💠 #صبحگاه
ای شادی آزادی..
ای شادی آزادی..
روزی که تو بازآیی..
با این دل غم پرورد..
من با تو چه خواهم کرد..؟
وقتی که فریب دیو...در رخت سلیمانی..
انگشتر را یکجا با انگشتان میبرد...
ما رمز تو را چون اسم اعظم..
در قول و غزل قافیه میبستیم..!
از می..
از گل ..
از صبح..
از آینه ..
از پرواز..
از سیمرغ ..
از خورشید می گفتیم...
از روشنی ..
از خوبی ..
از دانایی ..
از عشق ..
از ایمان ..
از امید..میگفتیم...
#هوشنگ_ابتهاج
#فعالان_محیط_زیست
#آزادی🕊
🔹🔹🔹
🖋کانال کانون صنفی معلمان ایران ( تهران)
🆔 @KSMtehran
ای شادی آزادی..
ای شادی آزادی..
روزی که تو بازآیی..
با این دل غم پرورد..
من با تو چه خواهم کرد..؟
وقتی که فریب دیو...در رخت سلیمانی..
انگشتر را یکجا با انگشتان میبرد...
ما رمز تو را چون اسم اعظم..
در قول و غزل قافیه میبستیم..!
از می..
از گل ..
از صبح..
از آینه ..
از پرواز..
از سیمرغ ..
از خورشید می گفتیم...
از روشنی ..
از خوبی ..
از دانایی ..
از عشق ..
از ایمان ..
از امید..میگفتیم...
#هوشنگ_ابتهاج
#فعالان_محیط_زیست
#آزادی🕊
🔹🔹🔹
🖋کانال کانون صنفی معلمان ایران ( تهران)
🆔 @KSMtehran
❤2👍1🤔1
💠 #گزارش_آکسفام_۲۰۱۹
در اکثر کشورهای در حال توسعه، فقیرترین کودکان کمتر از ۱۰ درصدِ شانس کودکان ثروتمند، برای حضور در آموزش عالی را دارند.
🔹🔹🔹
🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران
🆔 @KSMtehran
در اکثر کشورهای در حال توسعه، فقیرترین کودکان کمتر از ۱۰ درصدِ شانس کودکان ثروتمند، برای حضور در آموزش عالی را دارند.
🔹🔹🔹
🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران
🆔 @KSMtehran
💠 #روز_جهانی_آموزش
🔺سخنان محمدرضا نیکنژاد درباره آموزش صلح در نشست مجازی کانون صنفی معلمان به مناسبت روز جهانی آموزش (۲)
لینک قسمت اول:
https://t.me/KSMtehran/16585
یونسکو در بیانیه مفهومیِ خود به مناسبت روز جهانی آموزش، و شعار آن یعنی آموزش برای صلح، تاکیدی دارد بر پرورش انسانِ صلحطلب که در محیطی صلحطلب رشد و نمو پیدا میکند. همانطور که دکتر امیدی هم فرمودند ما ۱۲ سال آموزش رسمی در کشور داریم که قرار است کودکان و نوجوانان در مسیری بیفتند که عادلانه باشد. افزون بر عادلانه بودن قرار است آموزش در دسترس همه باشد و البته باید آموزشهای کیفی به دانش آموزانمان بدهد؛ این تاکید نه تنها در ایران بلکه در جهان و در یک دید بزرگتر و از دلنگرانیها نهادهای مورد اشاره است. اما در بیانیه یونسکو میبینیم که تاکید میشود ۲۵۰ میلیون کودک و نوجوان در سراسر جهان از آموزش بازمیمانند، ۴۴ میلیون کمبود معلم در سراسر جهان داریم و اینها هیچ کدام نمیتواند سه شرط صلح در آموزش یعنی عدالت، دسترسی و کیفیت را فراهم کند. کشور ما نیز تا حدود زیادی درگیر این ماجراهاست. گزارشهای رسمی حکایت از نزدیک یک میلیون دانشآموزِ بازمانده از آموزش دارد؛ گرچه گزارشهای غیررسمیای که از نهادهای مدنی درگیر با موضوع میشنویم تاکید دارد که در کشور سه تا سهونیم میلیون دانشآموز از آموزش بازمانده و از حداقل آموزش محرومند؛ در عین حال به نظر من در ارزیابی محرومیت از آموزشِ کیفی، این عدد به دهها درصد خواهد رسید! به هر حال ما آمارهای دقیقی در این زمینه نداریم اما با توجه به تجربه زیستهی خودم، به عنوان یک معلم، گمانی ندارم که آموزشها چه در بُعد صرفا آموزشی یعنی خواندن، نوشتن و حساب و چه در پرورشِ مهارتهای فردی مانند آموزشِ روابط اجتماعی، دلسوزی، روراستی، راستگویی و در زمینه بحث ما، رواداری، مدارا و صلحِ انسان با خودش و صلح با جامعهاش، غایب بزرگ، آموزش و ساختار رسمی آن است. نشانهها در همین سه موردِ آموزشِ عادلانه، آموزشِ در دسترس و آموزشِ کیفی نشان میدهد که رنگ این سه شاخص سال به سال و دهه به دهه در آموزش ما کمتر شدهاست. با تاکید قانون اساسی، سندهای بالادستی و سندهای جهانی، آموزش و پرورش، نهادی است که باید عدالت اجتماعی بیشترین بازتاب را در آن داشتهباشد. آقای فلاحی اشاره کردند به خانم توران میرهادی، ایشان سالها و دههها پیش اشاره میکنند که اگر در هر جایی عدالت غایب باشد، در آموزش نباید بیعدالتی وجود داشته باشد، به لحاظ آموزشی نباید بین کودکان و نوجوانان تفاوتهای قائل شویم، همه بچهها در مدرسه باید از امکاناتِ یکسان برخوردار باشند حتی اگر از لایههای اجتماعی متفاوت باشند، زیرا آثار آسیبزای آن بسیار ریشهای بوده و در درازمدت بحرانهای فردی، خانوادگی، اجتماعی و سیاسی در پی خواهد داشت. اما امروز میبینیم که به شکلهای گوناگون و بوسیله بخشهای مختلف حاکمیت و گروههای سیاسی حاکم، از راست سنتی گرفته تا اصلاحطلب و پایداری و ...، مدارس دارند تقسیم بندی میشوند؛ تقسیم بندیهایی که نتیجه همه آنها پولیسازی بیشتر آموزش است. مدارس غیردولتی دارند به شدت رشد پیدا میکنند. مدارس دولتی به قصد و با برنامه فقیر نگه داشته میشوند تا خانوادههایی را که توان مالی دارند را به سمت مدارس پولی، از غیردولتی (غیر انتفاعی) و سمپاد و هیات امنایی گرفته تا نمونه دولتی و شاهد هل دهند. این روند خواسته یا ناخواسته تخم ناصلح، تخم خشونت و تخم حس فقر و نابرابری را در ذهن این بچهها میکارد و شاید به سختی خانواده و جامعه و نهادهای مدنی بتوانند این بچهها را راضی کنند که صلح آمیز بیندیشند، صلح آمیز رفتار کنند و صلح آمیز در میان لایههای اجتماعی دیگر زندگی کنند.
شوربختانه میبینیم آموزشی که باید نمود و نماد عدالت باشد خودش در ایران یکی از عاملهای بیعدالتی، شکاف طبقاتی و ایجاد ناصلح شدهاست. برای نمونه میتوان ادعا کرد که بیشترین بحرانهای قومی و بحرانهای سیاسی، اقتصادی و اجتماعی را در مناطقی داریم که به لحاظ آموزشی هم محروم هستند. گرچه اثر گسترده و ژرف اقتصاد را نمیتوان کنار گذاشت. اما نگاهی به سیستان و بلوچستان با انواع محرومیتها، خوزستان، کردستان و استانهای غربی و شرقی میبینیم همچنان که گرفتار فقر و محرومیت هستند از حداقلهای آموزش نیز محروم میباشند.
...ادامه دارد
#روز_جهانی_آموزش
#آموزش_برابر_حق_همه_کودکان
🔹🔹🔹
🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران
🆔 @KSMtehran
🔺سخنان محمدرضا نیکنژاد درباره آموزش صلح در نشست مجازی کانون صنفی معلمان به مناسبت روز جهانی آموزش (۲)
لینک قسمت اول:
https://t.me/KSMtehran/16585
یونسکو در بیانیه مفهومیِ خود به مناسبت روز جهانی آموزش، و شعار آن یعنی آموزش برای صلح، تاکیدی دارد بر پرورش انسانِ صلحطلب که در محیطی صلحطلب رشد و نمو پیدا میکند. همانطور که دکتر امیدی هم فرمودند ما ۱۲ سال آموزش رسمی در کشور داریم که قرار است کودکان و نوجوانان در مسیری بیفتند که عادلانه باشد. افزون بر عادلانه بودن قرار است آموزش در دسترس همه باشد و البته باید آموزشهای کیفی به دانش آموزانمان بدهد؛ این تاکید نه تنها در ایران بلکه در جهان و در یک دید بزرگتر و از دلنگرانیها نهادهای مورد اشاره است. اما در بیانیه یونسکو میبینیم که تاکید میشود ۲۵۰ میلیون کودک و نوجوان در سراسر جهان از آموزش بازمیمانند، ۴۴ میلیون کمبود معلم در سراسر جهان داریم و اینها هیچ کدام نمیتواند سه شرط صلح در آموزش یعنی عدالت، دسترسی و کیفیت را فراهم کند. کشور ما نیز تا حدود زیادی درگیر این ماجراهاست. گزارشهای رسمی حکایت از نزدیک یک میلیون دانشآموزِ بازمانده از آموزش دارد؛ گرچه گزارشهای غیررسمیای که از نهادهای مدنی درگیر با موضوع میشنویم تاکید دارد که در کشور سه تا سهونیم میلیون دانشآموز از آموزش بازمانده و از حداقل آموزش محرومند؛ در عین حال به نظر من در ارزیابی محرومیت از آموزشِ کیفی، این عدد به دهها درصد خواهد رسید! به هر حال ما آمارهای دقیقی در این زمینه نداریم اما با توجه به تجربه زیستهی خودم، به عنوان یک معلم، گمانی ندارم که آموزشها چه در بُعد صرفا آموزشی یعنی خواندن، نوشتن و حساب و چه در پرورشِ مهارتهای فردی مانند آموزشِ روابط اجتماعی، دلسوزی، روراستی، راستگویی و در زمینه بحث ما، رواداری، مدارا و صلحِ انسان با خودش و صلح با جامعهاش، غایب بزرگ، آموزش و ساختار رسمی آن است. نشانهها در همین سه موردِ آموزشِ عادلانه، آموزشِ در دسترس و آموزشِ کیفی نشان میدهد که رنگ این سه شاخص سال به سال و دهه به دهه در آموزش ما کمتر شدهاست. با تاکید قانون اساسی، سندهای بالادستی و سندهای جهانی، آموزش و پرورش، نهادی است که باید عدالت اجتماعی بیشترین بازتاب را در آن داشتهباشد. آقای فلاحی اشاره کردند به خانم توران میرهادی، ایشان سالها و دههها پیش اشاره میکنند که اگر در هر جایی عدالت غایب باشد، در آموزش نباید بیعدالتی وجود داشته باشد، به لحاظ آموزشی نباید بین کودکان و نوجوانان تفاوتهای قائل شویم، همه بچهها در مدرسه باید از امکاناتِ یکسان برخوردار باشند حتی اگر از لایههای اجتماعی متفاوت باشند، زیرا آثار آسیبزای آن بسیار ریشهای بوده و در درازمدت بحرانهای فردی، خانوادگی، اجتماعی و سیاسی در پی خواهد داشت. اما امروز میبینیم که به شکلهای گوناگون و بوسیله بخشهای مختلف حاکمیت و گروههای سیاسی حاکم، از راست سنتی گرفته تا اصلاحطلب و پایداری و ...، مدارس دارند تقسیم بندی میشوند؛ تقسیم بندیهایی که نتیجه همه آنها پولیسازی بیشتر آموزش است. مدارس غیردولتی دارند به شدت رشد پیدا میکنند. مدارس دولتی به قصد و با برنامه فقیر نگه داشته میشوند تا خانوادههایی را که توان مالی دارند را به سمت مدارس پولی، از غیردولتی (غیر انتفاعی) و سمپاد و هیات امنایی گرفته تا نمونه دولتی و شاهد هل دهند. این روند خواسته یا ناخواسته تخم ناصلح، تخم خشونت و تخم حس فقر و نابرابری را در ذهن این بچهها میکارد و شاید به سختی خانواده و جامعه و نهادهای مدنی بتوانند این بچهها را راضی کنند که صلح آمیز بیندیشند، صلح آمیز رفتار کنند و صلح آمیز در میان لایههای اجتماعی دیگر زندگی کنند.
شوربختانه میبینیم آموزشی که باید نمود و نماد عدالت باشد خودش در ایران یکی از عاملهای بیعدالتی، شکاف طبقاتی و ایجاد ناصلح شدهاست. برای نمونه میتوان ادعا کرد که بیشترین بحرانهای قومی و بحرانهای سیاسی، اقتصادی و اجتماعی را در مناطقی داریم که به لحاظ آموزشی هم محروم هستند. گرچه اثر گسترده و ژرف اقتصاد را نمیتوان کنار گذاشت. اما نگاهی به سیستان و بلوچستان با انواع محرومیتها، خوزستان، کردستان و استانهای غربی و شرقی میبینیم همچنان که گرفتار فقر و محرومیت هستند از حداقلهای آموزش نیز محروم میباشند.
...ادامه دارد
#روز_جهانی_آموزش
#آموزش_برابر_حق_همه_کودکان
🔹🔹🔹
🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران
🆔 @KSMtehran
💠 #خبر_گوناگون
🔺زمینخواری بدون زمینخوار؛ ۴٢٠٠ متر ازگل به حوزه علمیه برگشت
▪️عکس دسته جمعی با جای خالی کاووس سیدامامی
دیروز سپیده کاشانی و طاهر قدیریان، دو فعال محیط زیستی از زندان اوین آزاد شدند تا برای اولینبار از سال ١٣٩۶ همه متهمان این پرونده بیرون از زندان باشند.
▫️طاهر قدیریان، مراد طاهباز، امیرحسین خالقی، هومن جوکار، سپیده کاشانی، نیلوفر بیانی، و سام رجبی هفت فعال محیطزیستی بودند که در سال ۱۳۹۶ به همراه کاووس سید امامی به اتهام جاسوسی بازداشت شدند؛ اتهامی که بعدتر حتی وزارت اطلاعات جمهوری اسلامی هم آن را نپذیرفت. کاووس سیدامامی در زندان درگذشت و سایر متهمان احکام حبس بلندمدت گرفتند.
▪️حجاب اجباری؛ مسئله اصلی مجلس و پلیس
◾️مهدی باقری، عضو کمیسیون ویژه بررسی لایحه عفاف و حجاب و حامی لایحه عفاف و حجاب گفته است که عدم رعایت حجاب اجباری، محرومیتهای تازهای در پی خواهد داشت ؛ انفصال از خدمت، ممانعت از خروج از کشور و حکم زندان.
▫️او گفته «قاضی در این مورد اختیاراتی دارد به این ترتیب که طبق قانون قاضی میتواند برای فرد جریمه نقدی در نظر بگیرد، ضمن اینکه فرد خاطی حبس هم بکشد.»
▫️فرماندهی انتظامی جمهوری اسلامی نیز با انتشار بیانیهای در این رابطه گفته «ضمنِ دعوتِ همگان به رعایت هنجارهای دینی و اخلاقی با هرگونه اَعمالِ ناهنجار و ضدِ ارزشهایِ جامعه که توسطِ افرادی معدود و هنجارگریز صورت میگیرد برابر قانون با جدیت برخورد خواهد کرد.»
▪️تکرار حملات خشونتبار جیشالعدل
خبرگزاری ایرنا از حمله مسلحانه گروه جیشالعدل به مأموران نیروی انتظامی در شهر «سیب و سوران» در استان سیستان و بلوچستان خبر داده است؛ بر اثر این حمله دستکم پنج مأمور کشته و عده دیگری از آنها زخمی شدهاند.
▫️گروه جیشالعدل که هفته پیش حملات متعددی به پایگاههای نظامی در این استان داشته، مسئولیت این حمله را برعهده گرفته است.
▪️زمین ازگل برگشت؛ هنوز کسی مقصر نیست
سخنگوی قوه قضائیه امروز اعلام کرد که در تاریخ ۹ فروردین ۱۴۰۳ معامله انتقال زمین اُزگل «اقاله شده» و موسسه «پیروان اندیشههای قائم» متعلق به کاظم صدیقی و پسرانش، این زمین را به حوزه علمیه خمینی برگردانده است.
▫️با گذشت چند هفته از افشا شدن انتقال این زمین و سخنان ضد و نقیض کاظم صدیقی درباره نحوه انتقال زمین ۴۲۰۰ متری، هنوز هیچکس در رابطه با این پرونده تحت پیگرد قانونی قرار نگرفته است.
#روزآروز
🔹🔹🔹
🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران
🆔 @KSMtehran
🔺زمینخواری بدون زمینخوار؛ ۴٢٠٠ متر ازگل به حوزه علمیه برگشت
▪️عکس دسته جمعی با جای خالی کاووس سیدامامی
دیروز سپیده کاشانی و طاهر قدیریان، دو فعال محیط زیستی از زندان اوین آزاد شدند تا برای اولینبار از سال ١٣٩۶ همه متهمان این پرونده بیرون از زندان باشند.
▫️طاهر قدیریان، مراد طاهباز، امیرحسین خالقی، هومن جوکار، سپیده کاشانی، نیلوفر بیانی، و سام رجبی هفت فعال محیطزیستی بودند که در سال ۱۳۹۶ به همراه کاووس سید امامی به اتهام جاسوسی بازداشت شدند؛ اتهامی که بعدتر حتی وزارت اطلاعات جمهوری اسلامی هم آن را نپذیرفت. کاووس سیدامامی در زندان درگذشت و سایر متهمان احکام حبس بلندمدت گرفتند.
▪️حجاب اجباری؛ مسئله اصلی مجلس و پلیس
◾️مهدی باقری، عضو کمیسیون ویژه بررسی لایحه عفاف و حجاب و حامی لایحه عفاف و حجاب گفته است که عدم رعایت حجاب اجباری، محرومیتهای تازهای در پی خواهد داشت ؛ انفصال از خدمت، ممانعت از خروج از کشور و حکم زندان.
▫️او گفته «قاضی در این مورد اختیاراتی دارد به این ترتیب که طبق قانون قاضی میتواند برای فرد جریمه نقدی در نظر بگیرد، ضمن اینکه فرد خاطی حبس هم بکشد.»
▫️فرماندهی انتظامی جمهوری اسلامی نیز با انتشار بیانیهای در این رابطه گفته «ضمنِ دعوتِ همگان به رعایت هنجارهای دینی و اخلاقی با هرگونه اَعمالِ ناهنجار و ضدِ ارزشهایِ جامعه که توسطِ افرادی معدود و هنجارگریز صورت میگیرد برابر قانون با جدیت برخورد خواهد کرد.»
▪️تکرار حملات خشونتبار جیشالعدل
خبرگزاری ایرنا از حمله مسلحانه گروه جیشالعدل به مأموران نیروی انتظامی در شهر «سیب و سوران» در استان سیستان و بلوچستان خبر داده است؛ بر اثر این حمله دستکم پنج مأمور کشته و عده دیگری از آنها زخمی شدهاند.
▫️گروه جیشالعدل که هفته پیش حملات متعددی به پایگاههای نظامی در این استان داشته، مسئولیت این حمله را برعهده گرفته است.
▪️زمین ازگل برگشت؛ هنوز کسی مقصر نیست
سخنگوی قوه قضائیه امروز اعلام کرد که در تاریخ ۹ فروردین ۱۴۰۳ معامله انتقال زمین اُزگل «اقاله شده» و موسسه «پیروان اندیشههای قائم» متعلق به کاظم صدیقی و پسرانش، این زمین را به حوزه علمیه خمینی برگردانده است.
▫️با گذشت چند هفته از افشا شدن انتقال این زمین و سخنان ضد و نقیض کاظم صدیقی درباره نحوه انتقال زمین ۴۲۰۰ متری، هنوز هیچکس در رابطه با این پرونده تحت پیگرد قانونی قرار نگرفته است.
#روزآروز
🔹🔹🔹
🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران
🆔 @KSMtehran
👍1
💠 #نگاه
🔺بهاحترام آنها که جایی ساختند برای تنفس آزادی برای هر زندانی
✍ محمد حبیبی
آنها که زندان رفته اند خوب می دانند که برای برخی زندانیان ، کتاب حکم نان شب را دارد .هیچ چیز نمی تواند سنگینی گذر روزها و شب ها را در زندان آسان کند ، مگر غرق شدن در لابلای خطوط کتاب ها .
و حالا اگر جایی باشد که در آن همهمه ی بی پایان صدا ها ، سکوتی را هدیه کند برای این غرق شدن ها ، حکم تنفس رهایی در زندان را دارد .جایی شبیه به کتابخانه بند ۴ اوین .
این بار آخری که برای سومین بار وارد بند ۴ شدم و به کتابخانه رفتم ، مثل قبل نبود . چیز های زیادی تغییر کرده بود.
تنوع کتاب ها بیشتر از گذشته بود.ساعتهای بیشتری می شد در کتابخانه بمانی و گاهی تا نه شب .هر روز ده ها روزنامه و مجله وارد بند می شد .کلاس های فرهنگی از آموزش نجوم ( علی یونسی و امیر حسین مرادی عزیز درس می دادند) تا کلاس های زبان ( یکی از آموزش گرها کیوان مهتدی عزیز بود ) و موسیقی و آشپزی ...برقرار بود.تمام کتاب ها لیست بندی شده در یک کامپیوتر با یک سرچ ساده قابل دسترس بود.بانک فیلم و سی دی ارزشمندی فراهم شده بود و بعد از آزادی شنیدم که مانیتورهایی در کتابخانه نصب شده است ، برای شنیدن موسیقی یا دیدن سی دی های آموزشی.
همه این تغییرات محصول شش سال تلاش مداوم زندانیان محیط زیستی در بند ۴ بود .در این سالها مسئولیت کتابخانه و بخش فرهنگی بند با آنها بود .همه این امکانات را ذره ذره ، با پیگیری و جمع آوری کمک های مالی از خود زندانیان فراهم کردند و با صبر و حوصله و پشتکار ، زندانبان را قانع کردند ، حالا که امکاناتی فراهم نمی کند ، اجازه ورود این امکانات به زندان را بدهد .حاصل کار این دوستان شگفت انگیز بود .
آنها بیش از شش سال به نا حق حبس کشیدند ، درست .اما حبس با کیفیت . کتابخانه ای ساختند که تا سالها می تواند ، جایی باشد برای تنفس آزادی برای هر زندانی .
همه از حبس ناعادلانه شان گفتند و من دوست داشتم از دستاورد ارزشمندشان در سالهای حبس بگویم و به پاس قدردانی کلاه از سر بردارم .
امیر حسین خالقی ، سام رجبی ، هومن جوکار و طاهر قدیریان
از شما دوستان ممنونم و می دانم که شما سرمایه های ارزشمند این سرزمین هستید
پ ن ۱ : محمد رضا معمارصادقی ، در این سالها نقش موثری در فرستادن کتاب به زندان های مختلف و از جمله بند ۴ اوین داشته است .
دراویش گنابادی ( محمد شریفی مقدم ، عباس دهقان ، مصطفی عبدی ) هنگام آزادی حجم زیادی دی وی دی آموزشی ، موسیقی و فیلم و همچنین کتاب که در همه سال های حبس جمع آوری کرده بودند ، را به کتابخانه بند ۴ اهدا کردند .
جعفر ابراهیمی ، سعید مدنی و کیوان مهتدی ، واسطه ورود کتاب های ارزشمندی به بند ۴ بودند .به امید آزادی شأن .
پ ن ۲ : در ارزشمندی کیفیت حبس خانم ها سپیده کاشانی و نیلوفر بیانی ، دوستان بند زنان اوین نوشته اند و احتمالا در آینده بیشتر خواهند نوشت .
🔹🔹🔹
🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران
🆔 @KSMtehran
🔺بهاحترام آنها که جایی ساختند برای تنفس آزادی برای هر زندانی
✍ محمد حبیبی
آنها که زندان رفته اند خوب می دانند که برای برخی زندانیان ، کتاب حکم نان شب را دارد .هیچ چیز نمی تواند سنگینی گذر روزها و شب ها را در زندان آسان کند ، مگر غرق شدن در لابلای خطوط کتاب ها .
و حالا اگر جایی باشد که در آن همهمه ی بی پایان صدا ها ، سکوتی را هدیه کند برای این غرق شدن ها ، حکم تنفس رهایی در زندان را دارد .جایی شبیه به کتابخانه بند ۴ اوین .
این بار آخری که برای سومین بار وارد بند ۴ شدم و به کتابخانه رفتم ، مثل قبل نبود . چیز های زیادی تغییر کرده بود.
تنوع کتاب ها بیشتر از گذشته بود.ساعتهای بیشتری می شد در کتابخانه بمانی و گاهی تا نه شب .هر روز ده ها روزنامه و مجله وارد بند می شد .کلاس های فرهنگی از آموزش نجوم ( علی یونسی و امیر حسین مرادی عزیز درس می دادند) تا کلاس های زبان ( یکی از آموزش گرها کیوان مهتدی عزیز بود ) و موسیقی و آشپزی ...برقرار بود.تمام کتاب ها لیست بندی شده در یک کامپیوتر با یک سرچ ساده قابل دسترس بود.بانک فیلم و سی دی ارزشمندی فراهم شده بود و بعد از آزادی شنیدم که مانیتورهایی در کتابخانه نصب شده است ، برای شنیدن موسیقی یا دیدن سی دی های آموزشی.
همه این تغییرات محصول شش سال تلاش مداوم زندانیان محیط زیستی در بند ۴ بود .در این سالها مسئولیت کتابخانه و بخش فرهنگی بند با آنها بود .همه این امکانات را ذره ذره ، با پیگیری و جمع آوری کمک های مالی از خود زندانیان فراهم کردند و با صبر و حوصله و پشتکار ، زندانبان را قانع کردند ، حالا که امکاناتی فراهم نمی کند ، اجازه ورود این امکانات به زندان را بدهد .حاصل کار این دوستان شگفت انگیز بود .
آنها بیش از شش سال به نا حق حبس کشیدند ، درست .اما حبس با کیفیت . کتابخانه ای ساختند که تا سالها می تواند ، جایی باشد برای تنفس آزادی برای هر زندانی .
همه از حبس ناعادلانه شان گفتند و من دوست داشتم از دستاورد ارزشمندشان در سالهای حبس بگویم و به پاس قدردانی کلاه از سر بردارم .
امیر حسین خالقی ، سام رجبی ، هومن جوکار و طاهر قدیریان
از شما دوستان ممنونم و می دانم که شما سرمایه های ارزشمند این سرزمین هستید
پ ن ۱ : محمد رضا معمارصادقی ، در این سالها نقش موثری در فرستادن کتاب به زندان های مختلف و از جمله بند ۴ اوین داشته است .
دراویش گنابادی ( محمد شریفی مقدم ، عباس دهقان ، مصطفی عبدی ) هنگام آزادی حجم زیادی دی وی دی آموزشی ، موسیقی و فیلم و همچنین کتاب که در همه سال های حبس جمع آوری کرده بودند ، را به کتابخانه بند ۴ اهدا کردند .
جعفر ابراهیمی ، سعید مدنی و کیوان مهتدی ، واسطه ورود کتاب های ارزشمندی به بند ۴ بودند .به امید آزادی شأن .
پ ن ۲ : در ارزشمندی کیفیت حبس خانم ها سپیده کاشانی و نیلوفر بیانی ، دوستان بند زنان اوین نوشته اند و احتمالا در آینده بیشتر خواهند نوشت .
🔹🔹🔹
🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران
🆔 @KSMtehran
👍9
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
💠 #صبحگاه
ببین!
خواستم یادت بیندازم
ڪہ دنیا آنقدر پیچیدہ
و بخشندہ و بزرگ هست...
ڪہ براے ما هم سهمے از دلخوشے و لبخند ڪنار گذاشتهباشد،
نگران نباش،
نوبت ماهم خواهد رسید.
ما هم میخندیم
و نفسهاے عمیق میڪشیم
و عشقبازے میڪنیم...
و خبرهاے خوب میشنویم.
ما هم با حالے خوب و خیالے تخت
و آرامشے خالص،
بہ آسمان و ستارهها نگاہ خواهیمڪرد...
و از اتفاقاتِ خوبِ در حال وقوع حرف خواهیمزد...
#نرگس_صرافیان_طوفان
🔹🔹🔹
🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران
🆔 @KSMtehran
ببین!
خواستم یادت بیندازم
ڪہ دنیا آنقدر پیچیدہ
و بخشندہ و بزرگ هست...
ڪہ براے ما هم سهمے از دلخوشے و لبخند ڪنار گذاشتهباشد،
نگران نباش،
نوبت ماهم خواهد رسید.
ما هم میخندیم
و نفسهاے عمیق میڪشیم
و عشقبازے میڪنیم...
و خبرهاے خوب میشنویم.
ما هم با حالے خوب و خیالے تخت
و آرامشے خالص،
بہ آسمان و ستارهها نگاہ خواهیمڪرد...
و از اتفاقاتِ خوبِ در حال وقوع حرف خواهیمزد...
#نرگس_صرافیان_طوفان
🔹🔹🔹
🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران
🆔 @KSMtehran
👍2
💠 #گزارش_آکسفام_۲۰۱۹
آموزش ارائه شده در روستاها، شهرهای کوچک و شهرها در سراسر جهان در حال توسعه، تا زمانی که بر اساس طبقه، ثروت، قومیت، جنسیت یا سایر نشانههای امتیاز و محرومیت تفکیک شود، نابرابری را تقویت میکند.
🔹🔹🔹
🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران
🆔 @KSMtehran
آموزش ارائه شده در روستاها، شهرهای کوچک و شهرها در سراسر جهان در حال توسعه، تا زمانی که بر اساس طبقه، ثروت، قومیت، جنسیت یا سایر نشانههای امتیاز و محرومیت تفکیک شود، نابرابری را تقویت میکند.
🔹🔹🔹
🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران
🆔 @KSMtehran
💠 #نگاه_کارشناس
🔺همتی: دولت شمش طلا را با دلار ۶۳٫۵۰۰ تومانی به مردم میفروشد اما ادعا میکند دلار ۶۳ تومانی عدد سازی است
همتی خطاب به رئیسی نوشت:
وقتی خود دولت شمش طلا را با قیمت دلار ٦٣،٥٠٠ تومان به فعالين اقتصادی و مردم می فروشد، چگونه آن را یک عدد سازی غیر رسمی می خوانید؟
اینکه می فرمایید ۶۹ میلیارد دلار را با نرخ ۲۸،۵۰۰ و زیر ۴۰،۰۰۰ تومان تأمین کرده اید، نه تنها حُسن نیست، بلکه نتیجه اش توزیع صدها هزار میلیارد تومان رانت است، بدون کوچکترین تأثیری در نرخ بازار !
🔹🔹🔹
🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران
🆔 @KSMtehran
🔺همتی: دولت شمش طلا را با دلار ۶۳٫۵۰۰ تومانی به مردم میفروشد اما ادعا میکند دلار ۶۳ تومانی عدد سازی است
همتی خطاب به رئیسی نوشت:
وقتی خود دولت شمش طلا را با قیمت دلار ٦٣،٥٠٠ تومان به فعالين اقتصادی و مردم می فروشد، چگونه آن را یک عدد سازی غیر رسمی می خوانید؟
اینکه می فرمایید ۶۹ میلیارد دلار را با نرخ ۲۸،۵۰۰ و زیر ۴۰،۰۰۰ تومان تأمین کرده اید، نه تنها حُسن نیست، بلکه نتیجه اش توزیع صدها هزار میلیارد تومان رانت است، بدون کوچکترین تأثیری در نرخ بازار !
🔹🔹🔹
🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران
🆔 @KSMtehran
💠 #روز_جهانی_آموزش
🔺سخنان محمدرضانیکنژاد درباره آموزش صلح در نشست مجازی کانون صنفی معلمان به مناسبت روز جهانی آموزش(۳)
نکته بعدی که میخواهم اشاره کنم این است که شاید مهمترین عاملی که میتواند جامعه صلحآمیز را به ما نوید دهد، تهیه محتوای آموزشی صلح-محور است. درونمایههای آموزشی و کنشهای وابسته به آن میتواند به شکلی باشد که دانشآموزان از لایههای اجتماعی گوناگون، از خانوادههای متفاوت، از قومیتها و نژادها و با تفاوتهای فرهنگی-زبانی متفاوت بتوانند در کنار هم زندگی کنند. این روند را در برخی از کشورها داریم. برای نمونه روزهای خاصی را در مدارس به معرفی فرهنگها و زبانها و نژادهای گوناگون ساکن آن کشور یا منطقه اختصاص میدهند و بچهها را عادت میدهند که شاخصههای فرهنگی دیگر را بشناسند و تحمل کنند و با هم زندگی کنند. آیا در کشورما چنین سازوکاری به شکل ساختارمند وجود دارد؟ پاسخ من به این پرسش نه است!
اما به باور بنده و متاسفانه مهمترین سد در برابر آموزش برای صلح در آموزش، اعمال ایدئولوژی موردنظر حاکمیت است.رویکرد ایدئولوژیک حاکمیت یک نوع خاص از دین، و از آن دین نیز، یک نوع خاص مذهب و سبک زندگی را تبلیغ میکند و محتوای آموزشی را پرکرده از آموزههایی که این دیدگاه خاص و محدود را نمایندگی میکند.این رویکردِ بشدت ایدئولوژی زده، خود عاملی شده برای گسترش حس نابرابری و حس تبعیض در گروههای مختلف دینی،مذهبی،اجتماعی و فرهنگی که میتواند منجر به بحرانهای اجتماعی شود. این آموزشِ ایدئولوژیک مانع بزرگی است برای اینکه آموزشهای صلحآمیز داشته باشیم. همین ایدئولوژی است که نمیگذارد ما روز جهانی زن، روز جهانی آموزش، روز جهانی محیط زیست را داشته باشیم و ... چراکه خود-حق پندار است و خود را حقِ مطلق میداند و بقیه را منحرف، خارج از دین و مذهب، کافرودشمن میداند و به همین دلیل خود را محق میپندارد تا محدودیتهایی را بر اندیشههای دیگر،سبک زندگی دیگر، باورمندان به دین و مذهب دیگر و در کل برای"دیگری" اعمال کند.
اما به هر صورت اگر بخواهیم تغییری ایجاد کنیم، نه بعنوان یک ساختار چراکه مسئولیت و اختیاری نداریم، اما بعنوان معلم و بدلیل عاملیتی که گروههای اجتماعی مختلف از جمله معلمان دارند میتوانیم در ایجاد و گسترش گفتمان صلح اثرگذار باشیم. بنده به عنوان یک معلم ادعا میکنم که بخش بزرگی از معلمان، با وجود همه محدودیتهای معیشتی، منزلتی و حرفهای همچنان دل در گرو آموزههای انسانی، از آن میان صلح، عدالت، رویارویی با تبعیضهای جنسیتی، پاسداری از محیطزیست و در محدوده حرفهای خود، عدالت آموزشی و آموزش کیفی دارند. اگر مبنای ارائه خدمت آموزشی را دستمزد و حقوق معلمان فرض کنیم، امروز بسیاری از معلمان شاید ده درصد این تلاشی را که در کلاسها ارائه میدهند، نداشتند. اما خوشبختانه بعنوان معلم ادعا میکنم که بسیاری از معلمان ما با همه سختیهایی که در آموزشوپرورش با آن دستوپنجه نرم میکنند، از جمله کلاسهای شلوغ، شرایط معیشتی نابسامان، مدارس نامتناسب با جهان و آموزشهای مدرن، نگاه استثمارگونه شغلی،فشارهای سیاسی-ایدئولوژیک محیط مدرسه و بسیاری از فشارهای دیگر، کموبیش همه تلاش خود را در کلاس و در مسیر آموزش و پرورش به کار میگیرند. به همین دلیل هم هست که خوشبختانه ما معلمان با ابزارها و ارتباطات نوینی که در دسترسمان قرار گرفته آگاهیهای فردی، ملی و جهانیمان را افزایش داده و در راستای نکتهای که یونسکو در همین بیانیه مفهومی آورده، آرام آرام به سمت آموزش و پرورشِ «شهروندجهانی» میرویم. امروز بسیاری از معلمان دادههایی را که از اینترنت، فضای مجازی و شبکههای اجتماعی به دست میآورند، در کلاسها به اشتراک میگذارند. آموزشهای مشارکتی را آرام آرام بسیاری از معلمان در کلاسهاشان اجرا میکنند. اگرچه تاکید میکنم تا زمانی که این تلاشها ساختاری نباشد شاید اثرگذاری گستردهای نداشتهباشند، اما همین فعالیتها و این تلاشها در نقش یک عامل فعال و موثر میتواند در کنار تلاشهای خانواده، در کنار تلاشهای مدنی و درکنار جهانی به بزرگی فضای مجازی، ما را به سمتی رهبری کند که بتوانیم صلح، دوستی، محیط زیست، حقوقزنان و مبارزه علیه تبعیض برزنان را طرح و گسترش دهیم و سخنان نفرتانگیز، بیگانه ستیزی، نژادپرستی، یهودستیزی، مسلمان ستیزی، زن ستیزی و شکلهای دیگر عدمتحمل را در کلاسهایمان آرام آرام طرح و طرد کنیم و صلح در همه سطوح آن را معنا ببخشیم. این کارها و فعالیتها روشهایی دارند که امیدوارم آقای مدادی در سخنانشان به آنها اشاره کنند. میخواستم خیلی کلی درباره شعار امسال یونسکو در روز جهانی آموزش صحبت کنم و امیدوارم توانسته باشم این کار را انجام دهم. بیشتر از این وقت دوستان را نمی گیرم. سپاس از همگی▪️
لینک قسمت دوم:
https://t.me/KSMtehran/16598
🔹🔹🔹
🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران
🆔 @KSMtehran
🔺سخنان محمدرضانیکنژاد درباره آموزش صلح در نشست مجازی کانون صنفی معلمان به مناسبت روز جهانی آموزش(۳)
نکته بعدی که میخواهم اشاره کنم این است که شاید مهمترین عاملی که میتواند جامعه صلحآمیز را به ما نوید دهد، تهیه محتوای آموزشی صلح-محور است. درونمایههای آموزشی و کنشهای وابسته به آن میتواند به شکلی باشد که دانشآموزان از لایههای اجتماعی گوناگون، از خانوادههای متفاوت، از قومیتها و نژادها و با تفاوتهای فرهنگی-زبانی متفاوت بتوانند در کنار هم زندگی کنند. این روند را در برخی از کشورها داریم. برای نمونه روزهای خاصی را در مدارس به معرفی فرهنگها و زبانها و نژادهای گوناگون ساکن آن کشور یا منطقه اختصاص میدهند و بچهها را عادت میدهند که شاخصههای فرهنگی دیگر را بشناسند و تحمل کنند و با هم زندگی کنند. آیا در کشورما چنین سازوکاری به شکل ساختارمند وجود دارد؟ پاسخ من به این پرسش نه است!
اما به باور بنده و متاسفانه مهمترین سد در برابر آموزش برای صلح در آموزش، اعمال ایدئولوژی موردنظر حاکمیت است.رویکرد ایدئولوژیک حاکمیت یک نوع خاص از دین، و از آن دین نیز، یک نوع خاص مذهب و سبک زندگی را تبلیغ میکند و محتوای آموزشی را پرکرده از آموزههایی که این دیدگاه خاص و محدود را نمایندگی میکند.این رویکردِ بشدت ایدئولوژی زده، خود عاملی شده برای گسترش حس نابرابری و حس تبعیض در گروههای مختلف دینی،مذهبی،اجتماعی و فرهنگی که میتواند منجر به بحرانهای اجتماعی شود. این آموزشِ ایدئولوژیک مانع بزرگی است برای اینکه آموزشهای صلحآمیز داشته باشیم. همین ایدئولوژی است که نمیگذارد ما روز جهانی زن، روز جهانی آموزش، روز جهانی محیط زیست را داشته باشیم و ... چراکه خود-حق پندار است و خود را حقِ مطلق میداند و بقیه را منحرف، خارج از دین و مذهب، کافرودشمن میداند و به همین دلیل خود را محق میپندارد تا محدودیتهایی را بر اندیشههای دیگر،سبک زندگی دیگر، باورمندان به دین و مذهب دیگر و در کل برای"دیگری" اعمال کند.
اما به هر صورت اگر بخواهیم تغییری ایجاد کنیم، نه بعنوان یک ساختار چراکه مسئولیت و اختیاری نداریم، اما بعنوان معلم و بدلیل عاملیتی که گروههای اجتماعی مختلف از جمله معلمان دارند میتوانیم در ایجاد و گسترش گفتمان صلح اثرگذار باشیم. بنده به عنوان یک معلم ادعا میکنم که بخش بزرگی از معلمان، با وجود همه محدودیتهای معیشتی، منزلتی و حرفهای همچنان دل در گرو آموزههای انسانی، از آن میان صلح، عدالت، رویارویی با تبعیضهای جنسیتی، پاسداری از محیطزیست و در محدوده حرفهای خود، عدالت آموزشی و آموزش کیفی دارند. اگر مبنای ارائه خدمت آموزشی را دستمزد و حقوق معلمان فرض کنیم، امروز بسیاری از معلمان شاید ده درصد این تلاشی را که در کلاسها ارائه میدهند، نداشتند. اما خوشبختانه بعنوان معلم ادعا میکنم که بسیاری از معلمان ما با همه سختیهایی که در آموزشوپرورش با آن دستوپنجه نرم میکنند، از جمله کلاسهای شلوغ، شرایط معیشتی نابسامان، مدارس نامتناسب با جهان و آموزشهای مدرن، نگاه استثمارگونه شغلی،فشارهای سیاسی-ایدئولوژیک محیط مدرسه و بسیاری از فشارهای دیگر، کموبیش همه تلاش خود را در کلاس و در مسیر آموزش و پرورش به کار میگیرند. به همین دلیل هم هست که خوشبختانه ما معلمان با ابزارها و ارتباطات نوینی که در دسترسمان قرار گرفته آگاهیهای فردی، ملی و جهانیمان را افزایش داده و در راستای نکتهای که یونسکو در همین بیانیه مفهومی آورده، آرام آرام به سمت آموزش و پرورشِ «شهروندجهانی» میرویم. امروز بسیاری از معلمان دادههایی را که از اینترنت، فضای مجازی و شبکههای اجتماعی به دست میآورند، در کلاسها به اشتراک میگذارند. آموزشهای مشارکتی را آرام آرام بسیاری از معلمان در کلاسهاشان اجرا میکنند. اگرچه تاکید میکنم تا زمانی که این تلاشها ساختاری نباشد شاید اثرگذاری گستردهای نداشتهباشند، اما همین فعالیتها و این تلاشها در نقش یک عامل فعال و موثر میتواند در کنار تلاشهای خانواده، در کنار تلاشهای مدنی و درکنار جهانی به بزرگی فضای مجازی، ما را به سمتی رهبری کند که بتوانیم صلح، دوستی، محیط زیست، حقوقزنان و مبارزه علیه تبعیض برزنان را طرح و گسترش دهیم و سخنان نفرتانگیز، بیگانه ستیزی، نژادپرستی، یهودستیزی، مسلمان ستیزی، زن ستیزی و شکلهای دیگر عدمتحمل را در کلاسهایمان آرام آرام طرح و طرد کنیم و صلح در همه سطوح آن را معنا ببخشیم. این کارها و فعالیتها روشهایی دارند که امیدوارم آقای مدادی در سخنانشان به آنها اشاره کنند. میخواستم خیلی کلی درباره شعار امسال یونسکو در روز جهانی آموزش صحبت کنم و امیدوارم توانسته باشم این کار را انجام دهم. بیشتر از این وقت دوستان را نمی گیرم. سپاس از همگی▪️
لینک قسمت دوم:
https://t.me/KSMtehran/16598
🔹🔹🔹
🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران
🆔 @KSMtehran
👍1
💠 #یاد
🔹 شاهرخ مسکوب (۲۰ دی ۱۳۰۴- ۲۳ فروردین ۱۳۸۴ پاریس)
نویسنده، شاهنامه پژوه و مترجم
" دلی به پهنای دریا میخواهم تا هر غمی را در آن غرق کنم،
و خود جهانی باشم
تا نیشِ زهرناکِ تنهایی در من اثر نکند..."
شاهرخ مسکوب
🔹 شاهرخ مسکوب ، یکی از آن چهرههای ماندگار غریب و رنجدیدهی ادبیات ایران است. او اندیشمند و نویسندهی بزرگی است که چه در ایران و چه دوران مهاجرتش به فرانسه، زندگی تلخ و پرفراز و نشیبی داشته است. مسکوب یکی از بزرگترین شاهنامهپژوهان ایران شناخته میشود.
مسکوب در طول زندگی خود، علاوهبر این که نویسنده و پژوهشگر بزرگی بود، در فعالیتهای سیاسی دوران هم شرکت میکرد. تاجایی که پیش از وقوع انقلاب از سمت دولت وقت، دو بار دستگیر شد و به زندان افتاد. هرچند دستگیری او مدت زیادی طول نکشید و بار اول تنها بیست و چهار ساعت و بار دوم یک ماه در زندان بود. با این حال اسارت و زندان واقعی برای مسکوب، جامعهای بود که در آن زندگی میکرد و تلاشهایش برای بهبود وضعیت اجتماعی و سیاسی مردم به نتیجه نمیرسید.
🔺 خودش میگوید «ما ایرانیها مردمی هستیم که پرسش نمیکنیم، در عوض پاسخ همه چیز را داریم. اهل دین و شیفته ایمانیم، نه مرد فلسفه و تفکر»
برای کسی مثل مسکوب دیدن جهل و بیخبری مردم رنجی بود که او را بیتاب میکرد. او با امید به ایجاد به تغییر در اندیشه و زندگی مردم مینوشت. فعالیتهای سیاسیاش هم دستاویزی بود تا شاید به وسیلهی آن بتواند تغییری ایجاد کند. اما پس از وقوع انقلاب، شرایط مسکوب از پیش هم سختتر شد. او حالا دیگر حتی نمیتوانست عقاید و افکارش را بنویسد و منتشر کند. «در ایران آدم حس میکند همه چیز عوض شده و با این همه یک چیز عوض نشده، یک چیزی که نمیدانم چیست، ولی حس میشود که هست و مثل همیشه است». پس با دلشکستگی کشور را ترک کرد و در مدرسهی مطالعات اسلامی پاریس مشغول به کار شد. وقتی این مدرسه هم تعطیل شد، مسکوب مجبور شد در عکاسی خواهرزادهاش کار کند و شب ها در همان جا می خوابید و این یکی از دردناکترین دوران زندگی این مرد بزرگ و فرهیخته است. شرایط دردناک و سخت زندگی مسکوب در این دوران خیلی از دوستان و چهرههای ادبی ایران را متاثر کرده بود.
🔹 شاهرخ مسکوب دانش بسیار غنی و بالایی از زبان فارسی داشت و عاشق این زبان بود. همانطور که خودش میگوید «ایرانی بودن با همهی مصیبتها به زبان فارسیاش میارزد. من در یادداشتهایم آرزوی زبانی را میکنم که وقتی از کوه صحبت میکند به سختی کوه باشد و وقتی از جان یا روح، از سبکی به دست نتواند آمد». این یکی از زیباترین و زندهترین توصیفاتی است که تاکنون کسی از زبان فارسی بیان کرده است.
او با دانش بالایی که از این زبان داشت، نمونههای بیبدیلی از نقد شاهنامه خلق کرده است. مسکوب در این آثار، مسائل حاشیهای و ملالآور سایر منتقدان و صاحبنظران را تکرار نکرده است. او نگاه جدید و دقیقی به شاهنامه و روایتهای آن دارد و هرچه که خودش حس کرده و دریافته نوشته است.
«مقدمهای بر رستم و اسفندیار»، «سوگ سیاوش» و «ارمغان مور» آثار این نویسنده در نقد شاهنامه هستند. چیزی که تقریبا تمام منتقدان به آن معتقدند، این است که در تمام این کتابها، رد پای مرگ دیده میشود. و مرگ همان چیزی بود که مسکوب همیشه از ابتدای زندگی با آن درگیر بود.
🔺 همانطور که خودش میگوید «ترس از مرگ زندگی را تباه میکند. آدم ترسو را در زندگی به طرف مرگ به اسیری میبرند. اما آگاهی به مرگ چیز دیگری است، شدت زیستن را بیشتر میکند و سبب میشود که آدم مرگ آگاه، هر لحظه را شدیدتر و علیرغم مرگ زندگی کند».
او در کتابی مثل شاهنامه دنبال پیدا کردن راز جاودانگی بود. برای او مساله این بود که چطور میتوان دیگر وجود نداشت، اما همچنان زنده بود. او این راز را در داستانهای شاهنامه جستوجو میکرد. اسفندیار، سیاوش، سهراب، همه قهرمانانی بودند که بر سر انتخابهایی خودخواسته زندگی خود را از دست دادند. او در پی این سوال بود که آیا نمیشد با انتخابهای دیگر، زنده ماند و زندگی کرد. معنای چنین مرگهای خودخواستهای برای مسکوب سوالی مبهم و گنگ بود. هرچند با زندگی و سرنوشت غریبی که این نویسنده داشت، خودش هم یکی از همان قهرمانهایی است که قضا و قدر و اختیار او را به غربت و گمنامی کشاند.
مسکوب از آن نویسندههایی بود که یادداشتهای روزانهی منظمی مینوشت. این یادداشتها در کتابهای «روزها در راه»، «سوگ مادر» و «کارنامهی ناتمام» منتشر شدهاند. البته کارنامهی ناتمام سهم بیشتری در شرح زندگی و احوالات این نویسنده دارد.
در این آثار مسکوب خود و زندگیاش را به چالش کشیده است. او روزهای زندگی خود را از همان کودکی مرور میکند تا به بزرگسالی و دوران سقوط شاه و وقوع انقلاب میرسد.
⤵️ ادامه در پست بعد
🔹🔹🔹
🖋کانال کانون صنفی معلمان ایران ( تهران)
🆔 @KSMtehran
🔹 شاهرخ مسکوب (۲۰ دی ۱۳۰۴- ۲۳ فروردین ۱۳۸۴ پاریس)
نویسنده، شاهنامه پژوه و مترجم
" دلی به پهنای دریا میخواهم تا هر غمی را در آن غرق کنم،
و خود جهانی باشم
تا نیشِ زهرناکِ تنهایی در من اثر نکند..."
شاهرخ مسکوب
🔹 شاهرخ مسکوب ، یکی از آن چهرههای ماندگار غریب و رنجدیدهی ادبیات ایران است. او اندیشمند و نویسندهی بزرگی است که چه در ایران و چه دوران مهاجرتش به فرانسه، زندگی تلخ و پرفراز و نشیبی داشته است. مسکوب یکی از بزرگترین شاهنامهپژوهان ایران شناخته میشود.
مسکوب در طول زندگی خود، علاوهبر این که نویسنده و پژوهشگر بزرگی بود، در فعالیتهای سیاسی دوران هم شرکت میکرد. تاجایی که پیش از وقوع انقلاب از سمت دولت وقت، دو بار دستگیر شد و به زندان افتاد. هرچند دستگیری او مدت زیادی طول نکشید و بار اول تنها بیست و چهار ساعت و بار دوم یک ماه در زندان بود. با این حال اسارت و زندان واقعی برای مسکوب، جامعهای بود که در آن زندگی میکرد و تلاشهایش برای بهبود وضعیت اجتماعی و سیاسی مردم به نتیجه نمیرسید.
🔺 خودش میگوید «ما ایرانیها مردمی هستیم که پرسش نمیکنیم، در عوض پاسخ همه چیز را داریم. اهل دین و شیفته ایمانیم، نه مرد فلسفه و تفکر»
برای کسی مثل مسکوب دیدن جهل و بیخبری مردم رنجی بود که او را بیتاب میکرد. او با امید به ایجاد به تغییر در اندیشه و زندگی مردم مینوشت. فعالیتهای سیاسیاش هم دستاویزی بود تا شاید به وسیلهی آن بتواند تغییری ایجاد کند. اما پس از وقوع انقلاب، شرایط مسکوب از پیش هم سختتر شد. او حالا دیگر حتی نمیتوانست عقاید و افکارش را بنویسد و منتشر کند. «در ایران آدم حس میکند همه چیز عوض شده و با این همه یک چیز عوض نشده، یک چیزی که نمیدانم چیست، ولی حس میشود که هست و مثل همیشه است». پس با دلشکستگی کشور را ترک کرد و در مدرسهی مطالعات اسلامی پاریس مشغول به کار شد. وقتی این مدرسه هم تعطیل شد، مسکوب مجبور شد در عکاسی خواهرزادهاش کار کند و شب ها در همان جا می خوابید و این یکی از دردناکترین دوران زندگی این مرد بزرگ و فرهیخته است. شرایط دردناک و سخت زندگی مسکوب در این دوران خیلی از دوستان و چهرههای ادبی ایران را متاثر کرده بود.
🔹 شاهرخ مسکوب دانش بسیار غنی و بالایی از زبان فارسی داشت و عاشق این زبان بود. همانطور که خودش میگوید «ایرانی بودن با همهی مصیبتها به زبان فارسیاش میارزد. من در یادداشتهایم آرزوی زبانی را میکنم که وقتی از کوه صحبت میکند به سختی کوه باشد و وقتی از جان یا روح، از سبکی به دست نتواند آمد». این یکی از زیباترین و زندهترین توصیفاتی است که تاکنون کسی از زبان فارسی بیان کرده است.
او با دانش بالایی که از این زبان داشت، نمونههای بیبدیلی از نقد شاهنامه خلق کرده است. مسکوب در این آثار، مسائل حاشیهای و ملالآور سایر منتقدان و صاحبنظران را تکرار نکرده است. او نگاه جدید و دقیقی به شاهنامه و روایتهای آن دارد و هرچه که خودش حس کرده و دریافته نوشته است.
«مقدمهای بر رستم و اسفندیار»، «سوگ سیاوش» و «ارمغان مور» آثار این نویسنده در نقد شاهنامه هستند. چیزی که تقریبا تمام منتقدان به آن معتقدند، این است که در تمام این کتابها، رد پای مرگ دیده میشود. و مرگ همان چیزی بود که مسکوب همیشه از ابتدای زندگی با آن درگیر بود.
🔺 همانطور که خودش میگوید «ترس از مرگ زندگی را تباه میکند. آدم ترسو را در زندگی به طرف مرگ به اسیری میبرند. اما آگاهی به مرگ چیز دیگری است، شدت زیستن را بیشتر میکند و سبب میشود که آدم مرگ آگاه، هر لحظه را شدیدتر و علیرغم مرگ زندگی کند».
او در کتابی مثل شاهنامه دنبال پیدا کردن راز جاودانگی بود. برای او مساله این بود که چطور میتوان دیگر وجود نداشت، اما همچنان زنده بود. او این راز را در داستانهای شاهنامه جستوجو میکرد. اسفندیار، سیاوش، سهراب، همه قهرمانانی بودند که بر سر انتخابهایی خودخواسته زندگی خود را از دست دادند. او در پی این سوال بود که آیا نمیشد با انتخابهای دیگر، زنده ماند و زندگی کرد. معنای چنین مرگهای خودخواستهای برای مسکوب سوالی مبهم و گنگ بود. هرچند با زندگی و سرنوشت غریبی که این نویسنده داشت، خودش هم یکی از همان قهرمانهایی است که قضا و قدر و اختیار او را به غربت و گمنامی کشاند.
مسکوب از آن نویسندههایی بود که یادداشتهای روزانهی منظمی مینوشت. این یادداشتها در کتابهای «روزها در راه»، «سوگ مادر» و «کارنامهی ناتمام» منتشر شدهاند. البته کارنامهی ناتمام سهم بیشتری در شرح زندگی و احوالات این نویسنده دارد.
در این آثار مسکوب خود و زندگیاش را به چالش کشیده است. او روزهای زندگی خود را از همان کودکی مرور میکند تا به بزرگسالی و دوران سقوط شاه و وقوع انقلاب میرسد.
⤵️ ادامه در پست بعد
🔹🔹🔹
🖋کانال کانون صنفی معلمان ایران ( تهران)
🆔 @KSMtehran
👍2
⤴️ ادامه از پست قبل
🔹 او سوالاتی از خود میپرسد که نشان میدهد، این مرد بزرگ، حتی در سالهای پایانی زندگی هم دست از جستوجوی حقیقت برنداشت. سرانجام شاهرخ مسکوب، غریب و رنجدیده، در ۲۳ فروردین سال ۱۳۸۴ و در سن ۸۱ سالگی در پاریس از دنیا رفت.
آثار و اندیشهی این نویسندهی بزرگ، آینهی تمامنمای شرح زندگی و وضعیت اندیشمندان و روشنفکران مهاجر و از وطنراندهشده است.
📌 کتابشناسی:
مقدمهای بر رستم و اسفندیار، تهران: انتشارات امیرکبیر، چاپ اول: ۱۳۴۲
سوگ سیاوش: در مرگ و رستاخیز، تهران: انتشارات خوارزمی، چاپ اول: ۱۳۵۰
در کوی دوست، تهران: انتشارات خوارزمی، چاپ اول: ۱۳۵۷
مسافرنامه، (با نام مستعار ش. البرزی)، آمریکا: نشر مطالعات ایرانی، چاپ اول: ۱۳۶۲
ملیت و زبان: نقش دیوان، دین و عرفان در نثر فارسی، رم: انتشارات فردوسی، چاپ اول: ۱۳۶۲؛ تجدید چاپ، پاریس: انتشارات خاوران، ۱۳۶۸؛ چاپ ایران با عنوان هویت ایرانی و زبان فارسی، تهران: باغ آینه ، ۱۳۷۳؛ تجدید چاپ، تهران: انتشارات فرزان روز، ۱۳۷۹.
گفتوگو در باغ، تهران: نشر باغ آینه، چاپ اول: ۱۳۷۰؛ تجدید چاپ: تهران: انتشارات فرهنگ جاوید، ۱۳۹۴
چند گفتار در فرهنگ ایران، تهران: نشر زندهرود، چاپ اول: ۱۳۷۱؛ تجدید چاپ با عنوان شکاریم یک سر همه پیش مرگ: جستارها، گفتارها و نوشتارها، تهران: نشر نی، ۱۳۹۱
دربارهٔ جهاد و شهادت (با نام مستعار کسری احمدی)، پاریس: انتشارات خاوران، چاپ اول: ۱۳۷۱
داستان ادبیات و سرگذشت اجتماع، تهران: انتشارات فرزان روز، چاپ اول: ۱۳۷۳
خواب و خاموشی، لندن: دفتر خاک، چاپ اول: ۱۹۹۴؛ تجدید چاپ با اضافات و با عنوان در سوگ و عشق یاران، با مقدمهٔ حسن کامشاد، لندن: اچ اند اس مدیا ، ۲۰۱۴؛ چاپ ایران، تهران: فرهنگ جاوید، ۱۳۹۷
دربارهٔ سیاست و فرهنگ: گفتوگوی علی بنوعزیزی با شاهرخ مسکوب، پاریس: انتشارات خاوران، چاپ اول: ۱۳۷۳؛ چاپ ایران با عنوان کارنامه ناتمام: درباره سیاست و فرهنگ، تهران: انتشارات نیلوفر، ۱۳۷۸؛ تجدید چاپ با عنوان اصلی، تهران: فرهنگ جاوید، ۱۴۰۰
شاهرخ مسکوب: کسروی از خرد آغاز میکند و میرسد به بیخردی
بررسی عقلانی حق، قانون و عدالت در اسلام، (با نام مستعار م. کوهیار)، پاریس: انتشارات خاوران، چاپ اول: ۱۳۷۴
تن پهلوان و روان خردمند، تهران: انتشارات طرح نو، چاپ اول: ۱۳۷۴؛ تجدید چاپ، تهران: فرهنگ جاوید، بهزودی
سفر در خواب، پاریس: انتشارات خاوران، چاپ اول: ۱۳۷۷؛ چاپ ایران، تهران: فرهنگ جاوید، ۱۳۹۵
روزها در راه، پاریس: انتشارات خاوران، چاپ اول: ۱۳۷۹؛ چاپ ایران، تهران: فرهنگ جاوید، ۱۳۹۹
کتاب مرتضی کیوان، بهکوشش شاهرخ مسکوب، تهران: نشر کتاب نادر، چاپ اول: ۱۳۸۲؛ تجدید چاپ: تهران: فرهنگ جاوید، ۱۳۹۸
🔻 آثارمنتشرشده بعد از مرگ:
ارمغان مور: جستاری در شاهنامه، تهران: نشر نی، چاپ اول: ۱۳۸۴
سوگ مادر، تهران: نشر نی، چاپ اول: ۱۳۸۶
در حال و هوای جوانی: روزهای پیش از روزها در راه (۱۳۴۲–۱۳۴۶)، بهکوشش حسن کامشاد، لندن: اچ اند اس مدیا ، ۲۰۱۴؛ چاپ ایران، تهران: فرهنگ جاوید، منتشر خواهد شد
شکاریم یکسر همه پیشمرگ، نشر نی، ۱۳۹۱
درآمدی به اساطیر ایران، تهران: فرهنگ جاوید، چاپ اول: ۱۳۹۴
🔻ترجمه:
خوشههای خشم، جان استاینبک، شاهرخ مسکوب با همکاری عبدالرحیم احمدی، تهران، انتشارات امیرکبیر، ۱۳۲۸
آنتیگون (همراه با «لذت تراژیک» از آندره یونار)، سوفوکل، شاهرخ مسکوب، تهران، ۱۳۳۵
ادیپ شهریار، سوفوکل، شاهرخ مسکوب، تهران، ۱۳۴۰
پرومته در زنجیر، آشیلوس، شاهرخ مسکوب، تهران: نشر اندیشه، چاپ اول: ۱۳۴۲؛ تجدید چاپ، تهران: فرهنگ جاوید، ۱۳۹۵
ادیپوس در کلنوس، سوفوکل، شاهرخ مسکوب، تهران: ۱۳۴۶
افسانههای تبای (سه تراژدی نامبرده سوفکلس در یک جلد)، سوفوکل، شاهرخ مسکوب، تهران، انتشارات خوارزمی، چاپ اول: ۱۳۵۲
خاطرات مهرانگیز دولتشاهی: اولین و تنها سفیر زن ایران (۱۳۵۷–۱۳۵۴) مصاحبهکننده: شاهرخ مسکوب، تنظیمکننده: غلامرضا کردگاری، تهران: صفحه سفید، چاپ اول: ۱۳۸۷
#یاد
#درگذشت
#شاهرخ_مسکوب
https://t.me/ksmtehran1/216
🔹🔹🔹
🖋کانال کانون صنفی معلمان ایران ( تهران)
🆔 @KSMtehran
🔹 او سوالاتی از خود میپرسد که نشان میدهد، این مرد بزرگ، حتی در سالهای پایانی زندگی هم دست از جستوجوی حقیقت برنداشت. سرانجام شاهرخ مسکوب، غریب و رنجدیده، در ۲۳ فروردین سال ۱۳۸۴ و در سن ۸۱ سالگی در پاریس از دنیا رفت.
آثار و اندیشهی این نویسندهی بزرگ، آینهی تمامنمای شرح زندگی و وضعیت اندیشمندان و روشنفکران مهاجر و از وطنراندهشده است.
📌 کتابشناسی:
مقدمهای بر رستم و اسفندیار، تهران: انتشارات امیرکبیر، چاپ اول: ۱۳۴۲
سوگ سیاوش: در مرگ و رستاخیز، تهران: انتشارات خوارزمی، چاپ اول: ۱۳۵۰
در کوی دوست، تهران: انتشارات خوارزمی، چاپ اول: ۱۳۵۷
مسافرنامه، (با نام مستعار ش. البرزی)، آمریکا: نشر مطالعات ایرانی، چاپ اول: ۱۳۶۲
ملیت و زبان: نقش دیوان، دین و عرفان در نثر فارسی، رم: انتشارات فردوسی، چاپ اول: ۱۳۶۲؛ تجدید چاپ، پاریس: انتشارات خاوران، ۱۳۶۸؛ چاپ ایران با عنوان هویت ایرانی و زبان فارسی، تهران: باغ آینه ، ۱۳۷۳؛ تجدید چاپ، تهران: انتشارات فرزان روز، ۱۳۷۹.
گفتوگو در باغ، تهران: نشر باغ آینه، چاپ اول: ۱۳۷۰؛ تجدید چاپ: تهران: انتشارات فرهنگ جاوید، ۱۳۹۴
چند گفتار در فرهنگ ایران، تهران: نشر زندهرود، چاپ اول: ۱۳۷۱؛ تجدید چاپ با عنوان شکاریم یک سر همه پیش مرگ: جستارها، گفتارها و نوشتارها، تهران: نشر نی، ۱۳۹۱
دربارهٔ جهاد و شهادت (با نام مستعار کسری احمدی)، پاریس: انتشارات خاوران، چاپ اول: ۱۳۷۱
داستان ادبیات و سرگذشت اجتماع، تهران: انتشارات فرزان روز، چاپ اول: ۱۳۷۳
خواب و خاموشی، لندن: دفتر خاک، چاپ اول: ۱۹۹۴؛ تجدید چاپ با اضافات و با عنوان در سوگ و عشق یاران، با مقدمهٔ حسن کامشاد، لندن: اچ اند اس مدیا ، ۲۰۱۴؛ چاپ ایران، تهران: فرهنگ جاوید، ۱۳۹۷
دربارهٔ سیاست و فرهنگ: گفتوگوی علی بنوعزیزی با شاهرخ مسکوب، پاریس: انتشارات خاوران، چاپ اول: ۱۳۷۳؛ چاپ ایران با عنوان کارنامه ناتمام: درباره سیاست و فرهنگ، تهران: انتشارات نیلوفر، ۱۳۷۸؛ تجدید چاپ با عنوان اصلی، تهران: فرهنگ جاوید، ۱۴۰۰
شاهرخ مسکوب: کسروی از خرد آغاز میکند و میرسد به بیخردی
بررسی عقلانی حق، قانون و عدالت در اسلام، (با نام مستعار م. کوهیار)، پاریس: انتشارات خاوران، چاپ اول: ۱۳۷۴
تن پهلوان و روان خردمند، تهران: انتشارات طرح نو، چاپ اول: ۱۳۷۴؛ تجدید چاپ، تهران: فرهنگ جاوید، بهزودی
سفر در خواب، پاریس: انتشارات خاوران، چاپ اول: ۱۳۷۷؛ چاپ ایران، تهران: فرهنگ جاوید، ۱۳۹۵
روزها در راه، پاریس: انتشارات خاوران، چاپ اول: ۱۳۷۹؛ چاپ ایران، تهران: فرهنگ جاوید، ۱۳۹۹
کتاب مرتضی کیوان، بهکوشش شاهرخ مسکوب، تهران: نشر کتاب نادر، چاپ اول: ۱۳۸۲؛ تجدید چاپ: تهران: فرهنگ جاوید، ۱۳۹۸
🔻 آثارمنتشرشده بعد از مرگ:
ارمغان مور: جستاری در شاهنامه، تهران: نشر نی، چاپ اول: ۱۳۸۴
سوگ مادر، تهران: نشر نی، چاپ اول: ۱۳۸۶
در حال و هوای جوانی: روزهای پیش از روزها در راه (۱۳۴۲–۱۳۴۶)، بهکوشش حسن کامشاد، لندن: اچ اند اس مدیا ، ۲۰۱۴؛ چاپ ایران، تهران: فرهنگ جاوید، منتشر خواهد شد
شکاریم یکسر همه پیشمرگ، نشر نی، ۱۳۹۱
درآمدی به اساطیر ایران، تهران: فرهنگ جاوید، چاپ اول: ۱۳۹۴
🔻ترجمه:
خوشههای خشم، جان استاینبک، شاهرخ مسکوب با همکاری عبدالرحیم احمدی، تهران، انتشارات امیرکبیر، ۱۳۲۸
آنتیگون (همراه با «لذت تراژیک» از آندره یونار)، سوفوکل، شاهرخ مسکوب، تهران، ۱۳۳۵
ادیپ شهریار، سوفوکل، شاهرخ مسکوب، تهران، ۱۳۴۰
پرومته در زنجیر، آشیلوس، شاهرخ مسکوب، تهران: نشر اندیشه، چاپ اول: ۱۳۴۲؛ تجدید چاپ، تهران: فرهنگ جاوید، ۱۳۹۵
ادیپوس در کلنوس، سوفوکل، شاهرخ مسکوب، تهران: ۱۳۴۶
افسانههای تبای (سه تراژدی نامبرده سوفکلس در یک جلد)، سوفوکل، شاهرخ مسکوب، تهران، انتشارات خوارزمی، چاپ اول: ۱۳۵۲
خاطرات مهرانگیز دولتشاهی: اولین و تنها سفیر زن ایران (۱۳۵۷–۱۳۵۴) مصاحبهکننده: شاهرخ مسکوب، تنظیمکننده: غلامرضا کردگاری، تهران: صفحه سفید، چاپ اول: ۱۳۸۷
#یاد
#درگذشت
#شاهرخ_مسکوب
https://t.me/ksmtehran1/216
🔹🔹🔹
🖋کانال کانون صنفی معلمان ایران ( تهران)
🆔 @KSMtehran
Telegram
..
💠 #آخر_هفته_با_کتاب
📚 تجربه تجدد
نویسنده: نعمت الله فاضلی
مفهوم تجدد یا مدرنیته و مدرنیسم و مدرنیزاسیون به یکی از مقولات بغرنج در علوم انسانی ایران تبدیل شده است که همچنان برسر آن چالش و بحث وجود دارد.
این مساله عموما در فضای روشنفکری طرح شده و دو مقوله سکولاریسم در سطح سیاسی و اجتماعی و علم به مثابه جهان بینی محوری دنیای متجدد هسته اصلی این نوع مباحث را شکل داده است.
پروبلماتیک تجدد به تدریج از سطح نخبگان و روشنفکران به مسالهای در سطح عموم تبدیل شده است.
مساله تجدد در ایران در ابتدا ناشی از مواجهه با یک امر بیرونی بوده اما سیر تدریجی تاریخ اجتماعی و فرهنگی ایران به سمتی رفت که مسئله و مقوله تجدد از یک امر بیرونی به یک امر درونی تبدیل شد. لذا امروزه تجدد یک امر بیرونی نیست بلکه به امری درونی و درونزا تبدیل شده است.
کتاب تجربه تجدد شامل هجده فصل است. عناوینی که در این کتاب به انها پرداخته شده عبارتست از:
امروزی شدن گفتمان فرهنگی در ایران، امروزی شدن خانه، خانواده، همسایگی، روستا، مسجد، باورهای عامیانه، نوروز، چهارشنبه سوری، یلدا، امروزی شدن فرهنگ ایران از راه دیجیتال، امروزی شدن از راه فناوری، امروزی شدن آموزش و پرورش، چالش های فرهنگی فاوا در اموزش و پرورش ایران، بازنمایی فوتبال یا واقعیت، امروزی شدن سبک زندگی، رستوران و امروزی شدن غذای ایرانی و امروزی شدن فرهنگ ایرانی.
کتاب تجربه تجدد رویکرد انسانشناختی به امروزی شدن فرهنگ ایران دارد.
ایده اصلی نگارنده از نگارش این کتاب شناسایی فرهنگ معاصر ایران بوده است. تلاش برای فهمی از فرهنگ معاصر جامعه ایران از سال ۱۲۸۵ تا به امروز که بیش از صد سال از آن زمان میگذرد.
بررسی تغییراتی که در جامعه ایران رخ داده است براساس تجربه زیسته مولف از دوران پیشامدرن ایران در روستا، تجربه زیست شهری در ایران و تجربه زیست مدرن در خارج از ایران.
نویسنده در این کتاب درصدد پاسخ به این پرسش است که چه تغییراتی در جامعه ایران رخ داده است.به عقیده مولف بسیاری از بحثهایی که درباره ایران میشود فلسفی است. بهطور مثال بحثهای آل احمد یا روشنفکران قبل از او و حتی روشنفکران دهه اخیر بسیار کم به تحولات فرهنگی پرداختهاند و مستند دانشگاهی در اینباره وجود ندارد. بنابراین وی به عنوان یک مردمشناس این تحولات را مستند سازی کرده است.
بخش اول این کتاب به دنبال مستند کردن فرهنگ امروز ایران است.آغاز کتاب به این موضوع میپردازد که چگونه بنیانهای سنتی ما مدرن شدند. برای تبیین این موضوع برای شروع کار از خانه پدری استفاده شده زیرا خانه پدری برای ما معنا داشت و اغلب افراد در خانه پدری به دنیا میآمدند و کار میکردند. اما برای نسل جوان امروز هیچ احساسی نسبت به خانه پدری وجود ندارد.
در ادامه این موضوع توضیح داده شده که چگونه روستاهای ایرانی شهری شدند. بررسی همسایه، مسجد، مدرسه و ... نیز از مباحث دیگر این کتاب است. همچنین فالگیری، نوروز و یلدا از موضوعات دیگر این بخش ازکتاب است.
در بخش دوم کتاب به سنتهای مدرن پرداخته شده است. مقاومت درباره ماهواره، فوتبال، سبک زندگی از جمله مباحثی است که در بخش دوم کتاب مورد بررسی قرار داده گرفته است.
مطالعه این کتاب برای کسانی که دوست دارند درباره فرهنگ معاصر ایران بدانند توصیه می شود. نثر کتاب متفاوت از نثر علوم اجتماعی ایران است و سعی شده از انبوه مفاهیم رشتههای علوم اجتماعی استفاده شود و کاربست مفاهیم علوم اجتماعی در فهم جامعه معاصر ایران را میتوان در این کتاب مشاهده کرد.
https://t.me/httpsksmtehran2/274
🔹🔹🔹
🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران
🆔 @KSMtehran
📚 تجربه تجدد
نویسنده: نعمت الله فاضلی
مفهوم تجدد یا مدرنیته و مدرنیسم و مدرنیزاسیون به یکی از مقولات بغرنج در علوم انسانی ایران تبدیل شده است که همچنان برسر آن چالش و بحث وجود دارد.
این مساله عموما در فضای روشنفکری طرح شده و دو مقوله سکولاریسم در سطح سیاسی و اجتماعی و علم به مثابه جهان بینی محوری دنیای متجدد هسته اصلی این نوع مباحث را شکل داده است.
پروبلماتیک تجدد به تدریج از سطح نخبگان و روشنفکران به مسالهای در سطح عموم تبدیل شده است.
مساله تجدد در ایران در ابتدا ناشی از مواجهه با یک امر بیرونی بوده اما سیر تدریجی تاریخ اجتماعی و فرهنگی ایران به سمتی رفت که مسئله و مقوله تجدد از یک امر بیرونی به یک امر درونی تبدیل شد. لذا امروزه تجدد یک امر بیرونی نیست بلکه به امری درونی و درونزا تبدیل شده است.
کتاب تجربه تجدد شامل هجده فصل است. عناوینی که در این کتاب به انها پرداخته شده عبارتست از:
امروزی شدن گفتمان فرهنگی در ایران، امروزی شدن خانه، خانواده، همسایگی، روستا، مسجد، باورهای عامیانه، نوروز، چهارشنبه سوری، یلدا، امروزی شدن فرهنگ ایران از راه دیجیتال، امروزی شدن از راه فناوری، امروزی شدن آموزش و پرورش، چالش های فرهنگی فاوا در اموزش و پرورش ایران، بازنمایی فوتبال یا واقعیت، امروزی شدن سبک زندگی، رستوران و امروزی شدن غذای ایرانی و امروزی شدن فرهنگ ایرانی.
کتاب تجربه تجدد رویکرد انسانشناختی به امروزی شدن فرهنگ ایران دارد.
ایده اصلی نگارنده از نگارش این کتاب شناسایی فرهنگ معاصر ایران بوده است. تلاش برای فهمی از فرهنگ معاصر جامعه ایران از سال ۱۲۸۵ تا به امروز که بیش از صد سال از آن زمان میگذرد.
بررسی تغییراتی که در جامعه ایران رخ داده است براساس تجربه زیسته مولف از دوران پیشامدرن ایران در روستا، تجربه زیست شهری در ایران و تجربه زیست مدرن در خارج از ایران.
نویسنده در این کتاب درصدد پاسخ به این پرسش است که چه تغییراتی در جامعه ایران رخ داده است.به عقیده مولف بسیاری از بحثهایی که درباره ایران میشود فلسفی است. بهطور مثال بحثهای آل احمد یا روشنفکران قبل از او و حتی روشنفکران دهه اخیر بسیار کم به تحولات فرهنگی پرداختهاند و مستند دانشگاهی در اینباره وجود ندارد. بنابراین وی به عنوان یک مردمشناس این تحولات را مستند سازی کرده است.
بخش اول این کتاب به دنبال مستند کردن فرهنگ امروز ایران است.آغاز کتاب به این موضوع میپردازد که چگونه بنیانهای سنتی ما مدرن شدند. برای تبیین این موضوع برای شروع کار از خانه پدری استفاده شده زیرا خانه پدری برای ما معنا داشت و اغلب افراد در خانه پدری به دنیا میآمدند و کار میکردند. اما برای نسل جوان امروز هیچ احساسی نسبت به خانه پدری وجود ندارد.
در ادامه این موضوع توضیح داده شده که چگونه روستاهای ایرانی شهری شدند. بررسی همسایه، مسجد، مدرسه و ... نیز از مباحث دیگر این کتاب است. همچنین فالگیری، نوروز و یلدا از موضوعات دیگر این بخش ازکتاب است.
در بخش دوم کتاب به سنتهای مدرن پرداخته شده است. مقاومت درباره ماهواره، فوتبال، سبک زندگی از جمله مباحثی است که در بخش دوم کتاب مورد بررسی قرار داده گرفته است.
مطالعه این کتاب برای کسانی که دوست دارند درباره فرهنگ معاصر ایران بدانند توصیه می شود. نثر کتاب متفاوت از نثر علوم اجتماعی ایران است و سعی شده از انبوه مفاهیم رشتههای علوم اجتماعی استفاده شود و کاربست مفاهیم علوم اجتماعی در فهم جامعه معاصر ایران را میتوان در این کتاب مشاهده کرد.
https://t.me/httpsksmtehran2/274
🔹🔹🔹
🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران
🆔 @KSMtehran
Telegram
..
👍1
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
💠#صبحگاه
در پهنه جهان
انسان برای کشتن انسان
تا جبهه می رود
انسان برای کشتن انسان
تشویق می شود!!
درجبهه های جنگ
کشتار میکنند
یا کشته می شوند
تابوت صد هزار جوان را
پیران داغدار
با چشم اشکبار
بر دوش می کشند
و در خاک می نهند
آنگاه کودکان را
تعلیم می دهند
یک شاخه از درخت نبایست شکست!!!
🔹🔹🔹
🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران
🆔 @KSMtehran
در پهنه جهان
انسان برای کشتن انسان
تا جبهه می رود
انسان برای کشتن انسان
تشویق می شود!!
درجبهه های جنگ
کشتار میکنند
یا کشته می شوند
تابوت صد هزار جوان را
پیران داغدار
با چشم اشکبار
بر دوش می کشند
و در خاک می نهند
آنگاه کودکان را
تعلیم می دهند
یک شاخه از درخت نبایست شکست!!!
🔹🔹🔹
🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران
🆔 @KSMtehran
👏1
💠 #روز_جهانی_آموزش
#یادداشت
نقش کتابخوانی در آموزش صلح
✍فاطمه رحمانی،
گاهنامه فرهیزش، فروردین ۱۴۰۳
« وزارت آموزش و پرورش فلسطین اعلام کرد از آغاز جنگ در غزه، ۴۱۵۶ دانشآموز فلسطینی در حملات اشغالگران اسرائیلی به شهادت رسیده و ۷۸۱۸ دانشآموز دیگر نیز زخمی شدند. کاترین راسل، مدیر اجرایی صندوق کودکان سازمان ملل متحد «یونیسف» در حساب توئیتر خود اعلام کرد که از آغاز جنگ روسیه و اوکراین در فوریه ۲۰۲۲ تاکنون حداقل ۵۰۱ کودک جان خود را از دست دادهاند.»
این دو تیتر آزار دهنده و گزنده حاکی از آن است که بحران جنگ در میان کشورها، علاوه نابودی و بیخانمان شدن انسانها باعث بروز شرایطی از قبیل بیعدالتی، ناگزیری، نابرابری، ترویج خشونت، احساس پوچی و بی ثباتی و در پی آن بحرانهای متعدد اجتماعی و اقتصادی خواهد شد. به همین دلیل شعار امسال روزجهانی آموزش،«آموزش برای صلح» شده است چرا که، ﻧﺨﺴﺘﻴﻦ و بنیادینترین نهاد برای آموزش و ترویج فرهنگ صلح وخشونتستیزی، دستگاه تعلیم وتربیت میتواند باشد. لازمه این امر این است که آموزش صلح در آموزشوپرورش به عنوان یک اصل فراگیر، نهاد سازی و به رسمیت شناخته شود.
معلمان به عنوان سفیران فرهنگ صلح میتوانند با به کار گرفتن تمامی درس افزارها و منابع مطالعاتی طی برنامه ریزیهای صحیح با ابداع و خلاقیت ماهرانه و آگاهانه در مدارس و کلاسهای درس، با ایجاد فضاهایی مملو از عشق و دوستی، همیاری و مشارکت، همدلی و نوعدوستی، فرصتهای مناسبی فراهم کنند تا گفتوگوها و فعالیتها، حول محور آموزش صلح، خشونتستیزی و نهادینه سازی ارزشهای زندگی برای دانشآموزان بچرخد.
یکی از این ابداعات خلاقانه کتابخوانی است. مطالعه کتابهای متناسب با سن دانشآموزان به آنها کمک میکند تا درک بهتری از این جهان داشته باشند، هر آنچه را که یاد میگیرند، حتی به اندازه یک جمله یا یک عبارت کوتاه، تاثیر مثبتی در روند زندگیشان میگذارد. مطالعه و کتابخوانی، در کسب مهارتهای حل تعارض بدون خشونت و تقویت این مهارتها برای ارائه رفتارهای مسئولانه در جامعه به دانش آموزان، سهم عمدهای دارد. کتابخوانی با محوریت آموزش صلح رویکردی پیشگیرانه است و به منظورتربیت و ارتقای دانشآموزان بر اساس باورهای عدم خشونت، تسامح، برابری، احترام به تفاوتها و دستیابی به جامعهای عادلانه در زندگی آیندهشان به کار گرفته میشود.
با این مقدمه تجربه خودم به عنوان یک معلم و در عین حال مروج کتاب و کتابخوانی را با مخاطبان به اشتراک میگذارم؛ تجربهای در راستا و هدف آموزش صلح.
عمده خدمت معلمی من صرف دانشآموزان با نیازهای ویژه و آموزش تلفیقی بوده است. بعد از بازنشستگی اضافه تدریسم را بنا به تقاضای اداره، در مدارس عادی تقبل کردم. روش آموزش این دو گروه دانش آموزان خیلی متفاوت هست ...
همه این یادداشت را میتوانید در لینک زیر بخوانید.
گاهنامه فرهنگی- آموزشی فرهیزش
🆔https://t.me/farhizesh_mag
🔹🔹🔹
🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران
🆔 @KSMtehran
#یادداشت
نقش کتابخوانی در آموزش صلح
✍فاطمه رحمانی،
گاهنامه فرهیزش، فروردین ۱۴۰۳
« وزارت آموزش و پرورش فلسطین اعلام کرد از آغاز جنگ در غزه، ۴۱۵۶ دانشآموز فلسطینی در حملات اشغالگران اسرائیلی به شهادت رسیده و ۷۸۱۸ دانشآموز دیگر نیز زخمی شدند. کاترین راسل، مدیر اجرایی صندوق کودکان سازمان ملل متحد «یونیسف» در حساب توئیتر خود اعلام کرد که از آغاز جنگ روسیه و اوکراین در فوریه ۲۰۲۲ تاکنون حداقل ۵۰۱ کودک جان خود را از دست دادهاند.»
این دو تیتر آزار دهنده و گزنده حاکی از آن است که بحران جنگ در میان کشورها، علاوه نابودی و بیخانمان شدن انسانها باعث بروز شرایطی از قبیل بیعدالتی، ناگزیری، نابرابری، ترویج خشونت، احساس پوچی و بی ثباتی و در پی آن بحرانهای متعدد اجتماعی و اقتصادی خواهد شد. به همین دلیل شعار امسال روزجهانی آموزش،«آموزش برای صلح» شده است چرا که، ﻧﺨﺴﺘﻴﻦ و بنیادینترین نهاد برای آموزش و ترویج فرهنگ صلح وخشونتستیزی، دستگاه تعلیم وتربیت میتواند باشد. لازمه این امر این است که آموزش صلح در آموزشوپرورش به عنوان یک اصل فراگیر، نهاد سازی و به رسمیت شناخته شود.
معلمان به عنوان سفیران فرهنگ صلح میتوانند با به کار گرفتن تمامی درس افزارها و منابع مطالعاتی طی برنامه ریزیهای صحیح با ابداع و خلاقیت ماهرانه و آگاهانه در مدارس و کلاسهای درس، با ایجاد فضاهایی مملو از عشق و دوستی، همیاری و مشارکت، همدلی و نوعدوستی، فرصتهای مناسبی فراهم کنند تا گفتوگوها و فعالیتها، حول محور آموزش صلح، خشونتستیزی و نهادینه سازی ارزشهای زندگی برای دانشآموزان بچرخد.
یکی از این ابداعات خلاقانه کتابخوانی است. مطالعه کتابهای متناسب با سن دانشآموزان به آنها کمک میکند تا درک بهتری از این جهان داشته باشند، هر آنچه را که یاد میگیرند، حتی به اندازه یک جمله یا یک عبارت کوتاه، تاثیر مثبتی در روند زندگیشان میگذارد. مطالعه و کتابخوانی، در کسب مهارتهای حل تعارض بدون خشونت و تقویت این مهارتها برای ارائه رفتارهای مسئولانه در جامعه به دانش آموزان، سهم عمدهای دارد. کتابخوانی با محوریت آموزش صلح رویکردی پیشگیرانه است و به منظورتربیت و ارتقای دانشآموزان بر اساس باورهای عدم خشونت، تسامح، برابری، احترام به تفاوتها و دستیابی به جامعهای عادلانه در زندگی آیندهشان به کار گرفته میشود.
با این مقدمه تجربه خودم به عنوان یک معلم و در عین حال مروج کتاب و کتابخوانی را با مخاطبان به اشتراک میگذارم؛ تجربهای در راستا و هدف آموزش صلح.
عمده خدمت معلمی من صرف دانشآموزان با نیازهای ویژه و آموزش تلفیقی بوده است. بعد از بازنشستگی اضافه تدریسم را بنا به تقاضای اداره، در مدارس عادی تقبل کردم. روش آموزش این دو گروه دانش آموزان خیلی متفاوت هست ...
همه این یادداشت را میتوانید در لینک زیر بخوانید.
گاهنامه فرهنگی- آموزشی فرهیزش
🆔https://t.me/farhizesh_mag
🔹🔹🔹
🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران
🆔 @KSMtehran