💠 #بیانیه
بیانیه کانون صنفی معلمان در اعتراض به موج فزاینده اعدام‌ها
در ماه‌های پس از اعتراضات دی‌ماه ۱۴۰۴، شاهد افزایش نگران‌کننده اعدام‌ها، از جمله اعدام زندانیان سیاسی، بوده‌ایم. بسیاری از این زندانیان جوانانی زیر ۳۰ سال هستند. به باور ما، گسترش اعدام‌ها در کنار دیگر اشکال سرکوب، ابزاری برای ایجاد ترس و ارعاب عمومی و عقب‌راندن جامعه از مطالبه‌گری و اعتراض است.
ما بر این باوریم که این روند را نمی‌توان جدا از شرایط عمومی جامعه بررسی کرد. پس از وقایع دی‌ماه و جنگ، وضعیت اقتصادی و معیشتی مردم به‌شدت دشوارتر شده است. کاهش قدرت خرید، گسترش ناامنی، تشدید شکاف‌های طبقاتی، کشته‌شدن شمار قابل‌توجهی از معترضان در دی‌ماه ۱۴۰۴ به دست حکومت و صدور احکام زندان و اعدام، بر نارضایتی و خشم عمومی افزوده است. بسیاری از جوانانی که در اعتراضات به خیابان آمدند، از اقشار فرودست جامعه بودند و به فقر، نابرابری اجتماعی، محدودیت آزادی‌های فردی و محرومیت از یک زندگی شایسته اعتراض داشتند.
در گزارش کمیته مستقل و بین‌المللی حقیقت‌یاب سازمان ملل متحد درباره جمهوری اسلامی ایران، مورخ ۱۴ سپتامبر ۲۰۲۶ (۲۳ شهریور ۱۴۰۵)، به تشدید استفاده از مجازات اعدام علیه معترضان اشاره شده است.
بر اساس این گزارش، بیش از ۷۰ نفر، از جمله دست‌کم پنج زن و سه پسر، در پرونده‌های مرتبط با اعتراضات سال‌های ۲۰۲۵ و ۲۰۲۶، در معرض خطر قریب‌الوقوع محکوم‌شدن به اعدام یا اجرای حکم اعدام قرار دارند.
این گزارش همچنین از اعدام دست‌کم ۲۹ مرد در ارتباط با اعتراضات، در فاصله مارس تا اوت ۲۰۲۶ (حدود اسفند ۱۴۰۴ تا شهریور ۱۴۰۵)، خبر می‌دهد. از این تعداد، پنج نفر در ملأعام اعدام شده‌اند.
امروز اطلاعات بیشتری از وضعیت بازداشت‌شدگان و محکومان عمومی شده است. در پرونده موسوم به «آتش‌سوزی مسجد سیدالشهدا در پاکدشت»، احسان حسینی‌پور حصارلو، متین محمدی و عرفان امیری به اعدام محکوم شده‌اند و پرونده آنان هم‌اکنون در مرحله اجرای احکام قرار دارد. #متین_محمدی و #عرفان_امیری هنگام بازداشت زیر ۱۸ سال و #احسان_حسینی‌پور_حصارلو ۱۸ ساله بوده است. این سه پسر همان افرادی هستند که در گزارش کمیته به آنان اشاره شده است.
در پرونده موسوم به «میدان علیخانی اصفهان»، افرادی چون #عرفان_اسفندیاری، #شروین_باقریان، #ابوالفضل_ابراهیمی و #امیرحسین_ملکی هنگام بازداشت زیر ۱۸ سال یا در آستانه ۱۸ سالگی بودند. متأسفانه #عرفان_اسفندیاری و #امیرحسین_ملکی اعدام شده‌اند و #شروین_باقریان و #ابوالفضل_ابراهیمی همچنان در معرض خطر اجرای حکم اعدام قرار دارند.
این افراد از جمله کسانی هستند که در ارتباط با اعتراضات، در سن کودکی بازداشت و به اعدام محکوم شده‌اند. با این حال، از نام و تعداد افرادی که با اتهام‌های دیگر به اعدام محکوم شده‌اند و هنگام ارتکاب جرم زیر ۱۸ سال بوده‌اند، اطلاع چندانی در دست نیست.
در مجموع، بر اساس گزارش‌های منتشرشده از سوی نهادهای حقوق بشری، از ابتدای سال ۱۴۰۵ تاکنون دست‌کم ۵۹۷ نفر اعدام شده‌اند. در میان اعدام‌شدگان، دست‌کم ۱۹ زن و ۵۵ زندانی سیاسی حضور دارند. همچنین شماری از اعدام‌شدگان در زمان ارتکاب جرم یا بازداشت، زیر ۱۸ سال بوده‌اند.
بسیاری از این جوانان، دانش‌آموزان دیروز ما و فرزندان همین جامعه‌اند. آنان حق دارند آینده‌ای سرشار از امید، آزادی و زندگی شرافتمندانه داشته باشند. حق آنان برخورداری از آزادی، برابری، امنیت و کرامت انسانی است، نه زندان، گلوله و چوبه‌های دار.
از نگاه ما، معلمان در برابر سرنوشت دانش‌آموزان دیروز خود مسئولیتی فراتر از وظایف آموزشی و مطالبات صنفی دارند. معلمی تنها به کلاس درس و انتقال دانش محدود نمی‌شود؛ دفاع از حق حیات، آزادی، عدالت و کرامت انسانی نیز بخشی جدایی‌ناپذیر از مسئولیت اجتماعی و اخلاقی معلمان است.
ما حمایت و همبستگی خود را با کارزار «سه‌شنبه‌های نه به اعدام» که در ده‌ها زندان کشور جریان دارد، اعلام می‌کنیم. این کارزار بارها بر ضرورت همبستگی جمعی و اعتراض به مجازات اعدام تأکید کرده و به صدایی برای مخالفت با این مجازات تبدیل شده است.
در این شرایط حساس و سرنوشت‌ساز، سکوت در برابر اعدام انسان‌ها به معنای بی‌تفاوتی در برابر سلب حق حیات و عادی‌سازی خشونت حکومتی است.
تاریخ درباره موضع و عملکرد ما قضاوت خواهد کرد: آیا ما معلمانی بودیم که تنها به مطالبات معیشتی و منزلت صنفی خود اندیشیدیم، یا هنگامی که دانش‌آموزان دیروزمان را به سوی زندان و چوبه‌های دار می‌بردند، سکوت نکردیم؟
شاید نخستین گام، اعلام همبستگی با کارزاری باشد که در آن، هر سه‌شنبه، زندانیان با اعتصاب غذا به اعدام نه می‌گویند. گام بعدی، موضع‌گیری شفاف و علنی علیه اعدام است؛ اما این اعتراض نباید به انتشار یک بیانیه محدود بماند.
⤵️
بیانیه کانون صنفی معلمان در اعتراض به موج فزاینده اعدام‌ها
در ماه‌های پس از اعتراضات دی‌ماه ۱۴۰۴، شاهد افزایش نگران‌کننده اعدام‌ها، از جمله اعدام زندانیان سیاسی، بوده‌ایم. بسیاری از این زندانیان جوانانی زیر ۳۰ سال هستند. به باور ما، گسترش اعدام‌ها در کنار دیگر اشکال سرکوب، ابزاری برای ایجاد ترس و ارعاب عمومی و عقب‌راندن جامعه از مطالبه‌گری و اعتراض است.
ما بر این باوریم که این روند را نمی‌توان جدا از شرایط عمومی جامعه بررسی کرد. پس از وقایع دی‌ماه و جنگ، وضعیت اقتصادی و معیشتی مردم به‌شدت دشوارتر شده است. کاهش قدرت خرید، گسترش ناامنی، تشدید شکاف‌های طبقاتی، کشته‌شدن شمار قابل‌توجهی از معترضان در دی‌ماه ۱۴۰۴ به دست حکومت و صدور احکام زندان و اعدام، بر نارضایتی و خشم عمومی افزوده است. بسیاری از جوانانی که در اعتراضات به خیابان آمدند، از اقشار فرودست جامعه بودند و به فقر، نابرابری اجتماعی، محدودیت آزادی‌های فردی و محرومیت از یک زندگی شایسته اعتراض داشتند.
در گزارش کمیته مستقل و بین‌المللی حقیقت‌یاب سازمان ملل متحد درباره جمهوری اسلامی ایران، مورخ ۱۴ سپتامبر ۲۰۲۶ (۲۳ شهریور ۱۴۰۵)، به تشدید استفاده از مجازات اعدام علیه معترضان اشاره شده است.
بر اساس این گزارش، بیش از ۷۰ نفر، از جمله دست‌کم پنج زن و سه پسر، در پرونده‌های مرتبط با اعتراضات سال‌های ۲۰۲۵ و ۲۰۲۶، در معرض خطر قریب‌الوقوع محکوم‌شدن به اعدام یا اجرای حکم اعدام قرار دارند.
این گزارش همچنین از اعدام دست‌کم ۲۹ مرد در ارتباط با اعتراضات، در فاصله مارس تا اوت ۲۰۲۶ (حدود اسفند ۱۴۰۴ تا شهریور ۱۴۰۵)، خبر می‌دهد. از این تعداد، پنج نفر در ملأعام اعدام شده‌اند.
امروز اطلاعات بیشتری از وضعیت بازداشت‌شدگان و محکومان عمومی شده است. در پرونده موسوم به «آتش‌سوزی مسجد سیدالشهدا در پاکدشت»، احسان حسینی‌پور حصارلو، متین محمدی و عرفان امیری به اعدام محکوم شده‌اند و پرونده آنان هم‌اکنون در مرحله اجرای احکام قرار دارد. #متین_محمدی و #عرفان_امیری هنگام بازداشت زیر ۱۸ سال و #احسان_حسینی‌پور_حصارلو ۱۸ ساله بوده است. این سه پسر همان افرادی هستند که در گزارش کمیته به آنان اشاره شده است.
در پرونده موسوم به «میدان علیخانی اصفهان»، افرادی چون #عرفان_اسفندیاری، #شروین_باقریان، #ابوالفضل_ابراهیمی و #امیرحسین_ملکی هنگام بازداشت زیر ۱۸ سال یا در آستانه ۱۸ سالگی بودند. متأسفانه #عرفان_اسفندیاری و #امیرحسین_ملکی اعدام شده‌اند و #شروین_باقریان و #ابوالفضل_ابراهیمی همچنان در معرض خطر اجرای حکم اعدام قرار دارند.
این افراد از جمله کسانی هستند که در ارتباط با اعتراضات، در سن کودکی بازداشت و به اعدام محکوم شده‌اند. با این حال، از نام و تعداد افرادی که با اتهام‌های دیگر به اعدام محکوم شده‌اند و هنگام ارتکاب جرم زیر ۱۸ سال بوده‌اند، اطلاع چندانی در دست نیست.
در مجموع، بر اساس گزارش‌های منتشرشده از سوی نهادهای حقوق بشری، از ابتدای سال ۱۴۰۵ تاکنون دست‌کم ۵۹۷ نفر اعدام شده‌اند. در میان اعدام‌شدگان، دست‌کم ۱۹ زن و ۵۵ زندانی سیاسی حضور دارند. همچنین شماری از اعدام‌شدگان در زمان ارتکاب جرم یا بازداشت، زیر ۱۸ سال بوده‌اند.
بسیاری از این جوانان، دانش‌آموزان دیروز ما و فرزندان همین جامعه‌اند. آنان حق دارند آینده‌ای سرشار از امید، آزادی و زندگی شرافتمندانه داشته باشند. حق آنان برخورداری از آزادی، برابری، امنیت و کرامت انسانی است، نه زندان، گلوله و چوبه‌های دار.
از نگاه ما، معلمان در برابر سرنوشت دانش‌آموزان دیروز خود مسئولیتی فراتر از وظایف آموزشی و مطالبات صنفی دارند. معلمی تنها به کلاس درس و انتقال دانش محدود نمی‌شود؛ دفاع از حق حیات، آزادی، عدالت و کرامت انسانی نیز بخشی جدایی‌ناپذیر از مسئولیت اجتماعی و اخلاقی معلمان است.
ما حمایت و همبستگی خود را با کارزار «سه‌شنبه‌های نه به اعدام» که در ده‌ها زندان کشور جریان دارد، اعلام می‌کنیم. این کارزار بارها بر ضرورت همبستگی جمعی و اعتراض به مجازات اعدام تأکید کرده و به صدایی برای مخالفت با این مجازات تبدیل شده است.
در این شرایط حساس و سرنوشت‌ساز، سکوت در برابر اعدام انسان‌ها به معنای بی‌تفاوتی در برابر سلب حق حیات و عادی‌سازی خشونت حکومتی است.
تاریخ درباره موضع و عملکرد ما قضاوت خواهد کرد: آیا ما معلمانی بودیم که تنها به مطالبات معیشتی و منزلت صنفی خود اندیشیدیم، یا هنگامی که دانش‌آموزان دیروزمان را به سوی زندان و چوبه‌های دار می‌بردند، سکوت نکردیم؟
شاید نخستین گام، اعلام همبستگی با کارزاری باشد که در آن، هر سه‌شنبه، زندانیان با اعتصاب غذا به اعدام نه می‌گویند. گام بعدی، موضع‌گیری شفاف و علنی علیه اعدام است؛ اما این اعتراض نباید به انتشار یک بیانیه محدود بماند.
⤵️
👍1🔥1😢1💔1
⤴️
ما از تمامی تشکل‌های صنفی و مدنی دعوت می‌کنیم تا با صدور بیانیه و گفت‌وگو و هم‌اندیشی، برای یافتن راهکارهای عملی و مشترک به‌منظور توقف اعدام‌ها اقدام کنند.
ما می‌خواهیم بخشی مؤثر از صدای «نه به اعدام» در داخل ایران باشیم؛ صدای جوانان و فرزندانمان که پس از کشتار دی‌ماه، همچنان با خطر زندان و اعدام روبه‌رو هستند.
کانون صنفی معلمان به‌عنوان یک تشکل صنفی و مدنی، اعدام را مجازاتی برگشت‌ناپذیر و ناقض بنیادی‌ترین حق انسانی، یعنی حق حیات، می‌داند و بدون توجه به اتهام، عقیده و گرایش افراد، با آن مخالف است. از همین رو، خواهان توقف فوری صدور و اجرای احکام اعدام است.
کانون صنفی معلمان ایران(تهران)
۱۴۰۵/۰۸/۲۱
#نه_به_اعدام
#آری_به_زندگی
#آزادی
#عدالت_اجتماعی
🔹🔹🔹
🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران
🆔 @KSMtehran
ما از تمامی تشکل‌های صنفی و مدنی دعوت می‌کنیم تا با صدور بیانیه و گفت‌وگو و هم‌اندیشی، برای یافتن راهکارهای عملی و مشترک به‌منظور توقف اعدام‌ها اقدام کنند.
ما می‌خواهیم بخشی مؤثر از صدای «نه به اعدام» در داخل ایران باشیم؛ صدای جوانان و فرزندانمان که پس از کشتار دی‌ماه، همچنان با خطر زندان و اعدام روبه‌رو هستند.
کانون صنفی معلمان به‌عنوان یک تشکل صنفی و مدنی، اعدام را مجازاتی برگشت‌ناپذیر و ناقض بنیادی‌ترین حق انسانی، یعنی حق حیات، می‌داند و بدون توجه به اتهام، عقیده و گرایش افراد، با آن مخالف است. از همین رو، خواهان توقف فوری صدور و اجرای احکام اعدام است.
کانون صنفی معلمان ایران(تهران)
۱۴۰۵/۰۸/۲۱
#نه_به_اعدام
#آری_به_زندگی
#آزادی
#عدالت_اجتماعی
🔹🔹🔹
🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران
🆔 @KSMtehran
👏3💯2❤1👍1🔥1👌1
War_and_Peace
@AudioBook_missing158
💠 #ادبیات_جهان
جنگ و صلح (۶۳)
لئو تولستوی
ترجمه: سروش حبیبی
ناشر: نشر نیلوفر، نشر صوتی آوانامه
جلد سوم - بخش ۳ قسمت ۶
راوی: آرمان سلطان‌زاده
🔹🔹🔹
🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران
🆔 @KSMtehran
جنگ و صلح (۶۳)
لئو تولستوی
ترجمه: سروش حبیبی
ناشر: نشر نیلوفر، نشر صوتی آوانامه
جلد سوم - بخش ۳ قسمت ۶
راوی: آرمان سلطان‌زاده
🔹🔹🔹
🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران
🆔 @KSMtehran
❤1
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
💠 #صبحگاه
و به جای نا امیدی؛
فردایی که ارزش ماندن
داشته باشد ...
🔹🔹🔹
🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران
🆔 @KSMtehran
و به جای نا امیدی؛
فردایی که ارزش ماندن
داشته باشد ...
🔹🔹🔹
🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران
🆔 @KSMtehran
❤1🕊1
💠 #خبر_گوناگون
◼️علیه اعدام|گروهی از فعالان سیاسی و مدنی داخل و خارج از ایران و نیز کانون صنفی معلمان ایران، در دو بیانیه جداگانه، آنچه را «موج فزاینده اعدام‌ها در کشور» خواندند، محکوم و خواستار توقف فوری احکام اعدام شدند.
◼️از جنگ و صلح| خبرگزاری ایرنا به نقل از منابع رسمی خبر داد سیریک در هرمزگان هدف گرفته شده است- منابع دولتی اعلام کردند که محل حمله، «ماهیت نظامی» داشته است.
◼️یخچال‌ها| دولت بلژیک ادعا کرده احتمالا جمهوری اسلامی در حملات سایبری به یخچال‌های فروشگاه‌های زنجیره‌ای در این کشور در ماه جاری دست داشته باشد.
#روزآروز
🔹🔹🔹
🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران
🆔 @KSMtehran
◼️علیه اعدام|گروهی از فعالان سیاسی و مدنی داخل و خارج از ایران و نیز کانون صنفی معلمان ایران، در دو بیانیه جداگانه، آنچه را «موج فزاینده اعدام‌ها در کشور» خواندند، محکوم و خواستار توقف فوری احکام اعدام شدند.
◼️از جنگ و صلح| خبرگزاری ایرنا به نقل از منابع رسمی خبر داد سیریک در هرمزگان هدف گرفته شده است- منابع دولتی اعلام کردند که محل حمله، «ماهیت نظامی» داشته است.
◼️یخچال‌ها| دولت بلژیک ادعا کرده احتمالا جمهوری اسلامی در حملات سایبری به یخچال‌های فروشگاه‌های زنجیره‌ای در این کشور در ماه جاری دست داشته باشد.
#روزآروز
🔹🔹🔹
🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران
🆔 @KSMtehran
👍2
💠 #بیانیه
بیانیه مشترک ٢٩ کنشگر سیاسی و مدنی در ضرورت توقف فوری اعدام
۲۹ کنشگر سیاسی و مدنی با انتشار بیانیه‌ای مشترک، ضمن اعتراض به تشدید اعدام‌های سیاسی و امنیتی در ایران و نقض دادرسی عادلانه، خواستار توقف فوری و بی‌قیدوشرط اعدام‌ها شدند و نسبت به پیامدهای خشونت دولتی بر امنیت و همبستگی ملی هشدار دادند.
متن کامل بیانیه به شرح زیر است:
با کمال تاسف تا کنون عده‌ای از بازداشت شدگان اعتراضات دی‌ماه ١٤٠٤ اعدام شده‌اند. بیشترین برخورد در پرونده پرمناقشه «میدان علیخانی اصفهان» رخ داده است. اعدام شدگان، بی‌آنکه از آئین دادرسی منصفانه برخوردار باشند، به تیغ اعدام سپرده شده و خانواده‌های دیگری داغدار شده‌اند. گردونه اعدام‌های سیاسی ـ عقیدتی در ماه‌های اخیر و پس از جنگ، شتابی هراس‌انگیز گرفته و به کرانه کم‌سابقه‌ای پای نهاده است. این احکام در دادگاه‌هایی عاری از عدالت و بر بستر عملکرد سیاسی و فقدان استقلال قوه قضائیه و در وابستگی نهادینه شده آن به دستگاه قدرت صادر و اجرا شده است. همچنین سوابق اعترافات اجباری در گذشته اعتباری برای فیلم‌ها و یا اظهارات اعدام‌شدگان به خودی خود ایجاد نکرده و معلوم نیست که این اعترافات در چه شرایطی اخذ شده‌اند.
در واقع این احکام در دادگاه‌هایی غیرعلنی و بدور از چشم جامعه و رسانه‌ها صادر شده اما اجرای حکم مرگ بصورت علنی بوده؛ محکومان عمدتا صرفا زمانی در رسانه‌ها معرفی می‌شوند که ساعاتی پیش به دار آویخته شده بودند. آیا این روند معنایی جز این دارد که ارعاب جامعه با استفاده سیاسی و ابزاری از نهاد قضاوت، هدف اصلی تصمیم‌گیران و مجریان این پروژه است؟
ما امضاکنندگان این بیانیه، که هر یک از افق سیاسی و گفتمانی متفاوت و کثرت‌گرا به مسائل ایران می‌نگریم، هم‌آوا و یکدل، بانگ برمی‌آوریم که به اعدام به ویژه در کشاکش‌های سیاسی و رویارویی‌های عقیدتی، پایان باید داد. اعدام و مجازات‌های مرگبار، از دیرباز، حلقه‌ای از زنجیره خشونت در تاریخ معاصر ایران بوده‌اند. اعدام، حتی در حق متهمان به همکاری با دولت‌های بیگانه و پرونده‌های جاسوسی، نه مشکل را حل می‌کند و نه در برابر جرائم امنیتی بازدارندگی ایجاد می‌کند ؛ بلکه با افزودن بر شمارِ داغداران، شکاف‌های اجتماعی و سیاسی را به زیان همبستگی ملی، مصلحت همگانی و امنیت کشور، ژرف‌تر و فعال‌تر می‌سازد. در روزگاری که دادگاه‌های صالح و عدالت‌پیشه وجود ندارند؛ دریچه‌های مشارکت سیاسی مسدود هستند، حق حیات و حقوق شهروندی تضییع می‌شوند؛ چرخ اقتصاد نمی‌چرخد و فقر رو به گسترش است، اعدام‌ها باعث می‌شود تا فضای کینه‌توزی و انتقام و خشونت سخت، دامن گستراند؛ و تهدیدهای بیرونی نه تنها فرو ننشیند، بلکه اراده‌های جنگ‌افروز بیگانه از آن بهره‌برداری کنند. برونداد ماندگار این شیوه مشکل‌ساز و دل‌آزار، تباهی و سیاهی بیشتر بوده و خواهد بود. به باور ما خشونت دولتی و جنگ، همزاد و هم‌افزای یکدیگر هستند. نگاهی به رویدادهای دهه‌های گذشته به‌روشنی نشان می‌دهد که توسل به اعدام و کشتار، نه موج اعتراضات را فرو می‌نشاند و نه پای دنبال‌کنندگان مجازات‌های خودسرانه و فراقضایی را از راه بازمی‌دارد.
اعدام تنها پایان‌دادن به زندگی یک انسان نیست؛ خشونتی است که از دیوارهای زندان فراتر می‌رود و ترس، اضطراب و احساس ناامنی را در جان جامعه می‌کارد. هر حکم اعدام، زخمی تازه بر وجدان جمعی می‌زند و باور عمومی به عدالت، کرامت انسانی و امکان بهبودرا تضعیف می‌کند.
جامعه‌ای که زیر بار فقر و گرانی، فرسودگی و ناامیدی خم شده است، بیش از هر زمان به آرامش، امید و امنیت روانی نیاز دارد؛ نه به هراسِ مرگی که رنج‌های موجود را عمیق‌تر می‌کند و چشم‌انداز عدالت و آینده انسانی‌تر را در غبار بیشتر فرو می‌برد. گسترش چنین هراسی، روان جامعه را فرسوده‌تر می‌سازد و زخم‌های جدیدی بر جای می‌گذارد که التیام‌شان آسان نیست.
ما با تأکید تمام می‌گوییم که صلاح مملکت و رهایی کشور از تهدیدهای داخلی و خارجی، در ارج نهادن به رواداری و پرهیز از خشونت به‌مثابه ابزار سیاست نهفته است. توقف فوری و نامشروط اعدام، گامی است ناگزیر برای تحقق حقوق ملت و امنیت پایدار و همه‌جانبه در کشور؛ گامی که بهره‌ور نهایی آن، مردم ایران با همه گرایش‌های سیاسی و فرهنگی‌اند.
امضاکنندگان
هاشم آغاجری، حسن اسدی زیدآبادی، کمال اطهاری، علی افشاری، محمدباقر بختیار، آصف بیات، مسعود پدرام، حبیب‌الله پیمان، زهره حری، سروش دباغ، علیرضا رجایی، تقی رحمانی، حسین رفیعی، عیسی سحرخیز، پروانه سلحشوری، منصوره شجاعی، احسان شریعتی، کیوان صمیمی، طاهره طالقانی، پروین فهیمی، مهرانگیز کار، محسن کدیور، فاطمه گوارایی، محمد مالجو، مرضیه مرتاضی لنگرودی، سعیده منتظری، عبدالله مومنی، صدیقه وسمقی و حسن یوسفی اشکوری
#تحکیم_ملت
🔹🔹🔹
🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران
🆔 @KSMtehran
بیانیه مشترک ٢٩ کنشگر سیاسی و مدنی در ضرورت توقف فوری اعدام
۲۹ کنشگر سیاسی و مدنی با انتشار بیانیه‌ای مشترک، ضمن اعتراض به تشدید اعدام‌های سیاسی و امنیتی در ایران و نقض دادرسی عادلانه، خواستار توقف فوری و بی‌قیدوشرط اعدام‌ها شدند و نسبت به پیامدهای خشونت دولتی بر امنیت و همبستگی ملی هشدار دادند.
متن کامل بیانیه به شرح زیر است:
با کمال تاسف تا کنون عده‌ای از بازداشت شدگان اعتراضات دی‌ماه ١٤٠٤ اعدام شده‌اند. بیشترین برخورد در پرونده پرمناقشه «میدان علیخانی اصفهان» رخ داده است. اعدام شدگان، بی‌آنکه از آئین دادرسی منصفانه برخوردار باشند، به تیغ اعدام سپرده شده و خانواده‌های دیگری داغدار شده‌اند. گردونه اعدام‌های سیاسی ـ عقیدتی در ماه‌های اخیر و پس از جنگ، شتابی هراس‌انگیز گرفته و به کرانه کم‌سابقه‌ای پای نهاده است. این احکام در دادگاه‌هایی عاری از عدالت و بر بستر عملکرد سیاسی و فقدان استقلال قوه قضائیه و در وابستگی نهادینه شده آن به دستگاه قدرت صادر و اجرا شده است. همچنین سوابق اعترافات اجباری در گذشته اعتباری برای فیلم‌ها و یا اظهارات اعدام‌شدگان به خودی خود ایجاد نکرده و معلوم نیست که این اعترافات در چه شرایطی اخذ شده‌اند.
در واقع این احکام در دادگاه‌هایی غیرعلنی و بدور از چشم جامعه و رسانه‌ها صادر شده اما اجرای حکم مرگ بصورت علنی بوده؛ محکومان عمدتا صرفا زمانی در رسانه‌ها معرفی می‌شوند که ساعاتی پیش به دار آویخته شده بودند. آیا این روند معنایی جز این دارد که ارعاب جامعه با استفاده سیاسی و ابزاری از نهاد قضاوت، هدف اصلی تصمیم‌گیران و مجریان این پروژه است؟
ما امضاکنندگان این بیانیه، که هر یک از افق سیاسی و گفتمانی متفاوت و کثرت‌گرا به مسائل ایران می‌نگریم، هم‌آوا و یکدل، بانگ برمی‌آوریم که به اعدام به ویژه در کشاکش‌های سیاسی و رویارویی‌های عقیدتی، پایان باید داد. اعدام و مجازات‌های مرگبار، از دیرباز، حلقه‌ای از زنجیره خشونت در تاریخ معاصر ایران بوده‌اند. اعدام، حتی در حق متهمان به همکاری با دولت‌های بیگانه و پرونده‌های جاسوسی، نه مشکل را حل می‌کند و نه در برابر جرائم امنیتی بازدارندگی ایجاد می‌کند ؛ بلکه با افزودن بر شمارِ داغداران، شکاف‌های اجتماعی و سیاسی را به زیان همبستگی ملی، مصلحت همگانی و امنیت کشور، ژرف‌تر و فعال‌تر می‌سازد. در روزگاری که دادگاه‌های صالح و عدالت‌پیشه وجود ندارند؛ دریچه‌های مشارکت سیاسی مسدود هستند، حق حیات و حقوق شهروندی تضییع می‌شوند؛ چرخ اقتصاد نمی‌چرخد و فقر رو به گسترش است، اعدام‌ها باعث می‌شود تا فضای کینه‌توزی و انتقام و خشونت سخت، دامن گستراند؛ و تهدیدهای بیرونی نه تنها فرو ننشیند، بلکه اراده‌های جنگ‌افروز بیگانه از آن بهره‌برداری کنند. برونداد ماندگار این شیوه مشکل‌ساز و دل‌آزار، تباهی و سیاهی بیشتر بوده و خواهد بود. به باور ما خشونت دولتی و جنگ، همزاد و هم‌افزای یکدیگر هستند. نگاهی به رویدادهای دهه‌های گذشته به‌روشنی نشان می‌دهد که توسل به اعدام و کشتار، نه موج اعتراضات را فرو می‌نشاند و نه پای دنبال‌کنندگان مجازات‌های خودسرانه و فراقضایی را از راه بازمی‌دارد.
اعدام تنها پایان‌دادن به زندگی یک انسان نیست؛ خشونتی است که از دیوارهای زندان فراتر می‌رود و ترس، اضطراب و احساس ناامنی را در جان جامعه می‌کارد. هر حکم اعدام، زخمی تازه بر وجدان جمعی می‌زند و باور عمومی به عدالت، کرامت انسانی و امکان بهبودرا تضعیف می‌کند.
جامعه‌ای که زیر بار فقر و گرانی، فرسودگی و ناامیدی خم شده است، بیش از هر زمان به آرامش، امید و امنیت روانی نیاز دارد؛ نه به هراسِ مرگی که رنج‌های موجود را عمیق‌تر می‌کند و چشم‌انداز عدالت و آینده انسانی‌تر را در غبار بیشتر فرو می‌برد. گسترش چنین هراسی، روان جامعه را فرسوده‌تر می‌سازد و زخم‌های جدیدی بر جای می‌گذارد که التیام‌شان آسان نیست.
ما با تأکید تمام می‌گوییم که صلاح مملکت و رهایی کشور از تهدیدهای داخلی و خارجی، در ارج نهادن به رواداری و پرهیز از خشونت به‌مثابه ابزار سیاست نهفته است. توقف فوری و نامشروط اعدام، گامی است ناگزیر برای تحقق حقوق ملت و امنیت پایدار و همه‌جانبه در کشور؛ گامی که بهره‌ور نهایی آن، مردم ایران با همه گرایش‌های سیاسی و فرهنگی‌اند.
امضاکنندگان
هاشم آغاجری، حسن اسدی زیدآبادی، کمال اطهاری، علی افشاری، محمدباقر بختیار، آصف بیات، مسعود پدرام، حبیب‌الله پیمان، زهره حری، سروش دباغ، علیرضا رجایی، تقی رحمانی، حسین رفیعی، عیسی سحرخیز، پروانه سلحشوری، منصوره شجاعی، احسان شریعتی، کیوان صمیمی، طاهره طالقانی، پروین فهیمی، مهرانگیز کار، محسن کدیور، فاطمه گوارایی، محمد مالجو، مرضیه مرتاضی لنگرودی، سعیده منتظری، عبدالله مومنی، صدیقه وسمقی و حسن یوسفی اشکوری
#تحکیم_ملت
🔹🔹🔹
🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران
🆔 @KSMtehran
👍4❤1
💠 #یادداشت
🔺 کتاب و کافی‌شاپ
✍ محمدتقی فاضل میبدی
🔹 چند روز پیش گذرم افتاد به یکی از کتاب‌فروشی‌های «شهر کتاب» در تهران. داخل کتاب‌فروشی در گوشه‌ای از آن کافی‌شاپ قرار داشت. تعدادی از جوانان برای صرف چای، قهوه، نسکافه، کیک و... نشسته بودند. در بخش فروشگاه کتاب تعداد کمی به تماشای کتاب مشغول بودند و کمتر به‌خاطر گرانی کتاب می‌خریدند. مبلغی که برای خوردن و نوشیدن پرداخت می‌شد، شاید یک‌صدم آن برای کتاب داده نمی‌شد. با خود گفتم چرا کشوری که دینش با خواندن، نوشتن و کتاب و قلم آغاز شده و صدها شاعر و عارف و نویسنده نامدار تربیت کرده و ادبیاتش این است: «گوهر معرفت آموز که با خود ببری/ که نصیب دگران است نصاب زر و سیم»، در این روزگار به این روز افتاده و از خواندن گریزان؟ چرا کشوری که هر سال هزاران میلیارد تومان بودجه فرهنگی و ارشادی و از این‌گونه مسائل دارد، در تربیت علمی و اخلاقی جوانان ناموفق بوده و کتاب‌خواندن از رونق افتاده است؟ در نظرسنجی آبان ۱۴۰۴، میانگین مطالعه کتاب غیردرسی برای کل پاسخ‌دهندگان در ایران حدود ۱۰ یا ۹ دقیقه در روز و در ژاپن ۹۰ دقیقه در مالزی و ترکیه ۵۵ دقیقه و در آمریکا ۲۰ دقیقه و در انگلستان ۵۵ دقیقه در روز گزارش شده است؛ شگفتا! بنا بود که ایران ژاپن اسلامی شود، چرا چنان نشد و چنین شد؟ علت این شکست از کجا بود؟ مقایسه بفرمایید کتابهای علمی و ادبی و میراث کهنی که ۵۰ سال پیش از انقلاب تألیف و تحقیق شده با کارهای علمی‌ای که در این سال‌های اخیر به طبع و نشر رسیده، چه فاصله کیفی و کمی وجود دارد؟ نسل جوان امروز از کتابخانه و کتاب‌خواندن گریزان شده و به کافی‌شاپ و رستوران و با فاصله به سینما و مسابقات ورزشی روی آورده است. صندلی کتابخانه‌ها غالبا خالی است، جز در مواقع امتحان برای آوردن نمره و نه برای تحقیق.
🔺 عواملی که شاید در افت کتابخوانی دخیل باشد:
۱ - نظام آموزشی ما و از آن مهم‌تر آموزش و پرورش از ضعیف‌ترین نظام‌های آموزشی دنیاست. دانش‌آموز به‌جای لذت تحقیق و اندیشیدن، وقت خود را صرف حفظ‌کردن می‌کند تا در امتحانات رتبه بالا را کسب کند. وزیر محترم به این می‌اندیشد دانش‌آموزان را هرچه بیشتر به تجمعات شبانه ببرد. در شگفتم چرا در غالب کابینه‌ها وزیر آموزش و پرورش باید از ضعیف‌ترین‌ها باشد؟ در این دوره نیز چنین است.
۲- شاید از عوامل دیگر رویگردانی از کتاب، وضع معیشتی خانواده‌ها باشد. بخش بزرگی از جامعه درگیر تأمین‌کردن مایحتاج روزانه، اجاره‌بهای مسکن و تشویش گرانی‌هاست. فراغت اوقات برای خواندن کتاب از میان مردم رخت بربسته است. اضطراب گرانی و تورم، مجالی برای خواندن نمی‌گذارد.
۳- در خانه‌ای که پدر و مادر به خواندن کتاب عادت ندارند و درگیر مسائل معیشتی هستند و دو یا سه شیفت باید کار کنند، فرزندانشان نیز به کتاب‌خواندن روی نمی‌آورند. نسل جوان امروز به درس‌های دانشگاهی نیز کمتر علاقه نشان می‌دهد. تحقیقاتی که پیش از دانشگاه‌ها صورت می‌گرفت، در این دوران کمتر مشاهده می‌شود. غالب وزیران در گذشته در بخش‌های فرهنگ صاحب ده‌ها کتاب و مقاله علمی بودند. مجال نام‌بردن نیست. در میان وزیران فرهنگی پس از انقلاب چنین مزیتی مشاهده نمی‌شود. ۴- بی‌اعتمادی و ناامیدی‌های اجتماعی، انگیزه کتابخوانی را از جوانان گرفته است. پرسش جوانان این است: برای چه کتاب بخوانیم؟ امیدی برای فردایم نمانده است. کتاب‌خواندن به معیشت فردای من کمکی نمی‌کند. نان و کتاب در کنار هم معنا پیدا می‌کند. به قول سعدی: غم فرزند و نان و جامه قوت/ بازت آرد ز سیر در ملکوت/ شب که عقد نماز می‌بندم/ چه خورد بامداد فرزندم...؛ این داستان روزگار ماست. از سیر در کتاب و ملکوت و معنا باز‌مانده‌ایم. گذشته‌های فرهنگی ما سنخیتی با وضع فعلی ما ندارد. تیراژ کتاب در گذشته از سه هزار به بالا بود. امروز از این تعداد به کمتر از ۵۰۰ رسیده است. ناشران علاوه بر بی‌اقبالی به کتاب، از گرانی کاغذ، فیلم و زینگ در رنج و عذاب هستند. چرا دولت به‌جای بودجه‌های کلان به‌اصطلاح فرهنگی، یا برای نهادهای به‌اصطلاح فرهنگی، فکری برای کاغذ نمی‌کند؟ یک دانش‌آموز برای خرید یک دفتر صدبرگ چقدر باید پرداخت کند؟ چرا قدرت خرید نوشت‌افزار مدرسه در غالب خانواده‌ها وجود ندارد؟ و صدها چرای دیگر. فرهنگ در جامعه ما به کجا می‌رود؟ فردوسی هزار سال پیش گفت: گهر بی‌هنر خوار زار است و سست/ به فرهنگ باشد روان تندرست/ ز دانا بپرسید پس دادگر/ که: فرهنگ بهتر بوَد یا گهر؟/ چنین داد پاسخ بدو رهنمون/ که: فرهنگ باشد ز گوهر فزون/ که فرهنگ آرایش جان بود/ ز گوهر سخن‌گفتن آسان بود/ گهر بی‌هنر، زار و خوار است و سست/ به فرهنگ باشد روان تندرست.
https://www.sharghdaily.com/fa/tiny/news-1141334
🔹🔹🔹
🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران
🆔 @KSMtehran
🔺 کتاب و کافی‌شاپ
✍ محمدتقی فاضل میبدی
🔹 چند روز پیش گذرم افتاد به یکی از کتاب‌فروشی‌های «شهر کتاب» در تهران. داخل کتاب‌فروشی در گوشه‌ای از آن کافی‌شاپ قرار داشت. تعدادی از جوانان برای صرف چای، قهوه، نسکافه، کیک و... نشسته بودند. در بخش فروشگاه کتاب تعداد کمی به تماشای کتاب مشغول بودند و کمتر به‌خاطر گرانی کتاب می‌خریدند. مبلغی که برای خوردن و نوشیدن پرداخت می‌شد، شاید یک‌صدم آن برای کتاب داده نمی‌شد. با خود گفتم چرا کشوری که دینش با خواندن، نوشتن و کتاب و قلم آغاز شده و صدها شاعر و عارف و نویسنده نامدار تربیت کرده و ادبیاتش این است: «گوهر معرفت آموز که با خود ببری/ که نصیب دگران است نصاب زر و سیم»، در این روزگار به این روز افتاده و از خواندن گریزان؟ چرا کشوری که هر سال هزاران میلیارد تومان بودجه فرهنگی و ارشادی و از این‌گونه مسائل دارد، در تربیت علمی و اخلاقی جوانان ناموفق بوده و کتاب‌خواندن از رونق افتاده است؟ در نظرسنجی آبان ۱۴۰۴، میانگین مطالعه کتاب غیردرسی برای کل پاسخ‌دهندگان در ایران حدود ۱۰ یا ۹ دقیقه در روز و در ژاپن ۹۰ دقیقه در مالزی و ترکیه ۵۵ دقیقه و در آمریکا ۲۰ دقیقه و در انگلستان ۵۵ دقیقه در روز گزارش شده است؛ شگفتا! بنا بود که ایران ژاپن اسلامی شود، چرا چنان نشد و چنین شد؟ علت این شکست از کجا بود؟ مقایسه بفرمایید کتابهای علمی و ادبی و میراث کهنی که ۵۰ سال پیش از انقلاب تألیف و تحقیق شده با کارهای علمی‌ای که در این سال‌های اخیر به طبع و نشر رسیده، چه فاصله کیفی و کمی وجود دارد؟ نسل جوان امروز از کتابخانه و کتاب‌خواندن گریزان شده و به کافی‌شاپ و رستوران و با فاصله به سینما و مسابقات ورزشی روی آورده است. صندلی کتابخانه‌ها غالبا خالی است، جز در مواقع امتحان برای آوردن نمره و نه برای تحقیق.
🔺 عواملی که شاید در افت کتابخوانی دخیل باشد:
۱ - نظام آموزشی ما و از آن مهم‌تر آموزش و پرورش از ضعیف‌ترین نظام‌های آموزشی دنیاست. دانش‌آموز به‌جای لذت تحقیق و اندیشیدن، وقت خود را صرف حفظ‌کردن می‌کند تا در امتحانات رتبه بالا را کسب کند. وزیر محترم به این می‌اندیشد دانش‌آموزان را هرچه بیشتر به تجمعات شبانه ببرد. در شگفتم چرا در غالب کابینه‌ها وزیر آموزش و پرورش باید از ضعیف‌ترین‌ها باشد؟ در این دوره نیز چنین است.
۲- شاید از عوامل دیگر رویگردانی از کتاب، وضع معیشتی خانواده‌ها باشد. بخش بزرگی از جامعه درگیر تأمین‌کردن مایحتاج روزانه، اجاره‌بهای مسکن و تشویش گرانی‌هاست. فراغت اوقات برای خواندن کتاب از میان مردم رخت بربسته است. اضطراب گرانی و تورم، مجالی برای خواندن نمی‌گذارد.
۳- در خانه‌ای که پدر و مادر به خواندن کتاب عادت ندارند و درگیر مسائل معیشتی هستند و دو یا سه شیفت باید کار کنند، فرزندانشان نیز به کتاب‌خواندن روی نمی‌آورند. نسل جوان امروز به درس‌های دانشگاهی نیز کمتر علاقه نشان می‌دهد. تحقیقاتی که پیش از دانشگاه‌ها صورت می‌گرفت، در این دوران کمتر مشاهده می‌شود. غالب وزیران در گذشته در بخش‌های فرهنگ صاحب ده‌ها کتاب و مقاله علمی بودند. مجال نام‌بردن نیست. در میان وزیران فرهنگی پس از انقلاب چنین مزیتی مشاهده نمی‌شود. ۴- بی‌اعتمادی و ناامیدی‌های اجتماعی، انگیزه کتابخوانی را از جوانان گرفته است. پرسش جوانان این است: برای چه کتاب بخوانیم؟ امیدی برای فردایم نمانده است. کتاب‌خواندن به معیشت فردای من کمکی نمی‌کند. نان و کتاب در کنار هم معنا پیدا می‌کند. به قول سعدی: غم فرزند و نان و جامه قوت/ بازت آرد ز سیر در ملکوت/ شب که عقد نماز می‌بندم/ چه خورد بامداد فرزندم...؛ این داستان روزگار ماست. از سیر در کتاب و ملکوت و معنا باز‌مانده‌ایم. گذشته‌های فرهنگی ما سنخیتی با وضع فعلی ما ندارد. تیراژ کتاب در گذشته از سه هزار به بالا بود. امروز از این تعداد به کمتر از ۵۰۰ رسیده است. ناشران علاوه بر بی‌اقبالی به کتاب، از گرانی کاغذ، فیلم و زینگ در رنج و عذاب هستند. چرا دولت به‌جای بودجه‌های کلان به‌اصطلاح فرهنگی، یا برای نهادهای به‌اصطلاح فرهنگی، فکری برای کاغذ نمی‌کند؟ یک دانش‌آموز برای خرید یک دفتر صدبرگ چقدر باید پرداخت کند؟ چرا قدرت خرید نوشت‌افزار مدرسه در غالب خانواده‌ها وجود ندارد؟ و صدها چرای دیگر. فرهنگ در جامعه ما به کجا می‌رود؟ فردوسی هزار سال پیش گفت: گهر بی‌هنر خوار زار است و سست/ به فرهنگ باشد روان تندرست/ ز دانا بپرسید پس دادگر/ که: فرهنگ بهتر بوَد یا گهر؟/ چنین داد پاسخ بدو رهنمون/ که: فرهنگ باشد ز گوهر فزون/ که فرهنگ آرایش جان بود/ ز گوهر سخن‌گفتن آسان بود/ گهر بی‌هنر، زار و خوار است و سست/ به فرهنگ باشد روان تندرست.
https://www.sharghdaily.com/fa/tiny/news-1141334
🔹🔹🔹
🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران
🆔 @KSMtehran
شرق
کتاب و کافی‌شاپ
چند روز پیش گذرم افتاد به یکی از کتاب‌فروشی‌های «شهر کتاب» در تهران. داخل کتاب‌فروشی در گوشه‌ای از آن کافی‌شاپ قرار داشت. تعدادی از جوانان برای صرف چای، قهوه، نسکافه، کیک و... نشسته بودند.
❤2
💠 #خبر
▪️مهم‌ترین خبرهای زنان در هفته‌ای که گذشت
۱۶ تا ۲۲ آبان ۱۴۰۵
1️⃣ ایران
◼️ موتورسواری زنان؛ مصوبه هست، گواهینامه نیست! | زهرا بهروزآذر، معاون رئیس‌جمهور، از رفع موانع قانونی صدور گواهینامه موتور برای زنان خبر داد؛ اما پلیس می‌گوید هنوز ابلاغیه‌ای دریافت نکرده است.
◼️ دو زن قربانی کودک‌همسری، به دست همسرانشان کشته شدند | سپیده رئیسی، ۲۱ ساله و چهارماهه باردار، و سوگند مشتاقی، ۱۴ ساله، در دو پرونده جداگانه به دست همسرانشان به قتل رسیدند. هر دو در ۱۳ سالگی ازدواج کرده بودند.
◼️ بازداشت به اتهام «ترویج بی‌حجابی» | قوه قضاییه از بازداشت چند نفر در خیابان ایرانشهر تهران خبر داد؛ اما تعداد و هویت بازداشت‌شدگان را اعلام نکرد.
◼️ شکاف ۵۴ واحد درصدی در مشارکت اقتصادی زنان و مردان | بر اساس آمار مرکز آمار ایران، نرخ مشارکت اقتصادی زنان از ۱۳.۳ درصد در سال ۲۰۲۱ به ۱۳.۴ درصد در سال ۲۰۲۵ رسیده؛ درحالی‌که این نرخ برای مردان حدود ۶۸ درصد است. چهار سال گذشته، سهم زنان از بازار کار تقریباً ثابت مانده است.
2️⃣ جهان
◼️ مجارستان از محدودیت‌های سقط جنین عقب نشست | دولت پیتر ماجار از لغو الزام ارائه تأییدیه ضربان قلب جنین پیش از سقط و تسهیل دسترسی به پیشگیری اضطراری از بارداری خبر داد. تصویب کنوانسیون استانبول برای مقابله با خشونت علیه زنان نیز در برنامه دولت قرار گرفته است.
◼️ زنان اندونزی علیه مالیات بر محصولات بهداشتی اعتراض کردند | در راهپیمایی زنان در جاکارتا، معترضان به مالیات ۱۱ درصدی محصولات بهداشتی قاعدگی و هزینه بالای نیازهای اولیه زنان اعتراض کردند.
◼️ هشدار سازمان ملل درباره فقر اقلیمی زنان | گزارش سازمان ملل هشدار می‌دهد بحران اقلیمی در بدترین سناریو می‌تواند تا سال ۲۰۵۰، ۱۴۱ میلیون زن و دختر دیگر را به فقر شدید بکشاند./ رها عسکری‌زاده
#روزآروز
🔹🔹🔹
🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران
🆔 @KSMtehran
▪️مهم‌ترین خبرهای زنان در هفته‌ای که گذشت
۱۶ تا ۲۲ آبان ۱۴۰۵
1️⃣ ایران
◼️ موتورسواری زنان؛ مصوبه هست، گواهینامه نیست! | زهرا بهروزآذر، معاون رئیس‌جمهور، از رفع موانع قانونی صدور گواهینامه موتور برای زنان خبر داد؛ اما پلیس می‌گوید هنوز ابلاغیه‌ای دریافت نکرده است.
◼️ دو زن قربانی کودک‌همسری، به دست همسرانشان کشته شدند | سپیده رئیسی، ۲۱ ساله و چهارماهه باردار، و سوگند مشتاقی، ۱۴ ساله، در دو پرونده جداگانه به دست همسرانشان به قتل رسیدند. هر دو در ۱۳ سالگی ازدواج کرده بودند.
◼️ بازداشت به اتهام «ترویج بی‌حجابی» | قوه قضاییه از بازداشت چند نفر در خیابان ایرانشهر تهران خبر داد؛ اما تعداد و هویت بازداشت‌شدگان را اعلام نکرد.
◼️ شکاف ۵۴ واحد درصدی در مشارکت اقتصادی زنان و مردان | بر اساس آمار مرکز آمار ایران، نرخ مشارکت اقتصادی زنان از ۱۳.۳ درصد در سال ۲۰۲۱ به ۱۳.۴ درصد در سال ۲۰۲۵ رسیده؛ درحالی‌که این نرخ برای مردان حدود ۶۸ درصد است. چهار سال گذشته، سهم زنان از بازار کار تقریباً ثابت مانده است.
2️⃣ جهان
◼️ مجارستان از محدودیت‌های سقط جنین عقب نشست | دولت پیتر ماجار از لغو الزام ارائه تأییدیه ضربان قلب جنین پیش از سقط و تسهیل دسترسی به پیشگیری اضطراری از بارداری خبر داد. تصویب کنوانسیون استانبول برای مقابله با خشونت علیه زنان نیز در برنامه دولت قرار گرفته است.
◼️ زنان اندونزی علیه مالیات بر محصولات بهداشتی اعتراض کردند | در راهپیمایی زنان در جاکارتا، معترضان به مالیات ۱۱ درصدی محصولات بهداشتی قاعدگی و هزینه بالای نیازهای اولیه زنان اعتراض کردند.
◼️ هشدار سازمان ملل درباره فقر اقلیمی زنان | گزارش سازمان ملل هشدار می‌دهد بحران اقلیمی در بدترین سناریو می‌تواند تا سال ۲۰۵۰، ۱۴۱ میلیون زن و دختر دیگر را به فقر شدید بکشاند./ رها عسکری‌زاده
#روزآروز
🔹🔹🔹
🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران
🆔 @KSMtehran
👍3
War_and_Peace
@AudioBook_missing158
💠 #ادبیات_جهان
جنگ و صلح (۶۴)
لئو تولستوی
ترجمه: سروش حبیبی
ناشر: نشر نیلوفر، نشر صوتی آوانامه
جلد سوم - پایان کتاب
راوی: آرمان سلطان‌زاده
🔹🔹🔹
🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران
🆔 @KSMtehran
جنگ و صلح (۶۴)
لئو تولستوی
ترجمه: سروش حبیبی
ناشر: نشر نیلوفر، نشر صوتی آوانامه
جلد سوم - پایان کتاب
راوی: آرمان سلطان‌زاده
🔹🔹🔹
🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران
🆔 @KSMtehran
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
💠 #صبحگاه
من آنچه با تو گفتم
برای ابرها بود
آنچه با تو گفتم
برای درخت‌ها و دریاها بود
برای هر موج،
برای پرندگان در میان برگ‌ها
برای سنگ‌ریزه‌های هیاهو،
برای دست‌های آشنا،
برای چشمی که چهره می‌شود
و خواب،
آسمانی به آن می‌دهد هم‌رنگش
برای هر شبی که بیاشامی،
برای شبکه‌ی راه‌ها،
برای پنجره‌ی گشوده،
برای پیشانی گشاده،
من آنچه به با تو گفتم
برای اندیشه‌هایت بود....
هر نوازشی،
و هر اعتمادی
زنده می‌ماند!
#پل_الوار
📸: تصاویری از اولین برف پاییزی گیلان عکاس:مسعود پرنیانفر
🔹🔹🔹
🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران
🆔 @KSMtehran
من آنچه با تو گفتم
برای ابرها بود
آنچه با تو گفتم
برای درخت‌ها و دریاها بود
برای هر موج،
برای پرندگان در میان برگ‌ها
برای سنگ‌ریزه‌های هیاهو،
برای دست‌های آشنا،
برای چشمی که چهره می‌شود
و خواب،
آسمانی به آن می‌دهد هم‌رنگش
برای هر شبی که بیاشامی،
برای شبکه‌ی راه‌ها،
برای پنجره‌ی گشوده،
برای پیشانی گشاده،
من آنچه به با تو گفتم
برای اندیشه‌هایت بود....
هر نوازشی،
و هر اعتمادی
زنده می‌ماند!
#پل_الوار
📸: تصاویری از اولین برف پاییزی گیلان عکاس:مسعود پرنیانفر
🔹🔹🔹
🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران
🆔 @KSMtehran
❤2
💠 #خبر_گوناگون
◼️از جنگ و صلح| ستاد فرماندهی منطقه مرکزی ارتش آمریکا، سنتکام، گزارش سپاه پاسداران، درباره حمله موفقیت‌آمیز به یک ایستگاه رادار ارتش آمریکا در بحرین را رد کرده و افزوده سپاه دو پهپاد تهاجمی و انتحاری را به‌سمت بحرین فرستاد، که هردو بدون هیچ تلفات یا آسیبی، رهگیری و سرنگون شدند.
صبح دیروز سپاه اعلام کرده بود یک «رادار هشدار اولیه» نیروهای آمریکایی در بحرین را زده است.
▪️به گزارش وب‌سایت خبری اکسیوس رومن گافمن، رئیس سازمان اطلاعاتی موساد اسرائیل، روز جمعه به واشنگتن سفر کرده است تا در بحبوحه تلاش‌های بنیامین نتانیاهو، نخست‌وزیر اسرائیل، برای متقاعد کردن پرزیدنت ترامپ به ازسرگیری عملیات نظامی علیه جمهوری اسلامی، با مقام‌های ارشد دولت ایالات متحده آمریکا گفت‌وگو کند.
▪️اسکات بسنت، وزیر دارایی آمریکا، در گفت‌وگویی با شبکه سی‌ان‌بی‌سی، گفت «به ایران پیشنهاد توافق داده شد و احتمالا اگر پیش از انتخابات توافق می‌کردند، می‌توانستند به توافق بهتری دست پیدا کنند.اما حالا ترامپ دیگر معتقد نیست که ما به توافق با ایران نیاز داریم و قرار است به اعمال فشار علیه آن‌ها ادامه دهیم.»
▫️او همچنین تایید کرد که از سوی جمهوری اسلامی به مرگ تهدید شده، فعلا در یک پایگاه نظامی به‌سر می‌برد، نمی‌ترسد و این تهدیدها نشانه‌ی موفقیت برنامه طرد اقتصادی علیه جمهوری اسلامی ایران بودده است.
▫️بسنت باز هم تاکید کرده :« زمستانی طولانی و سرد در انتظار ایرانی‌ها خواهد بود.»
◼️سفر؟|در آستانه زمستان، حرفهای سقاب اصفهانی، رئیس سازمان مدیریت انرژی دولت، موجی از انتقاد علیه دولت برانگیخته - او بی‌هیچ رودربایستی به روزنامه فرهیختگان گفته: «روی کارت جایگاه‌ها حساب نکنید؛ مشکل تأمین داریم و باید برای سفر سهمیه ذخیره کنید. یعنی اگر مثلاً راهی مشهد هستید، توقف و گشت‌وگذار در شاهرود یا شهرهای اطراف را باید با ذخیره‌ی بنزین‌تان بسنجید.»
▪️همزمان ویدیوهایی از صف‌های طولانی بنزین در شهرهای مختلف جنوب، خصوصا در سیستان‌وبلوچستان، بوشهر و هرمزگان، در شبکه‌های اجتماعی منتشر شده است که در آن‌ها مردمی که نه برنامه و نه پولی برای سفر دارند، هم باید ساعت‌ها در صف بنزین منتظر باشند.
مدیری که قرار است انرژی مملکت را مدیریت کند، می‌داند در حوزه کاری او چه می‌گذرد؟
◼️آژانس هم نگران است| رویترز گزارش داده آژانس بین‌المللی انرژی اتمی در گزارشی محرمانه، از «نگرانی فزاینده» درباره تاسیسات غنی‌سازی اورانیوم اصفهان خبر داده است؛ تاسیساتی که ایران سال گذشته وجود آن را اعلام کرد، اما هنوز اجازه بازرسی از آن را نداده است.
▫️به گزارش رویترز، آژانس خطاب به کشورهای عضوش نوشته: «آژانس از محل دقیق تاسیسات غنی‌سازی سوخت اصفهان، وضعیت آن از نظر پادمانی یا وجود مواد هسته‌ای در آن اطلاعی ندارد» و آژانس «به‌طور فزاینده‌ای از این مساله نگران است که ایران اجازه نداده» بازرسان از این تاسیسات بازدید کنند یا نقشه‌های طراحی آن را ببینند.
◼️ حمله در بلوچستان|فرماندهی پلیس سیستان‌وبلوچستان می‌گوید محمدامین کندی، استوار دوم پلیس، پس‌از پایان شیفت کاری‌اش، در حمله یک گروه مسلح ناشناس جان باخته است- هنوز هیچ گروه مسوولیت این ترور را گردن نگرفته است.
◼️توقف پروازها در آمریکا| اداره هوانوردی فدرال آمریکا تمام پروازها در سراسر این کشور را برای چهار ساعت متوقف کرد و آن را ناشی از «شرایطی فوق‌العاده و به دلایل ایمنی» اعلام کرد.
▫️منابع رسانه‌ای به‌نقل از مقام‌های آمریکایی نوشتند نقص فنیِ به توقف سراسری پروازها منجر شد و نقص فنی از به‌روزرسانی در شبکه ارتباطی ناشی شده بود که سیستم کنترل ترافیک هوایی آمریکا را به هم متصل می‌کند و به‌شدت قدیمی است.
◼️ از جنگ وصلح| مارکو روبیو، وزیر امور خارجی آمریکا، در نطقی در انجمن فدرالیست در واشنگتن با طعنه گفت مقام‌های جمهوری اسلامی «همیشه می‌گویند که علاقه‌ای به داشتن سلاح هسته‌ای نداریم. نه، آن‌ها فقط به همه چیزهایی علاقه دارند که برای ساخت سلاح هسته‌ای لازم است... موشک‌هایی متناسب با تسلیحات هسته‌ای می‌سازند و اورانیوم را بسیار فراتر از سطح مورد نیاز برای تولید انرژی هسته‌ای غنی‌سازی می‌کنند.»
▫️او افزود اگر هدف جمهوری اسلامی تنها تولید انرژی هسته‌ای بود، می‌توانست مانند کره جنوبی، ژاپن و کشورهای دیگر به این فناوری دسترسی داشته باشد.
◼️دیدار سه‌جانبه| کاخ سفید تأیید کرده است که دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا، در جریان سفر هفته آینده خود به چین دیداری سه‌جانبه با همتایان روس و چینی خود، ولادیمیر پوتین و شی جین‌پینگ، خواهد داشت.
▫️سفر دونالد ترامپ به چین به منظور شرکت در اجلاس کشورهای حوزه آسیا و اقیانوس آرام انجام می‌شود.
#روزآروز
🔹🔹🔹
🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران
🆔 @KSMtehran
◼️از جنگ و صلح| ستاد فرماندهی منطقه مرکزی ارتش آمریکا، سنتکام، گزارش سپاه پاسداران، درباره حمله موفقیت‌آمیز به یک ایستگاه رادار ارتش آمریکا در بحرین را رد کرده و افزوده سپاه دو پهپاد تهاجمی و انتحاری را به‌سمت بحرین فرستاد، که هردو بدون هیچ تلفات یا آسیبی، رهگیری و سرنگون شدند.
صبح دیروز سپاه اعلام کرده بود یک «رادار هشدار اولیه» نیروهای آمریکایی در بحرین را زده است.
▪️به گزارش وب‌سایت خبری اکسیوس رومن گافمن، رئیس سازمان اطلاعاتی موساد اسرائیل، روز جمعه به واشنگتن سفر کرده است تا در بحبوحه تلاش‌های بنیامین نتانیاهو، نخست‌وزیر اسرائیل، برای متقاعد کردن پرزیدنت ترامپ به ازسرگیری عملیات نظامی علیه جمهوری اسلامی، با مقام‌های ارشد دولت ایالات متحده آمریکا گفت‌وگو کند.
▪️اسکات بسنت، وزیر دارایی آمریکا، در گفت‌وگویی با شبکه سی‌ان‌بی‌سی، گفت «به ایران پیشنهاد توافق داده شد و احتمالا اگر پیش از انتخابات توافق می‌کردند، می‌توانستند به توافق بهتری دست پیدا کنند.اما حالا ترامپ دیگر معتقد نیست که ما به توافق با ایران نیاز داریم و قرار است به اعمال فشار علیه آن‌ها ادامه دهیم.»
▫️او همچنین تایید کرد که از سوی جمهوری اسلامی به مرگ تهدید شده، فعلا در یک پایگاه نظامی به‌سر می‌برد، نمی‌ترسد و این تهدیدها نشانه‌ی موفقیت برنامه طرد اقتصادی علیه جمهوری اسلامی ایران بودده است.
▫️بسنت باز هم تاکید کرده :« زمستانی طولانی و سرد در انتظار ایرانی‌ها خواهد بود.»
◼️سفر؟|در آستانه زمستان، حرفهای سقاب اصفهانی، رئیس سازمان مدیریت انرژی دولت، موجی از انتقاد علیه دولت برانگیخته - او بی‌هیچ رودربایستی به روزنامه فرهیختگان گفته: «روی کارت جایگاه‌ها حساب نکنید؛ مشکل تأمین داریم و باید برای سفر سهمیه ذخیره کنید. یعنی اگر مثلاً راهی مشهد هستید، توقف و گشت‌وگذار در شاهرود یا شهرهای اطراف را باید با ذخیره‌ی بنزین‌تان بسنجید.»
▪️همزمان ویدیوهایی از صف‌های طولانی بنزین در شهرهای مختلف جنوب، خصوصا در سیستان‌وبلوچستان، بوشهر و هرمزگان، در شبکه‌های اجتماعی منتشر شده است که در آن‌ها مردمی که نه برنامه و نه پولی برای سفر دارند، هم باید ساعت‌ها در صف بنزین منتظر باشند.
مدیری که قرار است انرژی مملکت را مدیریت کند، می‌داند در حوزه کاری او چه می‌گذرد؟
◼️آژانس هم نگران است| رویترز گزارش داده آژانس بین‌المللی انرژی اتمی در گزارشی محرمانه، از «نگرانی فزاینده» درباره تاسیسات غنی‌سازی اورانیوم اصفهان خبر داده است؛ تاسیساتی که ایران سال گذشته وجود آن را اعلام کرد، اما هنوز اجازه بازرسی از آن را نداده است.
▫️به گزارش رویترز، آژانس خطاب به کشورهای عضوش نوشته: «آژانس از محل دقیق تاسیسات غنی‌سازی سوخت اصفهان، وضعیت آن از نظر پادمانی یا وجود مواد هسته‌ای در آن اطلاعی ندارد» و آژانس «به‌طور فزاینده‌ای از این مساله نگران است که ایران اجازه نداده» بازرسان از این تاسیسات بازدید کنند یا نقشه‌های طراحی آن را ببینند.
◼️ حمله در بلوچستان|فرماندهی پلیس سیستان‌وبلوچستان می‌گوید محمدامین کندی، استوار دوم پلیس، پس‌از پایان شیفت کاری‌اش، در حمله یک گروه مسلح ناشناس جان باخته است- هنوز هیچ گروه مسوولیت این ترور را گردن نگرفته است.
◼️توقف پروازها در آمریکا| اداره هوانوردی فدرال آمریکا تمام پروازها در سراسر این کشور را برای چهار ساعت متوقف کرد و آن را ناشی از «شرایطی فوق‌العاده و به دلایل ایمنی» اعلام کرد.
▫️منابع رسانه‌ای به‌نقل از مقام‌های آمریکایی نوشتند نقص فنیِ به توقف سراسری پروازها منجر شد و نقص فنی از به‌روزرسانی در شبکه ارتباطی ناشی شده بود که سیستم کنترل ترافیک هوایی آمریکا را به هم متصل می‌کند و به‌شدت قدیمی است.
◼️ از جنگ وصلح| مارکو روبیو، وزیر امور خارجی آمریکا، در نطقی در انجمن فدرالیست در واشنگتن با طعنه گفت مقام‌های جمهوری اسلامی «همیشه می‌گویند که علاقه‌ای به داشتن سلاح هسته‌ای نداریم. نه، آن‌ها فقط به همه چیزهایی علاقه دارند که برای ساخت سلاح هسته‌ای لازم است... موشک‌هایی متناسب با تسلیحات هسته‌ای می‌سازند و اورانیوم را بسیار فراتر از سطح مورد نیاز برای تولید انرژی هسته‌ای غنی‌سازی می‌کنند.»
▫️او افزود اگر هدف جمهوری اسلامی تنها تولید انرژی هسته‌ای بود، می‌توانست مانند کره جنوبی، ژاپن و کشورهای دیگر به این فناوری دسترسی داشته باشد.
◼️دیدار سه‌جانبه| کاخ سفید تأیید کرده است که دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا، در جریان سفر هفته آینده خود به چین دیداری سه‌جانبه با همتایان روس و چینی خود، ولادیمیر پوتین و شی جین‌پینگ، خواهد داشت.
▫️سفر دونالد ترامپ به چین به منظور شرکت در اجلاس کشورهای حوزه آسیا و اقیانوس آرام انجام می‌شود.
#روزآروز
🔹🔹🔹
🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران
🆔 @KSMtehran
💠 #یادداشت
🔺بررسی اساسنامه مؤسسه صندوق ذخیره فرهنگیان (۱)
✍ داوودی
هدف از نقد چیست؟
خیلی‌ها گمان می‌کنند نقد کردن یعنی دعوا راه انداختن یا تخریب بی‌حاصل. اما در دنیای واقعی، نقد مثل جراحیِ یک زخم کهنه است؛ تا ساختار یک متن و بندهای حقوقی‌اش را کالبدشکافی نکنیم و نبینیم درزها و ابهام‌هایش کجاست، هیچ راه درمان و راهکار اصلاحیِ مشخصی به دست نمی‌آید. هدف ما از این نقد، مچ‌گیری نیست؛ می‌خواهیم با کالبدشکافیِ دقیق و بندبه‌بند اساسنامه، تاریک‌خانه‌ها را روشن کنیم تا همکاران بدانند حق قانونی‌شان کجاست، متن فعلی کجا منافع‌شان را معلق گذاشته و اصلاحِ عادلانه و ساختاریِ آن چگونه باید باشد.
بخش اول: ماده ۱ ـ تعاریف
عین متن اساسنامه:
ماده ۱ - تعاریف:
مؤسسه: منظور «مؤسسه صندوق ذخیره فرهنگیان» است.
عضو: هر یک از کارکنان وزارت آموزش و پرورش که عضویت صندوق ذخیره فرهنگیان را پذیرفته باشند.
واریزی عضو: عبارت است از مبالغ واریزی ماهانه عضو به حساب مؤسسه.
واریزی دولت: عبارت است از مبلغی که دولت به عنوان ایفای تعهد دولت پرداخت می‌شود.
سهم‌الشرکه عضو: عبارت است از مجموع واریزی عضو به‌علاوه واریزی دولت و سود و ارزش افزوده (سهم عضو از ارزش خالص دارایی‌ها).
کالبدشکافی و نقد بندهای ماده ۱ (به ترتیب ورود در متن):
۱. واژهٔ «مؤسسه» و تفاوت بنیادین آن با «شرکت»:
نخستین کلمه‌ای که اساسنامه تعریف می‌کند، هویت این تشکیلات یعنی «مؤسسه» است؛ و دقیقاً گرهٔ اصلی از همین نام‌گذاری آغاز می‌شود:
* اگر «شرکت سهامی عام» بود چه می‌شد؟ تابع مقررات آمره و سخت‌گیرانهٔ قانون تجارت می‌شد. یعنی طبق قانون، الزام داشت سالانه «مجمع عمومی» با حضور سهامداران تشکیل دهد، صورت‌های مالی حسابرسی‌شده و ترازنامه را علنی منتشر کند، بازرس قانونی مستقل اسناد را بکاود، و هر عضو حق رأی مستقیم و حق عزل مدیران ناکارآمد را داشته باشد.
* وقتی عنوان «مؤسسه» (غیرتجاری) انتخاب می‌شود چه رخ می‌دهد؟ مجموعه از زیر بار بخش عمدهٔ تکالیف نظارتیِ قانون تجارت کنار می‌رود. ساختار مؤسسه برای کارهای خیریه یا اداری طراحی شده، نه هلدینگ‌داری چندهزار میلیاردی! با این ترفند، صندوق عظیم‌ترین پتروشیمی‌ها، بانک‌ها و شرکت‌های تجاری سودآور را اداره می‌کند، اما وقتی زمان پاسخگویی به معلمان می‌رسد، نقاب «مؤسسه» می‌زند تا نیازی به برگزاری مجمع عمومی واقعی سهامداران و پاسخگویی به صاحبان سرمایه نداشته باشد.
(در بررسی ماده ۲ اساسنامه، مجدداً و بسیار مفصل‌تر به ابعاد حقوقی این تفکیکِ مؤسسه و شرکت بازخواهیم گشت).
۲. واژهٔ «عضو» و ابهام عبارتِ کش‌دار «تا ۵ درصد»:
در تعریف عضو و واریزی عضو، به ماده ۶ ارجاع داده می‌شود که می‌گوید: «تا ۵٪ حقوق و مزایا».
* اشکال کجاست؟ کلمهٔ «تا ۵ درصد» یک عبارت شناور و بدون کفِ قانونیِ مشخص است. این قیدِ مبهم دست مدیران را در تعیین سلیقه‌ای سهم باز می‌گذارد. وقتی پس‌انداز قرار است مبنای تشکیل سرمایه باشد، عدد شناور معنا ندارد؛ کسرِ سرمایه باید دقیق، شفاف و ثابت باشد تا هم تکلیف حقوق معلم روشن بماند و هم سهم متناظر دولت بر مبنای عددی ثابت سنجیده شود.
۳. «واریزی دولت» و خلأ ضمانت اجرای پرداخت همزمان:
در تعریف واریزی دولت نوشته شده: «مبلغی که دولت به عنوان ایفای تعهد دولت پرداخت می‌شود».
* اشکال کجاست؟ تعهد معلم نقد و بدون تأخیر است؛ پیش از نشستن حقوق به حساب، سیستم حسابداری سهم صندوق را کسر می‌کند. اما در مقابل، سهم دولت با یک انشای مجهول، کش‌دار و معلق رها شده است. هیچ ضمانت اجرای روشنی نیامده که دولت باید دقیقاً همزمان با کسر از حقوق معلم و معادل همان رقم در هر ماه پول را واریز کند. اگر دولت این کار را نکرد چه؟ اساسنامه هیچ سازوکار تنبیهی، جریمه دیرکرد، یا الزام قانونیِ خودکاری برای واریز معادل نگذاشته و سهم معلم را عملاً گروگانِ بدقولی‌های مزمن بودجه‌ای دولت کرده است.
۴. «سهم‌الشرکه عضو»؛ تفاوتِ «مالک»، «سهامدار» و دارندهٔ «سهم‌الشرکه»:
این اصطلاح فنی‌ترین بخش ماجراست؛ چرا ننوشتند سهام عضو؟
* «مالک»: صاحب مستقیم عین مال است؛ می‌تواند برود درِ کارخانه بایستد و بگوید سند این بخش از ملک یا خط تولید به نام من است.
* «سهامدار»: صاحب برگهٔ سهمِ رسمی در یک شرکت است. برگه سهم در بازار سرمایه هویت دارد، قیمت روزش در بورس مشخص است، قابل معامله و انتقال به غیر است، و مهم‌تر از همه دارندهٔ سهم حق رأی در مجمع، حق دریافت سود تقسیمی مصوب، و حق نظارت دارد.
* صاحب «سهم‌الشرکه»: در مؤسسات غیرتجاری یا شرکت‌های با مسئولیت محدود وجود دارد. سهم‌الشرکه برگه سهم قابل معامله در بازار آزاد نیست؛ یک طلب دفتری است که در دفاتر حسابداری مؤسسه ثبت می‌شود! دارندهٔ سهم‌الشرکه نه به خودیِ خود به تالار بورس دسترسی دارد و نه می‌تواند به راحتی سهمش را به قیمت روز به دیگری واگذار کند.
⤵️
🔺بررسی اساسنامه مؤسسه صندوق ذخیره فرهنگیان (۱)
✍ داوودی
هدف از نقد چیست؟
خیلی‌ها گمان می‌کنند نقد کردن یعنی دعوا راه انداختن یا تخریب بی‌حاصل. اما در دنیای واقعی، نقد مثل جراحیِ یک زخم کهنه است؛ تا ساختار یک متن و بندهای حقوقی‌اش را کالبدشکافی نکنیم و نبینیم درزها و ابهام‌هایش کجاست، هیچ راه درمان و راهکار اصلاحیِ مشخصی به دست نمی‌آید. هدف ما از این نقد، مچ‌گیری نیست؛ می‌خواهیم با کالبدشکافیِ دقیق و بندبه‌بند اساسنامه، تاریک‌خانه‌ها را روشن کنیم تا همکاران بدانند حق قانونی‌شان کجاست، متن فعلی کجا منافع‌شان را معلق گذاشته و اصلاحِ عادلانه و ساختاریِ آن چگونه باید باشد.
بخش اول: ماده ۱ ـ تعاریف
عین متن اساسنامه:
ماده ۱ - تعاریف:
مؤسسه: منظور «مؤسسه صندوق ذخیره فرهنگیان» است.
عضو: هر یک از کارکنان وزارت آموزش و پرورش که عضویت صندوق ذخیره فرهنگیان را پذیرفته باشند.
واریزی عضو: عبارت است از مبالغ واریزی ماهانه عضو به حساب مؤسسه.
واریزی دولت: عبارت است از مبلغی که دولت به عنوان ایفای تعهد دولت پرداخت می‌شود.
سهم‌الشرکه عضو: عبارت است از مجموع واریزی عضو به‌علاوه واریزی دولت و سود و ارزش افزوده (سهم عضو از ارزش خالص دارایی‌ها).
کالبدشکافی و نقد بندهای ماده ۱ (به ترتیب ورود در متن):
۱. واژهٔ «مؤسسه» و تفاوت بنیادین آن با «شرکت»:
نخستین کلمه‌ای که اساسنامه تعریف می‌کند، هویت این تشکیلات یعنی «مؤسسه» است؛ و دقیقاً گرهٔ اصلی از همین نام‌گذاری آغاز می‌شود:
* اگر «شرکت سهامی عام» بود چه می‌شد؟ تابع مقررات آمره و سخت‌گیرانهٔ قانون تجارت می‌شد. یعنی طبق قانون، الزام داشت سالانه «مجمع عمومی» با حضور سهامداران تشکیل دهد، صورت‌های مالی حسابرسی‌شده و ترازنامه را علنی منتشر کند، بازرس قانونی مستقل اسناد را بکاود، و هر عضو حق رأی مستقیم و حق عزل مدیران ناکارآمد را داشته باشد.
* وقتی عنوان «مؤسسه» (غیرتجاری) انتخاب می‌شود چه رخ می‌دهد؟ مجموعه از زیر بار بخش عمدهٔ تکالیف نظارتیِ قانون تجارت کنار می‌رود. ساختار مؤسسه برای کارهای خیریه یا اداری طراحی شده، نه هلدینگ‌داری چندهزار میلیاردی! با این ترفند، صندوق عظیم‌ترین پتروشیمی‌ها، بانک‌ها و شرکت‌های تجاری سودآور را اداره می‌کند، اما وقتی زمان پاسخگویی به معلمان می‌رسد، نقاب «مؤسسه» می‌زند تا نیازی به برگزاری مجمع عمومی واقعی سهامداران و پاسخگویی به صاحبان سرمایه نداشته باشد.
(در بررسی ماده ۲ اساسنامه، مجدداً و بسیار مفصل‌تر به ابعاد حقوقی این تفکیکِ مؤسسه و شرکت بازخواهیم گشت).
۲. واژهٔ «عضو» و ابهام عبارتِ کش‌دار «تا ۵ درصد»:
در تعریف عضو و واریزی عضو، به ماده ۶ ارجاع داده می‌شود که می‌گوید: «تا ۵٪ حقوق و مزایا».
* اشکال کجاست؟ کلمهٔ «تا ۵ درصد» یک عبارت شناور و بدون کفِ قانونیِ مشخص است. این قیدِ مبهم دست مدیران را در تعیین سلیقه‌ای سهم باز می‌گذارد. وقتی پس‌انداز قرار است مبنای تشکیل سرمایه باشد، عدد شناور معنا ندارد؛ کسرِ سرمایه باید دقیق، شفاف و ثابت باشد تا هم تکلیف حقوق معلم روشن بماند و هم سهم متناظر دولت بر مبنای عددی ثابت سنجیده شود.
۳. «واریزی دولت» و خلأ ضمانت اجرای پرداخت همزمان:
در تعریف واریزی دولت نوشته شده: «مبلغی که دولت به عنوان ایفای تعهد دولت پرداخت می‌شود».
* اشکال کجاست؟ تعهد معلم نقد و بدون تأخیر است؛ پیش از نشستن حقوق به حساب، سیستم حسابداری سهم صندوق را کسر می‌کند. اما در مقابل، سهم دولت با یک انشای مجهول، کش‌دار و معلق رها شده است. هیچ ضمانت اجرای روشنی نیامده که دولت باید دقیقاً همزمان با کسر از حقوق معلم و معادل همان رقم در هر ماه پول را واریز کند. اگر دولت این کار را نکرد چه؟ اساسنامه هیچ سازوکار تنبیهی، جریمه دیرکرد، یا الزام قانونیِ خودکاری برای واریز معادل نگذاشته و سهم معلم را عملاً گروگانِ بدقولی‌های مزمن بودجه‌ای دولت کرده است.
۴. «سهم‌الشرکه عضو»؛ تفاوتِ «مالک»، «سهامدار» و دارندهٔ «سهم‌الشرکه»:
این اصطلاح فنی‌ترین بخش ماجراست؛ چرا ننوشتند سهام عضو؟
* «مالک»: صاحب مستقیم عین مال است؛ می‌تواند برود درِ کارخانه بایستد و بگوید سند این بخش از ملک یا خط تولید به نام من است.
* «سهامدار»: صاحب برگهٔ سهمِ رسمی در یک شرکت است. برگه سهم در بازار سرمایه هویت دارد، قیمت روزش در بورس مشخص است، قابل معامله و انتقال به غیر است، و مهم‌تر از همه دارندهٔ سهم حق رأی در مجمع، حق دریافت سود تقسیمی مصوب، و حق نظارت دارد.
* صاحب «سهم‌الشرکه»: در مؤسسات غیرتجاری یا شرکت‌های با مسئولیت محدود وجود دارد. سهم‌الشرکه برگه سهم قابل معامله در بازار آزاد نیست؛ یک طلب دفتری است که در دفاتر حسابداری مؤسسه ثبت می‌شود! دارندهٔ سهم‌الشرکه نه به خودیِ خود به تالار بورس دسترسی دارد و نه می‌تواند به راحتی سهمش را به قیمت روز به دیگری واگذار کند.
⤵️
⤴️
در نهایت هم در تبصره ماده ۲۹ گفته شده تسویه و محاسبهٔ ارزش خالص دارایی‌ها (NAV یا همان ارزش خالص دارایی‌ها) بر اساس «آیین‌نامه مصوب هیئت‌امنا» خواهد بود! یعنی معلم سهامدارِ آزاد با داراییِ نقدپذیر نیست، بلکه شریکی مقید به تصمیمات دفتری مدیران است.
#داوودی
#صندوق_ذخیره_فرهنگیان
#نقد
ادامه دارد...
🔹🔹🔹
🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران
🆔 @KSMtehran
در نهایت هم در تبصره ماده ۲۹ گفته شده تسویه و محاسبهٔ ارزش خالص دارایی‌ها (NAV یا همان ارزش خالص دارایی‌ها) بر اساس «آیین‌نامه مصوب هیئت‌امنا» خواهد بود! یعنی معلم سهامدارِ آزاد با داراییِ نقدپذیر نیست، بلکه شریکی مقید به تصمیمات دفتری مدیران است.
#داوودی
#صندوق_ذخیره_فرهنگیان
#نقد
ادامه دارد...
🔹🔹🔹
🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران
🆔 @KSMtehran
Forwarded from کانال شورای هماهنگی تشکل‌های صنفی فرهنگیان ایران
سه تن از اعضای کانون صنفی معلمان استان بوشهر، به اتهام «همکاری در انجام فعالیت‌های سیاسی، فرهنگی و تبلیغی برخلاف امنیت ملی»، به حبس و مجازات‌های تکمیلی محکوم شده‌اند.
بر اساس حکم صادر شده، آقای رضا امانی‌فر، بازرس شورای هماهنگی تشکل‌های صنفی فرهنگیان ایران و عضو هیئت‌مدیره کانون صنفی معلمان بوشهر، به تحمل ۱۰ سال و یک روز حبس تعزیری با احتساب ایام بازداشت قبلی، انفصال دائم از خدمات دولتی و عمومی و ضبط وسایل الکترونیکی محکوم شده است.
همچنین آقای اصغر حاجب، عضو هیئت‌مدیره کانون صنفی معلمان بوشهر، طبق این حکم به ۲ سال حبس تعزیری با احتساب ایام بازداشت قبلی، انفصال دائم از خدمات دولتی و عمومی و ضبط وسایل الکترونیکی محکوم شده است.
خانم رقیه تراب‌پور، عضو هیات مدیره کانون صنفی معلمان بوشهر نیز به ۶ ماه حبس تعزیری، انفصال دائم از خدمات دولتی و عمومی و ضبط وسایل الکترونیکی محکوم شده است.
صدور این احکام در حالی صورت گرفته است که دادگاه، بدون تفکیک میان فعالیت‌های صنفی و مطالبات حرفهای معلمان از فعالیت‌های سیاسی و امنیتی، مجموعه اقدامات فعالان صنفی را مشمول عنوان مجرمانه «همکاری در انجام فعالیت‌های سیاسی، فرهنگی و تبلیغی برخلاف امنیت ملی» دانسته است؛ حال آنکه، مطابق محتویات پرونده و دفاعیات مطرح‌شده، فعالیت‌های نامبرده و سایر متهمان در چارچوب مطالبات صنفی، پیگیری حقوق و خواسته‌های معلمان و فعالیت در حوزه تشکل‌های صنفی فرهنگیان انجام شده است.
شورای هماهنگی تشکل‌های صنفی فرهنگیان ایران این احکام را محکوم می‌کند و بر این باور است که هدف اصلی از صدور چنین احکامی، زمین‌گیر کردن یک تشکل صنفی فعال و محدود کردن فعالیت‌های مستقل صنفی معلمان است.
این احکام در شرایطی صادر شده‌اند که آقای رضا امانی‌فر از بیماری شدید رنج می‌برد و ادامه حبس و محرومیت او از دسترسی به مراقبت‌های درمانی ضروری، بنا بر وضعیت پزشکی وی، می‌تواند به از دست رفتن کلیه‌هایش منجر شود.
شورای هماهنگی تشکل‌های صنفی فرهنگیان ایران خواهان تبرئه اعضای هیئت‌مدیره کانون صنفی معلمان بوشهر و آزادی فوری رضا امانی‌فر، بازرس شورا است. این شورا، مسئولیت هرگونه پیامد جانی ناشی از ادامه حبس و محرومیت وی از درمان را متوجه حاکمیت می‌داند.
#رضا_امانی_فر
#اصغر_حاجب
#رقیه_تراب_پور
🔹🔹🔹
اخبار، نظرات و انتقادات خود در حوزه‌ی مسائل صنفی و آموزشی را از طریق آی‌دی زیر برای ما ارسال کنید:
🆔 @kashowranews
ما را در شبکه‌های اجتماعی دنبال کنید و با تازه‌ترین اخبار و فعالیت‌های شورای هماهنگی تشکل‌های صنفی فرهنگیان همراه باشید:
📡 تلگرام؛ 🌐 سایت
📸 اینستاگرام؛ 🐦 توییتر X
📲 واتس‌اپ؛ 🎥 یوتیوب
Please open Telegram to view this post
VIEW IN TELEGRAM
Forwarded from کانال کانون صنفی معلمان ایران(تهران)
#یاد
🔹 #معصومه_سهراب (۲۳ آبان ۱۳۰۴ – مهر ۱۳۸۳)
🔹 معصومه (فرنگیس) سهراب (۲۳ آبان ۱۳۰۴ – مهر ۱۳۸۳) آموزگار، کارشناس و پژوهشگر مسائل آموزشی و تربیتی و یکی از پایه‌گذاران کودکستان مهر و مجتمع آموزشی مهران بود. روش و رویکرد آموزشی و پرورشی او و همسرش یحیی مافی در مجتمع آموزشی مهران که آمیختی از پداگوژی دوران یا علم تعلیم و تربیت روز و تجربه‌های بومی بود، این دو شخصیت را از سرآمدان آموزش و پرورش خلاق ایران در سدهٔ کنونی قرار داده‌است. سهراب از یک سو سنت آموزشگری را از پیشینیان و استادانی چون جبار باغچه‌بان و محمدباقر هوشیار آموخت و از سوی دیگر به سبب پیوندی که با نظام کودکستانی آمریکا از طریق مأمور به خدمت در ایران پس از جنگ جهانی دوم برای او به‌وجودآمد، با دانش و برنامه کودکستان‌های پیشرو در جهان آن روز آشنا شد. معصومه سهراب و یحیی مافی کتاب ارزشمند تجربه های مدرسه داری را بر اساس خاطرات و تجربه های بدست آمده از مجتمع آموزشی مهران، نوشته اند.
🔹 معصومه (فرنگیس) دوره ابتدایی را در دبستان نوباوگان و دوره اول دبیرستان را در دبیرستان فرانسوی زبان ژاندارک گذراند. از همین دوره علاقه به نقاشی در او آشکار شد. ابتدا به صورت پراکنده و زمانی بعد در کارگاه هنری جعفر پتگر که از نقاشان صاحب نام آن دوره بود، نقاشی را آموخت. همزمان به آغاز جنگ جهانی دوم و در سن نوجوانی پدرش را از دست داد و مسئولیت سرپرستی آن‌ها برعهده مادرش افتاد. مرگ پدر برای او و خواهران و برادرش ضایعه‌ای سخت بود، با این همه با کوشش‌های مادرش توانستند بر این وضعیت سخت چیره شوند و به ادامه تحصیل بپردازند.
🔹 از این دوره تا زمان ازدواج او همواره کار و آموزش را پیوسته انجام می‌داد. زمانی در دانشسرای مقدماتی دختران آموزش دید، آن گاه در مدرسه ایران که یکی از مدارس پیشگام دختران در آن زمان بود، به تدریس و تجربه اندوزی زیر نظر بانو جهانبانی که از فرهنگیان برجسته دوران بود، پرداخت. همچون توران میرهادی در این دوره از آشنایی با دکتر محمدباقر هوشیار بهره برد و توجه اش به علوم تربیتی جلب شد. در سال ۱۳۲۹ برپایه گرایش‌های اعتقادی همسو که هردو داشتند با یحیی مافی ازدواج کرد. همفکری در امور سیاسی سرانجام به کار گسترده در عرصه فرهنگ و آموزش و پرورش ایران ادامه یافت. در دهه ۱۳۳۰ او از حلقه همکاران نشریه روان‌شناسی و تربیتی سپیده فردا مانند لیلی ایمن، آذر رهنما، توران میرهادی و دکتر محمدباقر هوشیار قرار گرفت و آموزش و پرورش خلاق و ادبیات کودکان دو محور عمده زندگی اش شد.
معصومه سهراب آموزش دانشگاهی را ابتدا در دانشسرای عالی تعلیم و تربیت در مقطع لیسانس یا کارشناسی و تا مقطع فوق لیسانس یا کارشناسی ارشد جامعه‌شناسی در دانشگاه تهران ادامه داد. در دوره دانشسرای عالی در کنار استادانی مانند دکتر علی محمد کاردان با روان‌شناسی آشنا شد و آشنایی اش با زبان فرانسه این فرصت را برای او ایجاد کرده بود که آموزشگران بزرگ اروپا مانند فردریش فروبل، هاینریش پستالوزی و دیگران را بشناسد. در همین دوره و پیش از راه‌اندازی کودکستان مهر، مدتی کوتاه در کودکستان امریکاییان در تهران به کار پرداخت و با شیوه کار آن‌ها به‌طور عملی آشنا شد. اتکای او برای راه‌اندازی کودکستان مهر، نخست دانشی بود که از دیگران بهره برده بود و سپس روش ابتکاری و پراحساس خودش در کار با کودکان پیش دبستان بود که پیش از هرعاملی از عنصر هنرهای نمایشی برای رشد اجتماعی و زبانی این گروه سنی بهره می‌برد. در حقیقت خانواده‌هایی که شیوه پرورش کودکان پیش دبستانی خود را در کنار او دیده بودند، یاوران و تشویق کنندگان این زوج برای راه‌اندازی دبستان مهران شدند.
⤵️ ادامه در صفحه بعد
🔹 #معصومه_سهراب (۲۳ آبان ۱۳۰۴ – مهر ۱۳۸۳)
🔹 معصومه (فرنگیس) سهراب (۲۳ آبان ۱۳۰۴ – مهر ۱۳۸۳) آموزگار، کارشناس و پژوهشگر مسائل آموزشی و تربیتی و یکی از پایه‌گذاران کودکستان مهر و مجتمع آموزشی مهران بود. روش و رویکرد آموزشی و پرورشی او و همسرش یحیی مافی در مجتمع آموزشی مهران که آمیختی از پداگوژی دوران یا علم تعلیم و تربیت روز و تجربه‌های بومی بود، این دو شخصیت را از سرآمدان آموزش و پرورش خلاق ایران در سدهٔ کنونی قرار داده‌است. سهراب از یک سو سنت آموزشگری را از پیشینیان و استادانی چون جبار باغچه‌بان و محمدباقر هوشیار آموخت و از سوی دیگر به سبب پیوندی که با نظام کودکستانی آمریکا از طریق مأمور به خدمت در ایران پس از جنگ جهانی دوم برای او به‌وجودآمد، با دانش و برنامه کودکستان‌های پیشرو در جهان آن روز آشنا شد. معصومه سهراب و یحیی مافی کتاب ارزشمند تجربه های مدرسه داری را بر اساس خاطرات و تجربه های بدست آمده از مجتمع آموزشی مهران، نوشته اند.
🔹 معصومه (فرنگیس) دوره ابتدایی را در دبستان نوباوگان و دوره اول دبیرستان را در دبیرستان فرانسوی زبان ژاندارک گذراند. از همین دوره علاقه به نقاشی در او آشکار شد. ابتدا به صورت پراکنده و زمانی بعد در کارگاه هنری جعفر پتگر که از نقاشان صاحب نام آن دوره بود، نقاشی را آموخت. همزمان به آغاز جنگ جهانی دوم و در سن نوجوانی پدرش را از دست داد و مسئولیت سرپرستی آن‌ها برعهده مادرش افتاد. مرگ پدر برای او و خواهران و برادرش ضایعه‌ای سخت بود، با این همه با کوشش‌های مادرش توانستند بر این وضعیت سخت چیره شوند و به ادامه تحصیل بپردازند.
🔹 از این دوره تا زمان ازدواج او همواره کار و آموزش را پیوسته انجام می‌داد. زمانی در دانشسرای مقدماتی دختران آموزش دید، آن گاه در مدرسه ایران که یکی از مدارس پیشگام دختران در آن زمان بود، به تدریس و تجربه اندوزی زیر نظر بانو جهانبانی که از فرهنگیان برجسته دوران بود، پرداخت. همچون توران میرهادی در این دوره از آشنایی با دکتر محمدباقر هوشیار بهره برد و توجه اش به علوم تربیتی جلب شد. در سال ۱۳۲۹ برپایه گرایش‌های اعتقادی همسو که هردو داشتند با یحیی مافی ازدواج کرد. همفکری در امور سیاسی سرانجام به کار گسترده در عرصه فرهنگ و آموزش و پرورش ایران ادامه یافت. در دهه ۱۳۳۰ او از حلقه همکاران نشریه روان‌شناسی و تربیتی سپیده فردا مانند لیلی ایمن، آذر رهنما، توران میرهادی و دکتر محمدباقر هوشیار قرار گرفت و آموزش و پرورش خلاق و ادبیات کودکان دو محور عمده زندگی اش شد.
معصومه سهراب آموزش دانشگاهی را ابتدا در دانشسرای عالی تعلیم و تربیت در مقطع لیسانس یا کارشناسی و تا مقطع فوق لیسانس یا کارشناسی ارشد جامعه‌شناسی در دانشگاه تهران ادامه داد. در دوره دانشسرای عالی در کنار استادانی مانند دکتر علی محمد کاردان با روان‌شناسی آشنا شد و آشنایی اش با زبان فرانسه این فرصت را برای او ایجاد کرده بود که آموزشگران بزرگ اروپا مانند فردریش فروبل، هاینریش پستالوزی و دیگران را بشناسد. در همین دوره و پیش از راه‌اندازی کودکستان مهر، مدتی کوتاه در کودکستان امریکاییان در تهران به کار پرداخت و با شیوه کار آن‌ها به‌طور عملی آشنا شد. اتکای او برای راه‌اندازی کودکستان مهر، نخست دانشی بود که از دیگران بهره برده بود و سپس روش ابتکاری و پراحساس خودش در کار با کودکان پیش دبستان بود که پیش از هرعاملی از عنصر هنرهای نمایشی برای رشد اجتماعی و زبانی این گروه سنی بهره می‌برد. در حقیقت خانواده‌هایی که شیوه پرورش کودکان پیش دبستانی خود را در کنار او دیده بودند، یاوران و تشویق کنندگان این زوج برای راه‌اندازی دبستان مهران شدند.
⤵️ ادامه در صفحه بعد
Forwarded from کانال کانون صنفی معلمان ایران(تهران)
⤴️ ادامه از صفحه قبل
#یاد
#معصومه_سهراب
🔹 پس از چند سال که کار آموزش او گسترش یافت، به گسترش دانشش در این زمینه پرداخت. چنان‌که می‌توان گفت رویکرد معصومه سهراب در کار با کودکان کودکستانی همواره و در همه سال‌های بعد از آن، ریشه در دو پویش ملی و جهانی داشت. از جنبه ملی او راه جبار باغچه بان را ادامه می‌داد و از جنبه جهانی نیز جدای از این که روش و رویکردهای اروپایی در آموزش کودکان پیش دبستانی به ویژه سنت آلمانی را از دکتر محمدباقر هوشیار استاد آن زمان علوم تربیتی می‌آموخت با استفاده از نشریه‌های گوناگون که در آن زمان به تهران می‌رسید یا ترجمه‌های فارسی از این آثار که از دهه ۱۳۳۰ شروع شده بود، با سنت و شیوه آموزش و پرورش آمریکایی مانند رویکرد جان دیوئی بیش از پیش آشنا می‌شد. در نهایت رویکرد کودکستان مهر با توجه به این تجربه‌ها رویکردی تلفیقی و بومی شده بود که برنامه آموزشی و پرورشی خود را بر پایه نیازهای کودکان شامل ورزش و بازی‌های دسته جمعی، شناخت و آگاهی از زندگی گیاهان و جانوران، قصه و شعر، آشنایی با کتابهای تصویری، نقاشی، کاردستی و آموزش حروف الفبای فارسی و انگلیسی، بهداشت فردی، درک زیبایی‌های طبیعی و آداب اجتماعی یا ارزش‌های زندگی قرار داده بود.
🔺 روش و نگرش آن‌ها در کار مدرسه داری یا آموزش و پرورش بر اصولی استوار بود که از مهم‌ترین آن‌ها می‌توان به احترام به شخصیت کودک و راهگشایی برای شکفته شدن رشد آن‌ها، برانگیختن مشارکت دانش آموزان در اداره مدرسه، ایجاد فضای مناسب آموزشی بنابر استانداردهای مدرن، ترویج همبستگی و مشارکت در گروه و کلاس به جای رقابت‌های منفی، برنامه‌ریزی درسی و آموزشی با بهره‌گیری از تجربه‌های آموزش خلاق و پیوند هنر با آموزش، پیوند کودک با بستر طبیعی یا طبیعت در آموزش، صرفه جویی و احترام به اصول محیط زیست، پیوند آموزش با ادبیات کودکان، و استفاده از افزارهای پیشرفته تکنولوژی آموزشی، تهیه و تدوین مواد مورد نیاز آموزشی فراتر از برنامه رسمی آموزش و پرورش و تأکید بر درس‌هایی ویژه مانند ریاضی و زبان خارجی و … نام برد. به سبب همین نگرش‌ها بود که معصومه سهراب و یحیی مافی نه تنها در مدرسه خود یکی از مجهزترین کتابخانه‌های کودک و نوجوان را پایه گذاشتند که خود از پایه‌گذاران شورای کتاب کودک و ادبیات کودکان در دهه چهل و پیش از راه‌اندازی کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان بودند.
🔹 معصومه سهراب پس از بازنشستگی اجباری در سال ۱۳۵۸ فعالیت فرهنگی اش را در شورای کتاب کودک متمرکز و دوچندان کرد. بعدها با تأسیس فرهنگنامه کودکان و نوجوانان، عضو فعالی در این مجموعه شد و گروه دوستداران فرهنگنامه را در سال ۱۳۶۸ پایه‌گذاری کرد.
یکی از ویژگی‌های شخصیتی این بانو شعار آموختن برای یک عمر بود. او همیشه و همواره در پی کسب دانش و شناخت از محیط بود و همین ویژگی سبب شده بود که نسل جوانتر با او به راحتی ارتباط برقرار کنند. زندگی فرهنگی و اجتماعی این زوج سبب نشد که از زندگی خانوادگی غافل بمانند و میوه این زندگی پربار اجتماعی در فضای خانوادگی دو دختر و چندین نوه بوده‌است.
معصومه سهراب همچنین در انجمن پژوهشهای آموزشی پویا کارهای پژوهشی بر روی کتابهای درسی ابتدایی انجام داد. او سرانجام پس از عمری کار و تلاش بی‌وقفه برای کودکان و نوجوانان این میهن در مهرماه ۱۳۸۳ درگذشت.
🔺 گزیده آثار:
شورای کتاب کودک، هفده مقاله در باره ادبیات کودکان (مقاله سخنی با نویسندگان جوان) نوشته معصومه سهراب، ناشر شورای کتاب کودک، تهران ۱۳۷۲ ص ۱۱ تا ۱۹.
تجربه‌های مدرسه داری، یحیی مافی، معصومه سهراب، ناشر مولفان، تهران ۱۳۷۰.
#یاد
#زادروز
#نشرآگاهی
#زنان_تاثیرگذار
#آشنایی_با_بزرگان
#زنان_ماندگار_در_تاریخ
#آموزش_و_پرورش_نوین
https://t.me/httpsksmtehran2/357
🔹🔹🔹
🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران
🆔 @KSMtehran
#یاد
#معصومه_سهراب
🔹 پس از چند سال که کار آموزش او گسترش یافت، به گسترش دانشش در این زمینه پرداخت. چنان‌که می‌توان گفت رویکرد معصومه سهراب در کار با کودکان کودکستانی همواره و در همه سال‌های بعد از آن، ریشه در دو پویش ملی و جهانی داشت. از جنبه ملی او راه جبار باغچه بان را ادامه می‌داد و از جنبه جهانی نیز جدای از این که روش و رویکردهای اروپایی در آموزش کودکان پیش دبستانی به ویژه سنت آلمانی را از دکتر محمدباقر هوشیار استاد آن زمان علوم تربیتی می‌آموخت با استفاده از نشریه‌های گوناگون که در آن زمان به تهران می‌رسید یا ترجمه‌های فارسی از این آثار که از دهه ۱۳۳۰ شروع شده بود، با سنت و شیوه آموزش و پرورش آمریکایی مانند رویکرد جان دیوئی بیش از پیش آشنا می‌شد. در نهایت رویکرد کودکستان مهر با توجه به این تجربه‌ها رویکردی تلفیقی و بومی شده بود که برنامه آموزشی و پرورشی خود را بر پایه نیازهای کودکان شامل ورزش و بازی‌های دسته جمعی، شناخت و آگاهی از زندگی گیاهان و جانوران، قصه و شعر، آشنایی با کتابهای تصویری، نقاشی، کاردستی و آموزش حروف الفبای فارسی و انگلیسی، بهداشت فردی، درک زیبایی‌های طبیعی و آداب اجتماعی یا ارزش‌های زندگی قرار داده بود.
🔺 روش و نگرش آن‌ها در کار مدرسه داری یا آموزش و پرورش بر اصولی استوار بود که از مهم‌ترین آن‌ها می‌توان به احترام به شخصیت کودک و راهگشایی برای شکفته شدن رشد آن‌ها، برانگیختن مشارکت دانش آموزان در اداره مدرسه، ایجاد فضای مناسب آموزشی بنابر استانداردهای مدرن، ترویج همبستگی و مشارکت در گروه و کلاس به جای رقابت‌های منفی، برنامه‌ریزی درسی و آموزشی با بهره‌گیری از تجربه‌های آموزش خلاق و پیوند هنر با آموزش، پیوند کودک با بستر طبیعی یا طبیعت در آموزش، صرفه جویی و احترام به اصول محیط زیست، پیوند آموزش با ادبیات کودکان، و استفاده از افزارهای پیشرفته تکنولوژی آموزشی، تهیه و تدوین مواد مورد نیاز آموزشی فراتر از برنامه رسمی آموزش و پرورش و تأکید بر درس‌هایی ویژه مانند ریاضی و زبان خارجی و … نام برد. به سبب همین نگرش‌ها بود که معصومه سهراب و یحیی مافی نه تنها در مدرسه خود یکی از مجهزترین کتابخانه‌های کودک و نوجوان را پایه گذاشتند که خود از پایه‌گذاران شورای کتاب کودک و ادبیات کودکان در دهه چهل و پیش از راه‌اندازی کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان بودند.
🔹 معصومه سهراب پس از بازنشستگی اجباری در سال ۱۳۵۸ فعالیت فرهنگی اش را در شورای کتاب کودک متمرکز و دوچندان کرد. بعدها با تأسیس فرهنگنامه کودکان و نوجوانان، عضو فعالی در این مجموعه شد و گروه دوستداران فرهنگنامه را در سال ۱۳۶۸ پایه‌گذاری کرد.
یکی از ویژگی‌های شخصیتی این بانو شعار آموختن برای یک عمر بود. او همیشه و همواره در پی کسب دانش و شناخت از محیط بود و همین ویژگی سبب شده بود که نسل جوانتر با او به راحتی ارتباط برقرار کنند. زندگی فرهنگی و اجتماعی این زوج سبب نشد که از زندگی خانوادگی غافل بمانند و میوه این زندگی پربار اجتماعی در فضای خانوادگی دو دختر و چندین نوه بوده‌است.
معصومه سهراب همچنین در انجمن پژوهشهای آموزشی پویا کارهای پژوهشی بر روی کتابهای درسی ابتدایی انجام داد. او سرانجام پس از عمری کار و تلاش بی‌وقفه برای کودکان و نوجوانان این میهن در مهرماه ۱۳۸۳ درگذشت.
🔺 گزیده آثار:
شورای کتاب کودک، هفده مقاله در باره ادبیات کودکان (مقاله سخنی با نویسندگان جوان) نوشته معصومه سهراب، ناشر شورای کتاب کودک، تهران ۱۳۷۲ ص ۱۱ تا ۱۹.
تجربه‌های مدرسه داری، یحیی مافی، معصومه سهراب، ناشر مولفان، تهران ۱۳۷۰.
#یاد
#زادروز
#نشرآگاهی
#زنان_تاثیرگذار
#آشنایی_با_بزرگان
#زنان_ماندگار_در_تاریخ
#آموزش_و_پرورش_نوین
https://t.me/httpsksmtehran2/357
🔹🔹🔹
🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران
🆔 @KSMtehran
Telegram
..
War_and_Peace
@AudioBook_missing158
💠 #ادبیات_جهان
جنگ و صلح (۶۵)
لئو تولستوی
ترجمه: سروش حبیبی
ناشر: نشر نیلوفر، نشر صوتی آوانامه
جلد چهارم - بخش۱ قسمت۱
راوی: آرمان سلطان‌زاده
🔹🔹🔹
🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران
🆔 @KSMtehran
جنگ و صلح (۶۵)
لئو تولستوی
ترجمه: سروش حبیبی
ناشر: نشر نیلوفر، نشر صوتی آوانامه
جلد چهارم - بخش۱ قسمت۱
راوی: آرمان سلطان‌زاده
🔹🔹🔹
🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران
🆔 @KSMtehran