💠 #بیانیه
بیانیه مشترک ٢٩ کنشگر سیاسی و مدنی در ضرورت توقف فوری اعدام
۲۹ کنشگر سیاسی و مدنی با انتشار بیانیه‌ای مشترک، ضمن اعتراض به تشدید اعدام‌های سیاسی و امنیتی در ایران و نقض دادرسی عادلانه، خواستار توقف فوری و بی‌قیدوشرط اعدام‌ها شدند و نسبت به پیامدهای خشونت دولتی بر امنیت و همبستگی ملی هشدار دادند.
متن کامل بیانیه به شرح زیر است:
با کمال تاسف تا کنون عده‌ای از بازداشت شدگان اعتراضات دی‌ماه ١٤٠٤ اعدام شده‌اند. بیشترین برخورد در پرونده پرمناقشه «میدان علیخانی اصفهان» رخ داده است. اعدام شدگان، بی‌آنکه از آئین دادرسی منصفانه برخوردار باشند، به تیغ اعدام سپرده شده و خانواده‌های دیگری داغدار شده‌اند. گردونه اعدام‌های سیاسی ـ عقیدتی در ماه‌های اخیر و پس از جنگ، شتابی هراس‌انگیز گرفته و به کرانه کم‌سابقه‌ای پای نهاده است. این احکام در دادگاه‌هایی عاری از عدالت و بر بستر عملکرد سیاسی و فقدان استقلال قوه قضائیه و در وابستگی نهادینه شده آن به دستگاه قدرت صادر و اجرا شده است. همچنین سوابق اعترافات اجباری در گذشته اعتباری برای فیلم‌ها و یا اظهارات اعدام‌شدگان به خودی خود ایجاد نکرده و معلوم نیست که این اعترافات در چه شرایطی اخذ شده‌اند.
در واقع این احکام در دادگاه‌هایی غیرعلنی و بدور از چشم جامعه و رسانه‌ها صادر شده اما اجرای حکم مرگ بصورت علنی بوده؛ محکومان عمدتا صرفا زمانی در رسانه‌ها معرفی می‌شوند که ساعاتی پیش به دار آویخته شده بودند. آیا این روند معنایی جز این دارد که ارعاب جامعه با استفاده سیاسی و ابزاری از نهاد قضاوت، هدف اصلی تصمیم‌گیران و مجریان این پروژه است؟
ما امضاکنندگان این بیانیه، که هر یک از افق سیاسی و گفتمانی متفاوت و کثرت‌گرا به مسائل ایران می‌نگریم، هم‌آوا و یکدل، بانگ برمی‌آوریم که به اعدام به ویژه در کشاکش‌های سیاسی و رویارویی‌های عقیدتی، پایان باید داد. اعدام و مجازات‌های مرگبار، از دیرباز، حلقه‌ای از زنجیره خشونت در تاریخ معاصر ایران بوده‌اند. اعدام، حتی در حق متهمان به همکاری با دولت‌های بیگانه و پرونده‌های جاسوسی، نه مشکل را حل می‌کند و نه در برابر جرائم امنیتی بازدارندگی ایجاد می‌کند ؛ بلکه با افزودن بر شمارِ داغداران، شکاف‌های اجتماعی و سیاسی را به زیان همبستگی ملی، مصلحت همگانی و امنیت کشور، ژرف‌تر و فعال‌تر می‌سازد. در روزگاری که دادگاه‌های صالح و عدالت‌پیشه وجود ندارند؛ دریچه‌های مشارکت سیاسی مسدود هستند، حق حیات و حقوق شهروندی تضییع می‌شوند؛ چرخ اقتصاد نمی‌چرخد و فقر رو به گسترش است، اعدام‌ها باعث می‌شود تا فضای کینه‌توزی و انتقام و خشونت سخت، دامن گستراند؛ و تهدیدهای بیرونی نه تنها فرو ننشیند، بلکه اراده‌های جنگ‌افروز بیگانه از آن بهره‌برداری کنند. برونداد ماندگار این شیوه مشکل‌ساز و دل‌آزار، تباهی و سیاهی بیشتر بوده و خواهد بود. به باور ما خشونت دولتی و جنگ، همزاد و هم‌افزای یکدیگر هستند. نگاهی به رویدادهای دهه‌های گذشته به‌روشنی نشان می‌دهد که توسل به اعدام و کشتار، نه موج اعتراضات را فرو می‌نشاند و نه پای دنبال‌کنندگان مجازات‌های خودسرانه و فراقضایی را از راه بازمی‌دارد.
اعدام تنها پایان‌دادن به زندگی یک انسان نیست؛ خشونتی است که از دیوارهای زندان فراتر می‌رود و ترس، اضطراب و احساس ناامنی را در جان جامعه می‌کارد. هر حکم اعدام، زخمی تازه بر وجدان جمعی می‌زند و باور عمومی به عدالت، کرامت انسانی و امکان بهبودرا تضعیف می‌کند.
جامعه‌ای که زیر بار فقر و گرانی، فرسودگی و ناامیدی خم شده است، بیش از هر زمان به آرامش، امید و امنیت روانی نیاز دارد؛ نه به هراسِ مرگی که رنج‌های موجود را عمیق‌تر می‌کند و چشم‌انداز عدالت و آینده انسانی‌تر را در غبار بیشتر فرو می‌برد. گسترش چنین هراسی، روان جامعه را فرسوده‌تر می‌سازد و زخم‌های جدیدی بر جای می‌گذارد که التیام‌شان آسان نیست.
ما با تأکید تمام می‌گوییم که صلاح مملکت و رهایی کشور از تهدیدهای داخلی و خارجی، در ارج نهادن به رواداری و پرهیز از خشونت به‌مثابه ابزار سیاست نهفته است. توقف فوری و نامشروط اعدام، گامی است ناگزیر برای تحقق حقوق ملت و امنیت پایدار و همه‌جانبه در کشور؛ گامی که بهره‌ور نهایی آن، مردم ایران با همه گرایش‌های سیاسی و فرهنگی‌اند.
امضاکنندگان
هاشم آغاجری، حسن اسدی زیدآبادی، کمال اطهاری، علی افشاری، محمدباقر بختیار، آصف بیات، مسعود پدرام، حبیب‌الله پیمان، زهره حری، سروش دباغ، علیرضا رجایی، تقی رحمانی، حسین رفیعی، عیسی سحرخیز، پروانه سلحشوری، منصوره شجاعی، احسان شریعتی، کیوان صمیمی، طاهره طالقانی، پروین فهیمی، مهرانگیز کار، محسن کدیور، فاطمه گوارایی، محمد مالجو، مرضیه مرتاضی لنگرودی، سعیده منتظری، عبدالله مومنی، صدیقه وسمقی و حسن یوسفی اشکوری
#تحکیم_ملت
🔹🔹🔹
🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران
🆔 @KSMtehran
بیانیه مشترک ٢٩ کنشگر سیاسی و مدنی در ضرورت توقف فوری اعدام
۲۹ کنشگر سیاسی و مدنی با انتشار بیانیه‌ای مشترک، ضمن اعتراض به تشدید اعدام‌های سیاسی و امنیتی در ایران و نقض دادرسی عادلانه، خواستار توقف فوری و بی‌قیدوشرط اعدام‌ها شدند و نسبت به پیامدهای خشونت دولتی بر امنیت و همبستگی ملی هشدار دادند.
متن کامل بیانیه به شرح زیر است:
با کمال تاسف تا کنون عده‌ای از بازداشت شدگان اعتراضات دی‌ماه ١٤٠٤ اعدام شده‌اند. بیشترین برخورد در پرونده پرمناقشه «میدان علیخانی اصفهان» رخ داده است. اعدام شدگان، بی‌آنکه از آئین دادرسی منصفانه برخوردار باشند، به تیغ اعدام سپرده شده و خانواده‌های دیگری داغدار شده‌اند. گردونه اعدام‌های سیاسی ـ عقیدتی در ماه‌های اخیر و پس از جنگ، شتابی هراس‌انگیز گرفته و به کرانه کم‌سابقه‌ای پای نهاده است. این احکام در دادگاه‌هایی عاری از عدالت و بر بستر عملکرد سیاسی و فقدان استقلال قوه قضائیه و در وابستگی نهادینه شده آن به دستگاه قدرت صادر و اجرا شده است. همچنین سوابق اعترافات اجباری در گذشته اعتباری برای فیلم‌ها و یا اظهارات اعدام‌شدگان به خودی خود ایجاد نکرده و معلوم نیست که این اعترافات در چه شرایطی اخذ شده‌اند.
در واقع این احکام در دادگاه‌هایی غیرعلنی و بدور از چشم جامعه و رسانه‌ها صادر شده اما اجرای حکم مرگ بصورت علنی بوده؛ محکومان عمدتا صرفا زمانی در رسانه‌ها معرفی می‌شوند که ساعاتی پیش به دار آویخته شده بودند. آیا این روند معنایی جز این دارد که ارعاب جامعه با استفاده سیاسی و ابزاری از نهاد قضاوت، هدف اصلی تصمیم‌گیران و مجریان این پروژه است؟
ما امضاکنندگان این بیانیه، که هر یک از افق سیاسی و گفتمانی متفاوت و کثرت‌گرا به مسائل ایران می‌نگریم، هم‌آوا و یکدل، بانگ برمی‌آوریم که به اعدام به ویژه در کشاکش‌های سیاسی و رویارویی‌های عقیدتی، پایان باید داد. اعدام و مجازات‌های مرگبار، از دیرباز، حلقه‌ای از زنجیره خشونت در تاریخ معاصر ایران بوده‌اند. اعدام، حتی در حق متهمان به همکاری با دولت‌های بیگانه و پرونده‌های جاسوسی، نه مشکل را حل می‌کند و نه در برابر جرائم امنیتی بازدارندگی ایجاد می‌کند ؛ بلکه با افزودن بر شمارِ داغداران، شکاف‌های اجتماعی و سیاسی را به زیان همبستگی ملی، مصلحت همگانی و امنیت کشور، ژرف‌تر و فعال‌تر می‌سازد. در روزگاری که دادگاه‌های صالح و عدالت‌پیشه وجود ندارند؛ دریچه‌های مشارکت سیاسی مسدود هستند، حق حیات و حقوق شهروندی تضییع می‌شوند؛ چرخ اقتصاد نمی‌چرخد و فقر رو به گسترش است، اعدام‌ها باعث می‌شود تا فضای کینه‌توزی و انتقام و خشونت سخت، دامن گستراند؛ و تهدیدهای بیرونی نه تنها فرو ننشیند، بلکه اراده‌های جنگ‌افروز بیگانه از آن بهره‌برداری کنند. برونداد ماندگار این شیوه مشکل‌ساز و دل‌آزار، تباهی و سیاهی بیشتر بوده و خواهد بود. به باور ما خشونت دولتی و جنگ، همزاد و هم‌افزای یکدیگر هستند. نگاهی به رویدادهای دهه‌های گذشته به‌روشنی نشان می‌دهد که توسل به اعدام و کشتار، نه موج اعتراضات را فرو می‌نشاند و نه پای دنبال‌کنندگان مجازات‌های خودسرانه و فراقضایی را از راه بازمی‌دارد.
اعدام تنها پایان‌دادن به زندگی یک انسان نیست؛ خشونتی است که از دیوارهای زندان فراتر می‌رود و ترس، اضطراب و احساس ناامنی را در جان جامعه می‌کارد. هر حکم اعدام، زخمی تازه بر وجدان جمعی می‌زند و باور عمومی به عدالت، کرامت انسانی و امکان بهبودرا تضعیف می‌کند.
جامعه‌ای که زیر بار فقر و گرانی، فرسودگی و ناامیدی خم شده است، بیش از هر زمان به آرامش، امید و امنیت روانی نیاز دارد؛ نه به هراسِ مرگی که رنج‌های موجود را عمیق‌تر می‌کند و چشم‌انداز عدالت و آینده انسانی‌تر را در غبار بیشتر فرو می‌برد. گسترش چنین هراسی، روان جامعه را فرسوده‌تر می‌سازد و زخم‌های جدیدی بر جای می‌گذارد که التیام‌شان آسان نیست.
ما با تأکید تمام می‌گوییم که صلاح مملکت و رهایی کشور از تهدیدهای داخلی و خارجی، در ارج نهادن به رواداری و پرهیز از خشونت به‌مثابه ابزار سیاست نهفته است. توقف فوری و نامشروط اعدام، گامی است ناگزیر برای تحقق حقوق ملت و امنیت پایدار و همه‌جانبه در کشور؛ گامی که بهره‌ور نهایی آن، مردم ایران با همه گرایش‌های سیاسی و فرهنگی‌اند.
امضاکنندگان
هاشم آغاجری، حسن اسدی زیدآبادی، کمال اطهاری، علی افشاری، محمدباقر بختیار، آصف بیات، مسعود پدرام، حبیب‌الله پیمان، زهره حری، سروش دباغ، علیرضا رجایی، تقی رحمانی، حسین رفیعی، عیسی سحرخیز، پروانه سلحشوری، منصوره شجاعی، احسان شریعتی، کیوان صمیمی، طاهره طالقانی، پروین فهیمی، مهرانگیز کار، محسن کدیور، فاطمه گوارایی، محمد مالجو، مرضیه مرتاضی لنگرودی، سعیده منتظری، عبدالله مومنی، صدیقه وسمقی و حسن یوسفی اشکوری
#تحکیم_ملت
🔹🔹🔹
🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران
🆔 @KSMtehran
👍4❤1
💠 #یادداشت
🔺 کتاب و کافی‌شاپ
✍ محمدتقی فاضل میبدی
🔹 چند روز پیش گذرم افتاد به یکی از کتاب‌فروشی‌های «شهر کتاب» در تهران. داخل کتاب‌فروشی در گوشه‌ای از آن کافی‌شاپ قرار داشت. تعدادی از جوانان برای صرف چای، قهوه، نسکافه، کیک و... نشسته بودند. در بخش فروشگاه کتاب تعداد کمی به تماشای کتاب مشغول بودند و کمتر به‌خاطر گرانی کتاب می‌خریدند. مبلغی که برای خوردن و نوشیدن پرداخت می‌شد، شاید یک‌صدم آن برای کتاب داده نمی‌شد. با خود گفتم چرا کشوری که دینش با خواندن، نوشتن و کتاب و قلم آغاز شده و صدها شاعر و عارف و نویسنده نامدار تربیت کرده و ادبیاتش این است: «گوهر معرفت آموز که با خود ببری/ که نصیب دگران است نصاب زر و سیم»، در این روزگار به این روز افتاده و از خواندن گریزان؟ چرا کشوری که هر سال هزاران میلیارد تومان بودجه فرهنگی و ارشادی و از این‌گونه مسائل دارد، در تربیت علمی و اخلاقی جوانان ناموفق بوده و کتاب‌خواندن از رونق افتاده است؟ در نظرسنجی آبان ۱۴۰۴، میانگین مطالعه کتاب غیردرسی برای کل پاسخ‌دهندگان در ایران حدود ۱۰ یا ۹ دقیقه در روز و در ژاپن ۹۰ دقیقه در مالزی و ترکیه ۵۵ دقیقه و در آمریکا ۲۰ دقیقه و در انگلستان ۵۵ دقیقه در روز گزارش شده است؛ شگفتا! بنا بود که ایران ژاپن اسلامی شود، چرا چنان نشد و چنین شد؟ علت این شکست از کجا بود؟ مقایسه بفرمایید کتاب‌های علمی و ادبی و میراث کهنی که ۵۰ سال پیش از انقلاب تألیف و تحقیق شده با کارهای علمی‌ای که در این سال‌های اخیر به طبع و نشر رسیده، چه فاصله کیفی و کمی وجود دارد؟ نسل جوان امروز از کتابخانه و کتاب‌خواندن گریزان شده و به کافی‌شاپ و رستوران و با فاصله به سینما و مسابقات ورزشی روی آورده است. صندلی کتابخانه‌ها غالبا خالی است، جز در مواقع امتحان برای آوردن نمره و نه برای تحقیق.
🔺 عواملی که شاید در افت کتابخوانی دخیل باشد:
۱ - نظام آموزشی ما و از آن مهم‌تر آموزش و پرورش از ضعیف‌ترین نظام‌های آموزشی دنیاست. دانش‌آموز به‌جای لذت تحقیق و اندیشیدن، وقت خود را صرف حفظ‌کردن می‌کند تا در امتحانات رتبه بالا را کسب کند. وزیر محترم به این می‌اندیشد دانش‌آموزان را هرچه بیشتر به تجمعات شبانه ببرد. در شگفتم چرا در غالب کابینه‌ها وزیر آموزش و پرورش باید از ضعیف‌ترین‌ها باشد؟ در این دوره نیز چنین است.
۲- شاید از عوامل دیگر رویگردانی از کتاب، وضع معیشتی خانواده‌ها باشد. بخش بزرگی از جامعه درگیر تأمین‌کردن مایحتاج روزانه، اجاره‌بهای مسکن و تشویش گرانی‌هاست. فراغت اوقات برای خواندن کتاب از میان مردم رخت بربسته است. اضطراب گرانی و تورم، مجالی برای خواندن نمی‌گذارد.
۳- در خانه‌ای که پدر و مادر به خواندن کتاب عادت ندارند و درگیر مسائل معیشتی هستند و دو یا سه شیفت باید کار کنند، فرزندانشان نیز به کتاب‌خواندن روی نمی‌آورند. نسل جوان امروز به درس‌های دانشگاهی نیز کمتر علاقه نشان می‌دهد. تحقیقاتی که پیش از دانشگاه‌ها صورت می‌گرفت، در این دوران کمتر مشاهده می‌شود. غالب وزیران در گذشته در بخش‌های فرهنگ صاحب ده‌ها کتاب و مقاله علمی بودند. مجال نام‌بردن نیست. در میان وزیران فرهنگی پس از انقلاب چنین مزیتی مشاهده نمی‌شود. ۴- بی‌اعتمادی و ناامیدی‌های اجتماعی، انگیزه کتابخوانی را از جوانان گرفته است. پرسش جوانان این است: برای چه کتاب بخوانیم؟ امیدی برای فردایم نمانده است. کتاب‌خواندن به معیشت فردای من کمکی نمی‌کند. نان و کتاب در کنار هم معنا پیدا می‌کند. به قول سعدی: غم فرزند و نان و جامه قوت/ بازت آرد ز سیر در ملکوت/ شب که عقد نماز می‌بندم/ چه خورد بامداد فرزندم...؛ این داستان روزگار ماست. از سیر در کتاب و ملکوت و معنا باز‌مانده‌ایم. گذشته‌های فرهنگی ما سنخیتی با وضع فعلی ما ندارد. تیراژ کتاب در گذشته از سه هزار به بالا بود. امروز از این تعداد به کمتر از ۵۰۰ رسیده است. ناشران علاوه بر بی‌اقبالی به کتاب، از گرانی کاغذ، فیلم و زینگ در رنج و عذاب هستند. چرا دولت به‌جای بودجه‌های کلان به‌اصطلاح فرهنگی، یا برای نهادهای به‌اصطلاح فرهنگی، فکری برای کاغذ نمی‌کند؟ یک دانش‌آموز برای خرید یک دفتر صدبرگ چقدر باید پرداخت کند؟ چرا قدرت خرید نوشت‌افزار مدرسه در غالب خانواده‌ها وجود ندارد؟ و صدها چرای دیگر. فرهنگ در جامعه ما به کجا می‌رود؟ فردوسی هزار سال پیش گفت: گهر بی‌هنر خوار زار است و سست/ به فرهنگ باشد روان تندرست/ ز دانا بپرسید پس دادگر/ که: فرهنگ بهتر بوَد یا گهر؟/ چنین داد پاسخ بدو رهنمون/ که: فرهنگ باشد ز گوهر فزون/ که فرهنگ آرایش جان بود/ ز گوهر سخن‌گفتن آسان بود/ گهر بی‌هنر، زار و خوار است و سست/ به فرهنگ باشد روان تندرست.
https://www.sharghdaily.com/fa/tiny/news-1141334
🔹🔹🔹
🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران
🆔 @KSMtehran
🔺 کتاب و کافی‌شاپ
✍ محمدتقی فاضل میبدی
🔹 چند روز پیش گذرم افتاد به یکی از کتاب‌فروشی‌های «شهر کتاب» در تهران. داخل کتاب‌فروشی در گوشه‌ای از آن کافی‌شاپ قرار داشت. تعدادی از جوانان برای صرف چای، قهوه، نسکافه، کیک و... نشسته بودند. در بخش فروشگاه کتاب تعداد کمی به تماشای کتاب مشغول بودند و کمتر به‌خاطر گرانی کتاب می‌خریدند. مبلغی که برای خوردن و نوشیدن پرداخت می‌شد، شاید یک‌صدم آن برای کتاب داده نمی‌شد. با خود گفتم چرا کشوری که دینش با خواندن، نوشتن و کتاب و قلم آغاز شده و صدها شاعر و عارف و نویسنده نامدار تربیت کرده و ادبیاتش این است: «گوهر معرفت آموز که با خود ببری/ که نصیب دگران است نصاب زر و سیم»، در این روزگار به این روز افتاده و از خواندن گریزان؟ چرا کشوری که هر سال هزاران میلیارد تومان بودجه فرهنگی و ارشادی و از این‌گونه مسائل دارد، در تربیت علمی و اخلاقی جوانان ناموفق بوده و کتاب‌خواندن از رونق افتاده است؟ در نظرسنجی آبان ۱۴۰۴، میانگین مطالعه کتاب غیردرسی برای کل پاسخ‌دهندگان در ایران حدود ۱۰ یا ۹ دقیقه در روز و در ژاپن ۹۰ دقیقه در مالزی و ترکیه ۵۵ دقیقه و در آمریکا ۲۰ دقیقه و در انگلستان ۵۵ دقیقه در روز گزارش شده است؛ شگفتا! بنا بود که ایران ژاپن اسلامی شود، چرا چنان نشد و چنین شد؟ علت این شکست از کجا بود؟ مقایسه بفرمایید کتاب‌های علمی و ادبی و میراث کهنی که ۵۰ سال پیش از انقلاب تألیف و تحقیق شده با کارهای علمی‌ای که در این سال‌های اخیر به طبع و نشر رسیده، چه فاصله کیفی و کمی وجود دارد؟ نسل جوان امروز از کتابخانه و کتاب‌خواندن گریزان شده و به کافی‌شاپ و رستوران و با فاصله به سینما و مسابقات ورزشی روی آورده است. صندلی کتابخانه‌ها غالبا خالی است، جز در مواقع امتحان برای آوردن نمره و نه برای تحقیق.
🔺 عواملی که شاید در افت کتابخوانی دخیل باشد:
۱ - نظام آموزشی ما و از آن مهم‌تر آموزش و پرورش از ضعیف‌ترین نظام‌های آموزشی دنیاست. دانش‌آموز به‌جای لذت تحقیق و اندیشیدن، وقت خود را صرف حفظ‌کردن می‌کند تا در امتحانات رتبه بالا را کسب کند. وزیر محترم به این می‌اندیشد دانش‌آموزان را هرچه بیشتر به تجمعات شبانه ببرد. در شگفتم چرا در غالب کابینه‌ها وزیر آموزش و پرورش باید از ضعیف‌ترین‌ها باشد؟ در این دوره نیز چنین است.
۲- شاید از عوامل دیگر رویگردانی از کتاب، وضع معیشتی خانواده‌ها باشد. بخش بزرگی از جامعه درگیر تأمین‌کردن مایحتاج روزانه، اجاره‌بهای مسکن و تشویش گرانی‌هاست. فراغت اوقات برای خواندن کتاب از میان مردم رخت بربسته است. اضطراب گرانی و تورم، مجالی برای خواندن نمی‌گذارد.
۳- در خانه‌ای که پدر و مادر به خواندن کتاب عادت ندارند و درگیر مسائل معیشتی هستند و دو یا سه شیفت باید کار کنند، فرزندانشان نیز به کتاب‌خواندن روی نمی‌آورند. نسل جوان امروز به درس‌های دانشگاهی نیز کمتر علاقه نشان می‌دهد. تحقیقاتی که پیش از دانشگاه‌ها صورت می‌گرفت، در این دوران کمتر مشاهده می‌شود. غالب وزیران در گذشته در بخش‌های فرهنگ صاحب ده‌ها کتاب و مقاله علمی بودند. مجال نام‌بردن نیست. در میان وزیران فرهنگی پس از انقلاب چنین مزیتی مشاهده نمی‌شود. ۴- بی‌اعتمادی و ناامیدی‌های اجتماعی، انگیزه کتابخوانی را از جوانان گرفته است. پرسش جوانان این است: برای چه کتاب بخوانیم؟ امیدی برای فردایم نمانده است. کتاب‌خواندن به معیشت فردای من کمکی نمی‌کند. نان و کتاب در کنار هم معنا پیدا می‌کند. به قول سعدی: غم فرزند و نان و جامه قوت/ بازت آرد ز سیر در ملکوت/ شب که عقد نماز می‌بندم/ چه خورد بامداد فرزندم...؛ این داستان روزگار ماست. از سیر در کتاب و ملکوت و معنا باز‌مانده‌ایم. گذشته‌های فرهنگی ما سنخیتی با وضع فعلی ما ندارد. تیراژ کتاب در گذشته از سه هزار به بالا بود. امروز از این تعداد به کمتر از ۵۰۰ رسیده است. ناشران علاوه بر بی‌اقبالی به کتاب، از گرانی کاغذ، فیلم و زینگ در رنج و عذاب هستند. چرا دولت به‌جای بودجه‌های کلان به‌اصطلاح فرهنگی، یا برای نهادهای به‌اصطلاح فرهنگی، فکری برای کاغذ نمی‌کند؟ یک دانش‌آموز برای خرید یک دفتر صدبرگ چقدر باید پرداخت کند؟ چرا قدرت خرید نوشت‌افزار مدرسه در غالب خانواده‌ها وجود ندارد؟ و صدها چرای دیگر. فرهنگ در جامعه ما به کجا می‌رود؟ فردوسی هزار سال پیش گفت: گهر بی‌هنر خوار زار است و سست/ به فرهنگ باشد روان تندرست/ ز دانا بپرسید پس دادگر/ که: فرهنگ بهتر بوَد یا گهر؟/ چنین داد پاسخ بدو رهنمون/ که: فرهنگ باشد ز گوهر فزون/ که فرهنگ آرایش جان بود/ ز گوهر سخن‌گفتن آسان بود/ گهر بی‌هنر، زار و خوار است و سست/ به فرهنگ باشد روان تندرست.
https://www.sharghdaily.com/fa/tiny/news-1141334
🔹🔹🔹
🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران
🆔 @KSMtehran
شرق
کتاب و کافی‌شاپ
چند روز پیش گذرم افتاد به یکی از کتاب‌فروشی‌های «شهر کتاب» در تهران. داخل کتاب‌فروشی در گوشه‌ای از آن کافی‌شاپ قرار داشت. تعدادی از جوانان برای صرف چای، قهوه، نسکافه، کیک و... نشسته بودند.
❤1
💠 #خبر
▪️مهم‌ترین خبرهای زنان در هفته‌ای که گذشت
۱۶ تا ۲۲ آبان ۱۴۰۵
1️⃣ ایران
◼️ موتورسواری زنان؛ مصوبه هست، گواهینامه نیست! | زهرا بهروزآذر، معاون رئیس‌جمهور، از رفع موانع قانونی صدور گواهینامه موتور برای زنان خبر داد؛ اما پلیس می‌گوید هنوز ابلاغیه‌ای دریافت نکرده است.
◼️ دو زن قربانی کودک‌همسری، به دست همسرانشان کشته شدند | سپیده رئیسی، ۲۱ ساله و چهارماهه باردار، و سوگند مشتاقی، ۱۴ ساله، در دو پرونده جداگانه به دست همسرانشان به قتل رسیدند. هر دو در ۱۳ سالگی ازدواج کرده بودند.
◼️ بازداشت به اتهام «ترویج بی‌حجابی» | قوه قضاییه از بازداشت چند نفر در خیابان ایرانشهر تهران خبر داد؛ اما تعداد و هویت بازداشت‌شدگان را اعلام نکرد.
◼️ شکاف ۵۴ واحد درصدی در مشارکت اقتصادی زنان و مردان | بر اساس آمار مرکز آمار ایران، نرخ مشارکت اقتصادی زنان از ۱۳.۳ درصد در سال ۲۰۲۱ به ۱۳.۴ درصد در سال ۲۰۲۵ رسیده؛ درحالی‌که این نرخ برای مردان حدود ۶۸ درصد است. چهار سال گذشته، سهم زنان از بازار کار تقریباً ثابت مانده است.
2️⃣ جهان
◼️ مجارستان از محدودیت‌های سقط جنین عقب نشست | دولت پیتر ماجار از لغو الزام ارائه تأییدیه ضربان قلب جنین پیش از سقط و تسهیل دسترسی به پیشگیری اضطراری از بارداری خبر داد. تصویب کنوانسیون استانبول برای مقابله با خشونت علیه زنان نیز در برنامه دولت قرار گرفته است.
◼️ زنان اندونزی علیه مالیات بر محصولات بهداشتی اعتراض کردند | در راهپیمایی زنان در جاکارتا، معترضان به مالیات ۱۱ درصدی محصولات بهداشتی قاعدگی و هزینه بالای نیازهای اولیه زنان اعتراض کردند.
◼️ هشدار سازمان ملل درباره فقر اقلیمی زنان | گزارش سازمان ملل هشدار می‌دهد بحران اقلیمی در بدترین سناریو می‌تواند تا سال ۲۰۵۰، ۱۴۱ میلیون زن و دختر دیگر را به فقر شدید بکشاند./ رها عسکری‌زاده
#روزآروز
🔹🔹🔹
🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران
🆔 @KSMtehran
▪️مهم‌ترین خبرهای زنان در هفته‌ای که گذشت
۱۶ تا ۲۲ آبان ۱۴۰۵
1️⃣ ایران
◼️ موتورسواری زنان؛ مصوبه هست، گواهینامه نیست! | زهرا بهروزآذر، معاون رئیس‌جمهور، از رفع موانع قانونی صدور گواهینامه موتور برای زنان خبر داد؛ اما پلیس می‌گوید هنوز ابلاغیه‌ای دریافت نکرده است.
◼️ دو زن قربانی کودک‌همسری، به دست همسرانشان کشته شدند | سپیده رئیسی، ۲۱ ساله و چهارماهه باردار، و سوگند مشتاقی، ۱۴ ساله، در دو پرونده جداگانه به دست همسرانشان به قتل رسیدند. هر دو در ۱۳ سالگی ازدواج کرده بودند.
◼️ بازداشت به اتهام «ترویج بی‌حجابی» | قوه قضاییه از بازداشت چند نفر در خیابان ایرانشهر تهران خبر داد؛ اما تعداد و هویت بازداشت‌شدگان را اعلام نکرد.
◼️ شکاف ۵۴ واحد درصدی در مشارکت اقتصادی زنان و مردان | بر اساس آمار مرکز آمار ایران، نرخ مشارکت اقتصادی زنان از ۱۳.۳ درصد در سال ۲۰۲۱ به ۱۳.۴ درصد در سال ۲۰۲۵ رسیده؛ درحالی‌که این نرخ برای مردان حدود ۶۸ درصد است. چهار سال گذشته، سهم زنان از بازار کار تقریباً ثابت مانده است.
2️⃣ جهان
◼️ مجارستان از محدودیت‌های سقط جنین عقب نشست | دولت پیتر ماجار از لغو الزام ارائه تأییدیه ضربان قلب جنین پیش از سقط و تسهیل دسترسی به پیشگیری اضطراری از بارداری خبر داد. تصویب کنوانسیون استانبول برای مقابله با خشونت علیه زنان نیز در برنامه دولت قرار گرفته است.
◼️ زنان اندونزی علیه مالیات بر محصولات بهداشتی اعتراض کردند | در راهپیمایی زنان در جاکارتا، معترضان به مالیات ۱۱ درصدی محصولات بهداشتی قاعدگی و هزینه بالای نیازهای اولیه زنان اعتراض کردند.
◼️ هشدار سازمان ملل درباره فقر اقلیمی زنان | گزارش سازمان ملل هشدار می‌دهد بحران اقلیمی در بدترین سناریو می‌تواند تا سال ۲۰۵۰، ۱۴۱ میلیون زن و دختر دیگر را به فقر شدید بکشاند./ رها عسکری‌زاده
#روزآروز
🔹🔹🔹
🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران
🆔 @KSMtehran
👍2
War_and_Peace
@AudioBook_missing158
💠 #ادبیات_جهان
جنگ و صلح (۶۴)
لئو تولستوی
ترجمه: سروش حبیبی
ناشر: نشر نیلوفر، نشر صوتی آوانامه
جلد سوم - پایان کتاب
راوی: آرمان سلطان‌زاده
🔹🔹🔹
🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران
🆔 @KSMtehran
جنگ و صلح (۶۴)
لئو تولستوی
ترجمه: سروش حبیبی
ناشر: نشر نیلوفر، نشر صوتی آوانامه
جلد سوم - پایان کتاب
راوی: آرمان سلطان‌زاده
🔹🔹🔹
🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران
🆔 @KSMtehran