کانال کانون صنفی معلمان ایران(تهران)
💠 #بیانیه ❇️ بیانیه انجمنها و نهادهای فعال در حوزه حقوق کودک درباره حق آموزش کودکان در شرایط بحران 🔹ما، جمعی از انجمنها و نهادهای فعال در حوزه حقوق کودک، با ابراز نگرانی عمیق نسبت به پیامدهای بحرانهای اخیر بر حق آموزش کودکان، تأکید میکنیم که حفظ جان،…
⤴️
امضا کنندگان:
۱. انجمن پژوهشهای آموزشی پویا
۲. انجمن پرنده درخت کوچک
۳. انجمن حمایت از کودکان کار
۴. انجمن حمایت از حقوق کودکان
۵. انجمن درخت کوچک زندگی (قزوین)
۶. انجمن دوستداران کودک پویش
۷. انجمن دوستداران کودک کرمان
۸. انجمن یاری کودکان در معرض خطر
۹. گروه تلاشگران یاری همدل
۱۰. گروه فرهنگی اجتماعی کیانا
۱۱. مؤسسه انسان دشواری وظیفه
۱۲. مؤسسه توانمندسازی مهر و ماه
۱۳. مؤسسه توانمندسازی ندای ماندگار دروازهغار
۱۴. مؤسسه شکوفایی استعدادهای کودکان مهر
۱۵. مؤسسه کنشگران اجتماعی (فرزانه)
۱۶. مؤسسه نوای مهر تاک
۱۷. مؤسسه نوید زندگی گوشا
۱۸. مؤسسه یاریگران کودکان کار پویا
❇️ روابط عمومی شبکه کمک
#پروتکل_ملی_تداوم_آموزش_در_شرایط_بحران
🔹🔹🔹
🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران
🆔 @KSMtehran
امضا کنندگان:
۱. انجمن پژوهشهای آموزشی پویا
۲. انجمن پرنده درخت کوچک
۳. انجمن حمایت از کودکان کار
۴. انجمن حمایت از حقوق کودکان
۵. انجمن درخت کوچک زندگی (قزوین)
۶. انجمن دوستداران کودک پویش
۷. انجمن دوستداران کودک کرمان
۸. انجمن یاری کودکان در معرض خطر
۹. گروه تلاشگران یاری همدل
۱۰. گروه فرهنگی اجتماعی کیانا
۱۱. مؤسسه انسان دشواری وظیفه
۱۲. مؤسسه توانمندسازی مهر و ماه
۱۳. مؤسسه توانمندسازی ندای ماندگار دروازهغار
۱۴. مؤسسه شکوفایی استعدادهای کودکان مهر
۱۵. مؤسسه کنشگران اجتماعی (فرزانه)
۱۶. مؤسسه نوای مهر تاک
۱۷. مؤسسه نوید زندگی گوشا
۱۸. مؤسسه یاریگران کودکان کار پویا
❇️ روابط عمومی شبکه کمک
#پروتکل_ملی_تداوم_آموزش_در_شرایط_بحران
🔹🔹🔹
🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران
🆔 @KSMtehran
کانال کانون صنفی معلمان ایران(تهران)
💠 #یادداشت 🔺ایران فردا و تصمیم امروز ✍ #مسعود_نیلی این مقاله مروری آماری انجام میدهد بر وقایعی که از سال ۱۳۹۷ تاکنون در کشور اتفاق افتاده و بر اساس این مرور، بر حساسیت بالای توجه به آینده در سایهی آنچه در گذشته رخ داده است تأکید می کند. این مطلب در سرمقالهی…
🔴 ایران فردا و تصمیم امروز
✍ #مسعود_نیلی
۴. به جمعیت زیر خط فقر در فاصلهی ۱۳۹۷ تا ۱۴۰۳، تقریباً ۱۶ میلیون نفر افزوده شده و البته برآوردی از تحولات پس از آن، هنوز اعلام نشده است. این رقم، هیچ مشابه قبلی ندارد.
متن کامل را در لینک زیر بخوانید:
https://shorturl.at/4WknZ
🔹🔹🔹
🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران
🆔 @KSMtehran
✍ #مسعود_نیلی
۴. به جمعیت زیر خط فقر در فاصلهی ۱۳۹۷ تا ۱۴۰۳، تقریباً ۱۶ میلیون نفر افزوده شده و البته برآوردی از تحولات پس از آن، هنوز اعلام نشده است. این رقم، هیچ مشابه قبلی ندارد.
متن کامل را در لینک زیر بخوانید:
https://shorturl.at/4WknZ
🔹🔹🔹
🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران
🆔 @KSMtehran
👌1
💠 #از_تاریخ
بیستودوم مرداد، سیزدهم اوت
۲۲ مرداد ۱۳۳۲ ـ امضای فرمانهای برکناری مصدق و انتصاب زاهدی
محمدرضا شاه در ۲۲ مرداد ۱۳۳۲ فرمان برکناری دکتر محمد مصدق و انتصاب سرلشکر فضلالله زاهدی به نخستوزیری را امضا کرد. سند وزارت خارجه آمریکا نشان میدهد فرمان انتصاب زاهدی، با تاریخ پنجشنبه ۱۳ اوت ۱۹۵۳، به امضای شاه رسیده بود. سه روز بعد، سرهنگ نعمتالله نصیری برای ابلاغ فرمان برکناری مصدق به خانه نخستوزیر رفت، اما بازداشت شد و مرحله نخست کودتا شکست خورد. کودتاگران سرانجام در ۲۸ مرداد دولت ملی را سرنگون کردند.
فرمان شاه بخشی از پوشش «قانونی یا شبهقانونی» عملیات تیپیآژاکس بود؛ عملیاتی که سازمان اطلاعات مرکزی آمریکا و سرویس اطلاعاتی بریتانیا برای سرنگونی دولت مصدق، در واکنش به ملیشدن صنعت نفت، طراحی کرده بودند. اسناد منتشرشده بعدی تصریح میکنند که کودتا زیر نظر سیا و با پشتیبانی بریتانیا انجام گرفت؛ خود سیا نیز بعدها آن را اقدامی غیردموکراتیک توصیف کرد
۲۲ مرداد ۱۳۴۲ ـ راهپیمایی زنان برای حضور در انتخابات
چند ماه پس از رسمیتیافتن حق رأی زنان، گروهی از زنان در تهران راهپیمایی کردند و خواهان مشارکت در انتخابات مجلس و سنا شدند. این حرکت در شرایطی صورت گرفت که مخالفان مذهبی حق رأی زنان آنان را تهدید میکردند و حضور سیاسی مستقل زنان با مقاومت گسترده روبهرو بود. در انتخابات بعدی، شش زن برای نخستینبار به مجلس شورای ملی راه یافتند.
این دستاورد را نمیتوان صرفاً «هدیه شاه» دانست؛ حق رأی حاصل دههها فعالیت انجمنها، روزنامهنگاران، آموزگاران و حقوقدانان زن بود. در عین حال، انتخابات آن دوره آزاد و رقابتی نبود و نامزدها زیر نظارت دستگاه سلطنت انتخاب میشدند. از همین رو، باید میان پیشروی واقعی جنبش زنان و بهرهبرداری تبلیغاتی حکومت پهلوی از آن تمایز گذاشت.
۲۲ مرداد ۱۳۵۸ ـ یورش به دفترهای نیروهای چپ و دانشگاه تهران
یک روز پس از راهپیمایی گسترده آزادی مطبوعات در تهران، گروههای سازمانیافته هوادار حکومت به دفترهای نیروهای چپ و محوطه دانشگاه تهران حمله کردند. دفتر سازمان چریکهای فدایی خلق اشغال و اسناد آن سوزانده شد؛ دفترهای حزب توده و حزب کارگران سوسیالیست نیز هدف حمله قرار گرفت و مهاجمان به دانشکده حقوق و کتابخانه دانشگاه تهران یورش بردند. گزارشهای همان روز از ضربوشتم دانشجویان، جوانان و زنانی خبر میداد که پوشش مورد تأیید مهاجمان را نداشتند.
راهپیمایی روز قبل در اعتراض به توقیف روزنامه «آیندگان» و قانون محدودکننده مطبوعات برگزار شده بود. دهها هزار نفر در آن شرکت کردند و حدود دویست تن در حمله با چاقو، زنجیر، چماق و میلههای آهنی زخمی شدند. این رویدادها از نخستین نشانههای روشن گذار از تکثر سیاسی ماههای آغاز انقلاب به سرکوب مطبوعات، نیروهای چپ، ملیگرایان و مخالفان حکومت دینی بود.
۲۲ مرداد ۱۳۹۹ ـ خاموشی صدای سهراب محمدی، بخشی بزرگ خراسان
سهراب محمدی، خواننده، دوتارنواز و از واپسین بخشیهای خودبند کرمانج شمال خراسان، در هشتادسالگی درگذشت. او تنها بخشیای بود که مدرک درجه یک هنری، معادل دکتری نوازندگی و خوانندگی، دریافت کرده بود و خانوادهاش گفتند تا واپسین روزهای زندگی دوتار را کنار نگذاشت.
«بخشی» تنها نوازنده یا خواننده نیست؛ داستانگو، شاعر، حافظ روایتهای تاریخی و انتقالدهنده فرهنگ شفاهی است. محمدی با منظومهها و آوازهای کرمانجی، از جمله «شاره جان»، بخشی از حافظه فرهنگی مردم خراسان را زنده نگاه داشت. مرگ او بار دیگر خطر فراموشی زبانها، موسیقیها و روایتهای اقوام ایران را یادآوری کرد.
#اخبار_روز
🔹🔹🔹
🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران
🆔 @KSMtehran
بیستودوم مرداد، سیزدهم اوت
۲۲ مرداد ۱۳۳۲ ـ امضای فرمانهای برکناری مصدق و انتصاب زاهدی
محمدرضا شاه در ۲۲ مرداد ۱۳۳۲ فرمان برکناری دکتر محمد مصدق و انتصاب سرلشکر فضلالله زاهدی به نخستوزیری را امضا کرد. سند وزارت خارجه آمریکا نشان میدهد فرمان انتصاب زاهدی، با تاریخ پنجشنبه ۱۳ اوت ۱۹۵۳، به امضای شاه رسیده بود. سه روز بعد، سرهنگ نعمتالله نصیری برای ابلاغ فرمان برکناری مصدق به خانه نخستوزیر رفت، اما بازداشت شد و مرحله نخست کودتا شکست خورد. کودتاگران سرانجام در ۲۸ مرداد دولت ملی را سرنگون کردند.
فرمان شاه بخشی از پوشش «قانونی یا شبهقانونی» عملیات تیپیآژاکس بود؛ عملیاتی که سازمان اطلاعات مرکزی آمریکا و سرویس اطلاعاتی بریتانیا برای سرنگونی دولت مصدق، در واکنش به ملیشدن صنعت نفت، طراحی کرده بودند. اسناد منتشرشده بعدی تصریح میکنند که کودتا زیر نظر سیا و با پشتیبانی بریتانیا انجام گرفت؛ خود سیا نیز بعدها آن را اقدامی غیردموکراتیک توصیف کرد
۲۲ مرداد ۱۳۴۲ ـ راهپیمایی زنان برای حضور در انتخابات
چند ماه پس از رسمیتیافتن حق رأی زنان، گروهی از زنان در تهران راهپیمایی کردند و خواهان مشارکت در انتخابات مجلس و سنا شدند. این حرکت در شرایطی صورت گرفت که مخالفان مذهبی حق رأی زنان آنان را تهدید میکردند و حضور سیاسی مستقل زنان با مقاومت گسترده روبهرو بود. در انتخابات بعدی، شش زن برای نخستینبار به مجلس شورای ملی راه یافتند.
این دستاورد را نمیتوان صرفاً «هدیه شاه» دانست؛ حق رأی حاصل دههها فعالیت انجمنها، روزنامهنگاران، آموزگاران و حقوقدانان زن بود. در عین حال، انتخابات آن دوره آزاد و رقابتی نبود و نامزدها زیر نظارت دستگاه سلطنت انتخاب میشدند. از همین رو، باید میان پیشروی واقعی جنبش زنان و بهرهبرداری تبلیغاتی حکومت پهلوی از آن تمایز گذاشت.
۲۲ مرداد ۱۳۵۸ ـ یورش به دفترهای نیروهای چپ و دانشگاه تهران
یک روز پس از راهپیمایی گسترده آزادی مطبوعات در تهران، گروههای سازمانیافته هوادار حکومت به دفترهای نیروهای چپ و محوطه دانشگاه تهران حمله کردند. دفتر سازمان چریکهای فدایی خلق اشغال و اسناد آن سوزانده شد؛ دفترهای حزب توده و حزب کارگران سوسیالیست نیز هدف حمله قرار گرفت و مهاجمان به دانشکده حقوق و کتابخانه دانشگاه تهران یورش بردند. گزارشهای همان روز از ضربوشتم دانشجویان، جوانان و زنانی خبر میداد که پوشش مورد تأیید مهاجمان را نداشتند.
راهپیمایی روز قبل در اعتراض به توقیف روزنامه «آیندگان» و قانون محدودکننده مطبوعات برگزار شده بود. دهها هزار نفر در آن شرکت کردند و حدود دویست تن در حمله با چاقو، زنجیر، چماق و میلههای آهنی زخمی شدند. این رویدادها از نخستین نشانههای روشن گذار از تکثر سیاسی ماههای آغاز انقلاب به سرکوب مطبوعات، نیروهای چپ، ملیگرایان و مخالفان حکومت دینی بود.
۲۲ مرداد ۱۳۹۹ ـ خاموشی صدای سهراب محمدی، بخشی بزرگ خراسان
سهراب محمدی، خواننده، دوتارنواز و از واپسین بخشیهای خودبند کرمانج شمال خراسان، در هشتادسالگی درگذشت. او تنها بخشیای بود که مدرک درجه یک هنری، معادل دکتری نوازندگی و خوانندگی، دریافت کرده بود و خانوادهاش گفتند تا واپسین روزهای زندگی دوتار را کنار نگذاشت.
«بخشی» تنها نوازنده یا خواننده نیست؛ داستانگو، شاعر، حافظ روایتهای تاریخی و انتقالدهنده فرهنگ شفاهی است. محمدی با منظومهها و آوازهای کرمانجی، از جمله «شاره جان»، بخشی از حافظه فرهنگی مردم خراسان را زنده نگاه داشت. مرگ او بار دیگر خطر فراموشی زبانها، موسیقیها و روایتهای اقوام ایران را یادآوری کرد.
#اخبار_روز
🔹🔹🔹
🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران
🆔 @KSMtehran
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
💠 #صبحگاه
سلام،
سهمِ کوچکِ من از وسعت سادگی!
سايهنشينِ آب و هم پيالهی تشنگی سلام،
سلام،
اولادِ اولينبوسه از شرمِ گُلو گونههایحلال،
سلام،
ستارهی از شب گريختهی هم روز من،
عزيزِ هميشه و هنوزِ من ،
سلام !
#سيدعلی_صالحی
#ویدئو: خانه موزه مقدم ، #تهران فروردین ۱۴۰۴
🔹🔹🔹
🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران
🆔 @KSMtehran
سلام،
سهمِ کوچکِ من از وسعت سادگی!
سايهنشينِ آب و هم پيالهی تشنگی سلام،
سلام،
اولادِ اولينبوسه از شرمِ گُلو گونههایحلال،
سلام،
ستارهی از شب گريختهی هم روز من،
عزيزِ هميشه و هنوزِ من ،
سلام !
#سيدعلی_صالحی
#ویدئو: خانه موزه مقدم ، #تهران فروردین ۱۴۰۴
🔹🔹🔹
🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران
🆔 @KSMtehran
❤3
💠 #از_تاریخ
بیستوسوم مرداد/ چهاردهم اوت
رویدادهای ایران
۲۳ مرداد ۱۳۲۳ – زادروز علی حاتمی، روایتگر تهران و فرهنگ ایرانی
علی حاتمی، کارگردان و فیلمنامهنویس برجسته سینمای ایران، در تهران به دنیا آمد. او فعالیت هنری خود را با نمایشنامهنویسی آغاز کرد و با ساخت «حسن کچل»، نخستین فیلم موزیکال سینمای ایران، وارد سینما شد.
«سوتهدلان»، «حاجی واشنگتن»، «کمالالملک»، «مادر»، «دلشدگان» و مجموعه تلویزیونی «هزاردستان» از مهمترین آثار او هستند. حاتمی تاریخ را نه بهصورت گزارشی خشک، بلکه از خلال زبان، موسیقی، معماری، روابط خانوادگی و زندگی مردم عادی بازآفرینی میکرد. تهران قدیم در آثار او، شهری خیالی و در عین حال آشناست که در آن قدرت سیاسی، فقر، اشرافیت، عشق و مقاومت اجتماعی در کنار یکدیگر قرار گرفتهاند.
زبان آهنگین شخصیتهای او و توجه کمنظیرش به جزئیات فرهنگ ایرانی، جایگاهی یگانه برایش در سینمای ایران ساخت. علی حاتمی در میانه ساخت فیلم «جهانپهلوان تختی» بر اثر بیماری سرطان درگذشت و این اثر ناتمام ماند.
۲۳ مرداد ۱۳۹۳ – انتقال تنبیهی بهنام ابراهیمزاده به زندان رجاییشهر
بهنام ابراهیمزاده، فعال کارگری و مدافع حقوق کودکان، پس از آغاز اعتصاب غذا در زندان اوین، بهطور ناگهانی به زندان رجاییشهر منتقل شد. او به شرایط زندان، فشار بر خانوادهاش و پروندهسازی تازه علیه خود اعتراض داشت.
مقامهای زندان، ابراهیمزاده را بهجای بند زندانیان سیاسی به بخشی منتقل کردند که زندانیان متهم به جرایم خشن در آن نگهداری میشدند. فدراسیون بینالمللی جامعههای حقوق بشر این انتقال را غیرقانونی و اقدامی تنبیهی خواند و خواهان آزادی او و دیگر فعالان سندیکایی زندانی شد. وضعیت جسمی ابراهیمزاده در جریان اعتصاب غذا رو به وخامت گذاشت، اما مسئولان زندان او را به انتقال به سلول انفرادی تهدید کردند.
پرونده او نمونهای از برخورد امنیتی با فعالیت صنفی در ایران است؛ روندی که در آن مطالبه دستمزد، حق تشکل و دفاع از کودکان کار میتواند با اتهامهای امنیتی، زندان و فشار بر خانواده پاسخ داده شود.
۲۳ مرداد ۱۴۰۰ – درگذشت صفدر تقیزاده، مترجم و منتقد ادبی
صفدر تقیزاده، نویسنده، مترجم و منتقد ادبی، در ۸۹سالگی در آمریکا درگذشت. او در آبادان متولد شده و از دانشآموختگان زبان و ادبیات انگلیسی دانشگاه تهران و دانشکده نفت آبادان بود.
تقیزاده، گاه با همکاری محمدعلی صفریان، آثاری از نویسندگانی چون شروود اندرسن، ارنست همینگوی، جان اشتاینبک، یوجین اونیل، گابریل گارسیا مارکز، اومبرتو اکو و ولادیمیر ناباکوف را به فارسی برگرداند. او همچنین در معرفی داستان کوتاه مدرن و آموزش نسلهای تازه مترجمان و نویسندگان نقش داشت و داوری چند جایزه مستقل ادبی را بر عهده گرفته بود.
کار تقیزاده یادآور نقش ترجمه در گشودن پنجرههای تازه به روی ادبیات و اندیشه است؛ بهویژه در جامعهای که سانسور و محدودیت ارتباط فرهنگی، دسترسی آزاد به آثار جهان را دشوار میکند.
۲۳ مرداد ۱۴۰۳ – گسترش اعتصاب پرستاران
اعتراض پرستاران که از شیراز آغاز شده بود، به شهرهای دیگری از جمله کرج، فسا، جهرم، اراک، تبریز، زنجان و شماری از شهرهای مازندران و یزد گسترش یافت. دبیرکل خانه پرستار اعلام کرد کارکنان دستکم هشت بیمارستان دولتی شیراز در اعتصاب به سر میبرند.
پرداختنشدن کارانه و اضافهکاری، دستمزدهای پایین، کمبود نیروی انسانی، شیفتهای طاقتفرسا و برخورد امنیتی با معترضان از مهمترین دلایل اعتراض بود. مرگ پروانه ماندنی، پرستار ۳۲ساله بیمارستان سپیدان، پس از تحمل فشار سنگین کار، خشم همکارانش را افزایش داده بود.
گسترش اعتراضها نشان داد که بحران نظام درمان فقط مسئلهای صنفی نیست. مهاجرت گسترده پرستاران، فرسودگی نیروی انسانی و ناتوانی بیمارستانهای دولتی در حفظ کارکنان، مستقیماً سلامت عمومی را تهدید میکند. تلاش برای امنیتیکردن اعتراض نیز نمیتواند کمبود نیرو و نابرابری میان مسئولیت سنگین پرستاران و درآمد آنان را برطرف کند.
۲۳ مرداد ۱۴۰۳ – اعتصاب غذا علیه مجازات اعدام در ۱۸ زندان
کارزار «سهشنبههای نه به اعدام» در بیستونهمین هفته خود با اعتصاب غذای زندانیان در ۱۸ زندان ادامه یافت. زندانیان در بیانیه خود افزایش ناگهانی اعدامها را محکوم کردند و آن را ابزاری برای ایجاد ترس و انتقامگیری از جامعه خواندند.
این کارزار از بهمن ۱۴۰۲ در زندان قزلحصار آغاز شده بود و بهتدریج زندانیانی از اوین، مرکزی کرج، خرمآباد، خوی، نقده، سقز، مشهد، شیبان اهواز، لاکان رشت و زندانهای دیگر به آن پیوستند. استمرار اعتصاب هفتگی، اعتراضهای پراکنده درون زندانها را به حرکتی هماهنگ و سراسری علیه مجازات مرگ تبدیل کرد.
#اخبار_روز
🔹🔹🔹
🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران
🆔 @KSMtehran
بیستوسوم مرداد/ چهاردهم اوت
رویدادهای ایران
۲۳ مرداد ۱۳۲۳ – زادروز علی حاتمی، روایتگر تهران و فرهنگ ایرانی
علی حاتمی، کارگردان و فیلمنامهنویس برجسته سینمای ایران، در تهران به دنیا آمد. او فعالیت هنری خود را با نمایشنامهنویسی آغاز کرد و با ساخت «حسن کچل»، نخستین فیلم موزیکال سینمای ایران، وارد سینما شد.
«سوتهدلان»، «حاجی واشنگتن»، «کمالالملک»، «مادر»، «دلشدگان» و مجموعه تلویزیونی «هزاردستان» از مهمترین آثار او هستند. حاتمی تاریخ را نه بهصورت گزارشی خشک، بلکه از خلال زبان، موسیقی، معماری، روابط خانوادگی و زندگی مردم عادی بازآفرینی میکرد. تهران قدیم در آثار او، شهری خیالی و در عین حال آشناست که در آن قدرت سیاسی، فقر، اشرافیت، عشق و مقاومت اجتماعی در کنار یکدیگر قرار گرفتهاند.
زبان آهنگین شخصیتهای او و توجه کمنظیرش به جزئیات فرهنگ ایرانی، جایگاهی یگانه برایش در سینمای ایران ساخت. علی حاتمی در میانه ساخت فیلم «جهانپهلوان تختی» بر اثر بیماری سرطان درگذشت و این اثر ناتمام ماند.
۲۳ مرداد ۱۳۹۳ – انتقال تنبیهی بهنام ابراهیمزاده به زندان رجاییشهر
بهنام ابراهیمزاده، فعال کارگری و مدافع حقوق کودکان، پس از آغاز اعتصاب غذا در زندان اوین، بهطور ناگهانی به زندان رجاییشهر منتقل شد. او به شرایط زندان، فشار بر خانوادهاش و پروندهسازی تازه علیه خود اعتراض داشت.
مقامهای زندان، ابراهیمزاده را بهجای بند زندانیان سیاسی به بخشی منتقل کردند که زندانیان متهم به جرایم خشن در آن نگهداری میشدند. فدراسیون بینالمللی جامعههای حقوق بشر این انتقال را غیرقانونی و اقدامی تنبیهی خواند و خواهان آزادی او و دیگر فعالان سندیکایی زندانی شد. وضعیت جسمی ابراهیمزاده در جریان اعتصاب غذا رو به وخامت گذاشت، اما مسئولان زندان او را به انتقال به سلول انفرادی تهدید کردند.
پرونده او نمونهای از برخورد امنیتی با فعالیت صنفی در ایران است؛ روندی که در آن مطالبه دستمزد، حق تشکل و دفاع از کودکان کار میتواند با اتهامهای امنیتی، زندان و فشار بر خانواده پاسخ داده شود.
۲۳ مرداد ۱۴۰۰ – درگذشت صفدر تقیزاده، مترجم و منتقد ادبی
صفدر تقیزاده، نویسنده، مترجم و منتقد ادبی، در ۸۹سالگی در آمریکا درگذشت. او در آبادان متولد شده و از دانشآموختگان زبان و ادبیات انگلیسی دانشگاه تهران و دانشکده نفت آبادان بود.
تقیزاده، گاه با همکاری محمدعلی صفریان، آثاری از نویسندگانی چون شروود اندرسن، ارنست همینگوی، جان اشتاینبک، یوجین اونیل، گابریل گارسیا مارکز، اومبرتو اکو و ولادیمیر ناباکوف را به فارسی برگرداند. او همچنین در معرفی داستان کوتاه مدرن و آموزش نسلهای تازه مترجمان و نویسندگان نقش داشت و داوری چند جایزه مستقل ادبی را بر عهده گرفته بود.
کار تقیزاده یادآور نقش ترجمه در گشودن پنجرههای تازه به روی ادبیات و اندیشه است؛ بهویژه در جامعهای که سانسور و محدودیت ارتباط فرهنگی، دسترسی آزاد به آثار جهان را دشوار میکند.
۲۳ مرداد ۱۴۰۳ – گسترش اعتصاب پرستاران
اعتراض پرستاران که از شیراز آغاز شده بود، به شهرهای دیگری از جمله کرج، فسا، جهرم، اراک، تبریز، زنجان و شماری از شهرهای مازندران و یزد گسترش یافت. دبیرکل خانه پرستار اعلام کرد کارکنان دستکم هشت بیمارستان دولتی شیراز در اعتصاب به سر میبرند.
پرداختنشدن کارانه و اضافهکاری، دستمزدهای پایین، کمبود نیروی انسانی، شیفتهای طاقتفرسا و برخورد امنیتی با معترضان از مهمترین دلایل اعتراض بود. مرگ پروانه ماندنی، پرستار ۳۲ساله بیمارستان سپیدان، پس از تحمل فشار سنگین کار، خشم همکارانش را افزایش داده بود.
گسترش اعتراضها نشان داد که بحران نظام درمان فقط مسئلهای صنفی نیست. مهاجرت گسترده پرستاران، فرسودگی نیروی انسانی و ناتوانی بیمارستانهای دولتی در حفظ کارکنان، مستقیماً سلامت عمومی را تهدید میکند. تلاش برای امنیتیکردن اعتراض نیز نمیتواند کمبود نیرو و نابرابری میان مسئولیت سنگین پرستاران و درآمد آنان را برطرف کند.
۲۳ مرداد ۱۴۰۳ – اعتصاب غذا علیه مجازات اعدام در ۱۸ زندان
کارزار «سهشنبههای نه به اعدام» در بیستونهمین هفته خود با اعتصاب غذای زندانیان در ۱۸ زندان ادامه یافت. زندانیان در بیانیه خود افزایش ناگهانی اعدامها را محکوم کردند و آن را ابزاری برای ایجاد ترس و انتقامگیری از جامعه خواندند.
این کارزار از بهمن ۱۴۰۲ در زندان قزلحصار آغاز شده بود و بهتدریج زندانیانی از اوین، مرکزی کرج، خرمآباد، خوی، نقده، سقز، مشهد، شیبان اهواز، لاکان رشت و زندانهای دیگر به آن پیوستند. استمرار اعتصاب هفتگی، اعتراضهای پراکنده درون زندانها را به حرکتی هماهنگ و سراسری علیه مجازات مرگ تبدیل کرد.
#اخبار_روز
🔹🔹🔹
🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران
🆔 @KSMtehran
💯1
💠 #بیانیه
بیانیه کانون صنفی معلمان در محکومیت تشدید فشار بر فعالان صنفی معلمان
از آغاز حمله آمریکا و اسرائیل به ایران، همزمان با جنگ بیرونی، جنگی دیگر در داخل کشور شدت گرفته است: جنگ حاکمیت مستقر با جامعه و نیروهای مستقل مدنی.
افزایش آمار اعدام زندانیان سیاسی، صدور احکام سنگین قضایی، تشدید فشارهای امنیتی و گسترش فضای ارعاب و ترس، تنها بخشی از نشانههای این جنگ یکطرفه علیه جامعه ایران است. در این میان، معلمان و فعالان صنفی نیز از این فضای سرکوب و تهدید بینصیب نماندهاند.
بر اساس گزارشهای منتشرشده، از اسفندماه سال گذشته تاکنون، بیش از ۶۰ معلم و فعال صنفی با احضار، بازداشت، صدور احکام قضایی، برخوردهای اداری، تبعید، اخراج و محرومیتهای شغلی مواجه شدهاند. این آمار تنها شامل مواردی است که رسانهای شدهاند و بدیهی است بسیاری از معلمان، به دلیل نگرانی از تشدید فشارها و پیامدهای امنیتی، امکان یا جسارت اطلاعرسانی درباره وضعیت خود را نداشتهاند.
در همین مدت، #ایرج_توبهایها، معلم بازنشسته نجفآباد، پس از پایان محکومیت ناعادلانه خود، به تبعید محکوم شده است. برای #کوکب_بداغی، فعال صنفی معلمان خوزستان، حکم یک سال حبس صادر شده و #شکرالله_احمدی، بازرس شورای هماهنگی تشکلهای صنفی فرهنگیان ایران، در دادگاه بدوی به سه سال و هفت ماه زندان به دلیل فعالیتهای صنفی محکوم شده است.
همچنین #مجید_کریمی و #غیاث_نعمتی، از اعضای انجمن صنفی معلمان کردستان، با وجود رأی هیأت عالی تخلفات اداری مبنی بر بازگشت به کار، بار دیگر از سوی وزارت آموزشوپرورش با حکم بازخرید و اخراج مواجه شدهاند. این روند در مورد #فروغ_خسروی، از معلمان خوزستان، نیز با صدور حکم اخراج از آموزشوپرورش ادامه یافته است.
فشار بر فعالان صنفی حتی با ورود آنان به زندان نیز پایان نمییابد. #جواد_لعلمحمدی، معلم خراسان رضوی، که نزدیک به چهار سال است دوران حبس ناعادلانه خود را در زندان وکیلآباد مشهد میگذراند، با وجود بیش از ۲۳ سال سابقه تدریس، با حکم اخراج از آموزشوپرورش مواجه شده است.
#مسعود_فرهیخته، معلم بازنشسته کرج، که از شهریورماه در حبس به سر میبرد، بنا بر گزارش خانوادهاش بارها به سلول انفرادی منتقل شده و از تماس تلفنی و ملاقات محروم مانده است.
#ابوالفضل_خوران با وجود بیماری، بیش از سه سال است که در زندان اراک ناعادلانه در حبس است.
#رضا_امانیفر، دیگر بازرس شورای هماهنگی تشکلهای صنفی فرهنگیان ایران، نیز از فروردینماه بهصورت بلاتکلیف در زندان بوشهر در حبس است. او با وجود بیماری کلیوی از رسیدگی درمانی مناسب محروم مانده و در تنها مورد اعزام به خارج از زندان، در اقدامی غیرانسانی با دستبند و پابند به بیمارستان منتقل شده است.
این موارد تنها بخشی از گزارشی کوتاه از روند فزاینده سرکوب معلمان و فعالان صنفی از اسفندماه گذشته تاکنون است؛ روندی که نشان میدهد برخورد با معلمان مطالبهگر، نه امری موردی، بلکه بخشی از سیاستی گسترده برای خاموش کردن صدای تشکلیابی، عدالتخواهی و مطالبهگری صنفی است.
- توقف فوری سرکوبها؛
- لغو احکام قضایی و اداری صادرشده علیه فعالان صنفی؛
- آزادی همه زندانیان سیاسی از جمله معلمان زندانی؛
- پایان دادن به اذیت و آزار فعالان صنفی، بهویژه زندانیان بیمار و در معرض آسیب؛
- به رسمیت شناختن حق تشکلیابی، آزادی بیان و اعتراض مسالمتآمیز معلمان است.
کانون صنفی معلمان ایران(تهران)
۱۴۰۵/۵/۲۳
#ایرج_توبهایها
#کوکب_بداغی
#شکرالله_احمدی
#مجید_کریمی
#غیاث_نعمتی
#فروغ_خسروی
#جواد_لعلمحمدی
#مسعود_فرهیخته
#ابوالفضل_خوران
#فعالیت_صنفی_جرم_نیست
🔹🔹🔹
🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران
🆔 @KSMtehran
بیانیه کانون صنفی معلمان در محکومیت تشدید فشار بر فعالان صنفی معلمان
از آغاز حمله آمریکا و اسرائیل به ایران، همزمان با جنگ بیرونی، جنگی دیگر در داخل کشور شدت گرفته است: جنگ حاکمیت مستقر با جامعه و نیروهای مستقل مدنی.
افزایش آمار اعدام زندانیان سیاسی، صدور احکام سنگین قضایی، تشدید فشارهای امنیتی و گسترش فضای ارعاب و ترس، تنها بخشی از نشانههای این جنگ یکطرفه علیه جامعه ایران است. در این میان، معلمان و فعالان صنفی نیز از این فضای سرکوب و تهدید بینصیب نماندهاند.
بر اساس گزارشهای منتشرشده، از اسفندماه سال گذشته تاکنون، بیش از ۶۰ معلم و فعال صنفی با احضار، بازداشت، صدور احکام قضایی، برخوردهای اداری، تبعید، اخراج و محرومیتهای شغلی مواجه شدهاند. این آمار تنها شامل مواردی است که رسانهای شدهاند و بدیهی است بسیاری از معلمان، به دلیل نگرانی از تشدید فشارها و پیامدهای امنیتی، امکان یا جسارت اطلاعرسانی درباره وضعیت خود را نداشتهاند.
در همین مدت، #ایرج_توبهایها، معلم بازنشسته نجفآباد، پس از پایان محکومیت ناعادلانه خود، به تبعید محکوم شده است. برای #کوکب_بداغی، فعال صنفی معلمان خوزستان، حکم یک سال حبس صادر شده و #شکرالله_احمدی، بازرس شورای هماهنگی تشکلهای صنفی فرهنگیان ایران، در دادگاه بدوی به سه سال و هفت ماه زندان به دلیل فعالیتهای صنفی محکوم شده است.
همچنین #مجید_کریمی و #غیاث_نعمتی، از اعضای انجمن صنفی معلمان کردستان، با وجود رأی هیأت عالی تخلفات اداری مبنی بر بازگشت به کار، بار دیگر از سوی وزارت آموزشوپرورش با حکم بازخرید و اخراج مواجه شدهاند. این روند در مورد #فروغ_خسروی، از معلمان خوزستان، نیز با صدور حکم اخراج از آموزشوپرورش ادامه یافته است.
فشار بر فعالان صنفی حتی با ورود آنان به زندان نیز پایان نمییابد. #جواد_لعلمحمدی، معلم خراسان رضوی، که نزدیک به چهار سال است دوران حبس ناعادلانه خود را در زندان وکیلآباد مشهد میگذراند، با وجود بیش از ۲۳ سال سابقه تدریس، با حکم اخراج از آموزشوپرورش مواجه شده است.
#مسعود_فرهیخته، معلم بازنشسته کرج، که از شهریورماه در حبس به سر میبرد، بنا بر گزارش خانوادهاش بارها به سلول انفرادی منتقل شده و از تماس تلفنی و ملاقات محروم مانده است.
#ابوالفضل_خوران با وجود بیماری، بیش از سه سال است که در زندان اراک ناعادلانه در حبس است.
#رضا_امانیفر، دیگر بازرس شورای هماهنگی تشکلهای صنفی فرهنگیان ایران، نیز از فروردینماه بهصورت بلاتکلیف در زندان بوشهر در حبس است. او با وجود بیماری کلیوی از رسیدگی درمانی مناسب محروم مانده و در تنها مورد اعزام به خارج از زندان، در اقدامی غیرانسانی با دستبند و پابند به بیمارستان منتقل شده است.
این موارد تنها بخشی از گزارشی کوتاه از روند فزاینده سرکوب معلمان و فعالان صنفی از اسفندماه گذشته تاکنون است؛ روندی که نشان میدهد برخورد با معلمان مطالبهگر، نه امری موردی، بلکه بخشی از سیاستی گسترده برای خاموش کردن صدای تشکلیابی، عدالتخواهی و مطالبهگری صنفی است.
کانون صنفی معلمان ایران(تهران) ضمن محکوم کردن تشدید روند سرکوب، ارعاب، پروندهسازی، صدور احکام قضایی و اداری و اعمال فشار بر فعالان صنفی، به حاکمیت هشدار میدهد که هیچ حکومتی در تاریخ معاصر نتوانسته است با تعمیق شکاف میان دولت و ملت، با سرکوب جامعه مدنی و با خاموش کردن صدای منتقدان و مطالبهگران، ثبات و مشروعیت پایدار برای خود ایجاد کند.ما به عنوان یک تشکل صنفی و مدنی تأکید میکنیم که
فعالیت صنفی جرم نیست.کانون صنفی معلمان ایران(تهران) خواهان:
دفاع از معیشت و منزلت معلمان،
اعتراض به تبعیض،
مطالبه آموزش رایگان و باکیفیت،
دفاع از حقوق دانشآموزان و
تلاش برای حفظ و گسترش تشکلهای مستقل،
حقوقی بنیادین و مشروعاند و نباید با احکام زندان، اخراج، تبعید، بازخرید، انفصال و محرومیتهای شغلی پاسخ داده شوند.
- توقف فوری سرکوبها؛
- لغو احکام قضایی و اداری صادرشده علیه فعالان صنفی؛
- آزادی همه زندانیان سیاسی از جمله معلمان زندانی؛
- پایان دادن به اذیت و آزار فعالان صنفی، بهویژه زندانیان بیمار و در معرض آسیب؛
- به رسمیت شناختن حق تشکلیابی، آزادی بیان و اعتراض مسالمتآمیز معلمان است.
کانون صنفی معلمان ایران(تهران)
۱۴۰۵/۵/۲۳
#ایرج_توبهایها
#کوکب_بداغی
#شکرالله_احمدی
#مجید_کریمی
#غیاث_نعمتی
#فروغ_خسروی
#جواد_لعلمحمدی
#مسعود_فرهیخته
#ابوالفضل_خوران
#فعالیت_صنفی_جرم_نیست
🔹🔹🔹
🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران
🆔 @KSMtehran
👍4❤1👌1💯1
💠 #از_تاریخ
چهاردهم اوت/ بیستوسوم مرداد
رویدادهای جهان
۱۴ اوت ۱۹۳۵ – تصویب قانون تأمین اجتماعی آمریکا
فرانکلین روزولت، رئیسجمهوری آمریکا، قانون تأمین اجتماعی را امضا کرد. این قانون در دل بحران بزرگ اقتصادی دهه ۱۹۳۰ شکل گرفت و بیمه بازنشستگی، حمایت از بیکاران و کمک به گروههایی از کودکان و سالمندان نیازمند را وارد ساختار مسئولیتهای دولت کرد.
این قانون یکی از مهمترین دستاوردهای «نیو دیل» و نتیجه فشار جنبشهای کارگری و اجتماعی برای مقابله با فقر و ناامنی بود. بااینحال، قانون اولیه همه کارگران را در بر نمیگرفت. کارگران کشاورزی، خدمتکاران خانگی، بسیاری از کارکنان بخش عمومی و گروههای دیگری از پوشش بیمه بازنشستگی کنار گذاشته شدند. این محرومیت بهطور نامتناسبی بر سیاهپوستان و دیگر اقلیتها اثر گذاشت و پوشش گروههای حذفشده تنها در اصلاحات بعدی گسترش یافت.
قانون ۱۹۳۵ با همه محدودیتهایش، این اصل را تثبیت کرد که سالمندی، بیکاری و ناتوانی نباید افراد را به فقر مطلق محکوم کند و دولت در تأمین حداقلی از امنیت اجتماعی مسئول است.
۱۴ اوت ۱۹۴۱ – انتشار منشور آتلانتیک
فرانکلین روزولت و وینستون چرچیل پس از دیدار در اقیانوس اطلس، بیانیهای منتشر کردند که به «منشور آتلانتیک» شهرت یافت. دو رهبر در آن از حق ملتها برای تعیین شکل حکومت خود، مخالفت با تصرف سرزمینها، آزادی تجارت و برقراری صلحی همراه با امنیت اجتماعی سخن گفتند.
این منشور هنوز یک پیمان الزامآور نبود، اما بعدها بر شکلگیری اعلامیه ملل متحد و نظم بینالمللی پس از جنگ اثر گذاشت. در عین حال، میان زبان آزادیخواهانه آن و واقعیت استعمار تناقضی آشکار وجود داشت. بریتانیا همچنان بر هند و سرزمینهای گستردهای در آسیا، آفریقا و خاورمیانه حکومت میکرد و چرچیل حاضر نبود اصل تعیین سرنوشت را به مستعمرات امپراتوری خود تعمیم دهد.
با وجود این تناقض، جنبشهای استقلالطلبانه از همان اصول اعلامشده برای به چالش کشیدن استعمارگران بهره گرفتند: اگر ملتهای اروپا حق انتخاب حکومت خود را داشتند، مردم هند، آفریقا و خاورمیانه نیز نمیتوانستند از این حق محروم بمانند.
۱۴ اوت ۱۹۴۷ – استقلال پاکستان و زخم تقسیم هند
پاکستان در پی پایان حاکمیت استعماری بریتانیا بر شبهقاره هند بهعنوان کشوری مستقل تأسیس شد. محمدعلی جناح نخستین فرماندار کل کشور شد و کراچی نقش پایتخت اولیه را بر عهده گرفت.
استقلال، پایان نزدیک به دو قرن سلطه بریتانیا بود، اما با تقسیم شتابزده هند به دو کشور و ترسیم مرزهایی همراه شد که سر سیریل رادکلیف تنها چند هفته برای تعیین آنها فرصت داشت. میلیونها مسلمان، هندو و سیک ناگهان خود را در سوی «نادرست» مرز یافتند.
در موج مهاجرت و خشونت مذهبی پس از تقسیم، حدود ده میلیون نفر آواره و بر پایه برآورد آرشیو ملی بریتانیا نزدیک به یک میلیون نفر کشته شدند. دهها هزار زن نیز قربانی تجاوز، ربایش و خشونت شدند.
استقلال پاکستان، هم پیروزی مبارزه علیه استعمار بود و هم آغاز زخمی که پیامدهای آن هنوز در مناسبات هند و پاکستان و زندگی خانوادههای دو سوی مرز دیده میشود.
۱۴ اوت ۱۹۸۰ – آغاز اعتصاب تاریخی کشتیسازی گدانسک
کارگران کشتیسازی لنین در شهر گدانسک لهستان دست از کار کشیدند. جرقه اعتراض، اخراج آنا والنتینوویچ، راننده جرثقیل و فعال اتحادیههای آزاد، تنها چند ماه پیش از بازنشستگی بود. بازگشت او و لخ والسا به کار، افزایش دستمزدها، تضمین امنیت اعتصابکنندگان و ساخت یادبود کارگران کشتهشده در اعتراضهای ۱۹۷۰ از خواستههای اولیه اعتصاب بود.
اعتراض به دیگر مراکز کارگری گسترش یافت. هنگامی که مدیریت کشتیسازی با مطالبات کارکنان همان کارخانه موافقت کرد، گروهی از زنان اعتصابکننده، از جمله والنتینوویچ و آلینا پینکوفسکا، مانع پایان اعتصاب شدند. آنان تأکید کردند کارگران نباید همکاران دیگر کارخانهها را تنها بگذارند. این تصمیم، اعتراض یک کارخانه را به اعتصابی همبسته و منطقهای تبدیل کرد.
کمیته مشترک اعتصاب ۲۱ خواست، از جمله حق ایجاد اتحادیههای مستقل، آزادی بیان، آزادی زندانیان سیاسی، افزایش دستمزد و بهبود خدمات اجتماعی را مطرح کرد. توافق گدانسک در پایان ماه زمینه تشکیل «همبستگی»، نخستین اتحادیه مستقل در بلوک شرق، را فراهم ساخت.
اعتصاب گدانسک نشان داد جنبش کارگری زمانی قدرت تاریخی پیدا میکند که مطالبات کارخانه را به آزادیهای عمومی و همبستگی با دیگر بخشهای جامعه پیوند بزند.
⤵️
چهاردهم اوت/ بیستوسوم مرداد
رویدادهای جهان
۱۴ اوت ۱۹۳۵ – تصویب قانون تأمین اجتماعی آمریکا
فرانکلین روزولت، رئیسجمهوری آمریکا، قانون تأمین اجتماعی را امضا کرد. این قانون در دل بحران بزرگ اقتصادی دهه ۱۹۳۰ شکل گرفت و بیمه بازنشستگی، حمایت از بیکاران و کمک به گروههایی از کودکان و سالمندان نیازمند را وارد ساختار مسئولیتهای دولت کرد.
این قانون یکی از مهمترین دستاوردهای «نیو دیل» و نتیجه فشار جنبشهای کارگری و اجتماعی برای مقابله با فقر و ناامنی بود. بااینحال، قانون اولیه همه کارگران را در بر نمیگرفت. کارگران کشاورزی، خدمتکاران خانگی، بسیاری از کارکنان بخش عمومی و گروههای دیگری از پوشش بیمه بازنشستگی کنار گذاشته شدند. این محرومیت بهطور نامتناسبی بر سیاهپوستان و دیگر اقلیتها اثر گذاشت و پوشش گروههای حذفشده تنها در اصلاحات بعدی گسترش یافت.
قانون ۱۹۳۵ با همه محدودیتهایش، این اصل را تثبیت کرد که سالمندی، بیکاری و ناتوانی نباید افراد را به فقر مطلق محکوم کند و دولت در تأمین حداقلی از امنیت اجتماعی مسئول است.
۱۴ اوت ۱۹۴۱ – انتشار منشور آتلانتیک
فرانکلین روزولت و وینستون چرچیل پس از دیدار در اقیانوس اطلس، بیانیهای منتشر کردند که به «منشور آتلانتیک» شهرت یافت. دو رهبر در آن از حق ملتها برای تعیین شکل حکومت خود، مخالفت با تصرف سرزمینها، آزادی تجارت و برقراری صلحی همراه با امنیت اجتماعی سخن گفتند.
این منشور هنوز یک پیمان الزامآور نبود، اما بعدها بر شکلگیری اعلامیه ملل متحد و نظم بینالمللی پس از جنگ اثر گذاشت. در عین حال، میان زبان آزادیخواهانه آن و واقعیت استعمار تناقضی آشکار وجود داشت. بریتانیا همچنان بر هند و سرزمینهای گستردهای در آسیا، آفریقا و خاورمیانه حکومت میکرد و چرچیل حاضر نبود اصل تعیین سرنوشت را به مستعمرات امپراتوری خود تعمیم دهد.
با وجود این تناقض، جنبشهای استقلالطلبانه از همان اصول اعلامشده برای به چالش کشیدن استعمارگران بهره گرفتند: اگر ملتهای اروپا حق انتخاب حکومت خود را داشتند، مردم هند، آفریقا و خاورمیانه نیز نمیتوانستند از این حق محروم بمانند.
۱۴ اوت ۱۹۴۷ – استقلال پاکستان و زخم تقسیم هند
پاکستان در پی پایان حاکمیت استعماری بریتانیا بر شبهقاره هند بهعنوان کشوری مستقل تأسیس شد. محمدعلی جناح نخستین فرماندار کل کشور شد و کراچی نقش پایتخت اولیه را بر عهده گرفت.
استقلال، پایان نزدیک به دو قرن سلطه بریتانیا بود، اما با تقسیم شتابزده هند به دو کشور و ترسیم مرزهایی همراه شد که سر سیریل رادکلیف تنها چند هفته برای تعیین آنها فرصت داشت. میلیونها مسلمان، هندو و سیک ناگهان خود را در سوی «نادرست» مرز یافتند.
در موج مهاجرت و خشونت مذهبی پس از تقسیم، حدود ده میلیون نفر آواره و بر پایه برآورد آرشیو ملی بریتانیا نزدیک به یک میلیون نفر کشته شدند. دهها هزار زن نیز قربانی تجاوز، ربایش و خشونت شدند.
استقلال پاکستان، هم پیروزی مبارزه علیه استعمار بود و هم آغاز زخمی که پیامدهای آن هنوز در مناسبات هند و پاکستان و زندگی خانوادههای دو سوی مرز دیده میشود.
۱۴ اوت ۱۹۸۰ – آغاز اعتصاب تاریخی کشتیسازی گدانسک
کارگران کشتیسازی لنین در شهر گدانسک لهستان دست از کار کشیدند. جرقه اعتراض، اخراج آنا والنتینوویچ، راننده جرثقیل و فعال اتحادیههای آزاد، تنها چند ماه پیش از بازنشستگی بود. بازگشت او و لخ والسا به کار، افزایش دستمزدها، تضمین امنیت اعتصابکنندگان و ساخت یادبود کارگران کشتهشده در اعتراضهای ۱۹۷۰ از خواستههای اولیه اعتصاب بود.
اعتراض به دیگر مراکز کارگری گسترش یافت. هنگامی که مدیریت کشتیسازی با مطالبات کارکنان همان کارخانه موافقت کرد، گروهی از زنان اعتصابکننده، از جمله والنتینوویچ و آلینا پینکوفسکا، مانع پایان اعتصاب شدند. آنان تأکید کردند کارگران نباید همکاران دیگر کارخانهها را تنها بگذارند. این تصمیم، اعتراض یک کارخانه را به اعتصابی همبسته و منطقهای تبدیل کرد.
کمیته مشترک اعتصاب ۲۱ خواست، از جمله حق ایجاد اتحادیههای مستقل، آزادی بیان، آزادی زندانیان سیاسی، افزایش دستمزد و بهبود خدمات اجتماعی را مطرح کرد. توافق گدانسک در پایان ماه زمینه تشکیل «همبستگی»، نخستین اتحادیه مستقل در بلوک شرق، را فراهم ساخت.
اعتصاب گدانسک نشان داد جنبش کارگری زمانی قدرت تاریخی پیدا میکند که مطالبات کارخانه را به آزادیهای عمومی و همبستگی با دیگر بخشهای جامعه پیوند بزند.
⤵️
⤴️
۱۴ اوت ۲۰۰۷ – کشتار ایزدیان در سنجار
چهار کامیون بمبگذاریشده تقریباً همزمان در مناطق ایزدینشین قحطانیه و جزیره در نزدیکی سنجار منفجر شدند. صدها خانه گلی فروریخت و خانوادههای بسیاری زیر آوار ماندند.
آمار قربانیان در منابع مختلف یکسان نیست. دیدهبان حقوق بشر بیش از ۳۰۰ کشته و ۷۰۰ مجروح را ثبت کرده است؛ هلال احمر عراق شمار کشتهشدگان را بیش از ۵۰۰ نفر اعلام کرد. این حملات از مرگبارترین عملیات علیه غیرنظامیان عراق پس از اشغال سال ۲۰۰۳ بود. هیچ گروهی رسماً مسئولیت آن را نپذیرفت، اما القاعده عراق مظنون اصلی شناخته شد.
کشتار سال ۲۰۰۷ هشداری بود که چند سال بعد با یورش داعش، قتلعام مردان ایزدی و اسارت هزاران زن و کودک به فاجعهای گستردهتر تبدیل شد. ایزدیان نهفقط قربانی بنیادگرایی مذهبی، بلکه قربانی فروپاشی امنیت و نظام سیاسی برآمده از جنگ و اشغال عراق بودند.
۱۴ اوت ۲۰۱۳ – کشتار میدان رابعه مصر
نیروهای ارتش و پلیس مصر برای برچیدن تحصن مخالفان کودتای نظامی در میدان رابعهالعدویه قاهره وارد عمل شدند. معترضان عمدتاً خواستار بازگشت محمد مرسی، نخستین رئیسجمهوری غیرنظامی منتخب مصر، بودند که ارتش چند هفته پیش او را برکنار و بازداشت کرده بود.
نیروهای امنیتی با خودروهای زرهی، بولدوزر و تکتیرانداز از چند جهت به میدان حمله کردند. مسیر امن و مؤثری برای خروج جمعیت باقی نماند و تیراندازی ساعتها ادامه یافت. دیدهبان حقوق بشر هویت دستکم ۸۱۷ کشته را مستند کرد و احتمال داد شمار قربانیان از هزار نفر فراتر رفته باشد. این سازمان کشتار رابعه را از بزرگترین کشتارهای یکروزه معترضان در تاریخ معاصر و احتمالاً مصداق جنایت علیه بشریت دانست.
گزارشها استفاده محدود شماری از معترضان از سلاح را نیز ثبت کردهاند، اما این امر نمیتوانست حملهای برنامهریزیشده و نامتناسب به دهها هزار نفر را توجیه کند. کشتار رابعه آغاز دورهای از سرکوب فراگیر بود که در آن هزاران فعال سیاسی، روزنامهنگار و مخالف حکومت عبدالفتاح سیسی زندانی شدند.
۱۴ اوت ۲۰۲۱ – زمینلرزه ویرانگر هائیتی
زمینلرزهای به بزرگی ۷٫۲ بخش جنوب غربی هائیتی را لرزاند. حدود ۲۲۰۰ نفر کشته و بیش از ۱۲ هزار نفر مجروح شدند. خانهها، مدارس، بیمارستانها، جادهها و پلهای بسیاری ویران شد و نزدیک به ۸۰۰ هزار نفر به کمک فوری نیاز پیدا کردند.
فاجعه در شرایطی رخ داد که هائیتی همچنان از پیامدهای زمینلرزه مرگبار ۲۰۱۰، فقر گسترده، بیثباتی سیاسی و ضعف زیرساختهای عمومی رنج میبرد. چند روز پس از زلزله، بارانهای شدید ناشی از توفان گرمسیری نیز عملیات امدادی را دشوارتر کرد.
زمینلرزه پدیدهای طبیعی است، اما میزان مرگ و ویرانی صرفاً طبیعی نیست. ساختمانهای ناایمن، فقر، تمرکز امکانات در پایتخت و وابستگی طولانی کشور به کمکهای خارجی، خطر را چند برابر کرد. تجربه هائیتی نشان میدهد عدالت اجتماعی و ساختن خدمات عمومی مقاوم، بخشی جداییناپذیر از آمادگی در برابر بلایای طبیعی است.
درنگ امروز
از تصویب تأمین اجتماعی در آمریکا تا اعتصاب پرستاران ایران، یک خواست مشترک دیده میشود: انسانها نباید پس از سالها کار، هنگام بیماری، بیکاری یا سالمندی بیپناه رها شوند. امنیت اجتماعی امتیازی اعطایی از سوی دولتها نیست؛ حقی است که عمدتاً در نتیجه مبارزه و جنبشهای اجتماعی به رسمیت شناخته شده است.
اعتصاب گدانسک نیز نشان داد که دفاع از یک کارگر اخراجشده چگونه میتواند به جنبشی برای حق تشکل، آزادی بیان و تغییر سیاسی تبدیل شود. در مقابل، کشتار رابعه و حمله به ایزدیان یادآوری میکند که حذف حقوق مخالفان یا اقلیتها، فارغ از هویت و گرایش سیاسی آنان، راه را برای استبداد و خشونت همگانی باز میکند.
#اخبار_روز
🔹🔹🔹
🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران
🆔 @KSMtehran
۱۴ اوت ۲۰۰۷ – کشتار ایزدیان در سنجار
چهار کامیون بمبگذاریشده تقریباً همزمان در مناطق ایزدینشین قحطانیه و جزیره در نزدیکی سنجار منفجر شدند. صدها خانه گلی فروریخت و خانوادههای بسیاری زیر آوار ماندند.
آمار قربانیان در منابع مختلف یکسان نیست. دیدهبان حقوق بشر بیش از ۳۰۰ کشته و ۷۰۰ مجروح را ثبت کرده است؛ هلال احمر عراق شمار کشتهشدگان را بیش از ۵۰۰ نفر اعلام کرد. این حملات از مرگبارترین عملیات علیه غیرنظامیان عراق پس از اشغال سال ۲۰۰۳ بود. هیچ گروهی رسماً مسئولیت آن را نپذیرفت، اما القاعده عراق مظنون اصلی شناخته شد.
کشتار سال ۲۰۰۷ هشداری بود که چند سال بعد با یورش داعش، قتلعام مردان ایزدی و اسارت هزاران زن و کودک به فاجعهای گستردهتر تبدیل شد. ایزدیان نهفقط قربانی بنیادگرایی مذهبی، بلکه قربانی فروپاشی امنیت و نظام سیاسی برآمده از جنگ و اشغال عراق بودند.
۱۴ اوت ۲۰۱۳ – کشتار میدان رابعه مصر
نیروهای ارتش و پلیس مصر برای برچیدن تحصن مخالفان کودتای نظامی در میدان رابعهالعدویه قاهره وارد عمل شدند. معترضان عمدتاً خواستار بازگشت محمد مرسی، نخستین رئیسجمهوری غیرنظامی منتخب مصر، بودند که ارتش چند هفته پیش او را برکنار و بازداشت کرده بود.
نیروهای امنیتی با خودروهای زرهی، بولدوزر و تکتیرانداز از چند جهت به میدان حمله کردند. مسیر امن و مؤثری برای خروج جمعیت باقی نماند و تیراندازی ساعتها ادامه یافت. دیدهبان حقوق بشر هویت دستکم ۸۱۷ کشته را مستند کرد و احتمال داد شمار قربانیان از هزار نفر فراتر رفته باشد. این سازمان کشتار رابعه را از بزرگترین کشتارهای یکروزه معترضان در تاریخ معاصر و احتمالاً مصداق جنایت علیه بشریت دانست.
گزارشها استفاده محدود شماری از معترضان از سلاح را نیز ثبت کردهاند، اما این امر نمیتوانست حملهای برنامهریزیشده و نامتناسب به دهها هزار نفر را توجیه کند. کشتار رابعه آغاز دورهای از سرکوب فراگیر بود که در آن هزاران فعال سیاسی، روزنامهنگار و مخالف حکومت عبدالفتاح سیسی زندانی شدند.
۱۴ اوت ۲۰۲۱ – زمینلرزه ویرانگر هائیتی
زمینلرزهای به بزرگی ۷٫۲ بخش جنوب غربی هائیتی را لرزاند. حدود ۲۲۰۰ نفر کشته و بیش از ۱۲ هزار نفر مجروح شدند. خانهها، مدارس، بیمارستانها، جادهها و پلهای بسیاری ویران شد و نزدیک به ۸۰۰ هزار نفر به کمک فوری نیاز پیدا کردند.
فاجعه در شرایطی رخ داد که هائیتی همچنان از پیامدهای زمینلرزه مرگبار ۲۰۱۰، فقر گسترده، بیثباتی سیاسی و ضعف زیرساختهای عمومی رنج میبرد. چند روز پس از زلزله، بارانهای شدید ناشی از توفان گرمسیری نیز عملیات امدادی را دشوارتر کرد.
زمینلرزه پدیدهای طبیعی است، اما میزان مرگ و ویرانی صرفاً طبیعی نیست. ساختمانهای ناایمن، فقر، تمرکز امکانات در پایتخت و وابستگی طولانی کشور به کمکهای خارجی، خطر را چند برابر کرد. تجربه هائیتی نشان میدهد عدالت اجتماعی و ساختن خدمات عمومی مقاوم، بخشی جداییناپذیر از آمادگی در برابر بلایای طبیعی است.
درنگ امروز
از تصویب تأمین اجتماعی در آمریکا تا اعتصاب پرستاران ایران، یک خواست مشترک دیده میشود: انسانها نباید پس از سالها کار، هنگام بیماری، بیکاری یا سالمندی بیپناه رها شوند. امنیت اجتماعی امتیازی اعطایی از سوی دولتها نیست؛ حقی است که عمدتاً در نتیجه مبارزه و جنبشهای اجتماعی به رسمیت شناخته شده است.
اعتصاب گدانسک نیز نشان داد که دفاع از یک کارگر اخراجشده چگونه میتواند به جنبشی برای حق تشکل، آزادی بیان و تغییر سیاسی تبدیل شود. در مقابل، کشتار رابعه و حمله به ایزدیان یادآوری میکند که حذف حقوق مخالفان یا اقلیتها، فارغ از هویت و گرایش سیاسی آنان، راه را برای استبداد و خشونت همگانی باز میکند.
#اخبار_روز
🔹🔹🔹
🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران
🆔 @KSMtehran
💠 #خبر_گوناگون
◼️نقمات جنگ برای ما و نعمات جنگ برای دوست و برادرمان| دونالد ترامپ، رییسجمهوری آمریکا، گفتوگوی اسکات بسنت، وزیر خزانهداری آمریکا، با شبکه نیوزمکس را در تروت سوشال، بازنشر کرد و بر برنامه دولتش برای تشدید فشار اقتصادی بر جمهوری اسلامی و رساندن «انزوای اقتصادی ایران به سطحی بیسابقه» تاکید کرد.
بسنت در این مصاحبه از اقدامات جدید علیه جمهوری اسلامی در هفته آینده خبر داد. او مدعی شد امریکا میخواهد سیاستی شامل انزوای شدید اقتصادی و ادامه محاصره در تنگه هرمز را اجرا کند و مانع ورود هرگونه کالا به بنادر ایران یا خروج کالا از این بندرها شود- طوریکه دنیا نظیرش را ندیده باشد.
▪️تا حرفاز اقتصاد است بگوییم که معاون سرمایهگذاری صندوق توسعه ملی اعلام کرد بدهی دولت و شرکت ملی نفت ایران به این صندوق به ۱۲۷ میلیارد دلار رسیده است.
▪️همین امروز خبرگزاری رویترز گزارش داد که در چهار ماه پس از آغاز این جنگ، به سبب افزایش قیمتهای فرآوردههای نفتی، صادرات کامیونهای سنگین برقی چین نسبت به مدت مشابه سال قبل بیش از دو برابر شد و به حدود ۱۷ هزار دستگاه رسید.
◼️ازحملهها چه خبر؟! |پنجشنبهشب ۲۲ مرداد، به دو کشتی اماراتی در تنگه هرمز حمله شد و شماری از کشورهای عربی؛ مصر، عربستان، کویت، امارات و قطر به همراه دبیرکل شورای همکاری خلیج فارس، هریک جداگانه علیه این حمله موضع گرفتند.
▪️سپاه پاسداران هم اعلام کرده یک پهپاد تهاجمی آمریکا را بر فراز آسمان هرمزگان رهگیری و نابود کرده است.
▪️مرکز عملیات تجارت دریایی بریتانیا هم اعلام کرد یک نفتکش هنگام خروج از تنگه هرمز هدف حمله پهپادی قرار گرفته و در این حادثه خسارات جزئی به کشتی وارد شده و کسی آسیبی ندیده است.
▪️از اربیل هم خبر رسید که به پایگاههای برخی گروههای کُرد مخالف جمهوری اسلامی حمله شده است و البته رسانههای محلی مدعی شدند پهپادهایی که به سمت محل استقرار نیروهای آمریکایی در این شهر، شلیک شده بودند، رهگیری و نابود شدهاند.
▪️حوثیهای یمن مدعی شدند با دو پهپاد به تاسیسات نفتی شرکت آرامکو در نجران عربستان حمله کردهاند- طرف عربستانی در اینباره موضعی نگرفته اما گویا عربستان هم امروز به برخی از جاها از قلمرو حوثیها در یمن، حمله توپخانهای داشتند.
◼️پایان پهلوان| پیکر حسین خواجهامیری، مشهور به #ایرج، خواننده مشهور، امروز در تالار وحدت در مرکز تهران، تشییع شد و کمی بعد در قطعه هنرمندان بهشت زهرای تهران به خاک سپرده شد.
▪️احسان، فرزند آقای خواجهامیری، علیرضا افتخاری، خواننده و محمد موسوی، نوازنده نی، در این مراسم به یاد ایرج خواندند و اجرا کردند.
#روزآروز
🔹🔹🔹
🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران
🆔 @KSMtehran
◼️نقمات جنگ برای ما و نعمات جنگ برای دوست و برادرمان| دونالد ترامپ، رییسجمهوری آمریکا، گفتوگوی اسکات بسنت، وزیر خزانهداری آمریکا، با شبکه نیوزمکس را در تروت سوشال، بازنشر کرد و بر برنامه دولتش برای تشدید فشار اقتصادی بر جمهوری اسلامی و رساندن «انزوای اقتصادی ایران به سطحی بیسابقه» تاکید کرد.
بسنت در این مصاحبه از اقدامات جدید علیه جمهوری اسلامی در هفته آینده خبر داد. او مدعی شد امریکا میخواهد سیاستی شامل انزوای شدید اقتصادی و ادامه محاصره در تنگه هرمز را اجرا کند و مانع ورود هرگونه کالا به بنادر ایران یا خروج کالا از این بندرها شود- طوریکه دنیا نظیرش را ندیده باشد.
▪️تا حرفاز اقتصاد است بگوییم که معاون سرمایهگذاری صندوق توسعه ملی اعلام کرد بدهی دولت و شرکت ملی نفت ایران به این صندوق به ۱۲۷ میلیارد دلار رسیده است.
▪️همین امروز خبرگزاری رویترز گزارش داد که در چهار ماه پس از آغاز این جنگ، به سبب افزایش قیمتهای فرآوردههای نفتی، صادرات کامیونهای سنگین برقی چین نسبت به مدت مشابه سال قبل بیش از دو برابر شد و به حدود ۱۷ هزار دستگاه رسید.
◼️ازحملهها چه خبر؟! |پنجشنبهشب ۲۲ مرداد، به دو کشتی اماراتی در تنگه هرمز حمله شد و شماری از کشورهای عربی؛ مصر، عربستان، کویت، امارات و قطر به همراه دبیرکل شورای همکاری خلیج فارس، هریک جداگانه علیه این حمله موضع گرفتند.
▪️سپاه پاسداران هم اعلام کرده یک پهپاد تهاجمی آمریکا را بر فراز آسمان هرمزگان رهگیری و نابود کرده است.
▪️مرکز عملیات تجارت دریایی بریتانیا هم اعلام کرد یک نفتکش هنگام خروج از تنگه هرمز هدف حمله پهپادی قرار گرفته و در این حادثه خسارات جزئی به کشتی وارد شده و کسی آسیبی ندیده است.
▪️از اربیل هم خبر رسید که به پایگاههای برخی گروههای کُرد مخالف جمهوری اسلامی حمله شده است و البته رسانههای محلی مدعی شدند پهپادهایی که به سمت محل استقرار نیروهای آمریکایی در این شهر، شلیک شده بودند، رهگیری و نابود شدهاند.
▪️حوثیهای یمن مدعی شدند با دو پهپاد به تاسیسات نفتی شرکت آرامکو در نجران عربستان حمله کردهاند- طرف عربستانی در اینباره موضعی نگرفته اما گویا عربستان هم امروز به برخی از جاها از قلمرو حوثیها در یمن، حمله توپخانهای داشتند.
◼️پایان پهلوان| پیکر حسین خواجهامیری، مشهور به #ایرج، خواننده مشهور، امروز در تالار وحدت در مرکز تهران، تشییع شد و کمی بعد در قطعه هنرمندان بهشت زهرای تهران به خاک سپرده شد.
▪️احسان، فرزند آقای خواجهامیری، علیرضا افتخاری، خواننده و محمد موسوی، نوازنده نی، در این مراسم به یاد ایرج خواندند و اجرا کردند.
#روزآروز
🔹🔹🔹
🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران
🆔 @KSMtehran
❤1
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
💠 #صبحگاه
پایان
شما چه میدانید
منظورِ من از او،
کدامِ شماست...!؟
او
دریا بر دوش
خشکسالیِ چشمهایِ شما را
شفا خواهد داد.
او
نزدیک است،
و ما را
از دلواپسیِ دریا
به کرانهی آرامِ کلمات خواهد رساند.
این... آخرین خلاصِ ما
از ملالِ منتظر ماندگانِ مردد است.
آن روز
رویابینِ بزرگ...
ما را بشارت خواهد داد:
تمام...!
تمام، تمام خواهد شد!
#سیدعلی_صالحی
🔹🔹🔹
🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران
🆔 @KSMtehran
پایان
شما چه میدانید
منظورِ من از او،
کدامِ شماست...!؟
او
دریا بر دوش
خشکسالیِ چشمهایِ شما را
شفا خواهد داد.
او
نزدیک است،
و ما را
از دلواپسیِ دریا
به کرانهی آرامِ کلمات خواهد رساند.
این... آخرین خلاصِ ما
از ملالِ منتظر ماندگانِ مردد است.
آن روز
رویابینِ بزرگ...
ما را بشارت خواهد داد:
تمام...!
تمام، تمام خواهد شد!
#سیدعلی_صالحی
🔹🔹🔹
🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران
🆔 @KSMtehran
❤4👍1
Forwarded from کانال شورای هماهنگی تشکلهای صنفی فرهنگیان ایران
⚠️چرا کاهش ۳ میلیونی دانشآموزان، زنگِ پایانِ یک رویاست؟
به قلم: پیام رسیده از مخاطب
اعداد همیشه دروغ نمیگویند، اما گاهی در دلِ خود فاجعهای را پنهان میکنند که هیچ سخنگویی جرئتِ واکاویِ صادقانهی آن را ندارد. وقتی علی فرهادی، سخنگوی وزارت آموزشوپرورش از کاهش ۳ میلیونی جمعیت دانشآموزی در هفت سال اخیر سخن میگوید، با یک «تغییر آماری» ساده روبرو نیستیم؛ ما با یک «شکستِ تمدنی» مواجهیم. این آمار، گواهیِ کالبدشکافیِ جامعهای است که موتور محرکهاش، یعنی امید به آینده، از کار افتاده است.
اقتصادِ فقیرسازی: قاتلِ خاموشِ نسلها
در نظامهای دموکراتیک، آموزشوپرورش بازوی اصلی توسعه است. اما در ایرانِ تحتِ حاکمیت جمهوری اسلامی، آموزشوپرورش به حاشیهایترین بخشِ بودجه و سیاستگذاری تبدیل شده است.
کاهش جمعیت دانشآموزی، خروجی مستقیمِ استراتژیِ «اقتصاد فقیرسازی» است. وقتی تورم افسارگسیخته، قدرت خرید را بلعیده و «زندگیِ حداقلی» به یک آرزوی دستنیافتنی تبدیل شده است، پیوند میان «معیشت» و فرزندآوری به شکلی خشونتبار قطع میشود.
اما همهی این کاهش را نمیتوان به کاهش زاد و ولد نسبت داد. بخشی از خالی شدن صندلیهای مدارس، حاصلِ ترک تحصیل کودکان و نوجوانان است؛ کودکانی که خانوادههایشان زیر فشار فقر، تورم، بیکاری و کاهش قدرت خرید، دیگر توان تأمین هزینههای مستقیم و غیرمستقیم تحصیل را ندارند یا ناچارند فرزندان خود را برای کمک به اقتصاد خانواده وارد بازار کار کنند. بنابراین، پشت عدد کاهش سه میلیونی دانشآموزان، دو واقعیت همزمان پنهان است: بخشی از کودکان اساساً متولد نشدهاند و بخشی دیگر، متولد شدهاند اما به دلیل بحران اقتصادی و فروپاشی معیشت خانوار از چرخه آموزش خارج شدهاند. این تفاوت، عمق بحران را دوچندان میکند؛ زیرا مسئله فقط کاهش جمعیت آینده نیست، بلکه از دست رفتن فرصت آموزش برای بخشی از نسل موجود نیز هست.
خانوادههای ایرانی، با درکی غریزی از آیندهای که پیشروست، داوطلبانه یا از سرِ ناچاری، راهِ گذار از دورانِ پیریِ جمعیت را با سرعتِ نور طی میکنند. این یک «انقلاب جمعیتی» نیست، این یک «عقبنشینیِ استراتژیک» از سوی نسلی است که میداند در این جغرافیا، آوردنِ فرزند به معنای محکوم کردن او به زیستن در ویرانهای است که افقِ روشنی برای آن متصور نیست.
از تراکمِ کلاسها تا تراکمِ ناامیدی
تلاش برای توجیهِ این آمار با آمارهای معکوس (مانند نسبتِ معلم به دانشآموز)، نادیده گرفتنِ اصلِ ماجراست. مشکل نه در مدیریتِ کلاسهای درس، که در تهی شدنِ ظرفیتِ حیاتی کشور است. وقتی صندلیهای مدرسه خالی میشود، یعنی بازوی کارآمدِ اقتصاد در دو دههی آینده فلج شده است. ما با بحرانِ «پیریِ زودرسِ ساختارِ جمعیتی» روبرو هستیم که هزینههای آن، سنگینتر از هر تحریم یا بحرانِ سیاسیِ دیگری است.
این کاهش سه میلیونی، در کنارِ سیلِ مهاجرتِ نخبگان، نشان میدهد که کشور از دو سو در حال تخلیه است: از پایین (نسلِ جدید که متولد نمیشود) و از بالا (نسلِ آموزشدیده که کشور را ترک میکند).
مسئولیتِ اخلاقی و سیاسی: پایانِ یک توهم
جمهوری اسلامی سالها با سیاستهایِ تبلیغاتیِ «فرزندآوری» تلاش کرد مهندسیِ معکوس بر پیکرهی جامعه انجام دهد. اما «بحرانِ کاهش دانشآموزان» ثابت کرد که تا وقتی «اقتصادِ رانتمحور» و «سیاستِ سرکوبگر» بر فضای عمومی کشور حاکم است، هیچ مشوقِ حکومتی نمیتواند «عشق به بقا» را به جامعهای که درگیرِ نبردِ روزمره برای زنده ماندن است، تزریق کند.
مردم ایران برای بقای نسلِ خود، «اعتراضِ مدنی» را نه تنها در خیابان، که در «اتاقخوابها» و با «عدمِ تولیدِ نیروی کار برای حکمرانیِ موجود» نشان دادهاند. این یک کنشِ سیاسیِ بسیار عمیق و دردناک است.
نتیجهگیری: به عقب نگاه کنید
اگر امروز از «زنگ خطر» حرف میزنیم، برای بیدار کردنِ مسئولان نیست؛ چرا که باور داریم این سیستم، ظرفیتِ اصلاح ندارد. این هشدار برای ثبت در «حافظهی تاریخیِ ملت ایران» است. کاهش ۳ میلیونی دانشآموزان، اعترافِ غیرمستقیمِ حکومتی است که خود میداند دیگر نمیتواند روی «فردا» حساب کند.
کشوری که مدارسش خالی میشود، در واقع دارد سندِ «انحلالِ خود» را امضا میکند. برای تغییر این وضعیت، پیشنیازِ اول، نه تغییرِ متونِ درسی و نه افزایشِ سرایدار، بلکه «تغییرِ بنیادین در ساختارِ حکمرانی» است؛ تغییری که در آن، «انسان» به جای «ایدئولوژی»، در مرکزِ سیاستگذاری قرار گیرد. تا آن زمان، هر عددی که از آموزشوپرورش بیرون میآید، تنها شمارشگرِ عمقِ فاجعهای است که ما در آن زندگی میکنیم.
📌یادداشت های مندرج در کانال شورا لزوما مواضع شورای هماهنگی تشکلهای صنفی فرهنگیان ایران را منعکس نمیکند.
🔹🔹🔹
اخبار، نظرات و انتقادات خود در حوزهی مسائل صنفی و آموزشی را از طریق آیدی زیر برای ما ارسال کنید:
🆔 @kashowranews
ما را در شبکههای اجتماعی دنبال کنید و با تازهترین اخبار و فعالیتهای شورای هماهنگی تشکلهای صنفی فرهنگیان همراه باشید:
📡تلگرام 🌐سایت
📸اینستاگرام 🐦توییتر X
📲واتساپ 🎥یوتیوب
Please open Telegram to view this post
VIEW IN TELEGRAM
❤1
کانال کانون صنفی معلمان ایران(تهران)
💠 #یادداشت 🔺ایران فردا و تصمیم امروز ✍ #مسعود_نیلی این مقاله مروری آماری انجام میدهد بر وقایعی که از سال ۱۳۹۷ تاکنون در کشور اتفاق افتاده و بر اساس این مرور، بر حساسیت بالای توجه به آینده در سایهی آنچه در گذشته رخ داده است تأکید می کند. این مطلب در سرمقالهی…
🔴 ایران فردا و تصمیم امروز
✍ #مسعود_نیلی
۵. از نظر اشتغال، درحالیکه از سال ۱۳۹۸، حدود ۵ میلیون نفر به جمعیت در سن کار اضافه شده، میزان خالص اشتغال، تنها ۴۰۰ هزار نفر افزوده شده که بهمعنی افزودهشدن، بهطور متوسط، بیش از ۷۰۰ هزار نفر طی ۷ سال است. اما سالانه تنها ۵۷ هزار شغل جدید اضافه شده است. همین باعث شده است که جمعیت غیرفعال به اعداد غیرمتعارف در بازه ۳۹/۵ تا ۴۰ میلیون نفر در فصول اخیر برسد. یعنی از کل جمعیت حدود ۶۶/۵ میلیون نفر در سن کار موجود، حدود ۴۰ میلیون نفر وارد بازار کار نمیشوند و حدود ۲/۵ میلیون نفر هم بیکارند. بنابراین از تمام جمعیت در سن کار ۶۶/۵ میلیون نفری، تقریباً ۴۲ تا ۴۲/۵ میلیون نفر، هیچ نقشی در ایجاد درآمد ندارند و تنها حدود ۲۴ تا ۲۴/۵ میلیون نفر کار میکنند. نکتهی بسیار مهم این است که بخش غالب جمعیت غیرفعال و بیکار را جوانان در بازهی سنی ۲۰ تا ۲۹ سال تشکیل میدهند.
متن کامل را در لینک زیر بخوانید:
https://shorturl.at/4WknZ
🔹🔹🔹
🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران
🆔 @KSMtehran
✍ #مسعود_نیلی
۵. از نظر اشتغال، درحالیکه از سال ۱۳۹۸، حدود ۵ میلیون نفر به جمعیت در سن کار اضافه شده، میزان خالص اشتغال، تنها ۴۰۰ هزار نفر افزوده شده که بهمعنی افزودهشدن، بهطور متوسط، بیش از ۷۰۰ هزار نفر طی ۷ سال است. اما سالانه تنها ۵۷ هزار شغل جدید اضافه شده است. همین باعث شده است که جمعیت غیرفعال به اعداد غیرمتعارف در بازه ۳۹/۵ تا ۴۰ میلیون نفر در فصول اخیر برسد. یعنی از کل جمعیت حدود ۶۶/۵ میلیون نفر در سن کار موجود، حدود ۴۰ میلیون نفر وارد بازار کار نمیشوند و حدود ۲/۵ میلیون نفر هم بیکارند. بنابراین از تمام جمعیت در سن کار ۶۶/۵ میلیون نفری، تقریباً ۴۲ تا ۴۲/۵ میلیون نفر، هیچ نقشی در ایجاد درآمد ندارند و تنها حدود ۲۴ تا ۲۴/۵ میلیون نفر کار میکنند. نکتهی بسیار مهم این است که بخش غالب جمعیت غیرفعال و بیکار را جوانان در بازهی سنی ۲۰ تا ۲۹ سال تشکیل میدهند.
متن کامل را در لینک زیر بخوانید:
https://shorturl.at/4WknZ
🔹🔹🔹
🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران
🆔 @KSMtehran
🤔1
💠 #از_تاریخ
بیستوچهارم مرداد/ پانزدهم اوت
رویدادهای ایران
۲۴ مرداد ۱۳۳۲ – آغاز مرحله نخست کودتا علیه دولت مصدق
عملیات طراحیشده سازمانهای اطلاعاتی آمریکا و بریتانیا برای سرنگونی دولت محمد مصدق در شامگاه ۲۴ مرداد وارد مرحله اجرایی شد. هدف کودتا پایاندادن به دولت برخاسته از نهضت ملیشدن نفت و جایگزینی آن با دولتی به نخستوزیری سرلشکر فضلالله زاهدی بود.
محمدرضا شاه دو فرمان را که طراحان کودتا تهیه کرده بودند امضا کرد:
یکی عزل مصدق و دیگری انتصاب زاهدی. سرهنگ نعمتالله نصیری، فرمانده گارد شاهنشاهی، مأمور شد فرمان عزل را به مصدق تحویل دهد. همزمان نیروهای گارد شماری از وزیران و مقامهای دولت، از جمله حسین فاطمی، وزیر امور خارجه، را بازداشت کردند و برای تصرف مراکز حساس تهران به حرکت درآمدند.مصدق پیشاپیش از احتمال کودتا آگاه شده بود. محافظان اقامتگاه نخستوزیر نصیری را بازداشت کردند و واحدهای نظامی وفادار به دولت حرکت نیروهای گارد را متوقف ساختند.
رادیو تهران صبح روز بعد اعلام کرد کودتایی نظامی خنثی شده است. محمدرضا شاه نیز پس از شکست این مرحله ابتدا به بغداد و سپس به رم گریخت.
اسناد داخلی سیا تصریح میکنند عملیات «تیپی آژاکس» در آغاز بهصورت یک کودتای نظامی طراحی شده بود، اما دستگیری نصیری در شب ۱۵ اوت باعث فروپاشی شبکه نظامی آن شد. پس از این شکست، سیا شیوه عملیات را تغییر داد و با تبلیغات، خریدن حمایت سیاستمداران و نظامیان، سازماندهی جمعیتهای خیابانی و توزیع نسخههای فرمان شاه، زمینه کودتای موفق ۲۸ مرداد را فراهم کرد. شکست کودتای نخست نشان داد دستگاه دولت توان مقابله با یک حرکت نظامی آشکار را داشت، اما شبکه گسترده مداخله خارجی و نیروهای داخلی همکار آن، فعالیت خود را متوقف نکرد.
🔹🔹🔹
🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران
🆔 @KSMtehran
بیستوچهارم مرداد/ پانزدهم اوت
رویدادهای ایران
۲۴ مرداد ۱۳۳۲ – آغاز مرحله نخست کودتا علیه دولت مصدق
عملیات طراحیشده سازمانهای اطلاعاتی آمریکا و بریتانیا برای سرنگونی دولت محمد مصدق در شامگاه ۲۴ مرداد وارد مرحله اجرایی شد. هدف کودتا پایاندادن به دولت برخاسته از نهضت ملیشدن نفت و جایگزینی آن با دولتی به نخستوزیری سرلشکر فضلالله زاهدی بود.
محمدرضا شاه دو فرمان را که طراحان کودتا تهیه کرده بودند امضا کرد:
یکی عزل مصدق و دیگری انتصاب زاهدی. سرهنگ نعمتالله نصیری، فرمانده گارد شاهنشاهی، مأمور شد فرمان عزل را به مصدق تحویل دهد. همزمان نیروهای گارد شماری از وزیران و مقامهای دولت، از جمله حسین فاطمی، وزیر امور خارجه، را بازداشت کردند و برای تصرف مراکز حساس تهران به حرکت درآمدند.مصدق پیشاپیش از احتمال کودتا آگاه شده بود. محافظان اقامتگاه نخستوزیر نصیری را بازداشت کردند و واحدهای نظامی وفادار به دولت حرکت نیروهای گارد را متوقف ساختند.
رادیو تهران صبح روز بعد اعلام کرد کودتایی نظامی خنثی شده است. محمدرضا شاه نیز پس از شکست این مرحله ابتدا به بغداد و سپس به رم گریخت.
اسناد داخلی سیا تصریح میکنند عملیات «تیپی آژاکس» در آغاز بهصورت یک کودتای نظامی طراحی شده بود، اما دستگیری نصیری در شب ۱۵ اوت باعث فروپاشی شبکه نظامی آن شد. پس از این شکست، سیا شیوه عملیات را تغییر داد و با تبلیغات، خریدن حمایت سیاستمداران و نظامیان، سازماندهی جمعیتهای خیابانی و توزیع نسخههای فرمان شاه، زمینه کودتای موفق ۲۸ مرداد را فراهم کرد. شکست کودتای نخست نشان داد دستگاه دولت توان مقابله با یک حرکت نظامی آشکار را داشت، اما شبکه گسترده مداخله خارجی و نیروهای داخلی همکار آن، فعالیت خود را متوقف نکرد.
پیامد کودتای نهایی فقط سقوط مصدق نبود؛ تمرکز قدرت در دست شاه، سرکوب نیروهای ملی و چپ و تضعیف چند دههای دموکراسی پارلمانی از نتایج ماندگار آن بود.
🔹🔹🔹
🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران
🆔 @KSMtehran
💠 #آموزش
1⃣آموزش به مثابه کالای عمومی در مقابل آموزش به مثابه کالای خصوصی
یکی از چالش های نظری مهم در ادبیات خصوصی سازی آموزش این است که
علت اهمیت دعوا بر سر عمومی و خصوصی بودن آموزش پیامدی است که بر سطح مسئولیت و وظیفه دولت در قبال آموزش دارد و عمدتا بر حسب اینکه آموزش را عمومی یا خصوصی بدانیم، نوع مسئولیت دولت متفاوت می شود.
اگر آموزش اساسا کالایی خصوصی فرض شود، مانند تقریبا تمام اقلام و خدمات مصرفی، بازارها باید مناسبترین مدل را برای تولید و توزیع آن عرضه کنند و افراد باید مصرف کنندگانی تلقی شوند که مطابق با ترجیحات، نیازها و جاهطلبیهای خود، مسئولیت انتخاب نوع خدمات را بر عهده دارند و باید بتوانند انتخابها را تا حد زیادی به دور از محدودیتهای بیرونی انجام دهند.
اما اگر فرض ما بر این باشد که آموزش اساسا کالایی عمومی است، منفعت عمومی مانع از ایجاد یک نظام توزیع مبتنی بر مالکیت و منفعت خصوصی میشود و در عوض، به مشارکت دولتی نیاز است تا برای تطبیق ترجیحات فردی به منافع خیر عمومی درجه ای از اجبار به وجود آید.
در میان دوگانه عمومی خصوصی، ایده جدیدی به عنوان
#آموزش_به_مثابه_خیر_همگانی
مطرح شده که می کوشد با تغییر نظام حکمرانی آموزش و پرورش عمومی، همچنان از حاکمیت مردمی آموزش دفاع کند (یونسکو).
چنین تعریفی از آموزش در حقیقت، گسستی روش شناختی با منطق زیربنایی طبقه بندی کالاهای عمومی خصوصی دارد و از تعاریف اقتصادی از آموزش فراتر رفته و مفهوم آموزش و پرورش را به عنوان کالایی عمومی با مولفههای اساسی اجتماعی و فرهنگی آموزش ادغام می کند.
از کتاب:
آموزش در پاورقی، فاطمه مقدسی، نشر نی
🔹🔹🔹
🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران
🆔 @KSMtehran
1⃣آموزش به مثابه کالای عمومی در مقابل آموزش به مثابه کالای خصوصی
یکی از چالش های نظری مهم در ادبیات خصوصی سازی آموزش این است که
آیا آموزش کالایی عمومی است یا خصوصی؟
علت اهمیت دعوا بر سر عمومی و خصوصی بودن آموزش پیامدی است که بر سطح مسئولیت و وظیفه دولت در قبال آموزش دارد و عمدتا بر حسب اینکه آموزش را عمومی یا خصوصی بدانیم، نوع مسئولیت دولت متفاوت می شود.
اگر آموزش اساسا کالایی خصوصی فرض شود، مانند تقریبا تمام اقلام و خدمات مصرفی، بازارها باید مناسبترین مدل را برای تولید و توزیع آن عرضه کنند و افراد باید مصرف کنندگانی تلقی شوند که مطابق با ترجیحات، نیازها و جاهطلبیهای خود، مسئولیت انتخاب نوع خدمات را بر عهده دارند و باید بتوانند انتخابها را تا حد زیادی به دور از محدودیتهای بیرونی انجام دهند.
اما اگر فرض ما بر این باشد که آموزش اساسا کالایی عمومی است، منفعت عمومی مانع از ایجاد یک نظام توزیع مبتنی بر مالکیت و منفعت خصوصی میشود و در عوض، به مشارکت دولتی نیاز است تا برای تطبیق ترجیحات فردی به منافع خیر عمومی درجه ای از اجبار به وجود آید.
در میان دوگانه عمومی خصوصی، ایده جدیدی به عنوان
#آموزش_به_مثابه_خیر_همگانی
مطرح شده که می کوشد با تغییر نظام حکمرانی آموزش و پرورش عمومی، همچنان از حاکمیت مردمی آموزش دفاع کند (یونسکو).
چنین تعریفی از آموزش در حقیقت، گسستی روش شناختی با منطق زیربنایی طبقه بندی کالاهای عمومی خصوصی دارد و از تعاریف اقتصادی از آموزش فراتر رفته و مفهوم آموزش و پرورش را به عنوان کالایی عمومی با مولفههای اساسی اجتماعی و فرهنگی آموزش ادغام می کند.
از کتاب:
آموزش در پاورقی، فاطمه مقدسی، نشر نی
🔹🔹🔹
🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران
🆔 @KSMtehran
❤2
💠 #خبر
▪️محمد باقرزاده، فرمانده «کمیته جستجوی مفقودین ستاد کل نیروهای مسلح جمهوری اسلامی»، در نامهای به رئیس کمیته بین المللی صلیب سرخ از او خواسته وضع سه خلبان ارتش جمهوری اسلامی ایران، جواد صالحی، عبدالمجید دشتیان و عمران بهروشیان را که گویا در قطر اسیرند، پیگیری کند.
بنابر نامه باقرزاده، و نیز گزارش رسانههای داخلی ۱۱ اسفند پارسال، در روزهای آغازین جنگ ۴۰روزه، چهار خلبان ایرانی با دو جنگنده سوخو ۲۴ به پایگاهی در قطر حمله میکنند که هردو هواپیما، هدف گرفته میشوند و از میان میروند.
چندی پیش پیکر یکیاز خلبانها، مجید کاظمی، در ایران تشییع شد و به خاک سپرده شد اما سه خلبان دیگر گویا در قطر اسیرند.
#روزآروز
🔹🔹🔹
🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران
🆔 @KSMtehran
▪️محمد باقرزاده، فرمانده «کمیته جستجوی مفقودین ستاد کل نیروهای مسلح جمهوری اسلامی»، در نامهای به رئیس کمیته بین المللی صلیب سرخ از او خواسته وضع سه خلبان ارتش جمهوری اسلامی ایران، جواد صالحی، عبدالمجید دشتیان و عمران بهروشیان را که گویا در قطر اسیرند، پیگیری کند.
بنابر نامه باقرزاده، و نیز گزارش رسانههای داخلی ۱۱ اسفند پارسال، در روزهای آغازین جنگ ۴۰روزه، چهار خلبان ایرانی با دو جنگنده سوخو ۲۴ به پایگاهی در قطر حمله میکنند که هردو هواپیما، هدف گرفته میشوند و از میان میروند.
چندی پیش پیکر یکیاز خلبانها، مجید کاظمی، در ایران تشییع شد و به خاک سپرده شد اما سه خلبان دیگر گویا در قطر اسیرند.
#روزآروز
🔹🔹🔹
🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران
🆔 @KSMtehran
😢2
💠 #از_تاریخ
پانزدهم اوت/ بیستوچهارم مرداد
رویدادهای جهان
۱۵ اوت ۱۹۴۵ – تسلیم ژاپن و پایان استعمار این کشور بر کره
امپراتور هیروهیتو در پیامی رادیویی اعلام کرد ژاپن شرایط اعلامیه پوتسدام را پذیرفته و تسلیم متفقین میشود. این نخستین بار بود که بسیاری از شهروندان ژاپنی صدای امپراتور را میشنیدند. تسلیم رسمی روز دوم سپتامبر بر عرشه ناو آمریکایی «میسوری» امضا شد.تسلیم ژاپن پس از بمباران اتمی هیروشیما و ناکازاکی و ورود اتحاد شوروی به جنگ در شرق آسیا صورت گرفت. پایان جنگ، شکست یک امپراتوری نظامی را رقم زد که بخشهای بزرگی از چین، کره و جنوب شرقی آسیا را اشغال کرده و مرتکب جنایتهای گسترده شده بود.برای مردم کره، ۱۵ اوت روز پایان ۳۵ سال استعمار ژاپن بود. حکومت استعماری برای از میان بردن زبان و هویت کرهای تلاش کرده، منابع کشور را در خدمت امپراتوری قرار داده و شمار زیادی از مردم را به کار اجباری یا خدمت در ماشین جنگی وادار کرده بود. این روز در کره «روز بازگشت روشنایی» نامیده میشود.آزادی کره، اما به وحدت و استقلال کامل منجر نشد. نیروهای شوروی در شمال و نیروهای آمریکا در جنوب مستقر شدند و شبهجزیره در امتداد مدار ۳۸ درجه تقسیم شد. این تقسیم موقت به پیدایش دو دولت رقیب و سپس جنگ کره انجامید؛ جنگی که جدایی مردم کره را تا امروز پایدار کرده است.
۱۵ اوت ۱۹۴۷ – استقلال هند و پایان استعمار بریتانیا
قانون استقلال هند اجرایی شد و پس از نزدیک به دو قرن سلطه کمپانی هند شرقی و حکومت مستقیم تاجوتخت بریتانیا، هند استقلال یافت.
جواهر لعل نهرو نخستین نخستوزیر کشور شد و در سخنرانی معروف خود در آستانه نیمهشب، آغاز دورانی تازه را اعلام کرد. استقلال نتیجه دههها مبارزه بود:
از شورشها و جنبشهای دهقانی و کارگری تا نافرمانی مدنی، تحریم کالاهای بریتانیایی، مبارزات ضد استعماری کنگره ملی و فعالیت نیروهای سوسیالیست، کمونیست و دیگر جریانهای استقلالطلب.خروج بریتانیا با تقسیم شتابزده شبهقاره به هند و پاکستان همراه شد. مقامهای بریتانیایی و هندی تنها چند هفته برای تعیین مرزها فرصت داشتند و خط نهایی مرزی دو روز پس از استقلال اعلام شد. بسیاری از مردم هنگام جشن استقلال هنوز نمیدانستند خانهشان در کدام کشور قرار خواهد گرفت.بیش از ۱۵ میلیون مسلمان، هندو و سیک ناچار به عبور از مرزهای تازه شدند. خشونتهای مذهبی صدها هزار و بر پایه برخی برآوردها نزدیک به یک میلیون قربانی گرفت؛ دهها هزار زن نیز ربوده شدند یا مورد تجاوز قرار گرفتند. استقلال هند پیروزی بزرگی بر استعمار بود، اما تقسیم خونین نشان داد خروج شتابزده استعمارگران و مرزبندی بر پایه هویت مذهبی میتواند آزادی را با فاجعهای انسانی همراه کند.
۱۵ اوت ۱۹۶۳ – پیروزی «سه روز پرافتخار»
کارگران کنگو پس از سه روز اعتصاب عمومی و تظاهرات در برازاویل، فولبر یولو، نخستین رئیسجمهوری کنگو، ناچار به استعفا شد. این رویداد که به «سه روز پرافتخار» شهرت یافت، درست در سومین سالگرد استقلال کنگو از فرانسه روی داد. یولو در پی ایجاد نظام تکحزبی و ادغام اتحادیههای کارگری در تشکیلات وابسته به حکومت بود. بازداشت رهبران سندیکایی در آستانه اعتصاب، اعتراضهای صنفی را به خیزشی سیاسی تبدیل کرد. هزاران کارگر و جوان به خیابانها آمدند و آزادی زندانیان و کنارهگیری رئیسجمهوری را خواستار شدند. بخشی از ارتش نیز از تیراندازی به مردم خودداری کرد. سرانجام یولو در ۱۵ اوت استعفا داد و اتحادیهها و نظامیان برای تشکیل دولت موقت وارد مذاکره شدند.
منابع حقوقی و تاریخی کنگو، نقش اعتراضهای تودهای، حمایت بخشی از ارتش و امتناع سربازان از سرکوب مردم را در سقوط حکومت ثبت کردهاند.
۱۵ اوت ۱۹۷۳ – پایان بمباران هوایی آمریکا در کامبوج
ایالات متحده در پی مصوبه کنگره، عملیات رزمی هوایی خود در کامبوج را متوقف کرد.
اسناد وزارت خارجه و فرماندهی نظامی آمریکا نشان میدهند ۱۵ اوت بهعنوان آخرین مهلت قانونی ادامه حملات تعیین شده بود و ارتش تا پیش از آن میکوشید با افزایش پروازها، موقعیت دولت مورد حمایت واشنگتن را تقویت کند.بمباران کامبوج از سال ۱۹۶۹، ابتدا بهصورت محرمانه، با هدف حمله به نیروهای ویتنام شمالی و جبهه آزادیبخش ویتنام آغاز شده بود. با گسترش جنگ، مناطق روستایی وسیعی هدف قرار گرفتند و شمار زیادی از غیرنظامیان کشته یا آواره شدند.پایان حملات هوایی به معنای پایان جنگ نبود. جنگ داخلی ادامه یافت و خمرهای سرخ در آوریل ۱۹۷۵ پنومپن را تصرف کردند.
⤵️
پانزدهم اوت/ بیستوچهارم مرداد
رویدادهای جهان
۱۵ اوت ۱۹۴۵ – تسلیم ژاپن و پایان استعمار این کشور بر کره
امپراتور هیروهیتو در پیامی رادیویی اعلام کرد ژاپن شرایط اعلامیه پوتسدام را پذیرفته و تسلیم متفقین میشود. این نخستین بار بود که بسیاری از شهروندان ژاپنی صدای امپراتور را میشنیدند. تسلیم رسمی روز دوم سپتامبر بر عرشه ناو آمریکایی «میسوری» امضا شد.تسلیم ژاپن پس از بمباران اتمی هیروشیما و ناکازاکی و ورود اتحاد شوروی به جنگ در شرق آسیا صورت گرفت. پایان جنگ، شکست یک امپراتوری نظامی را رقم زد که بخشهای بزرگی از چین، کره و جنوب شرقی آسیا را اشغال کرده و مرتکب جنایتهای گسترده شده بود.برای مردم کره، ۱۵ اوت روز پایان ۳۵ سال استعمار ژاپن بود. حکومت استعماری برای از میان بردن زبان و هویت کرهای تلاش کرده، منابع کشور را در خدمت امپراتوری قرار داده و شمار زیادی از مردم را به کار اجباری یا خدمت در ماشین جنگی وادار کرده بود. این روز در کره «روز بازگشت روشنایی» نامیده میشود.آزادی کره، اما به وحدت و استقلال کامل منجر نشد. نیروهای شوروی در شمال و نیروهای آمریکا در جنوب مستقر شدند و شبهجزیره در امتداد مدار ۳۸ درجه تقسیم شد. این تقسیم موقت به پیدایش دو دولت رقیب و سپس جنگ کره انجامید؛ جنگی که جدایی مردم کره را تا امروز پایدار کرده است.
۱۵ اوت ۱۹۴۷ – استقلال هند و پایان استعمار بریتانیا
قانون استقلال هند اجرایی شد و پس از نزدیک به دو قرن سلطه کمپانی هند شرقی و حکومت مستقیم تاجوتخت بریتانیا، هند استقلال یافت.
جواهر لعل نهرو نخستین نخستوزیر کشور شد و در سخنرانی معروف خود در آستانه نیمهشب، آغاز دورانی تازه را اعلام کرد. استقلال نتیجه دههها مبارزه بود:
از شورشها و جنبشهای دهقانی و کارگری تا نافرمانی مدنی، تحریم کالاهای بریتانیایی، مبارزات ضد استعماری کنگره ملی و فعالیت نیروهای سوسیالیست، کمونیست و دیگر جریانهای استقلالطلب.خروج بریتانیا با تقسیم شتابزده شبهقاره به هند و پاکستان همراه شد. مقامهای بریتانیایی و هندی تنها چند هفته برای تعیین مرزها فرصت داشتند و خط نهایی مرزی دو روز پس از استقلال اعلام شد. بسیاری از مردم هنگام جشن استقلال هنوز نمیدانستند خانهشان در کدام کشور قرار خواهد گرفت.بیش از ۱۵ میلیون مسلمان، هندو و سیک ناچار به عبور از مرزهای تازه شدند. خشونتهای مذهبی صدها هزار و بر پایه برخی برآوردها نزدیک به یک میلیون قربانی گرفت؛ دهها هزار زن نیز ربوده شدند یا مورد تجاوز قرار گرفتند. استقلال هند پیروزی بزرگی بر استعمار بود، اما تقسیم خونین نشان داد خروج شتابزده استعمارگران و مرزبندی بر پایه هویت مذهبی میتواند آزادی را با فاجعهای انسانی همراه کند.
۱۵ اوت ۱۹۶۳ – پیروزی «سه روز پرافتخار»
کارگران کنگو پس از سه روز اعتصاب عمومی و تظاهرات در برازاویل، فولبر یولو، نخستین رئیسجمهوری کنگو، ناچار به استعفا شد. این رویداد که به «سه روز پرافتخار» شهرت یافت، درست در سومین سالگرد استقلال کنگو از فرانسه روی داد. یولو در پی ایجاد نظام تکحزبی و ادغام اتحادیههای کارگری در تشکیلات وابسته به حکومت بود. بازداشت رهبران سندیکایی در آستانه اعتصاب، اعتراضهای صنفی را به خیزشی سیاسی تبدیل کرد. هزاران کارگر و جوان به خیابانها آمدند و آزادی زندانیان و کنارهگیری رئیسجمهوری را خواستار شدند. بخشی از ارتش نیز از تیراندازی به مردم خودداری کرد. سرانجام یولو در ۱۵ اوت استعفا داد و اتحادیهها و نظامیان برای تشکیل دولت موقت وارد مذاکره شدند.
منابع حقوقی و تاریخی کنگو، نقش اعتراضهای تودهای، حمایت بخشی از ارتش و امتناع سربازان از سرکوب مردم را در سقوط حکومت ثبت کردهاند.
خیزش کنگو نمونهای برجسته از قدرت اتحادیههای کارگری در آفریقای پس از استعمار بود. در عین حال، تحولات بعدی نشان داد سرنگونی یک حکومت خودکامه بهتنهایی دموکراسی را تضمین نمیکند؛ دولت تازه نیز بهتدریج به نظامی تکحزبی و اقتدارگرا تبدیل شد.
۱۵ اوت ۱۹۷۳ – پایان بمباران هوایی آمریکا در کامبوج
ایالات متحده در پی مصوبه کنگره، عملیات رزمی هوایی خود در کامبوج را متوقف کرد.
اسناد وزارت خارجه و فرماندهی نظامی آمریکا نشان میدهند ۱۵ اوت بهعنوان آخرین مهلت قانونی ادامه حملات تعیین شده بود و ارتش تا پیش از آن میکوشید با افزایش پروازها، موقعیت دولت مورد حمایت واشنگتن را تقویت کند.بمباران کامبوج از سال ۱۹۶۹، ابتدا بهصورت محرمانه، با هدف حمله به نیروهای ویتنام شمالی و جبهه آزادیبخش ویتنام آغاز شده بود. با گسترش جنگ، مناطق روستایی وسیعی هدف قرار گرفتند و شمار زیادی از غیرنظامیان کشته یا آواره شدند.پایان حملات هوایی به معنای پایان جنگ نبود. جنگ داخلی ادامه یافت و خمرهای سرخ در آوریل ۱۹۷۵ پنومپن را تصرف کردند.
⤵️
❤1
⤴️
ویرانی روستاها، آوارگی جمعیت و بیاعتبارشدن حکومت مورد حمایت آمریکا به ایجاد شرایطی کمک کرد که خمرهای سرخ توانستند نفوذ خود را گسترش دهند. حکومت آنان بعدتر یکی از هولناکترین کشتارهای جمعی قرن بیستم را رقم زد.
۱۵ اوت ۲۰۲۱ – سقوط کابل و بازگشت طالبان به قدرت
نیروهای طالبان وارد کابل شدند و حکومت مورد حمایت آمریکا فروپاشید. اشرف غنی، رئیسجمهوری افغانستان، کشور را ترک کرد و طالبان پس از بیست سال بار دیگر قدرت را در دست گرفت. سقوط کابل چند هفته پس از خروج بخش عمده نیروهای آمریکا و ناتو و در پایان پیشروی سریع طالبان در ولایتهای مختلف رخ داد. هزاران نفر برای خروج از کشور به فرودگاه کابل هجوم بردند. کارمندان دولت پیشین، فعالان مدنی، روزنامهنگاران، زنان شاغل و همکاران نیروهای خارجی از انتقامگیری طالبان بیم داشتند. سازمان ملل همان روز نسبت به نقض حقوق بشر و آینده زنان و دختران هشدار داد.
طالبان وعده عفو عمومی و رعایت حقوق زنان «در چارچوب شریعت» داد، اما در ماههای بعد زنان را از بسیاری از مشاغل و حضور آزادانه در جامعه محروم کرد و آموزش متوسطه و دانشگاهی دختران را ممنوع ساخت. بازداشتهای خودسرانه، قتل شماری از نیروهای حکومت پیشین و محدودیت رسانهها نیز گزارش شد.
درنگ امروز
رویدادهای ۱۵ اوت و ۲۴ مرداد دو چهره متفاوت از قدرت سیاسی را نشان میدهند. در هند، کره و کنگو، مبارزه مردم و کارگران سلطه استعمار یا حکومت خودکامه را به عقب راند.
در مقابل، کودتای ایران، بمباران کامبوج و جنگ افغانستان نشان دادند مداخله خارجی چگونه میتواند سرنوشت ملتها را برای چند نسل دگرگون کند.
شکست نخستین مرحله کودتا علیه مصدق مانع از ادامه توطئه نشد، همانگونه که خروج آمریکا از افغانستان به آزادی و صلح نینجامید.
#اخبار_روز
🔹🔹🔹
🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران
🆔 @KSMtehran
ویرانی روستاها، آوارگی جمعیت و بیاعتبارشدن حکومت مورد حمایت آمریکا به ایجاد شرایطی کمک کرد که خمرهای سرخ توانستند نفوذ خود را گسترش دهند. حکومت آنان بعدتر یکی از هولناکترین کشتارهای جمعی قرن بیستم را رقم زد.
۱۵ اوت ۲۰۲۱ – سقوط کابل و بازگشت طالبان به قدرت
نیروهای طالبان وارد کابل شدند و حکومت مورد حمایت آمریکا فروپاشید. اشرف غنی، رئیسجمهوری افغانستان، کشور را ترک کرد و طالبان پس از بیست سال بار دیگر قدرت را در دست گرفت. سقوط کابل چند هفته پس از خروج بخش عمده نیروهای آمریکا و ناتو و در پایان پیشروی سریع طالبان در ولایتهای مختلف رخ داد. هزاران نفر برای خروج از کشور به فرودگاه کابل هجوم بردند. کارمندان دولت پیشین، فعالان مدنی، روزنامهنگاران، زنان شاغل و همکاران نیروهای خارجی از انتقامگیری طالبان بیم داشتند. سازمان ملل همان روز نسبت به نقض حقوق بشر و آینده زنان و دختران هشدار داد.
طالبان وعده عفو عمومی و رعایت حقوق زنان «در چارچوب شریعت» داد، اما در ماههای بعد زنان را از بسیاری از مشاغل و حضور آزادانه در جامعه محروم کرد و آموزش متوسطه و دانشگاهی دختران را ممنوع ساخت. بازداشتهای خودسرانه، قتل شماری از نیروهای حکومت پیشین و محدودیت رسانهها نیز گزارش شد.
بازگشت طالبان شکست سیاستی بود که دو دهه جنگ، صدها هزار کشته و هزینهای عظیم بر مردم افغانستان تحمیل کرد، اما نتوانست دولتی مستقل، پاسخگو و برخوردار از پایگاه اجتماعی پایدار ایجاد کند. در نهایت، قدرتهای خارجی افغانستان را در برابر همان نیرویی ترک کردند که جنگ را با هدف برکناری آن آغاز کرده بودند.
درنگ امروز
رویدادهای ۱۵ اوت و ۲۴ مرداد دو چهره متفاوت از قدرت سیاسی را نشان میدهند. در هند، کره و کنگو، مبارزه مردم و کارگران سلطه استعمار یا حکومت خودکامه را به عقب راند.
در مقابل، کودتای ایران، بمباران کامبوج و جنگ افغانستان نشان دادند مداخله خارجی چگونه میتواند سرنوشت ملتها را برای چند نسل دگرگون کند.
شکست نخستین مرحله کودتا علیه مصدق مانع از ادامه توطئه نشد، همانگونه که خروج آمریکا از افغانستان به آزادی و صلح نینجامید.
دموکراسی تنها با تغییر دولت یا خروج ارتش خارجی ساخته نمیشود؛ به نهادهای مستقل، تشکلهای مدنی، آزادی بیان، برابری زنان و مشارکت واقعی مردم نیاز دارد
#اخبار_روز
🔹🔹🔹
🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران
🆔 @KSMtehran
❤1
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM