💠 #گزارش
🔹گزارش آزادی بیان در هفتهای که گذشت…
منبع: کانال کانون نویسندگان ایران
چهارشنبه ۳۰ آذر
- سامان غزالی، زندانی سیاسی سابق در این روز در دادگاه انقلاب مهاباد به هشت ماه حبس و یک سال ممنوعیت از روزنامهنگاری محکوم شد.
- نگار مسعودی، عکاس و مستندساز، در این روز به دادسرای اوین احضار شد.
- در این روز باوجود پایان سومینماه بازداشت نیلوفر حامدی، خبرنگار زندانی، دادسرای اوین با صدور کیفرخواست بهجای تعیین وثیقه، آزادی او را دست کم تا تعیین شعبه دادگاه به تاخیر انداخته است.
- هادی سپهری، نوازنده، موسیقیدان و مدیر آموزشگاه موسیقی دلشدگان در کرج، که از ۲۴ آذر ۱۴۰۱ در بازداشت بود، با قرار گروگانگیری موسوم به وثیقه، در این روز موقتا مرخص شد. همزمان تعداد دیگری از هنرمندان موسیقی به نامهای محمدمتین جعفری نوازنده گیتار، رضا جودکی آهنگساز و سعید فیضی نوازنده نی هم در این روز مرخص شدند.
- در این روز خبر رسید کتابفروشی شهر کتاب در بابل که پیشتر به دلیل پناه دادن به معترضان پلمب شده بود، به آتش کشیده شد.
- جمعی از نویسندگان و شاعران با انتشار بیانیهای در این روز خواهان پایان دادن به هرگونه سرکوب و بازداشت و قتلهای حکومتی و آزادی فوری و بیقید و شرط تمام زندانیان سیاسی و عقیدتی شدند.
- پوران ناظمی، شاعر که از تاریخ ۲۷ مهرماه، در رابطه با اعتراضات سراسری در تهران بازداشت و زندانی شده بود، با تودیع قرار وثیقه در این روز از زندان اوین مرخص شد.
پنجشنبه ۱ دی ۱۴۰۱
- جمعی از نویسندگان و شاعران با انتشار بیانیهای در این روز خواهان پایان دادن به هرگونه سرکوب و بازداشت و قتلهای حکومتی و آزادی فوری و بیقید و شرط تمام زندانیان سیاسی و عقیدتی شدند.
- پوران ناظمی، شاعر که از تاریخ ۲۷ مهرماه، در رابطه با اعتراضات سراسری در تهران بازداشت و زندانی شده بود، با تودیع قرار وثیقه در این روز از زندان اوین مرخص شد.
🔹🔹🔹
🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران
🆔 @KSMtehran
🔹گزارش آزادی بیان در هفتهای که گذشت…
منبع: کانال کانون نویسندگان ایران
چهارشنبه ۳۰ آذر
- سامان غزالی، زندانی سیاسی سابق در این روز در دادگاه انقلاب مهاباد به هشت ماه حبس و یک سال ممنوعیت از روزنامهنگاری محکوم شد.
- نگار مسعودی، عکاس و مستندساز، در این روز به دادسرای اوین احضار شد.
- در این روز باوجود پایان سومینماه بازداشت نیلوفر حامدی، خبرنگار زندانی، دادسرای اوین با صدور کیفرخواست بهجای تعیین وثیقه، آزادی او را دست کم تا تعیین شعبه دادگاه به تاخیر انداخته است.
- هادی سپهری، نوازنده، موسیقیدان و مدیر آموزشگاه موسیقی دلشدگان در کرج، که از ۲۴ آذر ۱۴۰۱ در بازداشت بود، با قرار گروگانگیری موسوم به وثیقه، در این روز موقتا مرخص شد. همزمان تعداد دیگری از هنرمندان موسیقی به نامهای محمدمتین جعفری نوازنده گیتار، رضا جودکی آهنگساز و سعید فیضی نوازنده نی هم در این روز مرخص شدند.
- در این روز خبر رسید کتابفروشی شهر کتاب در بابل که پیشتر به دلیل پناه دادن به معترضان پلمب شده بود، به آتش کشیده شد.
- جمعی از نویسندگان و شاعران با انتشار بیانیهای در این روز خواهان پایان دادن به هرگونه سرکوب و بازداشت و قتلهای حکومتی و آزادی فوری و بیقید و شرط تمام زندانیان سیاسی و عقیدتی شدند.
- پوران ناظمی، شاعر که از تاریخ ۲۷ مهرماه، در رابطه با اعتراضات سراسری در تهران بازداشت و زندانی شده بود، با تودیع قرار وثیقه در این روز از زندان اوین مرخص شد.
پنجشنبه ۱ دی ۱۴۰۱
- جمعی از نویسندگان و شاعران با انتشار بیانیهای در این روز خواهان پایان دادن به هرگونه سرکوب و بازداشت و قتلهای حکومتی و آزادی فوری و بیقید و شرط تمام زندانیان سیاسی و عقیدتی شدند.
- پوران ناظمی، شاعر که از تاریخ ۲۷ مهرماه، در رابطه با اعتراضات سراسری در تهران بازداشت و زندانی شده بود، با تودیع قرار وثیقه در این روز از زندان اوین مرخص شد.
🔹🔹🔹
🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران
🆔 @KSMtehran
💠 #خبر
🔹 حسین زهی: با توجه به نیاز مردم به نفت سفید و گذشت دو ماه از فصل سرما هیچگونه سوختی به شهروندان این منطقه داده نشده و باید وزیر نفت پیگیری کند.
باید سهمیه آرد بیشتری به استان سیستان و بلوچستان اختصاص پیدا کند چون مردم در این استان نه برنجی و نه قوت غالب دیگری دارند.
مردم استان سیستان و بلوچستان سه ساعت در صف نان میایستند و صف سوخت هم به سه کیلومتر میرسد./ایسنا
🔹 آلودگی هوا مدارس تهران و قزوین را دوباره غیرحضوری کرد
آلودگی هوا موجب غیرحضوری شدن مدارس در تهران و شهرستان های البرز و آبیک استان قزوین طی نوبت های صبح و بعدازظهر فردا (دوشنبه) شد./ ایرنا
🔹 پیاز تا ۳ روز دیگر ارزان میشود
این روزها قیمت پیاز در مغازههای تهران نسبت به دو ماه پیش افزایش چشمگیری داشته و کیلویی بین ۲۰ تا ۳۰ هزار تومان به فروش میرسد.
مدیرعامل سازمان میادین گفته که پیازهایی با قیمت مناسب سفارش دادیم و طی ۳ روز آینده به دستمان میرسد و قیمت آن کنترل میشود./ فارس
🔹 با وام مسکن چند متر خانه بخریم؟
طبق اعلام بانک مرکزی، در آذر ماه امسال متوسط قیمت یک متر مربع مسکن در شهر تهران ۴۸ میلیون و ۷۳ هزار تومان بوده که نسبت به ماه قبل و مدت مشابه سال قبل به ترتیب ۲.۹ و ۴۷.۵ درصد افزایش یافته است.
با این متوسط قیمت مسکن تهران، زوجهای تهرانی با گرفتن وام مسکن فقط ۱۰ متر خانه میتوانند بخرند.
در حال حاضر هر ورق تسه مسکن که در تاریخ خرداد پارسال منتشر شده حدود ۱۲۴ هزار تومان قیمت دارد./تجارتنیوز
🔹🔹🔹
🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران
🆔 @KSMtehran
🔹 حسین زهی: با توجه به نیاز مردم به نفت سفید و گذشت دو ماه از فصل سرما هیچگونه سوختی به شهروندان این منطقه داده نشده و باید وزیر نفت پیگیری کند.
باید سهمیه آرد بیشتری به استان سیستان و بلوچستان اختصاص پیدا کند چون مردم در این استان نه برنجی و نه قوت غالب دیگری دارند.
مردم استان سیستان و بلوچستان سه ساعت در صف نان میایستند و صف سوخت هم به سه کیلومتر میرسد./ایسنا
🔹 آلودگی هوا مدارس تهران و قزوین را دوباره غیرحضوری کرد
آلودگی هوا موجب غیرحضوری شدن مدارس در تهران و شهرستان های البرز و آبیک استان قزوین طی نوبت های صبح و بعدازظهر فردا (دوشنبه) شد./ ایرنا
🔹 پیاز تا ۳ روز دیگر ارزان میشود
این روزها قیمت پیاز در مغازههای تهران نسبت به دو ماه پیش افزایش چشمگیری داشته و کیلویی بین ۲۰ تا ۳۰ هزار تومان به فروش میرسد.
مدیرعامل سازمان میادین گفته که پیازهایی با قیمت مناسب سفارش دادیم و طی ۳ روز آینده به دستمان میرسد و قیمت آن کنترل میشود./ فارس
🔹 با وام مسکن چند متر خانه بخریم؟
طبق اعلام بانک مرکزی، در آذر ماه امسال متوسط قیمت یک متر مربع مسکن در شهر تهران ۴۸ میلیون و ۷۳ هزار تومان بوده که نسبت به ماه قبل و مدت مشابه سال قبل به ترتیب ۲.۹ و ۴۷.۵ درصد افزایش یافته است.
با این متوسط قیمت مسکن تهران، زوجهای تهرانی با گرفتن وام مسکن فقط ۱۰ متر خانه میتوانند بخرند.
در حال حاضر هر ورق تسه مسکن که در تاریخ خرداد پارسال منتشر شده حدود ۱۲۴ هزار تومان قیمت دارد./تجارتنیوز
🔹🔹🔹
🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران
🆔 @KSMtehran
👍1
💠 #تاریخچه_آموزش_پرورش_نوین_ایران
🔹 #جنبش_زنان_ایران #زنان_پیشرو
🔹#صدیقه_دولت_آبادی
🔹 #قسمت۳_ص۱
🔺 صدیقه دولت آبادی در سال ۱۲۹۹ در زمان تشکیل مجلس چهارم خطاب به نمایندگان مجلس و دولت نوشت: «اگرچه ما زنان در آن سه دوره پیشین چیزی از نتایج عقاید انتخاب کنندگان و همچنان خدمات انتخاب شدگان ندیدیم، ولی اگر برادران مامیل داشته باشند از ما بشنوند جسارتاً از اظهار نصیحت زیرین خودداری نمی کنم: برادران وطن ما البته شما می دانید که حکومت ایران ملی می باشد، یعنی کل اختیارات مملکت از کوچک تا بزرگ در دست مجلس شورای ملی است. سرنوشت وطن، قوانین مملکت به خصوص دخل و خرج، مالیات بندی، روش دولت حیات و ممات و ناموس همه ملت به اختیار دوساله وکلای مجلس یعنی نمایندگان مختار ملت که از طرف ملت به اختیار آزاد از ملت انتخاب میشوند، میباشد.»
🔺 یکی از دغدغههای همیشگی صدیقی دولت آبادی نداشتن حق رای زنان بود. او در این مقاله نوشت: «اگر مازنان حق شرکت و انتخاب میداشتیم یقین بدانید که هرگز یک نفر مستبده، یک نفر ملاک، یک نفره اعیان، یک نفر متشخص، یک نفر از بزرگان یاکسان اینجور آدمها انتخاب نمیکردیم... در مدت ۱۴ سال لذت مشروطه را ملت ندیده است. ولی اگر ما زنان اختیار داشتیم که وکیل انتخاب کنیم، البته میگشتیم فقط از میان خود ملت و یا از جنس نزدیک به ملت هرکس عاقل،عالم، دانا، آزادیخواه، مشروطه پرور، وطن پرست، ملت دوست، راستکردار، درست گفتار، فداکار و خداپرست انتخاب می کردیم تا به واسطه این جور وکلا که بیشک اولین فکری اینها قوانین و نقشهکشیهایی خواهد بود که ملت یعنی رنجبر، کارگر،کاسب، صنعتکار، بازاری فقیر و بیچاره از ذلت و فشار و نکبت خلاص بشوند. دخل ملت خوب باشد و بده مالیاتی آن کم بشود و وسایل آسایش و تحصیل و زندگانی ملت و کودکان آن فراهم گردد که توده جمعیت یعنی ملت ترقی کند.»
🔺 او معتقد بود که نشریه چون مدرسه سیاری است که همه جا میرود یا آن را چون نسخه طبیب بر سر بالین بیماران خانه نشین می فرستد تا به بیداری زنان مدد باشد.
او یکی از معدود روزنامهنگارانی بود که به قرارداد ۱۹۱۹ اعتراض کرد و وثوق الدوله را به خیانت متهم کرد. مقالهای که باعث شد بعضی از چهرههای متعصب به تحریک برخی از سیاسیهای طرفدار وثوق الدوله به دفتر روزنامه «زبان زنان» حمله کنند و شیشهها و درها را زمانی که خود دولت آبادی در آنجا بود، بشکنند. البته به همین هم بسنده نکردند و دولت سپهدار اعظم دستور توقیف روزنامه و دستگیری صدیقه دولت آبادی را هم داد.
🔺 در همین زمان بود که رئیس نظمیه اصفهان به او گفت: «خانم شما صد سال زود به دنیا آمدهاید.» صدیقه دولت آبادی پاسخ داد: «آقا من صد سال دیر متولد شدم. اگر صد سال زودتر به دنیا آمده بودم، نمیگذاشتم زنان چنین خوار و خفیف در زنجیر شما مردها اسیر باشند.»
صدیقه دولت آبادی پس از تعطیلی زبان زنان به تهران آمد و بار دیگر زبان زنان را به صورت ماه نامهای به قطع وزیری در ۳۲ صفحه منتشر کرد. وی در همین ایام در تهران شرکتی به نام انجمن آزمایش بانوان تاسیس کرد و با کمک خانم درالمعالی در جنبش علیه استفاده از کالاهای خارجی شرکت کرد.
🔺 یکی از تلاشهایی که در تمام زندگی به دنبال آن بود، حمایت از کالاهای داخلی بود.
جنبش علیه خرید و استفاده از کالاهای خارجی از مهمترین فعالیتهای زنان بود. بیشتر جنبشهای زنان در ابتدای فعالیت علیه کالاهای خارجی و حمایت از کالای داخلی فعال بودند. صدیقه دولتآبادی یکی از زنانی بود که شخصاً نه فقط با نوشتن که در عمل نیز برای ترویج کالاهای وطنی فعالیت می کردند. او به همراه بدرالدجی درخشان به قهوهخانهها میرفت و با مردان صحبت میکرد تا از اجناس ایرانی استفاده کنند. یکی از این اجناس قند بود. آنها در قهوهخانهها از مردان می خواستند قند فرنگی نخورند. دولتآبادی همچنین با پوشیدن لباس از پارچه های وطنی آن را ترویج میکرد.
🔺 بعد از این که در سال ۱۳۰۰ طلاق گرفت، با سامان دادن به خواهران کوچکش، تصمیم تازهای برای خود گرفت. او که از بیماری کلیه رنج میبرد تصمیم گرفت برای معالجه به خارج از ایران برود. در فروردین ۱۳۰۲ از راه کرمانشاه، بغداد، بیروت و حلب به سوئیس و سپس آلمان رفت و بعد از چند ماه معالجه در برلین، در مرداد همان سال عازم پاریس شد. در پاریس ضمن ادامه کالج شبانه روزی زنان دوره سه ساله تعلیم و تربیت را به پایان رساند و موفق به اخذ لیسانس در تعلیم و تربیت سوربن شد.
⤵️ ادامه در پست بعد
🔹 #جنبش_زنان_ایران #زنان_پیشرو
🔹#صدیقه_دولت_آبادی
🔹 #قسمت۳_ص۱
🔺 صدیقه دولت آبادی در سال ۱۲۹۹ در زمان تشکیل مجلس چهارم خطاب به نمایندگان مجلس و دولت نوشت: «اگرچه ما زنان در آن سه دوره پیشین چیزی از نتایج عقاید انتخاب کنندگان و همچنان خدمات انتخاب شدگان ندیدیم، ولی اگر برادران مامیل داشته باشند از ما بشنوند جسارتاً از اظهار نصیحت زیرین خودداری نمی کنم: برادران وطن ما البته شما می دانید که حکومت ایران ملی می باشد، یعنی کل اختیارات مملکت از کوچک تا بزرگ در دست مجلس شورای ملی است. سرنوشت وطن، قوانین مملکت به خصوص دخل و خرج، مالیات بندی، روش دولت حیات و ممات و ناموس همه ملت به اختیار دوساله وکلای مجلس یعنی نمایندگان مختار ملت که از طرف ملت به اختیار آزاد از ملت انتخاب میشوند، میباشد.»
🔺 یکی از دغدغههای همیشگی صدیقی دولت آبادی نداشتن حق رای زنان بود. او در این مقاله نوشت: «اگر مازنان حق شرکت و انتخاب میداشتیم یقین بدانید که هرگز یک نفر مستبده، یک نفر ملاک، یک نفره اعیان، یک نفر متشخص، یک نفر از بزرگان یاکسان اینجور آدمها انتخاب نمیکردیم... در مدت ۱۴ سال لذت مشروطه را ملت ندیده است. ولی اگر ما زنان اختیار داشتیم که وکیل انتخاب کنیم، البته میگشتیم فقط از میان خود ملت و یا از جنس نزدیک به ملت هرکس عاقل،عالم، دانا، آزادیخواه، مشروطه پرور، وطن پرست، ملت دوست، راستکردار، درست گفتار، فداکار و خداپرست انتخاب می کردیم تا به واسطه این جور وکلا که بیشک اولین فکری اینها قوانین و نقشهکشیهایی خواهد بود که ملت یعنی رنجبر، کارگر،کاسب، صنعتکار، بازاری فقیر و بیچاره از ذلت و فشار و نکبت خلاص بشوند. دخل ملت خوب باشد و بده مالیاتی آن کم بشود و وسایل آسایش و تحصیل و زندگانی ملت و کودکان آن فراهم گردد که توده جمعیت یعنی ملت ترقی کند.»
🔺 او معتقد بود که نشریه چون مدرسه سیاری است که همه جا میرود یا آن را چون نسخه طبیب بر سر بالین بیماران خانه نشین می فرستد تا به بیداری زنان مدد باشد.
او یکی از معدود روزنامهنگارانی بود که به قرارداد ۱۹۱۹ اعتراض کرد و وثوق الدوله را به خیانت متهم کرد. مقالهای که باعث شد بعضی از چهرههای متعصب به تحریک برخی از سیاسیهای طرفدار وثوق الدوله به دفتر روزنامه «زبان زنان» حمله کنند و شیشهها و درها را زمانی که خود دولت آبادی در آنجا بود، بشکنند. البته به همین هم بسنده نکردند و دولت سپهدار اعظم دستور توقیف روزنامه و دستگیری صدیقه دولت آبادی را هم داد.
🔺 در همین زمان بود که رئیس نظمیه اصفهان به او گفت: «خانم شما صد سال زود به دنیا آمدهاید.» صدیقه دولت آبادی پاسخ داد: «آقا من صد سال دیر متولد شدم. اگر صد سال زودتر به دنیا آمده بودم، نمیگذاشتم زنان چنین خوار و خفیف در زنجیر شما مردها اسیر باشند.»
صدیقه دولت آبادی پس از تعطیلی زبان زنان به تهران آمد و بار دیگر زبان زنان را به صورت ماه نامهای به قطع وزیری در ۳۲ صفحه منتشر کرد. وی در همین ایام در تهران شرکتی به نام انجمن آزمایش بانوان تاسیس کرد و با کمک خانم درالمعالی در جنبش علیه استفاده از کالاهای خارجی شرکت کرد.
🔺 یکی از تلاشهایی که در تمام زندگی به دنبال آن بود، حمایت از کالاهای داخلی بود.
جنبش علیه خرید و استفاده از کالاهای خارجی از مهمترین فعالیتهای زنان بود. بیشتر جنبشهای زنان در ابتدای فعالیت علیه کالاهای خارجی و حمایت از کالای داخلی فعال بودند. صدیقه دولتآبادی یکی از زنانی بود که شخصاً نه فقط با نوشتن که در عمل نیز برای ترویج کالاهای وطنی فعالیت می کردند. او به همراه بدرالدجی درخشان به قهوهخانهها میرفت و با مردان صحبت میکرد تا از اجناس ایرانی استفاده کنند. یکی از این اجناس قند بود. آنها در قهوهخانهها از مردان می خواستند قند فرنگی نخورند. دولتآبادی همچنین با پوشیدن لباس از پارچه های وطنی آن را ترویج میکرد.
🔺 بعد از این که در سال ۱۳۰۰ طلاق گرفت، با سامان دادن به خواهران کوچکش، تصمیم تازهای برای خود گرفت. او که از بیماری کلیه رنج میبرد تصمیم گرفت برای معالجه به خارج از ایران برود. در فروردین ۱۳۰۲ از راه کرمانشاه، بغداد، بیروت و حلب به سوئیس و سپس آلمان رفت و بعد از چند ماه معالجه در برلین، در مرداد همان سال عازم پاریس شد. در پاریس ضمن ادامه کالج شبانه روزی زنان دوره سه ساله تعلیم و تربیت را به پایان رساند و موفق به اخذ لیسانس در تعلیم و تربیت سوربن شد.
⤵️ ادامه در پست بعد
⤴️ ادامه از پست قبل
#جنبش_زنان_ایران
#زنان_پیشرو
#قسمت۳_ص۲
همزمان با تحصیل، کمک به زنان و دختران ایرانی را نیز در فرنگ برای ادامه تحصیل به عهده گرفت. مهرانگیز دولتشاهی در خاطراتش اشاره می کند که خانم دولت آبادی در روزنامه اطلاعات آگهی چاپ کرد که برای دخترانی که قصد ادامه تحصیل در فرنگ دارند میتواند خانوادهای مطمئن پیدا کند.
نورالهدی منگنه نیز که در همین زمان به آلمان و فرانسه رفته بود، صدیقه دولت آبادی را دید و او خانوادهای ایرانی را برای همراهی او پیدا کرد. همچنین در کنار تحصیل، در روزنامههای اروپایی مقالاتی نوشت. در سال ۱۹۲۴ م. در مقالهای با عنوان «ایران و فرانسه» طرح اصلاح و توسعه اقتصادی ایران را با همکاری دولت فرانسه ارائه کرد.
🔺 صدیقه دولت آبادی در کنار فعالیت های خود همواره عشق خود به ایران را آشکار میکرد. در نامه از آلمان برای یکی از خواهرانش نوشت: «از بس دلم هوای ایران را کرده بود، نقشه ایران را به پرده اتاقم نصب کردم. هرجا بروم با این دیپلم معلم خواهم بود و اگر عمری دارم، میتوانم به راحتی زندگی کنم اما قبل از اینکه وطن خود را امتحان کنم و ببینم زنان بدبخت ایران مرا لازم دارند یا نه، رو به هیچ مملکت و ملتی نمیروم... زحماتم را تقدیم معارف نسوان میکنم؛ اگر مرا خواستند که یک ذره خاک وطن و بیچاره دختر هم وطنم را به دنیای آباد دیگران نمیفروشم.»
اما تلاش در زمینه زنان از کارهایی بود که صدیقه دولت آبادی همچنان به دنبال آن بود. در بهار ۱۳۰۵ دهمین کنگره بین المللی اتحاد برای حق رای زنان در پاریس برگزار شد. صدیقه دولتآبادی به عنوان نماینده زنان ایران در این کنگره شرکت کرد و نطق مهمی را نیز در انجام داد.
در اواخر سال ۱۳۰۶ به ایران بازگشت. از هنگام بازگشت چادر از سر برداشت به فعالیتهای فرهنگی و اجتماعی مشغول شد. در مهر سال ۱۳۰۷ سِمت نظارت تعلیمات نسوان در وزارت معارف و اوقاف و صنایع مستظرفه به او سپرده شد و سال بعد به مدیرکلی تفتیش مدارس نسوان منصوب شد. او همچنین به عنوان یکی از زنان فعال در جلسات مربوط به زنان شرکت میکرد و از ترقی های جدید میگفت.
🔺 صدیقه دولتآبادی از بنیانگذاران کانون بانوان و سازمان بانوان بود. در ۱۷ دی ۱۳۱۴ از دولتآبادی دعوت شد که در آن مجمع شرکت کند. سال بعد ریاست کانون بانوان که تا آن زمان به عهده هاجر تربیت بود به صدیقه دولتآبادی واگذار شد.
صدیقه خانم از آذر ۱۳۲۱ نشر زبان زنان را از سر گرفت. اینبار مجله در همان قطع سابق ولی در ۴۸ صفحه منتشر میشد. او در سال ۱۳۲۶ بار دیگر برای معالجه عازم اروپا شد و با وجود کسالت، در کنگره بین المللی جامعه بین المللی زنان برای صلح و آزادی شرکت کرد و مقالهای درباره پیشرفت زنان در ایران قرائت کرد.
🔺 اما مهمترین رویای او دستیابی به حق رای برای زنان ایران و حضور در مجلس بود؛ رویایی که بارها درباره آن صحبت کرد و نوشت. در سال ۱۳۳۱ در نامه ای خطاب به دکتر مصدق خواست حق رای را به زنان واگذار کنند. دولت آبادی ضعف عمومی مردم، به خصوص زنان را در بی سوادی میدانست. در نطق۱۷ دی ۱۳۳۰ از دولت مصدق خواست وزیر فرهنگ هفت سال در این پست بماند و برنامههای آموزش نسل جوان را ارزیابی کند. او برای مراسم فروش اوراق قرضه ملی، پولی را که برای کف و دفنش کنار گذاشته بود برای کمک به وطن بهتر خرج کرد.
در سال ۱۳۴۰ که بار دیگر خبر احتمال حق رای به زنان منتشر شد، صدیقه دولت آبادی که به شدت بیمار بود در سازمان زنان از حق رای دفاع کرد. اما بیماری سرطان در نهایت ششم مرداد همین سال نفسش را بند آورد. او درحالی درگذشت که دقیقا هفت ماه بعد از مرگش زنان برای نخستین بار پای صندوقهای رای رفتند و به اصول ششگانه انقلاب سفید رای دادند.
اما تراژدی زندگی صدیقه دولتآبادی در بهگور بردن آرزوی آزادی زنان به پایان نرسید. او وصیت کرده بود در قبرستان زرگنده دفن شود. سازمان زنان روی مزار او به عنوان یکی از زنان فعال سنگ قبر زیبایی گذاشته بود اما درست ۱۵ سال بعد در روز ۲۲ مرداد ۱۳۵۹ مزارش توسط امام جماعت مسجد زرگنده تخریب شد. بخش باقی مانده از مزار او و برادرش یحیی دولتآبادی و دکتر محمود نریمان در سال ۸۶ تخریب شد و از بین رفت.
#منبع: ماهنامه تراژدی شماره ششم
#نویسنده: فرزانه ابراهیم زاده
https://t.me/KSMtehran/12419
🔹🔹🔹
🖋کانال کانون صنفی معلمان ایران ( تهران)
🆔 @KSMtehran
#جنبش_زنان_ایران
#زنان_پیشرو
#قسمت۳_ص۲
همزمان با تحصیل، کمک به زنان و دختران ایرانی را نیز در فرنگ برای ادامه تحصیل به عهده گرفت. مهرانگیز دولتشاهی در خاطراتش اشاره می کند که خانم دولت آبادی در روزنامه اطلاعات آگهی چاپ کرد که برای دخترانی که قصد ادامه تحصیل در فرنگ دارند میتواند خانوادهای مطمئن پیدا کند.
نورالهدی منگنه نیز که در همین زمان به آلمان و فرانسه رفته بود، صدیقه دولت آبادی را دید و او خانوادهای ایرانی را برای همراهی او پیدا کرد. همچنین در کنار تحصیل، در روزنامههای اروپایی مقالاتی نوشت. در سال ۱۹۲۴ م. در مقالهای با عنوان «ایران و فرانسه» طرح اصلاح و توسعه اقتصادی ایران را با همکاری دولت فرانسه ارائه کرد.
🔺 صدیقه دولت آبادی در کنار فعالیت های خود همواره عشق خود به ایران را آشکار میکرد. در نامه از آلمان برای یکی از خواهرانش نوشت: «از بس دلم هوای ایران را کرده بود، نقشه ایران را به پرده اتاقم نصب کردم. هرجا بروم با این دیپلم معلم خواهم بود و اگر عمری دارم، میتوانم به راحتی زندگی کنم اما قبل از اینکه وطن خود را امتحان کنم و ببینم زنان بدبخت ایران مرا لازم دارند یا نه، رو به هیچ مملکت و ملتی نمیروم... زحماتم را تقدیم معارف نسوان میکنم؛ اگر مرا خواستند که یک ذره خاک وطن و بیچاره دختر هم وطنم را به دنیای آباد دیگران نمیفروشم.»
اما تلاش در زمینه زنان از کارهایی بود که صدیقه دولت آبادی همچنان به دنبال آن بود. در بهار ۱۳۰۵ دهمین کنگره بین المللی اتحاد برای حق رای زنان در پاریس برگزار شد. صدیقه دولتآبادی به عنوان نماینده زنان ایران در این کنگره شرکت کرد و نطق مهمی را نیز در انجام داد.
در اواخر سال ۱۳۰۶ به ایران بازگشت. از هنگام بازگشت چادر از سر برداشت به فعالیتهای فرهنگی و اجتماعی مشغول شد. در مهر سال ۱۳۰۷ سِمت نظارت تعلیمات نسوان در وزارت معارف و اوقاف و صنایع مستظرفه به او سپرده شد و سال بعد به مدیرکلی تفتیش مدارس نسوان منصوب شد. او همچنین به عنوان یکی از زنان فعال در جلسات مربوط به زنان شرکت میکرد و از ترقی های جدید میگفت.
🔺 صدیقه دولتآبادی از بنیانگذاران کانون بانوان و سازمان بانوان بود. در ۱۷ دی ۱۳۱۴ از دولتآبادی دعوت شد که در آن مجمع شرکت کند. سال بعد ریاست کانون بانوان که تا آن زمان به عهده هاجر تربیت بود به صدیقه دولتآبادی واگذار شد.
صدیقه خانم از آذر ۱۳۲۱ نشر زبان زنان را از سر گرفت. اینبار مجله در همان قطع سابق ولی در ۴۸ صفحه منتشر میشد. او در سال ۱۳۲۶ بار دیگر برای معالجه عازم اروپا شد و با وجود کسالت، در کنگره بین المللی جامعه بین المللی زنان برای صلح و آزادی شرکت کرد و مقالهای درباره پیشرفت زنان در ایران قرائت کرد.
🔺 اما مهمترین رویای او دستیابی به حق رای برای زنان ایران و حضور در مجلس بود؛ رویایی که بارها درباره آن صحبت کرد و نوشت. در سال ۱۳۳۱ در نامه ای خطاب به دکتر مصدق خواست حق رای را به زنان واگذار کنند. دولت آبادی ضعف عمومی مردم، به خصوص زنان را در بی سوادی میدانست. در نطق۱۷ دی ۱۳۳۰ از دولت مصدق خواست وزیر فرهنگ هفت سال در این پست بماند و برنامههای آموزش نسل جوان را ارزیابی کند. او برای مراسم فروش اوراق قرضه ملی، پولی را که برای کف و دفنش کنار گذاشته بود برای کمک به وطن بهتر خرج کرد.
در سال ۱۳۴۰ که بار دیگر خبر احتمال حق رای به زنان منتشر شد، صدیقه دولت آبادی که به شدت بیمار بود در سازمان زنان از حق رای دفاع کرد. اما بیماری سرطان در نهایت ششم مرداد همین سال نفسش را بند آورد. او درحالی درگذشت که دقیقا هفت ماه بعد از مرگش زنان برای نخستین بار پای صندوقهای رای رفتند و به اصول ششگانه انقلاب سفید رای دادند.
اما تراژدی زندگی صدیقه دولتآبادی در بهگور بردن آرزوی آزادی زنان به پایان نرسید. او وصیت کرده بود در قبرستان زرگنده دفن شود. سازمان زنان روی مزار او به عنوان یکی از زنان فعال سنگ قبر زیبایی گذاشته بود اما درست ۱۵ سال بعد در روز ۲۲ مرداد ۱۳۵۹ مزارش توسط امام جماعت مسجد زرگنده تخریب شد. بخش باقی مانده از مزار او و برادرش یحیی دولتآبادی و دکتر محمود نریمان در سال ۸۶ تخریب شد و از بین رفت.
#منبع: ماهنامه تراژدی شماره ششم
#نویسنده: فرزانه ابراهیم زاده
https://t.me/KSMtehran/12419
🔹🔹🔹
🖋کانال کانون صنفی معلمان ایران ( تهران)
🆔 @KSMtehran
Telegram
کانال کانون صنفی معلمان ایران(تهران)
⤴️ ادامه از پست قبل
#جنبش_زنان_ایران
#زنان_پیشرو
#قسمت۲_ص۲
🔺 او در ادامه به دولت پیشنهاد داد در ولایات مختلف مدرسه برای دختران باز کند: «در مرکز اقلا یک دبستان فنی برای دختران تشکیل نماید. خیلی لازم است که وزارت معارف یک عده معلم مخصوص صاحبان فنون…
#جنبش_زنان_ایران
#زنان_پیشرو
#قسمت۲_ص۲
🔺 او در ادامه به دولت پیشنهاد داد در ولایات مختلف مدرسه برای دختران باز کند: «در مرکز اقلا یک دبستان فنی برای دختران تشکیل نماید. خیلی لازم است که وزارت معارف یک عده معلم مخصوص صاحبان فنون…
👍1
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
💠 #صبحگاه
رفقای بیمار
اندکی بیش دوام آرید
بیرون در
مرگ نه ، که زندگی در انتظار ماست
بیرون در
جهانی پرشور نشسته ؛
مثل یک لیمو خشکیدن
مثل یک شمع آب شدن
مثل یک درخت افرا فروافتادن
در شأن ما نیست
ما نه لیموییم
نه شمع
نه درخت افرا
ما مردمیم
میدانیم چگونه امید را با دارو درهم بیامیزیم
چگونه به پا خیزیم
زندگی کنیم و باز بیابیم
طعم نمک خاک و آفتاب را
#ناظم_حکمت
🔹🔹🔹
🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران
🆔 @KSMtehran
رفقای بیمار
اندکی بیش دوام آرید
بیرون در
مرگ نه ، که زندگی در انتظار ماست
بیرون در
جهانی پرشور نشسته ؛
مثل یک لیمو خشکیدن
مثل یک شمع آب شدن
مثل یک درخت افرا فروافتادن
در شأن ما نیست
ما نه لیموییم
نه شمع
نه درخت افرا
ما مردمیم
میدانیم چگونه امید را با دارو درهم بیامیزیم
چگونه به پا خیزیم
زندگی کنیم و باز بیابیم
طعم نمک خاک و آفتاب را
#ناظم_حکمت
🔹🔹🔹
🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران
🆔 @KSMtehran
💠 #خبر_محیط_زیست
🔹غلظت ذرات معلق هوای تهران ۱۰ برابر رهنمود WHO
وزارت بهداشت:
هوای پایتخت در شرایط بسیار ناسالم است.
در ایستگاههای منطقه ۴ و منطقه ۱۵ شاخص کیفیت هوا بالاتر از ۲۰۰ است.
غلظت ذرات معلق دیروز در تهران بیش از ۱۰ برابر رهنمود WHO بود.
این ذرات اثرات زیادی بر سلامت انسان دارد./ ایسنا
🔹تداوم آلودگی هوا در کلانشهرها
به دلیل سکون نسبی جو در شهرهای صنعتی و پرجمعیت، آلودگی هوا و انباشت آلایندهها تا چهارشنبه در کلانشهرها ادامه دارد.
از چهارشنبه سامانه بارشی به تدریج از غرب وارد کشور میشود و در غرب، جنوبغرب، جنوب، شمالغرب و شمال خلیجفارس سبب بارش برف و باران گاهی وزش باد شدید میشود.
🔹روزنامه اعتماد گزارش داد که بر اساس اطلاعات و نقشههای استارتاپ فضایی تیزنگر، غلظت دیاكسید گوگرد در هوای تهران در سال ۱۴۰۱ بهنسبت سال ۹۸ بیش از ۳۲ درصد افزایش یافته است.
این روزنامه در گزارشی با عنوان « چرا داريم خفه میشويم؟» به اظهارات اخیر مدیرعامل شركت كنترل كیفیت هوای تهران اشاره کرد که گفته بود دیاكسید گوگرد هوای تهران را آلوده كرده است
🔹 تنش آبی در ۲۷۰ شهر کشور
مدیرعامل شرکت مهندسی آب و فاضلاب کشور: در حال حاضر حدود ۲۷۰ شهر کشور دچار تنش آبی هستند.
متوسط قبض آب پرمصرفها ۵۰۰ هزار تومان ثبت شده اما ممکن است این عدد به دو تا سه میلیون تومان هم برسد.
در سطح کشور ۴ درصد مشترکان آب، بدمصرف هستند.
میزان هدررفت آب از شبکه توزیع ۲۵ درصد است./ تسنیم
🔹🔹🔹
🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران
🆔 @KSMtehran
🔹غلظت ذرات معلق هوای تهران ۱۰ برابر رهنمود WHO
وزارت بهداشت:
هوای پایتخت در شرایط بسیار ناسالم است.
در ایستگاههای منطقه ۴ و منطقه ۱۵ شاخص کیفیت هوا بالاتر از ۲۰۰ است.
غلظت ذرات معلق دیروز در تهران بیش از ۱۰ برابر رهنمود WHO بود.
این ذرات اثرات زیادی بر سلامت انسان دارد./ ایسنا
🔹تداوم آلودگی هوا در کلانشهرها
به دلیل سکون نسبی جو در شهرهای صنعتی و پرجمعیت، آلودگی هوا و انباشت آلایندهها تا چهارشنبه در کلانشهرها ادامه دارد.
از چهارشنبه سامانه بارشی به تدریج از غرب وارد کشور میشود و در غرب، جنوبغرب، جنوب، شمالغرب و شمال خلیجفارس سبب بارش برف و باران گاهی وزش باد شدید میشود.
🔹روزنامه اعتماد گزارش داد که بر اساس اطلاعات و نقشههای استارتاپ فضایی تیزنگر، غلظت دیاكسید گوگرد در هوای تهران در سال ۱۴۰۱ بهنسبت سال ۹۸ بیش از ۳۲ درصد افزایش یافته است.
این روزنامه در گزارشی با عنوان « چرا داريم خفه میشويم؟» به اظهارات اخیر مدیرعامل شركت كنترل كیفیت هوای تهران اشاره کرد که گفته بود دیاكسید گوگرد هوای تهران را آلوده كرده است
🔹 تنش آبی در ۲۷۰ شهر کشور
مدیرعامل شرکت مهندسی آب و فاضلاب کشور: در حال حاضر حدود ۲۷۰ شهر کشور دچار تنش آبی هستند.
متوسط قبض آب پرمصرفها ۵۰۰ هزار تومان ثبت شده اما ممکن است این عدد به دو تا سه میلیون تومان هم برسد.
در سطح کشور ۴ درصد مشترکان آب، بدمصرف هستند.
میزان هدررفت آب از شبکه توزیع ۲۵ درصد است./ تسنیم
🔹🔹🔹
🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران
🆔 @KSMtehran
👍2
💠 #خبر_حقوق_اجتماعی
🔹 گزارشها حاکی است که چند استاد دانشگاه به دلیل حمایت از خیزش سراسری، تحت فشارهایی چون قطع حقوق خود قرار گرفتهاند.
بر اساس گزارش منابع دانشجویی، آذین موحد دانشیار و عضو رسمی هیات علمی گروه موسیقی دانشگاه تهران، امیر قادر امرزی و استاد دانشکده ریاضی دانشگاه تهران از جمله این استادان هستند.
🔹 امیر رئیسیان، از وکلای تعیینی توماج صالحی خواننده ترانههای اعتراضی در مصاحبه با روزنامه «شرق» گفت: «پرونده توماج صالحی مجموعا ۴ جلد است که جلد سوم آن چهارشنبه به ما تحویل داده شد و مقرر شده ۳ جلد دیگر نیز در روزهای آتی به ما تحویل داده شود تا بتوانیم پرونده تشکیل شده برای توماج صالحی را بخوانیم و آماده دفاع از او شویم».
🔹 گزارش شده که حال لیلا حسینزاده، فعال دانشجویی و زندانی سیاسی در زندان عادلآباد شیراز با ادامه اعتصاب دارویی رو به وخامت است.
🔹محمد حاتمی، رئیس سازمان نظام روانشناسی و مشاوره کشور نسبت به شیوع موج اختلالهای روانی در ایران هشدار داد و گفت: در طی یکسال گذشته و با توجه به شرایط شیوع کرونا و قرنطینه و همچنین مشکلات معیشتی و بار روانی که بر مردم حاکم بوده و هست این هشدار از پیش به مسؤلان داده شده بود.
🔹 الیاس نادران از نمایندگان مجلس شورای اسلامی در نطقی علنی از هیات رئیسه مجلس خواست تا با استعفای او موافقت کنند.
او در نطقش گفت «طبق آئین نامه داخلی مجلس، هیئت رئیسه باید تقاضای استعفا را قرائت کند و اجازه تفسیر ندارد.»
نادران اردیبهشت ماه امسال نامهای انتقادی علیه محمدباقر قاليباف منتشر کرد و نوشت او «ضعفهای» مدیریتی دارد. همچنین از «مهندسی در چينش كميسيونهای تخصصی» انتقاد کرده بود.
در اردیبهشتماه امسال روزنامه اعتماد در گزارشی نوشته بود «در همان آغاز به كار مجلس شايعهای مبنی بر استعفای الياس نادران به گوش رسيد. به نظر میرسيد كه نادران از بیتوجهی به جايگاه و منزلتش به عنوان يك نماينده باسابقه در چينش رياستهای كميسيونهای مجلس ناراحت است».
🔹🔹🔹
🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران
🆔 @KSMtehran
🔹 گزارشها حاکی است که چند استاد دانشگاه به دلیل حمایت از خیزش سراسری، تحت فشارهایی چون قطع حقوق خود قرار گرفتهاند.
بر اساس گزارش منابع دانشجویی، آذین موحد دانشیار و عضو رسمی هیات علمی گروه موسیقی دانشگاه تهران، امیر قادر امرزی و استاد دانشکده ریاضی دانشگاه تهران از جمله این استادان هستند.
🔹 امیر رئیسیان، از وکلای تعیینی توماج صالحی خواننده ترانههای اعتراضی در مصاحبه با روزنامه «شرق» گفت: «پرونده توماج صالحی مجموعا ۴ جلد است که جلد سوم آن چهارشنبه به ما تحویل داده شد و مقرر شده ۳ جلد دیگر نیز در روزهای آتی به ما تحویل داده شود تا بتوانیم پرونده تشکیل شده برای توماج صالحی را بخوانیم و آماده دفاع از او شویم».
🔹 گزارش شده که حال لیلا حسینزاده، فعال دانشجویی و زندانی سیاسی در زندان عادلآباد شیراز با ادامه اعتصاب دارویی رو به وخامت است.
🔹محمد حاتمی، رئیس سازمان نظام روانشناسی و مشاوره کشور نسبت به شیوع موج اختلالهای روانی در ایران هشدار داد و گفت: در طی یکسال گذشته و با توجه به شرایط شیوع کرونا و قرنطینه و همچنین مشکلات معیشتی و بار روانی که بر مردم حاکم بوده و هست این هشدار از پیش به مسؤلان داده شده بود.
🔹 الیاس نادران از نمایندگان مجلس شورای اسلامی در نطقی علنی از هیات رئیسه مجلس خواست تا با استعفای او موافقت کنند.
او در نطقش گفت «طبق آئین نامه داخلی مجلس، هیئت رئیسه باید تقاضای استعفا را قرائت کند و اجازه تفسیر ندارد.»
نادران اردیبهشت ماه امسال نامهای انتقادی علیه محمدباقر قاليباف منتشر کرد و نوشت او «ضعفهای» مدیریتی دارد. همچنین از «مهندسی در چينش كميسيونهای تخصصی» انتقاد کرده بود.
در اردیبهشتماه امسال روزنامه اعتماد در گزارشی نوشته بود «در همان آغاز به كار مجلس شايعهای مبنی بر استعفای الياس نادران به گوش رسيد. به نظر میرسيد كه نادران از بیتوجهی به جايگاه و منزلتش به عنوان يك نماينده باسابقه در چينش رياستهای كميسيونهای مجلس ناراحت است».
🔹🔹🔹
🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران
🆔 @KSMtehran
👍1
💠 #یادداشت
🔹 دستاورد این روزهای زنان: بیروسری در خیابان
✍ مریم امیدی
سه ماه از زمانی که در خیابانها روسری از سر برداشتهایم میگذرد. خیابانهایی که در آنها تردد میکنیم ــ شامل عابران و کسبه و حتی پلیس و نیروهای سرکوب ــ به وجودِ ما عادت کردهاند اما در درون بسیاری از ما، و در لایههای نادیدنیِ جامعه، هنوز وضعیت غیرعادی است. این هول و تکان درونی چندان مجالی برای بروز ندارد، و شاید تنها شاهدش که در عکسها و فیلمها ثبتشدنی است، شالی باشد که هنوز دور گردن بسیاری از زنانی است که حجاب از سر برداشتهاند ــ نشانهای از تردید نسبت به کشف حجابِ دائمی. من از چیزهایی که در این چند ماه در خیابانها و مکانهای عمومی دیدهام، از صحبت با زنانی که روسری از سر برداشته یا برنداشتهاند و، مهمتر از همه، از تجربهی سالها زندگی زیر تحکم حجاب اجباری فهمیدهام که ماجرا به سادگیِ برداشتن یک روسری نیست. ساده فرض کردن این عمل به ساده پنداشتن تحمیل حجاب اجباری میمانَد. طنین آن هنوز در گوشهایمان هست که میگفتند مشکلتان همین یک روسری است؟
بعد از قتل ژینا امینی به دست گشت ارشاد، زنانی بیهماهنگی و به صورت خودجوش تصمیم گرفتند که در خیابانها روسری از سر بردارند. با قتل ژینا چگونگیِ حضور در خیابان برای آنها تبدیل به وضعیتی اخلاقی شده بود و نسبت به حجاب اجباری خشمگینتر از قبل بودند. البته در ماههای پیش از آن نیز در پی انتشار ویدیوهایی از نحوهی برخورد گشت ارشاد با زنان، و همچنین پس از شکنجه و اعتراف اجباریِ سپیده رشنو این خشم افزایش یافته بود. ما نباید نسبت به اتفاقاتی که برای آدمهایی شبیه به خودمان رخ داده بود بیاعتنا میماندیم و منتظر لحظهای میشدیم که خودمان هم به دام بیفتیم، دامی که چهار دهه با دقت و استمرار برای ما پهن شده بود و حجاب را از امری عمومی و سیاسی که به ملتی تحمیل شده، به مشکلی شخصی برای ما تبدیل کرده بود. حجاب اینگونه به مصونیت تبدیل شده بود: با ناامنکردن حضور عمومیِ زنانی که از رعایت بی چونوچرای این قانون تحمیلی سرباز میزدند. قانون و عرف پنهان، پشت این زنان را خالی میکرد تا حجاب را به مصونیت تبدیل کند، تا معتقدان به حجاب اجباری با خوشحالی فریاد برآرند که «حجاب مصونیت است»، و سرکوب مضمر در این جمله را در پسِ ظاهر تشویقکنندهاش پنهان کنند. بسیاری از زنان دیگر نمیخواستند اجازه دهند که تن ندادن به حجاب اجباری به مسئلهای شخصی برای سپیده رشنو و ژینا امینی تبدیل شود. زنان با برداشتن روسری از سر میگفتند که همهی ما در این خواسته شریکایم. برای شمار فراوانی از زنان، این کمترین و و در عین حال بیشترین هزینهای است که برای تغییر و حرکت به سوی فردایی بهتر میپردازند.
دیالوگِ ماندگاری از فیلم «گوزنها»ی مسعود کیمیایی را به یاد میآورم که در آن سید رسول (بهروز وثوقی) به قدرت (فرامرز قریبیان) میگوید: «وقتی رفتی، نفهمیدم کی داره میره، حالا که اومدی میفهمم کی اومده.» آزادی پوشش برای بسیاری از ما چنین چیزی است. وقتی در سالهای اول انقلاب آن را از دست دادیم، نفهمیدیم که چه چیز را از دست دادهایم و حالا که به صورت محدود و نیمبند آن را به دست آوردهایم با تمامِ وجود قدرش را میدانیم. این به معنای واقعی کلمه دستاورد است، یعنی با دستهای خودمان، با سالها مبارزه، دستگیر شدن، ترسیدن، و دوباره جرئت به خرج دادن و حقِ خود را فریاد زدن به دست آمده و حالا در خیابان با خواستهی آزادی و بازپسگیریِ ایران همراه شده است. شاید شما هم دیده باشید که بعضی میخواهند این دستاورد را کوچک بشمارند؛ شاید به این هم فکر کرده باشید که چنین اشخاصی آن ترس و دلهرهی درونی و حتی تکانههای بیرونی را نمیبینند. نگراناند که به همین دستاورد بسنده کنیم و تمامِ چیزی که از آزادی و زندگی در ایران میخواهیم همین باشد. بنابراین، تا جایی که میتوانند نادیدهاش میگیرند و بهای چندانی به آن نمیدهند و فقط به چشم همراهی برای خواستهای بزرگتر به آن توجه میکنند. به عقیدهی من، آنها هنوز به لایههای عمیق سرکوب و تحقیری که حجاب اجباری در زنان و حتی مردان به جا گذاشته، پی نبردهاند.
آنچه آنها میبینند و میتواند به فیلم و عکس تبدیل شود، حضورِ بیشال و روسریِ ما در خیابان است. همه میدانیم که اسم این وضعیت حجاب اختیاری نیست. هنوز در انتخاب لباسِ خود اختیار چندانی نداریم و همچنان ورود بدون روسری به اماکن عمومی و دولتی ممنوع است. اما آنچه نادیدنی است و نمیتواند به فیلم و عکس تبدیل شود، میل شدید به نافرمانی و در عین حال ناتوانی از انجام آن است.
ادامه در صفحه بعد ⤵️
🔹 دستاورد این روزهای زنان: بیروسری در خیابان
✍ مریم امیدی
سه ماه از زمانی که در خیابانها روسری از سر برداشتهایم میگذرد. خیابانهایی که در آنها تردد میکنیم ــ شامل عابران و کسبه و حتی پلیس و نیروهای سرکوب ــ به وجودِ ما عادت کردهاند اما در درون بسیاری از ما، و در لایههای نادیدنیِ جامعه، هنوز وضعیت غیرعادی است. این هول و تکان درونی چندان مجالی برای بروز ندارد، و شاید تنها شاهدش که در عکسها و فیلمها ثبتشدنی است، شالی باشد که هنوز دور گردن بسیاری از زنانی است که حجاب از سر برداشتهاند ــ نشانهای از تردید نسبت به کشف حجابِ دائمی. من از چیزهایی که در این چند ماه در خیابانها و مکانهای عمومی دیدهام، از صحبت با زنانی که روسری از سر برداشته یا برنداشتهاند و، مهمتر از همه، از تجربهی سالها زندگی زیر تحکم حجاب اجباری فهمیدهام که ماجرا به سادگیِ برداشتن یک روسری نیست. ساده فرض کردن این عمل به ساده پنداشتن تحمیل حجاب اجباری میمانَد. طنین آن هنوز در گوشهایمان هست که میگفتند مشکلتان همین یک روسری است؟
بعد از قتل ژینا امینی به دست گشت ارشاد، زنانی بیهماهنگی و به صورت خودجوش تصمیم گرفتند که در خیابانها روسری از سر بردارند. با قتل ژینا چگونگیِ حضور در خیابان برای آنها تبدیل به وضعیتی اخلاقی شده بود و نسبت به حجاب اجباری خشمگینتر از قبل بودند. البته در ماههای پیش از آن نیز در پی انتشار ویدیوهایی از نحوهی برخورد گشت ارشاد با زنان، و همچنین پس از شکنجه و اعتراف اجباریِ سپیده رشنو این خشم افزایش یافته بود. ما نباید نسبت به اتفاقاتی که برای آدمهایی شبیه به خودمان رخ داده بود بیاعتنا میماندیم و منتظر لحظهای میشدیم که خودمان هم به دام بیفتیم، دامی که چهار دهه با دقت و استمرار برای ما پهن شده بود و حجاب را از امری عمومی و سیاسی که به ملتی تحمیل شده، به مشکلی شخصی برای ما تبدیل کرده بود. حجاب اینگونه به مصونیت تبدیل شده بود: با ناامنکردن حضور عمومیِ زنانی که از رعایت بی چونوچرای این قانون تحمیلی سرباز میزدند. قانون و عرف پنهان، پشت این زنان را خالی میکرد تا حجاب را به مصونیت تبدیل کند، تا معتقدان به حجاب اجباری با خوشحالی فریاد برآرند که «حجاب مصونیت است»، و سرکوب مضمر در این جمله را در پسِ ظاهر تشویقکنندهاش پنهان کنند. بسیاری از زنان دیگر نمیخواستند اجازه دهند که تن ندادن به حجاب اجباری به مسئلهای شخصی برای سپیده رشنو و ژینا امینی تبدیل شود. زنان با برداشتن روسری از سر میگفتند که همهی ما در این خواسته شریکایم. برای شمار فراوانی از زنان، این کمترین و و در عین حال بیشترین هزینهای است که برای تغییر و حرکت به سوی فردایی بهتر میپردازند.
دیالوگِ ماندگاری از فیلم «گوزنها»ی مسعود کیمیایی را به یاد میآورم که در آن سید رسول (بهروز وثوقی) به قدرت (فرامرز قریبیان) میگوید: «وقتی رفتی، نفهمیدم کی داره میره، حالا که اومدی میفهمم کی اومده.» آزادی پوشش برای بسیاری از ما چنین چیزی است. وقتی در سالهای اول انقلاب آن را از دست دادیم، نفهمیدیم که چه چیز را از دست دادهایم و حالا که به صورت محدود و نیمبند آن را به دست آوردهایم با تمامِ وجود قدرش را میدانیم. این به معنای واقعی کلمه دستاورد است، یعنی با دستهای خودمان، با سالها مبارزه، دستگیر شدن، ترسیدن، و دوباره جرئت به خرج دادن و حقِ خود را فریاد زدن به دست آمده و حالا در خیابان با خواستهی آزادی و بازپسگیریِ ایران همراه شده است. شاید شما هم دیده باشید که بعضی میخواهند این دستاورد را کوچک بشمارند؛ شاید به این هم فکر کرده باشید که چنین اشخاصی آن ترس و دلهرهی درونی و حتی تکانههای بیرونی را نمیبینند. نگراناند که به همین دستاورد بسنده کنیم و تمامِ چیزی که از آزادی و زندگی در ایران میخواهیم همین باشد. بنابراین، تا جایی که میتوانند نادیدهاش میگیرند و بهای چندانی به آن نمیدهند و فقط به چشم همراهی برای خواستهای بزرگتر به آن توجه میکنند. به عقیدهی من، آنها هنوز به لایههای عمیق سرکوب و تحقیری که حجاب اجباری در زنان و حتی مردان به جا گذاشته، پی نبردهاند.
آنچه آنها میبینند و میتواند به فیلم و عکس تبدیل شود، حضورِ بیشال و روسریِ ما در خیابان است. همه میدانیم که اسم این وضعیت حجاب اختیاری نیست. هنوز در انتخاب لباسِ خود اختیار چندانی نداریم و همچنان ورود بدون روسری به اماکن عمومی و دولتی ممنوع است. اما آنچه نادیدنی است و نمیتواند به فیلم و عکس تبدیل شود، میل شدید به نافرمانی و در عین حال ناتوانی از انجام آن است.
ادامه در صفحه بعد ⤵️
ادامه از صفحه قبل ⤴️
حالا در خیابان چند دسته شدهایم. زنانی که با رضایت حجاب بر سر دارند، زنانی که شال و روسری از سر برداشتهاند و زنانی که بهرغم بیاعتقادی به حجاب، همچنان شال و روسری بر سر دارند. در خیابان چشم در چشم میشویم، بسیاری از آنها جسارتِ ما را میستایند اما این ستایش و میل به همراهی، به تغییری در پوشش آنها نمیانجامد. چرا؟ این پرسش اغلب از جانب کسانی مطرح میشود که شاید روسری از سر برداشتن برایشان به سادگیِ روسری بر سر کردن باشد. آنها نه تنها آزادی در انتخاب پوشش را کماهمیت میشمارند، بلکه به پیچیدگیهای چنین تصمیمی نیز بیاعتنا هستند.
این پرسش در حالی مطرح میشود که مسئولان حکومت همچنان در سخنرانیها با زبانی تهدیدآمیز برای زنانِ نافرمان خط و نشان میکشند؛ هنوز خطرِ دستگیری و آسیب و آزار توسط نیروهای پلیس، بسیج، سپاه، لباسشخصیها و آتشبهاختیارها در اماکن عمومی از بین نرفته است. وقتی با زنانی از مناطق، فرهنگها و خانوادههای مختلف حرف میزنم به لایههای پنهان و گوناگونِ اخذ چنین تصمیمی پی میبرم.
تصاویر عیان نمیکنند که اکثر زنانِ بیروسری در مکانها و خیابانهایی دیده میشوند که خود تبدیل به نیروی سرکوب نشدهاند یا روحیهی سرکوبگرشان را از دست دادهاند. هنوز در بسیاری از محلات شهرهای بزرگ، در شهرهای کوچکتر، و در نواحیِ حاشیهای، فشارِ نامرئیِ خانوادهها و همسایهها شهامت دیگرگونهبودن را از زنان سلب میکند. زنانی را میشناسم که باید کیلومترها از خانه و محل زندگیشان فاصله بگیرند تا بتوانند روسری از سر بردارند، زنانی که از اعضای خانوادهی خود حتی بیشتر از نیروهای سرکوبگر حکومتی میهراسند زیرا سرپیچی از خواستِ خانواده پیامدهای هولناکتر و جبرانناپذیرتری دارد. زن ورزشکاری با حسرت میگفت اگر حکومت هم کوتاه بیاید شوهرش کوتاه نخواهد آمد. ما چقدر از زندگی چنین زنانی اطلاع داریم که میپرسیم چرا حجاب از سر برنمیدارند؟ آیا میدانیم که اگر این زنان روسری از سر بردارند توسط خانوادهی خود از حقوق بیشمار دیگری، از جمله حق حضور در جامعه، حق اشتغال و حق تحصیل محروم خواهند شد؟ هیچ چیز صفر و یک نیست. اینطور نیست که خانواده یا دستِ تو را باز بگذارد یا در چنگالش گرفتار و ناتوان باشی. بسیاری از زنان سالها جنگیدهاند تا توانستهاند حق حضور در جامعه را به دست بیاورند، چادرِ خود را زمین بگذارند، روسریِ خود را عقبتر ببرند و هویتی پیدا کنند که بازتابی از تفکرات و نگرشها و سنتهای خانوادگی نباشد. دوربینها هیچیک از این فشارهای پنهان به زنان و مبارزهی آنها برای کاستن از این فشارها را ثبت نمیکنند.
مبارزه با حکومت بر سر قانون حجاب اجباری، همراه با مبارزه در خانه و محله برای بازپسگیریِ دیگر حقوق بیشمار، مسیرهایی موازی بودهاند که حالا امید به همبستگی را در ما زنده کردهاند. تلاش زنان گوناگونی که یکصدا خواهان آزادیِ پوششاند حاکی از نوعی همبستگی است. حالا همه میدانیم که چه چیزی از دست داده بودیم و چه چیزی را دوباره داریم به دست میآوریم.
منبع: کانال آسو
🔹🔹🔹
🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران
🆔 @KSMtehran
حالا در خیابان چند دسته شدهایم. زنانی که با رضایت حجاب بر سر دارند، زنانی که شال و روسری از سر برداشتهاند و زنانی که بهرغم بیاعتقادی به حجاب، همچنان شال و روسری بر سر دارند. در خیابان چشم در چشم میشویم، بسیاری از آنها جسارتِ ما را میستایند اما این ستایش و میل به همراهی، به تغییری در پوشش آنها نمیانجامد. چرا؟ این پرسش اغلب از جانب کسانی مطرح میشود که شاید روسری از سر برداشتن برایشان به سادگیِ روسری بر سر کردن باشد. آنها نه تنها آزادی در انتخاب پوشش را کماهمیت میشمارند، بلکه به پیچیدگیهای چنین تصمیمی نیز بیاعتنا هستند.
این پرسش در حالی مطرح میشود که مسئولان حکومت همچنان در سخنرانیها با زبانی تهدیدآمیز برای زنانِ نافرمان خط و نشان میکشند؛ هنوز خطرِ دستگیری و آسیب و آزار توسط نیروهای پلیس، بسیج، سپاه، لباسشخصیها و آتشبهاختیارها در اماکن عمومی از بین نرفته است. وقتی با زنانی از مناطق، فرهنگها و خانوادههای مختلف حرف میزنم به لایههای پنهان و گوناگونِ اخذ چنین تصمیمی پی میبرم.
تصاویر عیان نمیکنند که اکثر زنانِ بیروسری در مکانها و خیابانهایی دیده میشوند که خود تبدیل به نیروی سرکوب نشدهاند یا روحیهی سرکوبگرشان را از دست دادهاند. هنوز در بسیاری از محلات شهرهای بزرگ، در شهرهای کوچکتر، و در نواحیِ حاشیهای، فشارِ نامرئیِ خانوادهها و همسایهها شهامت دیگرگونهبودن را از زنان سلب میکند. زنانی را میشناسم که باید کیلومترها از خانه و محل زندگیشان فاصله بگیرند تا بتوانند روسری از سر بردارند، زنانی که از اعضای خانوادهی خود حتی بیشتر از نیروهای سرکوبگر حکومتی میهراسند زیرا سرپیچی از خواستِ خانواده پیامدهای هولناکتر و جبرانناپذیرتری دارد. زن ورزشکاری با حسرت میگفت اگر حکومت هم کوتاه بیاید شوهرش کوتاه نخواهد آمد. ما چقدر از زندگی چنین زنانی اطلاع داریم که میپرسیم چرا حجاب از سر برنمیدارند؟ آیا میدانیم که اگر این زنان روسری از سر بردارند توسط خانوادهی خود از حقوق بیشمار دیگری، از جمله حق حضور در جامعه، حق اشتغال و حق تحصیل محروم خواهند شد؟ هیچ چیز صفر و یک نیست. اینطور نیست که خانواده یا دستِ تو را باز بگذارد یا در چنگالش گرفتار و ناتوان باشی. بسیاری از زنان سالها جنگیدهاند تا توانستهاند حق حضور در جامعه را به دست بیاورند، چادرِ خود را زمین بگذارند، روسریِ خود را عقبتر ببرند و هویتی پیدا کنند که بازتابی از تفکرات و نگرشها و سنتهای خانوادگی نباشد. دوربینها هیچیک از این فشارهای پنهان به زنان و مبارزهی آنها برای کاستن از این فشارها را ثبت نمیکنند.
مبارزه با حکومت بر سر قانون حجاب اجباری، همراه با مبارزه در خانه و محله برای بازپسگیریِ دیگر حقوق بیشمار، مسیرهایی موازی بودهاند که حالا امید به همبستگی را در ما زنده کردهاند. تلاش زنان گوناگونی که یکصدا خواهان آزادیِ پوششاند حاکی از نوعی همبستگی است. حالا همه میدانیم که چه چیزی از دست داده بودیم و چه چیزی را دوباره داریم به دست میآوریم.
منبع: کانال آسو
🔹🔹🔹
🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران
🆔 @KSMtehran
👍5
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
💠 #صبحگاه
در صبحی منتظر و
دیده ای رها
پنجره را
باز می کنم
کبوتری خیس و منتظر
بر شاخه ای ترد و خمیده
از سنگینی برف
دیده بر نگاهم می دوزد.
بر صفحه ی صاف خیالم
دانه های سفید برنج
می پاشم،
پرنده می پَرَد.
چشمان بیقرارم
از پی خط پرواز کبوتر
اوج می گیرد و
از دیوار ضخیم سیمان و خاطره
می گذرد.
سوز است
سرماست
#جعفر می لرزد
از فکر کودکان خیابان
آنسو تَرَک
گلی را میبینم
با تبسمی گرم و حرار
در حصار فنس و برف
به عمر دو روزه
نمی اندیشد!
عمر گل
عرض دارد!
خیالم ارتفاع می گیرد
#رسول می گفت
اسمش دو روز است
رسمش
به قرنی بیداری می ارزد.
#محمد با صدایی گرم
شعری می خواند
از حکمت؛
(روزهای زیبای مان
روزهایی ست که تاکنون نزیسته ایم آن ها را ) *
مُرَسِم خط خاطر خطرند،
رد پاهای سُریده ی
یاران
در هواخوری زندان
صبح امید
قافیه را
به تاریکی شب
نخواهد باخت.
توقف
فطرتی دارد
از جنس جوهر
حرکتی در برف
جوششی از برآمدن نور
از پس یک سیاهی نژند.
وقتی شب را کنار صبح
مینشانَد برف
چشم ها بیناست
شهر از روزن لوزی سیم خاردار
پیداست
میله ها خواهند شکست.
او می فهمد
شب را و روز را
یادت گرم مان می کند
#مسعود...
(آزادی همان زندانی ست که یاران باهم بمانند.)**
پنجره را می بندم.
کبوتر از بلندترین برج شهر
نگاهم می کند
در دلش می خندد.
او خوب می داند
زمستان
رفتنی ست
بهار ساختنی ...
برای زمین فرقی نمی کند
او همچنان
می گردد
به گِرد خورشید
*حکمت / ترجمه ی احمد پوری
** کیمیایی / زخم عقل
#معلمان_زندانی
🔹🔹🔹
🖋کانال کانون صنفی معلمان ایران ( تهران)
🆔 @KSMtehran
در صبحی منتظر و
دیده ای رها
پنجره را
باز می کنم
کبوتری خیس و منتظر
بر شاخه ای ترد و خمیده
از سنگینی برف
دیده بر نگاهم می دوزد.
بر صفحه ی صاف خیالم
دانه های سفید برنج
می پاشم،
پرنده می پَرَد.
چشمان بیقرارم
از پی خط پرواز کبوتر
اوج می گیرد و
از دیوار ضخیم سیمان و خاطره
می گذرد.
سوز است
سرماست
#جعفر می لرزد
از فکر کودکان خیابان
آنسو تَرَک
گلی را میبینم
با تبسمی گرم و حرار
در حصار فنس و برف
به عمر دو روزه
نمی اندیشد!
عمر گل
عرض دارد!
خیالم ارتفاع می گیرد
#رسول می گفت
اسمش دو روز است
رسمش
به قرنی بیداری می ارزد.
#محمد با صدایی گرم
شعری می خواند
از حکمت؛
(روزهای زیبای مان
روزهایی ست که تاکنون نزیسته ایم آن ها را ) *
مُرَسِم خط خاطر خطرند،
رد پاهای سُریده ی
یاران
در هواخوری زندان
صبح امید
قافیه را
به تاریکی شب
نخواهد باخت.
توقف
فطرتی دارد
از جنس جوهر
حرکتی در برف
جوششی از برآمدن نور
از پس یک سیاهی نژند.
وقتی شب را کنار صبح
مینشانَد برف
چشم ها بیناست
شهر از روزن لوزی سیم خاردار
پیداست
میله ها خواهند شکست.
او می فهمد
شب را و روز را
یادت گرم مان می کند
#مسعود...
(آزادی همان زندانی ست که یاران باهم بمانند.)**
پنجره را می بندم.
کبوتر از بلندترین برج شهر
نگاهم می کند
در دلش می خندد.
او خوب می داند
زمستان
رفتنی ست
بهار ساختنی ...
برای زمین فرقی نمی کند
او همچنان
می گردد
به گِرد خورشید
*حکمت / ترجمه ی احمد پوری
** کیمیایی / زخم عقل
#معلمان_زندانی
🔹🔹🔹
🖋کانال کانون صنفی معلمان ایران ( تهران)
🆔 @KSMtehran
👍2
💠 #خبر
🔹 وزارت کار در گزارش سالانهٔ «پایش خط فقر»، که روز یکشنبه ۱۱ دی منتشر شد، از رشد چشمگیر شمار فقیران کشور و افزایش خط فقر در ایران خبر داده است، بهگونهای که از سال ۱۳۹۹ تا ۱۴۰۰ یکسوم جمعیت کشور به زیر خط فقر مطلق کشیده شدند.
خبرگزاری ایلنا مینویسد آخرین اعداد خط و نرخ فقر بر اساس آخرین دادههای موجود، مربوط به سال ۱۴۰۰ بوده و خط فقر برای سال ۱۴۰۱ بر اساس برآوردها بهطور متوسط در کل کشور به طور سرانه ۲.۸۵ میلیون تومان، برای خانوار چهارنفره در حدود ۷.۷ میلیون تومان و برای ساکنان تهران حدود ۱۵ میلیون تومان است.
🔹 ارگان خبری فعالان حقوق بشری در ایران اعلام کرد از آغاز اعتراضات جاری در ۲۶ شهریور تا روز ۱۱ دی، ۵۱۲ تن بر اثر خشونت نیروهای حکومتی جان خود را از دست دادهاند.
به گزارش هرانا این تعداد شامل ۶۹ کودک یا نوجوان زیر ۱۸ سال جانباخته در ۱۶۱ شهر است.
🔹 مهدی داودزاده، دبير كميسيون وكلای تسخيری «كانون وکلای مركز»، با تاکید بر اینکه دادگاههای معترضان را «ضابطین»، به معنای دستگاههای امنیتی و اطلاعاتی، اداره میکنند، گفت که قضات از آغاز اعتراضات سراسری به جای استفاده از وکلای تسخیری «کانون وکلا»، برای معترضان از میان وکلای مورد تایید رئیس قوه قضائیه یا وکلای بسیجی «مرکز مشاوران»، «وکیل تسخیری» تعیین کردهاند.
این سخنان دبير كميسيون وكلای تسخيری «كانون وكلای مركز» در مصاحبه با روزنامه اعتماد پس از آن منتشر شده است که خانوادههای بسیاری از معترضان بازداشت شده تاکید کردهاند که «وکلای تسخیری» دفاعی از معترضان بازداشتی نکرده و حتی به تلفن خانوادههایشان پاسخ ندادهاند.
🔹🔹🔹
🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران
🆔 @KSMtehran
🔹 وزارت کار در گزارش سالانهٔ «پایش خط فقر»، که روز یکشنبه ۱۱ دی منتشر شد، از رشد چشمگیر شمار فقیران کشور و افزایش خط فقر در ایران خبر داده است، بهگونهای که از سال ۱۳۹۹ تا ۱۴۰۰ یکسوم جمعیت کشور به زیر خط فقر مطلق کشیده شدند.
خبرگزاری ایلنا مینویسد آخرین اعداد خط و نرخ فقر بر اساس آخرین دادههای موجود، مربوط به سال ۱۴۰۰ بوده و خط فقر برای سال ۱۴۰۱ بر اساس برآوردها بهطور متوسط در کل کشور به طور سرانه ۲.۸۵ میلیون تومان، برای خانوار چهارنفره در حدود ۷.۷ میلیون تومان و برای ساکنان تهران حدود ۱۵ میلیون تومان است.
🔹 ارگان خبری فعالان حقوق بشری در ایران اعلام کرد از آغاز اعتراضات جاری در ۲۶ شهریور تا روز ۱۱ دی، ۵۱۲ تن بر اثر خشونت نیروهای حکومتی جان خود را از دست دادهاند.
به گزارش هرانا این تعداد شامل ۶۹ کودک یا نوجوان زیر ۱۸ سال جانباخته در ۱۶۱ شهر است.
🔹 مهدی داودزاده، دبير كميسيون وكلای تسخيری «كانون وکلای مركز»، با تاکید بر اینکه دادگاههای معترضان را «ضابطین»، به معنای دستگاههای امنیتی و اطلاعاتی، اداره میکنند، گفت که قضات از آغاز اعتراضات سراسری به جای استفاده از وکلای تسخیری «کانون وکلا»، برای معترضان از میان وکلای مورد تایید رئیس قوه قضائیه یا وکلای بسیجی «مرکز مشاوران»، «وکیل تسخیری» تعیین کردهاند.
این سخنان دبير كميسيون وكلای تسخيری «كانون وكلای مركز» در مصاحبه با روزنامه اعتماد پس از آن منتشر شده است که خانوادههای بسیاری از معترضان بازداشت شده تاکید کردهاند که «وکلای تسخیری» دفاعی از معترضان بازداشتی نکرده و حتی به تلفن خانوادههایشان پاسخ ندادهاند.
🔹🔹🔹
🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران
🆔 @KSMtehran
👍2
💠 #خبر_محیط_زیست
🔹آلودگی شدید هوا در شهرهای ایران همچنان ادامه دارد و متخصصان سلامت و بهداشت و برخی از سیاستمداران جمهوری اسلامی ایران درباره خطر تداوم این وضعیت بر جان شهروندان ایرانی هشدار می دهند.
بر اساس گزارش رسانه های ایران، وضعیت آلودگی هوا در کرج، اهواز، شادگان، مسجد سلیمان، دزفول، سوسنگرد، شوشتر، اندیمشک، یزد، شهرهای مختلف آذربایجان شرقی از جمله تبریز بحرانی است.
همزمان برخی شهروندان از کمبود اسپری آسم خبر میدهند.
وبسایت جهانی شاخص کیفت هوا نیز وضعیت هوای تهران در روز دوشنبه را بنفش نشان داده است؛ یعنی یک مرحله بالاتر از قرمز.
🔹 در پس وقوع سیل در جنوب استان سیستان و بلوچستان، عبدالغفور حوت، فرماندار کنارک، اعلام کرد سیلاب و بارندگیهای چند روز اخیر در این شهرستان خسارت بیش از ۲۰۰ میلیارد تومانی بر جای گذاشته و ۱۷ روستا همچنان در محاصره سیل هستند.
🔹 تشدید آلودگی هوای تهران و کرج
رئیس مرکز ملی پیشبینی وضع هوا:
طی امروز و فردا (۱۳ و ۱۴ دی) کیفیت هوا کاهش بیشتری پیدا میکند.
سامانه بارشی که وارد کشور میشود عمدتا جنوب غرب کشور را درگیر میکند و پدیده غالب در تهران و کرج آلودگی هوا است که طی امروز و فردا در شرایط نامطلوبتری قرار میگیرد.
لازم است برای کنترل آلایندهها سختگیرانهتر برخورد شود و همه مردم از فعالیت در فضای آزاد بپرهیزند./امتداد
🔹🔹🔹
🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران
🆔 @KSMtehran
🔹آلودگی شدید هوا در شهرهای ایران همچنان ادامه دارد و متخصصان سلامت و بهداشت و برخی از سیاستمداران جمهوری اسلامی ایران درباره خطر تداوم این وضعیت بر جان شهروندان ایرانی هشدار می دهند.
بر اساس گزارش رسانه های ایران، وضعیت آلودگی هوا در کرج، اهواز، شادگان، مسجد سلیمان، دزفول، سوسنگرد، شوشتر، اندیمشک، یزد، شهرهای مختلف آذربایجان شرقی از جمله تبریز بحرانی است.
همزمان برخی شهروندان از کمبود اسپری آسم خبر میدهند.
وبسایت جهانی شاخص کیفت هوا نیز وضعیت هوای تهران در روز دوشنبه را بنفش نشان داده است؛ یعنی یک مرحله بالاتر از قرمز.
🔹 در پس وقوع سیل در جنوب استان سیستان و بلوچستان، عبدالغفور حوت، فرماندار کنارک، اعلام کرد سیلاب و بارندگیهای چند روز اخیر در این شهرستان خسارت بیش از ۲۰۰ میلیارد تومانی بر جای گذاشته و ۱۷ روستا همچنان در محاصره سیل هستند.
🔹 تشدید آلودگی هوای تهران و کرج
رئیس مرکز ملی پیشبینی وضع هوا:
طی امروز و فردا (۱۳ و ۱۴ دی) کیفیت هوا کاهش بیشتری پیدا میکند.
سامانه بارشی که وارد کشور میشود عمدتا جنوب غرب کشور را درگیر میکند و پدیده غالب در تهران و کرج آلودگی هوا است که طی امروز و فردا در شرایط نامطلوبتری قرار میگیرد.
لازم است برای کنترل آلایندهها سختگیرانهتر برخورد شود و همه مردم از فعالیت در فضای آزاد بپرهیزند./امتداد
🔹🔹🔹
🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران
🆔 @KSMtehran
💠 #یاد
🔹 #نیما_یوشیج؛ شاعرو نویسنده
( ۲۱ آبان ۱۲۷۶ - ۱۳ دی ۱۳۳۸)
🔹 #علی_اسفندیاری بیستویکم آبانماه سال ۱۲۷۶ در یکی از مناطق کوه البرز در منطقهای بهنام یوش، از توابع بخش بلده شهرستان نور در استان مازندران بهدنیا آمد. پدر او ابراهیم خان اعظام السلطنه نام داشت که شغل او گله داری و کشاورزی بود. اولین معلم نیما پدرش بود که از او اسب سواری، تیراندازی و روش زندگی روستایی را آموخت.
نیما خواندن و نوشتن را در روستای خود در نزد آخوند روستا یاد گرفت. او در دوازده سالگی همراه خانواده به تهران نقل مکان کرد و در دبستان حیات جاوید به تحصیل پرداخت. وی بعد از مدتی به یک مدرسه کاتولیک به نام «سن لویی» رفت و در آنجا مورد پرورش و تشویق معلم خود نظام وفا شاعر بنام قرار گرفت. نظام وفا نیما را به سرودن شعر ترغیب کرد؛ نیما، شعر بلند «افسانه» که سنگ بنای شعر نو در زبان فارسی است را به معلم خود نظام وفا تقدیم کرده است.
علی اسفندیاری نخستین شعرش «قصه رنگ پریده» را در ۲۳ سالگی مینویسد. وی در سال ۱۲۹۸ به استخدام وزارت مالیه درمیآید و دو سال بعد، با گرایش به مبارزه مسلحانه علیه حکومت قاجار، اقدام به تهیه اسلحه میکند. او در سال ۱۳۰۰ اسم خود را عوض کرد و نام نیما را که به معنی کمان بزرگ است، انتخاب کرد. نیما در دی ماه ۱۳۰۱ «افسانه» را میسراید و بخشهایی از آن را در مجله قرن بیستم به سردبیری میرزاده عشقی به چاپ میرساند.
🔺 نیما یوشیج با سرودن مجموعه شعر افسانه-که برخی آن را مانیفست شعر نو فارسی مینامند- انقلاب بزرگی در فضای راکد شعر و شاعری ایران ایجاد کرد؛ او پایه و اساس شعر کهن فارسی را به چالش کشید و برای این هنر خود نام «#شعر_نو» را انتخاب کرد، این شیوه شعر سرودن بعدتر به شیوههای نیمایی، سپید، حجم و… دستهبندی شد و این آزادی که نیما در فرم و محتوای شعر ایجاد کرد بعدها در کار شاعرانی مانند احمد شاملو، مهدی اخوان ثالث، فروغ فرخزاد، سهراب سپهری و منوچهر آتشی به اوج رسید.
نیما علاوه بر شکستن برخی قواعد، در زبان قالبهای شعری تأثیر فراوانی داشت؛ او در قالب غزل بهعنوان یکی از قالبهای سنتی نیز تأثیرگذار بوده؛ بهطوریکه عدهای معتقدند غزل بعد از نیما شکل دیگری گرفت و بهگونهای کاملتر راه خویش را پیمود.
🔹 این شاعر بزرگ، درحالیکه به علت سرمای شدید یوش، به ذاتالریه مبتلا شده بود، برای معالجه به تهران آمد؛ معالجات تأثیری نداشت و در ۱۳ دی ۱۳۳۸ درگذشت و در امامزاده عبدالله تهران به خاک سپرده شد. سپس در سال ۱۳۷۲ خورشیدی بنا به وصیت وی پیکر او را به خانهاش در یوش منتقل کردند. آرامگاه او در کنار آرامگاه خواهرش، بهجتالزمان اسفندیاری و آرامگاه سیروس طاهباز کسی که در طول ۳۵ سال با انتشار بیست و سه دفتر، توانست مجموعه کامل شعرهای نیما و آثاری درباره او را منتشر سازد، دفن شده اند.
🔹 خانه نیما اسفندیاری (نیما یوشیج) پدر شعر نو فارسی در روستای زیبای یوش از توابع بخش بلده شهرستان نور است. این خانه محل زندگی پدر و نیاکان نیما یوشیج بوده که در سال ۱۲۰۷ ه.ق ساخته شده است.
خانه نیما هم اکنون تبدیل به موزه شخصی نیما شده و تمام وسایل موجود در موزه متعلق به نیما یا مربوط به اوست. از جمله وسایل موجود در موزه نیما میتوان به عکس ها و تصاویر از لحظات زندگی او، ابزار و وسایل شخصی نیما مانند: عینک، قلم، لباس ها، کفش ها، چپق، تفنگ های شکاری و کتاب ها، مجله ها و یادداشت های او اشاره کرد.
🔹 آثار نیما یوشیج
نوشتههای نیما یوشیج را میتوان به چند بخش تقسیم کرد:
#مقالههای نیما یوشیج که در زمان همکاری با نشریههای آن دوران نوشته است.
#نامههای نیما یوشیج، این نامهها اغلب، برای دوستان و همفکران نوشته شده است و در برخی از آنها بهنقد وضع اجتماعی و تحلیل شعر زمان خود پرداخته است؛ ازجمله در نامههایی که به استادش نظام وفا مینوشته است.
#شعرهای نیما یوشیج: نیما اشعاری به زبان مازندرانی دارد که بانام روجا چاپشده است.
#اشعار_فارسی نیما یوشیج
قصه رنگ پریده
منظومه نیما
خانواده سرباز
ای شب
افسانه
مانلی
افسانه و رباعیات
ماخ اولاً
شعر من
شهر شب و شهر صبح
ناقوس قلم انداز
فریادهای دیگر و عنکبوت رنگ
آب در خوابگه مورچگان
مانلی و خانه سریویلی
مرقد آقا (داستان)
کندوهای شکسته (داستان)
آهو و پرندهها (شعر و قصه برای کودکان)
توکایی در قفس (شعر و قصه برای کودکان)
https://t.me/ksmtehran1/112
#یاد
#درگذشت
#نیما_یوشیج
🔹🔹🔹
🖋کانال کانون صنفی معلمان ایران ( تهران)
🆔 @KSMtehran
🔹 #نیما_یوشیج؛ شاعرو نویسنده
( ۲۱ آبان ۱۲۷۶ - ۱۳ دی ۱۳۳۸)
🔹 #علی_اسفندیاری بیستویکم آبانماه سال ۱۲۷۶ در یکی از مناطق کوه البرز در منطقهای بهنام یوش، از توابع بخش بلده شهرستان نور در استان مازندران بهدنیا آمد. پدر او ابراهیم خان اعظام السلطنه نام داشت که شغل او گله داری و کشاورزی بود. اولین معلم نیما پدرش بود که از او اسب سواری، تیراندازی و روش زندگی روستایی را آموخت.
نیما خواندن و نوشتن را در روستای خود در نزد آخوند روستا یاد گرفت. او در دوازده سالگی همراه خانواده به تهران نقل مکان کرد و در دبستان حیات جاوید به تحصیل پرداخت. وی بعد از مدتی به یک مدرسه کاتولیک به نام «سن لویی» رفت و در آنجا مورد پرورش و تشویق معلم خود نظام وفا شاعر بنام قرار گرفت. نظام وفا نیما را به سرودن شعر ترغیب کرد؛ نیما، شعر بلند «افسانه» که سنگ بنای شعر نو در زبان فارسی است را به معلم خود نظام وفا تقدیم کرده است.
علی اسفندیاری نخستین شعرش «قصه رنگ پریده» را در ۲۳ سالگی مینویسد. وی در سال ۱۲۹۸ به استخدام وزارت مالیه درمیآید و دو سال بعد، با گرایش به مبارزه مسلحانه علیه حکومت قاجار، اقدام به تهیه اسلحه میکند. او در سال ۱۳۰۰ اسم خود را عوض کرد و نام نیما را که به معنی کمان بزرگ است، انتخاب کرد. نیما در دی ماه ۱۳۰۱ «افسانه» را میسراید و بخشهایی از آن را در مجله قرن بیستم به سردبیری میرزاده عشقی به چاپ میرساند.
🔺 نیما یوشیج با سرودن مجموعه شعر افسانه-که برخی آن را مانیفست شعر نو فارسی مینامند- انقلاب بزرگی در فضای راکد شعر و شاعری ایران ایجاد کرد؛ او پایه و اساس شعر کهن فارسی را به چالش کشید و برای این هنر خود نام «#شعر_نو» را انتخاب کرد، این شیوه شعر سرودن بعدتر به شیوههای نیمایی، سپید، حجم و… دستهبندی شد و این آزادی که نیما در فرم و محتوای شعر ایجاد کرد بعدها در کار شاعرانی مانند احمد شاملو، مهدی اخوان ثالث، فروغ فرخزاد، سهراب سپهری و منوچهر آتشی به اوج رسید.
نیما علاوه بر شکستن برخی قواعد، در زبان قالبهای شعری تأثیر فراوانی داشت؛ او در قالب غزل بهعنوان یکی از قالبهای سنتی نیز تأثیرگذار بوده؛ بهطوریکه عدهای معتقدند غزل بعد از نیما شکل دیگری گرفت و بهگونهای کاملتر راه خویش را پیمود.
🔹 این شاعر بزرگ، درحالیکه به علت سرمای شدید یوش، به ذاتالریه مبتلا شده بود، برای معالجه به تهران آمد؛ معالجات تأثیری نداشت و در ۱۳ دی ۱۳۳۸ درگذشت و در امامزاده عبدالله تهران به خاک سپرده شد. سپس در سال ۱۳۷۲ خورشیدی بنا به وصیت وی پیکر او را به خانهاش در یوش منتقل کردند. آرامگاه او در کنار آرامگاه خواهرش، بهجتالزمان اسفندیاری و آرامگاه سیروس طاهباز کسی که در طول ۳۵ سال با انتشار بیست و سه دفتر، توانست مجموعه کامل شعرهای نیما و آثاری درباره او را منتشر سازد، دفن شده اند.
🔹 خانه نیما اسفندیاری (نیما یوشیج) پدر شعر نو فارسی در روستای زیبای یوش از توابع بخش بلده شهرستان نور است. این خانه محل زندگی پدر و نیاکان نیما یوشیج بوده که در سال ۱۲۰۷ ه.ق ساخته شده است.
خانه نیما هم اکنون تبدیل به موزه شخصی نیما شده و تمام وسایل موجود در موزه متعلق به نیما یا مربوط به اوست. از جمله وسایل موجود در موزه نیما میتوان به عکس ها و تصاویر از لحظات زندگی او، ابزار و وسایل شخصی نیما مانند: عینک، قلم، لباس ها، کفش ها، چپق، تفنگ های شکاری و کتاب ها، مجله ها و یادداشت های او اشاره کرد.
🔹 آثار نیما یوشیج
نوشتههای نیما یوشیج را میتوان به چند بخش تقسیم کرد:
#مقالههای نیما یوشیج که در زمان همکاری با نشریههای آن دوران نوشته است.
#نامههای نیما یوشیج، این نامهها اغلب، برای دوستان و همفکران نوشته شده است و در برخی از آنها بهنقد وضع اجتماعی و تحلیل شعر زمان خود پرداخته است؛ ازجمله در نامههایی که به استادش نظام وفا مینوشته است.
#شعرهای نیما یوشیج: نیما اشعاری به زبان مازندرانی دارد که بانام روجا چاپشده است.
#اشعار_فارسی نیما یوشیج
قصه رنگ پریده
منظومه نیما
خانواده سرباز
ای شب
افسانه
مانلی
افسانه و رباعیات
ماخ اولاً
شعر من
شهر شب و شهر صبح
ناقوس قلم انداز
فریادهای دیگر و عنکبوت رنگ
آب در خوابگه مورچگان
مانلی و خانه سریویلی
مرقد آقا (داستان)
کندوهای شکسته (داستان)
آهو و پرندهها (شعر و قصه برای کودکان)
توکایی در قفس (شعر و قصه برای کودکان)
https://t.me/ksmtehran1/112
#یاد
#درگذشت
#نیما_یوشیج
🔹🔹🔹
🖋کانال کانون صنفی معلمان ایران ( تهران)
🆔 @KSMtehran
Telegram
..
💠 #یاد
🔹 #نیما_یوشیج؛ شاعرو نویسنده
(۱۳ دی ۱۳۳۸ - ۲۱ آبان ۱۲۷۶)
🔹 «وای بر من»
کشتگاهم خشک ماند و یکسره تدبیرها
گشت بی سود و ثمر
تنگنای خانه ام را یافت دشمن با نگاه حیله اندوزش
وای بر من! می کند آماده بهر سینه ی من تیرهایی
که به زهر کینه آلوده ست.
پس به جاده های خونین کله های مردگان را
به غبار قبرهای کهنه اندوده
از پس دیوار نبر خاک می چیند
وز پی آزار دل آزردگان
در میان کله های چیده بنشیند
سرگذشت زجر را خواند.
وای بر من!
در شبی تاریک از اینسان
بر سر این کله ها جنبان
چه کسی آیا ندانسته گذارد پا؟
از تکان کله ها آیا سکوت این شب سنگین
-کاندر آن هر لحظه مطرودی فسون تازه می بافد-
کی که بشکافد؟
یک ستاره از فساد خاک وارسته
روشنایی کی دهد آیا
این شب تاریک دل را؟
عابرین! ای عابرین!
بگذرید از راه من بی هیچ گونه فکر
دشمن من می رسد، می کوبدم بر در
خواهدم پرسید نام و هر نشان دیگر.
وای بر من!
به کجای این شب تیره بیاویزم قبای ژنده ی خود را
تا کشم از سینه ی پر درد خود بیرون
تیرهای زهر را دلخون؟
وای بر من!
۲۴ بهمن ۱۳۱۸
#یاد
#درگذشت
#نیما_یوشیج
🔹🔹🔹
🖋کانال کانون صنفی معلمان ایران ( تهران)
🆔 @KSMtehran
🔹 #نیما_یوشیج؛ شاعرو نویسنده
(۱۳ دی ۱۳۳۸ - ۲۱ آبان ۱۲۷۶)
🔹 «وای بر من»
کشتگاهم خشک ماند و یکسره تدبیرها
گشت بی سود و ثمر
تنگنای خانه ام را یافت دشمن با نگاه حیله اندوزش
وای بر من! می کند آماده بهر سینه ی من تیرهایی
که به زهر کینه آلوده ست.
پس به جاده های خونین کله های مردگان را
به غبار قبرهای کهنه اندوده
از پس دیوار نبر خاک می چیند
وز پی آزار دل آزردگان
در میان کله های چیده بنشیند
سرگذشت زجر را خواند.
وای بر من!
در شبی تاریک از اینسان
بر سر این کله ها جنبان
چه کسی آیا ندانسته گذارد پا؟
از تکان کله ها آیا سکوت این شب سنگین
-کاندر آن هر لحظه مطرودی فسون تازه می بافد-
کی که بشکافد؟
یک ستاره از فساد خاک وارسته
روشنایی کی دهد آیا
این شب تاریک دل را؟
عابرین! ای عابرین!
بگذرید از راه من بی هیچ گونه فکر
دشمن من می رسد، می کوبدم بر در
خواهدم پرسید نام و هر نشان دیگر.
وای بر من!
به کجای این شب تیره بیاویزم قبای ژنده ی خود را
تا کشم از سینه ی پر درد خود بیرون
تیرهای زهر را دلخون؟
وای بر من!
۲۴ بهمن ۱۳۱۸
#یاد
#درگذشت
#نیما_یوشیج
🔹🔹🔹
🖋کانال کانون صنفی معلمان ایران ( تهران)
🆔 @KSMtehran
👍1
💠 #ذره_بین
⚫️ نه یک روز، نه دو روز
نه یک سال، نه دو سال
نه یک شهر، نه دو شهر
سالهاست #آلودگی_هوا ایرانیان را در شهرهای گوناگون (اهواز، تهران، اصفهان، اراک، کرج، زابل، مشهد و ...) و در فصلهای گوناگون سال به معنای واقعی کلمه «خفه» میکند. اما نهادهای دستاندرکار و مسئولین امر فقط این شرایط را «توصیف» میکنند و در آن «تغییری» ایجاد نمیکنند؛ اگر تغییری در شرایط هم ایجاد میشود به سوی بدتر شدن آن است.
شاهسونی، رئیس گروه سلامت هوا و تغییر اقلیم وزارت بهداشت روز پیش اعلام کرد: «هوای پایتخت در شرایط بسیار ناسالم است. غلظت ذرات معلق در تهران در این روز بیش از ۱۰ برابر رهنمود سازمان بهداشت جهانی بود و در ایستگاههای منطقه ۴ و منطقه ۱۵ شاخص کیفیت هوا بالاتر از ۲۰۰ است.»
داریوش گلعلیزاده، رئیس مرکز ملی هوا و تغییر اقلیم سازمان حفاظت محیط زیست گفته است: «کاهش آلودگی هوا در اولویت هیچ کسی نیست. بنابراین نمیتوان انتظار هوای بهتری داشت حتی اگر سوخت و خودروها در کشور استاندارد شود اما باز هم وضعیت هوا بهطور کامل بهتر نمیشود چراکه ۹۴ درصد تولید انرژی کشور بر پایه سوختهای فسیلی است.» گلعلیزاده اعلام کرده که در سال گذشته ۲۱ هزار نفر (در ۲۷ شهر کشور با جمعیتی حدود ۳۵ میلیون نفر)، بر اثر آلودگی هوا فوت کردهاند و این تعداد مرگ و میر خسارت ۱۱.۳ میلیارد دلار برای کشور به دنبال داشته است.
❗️بنزین غیراستاندارد، پسماندسوزی و ضایعاتسوزی، خودروهای غیراستاندارد تولید داخل، مازوتسوزی، پارکزدایی در شهرها و جنگلزدایی در پیرامون شهرها، اصرار بر توسعه خودرومحور شهرها و عدم توجه کافی به گسترش و بهسازی حمل و نقل عمومی از جمله عواملیاند که این فاجعه را رقم زدهاند و تنها یاریگر مردم در این سالها برای نفس کشیدن، «باد» و تا حدی «باران» بوده است و در چنین شرایطی که #جان_شیرین شهروندان گرفته میشود، تنها راه حل نهادهای تصمیمگیر نیز، بستن مدارس و اعلام دورکاری است!
منبع: جریان
https://t.me/httpsksmtehran2/106
🔹🔹🔹
🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران
🆔 @KSMtehran
⚫️ نه یک روز، نه دو روز
نه یک سال، نه دو سال
نه یک شهر، نه دو شهر
سالهاست #آلودگی_هوا ایرانیان را در شهرهای گوناگون (اهواز، تهران، اصفهان، اراک، کرج، زابل، مشهد و ...) و در فصلهای گوناگون سال به معنای واقعی کلمه «خفه» میکند. اما نهادهای دستاندرکار و مسئولین امر فقط این شرایط را «توصیف» میکنند و در آن «تغییری» ایجاد نمیکنند؛ اگر تغییری در شرایط هم ایجاد میشود به سوی بدتر شدن آن است.
شاهسونی، رئیس گروه سلامت هوا و تغییر اقلیم وزارت بهداشت روز پیش اعلام کرد: «هوای پایتخت در شرایط بسیار ناسالم است. غلظت ذرات معلق در تهران در این روز بیش از ۱۰ برابر رهنمود سازمان بهداشت جهانی بود و در ایستگاههای منطقه ۴ و منطقه ۱۵ شاخص کیفیت هوا بالاتر از ۲۰۰ است.»
داریوش گلعلیزاده، رئیس مرکز ملی هوا و تغییر اقلیم سازمان حفاظت محیط زیست گفته است: «کاهش آلودگی هوا در اولویت هیچ کسی نیست. بنابراین نمیتوان انتظار هوای بهتری داشت حتی اگر سوخت و خودروها در کشور استاندارد شود اما باز هم وضعیت هوا بهطور کامل بهتر نمیشود چراکه ۹۴ درصد تولید انرژی کشور بر پایه سوختهای فسیلی است.» گلعلیزاده اعلام کرده که در سال گذشته ۲۱ هزار نفر (در ۲۷ شهر کشور با جمعیتی حدود ۳۵ میلیون نفر)، بر اثر آلودگی هوا فوت کردهاند و این تعداد مرگ و میر خسارت ۱۱.۳ میلیارد دلار برای کشور به دنبال داشته است.
❗️بنزین غیراستاندارد، پسماندسوزی و ضایعاتسوزی، خودروهای غیراستاندارد تولید داخل، مازوتسوزی، پارکزدایی در شهرها و جنگلزدایی در پیرامون شهرها، اصرار بر توسعه خودرومحور شهرها و عدم توجه کافی به گسترش و بهسازی حمل و نقل عمومی از جمله عواملیاند که این فاجعه را رقم زدهاند و تنها یاریگر مردم در این سالها برای نفس کشیدن، «باد» و تا حدی «باران» بوده است و در چنین شرایطی که #جان_شیرین شهروندان گرفته میشود، تنها راه حل نهادهای تصمیمگیر نیز، بستن مدارس و اعلام دورکاری است!
منبع: جریان
https://t.me/httpsksmtehran2/106
🔹🔹🔹
🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران
🆔 @KSMtehran
Telegram
..
👍2
💠 #خبر
🔹 حکم «حمید قرهحسنلو» نقض شد
مدیر روابط عمومی دیوان عالی کشور با انتشار توییتی از احکام نهایی پرونده شهادت شهید عجمیان خبر داد و گفت که فرجام خواهی محمد کرمی و سیدمهدی حسینی تایید و حکم صادره برای حمید قرهحسنلو، حسین محمدی و رضا آریا نقض شد./ فارس
🔹🔹🔹
🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران
🆔 @KSMtehran
🔹 حکم «حمید قرهحسنلو» نقض شد
مدیر روابط عمومی دیوان عالی کشور با انتشار توییتی از احکام نهایی پرونده شهادت شهید عجمیان خبر داد و گفت که فرجام خواهی محمد کرمی و سیدمهدی حسینی تایید و حکم صادره برای حمید قرهحسنلو، حسین محمدی و رضا آریا نقض شد./ فارس
🔹🔹🔹
🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران
🆔 @KSMtehran
💠 #گفتگو
🔹 آن را که خانه نئین است بازی نه این است
🔹 گفتگوی چشمانداز ایران با کمال اطهاری
🔹 #قسمت۱_ص۱
🔹 کمال اطهاری پژوهشگر توسعه ازجمله افرادی است که سالهاست نسبت به ادامه وضعیت موجود، هم به حاکمیت و هم به جریانهای اپوزیسیون و روشنفکران مدنی هشدار میدهد؛ هشدار از اینرو که حرکت در مسیری بدون الگوی توسعه جز فروپاشی چیزی به دنبال ندارد و نیروهای جایگزین نیز در این شرایط طرحی برای ارائه در دست ندارند. با او درباره وضعیت امروز جامعه که بهنوعی تحقق پیشبینیهای گذشته است به گفتوگو نشستیم.
❓آقای اطهاری شما سالهاست نسبت به ادامه وضع موجود هشدار میدهید. به نظر شما در بین عوامل مختلفی که در مقالات و گفتوگوهای خود به آن اشاره داشتهاید، مهمترین عاملی که کشور را به مرحله فعلی رسانده، چیست؟
_ در انقلابی که سال ۵۷ در ایران صورت گرفت مردم خواهان درافکندن طرحی نو بودند و این طرح نو عادتاً میبایست بهصورت نهادهای جدید در جامعه ما برپا میشد و میتوانست توسعهای کاملتر از آنکه در دوران پهلوی بود در این جامعه به ارمغان بیاورد. جامعه ما میاندیشید توسعهای که در دوران محمدرضا پهلوی سامان داده شده بود برایشان کفایت نمیکند و باید کاملتر باشد و این در شعارهای آن زمان و بهخصوص در شعار استقلال و آزادی تجلی پیدا میکرد. اشتباه بزرگی که محمدرضا پهلوی کرد این بود که در سال ۵۳ اعلام حزب رستاخیز کرد و ضد آن فرآیندی عمل کرد که کل جامعه ایران و حتی بورژوازی و دولتمردان پیش گرفته بودند. آنها همه جهتگیریشان به سمت یک جریان دموکراتیک بود و شاه بر ضد آن عمل کرد و از نخبگان برید و همین مبنای سقوطش را فراهم و تسریع کرد.
با این حال در آستانه انقلاب یک کاستی و کمبود اساسی وجود داشت و آن کاستی این بود که این طرح نو با دقت تعریف نشده بود. نفی نظام موجود در دستور کار بود و نظام عدم مشروعیتش را هم از کودتای ۲۸ مرداد داشت، اما جریان انقلابی برای این نفی مشروعیت نتوانسته بود جنبه اثباتی پیدا بکند و آن طرح نو را تعریف کند. این خلاف فرآیندی بود که روشنفکران مشروطه پیمودند و طرح نسبتاً کاملی را سامان دادند که بر اساس آن نهادهای نوین شکل گرفت. آن نهادها بود که امکان توسعه را فراهم میکرد؛ نهادهایی مثل سازمان برنامه گرفته تا برنامههای عمرانی تا نهادهایی مثل سازمان تأمین اجتماعی و قانون تجارت و دانشگاهها و خود قانون مدنی که هنوز هم پابرجاست. تمام آن نهادهایی که آنها توانستند تعریف کنند در چارچوب یک مدل توسعه بورژوا دموکراتیک، توسعه را برای ایران به ارمغان آورده بود و مبانی یک جامعه نوین را هم از لحاظ سختافزاری و فیزیکی و هم از لحاظ نرمافزاری یا قوانین و سازمانهای مختلف که بنای یک توسعه همهجانبه را آماده میکند شکل داده بودند.
در انقلاب ۵۷ نبود این الگوی اثباتی که تدقیق شده باشد باعث شد نهتنها نهاد نوینی ایجاد نشود، بلکه نهادهایی که پیشتر تأسیس شده بود نیز کژکارکرد شوند. در چهل و اندی سالی که از انقلاب میگذرد کدام نهاد پایدار توسعهبخشی را میتوانید اسم ببرید؟ بخش کشاورزی با انقلابیگری خردهبورژوایی تقسیم دوباره اراضی شد، شرکتهای تعاونی زراعی و شرکتهای سهامی زراعی منحل شدند و وضعیتی به وجود آمده که هم اغلب کشاورزها فقیرتر شدند (مگر به استثناء) و هم محیط زیست در حال نابودی است. در بخش صنعت شاخصهای پیچیدگی اقتصاد نسبت به قبل از انقلاب کاسته شده، چون آن موقع که ایران ذوبآهن و کارخانه خودروسازی و غیره داشت اکثریت کشورهای جهان سوم نداشتند، ولی الآن همه آنها دارند و بعضیهایشان پیشرفتهای بسیار شگرفی هم کردند.
ویتنام کشوری که آن موقع جنگزده بود و اصلاحاتش را حدوداً ده سال بعد از انقلاب ایران آغاز کرد صادراتش را از یک میلیارد دلار به ۱۵۰ میلیارد دلار رسانده است و ایران بهزحمت میتواند ۳۰-۴۰ میلیارد کالای غیرنفتی صادر بکند که بخش اعظم آن هم پتروشیمی است که نفتی محسوب میشود.
در شاخصهای رفاه اجتماعی سقوط وحشتناکی اتفاق افتاده و سیاستهای غیرقابلدفاعی مثل مسکن مهر اجرایی شده است که با کنار گذاشتن طرح جامع مسکن محقق شد. اتفاقاً اکثریت اصلاحطلبها از این طرح دفاع میکردند و بهعنوان بزرگترین پروژه ساختمانسازی یا بهتر است بگوییم بهعنوان بزرگترین پروژه بنایی در ایران از آن یاد و دفاع میکردند. این سیاست نهتنها در رفاه اکثریت جامعه تأثیری نگذاشت، بلکه کل اقتصاد را هم زمینگیر کرد و یک نوع ضدیت با صنعت هم ایجاد شد و رابطه متعارضی با صنعت پیدا کرد.
⤵️ ادامه در پست بعد
🔹 آن را که خانه نئین است بازی نه این است
🔹 گفتگوی چشمانداز ایران با کمال اطهاری
🔹 #قسمت۱_ص۱
🔹 کمال اطهاری پژوهشگر توسعه ازجمله افرادی است که سالهاست نسبت به ادامه وضعیت موجود، هم به حاکمیت و هم به جریانهای اپوزیسیون و روشنفکران مدنی هشدار میدهد؛ هشدار از اینرو که حرکت در مسیری بدون الگوی توسعه جز فروپاشی چیزی به دنبال ندارد و نیروهای جایگزین نیز در این شرایط طرحی برای ارائه در دست ندارند. با او درباره وضعیت امروز جامعه که بهنوعی تحقق پیشبینیهای گذشته است به گفتوگو نشستیم.
❓آقای اطهاری شما سالهاست نسبت به ادامه وضع موجود هشدار میدهید. به نظر شما در بین عوامل مختلفی که در مقالات و گفتوگوهای خود به آن اشاره داشتهاید، مهمترین عاملی که کشور را به مرحله فعلی رسانده، چیست؟
_ در انقلابی که سال ۵۷ در ایران صورت گرفت مردم خواهان درافکندن طرحی نو بودند و این طرح نو عادتاً میبایست بهصورت نهادهای جدید در جامعه ما برپا میشد و میتوانست توسعهای کاملتر از آنکه در دوران پهلوی بود در این جامعه به ارمغان بیاورد. جامعه ما میاندیشید توسعهای که در دوران محمدرضا پهلوی سامان داده شده بود برایشان کفایت نمیکند و باید کاملتر باشد و این در شعارهای آن زمان و بهخصوص در شعار استقلال و آزادی تجلی پیدا میکرد. اشتباه بزرگی که محمدرضا پهلوی کرد این بود که در سال ۵۳ اعلام حزب رستاخیز کرد و ضد آن فرآیندی عمل کرد که کل جامعه ایران و حتی بورژوازی و دولتمردان پیش گرفته بودند. آنها همه جهتگیریشان به سمت یک جریان دموکراتیک بود و شاه بر ضد آن عمل کرد و از نخبگان برید و همین مبنای سقوطش را فراهم و تسریع کرد.
با این حال در آستانه انقلاب یک کاستی و کمبود اساسی وجود داشت و آن کاستی این بود که این طرح نو با دقت تعریف نشده بود. نفی نظام موجود در دستور کار بود و نظام عدم مشروعیتش را هم از کودتای ۲۸ مرداد داشت، اما جریان انقلابی برای این نفی مشروعیت نتوانسته بود جنبه اثباتی پیدا بکند و آن طرح نو را تعریف کند. این خلاف فرآیندی بود که روشنفکران مشروطه پیمودند و طرح نسبتاً کاملی را سامان دادند که بر اساس آن نهادهای نوین شکل گرفت. آن نهادها بود که امکان توسعه را فراهم میکرد؛ نهادهایی مثل سازمان برنامه گرفته تا برنامههای عمرانی تا نهادهایی مثل سازمان تأمین اجتماعی و قانون تجارت و دانشگاهها و خود قانون مدنی که هنوز هم پابرجاست. تمام آن نهادهایی که آنها توانستند تعریف کنند در چارچوب یک مدل توسعه بورژوا دموکراتیک، توسعه را برای ایران به ارمغان آورده بود و مبانی یک جامعه نوین را هم از لحاظ سختافزاری و فیزیکی و هم از لحاظ نرمافزاری یا قوانین و سازمانهای مختلف که بنای یک توسعه همهجانبه را آماده میکند شکل داده بودند.
در انقلاب ۵۷ نبود این الگوی اثباتی که تدقیق شده باشد باعث شد نهتنها نهاد نوینی ایجاد نشود، بلکه نهادهایی که پیشتر تأسیس شده بود نیز کژکارکرد شوند. در چهل و اندی سالی که از انقلاب میگذرد کدام نهاد پایدار توسعهبخشی را میتوانید اسم ببرید؟ بخش کشاورزی با انقلابیگری خردهبورژوایی تقسیم دوباره اراضی شد، شرکتهای تعاونی زراعی و شرکتهای سهامی زراعی منحل شدند و وضعیتی به وجود آمده که هم اغلب کشاورزها فقیرتر شدند (مگر به استثناء) و هم محیط زیست در حال نابودی است. در بخش صنعت شاخصهای پیچیدگی اقتصاد نسبت به قبل از انقلاب کاسته شده، چون آن موقع که ایران ذوبآهن و کارخانه خودروسازی و غیره داشت اکثریت کشورهای جهان سوم نداشتند، ولی الآن همه آنها دارند و بعضیهایشان پیشرفتهای بسیار شگرفی هم کردند.
ویتنام کشوری که آن موقع جنگزده بود و اصلاحاتش را حدوداً ده سال بعد از انقلاب ایران آغاز کرد صادراتش را از یک میلیارد دلار به ۱۵۰ میلیارد دلار رسانده است و ایران بهزحمت میتواند ۳۰-۴۰ میلیارد کالای غیرنفتی صادر بکند که بخش اعظم آن هم پتروشیمی است که نفتی محسوب میشود.
در شاخصهای رفاه اجتماعی سقوط وحشتناکی اتفاق افتاده و سیاستهای غیرقابلدفاعی مثل مسکن مهر اجرایی شده است که با کنار گذاشتن طرح جامع مسکن محقق شد. اتفاقاً اکثریت اصلاحطلبها از این طرح دفاع میکردند و بهعنوان بزرگترین پروژه ساختمانسازی یا بهتر است بگوییم بهعنوان بزرگترین پروژه بنایی در ایران از آن یاد و دفاع میکردند. این سیاست نهتنها در رفاه اکثریت جامعه تأثیری نگذاشت، بلکه کل اقتصاد را هم زمینگیر کرد و یک نوع ضدیت با صنعت هم ایجاد شد و رابطه متعارضی با صنعت پیدا کرد.
⤵️ ادامه در پست بعد
⤴️ ادامه از پست قبل
🔹 گفتگوی چشمانداز ایران با کمال اطهاری
🔹 #قسمت۱_ص۲
در همین سیاستها تعاونیهای مسکن را منحل کردند. شما هیچ نهادی را ندارید که بتواند برای اکثریت جامعه مسکن مناسب ایجاد کند؛ چراکه تعاونیهای مسکن پایه اصلی سیاست مسکن مناسب است. انحلال تعاونیهای مسکن در دوره اصلاحطلبها انجام گرفت. آنها حتی از برنامه چهارم توسعه که یک اجماع نخبگانی را بعد از انقلاب پشت خودش داشت دفاع نکردند، اما از این سیاست دفاع کردند.
اینها مصداقهایی است از آنکه هیچ نهاد پایداری برای توسعه پس از انقلاب تشکیل نشد یا پایدار نماند. در کنار آن این جریان به فساد سیستماتیک و فرار مغزها و فرار سرمایهها انجامید. سالی ۸۰ میلیارد دلار از ایران سرمایه خارج شده است و این یعنی تمام رمق جامعه را این دولت رانتی یا نئوفئودال کشیده است. فرار مغزها یعنی تهی کردن جامعه از اندیشه و بهخصوص از اندیشه توسعه؛ فرار مغزها اندیشه توسعه را تضعیف کرده است. فضای بسته هم که خودبهخود نوآوری اندیشهای را از بین میبرد.
جامعه این روندها را مشاهده کرده و حق خودش را برای توسعه نهتنها تحققنایافته دیده، بلکه آن چیزی را هم که قبلاً ساخته بود از دست رفته میبیند و حتی حسرت گذشته را میخورد. این برای حاکمیت مصیبت بزرگی است و معلوم است واکنش ایجاد میشود.
میشود گفت پیش از انقلاب دیکتاتوری و تفوق اندیشه چریکی مانع این بود که یک اندیشه جامع را بتوانند تدوین بکنند. آن موقع روشنفکران و راهبران انقلاب نتوانستند آن طرح نو را تدقیق بکنند و آن چیزی هم که وجود داشت یک گرتهبرداریهایی بود که به هیچ وجه با شرایط ایران تدقیق و منطبق نشده بود.
📝 ادامه دارد...
🔹🔹🔹
🖋کانال کانون صنفی معلمان ایران ( تهران)
🆔 @KSMtehran
🔹 گفتگوی چشمانداز ایران با کمال اطهاری
🔹 #قسمت۱_ص۲
در همین سیاستها تعاونیهای مسکن را منحل کردند. شما هیچ نهادی را ندارید که بتواند برای اکثریت جامعه مسکن مناسب ایجاد کند؛ چراکه تعاونیهای مسکن پایه اصلی سیاست مسکن مناسب است. انحلال تعاونیهای مسکن در دوره اصلاحطلبها انجام گرفت. آنها حتی از برنامه چهارم توسعه که یک اجماع نخبگانی را بعد از انقلاب پشت خودش داشت دفاع نکردند، اما از این سیاست دفاع کردند.
اینها مصداقهایی است از آنکه هیچ نهاد پایداری برای توسعه پس از انقلاب تشکیل نشد یا پایدار نماند. در کنار آن این جریان به فساد سیستماتیک و فرار مغزها و فرار سرمایهها انجامید. سالی ۸۰ میلیارد دلار از ایران سرمایه خارج شده است و این یعنی تمام رمق جامعه را این دولت رانتی یا نئوفئودال کشیده است. فرار مغزها یعنی تهی کردن جامعه از اندیشه و بهخصوص از اندیشه توسعه؛ فرار مغزها اندیشه توسعه را تضعیف کرده است. فضای بسته هم که خودبهخود نوآوری اندیشهای را از بین میبرد.
جامعه این روندها را مشاهده کرده و حق خودش را برای توسعه نهتنها تحققنایافته دیده، بلکه آن چیزی را هم که قبلاً ساخته بود از دست رفته میبیند و حتی حسرت گذشته را میخورد. این برای حاکمیت مصیبت بزرگی است و معلوم است واکنش ایجاد میشود.
میشود گفت پیش از انقلاب دیکتاتوری و تفوق اندیشه چریکی مانع این بود که یک اندیشه جامع را بتوانند تدوین بکنند. آن موقع روشنفکران و راهبران انقلاب نتوانستند آن طرح نو را تدقیق بکنند و آن چیزی هم که وجود داشت یک گرتهبرداریهایی بود که به هیچ وجه با شرایط ایران تدقیق و منطبق نشده بود.
📝 ادامه دارد...
🔹🔹🔹
🖋کانال کانون صنفی معلمان ایران ( تهران)
🆔 @KSMtehran