💠 #نگاه_کارشناس
🔹 افت پوشش پیشدبستانی، فرصتی که کودکان برای همیشه از دست خواهند داد ۲
✍ جلال کریمیان*، روزنامه شرق، دی ۱۴۰۴
🔻این نحوه سیاستگذاری دوباره به ما نشان داد که سیاستگذاران فرهنگی و آموزشی کشور به جای گامنهادن بر زمین سخت واقعیت، به رؤیابافی مشغول هستند و ضرورت ملی افزایش پوشش پیشدبستانی را هنوز درنیافتهاند. اگر بخواهیم به عمق عدم تدبیر پی ببریم، کافی است به یک مقایسه ساده دست بزنیم:
۱- در حال حاضر پوشش دوره اول پیشدبستانی در ایران در بهترین برآوردها ۵۵ درصد تخمین زده میشود. این در حالی است که بر اساس گزارش یونسکو، میانگین پوشش پیشدبستانی (یک سال) در جهان ۷۳ درصد، در کشورهای توسعهیافته بیش از ۹۵ درصد، در آمریکای لاتین ۹۳ درصد، در خاورمیانه حدود ۶۵ درصد و در آفریقای شمالی و مرکزی حدود ۶۰ درصد است. این آمار نشان میدهد ایران در پوشش پیشدبستانی در رده کشورهای غرب و شمال آفریقاست و حتی از میانگین خاورمیانه نیز عقبتر است.
۲- اما آمار دیگری که بس هولناکتر است، سهم دولت در ارائه آموزشهای پیشدبستانی است. بر اساس آمار بینالمللی، کشورها از دو درصد (کشورهای با پایینترین درآمد) تا ۸.۷ درصد (کشورهای پردرآمد) کل بودجه آموزشی خود را به دوران پیش از دبستان (preprimary) اختصاص دادهاند. بر این اساس و اگر صرف بودجه وزارت آموزش و پرورش (معادل ۲۶۰ همت) را در نظر بگیریم، ایران باید حداقل دو درصد از آن را به آموزش پیشدبستانی اختصاص دهد. این معادل حدودا ۱۰ همت است. ولی کل بودجه سازمان تعلیم و تربیت کودک در ایران در سال ۱۴۰۳ حدود ۲۱۴ میلیارد تومان بوده است. درواقع از منظر بودجه تنها ۰.۰۷ درصد از هزینههای آموزش و پرورش مستقیما در توسعه دوره پیشدبستانی هزینه میشود. این به آن معناست که حتی کشورهای کمدرآمد جهان نیز ۲۸ برابر بیشتر از ایران در این حوزه سرمایهگذاری میکنند.
🔻این ارقام حاکی از آن است که عملا بار هزینههای دوره پیشدبستانی بر عهده خانوادههاست و دولت این مقطع را از پوشش حمایتی خود خارج کرده است. بهطور خاص، سرباززدن از این مسئولیت، پس از تغییر نظام آموزشی در سال ۱۳۹۱ شدت یافته است. در این دوره، نیروی انسانی و امکانات دوره پیشدبستانی در بسیاری از مدارس، به نفع تأسیس پایه ششم ابتدایی مصادره شد. هرچند در میانه دهه ۱۳۹۰، آمار پوشش پیشدبستانی به ۷۰ درصد هم رسید، اما به دلیل نبود قوانین و مقررات مستحکم، در شرایط فشار اقتصادی این آمار افتی درخور توجه داشته است. این به معنای آن است که بهجز تلاشهای مقطعی وزارت آموزش و پرورش، هیچ پشتوانهای در کشور برای آموزش و پرورش کودکان پیش از دبستان وجود ندارد.
ریشه این مشکل کجاست؟
🔻 هرچند این وضعیت حاصل سالها کمتوجهی به مسئله است، اما رخدادهای سیاستگذارانه چند سال اخیر نشان از یک سردرگمی مضاعف دارد. آمار گفتهشده نشان میدهد سازمان تعلیم و تربیت کودک، با گذشت سه سال هنوز به وظیفه اصلی خود در این حوزه آگاه نیست. عدم اعلام رسمی آمار پوشش پیشدبستانی در سالهای اخیر نیز ناشی از همین ناآگاهی است. در این زمینه باید گفت ایراد اصلی نه به عملکرد مدیران این سازمان بلکه به سیاستهای کلانتر در این حوزه وارد است:
۱- اساسنامه این سازمان، مهمترین بخش مسئله است. فلسفه اصلی تشکیل این سازمان، سازماندهی مهدکودکها بوده است. یعنی به جای تمرکز بر افزایش ظرفیت پوشش پیشدبستانی و طلب مشارکت از دولت و مجلس برای حمایت از همگانیسازی این دوره در آموزش عمومی کشور، مشکلات مدیریتی مهدها و مراکز پیشدبستانی به دغدغه اول این سازمان تبدیل شده است.
۲- منفککردن سازمان تعلیم و تربیت کودکی از دوره دبستان، عملا موجب شد امکان توسعه پیشدبستانی در مدارس کشور با مانع روبهرو شود. مدارس دوره دبستان سازوبرگ اصلی گسترش این دوره را در کشور فراهم میکنند و به همین خاطر، بهتر آن بود که تصدی این بخش (پیشدبستانی دوم) همچنان در اختیار ستاد وزارت آموزش و پرورش باقی میماند.
چه سیاستی باید در پیش گرفت؟
🔻هرچند تأسیس این سازمان و مستقلکردن آن از وزارتخانه آموزش و پرورش همچون آب رهاشدهای است که به سختی به جوی بازخواهد گشت، اما دولت میتواند با ایجاد تغییراتی در اساسنامه این سازمان، بستری را برای ایجاد یک سیاست تدریجی در پوشش عمومی دوره پیشدبستانی ایجاد کند. این تغییر باید معطوف به تعریف یک مأموریت ویژه برای این سازمان باشد و آن زمینهسازی برای رایگانکردن دوره پیشدبستانی در یک بازه زمانی پنج تا ۱۰ سال است. چنین تغییری نیازمند عزمی راسخ است و شاید نیاز باشد مشارکت مجلس شورای اسلامی نیز در این زمینه به کار گرفته شود.
*دکترای فلسفه تعلیم و تربیت پژوهشگر سیاستگذاری آموزشی
🔹🔹🔹
🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران
🆔 @KSMtehran
🔹 افت پوشش پیشدبستانی، فرصتی که کودکان برای همیشه از دست خواهند داد ۲
✍ جلال کریمیان*، روزنامه شرق، دی ۱۴۰۴
🔻این نحوه سیاستگذاری دوباره به ما نشان داد که سیاستگذاران فرهنگی و آموزشی کشور به جای گامنهادن بر زمین سخت واقعیت، به رؤیابافی مشغول هستند و ضرورت ملی افزایش پوشش پیشدبستانی را هنوز درنیافتهاند. اگر بخواهیم به عمق عدم تدبیر پی ببریم، کافی است به یک مقایسه ساده دست بزنیم:
۱- در حال حاضر پوشش دوره اول پیشدبستانی در ایران در بهترین برآوردها ۵۵ درصد تخمین زده میشود. این در حالی است که بر اساس گزارش یونسکو، میانگین پوشش پیشدبستانی (یک سال) در جهان ۷۳ درصد، در کشورهای توسعهیافته بیش از ۹۵ درصد، در آمریکای لاتین ۹۳ درصد، در خاورمیانه حدود ۶۵ درصد و در آفریقای شمالی و مرکزی حدود ۶۰ درصد است. این آمار نشان میدهد ایران در پوشش پیشدبستانی در رده کشورهای غرب و شمال آفریقاست و حتی از میانگین خاورمیانه نیز عقبتر است.
۲- اما آمار دیگری که بس هولناکتر است، سهم دولت در ارائه آموزشهای پیشدبستانی است. بر اساس آمار بینالمللی، کشورها از دو درصد (کشورهای با پایینترین درآمد) تا ۸.۷ درصد (کشورهای پردرآمد) کل بودجه آموزشی خود را به دوران پیش از دبستان (preprimary) اختصاص دادهاند. بر این اساس و اگر صرف بودجه وزارت آموزش و پرورش (معادل ۲۶۰ همت) را در نظر بگیریم، ایران باید حداقل دو درصد از آن را به آموزش پیشدبستانی اختصاص دهد. این معادل حدودا ۱۰ همت است. ولی کل بودجه سازمان تعلیم و تربیت کودک در ایران در سال ۱۴۰۳ حدود ۲۱۴ میلیارد تومان بوده است. درواقع از منظر بودجه تنها ۰.۰۷ درصد از هزینههای آموزش و پرورش مستقیما در توسعه دوره پیشدبستانی هزینه میشود. این به آن معناست که حتی کشورهای کمدرآمد جهان نیز ۲۸ برابر بیشتر از ایران در این حوزه سرمایهگذاری میکنند.
🔻این ارقام حاکی از آن است که عملا بار هزینههای دوره پیشدبستانی بر عهده خانوادههاست و دولت این مقطع را از پوشش حمایتی خود خارج کرده است. بهطور خاص، سرباززدن از این مسئولیت، پس از تغییر نظام آموزشی در سال ۱۳۹۱ شدت یافته است. در این دوره، نیروی انسانی و امکانات دوره پیشدبستانی در بسیاری از مدارس، به نفع تأسیس پایه ششم ابتدایی مصادره شد. هرچند در میانه دهه ۱۳۹۰، آمار پوشش پیشدبستانی به ۷۰ درصد هم رسید، اما به دلیل نبود قوانین و مقررات مستحکم، در شرایط فشار اقتصادی این آمار افتی درخور توجه داشته است. این به معنای آن است که بهجز تلاشهای مقطعی وزارت آموزش و پرورش، هیچ پشتوانهای در کشور برای آموزش و پرورش کودکان پیش از دبستان وجود ندارد.
ریشه این مشکل کجاست؟
🔻 هرچند این وضعیت حاصل سالها کمتوجهی به مسئله است، اما رخدادهای سیاستگذارانه چند سال اخیر نشان از یک سردرگمی مضاعف دارد. آمار گفتهشده نشان میدهد سازمان تعلیم و تربیت کودک، با گذشت سه سال هنوز به وظیفه اصلی خود در این حوزه آگاه نیست. عدم اعلام رسمی آمار پوشش پیشدبستانی در سالهای اخیر نیز ناشی از همین ناآگاهی است. در این زمینه باید گفت ایراد اصلی نه به عملکرد مدیران این سازمان بلکه به سیاستهای کلانتر در این حوزه وارد است:
۱- اساسنامه این سازمان، مهمترین بخش مسئله است. فلسفه اصلی تشکیل این سازمان، سازماندهی مهدکودکها بوده است. یعنی به جای تمرکز بر افزایش ظرفیت پوشش پیشدبستانی و طلب مشارکت از دولت و مجلس برای حمایت از همگانیسازی این دوره در آموزش عمومی کشور، مشکلات مدیریتی مهدها و مراکز پیشدبستانی به دغدغه اول این سازمان تبدیل شده است.
۲- منفککردن سازمان تعلیم و تربیت کودکی از دوره دبستان، عملا موجب شد امکان توسعه پیشدبستانی در مدارس کشور با مانع روبهرو شود. مدارس دوره دبستان سازوبرگ اصلی گسترش این دوره را در کشور فراهم میکنند و به همین خاطر، بهتر آن بود که تصدی این بخش (پیشدبستانی دوم) همچنان در اختیار ستاد وزارت آموزش و پرورش باقی میماند.
چه سیاستی باید در پیش گرفت؟
🔻هرچند تأسیس این سازمان و مستقلکردن آن از وزارتخانه آموزش و پرورش همچون آب رهاشدهای است که به سختی به جوی بازخواهد گشت، اما دولت میتواند با ایجاد تغییراتی در اساسنامه این سازمان، بستری را برای ایجاد یک سیاست تدریجی در پوشش عمومی دوره پیشدبستانی ایجاد کند. این تغییر باید معطوف به تعریف یک مأموریت ویژه برای این سازمان باشد و آن زمینهسازی برای رایگانکردن دوره پیشدبستانی در یک بازه زمانی پنج تا ۱۰ سال است. چنین تغییری نیازمند عزمی راسخ است و شاید نیاز باشد مشارکت مجلس شورای اسلامی نیز در این زمینه به کار گرفته شود.
*دکترای فلسفه تعلیم و تربیت پژوهشگر سیاستگذاری آموزشی
🔹🔹🔹
🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران
🆔 @KSMtehran
💠 #گزارش
پوشش اجباری در مدارس تکجنسیتی زیادهروی است
✍ دینا قالیباف
دورانی که دانشآموزان در مدرسه سپری میکنند، بهقول افرادی که تجربهی آنرا از سر گذراندهاند، یکی از زیباترین دورهها و بهعبارتی دوران طلایی زندگی محسوب میشود. پیدا کردن دوستان جدید و فرآیند جامعهپذیری که در مدرسه آغاز میشود، زندگی انسانها را شکل میدهد. اگر دفتر خاطرات دوران دانشآموزیمان را مرور کنیم، شاید اوج خاطراتمان یکی از اردوهایی باشد که همراه همکلاسیها، ذرهای از طعم استقلال و فاصله از خانواده را چشیدیم، شاید هرکدام از ما خاطراتی در اینباره برای تعریف کردن داشته باشیم. مثلاً اردوی مسافرتی مشهد برای من، با خاطرات پارک آبی معروفش و گمشدن در جمعیت حرم گره خورده است. یا خاطرات آب بازی در پارکی که ما را برای تفریح از طرف مدرسه برده بودند. روز اردوی مدرسه، روزی بود که کیفها بهجای اینکه پر از دفتر و کتاب باشند، با انواع خوراکی انباشته میشدند. حتی مدیرهای بداخلاق که اغلب عبوس بودند، روز اردو روی خوششان را نشان میدادند و حتی خوراکیهایشان را با دانشآموزان تقسیم میکردند. اما فردای روز اردو، در مدرسه روز سختی بود، برخلاف دیروزش که اکثر زنگهای درسی پریده بودند، حالا دانشآموزان مجبور بودند تا دوباره در یک روال تکرارشونده قرار بگیرند.
خبر فوت «آرزو خاوری»، دانشآموزی که فردای روز اردو، بهدنبال سختگیری مدیر مدرسه بهخاطر نوع پوشش خودکشی کرد، گویی هر روز ما را مثل فردای روز اردو سخت کرد. اینروزها، با تعطیلشدن مدارس و ترافیک خودروهایی که برای بردن و آوردن دانشآموزان در رفتوآمد هستند، تصویر دانشآموزی در ذهنمان نقش میبندد که در آخرین طبقهی ساختمانی ایستاده، تا خود را به پایین بیاندازد. وقتی مدیران بداخلاق را جلوی در مدرسه میبینیم، ممکن است علت فوت این دانشآموز فکرمان را مشغول کند: «روز قبل، دخترم اردو رفته بود، در اردو شلوار جین پوشیده بود و توی مسیر رفت هم، رقص و شادی میکند. گویا مدیر عصبانی میشود.
فردای آنروز با لباس فرم بهمدرسه میرود، ولی مدیر داخل کلاس راهش نمیدهد. بهمن گفتند شلوار جین پاش بود و در اردو میرقصید».
تراژدی رخ داده در دبیرستان دخترانهی کوثر و تکرار آن برای دانشآموز دیگری به نام «آیناز کریمی» آسیبشناسی مدیریت مدارس دخترانه را در خصوص نوع پوشش دانشآموزان الزامی میکند. این گزارش که به نحوی با هدف آسیبشناسی به نگارش درآمده است، حاوی مصاحبههایی با دانشآموزان دختر در مقاطع تحصیلی مختلف است. برای مصاحبه با دانشآموزان سوالات مشابهی طراحی شده که هدف از یکسان بودن سوالات، رسیدن به یک نتیجهی مشخص دربارهی برخی مسایل است. موضوعاتی مانند اینکه آیا فشاری که در موضوع پوشش به دانشآموزان دختر وارد میشود، در مدارس دولتی بیشتر است یا مدارس غیردولتی؟
آنچه در ادامه میخوانید مجموعه مصاحبههایی با دانشآموزان دختر است که نام اصلی آنان محفوظ است. در این گزارش تماماً از اسامی فرضی استفاده شده است:
ما دیگر بزرگ شدهایم
آتنا، دانشآموزی است که در یک هنرستان غیردولتی مشغول به تحصیل است. او که عقیده دارد فضای مدارس غیردولتی نسبتاً سالمتر هستند، میگوید در برخی موارد و بسته به محلی که برای اردو از طرف مدرسه میروند، این اجازه را دارند که لباسی متفاوت از فرم مدرسه بپوشند: «بهنظرم این حق طبیعی ماست که در اردوها لباسی که دوست داریم بپوشیم. چون به سنی رسیدیم که آزادانه پوشش خود را انتخاب کنیم و خودمان را گم نخواهیم کرد».
این دانشآموز اتفاقی مشابه آنچه برای آرزو خاوری دربارهی راه ندادن او به کلاس افتاده بود، روایت میکند: «در مدرسه قبلیام اتفاق مشابهی رخ داد. بهخاطر شلوار غیرمدرسه، با والدین یکی از دانشآموزان تماس گرفتند و حتی او را سر کلاسهای درسی راه ندادند. بهنظر من هیچ منطقی پشت این نیست که نتوانیم با شلوار غیرفرم وارد مدرسه شویم. البته که هرجایی قانون خودش را دارد و باید قوانین مدرسه هم رعایت شوند ولی یکسری چیزها خیلی پیشپا افتاده هستند». آتنا حس خود نسبت به لباس فرم مدرسه را چنین توصیف میکند: «لباس فرم چیزی است که در تمام مدارس دنیا وجود دارد و صرفاً مختص به کشور ما نیست. ولی لباس فرم ما همانطور که از ظاهرش پیداست، لباسهای هیجانانگیزی نیستند و بهنظرم میتوانستند خیلی بهتر و قشنگتر طراحی شوند».
این دانشآموز که عقیده دارد سختگیریهای بیمورد اجازهی صمیمیت با کادر مدرسه را نمیدهد، معتقد است که سختگیری دربارهی پوشش دانشآموزان دختر، در همهی مدارس یکسان نیست: «برای مثال مدرسهای که من در دوران راهنمایی در آن درس میخواندم، بیشتر سختگیری میکرد، ولی هنرستانی که الان مشغول به تحصیل در آن هستم، همهچیز خیلی راحتتر است.
⤵️
پوشش اجباری در مدارس تکجنسیتی زیادهروی است
✍ دینا قالیباف
دورانی که دانشآموزان در مدرسه سپری میکنند، بهقول افرادی که تجربهی آنرا از سر گذراندهاند، یکی از زیباترین دورهها و بهعبارتی دوران طلایی زندگی محسوب میشود. پیدا کردن دوستان جدید و فرآیند جامعهپذیری که در مدرسه آغاز میشود، زندگی انسانها را شکل میدهد. اگر دفتر خاطرات دوران دانشآموزیمان را مرور کنیم، شاید اوج خاطراتمان یکی از اردوهایی باشد که همراه همکلاسیها، ذرهای از طعم استقلال و فاصله از خانواده را چشیدیم، شاید هرکدام از ما خاطراتی در اینباره برای تعریف کردن داشته باشیم. مثلاً اردوی مسافرتی مشهد برای من، با خاطرات پارک آبی معروفش و گمشدن در جمعیت حرم گره خورده است. یا خاطرات آب بازی در پارکی که ما را برای تفریح از طرف مدرسه برده بودند. روز اردوی مدرسه، روزی بود که کیفها بهجای اینکه پر از دفتر و کتاب باشند، با انواع خوراکی انباشته میشدند. حتی مدیرهای بداخلاق که اغلب عبوس بودند، روز اردو روی خوششان را نشان میدادند و حتی خوراکیهایشان را با دانشآموزان تقسیم میکردند. اما فردای روز اردو، در مدرسه روز سختی بود، برخلاف دیروزش که اکثر زنگهای درسی پریده بودند، حالا دانشآموزان مجبور بودند تا دوباره در یک روال تکرارشونده قرار بگیرند.
خبر فوت «آرزو خاوری»، دانشآموزی که فردای روز اردو، بهدنبال سختگیری مدیر مدرسه بهخاطر نوع پوشش خودکشی کرد، گویی هر روز ما را مثل فردای روز اردو سخت کرد. اینروزها، با تعطیلشدن مدارس و ترافیک خودروهایی که برای بردن و آوردن دانشآموزان در رفتوآمد هستند، تصویر دانشآموزی در ذهنمان نقش میبندد که در آخرین طبقهی ساختمانی ایستاده، تا خود را به پایین بیاندازد. وقتی مدیران بداخلاق را جلوی در مدرسه میبینیم، ممکن است علت فوت این دانشآموز فکرمان را مشغول کند: «روز قبل، دخترم اردو رفته بود، در اردو شلوار جین پوشیده بود و توی مسیر رفت هم، رقص و شادی میکند. گویا مدیر عصبانی میشود.
فردای آنروز با لباس فرم بهمدرسه میرود، ولی مدیر داخل کلاس راهش نمیدهد. بهمن گفتند شلوار جین پاش بود و در اردو میرقصید».
تراژدی رخ داده در دبیرستان دخترانهی کوثر و تکرار آن برای دانشآموز دیگری به نام «آیناز کریمی» آسیبشناسی مدیریت مدارس دخترانه را در خصوص نوع پوشش دانشآموزان الزامی میکند. این گزارش که به نحوی با هدف آسیبشناسی به نگارش درآمده است، حاوی مصاحبههایی با دانشآموزان دختر در مقاطع تحصیلی مختلف است. برای مصاحبه با دانشآموزان سوالات مشابهی طراحی شده که هدف از یکسان بودن سوالات، رسیدن به یک نتیجهی مشخص دربارهی برخی مسایل است. موضوعاتی مانند اینکه آیا فشاری که در موضوع پوشش به دانشآموزان دختر وارد میشود، در مدارس دولتی بیشتر است یا مدارس غیردولتی؟
آنچه در ادامه میخوانید مجموعه مصاحبههایی با دانشآموزان دختر است که نام اصلی آنان محفوظ است. در این گزارش تماماً از اسامی فرضی استفاده شده است:
ما دیگر بزرگ شدهایم
آتنا، دانشآموزی است که در یک هنرستان غیردولتی مشغول به تحصیل است. او که عقیده دارد فضای مدارس غیردولتی نسبتاً سالمتر هستند، میگوید در برخی موارد و بسته به محلی که برای اردو از طرف مدرسه میروند، این اجازه را دارند که لباسی متفاوت از فرم مدرسه بپوشند: «بهنظرم این حق طبیعی ماست که در اردوها لباسی که دوست داریم بپوشیم. چون به سنی رسیدیم که آزادانه پوشش خود را انتخاب کنیم و خودمان را گم نخواهیم کرد».
این دانشآموز اتفاقی مشابه آنچه برای آرزو خاوری دربارهی راه ندادن او به کلاس افتاده بود، روایت میکند: «در مدرسه قبلیام اتفاق مشابهی رخ داد. بهخاطر شلوار غیرمدرسه، با والدین یکی از دانشآموزان تماس گرفتند و حتی او را سر کلاسهای درسی راه ندادند. بهنظر من هیچ منطقی پشت این نیست که نتوانیم با شلوار غیرفرم وارد مدرسه شویم. البته که هرجایی قانون خودش را دارد و باید قوانین مدرسه هم رعایت شوند ولی یکسری چیزها خیلی پیشپا افتاده هستند». آتنا حس خود نسبت به لباس فرم مدرسه را چنین توصیف میکند: «لباس فرم چیزی است که در تمام مدارس دنیا وجود دارد و صرفاً مختص به کشور ما نیست. ولی لباس فرم ما همانطور که از ظاهرش پیداست، لباسهای هیجانانگیزی نیستند و بهنظرم میتوانستند خیلی بهتر و قشنگتر طراحی شوند».
این دانشآموز که عقیده دارد سختگیریهای بیمورد اجازهی صمیمیت با کادر مدرسه را نمیدهد، معتقد است که سختگیری دربارهی پوشش دانشآموزان دختر، در همهی مدارس یکسان نیست: «برای مثال مدرسهای که من در دوران راهنمایی در آن درس میخواندم، بیشتر سختگیری میکرد، ولی هنرستانی که الان مشغول به تحصیل در آن هستم، همهچیز خیلی راحتتر است.
⤵️
👍1
⤴️
این موضوع ربطی به دولتی یا غیردولتی بودن مدرسه ندارد؛ بستگی، به کادر و تفکر عوامل مدرسه ارتباط دارد». آتنا که عقیده دارد سختگیریهای بیمورد علاقهی دانشآموزان به مدرسه را در آنها میکشد، در آخر بیان میکند: «ما دیگر بزرگ شدهایم و میدانیم که در موقعیتهایی که قرار است کسی از اداره بیاید یا عکسی برای اداره ارسال شود، باید برخی قوانین را رعایت کنیم. برخی مدارس بیش از اندازه گیر میدهند و بهنظرم باید با آنان برخورد شود، چون شور و شوق را از دانشآموزان میگیرند و این کار باعث میشود ما بیشتر دلمان بخواهد کاری که ممنوع شده را انجام دهیم».
لباس فرم ما انگار برای سردخانه است
مینا، دانشآموزی است که در شهر پردیس، در یک مدرسهی دولتی مشغول به تحصیل است. او میگوید که مدرسهی آنها، نسبت به مقنعه و پوشش بسیار حساس است: «اوایل، بچههایی که تازه در مدرسه ثبتنام کرده بودند و هنوز لباس فرم نداشتند، میتوانستند با لباسهای خودشان بیایند، اما لباسی که مشابه فرم مدرسه باشد». او میگوید که هیچوقت در اردوهای مدرسه شرکت نکرده است: «ته زحمات کادر مدرسه برای اردو بردن دانشآموزان، راهیان نور و آرامگاه خمینی است و برای همین من هیچوقت شرکت نکردم که بدانم این اجازه به دانشآموزان داده میشود که در اردو لباسی خارج از فرم مدرسه بپوشند یا نه». این دانشآموز احساس خود نسبت به لباس فرم مدرسه را چنین توصیف میکند: «من به معنای واقعی از لباس فرم مدرسه متنفر هستم. رنگش، طرحش و بهزور پوشیدنش به آدم احساس بدی میدهد و واقعاً نفیکنندهی هویتمان است. لباسهایمان انگار برای سردخانه است. بسیار بلند دوخته میشوند و اگر کسی بدهد خیاط کوتاهش کنند، به او تذکر میدهند که باید فرمش را عوض کند». مینا عقیده دارد سختگیری مدارس نسبت به پوشش دانشآموزان به یک اندازه نیست: «کادر مدرسه همیشه موقع تذکر و دعوا بهما میگویند که اگر میخواهید اینطوری بهمدرسه بیایید، بروید غیرانتفاعی و جایتان اینجا نیست. یکچیز تاثیرگذار از نظر من اتحاد و کوتاه نیامدن بچههای مدرسه است.
برای مثال، خوبی مدرسهی ما این است که بچهها جلوی کادر مدرسه کوتاه نمیآیند و برای همین خیلی نمیتوانند برخورد بدی داشته باشند».
این دانشآموز که مخالف برخورد انضباطی با دانشآموزان بر سر پوشش است، بیان میکند: «کسی توجه نمیکند که چه اتفاقات فاجعهباری در مدارس رخ میدهد. هیچکس توجهی نمیکند، کلی معلم در مدرسه هست که برای آموزش مناسب نیستند. حتی کادر مدرسه هم مشکل دارند. هیچکس توجه نمیکند که دانشآموزان در مدارس با چه مشکلات روحی و روانی مواجه هستند یا برای هیچکس مهم نیست کیفیت آموزش چگونه است. تنها چیزی که برایشان اهمیت دارد پوشش دانشآموزان است. انگار که اگر کسی یک تکه لچک از سرش بیافتد، کل مدرسه نابود خواهد شد». او اضافه میکند: «مدیر مدرسهی ما صبح به صبح دم ورودی اصلی مدرسه میایستد و اگر کسی وارد مدرسه شود و مقنعه سرش نباشد، با داد و بیداد بهاو میگوید که مقنعه سرت کن و بعد برو داخل مدرسه، انگار یک گشت ارشاد همیشه و هر ساعت در مدرسه حضور دارد. در این دوسال اخیر کادر مدرسه مدام عوض میشد و هرسال بدتر از سال پیش. پارسال حتی سر امتحانات ترم اول و دوم تهدید میکردند و میگفتند: اگر حجابت را رعایت نکنی، اجازه نمیدیم که امتحان بدی، پروندهات رو میدیم که بری».
این برخوردها برای مدارس تکجنسیتی زیادهروی است
مریم، دانشآموزی است که در کرج و در یک مدرسهی نمونه دولتی مشغول به تحصیل است. او که پیش از این، دوران تحصیل خود را در یک مدرسهی دولتی گذرانده، میگوید مدیریت مدرسه اغلب زمانی که دانشآموزان فرم مدرسه را نپوشند به آنها تذکر میدهد: «حتی اگر بهجای لباس فرم مدرسه یک لباس گشاد بپوشیم، بازهم تذکر میدهند. بهطور کلی کمتر دانشآموزی پیدا میشود که عاشق لباس فرم مدرسه باشد. زمستانها سر کردن با لباس فرم مدرسه راحتتر است، ولی در تابستان چون رنگ لباسها اکثراً تیره هستند، بهخاطر جنس لباسها بدن احساس خارش میکند». او اضافه میکند: «در زنگ ورزش لباس فرم مدرسه بسیار آزار دهنده است. معمولاً اجازهی تعویض لباس نمیدهند و تا بهحال پیش آمده که چندین دانشآموز بهخاطر گشادی لباسها پایشان پیچ خورده و زمین خوردهاند». این دانشآموز میگوید فشارها در مدارس دولتی بر حسبِ تجربهاش بیشتر است: «من در مدرسهی دولتی به چشم دیدم که چقدر بر سر پوشش به دانشآموزان فشار میآورند، ولی در مدرسهی جدیدم که نمونه دولتی است، این موضوع کمتر است. زنگ تفریح اگر چندین بار ببینند دانشآموزی بدون مقنعه در حیاط است، او را به دفتر برده و تذکر انضباطی میدهند، اما در مدرسه قبلیام موضوع در حد تذکر نبود و حتماً از نمره انضباط دانشآموز هم کم میکردند».
⤵️
این موضوع ربطی به دولتی یا غیردولتی بودن مدرسه ندارد؛ بستگی، به کادر و تفکر عوامل مدرسه ارتباط دارد». آتنا که عقیده دارد سختگیریهای بیمورد علاقهی دانشآموزان به مدرسه را در آنها میکشد، در آخر بیان میکند: «ما دیگر بزرگ شدهایم و میدانیم که در موقعیتهایی که قرار است کسی از اداره بیاید یا عکسی برای اداره ارسال شود، باید برخی قوانین را رعایت کنیم. برخی مدارس بیش از اندازه گیر میدهند و بهنظرم باید با آنان برخورد شود، چون شور و شوق را از دانشآموزان میگیرند و این کار باعث میشود ما بیشتر دلمان بخواهد کاری که ممنوع شده را انجام دهیم».
لباس فرم ما انگار برای سردخانه است
مینا، دانشآموزی است که در شهر پردیس، در یک مدرسهی دولتی مشغول به تحصیل است. او میگوید که مدرسهی آنها، نسبت به مقنعه و پوشش بسیار حساس است: «اوایل، بچههایی که تازه در مدرسه ثبتنام کرده بودند و هنوز لباس فرم نداشتند، میتوانستند با لباسهای خودشان بیایند، اما لباسی که مشابه فرم مدرسه باشد». او میگوید که هیچوقت در اردوهای مدرسه شرکت نکرده است: «ته زحمات کادر مدرسه برای اردو بردن دانشآموزان، راهیان نور و آرامگاه خمینی است و برای همین من هیچوقت شرکت نکردم که بدانم این اجازه به دانشآموزان داده میشود که در اردو لباسی خارج از فرم مدرسه بپوشند یا نه». این دانشآموز احساس خود نسبت به لباس فرم مدرسه را چنین توصیف میکند: «من به معنای واقعی از لباس فرم مدرسه متنفر هستم. رنگش، طرحش و بهزور پوشیدنش به آدم احساس بدی میدهد و واقعاً نفیکنندهی هویتمان است. لباسهایمان انگار برای سردخانه است. بسیار بلند دوخته میشوند و اگر کسی بدهد خیاط کوتاهش کنند، به او تذکر میدهند که باید فرمش را عوض کند». مینا عقیده دارد سختگیری مدارس نسبت به پوشش دانشآموزان به یک اندازه نیست: «کادر مدرسه همیشه موقع تذکر و دعوا بهما میگویند که اگر میخواهید اینطوری بهمدرسه بیایید، بروید غیرانتفاعی و جایتان اینجا نیست. یکچیز تاثیرگذار از نظر من اتحاد و کوتاه نیامدن بچههای مدرسه است.
برای مثال، خوبی مدرسهی ما این است که بچهها جلوی کادر مدرسه کوتاه نمیآیند و برای همین خیلی نمیتوانند برخورد بدی داشته باشند».
این دانشآموز که مخالف برخورد انضباطی با دانشآموزان بر سر پوشش است، بیان میکند: «کسی توجه نمیکند که چه اتفاقات فاجعهباری در مدارس رخ میدهد. هیچکس توجهی نمیکند، کلی معلم در مدرسه هست که برای آموزش مناسب نیستند. حتی کادر مدرسه هم مشکل دارند. هیچکس توجه نمیکند که دانشآموزان در مدارس با چه مشکلات روحی و روانی مواجه هستند یا برای هیچکس مهم نیست کیفیت آموزش چگونه است. تنها چیزی که برایشان اهمیت دارد پوشش دانشآموزان است. انگار که اگر کسی یک تکه لچک از سرش بیافتد، کل مدرسه نابود خواهد شد». او اضافه میکند: «مدیر مدرسهی ما صبح به صبح دم ورودی اصلی مدرسه میایستد و اگر کسی وارد مدرسه شود و مقنعه سرش نباشد، با داد و بیداد بهاو میگوید که مقنعه سرت کن و بعد برو داخل مدرسه، انگار یک گشت ارشاد همیشه و هر ساعت در مدرسه حضور دارد. در این دوسال اخیر کادر مدرسه مدام عوض میشد و هرسال بدتر از سال پیش. پارسال حتی سر امتحانات ترم اول و دوم تهدید میکردند و میگفتند: اگر حجابت را رعایت نکنی، اجازه نمیدیم که امتحان بدی، پروندهات رو میدیم که بری».
این برخوردها برای مدارس تکجنسیتی زیادهروی است
مریم، دانشآموزی است که در کرج و در یک مدرسهی نمونه دولتی مشغول به تحصیل است. او که پیش از این، دوران تحصیل خود را در یک مدرسهی دولتی گذرانده، میگوید مدیریت مدرسه اغلب زمانی که دانشآموزان فرم مدرسه را نپوشند به آنها تذکر میدهد: «حتی اگر بهجای لباس فرم مدرسه یک لباس گشاد بپوشیم، بازهم تذکر میدهند. بهطور کلی کمتر دانشآموزی پیدا میشود که عاشق لباس فرم مدرسه باشد. زمستانها سر کردن با لباس فرم مدرسه راحتتر است، ولی در تابستان چون رنگ لباسها اکثراً تیره هستند، بهخاطر جنس لباسها بدن احساس خارش میکند». او اضافه میکند: «در زنگ ورزش لباس فرم مدرسه بسیار آزار دهنده است. معمولاً اجازهی تعویض لباس نمیدهند و تا بهحال پیش آمده که چندین دانشآموز بهخاطر گشادی لباسها پایشان پیچ خورده و زمین خوردهاند». این دانشآموز میگوید فشارها در مدارس دولتی بر حسبِ تجربهاش بیشتر است: «من در مدرسهی دولتی به چشم دیدم که چقدر بر سر پوشش به دانشآموزان فشار میآورند، ولی در مدرسهی جدیدم که نمونه دولتی است، این موضوع کمتر است. زنگ تفریح اگر چندین بار ببینند دانشآموزی بدون مقنعه در حیاط است، او را به دفتر برده و تذکر انضباطی میدهند، اما در مدرسه قبلیام موضوع در حد تذکر نبود و حتماً از نمره انضباط دانشآموز هم کم میکردند».
⤵️
⤴️
او در آخر میگوید: «مدرسه وقتی تک جنسیتی است، اصلاً نباید اجباری برای پوشیدن مقنعه وجود داشته باشد. در جایی که همه دختر و زن هستند چرا پوشش باید اجباری باشد؟ مگر قرار نیست خودمان را از نامحرمها بپوشانیم؟ در جایی که نامحرمی نیست چرا پوشش باید اجباری باشد؟ این نوع برخورد برای مدارس تکجنسیتی زیادهروی است».
▪️یافتههای بهدست آمده از مصاحبه با دانشآموزان، حکایت از این موضوع دارد که سختگیری بر سر پوشش در مدارس دولتی نسبت به مدارس غیرانتفاعی بیشتر است. همچنین از گفتههای دانشآموزان میتوان چنین استنباط کرد که لباس فرمی که مدرسه برای آنها در نظر گرفته، هیچ سنخیتی با هویت آنان نداشته و دانشآموزان با کمترین میزان تمایل، مجبور به پوشیدن این لباسها هستند. این موارد در کنار آماری که نشان میدهد از ابتدای سال تحصیلی جاری، سی و یک دانشآموز در کشور خودکشی کردهاند، لزوم پرسشگری دربارهی عملکرد آموزش و پرورش در وهلهی نخست و سپس مدیریت مدارس را بهمیان میآورد.
منبع: جامعهشناسی زن روز
🔹🔹🔹
🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران
🆔 @KSMtehran
او در آخر میگوید: «مدرسه وقتی تک جنسیتی است، اصلاً نباید اجباری برای پوشیدن مقنعه وجود داشته باشد. در جایی که همه دختر و زن هستند چرا پوشش باید اجباری باشد؟ مگر قرار نیست خودمان را از نامحرمها بپوشانیم؟ در جایی که نامحرمی نیست چرا پوشش باید اجباری باشد؟ این نوع برخورد برای مدارس تکجنسیتی زیادهروی است».
▪️یافتههای بهدست آمده از مصاحبه با دانشآموزان، حکایت از این موضوع دارد که سختگیری بر سر پوشش در مدارس دولتی نسبت به مدارس غیرانتفاعی بیشتر است. همچنین از گفتههای دانشآموزان میتوان چنین استنباط کرد که لباس فرمی که مدرسه برای آنها در نظر گرفته، هیچ سنخیتی با هویت آنان نداشته و دانشآموزان با کمترین میزان تمایل، مجبور به پوشیدن این لباسها هستند. این موارد در کنار آماری که نشان میدهد از ابتدای سال تحصیلی جاری، سی و یک دانشآموز در کشور خودکشی کردهاند، لزوم پرسشگری دربارهی عملکرد آموزش و پرورش در وهلهی نخست و سپس مدیریت مدارس را بهمیان میآورد.
منبع: جامعهشناسی زن روز
🔹🔹🔹
🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران
🆔 @KSMtehran
👍1
💠 #یادداشت
🔷 آیا نمایندگان مجلس حق دخالت در امور آموزش و پرورش را دارند؟
✍ شهرام جمالی
🔹 حسین صادقی؛ رئیس مرکز اطلاع رسانی و روابط عمومی وزارت آموزش و پرورش در یادداشتی کوتاه و گلایهآمیز ضمن انتقاد از دخالتهای بیمورد افراد ذینفوذ در حوزههای مختلف آموزش و پرورش نوشته است :
"مركز اطلاع رسانی و روابط عمومي وزارت آموزش و پرورش بعد از گذشت ٣ماه، بجز يك كارشناس كه چند روز پيش منصوب شد، هنوز نتوانسته هيچ نيرويی به بدنه خود اضافه كند!
صادقی تاکید میکند : "تا زمانی كه مجلسی همسو با دولت شكل نگيرد، همچنان با چالش دخالت نمايندگان حتی در جابجایی يك كارشناس در حوزه های مختلف روبرو خواهيم بود...."
🔹 موضوع دخالت نمایندگان در امور داخلی آموزش و پرورش خصوصاً دخالت در عزل و نصبها موضوع جدیدی نیست و تقریباً در همه دولتها حتی دولتهای همسو با مجلس کموبیش وجود داشته است اما به طور طبیعی، زمانی که دولت و مجلس به لحاظ سیاسی اصطلاحاً همسو نبودهاند، این دخالتها نیز پررنگتر بوده است
هرچند در سپهر سیاسی اغلب جوامع دموکراتیک اصل موضوعِ دخالت نمایندگان مجلس در امور آموزش و پرورش - و البته امور سایر نهادها - امری مرسوم و پذیرفته شده است و آنچه محل مناقشه در بین گروههای ذینفع است، در واقع نفسِ این دخالتها نیست بلکه حدود و ثغور آنست.
متاسفانه از آنجا که در بسیاری از امور، صراحت قانونی در محدوده و مرز میان دو امر «نظارت» و «دخالت» مشخص نیست، نهاد نظارتی در موقعیتی که خود را پرزورتر احساس می کند معمولاً با روی آوردن به تفاسیری غیررسمی و موسع از قانون مورد نظر، حدود و ثغور دخالت خود را به گونه ای تعریف می کند که جای هرگونه دخالت های بیجا را باز بگذارد و این در حالی است که همان نهاد در موقعیت دیگری که زورش به دخالت نمیرسد از همان نظارت حداقلی نیز چشم پوشی می کند.
🔹 نمایندگان مجلس برای پیروزی در انتخابات تلاش میکنند و باید برای حوزه انتخابیه خود بودجه بیشتری جذب و خرج کنند. آنها همچنین تمایل دارند در انتخاب مدیران حوزه انتخابیه خود تاثیرگذار باشند. رویکرد محلیِ نمایندگان هر جا که ویژگی های قومی و قبیلهای پررنگتر باشد، بیشتر بروز و نمود پیدا میکند. اما زمانی که فرآیند نظارتی- دخالتی به جای تفاهم و توافق برای تامین منافع عمومی به تعارض منافع گروهی و باندی منجر میشود، از دل آن نیز دخالتهایی بیرون میآید که با چانهزنی و لابی و بدهبستان های تعامل گرایانه! شروع و به سهمخواهی و رانتجویی های تهدیدآمیز در فرآیندهای تصمیم گیری ختم میشود. تبدیل فرآیند نظارتی-دخالتی به دخالتی-نظارتی، در عمل نه تنها منافع عمومی را تامین نخواهد کرد، بلکه ضمن آنکه به سردرگمی و ناامیدی ذینفعان دامن میزند، زمینهساز بروز فساد سیاسی و اداری نیز خواهد شد و البته استمرار آن علاوه بر پیامدهای مورد اشاره، بستری مناسب برای ادامه حیات سیاسی عناصری میشود که به راحتی از پاسخگویی مصون میمانند و هیچ قیدی آنان را به مسئولیتپذیری در برابر افکار عمومی ملزم نمیکند.
🔹 با این حال، همچنان که پیشتر نیز اشاره شد، این شرایط کموبیش در همه دولتها وجود داشته و گریزی از آن نیست. اینکه صرفاً از بیرون گود، شعار داده شود که آموزش و پرورش باید محکم و استوار در مقابل زیادهخواهان بایستد و باج ندهد و ... راهحل این مشکل نیست چون با وجود اهرم استیضاح، ابتکار عمل برای فشار به مسئولان آموزش و پرورش و پاککردن صورتمسئله همیشه دست مجلس است. بنابراین آموزش و پرورش چارهای ندارد جز اینکه تلاش کند با ایجاد تعادل و توازن با نمایندگان، حتیالامکان از معیارهایش در انتخاب و انتصاب مدیران نیز عدول نکند.
منبع: کانال بدون تعارف
🔹🔹🔹
🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران
🆔 @KSMtehran
🔷 آیا نمایندگان مجلس حق دخالت در امور آموزش و پرورش را دارند؟
✍ شهرام جمالی
🔹 حسین صادقی؛ رئیس مرکز اطلاع رسانی و روابط عمومی وزارت آموزش و پرورش در یادداشتی کوتاه و گلایهآمیز ضمن انتقاد از دخالتهای بیمورد افراد ذینفوذ در حوزههای مختلف آموزش و پرورش نوشته است :
"مركز اطلاع رسانی و روابط عمومي وزارت آموزش و پرورش بعد از گذشت ٣ماه، بجز يك كارشناس كه چند روز پيش منصوب شد، هنوز نتوانسته هيچ نيرويی به بدنه خود اضافه كند!
صادقی تاکید میکند : "تا زمانی كه مجلسی همسو با دولت شكل نگيرد، همچنان با چالش دخالت نمايندگان حتی در جابجایی يك كارشناس در حوزه های مختلف روبرو خواهيم بود...."
🔹 موضوع دخالت نمایندگان در امور داخلی آموزش و پرورش خصوصاً دخالت در عزل و نصبها موضوع جدیدی نیست و تقریباً در همه دولتها حتی دولتهای همسو با مجلس کموبیش وجود داشته است اما به طور طبیعی، زمانی که دولت و مجلس به لحاظ سیاسی اصطلاحاً همسو نبودهاند، این دخالتها نیز پررنگتر بوده است
هرچند در سپهر سیاسی اغلب جوامع دموکراتیک اصل موضوعِ دخالت نمایندگان مجلس در امور آموزش و پرورش - و البته امور سایر نهادها - امری مرسوم و پذیرفته شده است و آنچه محل مناقشه در بین گروههای ذینفع است، در واقع نفسِ این دخالتها نیست بلکه حدود و ثغور آنست.
متاسفانه از آنجا که در بسیاری از امور، صراحت قانونی در محدوده و مرز میان دو امر «نظارت» و «دخالت» مشخص نیست، نهاد نظارتی در موقعیتی که خود را پرزورتر احساس می کند معمولاً با روی آوردن به تفاسیری غیررسمی و موسع از قانون مورد نظر، حدود و ثغور دخالت خود را به گونه ای تعریف می کند که جای هرگونه دخالت های بیجا را باز بگذارد و این در حالی است که همان نهاد در موقعیت دیگری که زورش به دخالت نمیرسد از همان نظارت حداقلی نیز چشم پوشی می کند.
🔹 نمایندگان مجلس برای پیروزی در انتخابات تلاش میکنند و باید برای حوزه انتخابیه خود بودجه بیشتری جذب و خرج کنند. آنها همچنین تمایل دارند در انتخاب مدیران حوزه انتخابیه خود تاثیرگذار باشند. رویکرد محلیِ نمایندگان هر جا که ویژگی های قومی و قبیلهای پررنگتر باشد، بیشتر بروز و نمود پیدا میکند. اما زمانی که فرآیند نظارتی- دخالتی به جای تفاهم و توافق برای تامین منافع عمومی به تعارض منافع گروهی و باندی منجر میشود، از دل آن نیز دخالتهایی بیرون میآید که با چانهزنی و لابی و بدهبستان های تعامل گرایانه! شروع و به سهمخواهی و رانتجویی های تهدیدآمیز در فرآیندهای تصمیم گیری ختم میشود. تبدیل فرآیند نظارتی-دخالتی به دخالتی-نظارتی، در عمل نه تنها منافع عمومی را تامین نخواهد کرد، بلکه ضمن آنکه به سردرگمی و ناامیدی ذینفعان دامن میزند، زمینهساز بروز فساد سیاسی و اداری نیز خواهد شد و البته استمرار آن علاوه بر پیامدهای مورد اشاره، بستری مناسب برای ادامه حیات سیاسی عناصری میشود که به راحتی از پاسخگویی مصون میمانند و هیچ قیدی آنان را به مسئولیتپذیری در برابر افکار عمومی ملزم نمیکند.
🔹 با این حال، همچنان که پیشتر نیز اشاره شد، این شرایط کموبیش در همه دولتها وجود داشته و گریزی از آن نیست. اینکه صرفاً از بیرون گود، شعار داده شود که آموزش و پرورش باید محکم و استوار در مقابل زیادهخواهان بایستد و باج ندهد و ... راهحل این مشکل نیست چون با وجود اهرم استیضاح، ابتکار عمل برای فشار به مسئولان آموزش و پرورش و پاککردن صورتمسئله همیشه دست مجلس است. بنابراین آموزش و پرورش چارهای ندارد جز اینکه تلاش کند با ایجاد تعادل و توازن با نمایندگان، حتیالامکان از معیارهایش در انتخاب و انتصاب مدیران نیز عدول نکند.
منبع: کانال بدون تعارف
🔹🔹🔹
🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران
🆔 @KSMtehran
💠 #آخر_هفته_باکتاب
📚 فرایند ساخت یابی نهاد زندان: از مشروطه تا پایان پهلوی اول
نویسنده: یعقوب خزائی،
ناشر: آگه
کتاب دربردارنده مطالعه سیر تحول نهاد زندان است و از این طریق پیوند میان دو علم جامعه شناسی و تاریخ را ممکن میکند. دکتر یعقوب خزایی تلاش کرده است تا با نگاهی تبارشناسانه به تاریخچه نهاد زندان -از قلعه و بندیخانه تا انبار و محبس و زندانهای پیشامدرن و مدرن- بپردازد. محدوده زمانی این اثر دوره مشروطه و پهلوی اول است و نویسنده با مطالعه مجموعه متنوعی از منابع ادبی (نمونه: آثار بزرگ علوی، احسان طبری، محمدتقی بهار، یوسف افتخاری، میرجعفر پیشهوری)، اسناد رسمی دولتی و تاریخ شفاهی کار خود را به نحو احسن انجام داده است. نگاهی سطحی به متن کتاب روشن میکند که خزایی فقط به زندان نپرداخته، بلکه سیر تحولات سیاسی و اجتماعی جامعه ایرانی در دوره مشروطه تا ۱۳۲۰ خ. را مبنا قرار داده و بر پایه آن به نهاد زندان پرداخته است.
عنوانهای برخی از فصلهای کتاب: زندان در دوره پیشا مدرن، ساختار زندان مدرن، مجازات در صحنه زندان(انواع شکنجهها در این فصل آمده است).
#نگاه_نو
🔹🔹🔹
🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران
🆔 @KSMtehran
📚 فرایند ساخت یابی نهاد زندان: از مشروطه تا پایان پهلوی اول
نویسنده: یعقوب خزائی،
ناشر: آگه
کتاب دربردارنده مطالعه سیر تحول نهاد زندان است و از این طریق پیوند میان دو علم جامعه شناسی و تاریخ را ممکن میکند. دکتر یعقوب خزایی تلاش کرده است تا با نگاهی تبارشناسانه به تاریخچه نهاد زندان -از قلعه و بندیخانه تا انبار و محبس و زندانهای پیشامدرن و مدرن- بپردازد. محدوده زمانی این اثر دوره مشروطه و پهلوی اول است و نویسنده با مطالعه مجموعه متنوعی از منابع ادبی (نمونه: آثار بزرگ علوی، احسان طبری، محمدتقی بهار، یوسف افتخاری، میرجعفر پیشهوری)، اسناد رسمی دولتی و تاریخ شفاهی کار خود را به نحو احسن انجام داده است. نگاهی سطحی به متن کتاب روشن میکند که خزایی فقط به زندان نپرداخته، بلکه سیر تحولات سیاسی و اجتماعی جامعه ایرانی در دوره مشروطه تا ۱۳۲۰ خ. را مبنا قرار داده و بر پایه آن به نهاد زندان پرداخته است.
عنوانهای برخی از فصلهای کتاب: زندان در دوره پیشا مدرن، ساختار زندان مدرن، مجازات در صحنه زندان(انواع شکنجهها در این فصل آمده است).
#نگاه_نو
🔹🔹🔹
🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران
🆔 @KSMtehran
❤3
Audio
@bankema کانال بایگانی
💠 #ادبیات_جهان
📚 مرشد و مارگریتا(۱۸)
نویسنده: میخائیل بولگاکف
مترجم: عباس میلانی
🎙گوینده: حامد فعال
ناشر صوتی: نوار
#کتاب_صوتی
#مرشد_و_مارگاریتا
#میخائیل_بولگاکف
🔹🔹🔹
🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران
🆔 @KSMtehran
📚 مرشد و مارگریتا(۱۸)
نویسنده: میخائیل بولگاکف
مترجم: عباس میلانی
🎙گوینده: حامد فعال
ناشر صوتی: نوار
#کتاب_صوتی
#مرشد_و_مارگاریتا
#میخائیل_بولگاکف
🔹🔹🔹
🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران
🆔 @KSMtehran
❤2
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
💠 #صبحگاه
این ذره ذره
گرمی خاموشوار ما
یک روز بیگمان
سر میزند ز جایی و
خورشید میشود...
#سیاوش_کسرایی
🔹🔹🔹
🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران
🆔 @KSMtehran
این ذره ذره
گرمی خاموشوار ما
یک روز بیگمان
سر میزند ز جایی و
خورشید میشود...
#سیاوش_کسرایی
🔹🔹🔹
🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران
🆔 @KSMtehran
👍4❤1
💠 #یادداشت
🔺سرکوب فعالین مدنی با شیوههای جدید؛ از ممنوعیت فعالیت در فضای مجازی تا محدودیت در ارتباطات اجتماعی
🔹به نظر میرسد جمهوری اسلامی اخیرا علاوه بر صدور احکام حبس، به شیوههای جدیدی برای سرکوب فعالین مدنی و انجمنی روی آورده است. به طوری که برهی از آنها اخیرا به منع عضویت در گروهها و انجمنها، ممنوعیت فعالیت در فضای مجازی و ممنوعیت ارتباط با فعالان مدنی محکوم شدهاند. این رویکرد تازه، بهعنوان ابزاری با خشونت کمتر و شاید کمهزینهتر، نه تنها به محدود کردن فعالیتهای اجتماعی میپردازد، بلکه تلاش میکند وجهه سرکوب را در سطح عمومی تغییر دهد.
دادگاه انقلاب اسلامی بهتازگی #زینب_زمان، فعال حقوق زنان، را به ۶ ماه حبس تعزیری، ۵۰ میلیون تومان جریمه نقدی، و مجازات تکمیلی ۵ سال ممنوعیت از معاشرت با فعالان سیاسی و مدنی محکوم کرده است. بخشی از این حکم، یعنی ۵ سال ممنوعیت از ارتباط با #فعالان_مدنی و سیاسی، شاید به ظاهر در مقایسه با حبس چندان حکم سنگینی به نظر نیاید اما به شکلی ملایمتر فعالیتهای انجمنی و مدنی را هدف گرفته و آزادی مشارکت اجتماعی را، که از حقوق بنیادین بشر است، سلب میکند.
هدف از صدور چنین احکامی نه تنها حذف فیزیکی فعالان از صحنه اجتماعی، بلکه به انزوا کشاندن آنها در فضایی است که #ارتباطات، #همبستگی و #سازماندهی از ارکان اساسی آن محسوب میشود. ممنوعیت ارتباط با فعالان مدنی، ابزاری است که به شکلی غیرمستقیم اما عمیق، شبکههای حمایتی و اجتماعی را که زیربنای هرگونه کنشگری مؤثر است، تخریب میکند.
جمهوری اسلامی با اتخاذ این شیوه تلاش میکند به جای سرکوب علنی که ممکن است هزینههای داخلی و بینالمللی بالایی داشته باشد، از ابزارهایی استفاده کند که در ظاهر جنبههای کنترل اجتماعی و اداری بیشتری دارند. چنین احکامی تنها به محدود کردن فرد محکوم ختم نمیشود، بلکه با تضعیف روحیه جمعی، کاهش پیوندهای اجتماعی، و ایجاد شکاف در ارتباطات میان فعالان، جامعه مدنی را به تدریج به نهادی پراکنده و منفعل تبدیل میکنند.
کنشگران و فعالان مدنی باید نسبت به شیوههای جدید #سرکوب هوشیار باشند و آنها را دست کم نگیرند. این نوع محکومیتها، اگرچه ظاهرا در مقایسه با احکامی چون زندان خشونت کمتری دارند اما به شکلی سیستماتیک فعالیتهای مدنی را تضعیف و زیرساختهای انجمنی را تخریب میکنند. آگاهیرسانی درباره شیوههای جدید سرکوب و پیامدهای بلندمدت آن برای جامعه مدنی، ضروری است. فعالان باید از فرصتهای موجود برای روشن کردن ابعاد چنین احکامی استفاده کنند و با تقویت شبکههای اجتماعی و ایجاد #همبستگی میان گروهها، به این رویکردهای محدودکننده واکنش نشان دهند.
#حق_آزادی_انجمنها
#حق_آزادی_تشکلها
#اصل۲۰
🔹🔹🔹
🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران
🆔 @KSMtehran
🔺سرکوب فعالین مدنی با شیوههای جدید؛ از ممنوعیت فعالیت در فضای مجازی تا محدودیت در ارتباطات اجتماعی
🔹به نظر میرسد جمهوری اسلامی اخیرا علاوه بر صدور احکام حبس، به شیوههای جدیدی برای سرکوب فعالین مدنی و انجمنی روی آورده است. به طوری که برهی از آنها اخیرا به منع عضویت در گروهها و انجمنها، ممنوعیت فعالیت در فضای مجازی و ممنوعیت ارتباط با فعالان مدنی محکوم شدهاند. این رویکرد تازه، بهعنوان ابزاری با خشونت کمتر و شاید کمهزینهتر، نه تنها به محدود کردن فعالیتهای اجتماعی میپردازد، بلکه تلاش میکند وجهه سرکوب را در سطح عمومی تغییر دهد.
دادگاه انقلاب اسلامی بهتازگی #زینب_زمان، فعال حقوق زنان، را به ۶ ماه حبس تعزیری، ۵۰ میلیون تومان جریمه نقدی، و مجازات تکمیلی ۵ سال ممنوعیت از معاشرت با فعالان سیاسی و مدنی محکوم کرده است. بخشی از این حکم، یعنی ۵ سال ممنوعیت از ارتباط با #فعالان_مدنی و سیاسی، شاید به ظاهر در مقایسه با حبس چندان حکم سنگینی به نظر نیاید اما به شکلی ملایمتر فعالیتهای انجمنی و مدنی را هدف گرفته و آزادی مشارکت اجتماعی را، که از حقوق بنیادین بشر است، سلب میکند.
هدف از صدور چنین احکامی نه تنها حذف فیزیکی فعالان از صحنه اجتماعی، بلکه به انزوا کشاندن آنها در فضایی است که #ارتباطات، #همبستگی و #سازماندهی از ارکان اساسی آن محسوب میشود. ممنوعیت ارتباط با فعالان مدنی، ابزاری است که به شکلی غیرمستقیم اما عمیق، شبکههای حمایتی و اجتماعی را که زیربنای هرگونه کنشگری مؤثر است، تخریب میکند.
جمهوری اسلامی با اتخاذ این شیوه تلاش میکند به جای سرکوب علنی که ممکن است هزینههای داخلی و بینالمللی بالایی داشته باشد، از ابزارهایی استفاده کند که در ظاهر جنبههای کنترل اجتماعی و اداری بیشتری دارند. چنین احکامی تنها به محدود کردن فرد محکوم ختم نمیشود، بلکه با تضعیف روحیه جمعی، کاهش پیوندهای اجتماعی، و ایجاد شکاف در ارتباطات میان فعالان، جامعه مدنی را به تدریج به نهادی پراکنده و منفعل تبدیل میکنند.
کنشگران و فعالان مدنی باید نسبت به شیوههای جدید #سرکوب هوشیار باشند و آنها را دست کم نگیرند. این نوع محکومیتها، اگرچه ظاهرا در مقایسه با احکامی چون زندان خشونت کمتری دارند اما به شکلی سیستماتیک فعالیتهای مدنی را تضعیف و زیرساختهای انجمنی را تخریب میکنند. آگاهیرسانی درباره شیوههای جدید سرکوب و پیامدهای بلندمدت آن برای جامعه مدنی، ضروری است. فعالان باید از فرصتهای موجود برای روشن کردن ابعاد چنین احکامی استفاده کنند و با تقویت شبکههای اجتماعی و ایجاد #همبستگی میان گروهها، به این رویکردهای محدودکننده واکنش نشان دهند.
#حق_آزادی_انجمنها
#حق_آزادی_تشکلها
#اصل۲۰
🔹🔹🔹
🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران
🆔 @KSMtehran
❤1🔥1
💠 #بدونشرح...
آتوسا پورکاشیان از آمریکا!
دربرابر
سارا خادم از اسپانیا!
داور: شهره بیات از انگلستان!
🔹🔹🔹
🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران
🆔 @KSMtehran
آتوسا پورکاشیان از آمریکا!
دربرابر
سارا خادم از اسپانیا!
داور: شهره بیات از انگلستان!
🔹🔹🔹
🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران
🆔 @KSMtehran
😐4😢3
💠 #گزارش
🔵 حجم اقتصاد ترسناک خماری در ایران ۳۰۰ هزار میلیارد تومان است
🔹 به گزارش فرهیختگان، اعتیاد و مسئله مواد مخدر از سوی سازمان بهداشت جهانی، در کنار سه مسئله سلاحهای کشتار جمعی، آلودگی محیطزیست و فقر و شکاف طبقاتی ازجمله مسائل مهم جهانی اعلام شده است.
🔹 بررسی دادهها نشان میدهد گردش مالی اقتصاد خماری در ایران (شامل مواد مخدر، روانگردانها و مشروبات مصرفی داخل + مواد مخدر کشفشده) طی سال گذشته به حدود ۳۰۰ همت رسیده است.
🔹 گزارشهای رسمی دولتی نیز، حجم اقتصاد خماری را معادل ۲/۷ درصد از تولید ناخالص داخلی ایران برآورد کردهاند.
🔹طبق دادههای رسمی، حجم کشفیات مواد مخدر در سالهای ۱۳۹۹ و ۱۴۰۰ با رکوردشکنی عجیبی به بیش از ۱۰۰۰ تن یا یک میلیون کیلوگرم نیز رسیده است. این مقدار در سال ۱۴۰۲ حدود ۶۱۲ تن بوده که یکی از دلایل کاهش آن، کاهش تولید مواد مخدر در افغانستان بوده است.
🔹در دو دهه اخیر حدود ۸۰ تا ۹۰ درصد از تریاک کشفشده در جهان را دولت ایران کشف کرده و این میزان برای هروئین حدود ۳۰ درصد بوده است.
منبع: فرهیختگان اقتصادی
🔹🔹🔹
🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران
🆔 @KSMtehran
🔵 حجم اقتصاد ترسناک خماری در ایران ۳۰۰ هزار میلیارد تومان است
🔹 به گزارش فرهیختگان، اعتیاد و مسئله مواد مخدر از سوی سازمان بهداشت جهانی، در کنار سه مسئله سلاحهای کشتار جمعی، آلودگی محیطزیست و فقر و شکاف طبقاتی ازجمله مسائل مهم جهانی اعلام شده است.
🔹 بررسی دادهها نشان میدهد گردش مالی اقتصاد خماری در ایران (شامل مواد مخدر، روانگردانها و مشروبات مصرفی داخل + مواد مخدر کشفشده) طی سال گذشته به حدود ۳۰۰ همت رسیده است.
🔹 گزارشهای رسمی دولتی نیز، حجم اقتصاد خماری را معادل ۲/۷ درصد از تولید ناخالص داخلی ایران برآورد کردهاند.
🔹طبق دادههای رسمی، حجم کشفیات مواد مخدر در سالهای ۱۳۹۹ و ۱۴۰۰ با رکوردشکنی عجیبی به بیش از ۱۰۰۰ تن یا یک میلیون کیلوگرم نیز رسیده است. این مقدار در سال ۱۴۰۲ حدود ۶۱۲ تن بوده که یکی از دلایل کاهش آن، کاهش تولید مواد مخدر در افغانستان بوده است.
🔹در دو دهه اخیر حدود ۸۰ تا ۹۰ درصد از تریاک کشفشده در جهان را دولت ایران کشف کرده و این میزان برای هروئین حدود ۳۰ درصد بوده است.
منبع: فرهیختگان اقتصادی
🔹🔹🔹
🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران
🆔 @KSMtehran
💠 #گزارش
🔹 اینفوگراف اقتصاد ترسناک خماری در ایران:
۳۰۰ هزار میلیارد تومان گردش مالی اقتصاد خماری در ایران (شامل مواد مخدر، روانگردانها و مشروبات مصرفی داخل + مواد مخدر کشفشده) طی سال گذشته بوده است
گزارش مرتبط فرهیختگان
🔹🔹🔹
🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران
🆔 @KSMtehran
🔹 اینفوگراف اقتصاد ترسناک خماری در ایران:
۳۰۰ هزار میلیارد تومان گردش مالی اقتصاد خماری در ایران (شامل مواد مخدر، روانگردانها و مشروبات مصرفی داخل + مواد مخدر کشفشده) طی سال گذشته بوده است
گزارش مرتبط فرهیختگان
🔹🔹🔹
🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران
🆔 @KSMtehran
💠 #خبر
اعلام برخی تغییرات در برنامههای درسی توسط وزارت آموزش و پرورش دولت موقت سوریه با موجی از انتقادها مواجه شده و کاربران شبکههای اجتماعی آن را «تحمیل رویکردی اسلامگرایانه به تحصیل» عنوان کردهاند.
تغییرات یادشده که در فهرستی در صفحه رسمی فیسبوک وزارت آموزش و پرورش دولت موقت سوریه منتشر شده، شامل جایگزینی عباراتی مانند «راه خیر» با «راه اسلامی» و جایگزین کردن عبارت «کسانی که ملعون و گمراه هستند» با «یهودیان و مسیحیان» است؛ عبارتی که حاکی از تفسیری بسیار محافظهکارانه از یکی از آیات قرآن است.
تعریف واژه «شهید» نیز تغییر کرده و بجای کسی که در راه «میهن» جان داده، عبارت کسی که «برای رضای خدا» جان خود را فدا کرده، جایگزین شده است.
بر اساس این فهرست، برخی از فصلها بهطور کامل حذف شدهاند، از جمله فصلی دربارهٔ «منشأ و تکامل حیات».
این تغییرات برای اِعمال به برنامه درسی همه دانشآموزان ۶ تا ۱۸ ساله در نظر گرفته شده است.
🔹🔹🔹
🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران
🆔 @KSMtehran
اعلام برخی تغییرات در برنامههای درسی توسط وزارت آموزش و پرورش دولت موقت سوریه با موجی از انتقادها مواجه شده و کاربران شبکههای اجتماعی آن را «تحمیل رویکردی اسلامگرایانه به تحصیل» عنوان کردهاند.
تغییرات یادشده که در فهرستی در صفحه رسمی فیسبوک وزارت آموزش و پرورش دولت موقت سوریه منتشر شده، شامل جایگزینی عباراتی مانند «راه خیر» با «راه اسلامی» و جایگزین کردن عبارت «کسانی که ملعون و گمراه هستند» با «یهودیان و مسیحیان» است؛ عبارتی که حاکی از تفسیری بسیار محافظهکارانه از یکی از آیات قرآن است.
تعریف واژه «شهید» نیز تغییر کرده و بجای کسی که در راه «میهن» جان داده، عبارت کسی که «برای رضای خدا» جان خود را فدا کرده، جایگزین شده است.
بر اساس این فهرست، برخی از فصلها بهطور کامل حذف شدهاند، از جمله فصلی دربارهٔ «منشأ و تکامل حیات».
این تغییرات برای اِعمال به برنامه درسی همه دانشآموزان ۶ تا ۱۸ ساله در نظر گرفته شده است.
🔹🔹🔹
🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران
🆔 @KSMtehran
🔥1😐1
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
💠 #صبحگاه
من رویایی دارم
رویای آزادی
رویای یک رقص بی وقفه از شادی
من رویایی دارم از جنس بیداری
رویای تسکین این درد تکراری
درد جهانی که از عشق تهی میشه
درد درختی که میخشکه از ریشه
درد زنایی که محکوم آزارن ….
رویای کودکایی که تو چرخه ی کارن …
تعبیر این رویا درمون دردامه
درمون این دردا تعبیر رویامه
رویای من اینه دنیای بی کینه
دنیای بی کینه رویای من اینه
من رویایی دارم رویای رنگارنگ
رویای دنیایی سبز و بدون جنگ
من رویایی دارم که غیرممکن نیست
دنیایی که پاکه از تابلوهای ایست
دنیایی که بمب و موشک نمی سازه
موشک روی خواب کودک نمیندازه
دنیایی که تو اون زندونا تعطیلن
آدم ها به جرم پرسش نمیمیرن نمیمیرن
🔗 رقص دختری با سایه خویش در میان بی کسی.
ویرانه های جنگ_ فلسطین
#رقص #مقاومت
#رقص_زندگی
#جنگ #امید
#مقاومت_زندگیست
🔹🔹🔹
🖋کانال کانون صنفی معلمان ایران ( تهران)
🆔 @KSMtehran
من رویایی دارم
رویای آزادی
رویای یک رقص بی وقفه از شادی
من رویایی دارم از جنس بیداری
رویای تسکین این درد تکراری
درد جهانی که از عشق تهی میشه
درد درختی که میخشکه از ریشه
درد زنایی که محکوم آزارن ….
رویای کودکایی که تو چرخه ی کارن …
تعبیر این رویا درمون دردامه
درمون این دردا تعبیر رویامه
رویای من اینه دنیای بی کینه
دنیای بی کینه رویای من اینه
من رویایی دارم رویای رنگارنگ
رویای دنیایی سبز و بدون جنگ
من رویایی دارم که غیرممکن نیست
دنیایی که پاکه از تابلوهای ایست
دنیایی که بمب و موشک نمی سازه
موشک روی خواب کودک نمیندازه
دنیایی که تو اون زندونا تعطیلن
آدم ها به جرم پرسش نمیمیرن نمیمیرن
🔗 رقص دختری با سایه خویش در میان بی کسی.
ویرانه های جنگ_ فلسطین
#رقص #مقاومت
#رقص_زندگی
#جنگ #امید
#مقاومت_زندگیست
🔹🔹🔹
🖋کانال کانون صنفی معلمان ایران ( تهران)
🆔 @KSMtehran
🔥4❤1
💠 #خبر_گوناگون
▪️قاضی پرونده دونالد ترامپ در پرداخت حقالسکوت به یک بازیگر فیلمهای پورن اعلام کرد که حکم او ده روز پیش از مراسم تحلیف اعلام خواهد شد.
قاضی پرونده تلویحا گفته که این حکم شامل زندان نخواهد بود.
این پرونده مربوط به جعل مدارک تجاری با هدف پنهان کردن پرداخت ۱۳۰ هزار دلار به استورمی دنیلز، بازیگر فیلمهای پورن، در آستانه انتخابات ریاست جمهوری ۲۰۱۶ است.
▪️در حالی که شهروندان لبنانی تا پیش از این بدون نیاز به ویزا و صرفاً با گذرنامه یا شناسنامه میتوانستند از مرز این کشور با سوریه عبور کنند، حاکمان جدید سوریه تنها به کسانی اجازه عبور از این مرز را میدهند که مجوز اقامت در سوریه یا اجازه رسمی ورود داشته باشد.
▪️رسانههای لبنان گزارش دادهاند که یک هواپیمای ماهانایر پس از فرود در فرودگاه بیروت، بهظن حمل پول از سوی جمهوری اسلامی برای حزبالله لبنان، «به دقت» مورد بازرسی قرار گرفته است.
این رسانهها همچنین اعلام کردند مخالفت یک «دیپلمات» سفارت جمهوری اسلامی ایران در فرودگاه با بازرسی بدنی او و چمدانهای همراهش، کار را به تنش با نیروهای امنیتی کشاند.
▪️یک مقام بیمارستانی در بندرعباس میگوید بیش از ۱۰۰ بسته مواد مخدر جاسازیشده از شکم جوانی ۲۲ ساله بیرون کشیده شده است که پس از تصادف راهی بیمارستان شده بود.
#روزآروز
🔹🔹🔹
🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران
🆔 @KSMtehran
▪️قاضی پرونده دونالد ترامپ در پرداخت حقالسکوت به یک بازیگر فیلمهای پورن اعلام کرد که حکم او ده روز پیش از مراسم تحلیف اعلام خواهد شد.
قاضی پرونده تلویحا گفته که این حکم شامل زندان نخواهد بود.
این پرونده مربوط به جعل مدارک تجاری با هدف پنهان کردن پرداخت ۱۳۰ هزار دلار به استورمی دنیلز، بازیگر فیلمهای پورن، در آستانه انتخابات ریاست جمهوری ۲۰۱۶ است.
▪️در حالی که شهروندان لبنانی تا پیش از این بدون نیاز به ویزا و صرفاً با گذرنامه یا شناسنامه میتوانستند از مرز این کشور با سوریه عبور کنند، حاکمان جدید سوریه تنها به کسانی اجازه عبور از این مرز را میدهند که مجوز اقامت در سوریه یا اجازه رسمی ورود داشته باشد.
▪️رسانههای لبنان گزارش دادهاند که یک هواپیمای ماهانایر پس از فرود در فرودگاه بیروت، بهظن حمل پول از سوی جمهوری اسلامی برای حزبالله لبنان، «به دقت» مورد بازرسی قرار گرفته است.
این رسانهها همچنین اعلام کردند مخالفت یک «دیپلمات» سفارت جمهوری اسلامی ایران در فرودگاه با بازرسی بدنی او و چمدانهای همراهش، کار را به تنش با نیروهای امنیتی کشاند.
▪️یک مقام بیمارستانی در بندرعباس میگوید بیش از ۱۰۰ بسته مواد مخدر جاسازیشده از شکم جوانی ۲۲ ساله بیرون کشیده شده است که پس از تصادف راهی بیمارستان شده بود.
#روزآروز
🔹🔹🔹
🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران
🆔 @KSMtehran
🔥1
💠 #گزارش
🔺اهمیت دوره پیشدبستانی و نقش آن در کاهش نابرابری قومیتی آموزش
سیاوش دلاور، روزنامه شرق، دی ۱۴۰۳
🔺آزمون پرلز یک مطالعه بینالمللی برای سنجش توانایی دانشآموزان کلاس چهارم (حدودا ۱۰ ساله) کشورهای مختلف در درک متون به زبان معیار آن کشورهاست. این آزمون از سال ۲۰۰۱ هر پنج سال یک بار توسط انجمن بینالمللی ارزیابی دستاوردهای آموزشی برگزار میشود. هدف از برگزاری این آزمون، ارزیابی کیفیت سوادآموزی در سیستمهای آموزشی و توانایی دانشآموزان در فهم متون نوشتاری است. کشور ما نیز در کنار حدود ۶۰ کشور دیگر، در این مطالعه بینالمللی شرکت میکند. این تحلیل برگرفته از آخرین دوره این آزمون بوده که در سال ۲۰۲۱ انجام گرفته و نتایج آن در سال اخیر منتشر شده است.
🔹آزمون پرلز دربرگیرنده یک دفترچه سؤال است که در آن به هر دانشآموز دو متن داده میشود و سپس سؤالاتی از متون دفترچه سؤالات از دانشآموز پرسیده میشود. افزون بر دفترچه سؤال، چهار پرسشنامه نیز در اختیار دانشآموز، والدین، معلم و مسئولین مدرسه قرار میگیرد که با بررسی آنها میتوان به اطلاعات ارزشمندی در مورد محیط خانه و مدرسه کودکان دست یافت. این پرسشنامهها راه را بر پژوهشگران در ارائه تجزیه و تحلیلهای ارزشمند، هموار میکند. علت اینکه مخاطب این آزمون دانشآموزان کلاس چهارم هستند، این است که دانشآموزان در این سن دانش پایهای لازم برای پیشرفت در مقاطع تحصیلی بالاتر را کسب میکنند. طراحی و ترجمه سؤالات آزمون به کمک همکاران محلی در کشورهای شرکتکننده انجام میشود.
🔹در فرایند نمونهگیری، جامعه هدف تمام دانشآموزان کلاس چهارمی هستند و انتخاب نمونه در هر کشور با مشارکت کارشناسان محلی و در دو مرحله انجام میشود. در مرحله اول، مدارس هدف به طور تصادفی انتخاب میشوند و در مرحله دوم از بین مدارس گزینششده، کلاس یا کلاسهایی انتخاب میشوند. در مرحله انتخاب مدارس تلاش شده است تا با دستهبندی مدارس براساس مؤلفههایی همچون مکان جغرافیایی، دخترانه یا پسرانه بودن و خصوصی یا دولتی بودن، نمونه انتخابشده تا حد ممکن بازتابدهنده تکثر جامعه هدف باشد. ایران در سال ۲۰۲۱ در حدود ۴۴ هزار مدرسه ابتدایی با حدود ۱۳۵ هزار دانشآموز کلاس چهارمی داشته است که از میان آنها شش هزار دانشآموز از ۲۱۸ مدرسه برای شرکت در آزمون برگزیده شدهاند. لازم به یادآوری است که ایران از نظر نمرات کسبشده توسط دانشآموزان، نسبت به سایر کشورها از وضعیت مطلوبی برخوردار نیست.
🔹در این گفتار، تلاش بر آن است تا تأثیر دوره پیشدبستانی بر عملکرد تحصیلی دانشآموزان مورد ارزیابی قرار گیرد. از مجموع تمام دانشآموزان کلاس چهارمی شرکتکننده در آزمون پرلز سال ۲۰۲۱، در حدود ۸۲ درصد در دوره پیشدبستانی شرکت داشته و ۱۸ درصد به پیشدبستانی نرفتهاند. چنان که در نمودار دیده میشود، دانشآموزانی که دوره پیشدبستانی را گذراندهاند، به طور نسبی عملکرد بهتری در درک متون فارسی از خود نشان میدهند. اهمیت این تحلیل زمانی بیشتر خودنمایی میکند که به این نکته توجه کنیم که کشور ما از نظر گونهگونی قومی و زبانی از جمله سرآمدان دنیاست و چنان که میدانیم، اولین مواجهه جدی کودکان در بخشها و مناطقی از کشورمان با زبان فارسی، در مدرسه روی میدهد. بنابراین دوره پیشدبستانی میتواند نقش مهمی در آشنایی کودکان با زبان فارسی پیش از شروع دوره ابتدایی ایفا کند.
🔹در پرسشنامه مربوط به والدین در آزمون پرلز، از پدر و مادر دانشآموزان سؤال میشود که فرزند شما در منزل به چه میزانی به زبان فارسی صحبت میکند. از مجموع تمام دانشآموزان شرکتکننده در آزمون، در حدود ۷۰ درصد همیشه، هشت درصد غالبا و ۱۷ درصد گاهی به زبان فارسی گفتوگو کرده و پنج درصد نیز هیچگاه به زبان فارسی سخن نمیگویند.
🔹به نمودار سمت چپ نگاه کنید، جفت ستونهای سمت راست مربوط به دانش آموزانی است که در منزل به زبان فارسی گفتوگو نمیکنند و جفت ستونهای بعدی مربوط به دانشآموزانی است که به ترتیب گاهی، غالبا و همیشه در منزل به زبان فارسی تکلم میکنند. چنان که هویداست، هرچه میزان تکلم به زبان فارسی در منزل کاهش پیدا میکند، تفاوت نمرات دانشآموزانی که دوره پیشدبستانی را گذراندهاند با سایر دانشآموزان بیشتر بوده و بنابراین تأثیر دوره پیشدبستانی در ارتقای نمرات دانشآموزان و موفقیت آنها در درک متون فارسی بیشتر است. از این نمودار بهروشنی میتوان دریافت که گذراندن دوره پیشدبستانی میتواند به کاهش شکاف قومیتی و زبانی در عملکرد دانشآموزان بینجامد.
⤵️
🔺اهمیت دوره پیشدبستانی و نقش آن در کاهش نابرابری قومیتی آموزش
سیاوش دلاور، روزنامه شرق، دی ۱۴۰۳
🔺آزمون پرلز یک مطالعه بینالمللی برای سنجش توانایی دانشآموزان کلاس چهارم (حدودا ۱۰ ساله) کشورهای مختلف در درک متون به زبان معیار آن کشورهاست. این آزمون از سال ۲۰۰۱ هر پنج سال یک بار توسط انجمن بینالمللی ارزیابی دستاوردهای آموزشی برگزار میشود. هدف از برگزاری این آزمون، ارزیابی کیفیت سوادآموزی در سیستمهای آموزشی و توانایی دانشآموزان در فهم متون نوشتاری است. کشور ما نیز در کنار حدود ۶۰ کشور دیگر، در این مطالعه بینالمللی شرکت میکند. این تحلیل برگرفته از آخرین دوره این آزمون بوده که در سال ۲۰۲۱ انجام گرفته و نتایج آن در سال اخیر منتشر شده است.
🔹آزمون پرلز دربرگیرنده یک دفترچه سؤال است که در آن به هر دانشآموز دو متن داده میشود و سپس سؤالاتی از متون دفترچه سؤالات از دانشآموز پرسیده میشود. افزون بر دفترچه سؤال، چهار پرسشنامه نیز در اختیار دانشآموز، والدین، معلم و مسئولین مدرسه قرار میگیرد که با بررسی آنها میتوان به اطلاعات ارزشمندی در مورد محیط خانه و مدرسه کودکان دست یافت. این پرسشنامهها راه را بر پژوهشگران در ارائه تجزیه و تحلیلهای ارزشمند، هموار میکند. علت اینکه مخاطب این آزمون دانشآموزان کلاس چهارم هستند، این است که دانشآموزان در این سن دانش پایهای لازم برای پیشرفت در مقاطع تحصیلی بالاتر را کسب میکنند. طراحی و ترجمه سؤالات آزمون به کمک همکاران محلی در کشورهای شرکتکننده انجام میشود.
🔹در فرایند نمونهگیری، جامعه هدف تمام دانشآموزان کلاس چهارمی هستند و انتخاب نمونه در هر کشور با مشارکت کارشناسان محلی و در دو مرحله انجام میشود. در مرحله اول، مدارس هدف به طور تصادفی انتخاب میشوند و در مرحله دوم از بین مدارس گزینششده، کلاس یا کلاسهایی انتخاب میشوند. در مرحله انتخاب مدارس تلاش شده است تا با دستهبندی مدارس براساس مؤلفههایی همچون مکان جغرافیایی، دخترانه یا پسرانه بودن و خصوصی یا دولتی بودن، نمونه انتخابشده تا حد ممکن بازتابدهنده تکثر جامعه هدف باشد. ایران در سال ۲۰۲۱ در حدود ۴۴ هزار مدرسه ابتدایی با حدود ۱۳۵ هزار دانشآموز کلاس چهارمی داشته است که از میان آنها شش هزار دانشآموز از ۲۱۸ مدرسه برای شرکت در آزمون برگزیده شدهاند. لازم به یادآوری است که ایران از نظر نمرات کسبشده توسط دانشآموزان، نسبت به سایر کشورها از وضعیت مطلوبی برخوردار نیست.
🔹در این گفتار، تلاش بر آن است تا تأثیر دوره پیشدبستانی بر عملکرد تحصیلی دانشآموزان مورد ارزیابی قرار گیرد. از مجموع تمام دانشآموزان کلاس چهارمی شرکتکننده در آزمون پرلز سال ۲۰۲۱، در حدود ۸۲ درصد در دوره پیشدبستانی شرکت داشته و ۱۸ درصد به پیشدبستانی نرفتهاند. چنان که در نمودار دیده میشود، دانشآموزانی که دوره پیشدبستانی را گذراندهاند، به طور نسبی عملکرد بهتری در درک متون فارسی از خود نشان میدهند. اهمیت این تحلیل زمانی بیشتر خودنمایی میکند که به این نکته توجه کنیم که کشور ما از نظر گونهگونی قومی و زبانی از جمله سرآمدان دنیاست و چنان که میدانیم، اولین مواجهه جدی کودکان در بخشها و مناطقی از کشورمان با زبان فارسی، در مدرسه روی میدهد. بنابراین دوره پیشدبستانی میتواند نقش مهمی در آشنایی کودکان با زبان فارسی پیش از شروع دوره ابتدایی ایفا کند.
🔹در پرسشنامه مربوط به والدین در آزمون پرلز، از پدر و مادر دانشآموزان سؤال میشود که فرزند شما در منزل به چه میزانی به زبان فارسی صحبت میکند. از مجموع تمام دانشآموزان شرکتکننده در آزمون، در حدود ۷۰ درصد همیشه، هشت درصد غالبا و ۱۷ درصد گاهی به زبان فارسی گفتوگو کرده و پنج درصد نیز هیچگاه به زبان فارسی سخن نمیگویند.
🔹به نمودار سمت چپ نگاه کنید، جفت ستونهای سمت راست مربوط به دانش آموزانی است که در منزل به زبان فارسی گفتوگو نمیکنند و جفت ستونهای بعدی مربوط به دانشآموزانی است که به ترتیب گاهی، غالبا و همیشه در منزل به زبان فارسی تکلم میکنند. چنان که هویداست، هرچه میزان تکلم به زبان فارسی در منزل کاهش پیدا میکند، تفاوت نمرات دانشآموزانی که دوره پیشدبستانی را گذراندهاند با سایر دانشآموزان بیشتر بوده و بنابراین تأثیر دوره پیشدبستانی در ارتقای نمرات دانشآموزان و موفقیت آنها در درک متون فارسی بیشتر است. از این نمودار بهروشنی میتوان دریافت که گذراندن دوره پیشدبستانی میتواند به کاهش شکاف قومیتی و زبانی در عملکرد دانشآموزان بینجامد.
⤵️
👍1
⤴️
🔹از تحلیل بالا میتوان به پیشنهاداتی برای سیاستگذار رسید. مضاف بر اینکه تأثیر گذراندن دوره پیشدبستانی در عملکرد تحصیلی دانشآموزان قابل چشمپوشی نیست، به نظر میرسد که با توجه به نقشی که دوره پیشدبستانی در کاهش شکاف میان نمرات دانشآموزان مناطق فارسنشین و مناطقی که اقلیتهای قومی و نژادی در آن ساکن هستند ایفا میکند، تشویق والدین و ایجاد امکانات و بسترهای مناسب برای ترویج نامنویسی کودکان در دوره پیشدبستانی میتواند شکاف ایجاد شده را تا حدی پوشش دهد.
نکته جالب توجه آن است که ۸۳ درصد کودکان در خانوادههایی که در آنها کودکان همیشه و یا غالبا به زبان فارسی صحبت میکنند در دوره پیشدبستانی شرکت کردهاند و این درحالی است که این نسبت در خانوادههایی که کودکان آنها فقط گاهی به زبان فارسی صحبت میکنند ۷۹ درصد و در خانوادههایی که کودکان آنها هیچگاه به زبان فارسی صحبت نمیکنند ۷۳ درصد است. در این میان نمیتوان از نقش رسانههای جمعی نیز غافل شد. رسانههای جمعی و بهویژه تلویزیون میتواند با پخش برنامههای جذاب برای کودکان به زبان فارسی، در کاهش این شکاف مؤثر باشد که البته بحث در این مورد در این نوشتار نمیگنجد.
🔹🔹🔹
🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران
🆔 @KSMtehran
🔹از تحلیل بالا میتوان به پیشنهاداتی برای سیاستگذار رسید. مضاف بر اینکه تأثیر گذراندن دوره پیشدبستانی در عملکرد تحصیلی دانشآموزان قابل چشمپوشی نیست، به نظر میرسد که با توجه به نقشی که دوره پیشدبستانی در کاهش شکاف میان نمرات دانشآموزان مناطق فارسنشین و مناطقی که اقلیتهای قومی و نژادی در آن ساکن هستند ایفا میکند، تشویق والدین و ایجاد امکانات و بسترهای مناسب برای ترویج نامنویسی کودکان در دوره پیشدبستانی میتواند شکاف ایجاد شده را تا حدی پوشش دهد.
نکته جالب توجه آن است که ۸۳ درصد کودکان در خانوادههایی که در آنها کودکان همیشه و یا غالبا به زبان فارسی صحبت میکنند در دوره پیشدبستانی شرکت کردهاند و این درحالی است که این نسبت در خانوادههایی که کودکان آنها فقط گاهی به زبان فارسی صحبت میکنند ۷۹ درصد و در خانوادههایی که کودکان آنها هیچگاه به زبان فارسی صحبت نمیکنند ۷۳ درصد است. در این میان نمیتوان از نقش رسانههای جمعی نیز غافل شد. رسانههای جمعی و بهویژه تلویزیون میتواند با پخش برنامههای جذاب برای کودکان به زبان فارسی، در کاهش این شکاف مؤثر باشد که البته بحث در این مورد در این نوشتار نمیگنجد.
🔹🔹🔹
🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران
🆔 @KSMtehran
👍3😡1
Forwarded from کانال شورای هماهنگی تشکلهای صنفی فرهنگیان ایران
🔴 بیانیهی انجمن صنفی معلمان کوردستان در مورد #پروندهسازی برای معلمان کنشگر؛ #مطالبات_بازنشستگان و #حذف_رتبەبندی معلمان کوردستان
انجمن صنفی معلمان کوردستان با هدف بهبود اوضاع و اعتلای آموزش و پرورش کوردستان با درخواست رسمی هیات موسس در سال ١٣٧٩ و برگزاری مجمع عمومی با حضور نمایندە رسمی دولت و حضور تنی چند از نمایندگان کوردستان در مجلس، در سال ١٣٨١ پا بە عرصە فعالیت صنفی نهاد. در کمتر از یک سال از آغاز بە کار خود دەها نشست رسمی و علنی با مسئولان در سطوح مختلف استانی و کشوری برگزار گردید و بر پایە اهداف تعیین شدە در اساسنامە خود، این انجمن بە واکاوی مسائل و مشکلات آموزش و پرورش در حیطەی مدیریت، کمبود امکانات آموزشی، کمبود نیروی انسانی، خروجی آ.پ و اثرات عملکرد آن بر رفتار دانشآموزان و شهروندان پرداخت و بە فراخور شرایط پیشنهادات و راهکارهایی برای حل مشکلات مطرح نمود. انجمن بر مبنای مشروعیتی کە از بدنەی معلمان و قانون اساسی گرفتە بود و همچنین با توجە بە اینکە از جانب نهادهای قانونی بە رسمیت شناختە شدە بود در تعاملی سازندە بە شیوەهای قانونی و مدنی خواستەهای مشروع معلمان و دانشآموزان را از دستگاەهای حاکمیتی مطالبە میکرد و کمک شایانی بە خلق فضای مشارکتی در بین معلمان و مسئولان آموزش و پرورش کوردستان تا سال ١٣٨٤ نمود. متاسفانە با تنگنظریها، رفتارهای فراقانونی و برداشتهای سلیقەای از تعریف و چارچوب فعالیت صنفی در دولتهای بعدی، برخلاف اصول ٢٦ و ٢٧ قانون اساسی، فعالیت قانونی انجمن صنفی معلمان کوردستان با محدودیتها و موانع فراوان روبرو شد.
در سایەی رویکرد نامبارک "امنیتی کردن فضای آموزش و پرورش" پاسخ مدیران انتصابی بە مطالبات مشروع انجمن و جامعە معلمان "غیر قانونی اعلام کردن انجمن و فعالیت صنفی" بود. اما این انجمن با ایمان بە مشروعیت خود و برحق بودن مطالباتش همچنان فعالیت و پویایی خود را تداوم بخشید و در این مسیر هزینەها و فشارهای گوناگونی بە اعضای آن تحمیل شد و مشکلات عدیدەای بر سر راە آنان قرار گرفت. اما از سال ١٤٠١ بە بعد هجمە عجیبی علیە انجمن و فعالان صنفی شروع شدە بە نحوی کە برای صدها نفر از معلمان کوردستان پروندەسازی شد و بسیاری از آنها با احکام ناعادلانە، اخراج، تبعید، انفصال و... مواجە شدند. شدت فشارها و تعرض بە امنیت و معیشت معلمان بە حدی بود کە بیش از هزار نفر از دلسوزان آموزش و پرورش کوردستان در پاییز ١٤٠٣ با شرکت در یک کارزار و ارسال نامە بە رئیسجمهور، خواهان توقف روند نامیمون کنونی و بازگرداندن آرامش بە مدارس و جبران ستمهای اعمال شدە بە معلمان استان از سوی مدیرکل، حراست و هیئت تخلفات اداری آموزش و پرورش شدند. انجمن صنفی معلمان کوردستان ضمن حمایت از خواستە مشروع و بحق جامعە معلمان خطاب بە رییس جمهور، بر این باور است کە توجە و عمل بە خواستەهای مطرح شدە در این طومار، گامی مهم برای بازگشت آرامش و اعتماد بە فضای بە شدت ملتهب آموزش و پرورش کوردستان خواهد بود.
این انجمن بنا بە پرنسیبهای تشکیلاتی و مستقل خود و فارغ از هر نوع وابستگی جناحی، واکنش رسمی استاندار کوردستان در خصوص بە رسمیت شناختن مطالبات معلمان و تلاش برای برطرف کردن موانع و مسائل ایجاد شده از سوی مجموعە مدیریت آموزش و پرورش استان و مدیران انتصابی و ناکارآمد آنها در نواحی و شهرهای کوردستان را رصد نمودە و بدون پیشداوری، منتظر نتایج ملموس اینگونە موضعگیریهاست. همزمان در راستای دفاع از حقوق همکاران خود و در ادامە خواستەهای مطرح شدە در "طومار معلمان کوردستان بە رئیس جمهور" مطالبات خود را بە شرح زیر اعلام میکند:
١- لغو احکام صادرە از سوی هیات تخلفات اداری آموزش و پرورش کوردستان و بازگرداندن تمام معلمان اخراجی، منفصل از خدمت و کسر گروە شدە بە سر کار و جبران خسارت و
دلجویی از آنان
٢- بازگرداندن مزایای رتبەبندی و پرداخت تمامی معوقات آن بە بیش از ٤٠ معلم بە ناحق محروم شدە از مزایای رتبەبندی معلمان
٣- پرداخت پاداش پایان خدمت معلمان بازنشستە و اجرای همسانسازی واقعی برای این عزیزان متناسب با بازنشستگان سایر ادارات
٤- بە رسمیت شناختن فعالیت صنفی در قالب تشکّل قانونی انجمن صنفی معلمان کوردستان و فراهم آوردن بستر برگزاری مجمع عمومی استانی این انجمن در اسرع وقت
این انجمن بنا بە رسالت خود، مصرانە این خواستەها را پیگیری میکند و در صورت عدم تحقق آن از سوی مسئولان، با تمام توان از ظرفیت اصل ٢٧ قانون اساسی برای رسیدن بە خواستەهای خود استفادە خواهد کرد.
در خاتمە بر این باوریم شرایط حساس کنونی ایجاب میکند کە بە جای میدان دادن بە یکەتازی و هتاکی مدیران امنیتی بە معلمان دلسوز و تلاشگر کوردستان، زمینە کاهش آثار زیانبار فعل و حضور این مسئولان فراهم شود.
#انجمن_صنفی_معلمان_کوردستان (سقز و زیویه، سنندج، مریوان و سروآباد)
١٤ دیماه ١٤٠٣
🆔 @kashowra
انجمن صنفی معلمان کوردستان با هدف بهبود اوضاع و اعتلای آموزش و پرورش کوردستان با درخواست رسمی هیات موسس در سال ١٣٧٩ و برگزاری مجمع عمومی با حضور نمایندە رسمی دولت و حضور تنی چند از نمایندگان کوردستان در مجلس، در سال ١٣٨١ پا بە عرصە فعالیت صنفی نهاد. در کمتر از یک سال از آغاز بە کار خود دەها نشست رسمی و علنی با مسئولان در سطوح مختلف استانی و کشوری برگزار گردید و بر پایە اهداف تعیین شدە در اساسنامە خود، این انجمن بە واکاوی مسائل و مشکلات آموزش و پرورش در حیطەی مدیریت، کمبود امکانات آموزشی، کمبود نیروی انسانی، خروجی آ.پ و اثرات عملکرد آن بر رفتار دانشآموزان و شهروندان پرداخت و بە فراخور شرایط پیشنهادات و راهکارهایی برای حل مشکلات مطرح نمود. انجمن بر مبنای مشروعیتی کە از بدنەی معلمان و قانون اساسی گرفتە بود و همچنین با توجە بە اینکە از جانب نهادهای قانونی بە رسمیت شناختە شدە بود در تعاملی سازندە بە شیوەهای قانونی و مدنی خواستەهای مشروع معلمان و دانشآموزان را از دستگاەهای حاکمیتی مطالبە میکرد و کمک شایانی بە خلق فضای مشارکتی در بین معلمان و مسئولان آموزش و پرورش کوردستان تا سال ١٣٨٤ نمود. متاسفانە با تنگنظریها، رفتارهای فراقانونی و برداشتهای سلیقەای از تعریف و چارچوب فعالیت صنفی در دولتهای بعدی، برخلاف اصول ٢٦ و ٢٧ قانون اساسی، فعالیت قانونی انجمن صنفی معلمان کوردستان با محدودیتها و موانع فراوان روبرو شد.
در سایەی رویکرد نامبارک "امنیتی کردن فضای آموزش و پرورش" پاسخ مدیران انتصابی بە مطالبات مشروع انجمن و جامعە معلمان "غیر قانونی اعلام کردن انجمن و فعالیت صنفی" بود. اما این انجمن با ایمان بە مشروعیت خود و برحق بودن مطالباتش همچنان فعالیت و پویایی خود را تداوم بخشید و در این مسیر هزینەها و فشارهای گوناگونی بە اعضای آن تحمیل شد و مشکلات عدیدەای بر سر راە آنان قرار گرفت. اما از سال ١٤٠١ بە بعد هجمە عجیبی علیە انجمن و فعالان صنفی شروع شدە بە نحوی کە برای صدها نفر از معلمان کوردستان پروندەسازی شد و بسیاری از آنها با احکام ناعادلانە، اخراج، تبعید، انفصال و... مواجە شدند. شدت فشارها و تعرض بە امنیت و معیشت معلمان بە حدی بود کە بیش از هزار نفر از دلسوزان آموزش و پرورش کوردستان در پاییز ١٤٠٣ با شرکت در یک کارزار و ارسال نامە بە رئیسجمهور، خواهان توقف روند نامیمون کنونی و بازگرداندن آرامش بە مدارس و جبران ستمهای اعمال شدە بە معلمان استان از سوی مدیرکل، حراست و هیئت تخلفات اداری آموزش و پرورش شدند. انجمن صنفی معلمان کوردستان ضمن حمایت از خواستە مشروع و بحق جامعە معلمان خطاب بە رییس جمهور، بر این باور است کە توجە و عمل بە خواستەهای مطرح شدە در این طومار، گامی مهم برای بازگشت آرامش و اعتماد بە فضای بە شدت ملتهب آموزش و پرورش کوردستان خواهد بود.
این انجمن بنا بە پرنسیبهای تشکیلاتی و مستقل خود و فارغ از هر نوع وابستگی جناحی، واکنش رسمی استاندار کوردستان در خصوص بە رسمیت شناختن مطالبات معلمان و تلاش برای برطرف کردن موانع و مسائل ایجاد شده از سوی مجموعە مدیریت آموزش و پرورش استان و مدیران انتصابی و ناکارآمد آنها در نواحی و شهرهای کوردستان را رصد نمودە و بدون پیشداوری، منتظر نتایج ملموس اینگونە موضعگیریهاست. همزمان در راستای دفاع از حقوق همکاران خود و در ادامە خواستەهای مطرح شدە در "طومار معلمان کوردستان بە رئیس جمهور" مطالبات خود را بە شرح زیر اعلام میکند:
١- لغو احکام صادرە از سوی هیات تخلفات اداری آموزش و پرورش کوردستان و بازگرداندن تمام معلمان اخراجی، منفصل از خدمت و کسر گروە شدە بە سر کار و جبران خسارت و
دلجویی از آنان
٢- بازگرداندن مزایای رتبەبندی و پرداخت تمامی معوقات آن بە بیش از ٤٠ معلم بە ناحق محروم شدە از مزایای رتبەبندی معلمان
٣- پرداخت پاداش پایان خدمت معلمان بازنشستە و اجرای همسانسازی واقعی برای این عزیزان متناسب با بازنشستگان سایر ادارات
٤- بە رسمیت شناختن فعالیت صنفی در قالب تشکّل قانونی انجمن صنفی معلمان کوردستان و فراهم آوردن بستر برگزاری مجمع عمومی استانی این انجمن در اسرع وقت
این انجمن بنا بە رسالت خود، مصرانە این خواستەها را پیگیری میکند و در صورت عدم تحقق آن از سوی مسئولان، با تمام توان از ظرفیت اصل ٢٧ قانون اساسی برای رسیدن بە خواستەهای خود استفادە خواهد کرد.
در خاتمە بر این باوریم شرایط حساس کنونی ایجاب میکند کە بە جای میدان دادن بە یکەتازی و هتاکی مدیران امنیتی بە معلمان دلسوز و تلاشگر کوردستان، زمینە کاهش آثار زیانبار فعل و حضور این مسئولان فراهم شود.
#انجمن_صنفی_معلمان_کوردستان (سقز و زیویه، سنندج، مریوان و سروآباد)
١٤ دیماه ١٤٠٣
🆔 @kashowra
👍4