسترسی‌های بهتری به میدان قدرت و تصمیم گیری‌های کلان جامعه خواهند داشت، بلکه نگرش آنها درباره مسائل گوناگون اجتماعی از جمله عدالت، وارد عرصه قدرت شده و به طرق گوناگون، در صورت بندی مسائل و شکل‌گیری سیاست‌ها تاثیرگذار خواهد بود.

https://t.me/httpsksmtehran2/386

🔹🔹🔹

🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران

🆔 @KSMtehran

💠 #صبحگاه

جنگنده‌ی واقعی
آن نیست
که آسمان را
با غرشِ موتورهایش
می‌شکافد.

جنگنده‌ی واقعی
ماییم؛

که هر صبح،
از زیرِ آوارِ خستگی،
خاکِ اندوه را
از شانه‌هایمان
می‌تکانیم
و دوباره
به زندگی
برمی‌گردیم.

با جیب‌هایی
پر از نگرانی،
و مشتی کوچک
از ته‌مانده‌ی امید،

برای فردایی
که هنوز
از راه نرسیده است،
نقشه می‌کشیم.

پیروزی
همیشه
فتحِ یک سرزمین نیست؛

گاهی
فقط همین است
که با قلبی
پُر از زخم،
هنوز
به فردا
سلام می‌دهیم.

#مینو_پناهپور


🔹🔹🔹

🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران

🆔 @KSMtehran

💠 #یادداشت

چرا می‌توان از حکم اعدام صرف‌نظر کرد؟

✍مصطفی ملکیان

بخشش در عدالت ترمیمی

اگر قرار باشد درباره اعدام تصمیم بگیریم، آیا فقط باید به جنایتی که اتفاق افتاده نگاه کنیم؟ یا باید مجموعه‌ای از عوامل روان‌شناختی و اجتماعی را هم در نظر بگیریم؟

یکی از پایه‌های مهم عدالت ترمیمی، بخشایش است. اما بخشایش به این معنا نیست که جنایت نادیده گرفته شود یا رنج قربانی انکار شود؛ بلکه به این معناست که برای فهم رفتار مجرم، فقط به همان لحظه وقوع جرم نگاه نکنیم.

۱. انسان‌ها آن‌قدر که گمان می‌کنیم مختار نیستند
ما معمولاً در قضاوت دیگران، آنها را بسیار آزادتر و مختارتر از چیزی که واقعاً هستند تصور می‌کنیم؛ اما وقتی نوبت به خودمان می‌رسد، شرایط، فشارها و محدودیت‌هایی را که بر رفتارمان اثر گذاشته‌اند به یاد می‌آوریم.

ممکن است یک کارمند بانک با مراجعه‌کننده بدرفتاری کند. مراجعه‌کننده تصور می‌کند او در شرایطی کاملاً آرام و بدون فشار، آگاهانه تصمیم گرفته بدرفتاری کند. اما اگر همان کارمند را بشنویم، ممکن است از بیماری مادر، عقب‌افتادن حقوق، خرابی محیط کار و مشکلات خانوادگی‌اش بگوید.
این به معنای توجیه اخلاقی رفتار نیست؛ بلکه یادآوری این نکته است که آزادی و اختیار انسان مطلق نیست.
هرچه این واقعیت را بهتر در نظر بگیریم، امکان بخشایش بیشتر می‌شود.

۲. مجرم فقط همان جرمی نیست که مرتکب شده است
ما معمولاً از زندگی یک مجرم، فقط همان برشی را می‌بینیم که در آن مرتکب جرم شده است.
اما اگر گذشته او، تربیت خانوادگی، محیط مدرسه، شرایط اجتماعی و دیگر اقتضائات زندگی‌اش را هم ببینیم، تصویر ما از او تغییر می‌کند.
شناخت بیشتر یک انسان، می‌تواند زمینه رحم و شفقت بیشتر نسبت به او را فراهم کند.

۳. جهل و ناآگاهی را هم باید در نظر گرفت
خطاکاری انسان همیشه فقط از سوءنیت ناشی نمی‌شود. ترکیبی از سوءنیت و جهل می‌تواند به وقوع جرم منجر شود.
انسان‌ها دانای کل نیستند و هنگام انجام یک عمل، ممکن است از بسیاری از واقعیت‌ها و پیامدهای رفتار خود بی‌خبر باشند.
بنابراین در داوری اخلاقی، باید دید فرد در هنگام انجام عمل چه میزان آگاهی داشته است.

۴. خشونت با خشونت از بین نمی‌رود

اگر در برابر خشونت، خشونت دیگری قرار دهیم، حتی اگر خشونت دوم کمتر یا برابر با خشونت اول باشد، نمی‌توان انتظار داشت که خشونت از میان برود.
خشونت علیه خشونت، می‌تواند به بازتولید خشونت بینجامد.

۵. اعدام فقط یک نفر را تحت تأثیر قرار نمی‌دهد
وقتی فردی اعدام می‌شود، فقط خود او از میان نمی‌رود. خانواده، فرزندان، والدین و نزدیکان او نیز ممکن است با رنج‌های عاطفی و اجتماعی گسترده‌ای روبه‌رو شوند.
بنابراین اگر به پیامدهای یک مجازات نگاه کنیم، باید ببینیم این تصمیم چه آثار دیگری در شبکه روابط انسانی ایجاد می‌کند.

#تحکیم_ملت

🔹🔹🔹

🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران

🆔 @KSMtehran

💠 #خبر_گوناگون

▪️وناگهان خلع سلاح حماس| دونالد ترامپ، در پستی در شبکه تروث، از موافقت حماس با خلع سلاح خبر داده و نوشته: «امروز، «هیات صلح» به توافقی تاریخی برای خلع سلاح کامل حماس و همه گروه‌های مسلح دیگر در غزه دست یافت. این گامی بزرگ به‌سوی صلح و امنیت پایدار است.»
▪️ترامپ، افزوده: «هم‌زمان با تکمیل خلع سلاح، نیروهای اسراییلی عقب‌ خواهند نشست و «نیروی بین‌المللی ثبات» با یک نیروی پلیس جدید فلسطینی همکاری خواهد کرد تا مسئولیت تأمین امنیت غزه برای ساکنان آن و همسایگانش را بر عهده بگیرد.»

یک مقام ارشد آمریکایی مدعی شده: «جمهوری اسلامی تلاش کرد حماس را متقاعد کند که پیشنهاد هیات صلح برای خلع سلاح را نپذیرد، اما در نهایت در این تلاش ناکام ماند. آن‌ها دیگر توان مالی حمایت از حماس ندارند و فکر می‌کنم حماس متوجه شده‌اند که باید کاری را انجام دهند که به سود خودشان و مردم باشد.»

◼️ کویت و بازهم اربیل| ارتش جمهوری اسلامی ایران می‌گوید بامداد جمعه نهم مرداد، پایگاه احمدالجابر در کویت را با پهپادهای انهدامی هدف گرفته است.

▪️رسانه‌های داخلی و شبکه الجزیره، به‌نقل از رسانه‌های محلی عراق، از شنیده شدن صدای انفجار در اربیل گزارش داده‌اند. ایرنا می‌گوید این انفجارها در پایگاه گروه‌های کرد مخالف جمهوری اسلامی روی داده است.

◼️تحریم‌ها علیه ماهان| وزارت خزانه‌داری آمریکا، شش فرد و نهاد در ایران، چین، هند و روسیه را به دلیل همکاری با هواپیمایی ماهان و سپاه پاسداران تحریم کرد.
▫️این نهاد دولتی آمریکایی اعلام کرده بود برخی از شرکت‌های تحریم‌شده به‌عنوان نمایندگان فروش هواپیمایی ماهان فعالیت می‌کردند و در حفظ شبکه بین‌المللی این شرکت نقش داشتند.
▫️وزارت خزانه‌داری آمریکا همچنین شرکت «استودیوی استارت‌آپ داده‌نگار» را به اتهام همکاری با سپاه پاسداران تحریم کرده بود.

◼️ بحران اسپانیا| پس از آنکه هزاران مهاجر روز پنجشنبه هشتم مرداد، از مراکش به داخل قلمرو اسپانیا در شمال آفریقا شنا کردند، دولت این کشور برای تقویت امنیت شهر سبته، ارتش‌اش را به آن‌جا فرستاد.
▫️براساس گزارش‌ها دست‌کم ۱۵ نفر در تلاش برای رسیدن به سبته غرق شده‌اند.
▫️چرا ماجرا این‌قدر حاد شد؟ دیوان عالی اسپانیا اخیرا حکم کرد مهاجرانی را که هنگام تلاش برای رسیدن به قلمرو این کشور در دریا از سوی نیروهای امنیتی اسپانیا متوقف می‌شوند، نمی‌توان فورا به مراکش بازگرداند. دولت اسپانیا می‌گوید شبکه‌های قاچاق انسان این موضوع را برای «تشویق به مهاجرت غیرقانونی» به اسپانیا بهانه کرده‌اند و این موج راه افتاده است.

#روزآروز

🔹🔹🔹

🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران

🆔 @KSMtehran

💠 #خبر

▪️دیوان عالی کشور حکم اعدام بنیامین نقدی را تأیید کرد

شعبه ۴۱ دیوان عالی کشور حکم اعدام #بنیامین_نقدی، ورزشکار ۲۶ ساله و از بازداشت‌شدگان اعتراضات دی‌ماه ۱۴۰۴ در شیراز، را تأیید کرد. این خبر را مصطفی نیلی، وکیل او، اعلام کرده است.

به گفته نیلی، رأی دیوان عالی روز هفتم مرداد به وکلای پرونده ابلاغ شده است. وکلای بنیامین نقدی قصد دارند به‌زودی درخواست اعاده دادرسی ارائه کنند.

نقدی شامگاه ۱۳ دی‌ماه در جریان اعتراضات شیراز بازداشت شد. مقام‌های قضایی او را متهم کرده‌اند که با شعله‌ورکردن یک کپسول آتش‌نشانی، مأموران سوار بر موتورسیکلت را هدف قرار داده است.

او ابتدا با اتهام «شروع به قتل عمد» و سپس «محاربه» روبه‌رو شد، اما شعبه اول دادگاه انقلاب شیراز مجموعه اتهام‌های مطرح‌شده را مصداق «افساد فی‌الارض» تشخیص داد و در اردیبهشت‌ماه برای او حکم اعدام صادر کرد.

#مصطفی_نیلی تأکید کرده است در این واقعه آسیبی به کسی وارد نشده و ابراز امیدواری کرده دیوان عالی با اعاده دادرسی و رسیدگی دوباره به پرونده در شعبه‌ای هم‌عرض موافقت کند. سازمان عفو بین‌الملل نیز پیش‌تر خواستار توقف فوری اجرای حکم بنیامین نقدی شده بود.

#نه_به_اعدام
#زندگی_علیه_جنگ

🔹🔹🔹

🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران

🆔 @KSMtehran

💠 #گفتگو

🔴 تاب‌آوری یا فرسایش سرمایه‌ها (قسمت ۴)

گفت‌وگو با فاطمه علمدار

🔺یکی از عوامل فرسودگی جامعه را انواع تبعیض و حذف دانستید. اما رسانه‌ها هم خیلی به دوقطبی کردن فضا دامن زدند. تأثیر آن‌ها چه بود؟

من فکر می‌کنم پیش از اینکه رسانه در شکل گرفتن وضع امروز ما نقش داشته باشد، رابطه معلق و مبهم مردم و حاکمیت نقش داشته است. ما هنوز در تعریف اینکه آیا مردم شهروند هستند یا رعیت به نتیجه نرسیده‌ایم و هنوز مشخص نیست که آیا حاکمیت قدرتش را از مردم گرفته و مسئولیت برقراری نظم و استیفای حقوق را دارد یا اینکه قدرت برتری است که می‌تواند مصلحت رعیت را تشخیص بدهد و برحسب تشخیصش رعیت را تربیت کند. اصلاً هنوز در مورد اینکه آیا مردم کودکان نیازمند تربیت هستند یا موجودات عاقل و بالغ و مسئول، به نتیجه نرسیده‌ایم. در چنین وضعیت متناقضی، از یک طرف احساس می‌کنیم در دوران مدرن هستیم و راجع به نقش رسانه‌های مدرن صحبت می‌کنیم و از طرف دیگر انگار در زیست دنیای سنت گیر افتاده‌ایم که در آن به‌عنوان رعیت دیده می‌شویم که باید صلاح آن دیده شود. از طرفی به ماهواره و سوشال مدیا و اینترنت دسترسی داریم و از طرف دیگر ناگهان حاکمیت به این نتیجه می‌رسد که خیلی خب دیگر زیاد دارید صحبت می‌کنید و اینترنت قطع می‌شود. انگار اینترنت حق ما نیست بلکه لطفی است که از طرف حاکمیت به ما شده بود و ما چون لیاقت آن را نداشتیم یا چون بلد نیستیم درست از آن استفاده کنیم از ما گرفته می‌شود.


🔺 بدون تعارف باید گفت ما در ایران رسانه‌های آزاد نداریم. همه محصولات فرهنگی از زیر تیغ ممیزی باید بگذرند. ما تحت یک نظارت دائمی هستیم. همه این محدودیت‌ها شوق و عطش جامعه برای شنیدن صداهای سانسورشده را بیشتر می‌کند. مردم می‌خواهند صداهای دیگر را بشنوند. در واقع فضای سالم رسانه‌ای وجود ندارد و در یک فضای کاملاً شکاف‌دار، در یک فضایی که عده‌ای حق دارند و عده‌ای حق ندارند لاجرم جامعه به سمت قطبی‌سازی، یعنی به سمت نگاه‌های غیرمنعطف می‌رود و خب هر چقدر که این نگاه‌ها سطحی‌تر باشند باب گفت‌وگو بسته‌تر می‌شود.

🔺 از منظر روان‌شناسی اجتماعی هر چقدر افراد به ایده خود بیشتر باور داشته باشند، گفت‌وگو با دیگری‌ها به‌جای اینکه منجر به بازنگری در ایده شود، باعث می‌شود به ایده خود سرسختانه‌تر باور پیدا کنند. در این فضا گفت‌وگو باعث تعدیل نگاه‌ها نمی‌شود بلکه آن‌قدر فضا قطبی شده و نگاه‌ها از هم فاصله گرفته که افراد بیشتر به نگاه خود باورمند می‌شوند.

شاید این روزها در ایران این مفهوم خیلی ملموس باشد. در همه خانواده‌ها مخالف و موافق با موضوعات مختلف وجود دارد. حتی در گفت‌وگوهای خانوادگی مخالف و موافق این روزها کمتر با هم گفت‌وگو می‌کنند بلکه بیشتر جدل می‌کنند و معمولاً کسی هم عقب نمی‌نشیند. شاید شبیه چالش‌های کلامی هواداران تیم‌های فوتبال شده تا گفت‌وگو درباره آینده ایران.

دقیقاً همین‌طور است. اگر این فرسودگی ادامه پیدا کند و به سمت جنگ داخلی و فروپاشی پیش نرود و این بحران‌ها را پشت سر بگذاریم، بحران معنایی به شکل دیگر بروز خواهد کرد و جامعه هر بار نحیف‌تر و نحیف‌تر خواهد شد. این مسیر به سمتی خواهد رفت که افراد سقف مشترکی برای گفت‌وگو و همبستگی نیابند. درنتیجه شکاف‌های اجتماعی عمیق‌تر می‌شود و عده‌ای احساس بی‌فایدگی و ارزشمند نبودن و حتی تعلق نداشتن می‌کنند. وقتی آن ذخیره‌های فرهنگی نابود می‌شود و نادیده گرفته می‌شود، حتی کار به‌جایی می‌رسد که افراد مرگ همدیگر را می‌پذیرند و از مرگ همدیگر احساس خوشحالی می‌کنند. لازمه گفت‌وگو زبان مشترک است. امروز این زبان مشترک بسیار نحیف شده است چراکه ما مدام از آن خرج کرده‌ایم، اما تغییری برای پیشگیری از بحران بعدی ایجاد نشده و در همیشه بر یک پاشنه چرخیده است. در یک‌سو رسانه رسمی، جنازه قربانیان ایرانی را دستمایه طنز خود می‌کند و در سوی دیگر جنازه قربانیان جنگ به «هزینه آزادی» تعبیر می‌شود.
این‌ها زنگ خطر بزرگی در جامعه به صدا درمی‌آورد.

🔺 برای تغییر چنین فضایی چه می‌توان کرد؟

به نظر من اگر در بر همین پاشنه بچرخد، جز سیاهی چیزی نمی‌توان دید. طبیعی است که باید در طرف قدرتمندتر معادلات تغییر کند.

🔺لینک قسمت۳👇

https://t.me/KSMtehran/24487

🔹🔹🔹

🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران

🆔 @KSMtehran

💠 #بیانیه

بیانیه کانون صنفی معلمان در ارتباط با بحران معیشتی و کاهش قدرت خرید

برپایه گزارش مرکز پژوهش‌های مجلس:
نرخ فقر در ایران از ۴۱ درصد امسال به ۴۵.۵ درصد درسال ۱۴۰۷ می‌رسد. یعنی با روند کنونی، نزدیک به نیمی از جمعیت کشور تا دوسال دیگر زیرخط فقر خواهند بود.

بیش از چهار دهه است که فرهنگیان شاغل و بازنشسته، با مشکلات فزاینده‌ی معیشتی، کاهش مستمر قدرت‌خرید و تبعیض‌های آشکار در نظام پرداخت حقوق و مزایا دست‌ و پنجه نرم می‌کنند.
در تمام این سال‌ها، فرهنگیان با بهره‌گیری از همه ظرفیت‌های قانونی و مدنی، از مذاکره و مکاتبه با مسئولان گرفته تا تشکیل کارزارها، جمع‌آوری امضا، برگزاری تجمعات صنفی و پیگیری‌های مستمر، تنها یک مطالبه را فریاد زده‌اند: #اجرای_قانون.
پیش از تصویب قانون مدیریت خدمات کشوری، نظام پرداخت حقوق کارکنان دولت برپایه‌ی مقرراتی استوار بود که نه‌تنها عدالت را برقرار نمی‌کرد، بلکه تبعیض‌های گسترده‌ای را میان کارکنان دستگاه‌های مختلف به وجود آورده بود و فرهنگیان، به‌ویژه بازنشستگان، از اصلی‌ترین قربانیان این بی‌عدالتی بودند.

اعتراضات گسترده‌ی فرهنگیان و سایر حقوق‌ بگیران دولت، سرانجام مسئولان را ناگزیر به تدوین و تصویب قانون مدیریت خدمات کشوری کرد؛ قانونی که قرار بود با استقرار نظام پرداخت عادلانه، به تبعیض‌های مزمن پایان دهد و کرامت معیشتی کارکنان و بازنشستگان را تضمین کند. اما اکنون، پس از حدود دو دهه، واقعیت چیز دیگری را روایت می‌کند. بخش مهمی از این قانون یا هرگز اجرا نشده، یا با برداشت‌‌های سلیقه‌ای و ناقص، از اهداف اصلی خود تهی شده است.

ماده ۶۴ قانون مدیریت خدمات کشوری تصریح می‌کند که ضریب ریالی مبنای تعیین حقوق کارکنان، برای بازنشستگان و مستمری‌بگیران نیز به همان میزان تعیین می‌شود.

کانون صنفی معلمان بر این باور است که مفهوم روشن این حکم قانونی آن است که هرگاه ضریب ریالی حقوق شاغلان افزایش می‌یابد، همان افزایش باید بدون تبعیض برای بازنشستگان هم‌‌تراز نیز اعمال شود. با این حال، طی سال‌های گذشته این حکم قانونی یا اجرا نشده یا با تفسیرهایی که نتیجه‌ی آن تضییع حقوق بازنشستگان بوده، از محتوای واقعی خود تهی شده است.

از سوی دیگر،

ماده ۱۲۵ قانون مدیریت خدمات کشوری دولت را مکلف کرده است که ضریب حقوق را متناسب با نرخ تورم تعیین کند. با وجود این حکم صریح، دولت‌های مختلف سال‌هاست که از اجرای کامل آن سر باز زده‌اند.

حاصل این بی‌اعتنایی، سقوط مداوم قدرت خرید، گسترش فقر، کوچک‌تر شدن سفره‌ی فرهنگیان و فاصله‌ی روزافزون میان درآمد و هزینه‌های زندگی بوده است.
در تمام این سال‌ها، دولت‌ها تغییر کرده‌اند، مجالس متعددی با شعارهای گوناگون بر سر کار آمده‌اند و مسئولان بسیاری وعده اصلاح داده‌اند، اما برای فرهنگیان، حاصل این جابه‌جایی‌ها چیزی جز تداوم تبعیض، کاهش قدرت خرید و اجرا نشدن قوانین نبوده است.
امروز این پرسش جدی پیش روی افکار عمومی قرار دارد:

اگر دولت خود را ملزم به اجرای قوانین مصوب نمی‌داند و مجلس نیز بر اجرای آنها نظارت مؤثر نمی‌کند، فلسفه قانون‌گذاری چیست؟ چگونه از شهروندان انتظار احترام به قانون می‌رود، اما اجرای قوانینی که حقوق میلیون‌ها نفر را تضمین می‌کند، سال‌ها به تأخیر می‌افتد یا نادیده گرفته می‌شود؟

تجربه نزدیک به دو دهه‌ی گذشته نشان داده است که مشکلات معیشتی فرهنگیان نه با تغییر دولت‌ها حل شده است و نه با تغییر ترکیب مجلس.
وعده‌ها تکرار شده‌اند، اما قانون همچنان بر زمین مانده است.

ما بر این باوریم که حقوق فرهنگیان، نه با خواهش و انتظار، بلکه با مطالبه‌‌گری آگاهانه و مداوم، همبستگی صنفی، شفافیت و پایبندی به قانون قابل استیفا است.

از این‌رو، کانون صنفی معلمان ضمن تاکید بر استقلال خود از جناح‌ بندی‌های سیاسی، اجرای قانون را تکلیف حاکمیت و حق مسلم فرهنگیان می‌داند و اعلام می‌کند که مطالبات فرهنگیان را بدون ملاحظه‌ی تغییر دولت‌ها و مجالس، تا تحقق کامل حقوق قانونی آنان پیگیری خواهد کرد.

تجربه‌ی سال‌های گذشته یک حقیقت انکارناپذیر را آشکار کرده است: هیچ حقی با وعده به دست نمی‌آید. حقوق قانونی فرهنگیان تنها زمانی محقق خواهد شد که قانون بی‌کم‌‌وکاست اجرا شود و جامعه‌ی فرهنگیان با حفظ همبستگی، استقلال و مطالبه‌‌گری مستمر، از حقوق خود دفاع کند.

کانون صنفی معلمان ایران
۱۴۰۵/۵/۹

🔹🔹🔹

🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران(تهران)

🆔 @KSMtehran

💠 #صبحگاه


برای تو
دنیایی را آرزو میکنم که در آن
خبری از جنگ و خونریزی نباشد.

فردایی که تیتر یک روزنامه ها
پر از لبخندهایی باشد که روزی مقابل تمام سختی‌هایمان زدیم..

من صبحی را برایت آرزو میکنم که در آن
عطر چای باشد، نانِ گرم باشد و هُرم نفس‌های کسی که دوستش داری..

روزی که آغوش به آغوش باران ببارد..
چترها را بشکند و تو را
آنگونه که هیچکس بلد نیست
بوسه باران کند..

من برایت
انسان هایی را آرزو میکنم که شبیه‌ند به من
و یاد گرفته‌اند همینقدر ساده
همینقدر مهربان
همینقدر عمیق..
دوستت بدارند.

#زهرا_مهدوی


🔹🔹🔹

🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران

🆔 @KSMtehran

💠 #خبر_گوناگون

▪️حمله به نفت‌کش| سازمان عملیات تجارت دریایی ارتش بریتانیا، اعلام کرد به یک نفت‌کش در ۲۰ کیلومتری شمال‌شرق لیما در عمان حمله شده است؛ موتورخانه نفت‌کش آسیب دیده و کشتی دیگر نمی‌تواند حرکت کند- جزییات بیش‌تری از این حمله روشن نیست.

▪️حوثی‌ها بی‌خیال عوارض شدند| نهاد هماهنگی دریاییِ حوثی‌های یمن خبر برنامه این گروه برای دریافت عوارض از کشتی‌های تجاری که از تنگه باب‌المندب می‌گذرند، رد کرد و گفته چنین تصمیمی گرفته نشده و گذر از این آبراه بین‌المللی همچنان رایگان است.

رسانه‌ها هفته‌پیش خبر دادند حوثی‌ها پس از اعلام محاصره دریایی عربستان سعودی، دریافت عوارض از کشتی‌های تجاری گذری را بررسی می‌کند و در واکنش به این خبر عربستان زمینه‌های برپایی یک ائتلاف نظامی بین‌المللی برای آزادی کشتی‌رانی در انی منطقه و علیه حوثی‌ها را می‌چید.

▪️شبح جنگ؟| رسانه‌های آمریکایی، فاکس‌نیوز، آکسیوس، سی‌بی‌اس، سی‌ان‌ان و وال‌استریت ژورنال، همگی از این خبر نوشتند که "در روزهای پیش‌رو، چه بسا همین یکی‌دو روزه، آمریکا، شاید با ‌همراهی اسراییل، به تاسیسات هسته‌ای کوه‌کلنگ و فراتر از آن به زیرساخت‌های ایران به‌گستردگی حمله می‌کند."
▫️مارک لوین، روزنامه‌نگار دست‌راستی و نزدیک به دونالد ترامپ، مدعی شد با ترامپ دیدار داشته و در شبکه ایکس نوشت: «نمی‌توانید تصور کنید چه بر سر حکومت ایران می‌آید.»
▫️مارکو روبیو، وزیر امورخارجی آمریکا، هم به فاکس‌نیوز گفت: «فکر نمی‌کنم حکومت ایران تاکنون با رئیس‌جمهوری مانند ترامپ مواجه شده باشد، چون واقعا عمل می‌کند.»

▪️در ایران هم خبرگزاری‌های رسمی، فارس، تسنیم و... از قول یک مقام ارشد امنیتی جمهوری اسلامی، نوشته‌اند: «ایران یک طرح جامع برای پاسخ‌گویی در صورت حملات جدید آمریکا یا اسراییل به زیرساخت‌های ایران، آماده کرده است». او گفته: «بر اساس این طرح، اهداف احتمالی شامل زیرساخت‌های حیاتی در اسراییل و زیرساخت‌های انرژی آمریکا در سراسر منطقه است.»

▪️واکنش حماس و اسراییل| حماس تایید کرد که با خلع سلاح پیشنهادی هیات صلح موافقت کرده ولی تاکید کرد قرار شده اسلحه‌های سنگین مثل راکت‌ها و موشک‌ها را کنار بگذارد و همه‌ این‌ها هم مشروط است به پایان اشغال و تجاوز اسراییل.

▫️اسراییل هم اعلام کرده است که عقب‌نشینی از غزه را پذیرفته است ولی به‌شرط خلع سلاح کامل حماس.

▪️جام جهانی نجات پیدا کرد|
جیانی اینفانتینو، رئيس فیفا، در بیانیه‌ای اعلام کرد از تصمیمش برای خصوصی‌سازی جام‌ جهانی، برگشته است.
۵۵ فدراسیون عضو فیفا، و اتحادیه فوتبال اروپا و کنفدراسیون‌های آسیا و آمریکای‌ شمالی، اغلب تهدید کردند با این کار، آن‌ها جام جهانی را تحریم می‌کنند.


🔴 کاخ سفید می‌گوید: ترامپ به راه حل دیپلماتیک در قبال ایران متعهد است اما ...

▪️کارولین لیویت، سخن‌گوی کاخ سفید در واکنش به گزارش‌ها درباره احتمال حمله گسترده به ایران در پی نشست اخیر کابینه آمریکا گفته: «دونالد ترامپ، رئیس‌جمهوری آمریکا، همچنان به راه‌حل دیپلماتیک متعهد است، اما به پاسخ دادن به حملات ایران ادامه خواهد داد.»/ برگرفته از خبرگزاری ایرنا

#روزآروز

🔹🔹🔹

🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران

🆔 @KSMtehran

💠 #یادداشت

🔺مدیریت مدرسه؛ مسئولیتی که هر روز سنگین‌تر می‌شود و کمتر دیده می‌شود

✍️ علی بهشتی‌نیا

در سال‌های اخیر بیشترین بحث‌های آموزش و پرورش، حول کمبود بودجه، حقوق معلمان و کیفیت آموزشی بوده و کمتر به این پرسش پرداخته شده که مدیران مدارس با چه حجم گسترده‌ از مسئولیت، فشار روانی و کار اداری روبه‌رو هستند.

هر روزِ کاری مدیر مدرسه با ده‌ها موضوع متفاوت آغاز می‌شود؛ از ساماندهی کلاس‌ها گرفته تا رسیدگی به اختلافات دانش‌آموزان، پاسخگویی به والدین، مکاتبات اداری، اجرای شیوه‌نامه‌ و بخشنامه‌ها، رسیدگی به مسائل انضباطی، پیگیری تعمیرات، تأمین تجهیزات و پاسخگویی به اداره آموزش و پرورش و سایر نهادهای نظارتی.

در چند سال گذشته با گسترش کلاس‌های مجازی و سامانه‌های آموزشی، وظیفه پایش و نظارت مستمر بر این فضاها نیز به مسئولیت‌های مدیران افزوده شده است. از سوی دیگر، تغییر مکرر بخشنامه‌ها، دستورالعمل‌ها و برنامه‌های وزارت آموزش و پرورش موجب شده بخش قابل توجهی از زمان مدیران صرف امور اداری شود؛ زمانی که می‌تواند صرف ارتقای کیفیت آموزش و تربیت دانش‌آموزان شود.

به این موارد افزایش انتظارات خانواده‌ها، حساسیت روزافزون نسبت به عملکرد مدارس، مسئولیت مستقیم در قبال سلامت و امنیت دانش‌آموزان و محدود بودن اختیارات مدیران در برابر حجم گسترده مسئولیت‌ها را نیز باید افزود.

شاید مهم‌ترین تفاوت مدیریت مدرسه با بسیاری از مشاغل مدیریتی دیگر، زمان مسئولیت آن باشد. با پایان ساعت اداری، مسئولیت مدیر مدرسه تمام نمی‌شود. عصرها، شب‌ها، روزهای تعطیل، ایام تابستان و حتی در سفر، همچنان باید پاسخگوی تماس‌ها، پیام‌ها و درخواست‌های دانش‌آموزان، والدین، همکاران و مسئولان باشد. در مقابل، در بسیاری از دستگاه‌ها و سازمان‌ها، ارتباط مدیر با محیط کار پس از پایان ساعت اداری، جز در شرایط خاص و اضطراری، به میزان قابل توجهی کاهش می‌یابد.

برخلاف سایر مدیران که عمدتاً مسئول عملکرد و خدمات تخصصی سازمان خود هستند، مدیر مدرسه باید به طور هم‌زمان با مسائل آموزشی، تربیتی، فرهنگی، اجتماعی، آسیب های اجتماعی دانش آموزان، مسائل حقوقی و مالی سروکار داشته باشد. کوچک‌ترین حادثه در مدرسه می‌تواند به یک بحران حقوقی یا رسانه‌ای تبدیل شود و نخستین فردی که باید پاسخگو باشد، مدیر مدرسه است.

با وجود این حجم از مسئولیت، حقوق و مزایای مدیران مدارس در سال‌های گذشته متناسب با وظایف و فشار کاری آنان افزایش نیافته است. در حالی که در بسیاری از سازمان‌ها، میان مسئولیت، اختیار و نظام پرداخت تناسب بیشتری وجود دارد، مدیران مدارس با وجود مسئولیت‌های گسترده و پاسخگویی تقریباً شبانه‌روزی، از مزایا و دریافتی پایین‌تری برخوردار هستند.

پیامد این وضعیت، کاهش انگیزه برای پذیرش مدیریت مدارس است. تجربه و ارتباط نگارنده مطلب با مدیران نشان می‌دهد بسیاری از مدیران توانمند و باتجربه، به دلیل فشار کاری بالا، مسئولیت‌های سنگین و عدم تناسب میان وظایف و مزایا، مدیریت را رها کرده و به تدریس یا سایر مسئولیت‌ها بازگشته‌اند. همچنین در بسیاری از مناطق، رغبت معلمان برای پذیرش مدیریت مدارس کاهش یافته و یافتن مدیران توانمند برای مدارس، به‌ویژه مدارس بزرگ و پرچالش، دشوارتر از گذشته شده است.

این روند، زنگ خطری جدی برای نظام تعلیم و تربیت کشور است و تا زمانی که مدیران مدارس از حمایت و امنیت شغلی برخوردار نباشند و در نظام پرداخت و مزایای مدیریت بازنگری نشود، چالش های اموزش و پرورش بیش از پیش خواهد شد.


#پاک‌کن_مدیا

🔹🔹🔹

🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران

🆔 @KSMtehran

💠 #از_تاریخ

دهم مرداد/ اول آگوست

۱۹۵۲ ـ خروج اشرف پهلوی از ایران به دستور دولت مصدق

در پی قیام سی‌تیر و بازگشت محمد مصدق به نخست‌وزیری، دولت او برای محدود کردن مداخلهٔ دربار در امور سیاسی و اداری، خروج اشرف پهلوی، خواهر دوقلوی شاه، را خواست. او در اول اوت ۱۹۵۲ ایران را ترک کرد.
اسناد دیپلماتیک آمریکا نشان می‌دهند که پیش از آن، اشرف پهلوی با مخالفان مصدق و طرفداران بازگرداندن احمد قوام به نخست‌وزیری در ارتباط بود. سفارت آمریکا در گزارشی از نگرانی دربارهٔ ملاقات‌های او با قوام و تلاش برای جایگزین کردن مصدق سخن گفته بود. اسناد وزارت خارجهٔ آمریکا بخشی از این کشمکش میان دولت ملی و دربار را ثبت کرده‌اند. خروج اشرف اقدامی در جهت مهار قدرت غیرپاسخ‌گوی خاندان سلطنتی بود، اما این مهار پایدار نماند. او یک سال بعد و در آستانهٔ کودتای ۲۸ مرداد دوباره به صحنهٔ سیاسی بازگشت. تجربهٔ آن دوره نشان داد که استقلال دولت منتخب، بدون مهار نهادهای موروثی، نظامی و مداخله‌گر خارجی، تا چه اندازه شکننده است.


۱۹۸۷ ـ آغاز عملیات نصر ۶ در ارتفاعات میمک
نیروی زمینی ارتش ایران در نخستین ساعات ۱۰ مرداد ۱۳۶۶ عملیات نصر ۶ را در ارتفاعات میمک در استان ایلام آغاز کرد. ارتش عراق چند روز پیش از آن بخش‌هایی از این ارتفاعات مرزی را تصرف کرده بود و عملیات ایران با هدف عقب راندن نیروهای عراقی و بازپس‌گیری مواضع ازدست‌رفته انجام شد.

نبرد سیزده روز ادامه یافت و نیروهای ایرانی تپهٔ شهدا و چند ارتفاع مهم را بازپس گرفتند؛ بااین‌حال، همهٔ ارتفاعات غربی میمک آزاد نشد. گزارش مستند خبرگزاری کتاب ایران ضمن شرح ضدحمله و بازپس‌گیری مواضع، باقی ماندن بخش‌هایی از منطقه در اشغال ارتش عراق را نیز تأیید می‌کند. عملیات نصر۶، بخشی از جنگ فرسایشی و پرهزینه‌ای بود که در آن سربازان و غیرنظامیان دو کشور بهای بلندپروازی حکومت عراق و ادامه یافتن منازعه را پرداختند.

۲۰۰۹ ـ آغاز دادگاه‌های نمایشی معترضان انتخابات ایران

در اول اوت ۲۰۰۹ نخستین دادگاه گروهی بازداشت‌شدگان اعتراض‌های پس از انتخابات ریاست‌جمهوری ایران برگزار شد. حدود صد فعال سیاسی، روزنامه‌نگار، دانشگاهی و معترض در دادگاه انقلاب تهران حاضر شدند؛ شماری از آنان با لباس زندان و پس از هفته‌ها بازداشت و بازجویی، مقابل دوربین‌های تلویزیون به بیان «اعترافات» پرداختند.

دادگاه بدون اطلاع قبلی خانواده‌ها و بسیاری از وکلای متهمان آغاز شد. کیفرخواست، اعتراض‌های گستردهٔ مردم را بخشی از طرحی خارجی برای «انقلاب مخملی» معرفی می‌کرد. عفو بین‌الملل این محاکمه‌ها را نمایشی و اعترافات را ظاهراً اجباری توصیف کرد. هدف اصلی، رسیدگی مستقل قضایی نبود؛ حکومت می‌کوشید اعتراض اجتماعی را به توطئهٔ خارجی تقلیل دهد و از دادگاه و تلویزیون برای بازسازی روایت رسمی استفاده کند.

۲۰۲۰ ـ درگذشت خسرو سینایی؛ سینمایی در جست‌وجوی انسان

خسرو سینایی، فیلم‌ساز، مستندساز، آهنگ‌ساز و نویسندهٔ ایرانی، در اول اوت ۲۰۲۰ بر اثر ابتلا به کوویدـ۱۹ درگذشت. او در آثاری چون «مرثیهٔ گمشده» سرنوشت مهاجران لهستانی در ایران و در «عروس آتش» برخورد میان حق انتخاب فردی و سنت‌های خشونت‌بار را روایت کرده بود.

سینایی به‌جای جدا کردن هنر از جامعه، سینما را ابزاری برای دیدن انسان‌هایی می‌دانست که در حاشیهٔ روایت‌های رسمی قرار گرفته‌اند. سینما ایرانیکا از سبک مستند تجربی و مستندـداستانی متمایز او یاد کرده است. مرگ او همچنین یکی از نشانه‌های هزینهٔ سنگین همه‌گیری کرونا برای جامعهٔ فرهنگی ایران بود.

۲۰۲۰ ـ اعلام بازداشت جمشید شارمهد؛ سرکوب فراتر از مرزها

وزارت اطلاعات ایران در اول اوت ۲۰۲۰ اعلام کرد جمشید شارمهد، شهروند ایرانی‌ـ‌آلمانی و گردانندهٔ رسانهٔ «تندر»، را طی «عملیاتی پیچیده» بازداشت کرده است. جمهوری اسلامی او را به ارتباط با انجمن پادشاهی ایران و مشارکت در عملیات خشونت‌آمیز، از جمله انفجار مسجدی در شیراز، متهم کرد؛ اتهاماتی که شارمهد رد می‌کرد.
خانوادهٔ او و عفو بین‌الملل گفتند شارمهد در امارات ربوده و به اجبار به ایران منتقل شده است. عفو بین‌الملل همچنین از اعترافات اجباری، شکنجه، محرومیت از درمان و محاکمهٔ ناعادلانه خبر داد.

قوهٔ قضاییه ایران در اکتبر ۲۰۲۴ ابتدا از اجرای حکم اعدام او خبر داد، اما چند روز بعد اعلام کرد شارمهد پیش از اجرای حکم درگذشته است؛ تناقضی که علت و زمان دقیق مرگ او را مبهم گذاشت. رویترز این تغییر روایت را ثبت کرده است. پروندهٔ شارمهد نمونه‌ای از سرکوب فرامرزی مخالفان و بی‌اعتنایی به حق دادرسی عادلانه بود.

#اخبار_روز

🔹🔹🔹

🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران

🆔 @KSMtehran

💠 #صبحگاه

برایم خبرهای خوب بیاورید،
از صلح‌های جهانی بگویید


بگویید سیاره‌ تازه ای کشف شده
که امید زندگی در آن‌ هست

بگویید واکسن‌ها و درمان های تازه ای آمده اند که حال جهان را بهتر می کنند

بگویید سران کشورها
باهم آشتی کردند.
بگویید همه چیز خوب شده،
ارزش اسکناس‌ها برابر است،
دارو به وفور یافت می‌شود،
گرانی نیست،
کمبود نیست،
بی‌انصافی نیست،
ظلم نیست،
دزدی نیست...

دیگر حوصله و جانی
برای خبرهای بد ندارم،
برایم خبرهای خوب بیاورید...


#نرگس_صرافیان_طوفان

🔹🔹🔹

🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران

🆔 @KSMtehran