کانال کانون صنفی معلمان ایران(تهران)
2.06K subscribers
11.1K photos
1.38K videos
77 files
4.77K links
ارگان رسمی کانون صنفی معلمان ایران(تهران)

بازتاب‌دهنده مواضع و خبرهای کانون صنفی معلمان ایران (تهران)
@Ertebat_Ba_KSMtehran
Download Telegram
⤴️
بعد از این مقدمه کم و بیش طولانی در مورد فرهنگ صلح و چارچوب‌های آن می‌توانیم برگردیم به موضوع آموزش و رابطه‌ای که آموزش صلح با شکل‌گیری و گسترش فرهنگ صلح دارد.
می‌توان گفت که بحث‌های نهادهای بین‌المللی یا نهادهای در سطح کشورهای مختلف موضوع آموزش فرهنگ صلح در محیط‌های آموزشی از دبستان تا دانشگاه و یا در رسانه‌ها و یا جاهای دیگر از جایگاه خیلی ویژه‌ای برخوردار است. برای اینکه در حقیقت
فرهنگ صلح فقط یک گفتمان نیست بلکه یک دانش، یک‌سری مهارت و یک مجموعه‌ای از ارزش‌ها و نگرش‌هایی است که افراد باید با آنها آشنا شوند و آنها را درونی کنند.
برای اینکه ما بتوانیم در یک کشور از وجود یک فرهنگ صلح صحبت کنیم، هدف این آموزش در حقیقت ارتقای ارزش‌های صلح،
#احترام_به_حقوق_بشر،
#درک_متقابل،
#بردباری،
#همکاری،
#عدالت و
#مسئولیت‌پذیری در سطح فردی و جمعی است؛
به طوری که از خشونت در همه اشکال آن پیشگیری شود و فرهنگ صلح بتواند تقویت شود.

🔹🔹🔹

🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران

🆔 @KSMtehran
💠 #گفتگو

🔺گفتگوی خبرآنلاین با دو کارشناس آموزش و پرورش به مناسبت آغاز سال تحصیلی جدید

با حضور؛
نرگس ملک‌زاده، کارشناس آموزش
مرتضی نظری، تحلیلگر مسائل آموزش و پرورش

دلایل تن دادن به آموزش غیرحضوری برای دانش‌آموزان از آلودگی هوا، شیوع بیماری‌های واگیردار و ناترازی انرژی گذشت تا به جنگ برسد.

سرنوشت این جنگ هنوز مشخص نشده اما آموزش و پرورش اعلام کرده اول مهر مدارس همزمان با آموزش حضوری بازگشایی می‌شوند، وضعیتی که به‌نظر می‌رسد همچنان مخالفان خودش را داشته باشد.

علاوه بر مسئله آموزش حضوری به‌نظر می‌رسد نوع ارتباط مدارس با دانش‌آموزان در سال تحصیلی پیش‌رو چالش دیگری باشد، دانش‌آموزانی که علاوه بر یک اعتراض اجتماعی شاهد جنگی ۴۰ روزه بوده‌اند و حالا به‌شدت متاثر از شرایط اقتصادی خانواده‌های‌شان هستند، قرار است بعد از مدت‌ها پا به مدرسه بگذارند؛ آیا مدرسه با ویژگی‌هایی که از آن سراغ داریم می‌تواند ارتباط موثری با این دانش‌آموزان داشته باشد؟


#خبر_آنلاین
#نرگس_ملک‌زاده
#مرتضی_نظری

https://youtu.be/p-w4g-ktEIA?si=WGactbpurSpEfQHh

🔹🔹🔹

🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران

🆔 @KSMtehran
💠 #تقویم

سه‌شنبه سی‌ویکم شهریور ۱۴۰۵ خورشیدی

📌 امروز در تقویم؛


▪️مصادف‌ است با بیست‌‌وهشتمین سالگرد قتل #حمید_حاجی‌زاده، آموزگار ادبیات، نویسنده و شاعر کرمانی و پسر ۹ساله‌اش‌، #کارون، با ده‌ها ضربه چاقو.

بنابر گفته‌های خانواده‌ حاجی‌زاده و نهادهای حقوق‌بشری و رسانه‌ای، قتل حاجی‌زاده از نخستین #قتل‌های_زنجیره‌‌ای سیاسی و امنیتی دهه ۱۳۷۰است.

حاجی‌زاده ازجمله سروده‌بود: «آخر ای خنجر مردم‌کُشِ بیگانه‌پرست/ خوش نشستی به تنم در شبِ خنجرشکنان»

▪️مصادف‌است با چهل‌وششمین سالگرد آغاز #جنگ ایران و عراق با تجاوز نیروهای عراقی به خاک ایران؛ جنگی‌ که هشت‌سال به‌ درازا کشید و ده‌ها هزارتن در آن جان‌ باختند یا زخم‌های موقتی یا همیشگی‌ برداشتند.

بهانه آغاز جنگ اختلاف‌های مرزی عراق با ایران بود اما صدام، رهبر عراق، در سر داشت دست‌کم خوزستان را از ایران جدا کند که نتوانست.

▪️هفت ‌سال از فاجعه #حمله‌_تروریستی به #رژه نیروهای مسلح در #اهواز گذشت؛ ۲۵نفر از جمله یک کودک چهارساله کشته شدند و ۶۰ نفر زخم برداشتند.

پنج مرد مسلح از پشت‌‌جایگاه رژه، به‌سوی حاضران در رژه آتش گشودند- داعش این حمله را گردن گرفت.

▪️مصادف‌ است‌ با شانزدهمین سالگرد #بمب_گذاری در رژه نیروهای مسلح در #مهاباد آذربایجان‌غربی که به جان‌باختن ۱۲ تن از اعضای خانواده‌های ارتشیان انجامید.

هیچ‌گروهی این حمله را رسما گردن نگرفت اما دیاکو رسول‌زاده و صابر شیخ‌عبدالله که سال‌ها پیش اعتراف‌های‌شان از صداوسیما پخش شد، به‌اتهام همین بمب‌گذاری و وابستگی به گروه #کومله اعدام شدند. حکم اعدام نفر سوم، حسین عثمانی، به ۳۰سال حبس تبدیل شد.

متهمان و وکیلان‌شان مدعی شدند اعتراف‌ها زیر فشار گرفته شده و هر سه شاخه‌ی حزب کومله کردستان ایران، انتساب این بمب‌گذاری را به آن‌ها رد و حمله را محکوم کرده بودند.

#روزآروز

🔹🔹🔹

🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران

🆔 @KSMtehran
💠 #یادداشت

🔴 ...و اما فردا


✍ محمدرضا سرکارآرانی


🔹 فردا «اول مهر» است. آیا برای عبور از کلیشه‌های آغاز سال تحصیلی آماده شده‌اید؟ پس از زنگ اول مهر، چه چیزی در انتظار ما و فرزندان ایران است؟ و در مواجهه با چالش‌های تازه هر روز، چه می‌خواهیم یا چه می‌توانیم کرد؟ این روزها نهاد آموزش مدرسه‌ای بیش از هر زمان دیگری زیر تیغ سنجش‌گری و خرده‌گیری‌های گسترده است. دلخوری جامعه از مدرسه ملموس است؛ ناکامی در تغییرات پی‌درپی و بدون بهبود واقعی در کف کلاس درس، رمق مدرسه و خانه را گرفته است. ماه پیش در سی‌ونهمین اجلاس رؤسای آموزش‌ و پرورش کشور، این دغدغه بنیادین را مطرح کردم: چگونه می‌توان «تغییری معطوف به بهبود» را از درون مدارس رقم زد؟ امروز درهای مدرسه گشوده می‌شوند، اما پرسش اصلی همچنان باقی است: مؤمنانِ به نقش مدرسه، فوج‌فوج از ایمان خود به تأثیر آن روی برمی‌گردانند، چه می‌خواهیم یا چه می‌توانیم کرد، چرا و چگونه؟

🔹...و اما فردا؛ فردا همان نقطه‌ای است که میلیون‌ها دانش‌آموز پا به کلاس درس می‌گذارند و مأموریت معلمی ما آغاز می‌شود. تجربه‌های جهانی نشان می‌دهد توسعه، هویت و حتی «راهبردهای امنیت ملی» کشورها نه در اتاق‌های دربسته سیاست‌گذاری، بلکه در قلب کوچک‌ترین واحد آموزش مدرسه‌ای، همان ۵۰ دقیقه کلاس درس و کیفیت تعامل معلم و دانش‌آموز رقم می‌خورد. این تعامل است که توسعه، همدلی و هویت می‌سازد. آموزش مدرسه‌ای برای بقای جامعه، شکل‌گیری هویت ملی، امنیت و بازتولید «همدلی اجتماعی»، یعنی چگونگی «ماشدن»، منفعتی حیاتی و بنیادین است و کلاس درس فرصتی بی‌بدیل: جایی برای گفت‌وگو درباره یک «قرارداد اجتماعی» اثربخش میان دولت و مردم و برای فهم متقابل تعهدهای نانوشته یا «روان‌شناختی» میان آن‌ دو.

🔹 اگر قرار است از مهر تحولی رخ دهد، اولین گام، بازگشت به کانون اصلی این سازه یعنی «معلمی» است. ایران امروز، بیش از هر چیز به یک «طرح ملی بهسازی آموزش» از مدرسه تا کلاس درس نیاز دارد. برای این کار لازم است از حجم بخش‌نامه‌های اداری و آمرانه بکاهیم، آموزگاران را «رشید» بدانیم و به عاملیت آنان اعتماد کنیم. حکمت اداره آموزش مدرسه‌ای فقط در اجرای امتحانات هماهنگ یا توزیع یکسان محتوا و بودجه‌بندی آن خلاصه نمی‌شود. شرط نخستِ تحول، پذیرش هویت چندگانه و «چهل‌تکه» ایرانی، اعتماد به معلمان و حمایت از آنان در ارتباط اثربخش با خانه، محله و جامعه است. این روزها، گشودن مسیرهای گوناگون برای مشارکت و بازاندیشی در سیاست‌های آموزشی، محتوا و عمل آموزشی خواستی همگانی است.

🔺... هم‌آفرینی این رویکرد، توازن میان چهار فضای یادگیری متداخل را می‌طلبد:

▪︎ فضای یادگیری فردی (اندیشه اخلاقی): «اخلاق» در اینجا به مسائل اخلاقی در برابر انسان‌ها، فراتر از جامعه، فرهنگ و نسل و حتی در برابر طبیعت می‌پردازد.

▪︎فضای یادگیری کلاس درس و مدرسه (مسئولیت فردی و اجتماعی): «مسئولیت» در اینجا دو لایه دارد: بیرونی، یعنی تعهد به جامعه‌ای فراتر از ذی‌نفعان مستقیم و درونی، یعنی وجدان فردی درباره درستی نیت‌ها و نتایج کنش‌ها.

▪︎ فضای یادگیری در محله و منطقه (توانایی پاسخ‌گویی): «پاسخ‌گویی» یعنی ارزیابی صادقانه فعالیت‌ها و تخصیص منابع در چارچوب نهادی، بدون ظاهرسازی یا آنچه می‌توان «آرایش اجتماعی» نامید.

▪︎ فضای یادگیری در تعامل جهانی (نقد انگاره سودمندی): این محور، انگاره «سودمندی»، یعنی کارآمدی روش‌ها برای رسیدن به اهداف تعیین‌شده را با نگاهی انتقادی بازبینی می‌کند

🔺 ...و اما فردا، اول مهر فرصتی است برای گفت‌وگو و هم‌آفرینی زبان، مهارت، بینش و دانش مشترک. فرصتی برای برقراری تعادل حکیمانه میان چهار بردار «اخلاق»، «مسئولیت»، «پاسخ‌گویی» و «سودمندی» در نظریه درست‌بودگی پداگوژیک آموزش مدرسه‌ای ایران.

🔺 یادمان باشد مدرسه و کلاس درس نیازمند نظم مادرانه‌اند. هنر معلمی (پداگوگ)، همسازی ناهمسازهاست. اصول تربیت اساسا تناقض‌نماست و خبرگی حرفه‌ای در همسان‌سازی آنها نیازی عاطفی (قلب)، علمی (سر) و فنی (دست) است. شاید از این بابت است که می‌گویند «طلوع مه‌آلود، استعاره امید است!» و این طلوع از تغییر گفتمان معیشت معلم به بهسازی معلمی آغاز می‌شود.

🔺 متن کامل یادداشت👇

https://www.sharghdaily.com/fa/tiny/news-1129627

🔹🔹🔹

🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران

🆔 @KSMtehran
🔴معلم زیر خط فقر، مدرسه روی خط بحران

گفت‌وگو امتداد با محمد حبیبی، سخنگوی شورای هماهنگی تشکل‌های صنفی فرهنگیان ایران

چهار عدد برای فهم بحران آموزش در آغاز سال تحصیلی:
۲۶ میلیون تومان؛ حداقل حقوق گزارش‌شده فرهنگیان

۶۲.۵ میلیون تومان؛ برآورد خط فقر در تهران

۵۴ هزار بازنشسته در برابر ۲۹ هزار فارغ‌التحصیل؛ بخشی از شکاف نیروی انسانی آموزش‌وپرورش

بیش از ۱۴۰ هزار کودک ۶ تا ۱۱ ساله؛ بازمانده از تحصیل در سال گذشته
و یک واقعیت ساده: معلمی که خودش زیر خط فقر زندگی می‌کند، قرار است بار کمبود نیروی انسانی و بحران آموزش عمومی را هم به دوش بکشد.



اول مهر آمده؛ زنگ مدرسه‌ها خورده و مثل هر سال گفته می‌شود «همه‌چیز برای بازگشایی آماده است». اما پشت درِ همین کلاس‌ها، سه بحران هم‌زمان ایستاده‌اند: معلمی که دخلش به خرجش نمی‌رسد، مدرسه‌ای که با کمبود نیرو دست‌وپنجه نرم می‌کند و کودکانی که اصلاً به مدرسه نمی‌رسند.
درباره این سه بحران با محمد حبیبی، سخنگوی شورای هماهنگی تشکل‌های صنفی فرهنگیان ایران، گفت‌وگو کردیم.

وزارت آموزش‌وپرورش می‌گوید امسال هیچ کلاسی بدون معلم نمی‌ماند. پس مسئله کمبود معلم دقیقاً چیست؟

اینکه برای هر کلاس یک نفر پیدا کنیم و بفرستیم داخلش، به این معنا نیست که مشکل کمبود معلم حل شده.
بخشی از کمبود را با اضافه‌تدریس، بازنشسته‌ها و نیروهای موقت پوشانده‌اند. یعنی کمبود سر جایش هست، فقط نمی‌گذارند درِ کلاس بسته بماند.
مسئله این است که هزینه این کار را چه کسی می‌دهد؟ همان معلمی که خودش خسته است، ساعت بیشتری تدریس می‌کند و زیر فشار معیشتی هم قرار دارد.
ولی حقوق معلمان امسال حدود ۳۰ درصد افزایش پیدا کرده. این کم نیست؟
عدد ۳۰ درصد را نباید جدا از واقعیت زندگی دید.
اگر حداقل حقوق یک معلم را حدود ۲۶ میلیون تومان بگیریم، همین حقوق از خط فقر متوسط کشور هم پایین‌تر است. در تهران که خط فقر حدود ۶۲.۵ میلیون تومان برآورد شده، این حقوق حتی به نصف آن هم نمی‌رسد.
اسمش هرچه باشد، نتیجه روشن است: معلم شاغل است، اما فقیر است.
یعنی افزایش حقوق عملاً احساس نمی‌شود؟
وقتی قیمت خوراک، مسکن، درمان و رفت‌وآمد با سرعتی بسیار بیشتر از حقوق بالا می‌رود، افزایش اسمی لزوماً به معنای بهتر شدن زندگی نیست.
فقط هزینه خوراک یک خانواده متوسط حدود ۴۰ میلیون تومان در ماه برآورد شده. اجاره یک واحد معمولی در تهران هم می‌تواند از کل حقوق یک معلم بیشتر باشد.
یعنی قبل از اینکه به لباس، درمان، آموزش فرزند یا حتی تفریح فکر کنید، دخل و خرج از هم جدا شده‌اند.

پس معلم برای جبران چه می‌کند؟
شغل دوم، اضافه‌تدریس، کار در روز تعطیل، مسافرکشی، تدریس خصوصی؛ هر کاری که بتواند شکاف را پر کند.
بعد همین معلم صبح باید وارد کلاس شود و با انرژی درباره آینده، امید و آموزش حرف بزند.
این تناقض کوچکی نیست.
کمبود معلم چه ربطی به همین وضعیت معیشتی دارد؟
خیلی زیاد.
امسال حدود ۵۴ هزار نفر در آستانه بازنشستگی‌اند و تعداد فارغ‌التحصیلان دانشگاه‌های تربیت معلم حدود ۲۹ هزار نفر اعلام شده.
یعنی از همین حالا یک شکاف وجود دارد.
اگر حرفه معلمی نتواند یک زندگی معمولی را تأمین کند، چطور می‌خواهید جوان توانمند را جذب کنید؟ چرا باید کسی با استعداد و امکان انتخاب‌های دیگر، وارد شغلی شود که چند سال بعد برای پرداخت اجاره‌خانه مجبور باشد شغل دوم داشته باشد؟
کمبود معلم فقط مشکل استخدام نیست؛ مشکل ارزش‌گذاری بر معلم است.
و در طرف دیگر ماجرا، کودکانی هستند که اصلاً وارد مدرسه نمی‌شوند.
بله، و شاید این تلخ‌ترین قسمت ماجرا باشد.
سال گذشته بیش از ۱۴۰ هزار کودک ۶ تا ۱۱ ساله از تحصیل بازمانده بودند. بیش از ۵۴ هزار نفرشان کلاس‌اولی بودند.
تصور کنید کودکی به سنی رسیده که باید اولین روز مدرسه‌اش را تجربه کند، اما اصلاً وارد مدرسه نمی‌شود.
البته وزارتخانه گفته بیش از ۴۸ هزار نفر از کودکان بازمانده دوباره به چرخه آموزش برگشته‌اند و این اتفاق مثبتی است؛ ولی هنوز جمعیت بزرگی بیرون مدرسه مانده است.
چرا این کودکان از مدرسه بازمی‌مانند؟
دلایل متفاوت است، اما فقر تقریباً همه‌جا خودش را نشان می‌دهد.
گاهی اسمش در آمار «کار کودک» است، گاهی «ممانعت خانواده»، گاهی «مشکلات خانوادگی». ولی پشت بسیاری از این عنوان‌ها، خانواده‌ای است که دیگر از پس هزینه زندگی برنمی‌آید.
کودک به جای مدرسه سرِ کار می‌رود یا خانواده آموزش را در برابر نان و اجاره عقب می‌اندازد.
یعنی فقر معلم و بازماندگی دانش‌آموز را به هم مرتبط می‌دانید؟
نباید بگوییم یکی مستقیماً علت دیگری است، اما این بحران‌ها کاملاً به هم وصل‌اند.

📌ادامه این گفتگو را اینجا بخوانید

منبع : سایت امتداد

🔹🔹🔹
شورای هماهنگی تشکلهای صنفی فرهنگیان ایران

🔹نشانی کانال تلگرامی شورا:
🆔 @kashowra

📍اخبار، نظرات و انتقادات صنفی و آموزشی:
🆔 @kashowranews
Please open Telegram to view this post
VIEW IN TELEGRAM
👏3❤2👌1
War_and_Peace
@AudioBook_missing158
💠 #ادبیات_جهان

جنگ و صلح (۱۱)

لئو تولستوی
ترجمه: سروش حبیبی
ناشر: نشر نیلوفر، نشر صوتی آوانامه


جلد اول - بخش ۲ قسمت ۴

راوی: آرمان سلطان‌زاده



🔹🔹🔹

🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران

🆔 @KSMtehran
❤1
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
💠 #صبحگاه


سراپا اگر زرد و پژمرده‌ایم
ولی دل به پاییز نسپرده‌ایم
چو گلدان خالی لب پنجره
پر از خاطرات ترک خورده‌ایم
اگر داغ دل بود ما دیده‌ایم
اگر خون دل بود ما خورده‌ایم
اگر دل دلیل است ما آورده‌ایم
اگر داغ شرط است ما برده‌ایم
اگر دشنه ی دشمنان گردنیم
اگرخنجر دوستان گرده‌ایم
گواهی بخواهید اینک گواه
همین زخم هایی که نشمرده‌ایم
دلی سربلند و سری سر به زیر
از این دست عمری به سر برده‌ایم

#قیصر_امین‌پور

🔹🔹🔹

🖋کانال کانون صنفی معلمان ایران (تهران)

🆔 @KSMtehran
👏3
💠 #بیانیه

بیانیه کانون صنفی معلمان به مناسبت آغاز سال تحصیلی ۱۴۰۶ـ۱۴۰۵

هر آغازی برای آموختن و پرسشگری، به‌ویژه هنگامی که با دنیای پرشور کودکی و نوجوانی همراه شود، موجی از امید و حرکت به‌همراه دارد که به رغم ناملایمات فراوان، می‌تواند به بودن ما رنگ بدهد و نور زندگی به‌تاباند.‌

سال تحصیلی ۱۴۰۶ـ ۱۴۰۵ را در شرایطی آغاز می‌کنیم که آموزش عمومی ایران ضمن تداوم بحران‌های مختلفی که از گذشته با خود دارد، با رشد دو معضل جدید نیز روبه‌رو بوده است.
از یک طرف تعطیلی‌های مکرر مدارس در سال‌های اخیر که با هر بحران تازه‌ای تکرار شده،
و از سوی دیگر، افزایش شدیدا نگران‌کننده موضوع بازماندگی از تحصیل و ترک تحصیل دانش‌آموزانی که فقر و گرانی افسارگسیخته، ادامه تحصیل را برای آن‌ها و خانواده‌های‌شان دشوار کرده است.

تعطیلی مدارس در سال‌های اخیر دیگر نه یک پدیده‌ی استثنایی که گویی به قاعده تبدیل شده است. آلودگی هوا، ناترازی انرژی در سرما و گرما، و در یک سال اخیر گسترش دامنه جنگ هر کدام در مقاطعی مدارس را از چرخه عادی آموزش خارج ساخته‌اند. تعطیلی مدارس گویا به دسترس‌ترین راه‌حل(!!؟) برای سرپوش گذاشتن بر بحران‌های عمومی رو به گسترش تبدیل شده است.

همه‌ی ما به‌خوبی می‌دانیم که آموزش غیرحضوری، با تمامی کاستی‌های سخت‌افزاری و نرم‌افزاری، نه‌تنها به‌هیچ‌وجه جایگزین مناسبی برای اغلب دانش‌آموزان نیست، که در واقع به‌معنای حذف کامل یا دست‌کم حذف بخش مهمی از فرآیند یادگیری برای دانش‌آموزانی است که در خانواده‌های کم‌توان اقتصادی زندگی می‌کنند؛ مشاهدات و گزارشات مختلف، به‌خوبی تایید کننده این امر نگران‌کننده هستند. از نگاهی دیگر، تعطیلی‌های مکرر نه تنها یک مسئله آموزشی بلکه مسئله‌ای مرتبط با عدالت آموزشی نیز محسوب می‌شود.

بحران دیگر، شدت یافتن ترک تحصیل و بازماندگی از تحصیل و روی آوردن به آموزش غیررسمی است که برای فرزندان قشر برخوردار می‌تواند نشانه‌ای از بی‌انگیزگی و بی‌تاثیر دانستن تحصیل در موقعیت اقتصادی و اجتماعی‌شان باشد و برای طبقات متوسط و پایین‌تر، ناشی از افزایش فشار اقتصادی بر خانوارها؛ شرایطی که می‌توان گفت فقر آموزشی و فقر اقتصادی با یکدیگر همراه شده‌اند.
خانواده‌ای که به دلایلی چون ساختار سیاسی و اقتصادی متصلب، رانتی و فاسد؛ جنگ و ستیزه‌جویی ایدئولوژیک با کشورهای مختلف؛ تورم بی‌مهار؛ ناترازی شدید در درآمد و هزینه‌ها؛ رشد اقتصادی منفی و افزایش بیکاری مداوم؛ توان تامین هزینه‌های معمول زندگی را از دست داده، ناچار است میان هزینه‌های مختلف، انتخاب کند. در چنین شرایطی هزینه‌های سنگین تغذیه، مسکن، رفت و آمد، لباس و کفش، لوازم التحریر، و حتی دسترسی به ابزارهای لازم برای آموزش مجازی، می‌تواند به مانعی برای ادامه تحصیل تبدیل شود.

در این موقعیت، معلمی که خود از حقوق کافی برخوردار نیست و برای تامین هزینه‌های مدام روبه افزایش زندگی، به‌ناچار به ساعات اضافی تدریس یا شغل‌های دیگر روی می‌آورد، خانواده‌ای که درآمدش با هزینه‌های زندگی تناسبی ندارد و مجبور است فرزندش را وارد بازار کار کند و مدرسه‌ای که به دلیل ناترازی انرژی، آلودگی هوا، جنگ یا بحران‌های دیگر مرتب تعطیل می‌شود، امکان ارائه آموزش مستمر و با کیفیت را از دست می‌دهند. این در حالی است که نقطه مرکزی این مثلث یعنی دانش‌آموز و شرایط روحی‌ـروانی او پس از فشارهای شدید ناشی از جنگ و فجایعی نظیر وقایع دی‌ماه ۱۴۰۴، به‌کلی نادیده گرفته شده و هیچ رویکردی در نظام آموزشی رسمی برای رسیدگی به این مسئله‌های تاثیرگذار مشاهده نمی‌شود.

تمامی این مسائل کانون صنفی معلمان و سایر تشکل‌های صنفی را موظف می‌سازد علاوه بر طرح مطالبات و مشکلات معیشتی متعدد و مزمن معلمان شاغل( اعم از رسمی، پیمانی، حق‌التدریس، ...) و بازنشسته، از قبیل حقوق و مزایای ناکافی، امنیت شغلی، رتبه‌بندی، بیمه و شرایط کار معلمان که سال‌هاست پیگیر هستند، نگران معیشت خانواده و حق آموزش دانش‌آموزان نیز باشند.

با درنظر گرفتن تمامی موارد بیان شده در بالا، کانون صنفی معلمان بر آن است تا در سال تحصیلی جدید پیگیر جدی موارد زیر باشد:
- تامین دستمزد متناسب با تورم، برای معلمان و سایر حقوق بگیران؛ چرا که استمرار آموزش و مقابله با ترک‌تحصیل دانش‌آموزان پیوند مستقیم با شرایط اقتصادی خانواده‌ها دارد.
- تامین مدرسه پایدار برای دانش‌آموز و آموزش رایگان و با کیفیت برای همه.
حتی در شرایط بحرانی، به‌ویژه بحران‌های مربوط به انرژی ‌و آلودگی، تعطیلی مدارس باید آخرین گزینه باشد.
- آموزش و پرورش باید موظف شود تا ابزارهای آموزش مجازی را برای معلمان فراهم نماید.
- اجرای کامل قانون همسان‌سازی حقوق بازنشستگان با شاغلان.
⤵️
👌2
⤴️

- عرضه سهام شرکت‌های زیرمجموعه صندوق ذخیره فرهنگیان به‌نام سهام‌داران آن و تبدیل به شرکت‌هایی با مدیریت و سهامداری مالکان اصلی یعنی معلمان، مطابق اساسنامه اسفند ۱۴۰۳.

کانون ضمن ابراز خرسندی از بازگشایی مدارس به‌صورت حضوری، بر این باور است که در شرایط کنونی، مدرسه به تقاطعی از بحران‌هایی چون بحران یادگیری، بحران حقوق و دستمزد، بحران فقر، بحران انرژی، بحران ایدئولوژی و بحران کیفیت آموزش تبدیل شده، به‌نحوی که کارکرد اصلی آن یعنی یادگیری در سایه‌ی این بحران‌ها قرار گرفته است.

کانون صنفی معلمان ایران(تهران)
۱ مهر ۱۴۰۵ خورشیدی

🔹🔹🔹

🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران

🆔 @KSMtehran
💯1
💠 #یادآر

#بوی_ماه_مهر

🔴 کودکان و نوجوانانی که در
آبان ۹۶، آبان ۹۸، دی ۹۸ ؛ شهریور و پاییز ۱۴۰۱؛ در دی۱۴۰۴؛ در جنگ دوازده روزه ؛جنگ چهل روزه ؛ میناب؛ لامرد؛ در آتش بس ... .


فراموش نمی کنیم که جای تک تک شما در زندگی زندگی زندگی... ؛ در بهار، در پاییز، در مهرماه و همه ی خیابان های شهر، در مدرسه و دانشگاه و در آینده خالیست ...

🔴 بین اسلحه و کودک
همیشه طرف کودک باش.
فرقی ندارد کودک مال چه کسی باشد، اسلحه در دست چه کسی .

(نائومی کلاین)

#ریرا
#کیان
#ماکان
#نیکا
#سارینا
#هستی
#یلدا ...

🔹🔹🔹

🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران

🆔 @KSMtehran
🔥3❤‍🔥1🕊1💔1