کانال کانون صنفی معلمان ایران(تهران)
2.06K subscribers
11.1K photos
1.38K videos
77 files
4.77K links
ارگان رسمی کانون صنفی معلمان ایران(تهران)

بازتاب‌دهنده مواضع و خبرهای کانون صنفی معلمان ایران (تهران)
@Ertebat_Ba_KSMtehran
Download Telegram
📚 #امید_در_تاریکی

۴۲. امید یعنی شعر و شعر یعنی آنچه هنوز بازاری نشده، وصف ناپذیر است، ناشناخته است و خارج از مرکز است.


تعاریف "امید" از نگاه ربه کا سولنیت در کتاب " امید در تاریکی"

🔹🔹🔹

🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران

🆔 @KSMtehran
💠 #خبر

جزئیات حقوق بازنشستگان در سال ۱۴۰۴/ افزایش ۲۰درصدی سالانه و متناسب‌سازی

معاون صندوق بازنشستگی کشور:

🔹افزایش حقوق بازنشستگان در سال ۱۴۰۴ در قالب ۲ بخش شامل افزایش ۲۰ درصدی نسبت به سال گذشته و افزایش ناشی از متناسب‌سازی حقوق بازنشستگان به موجب ماده ۲۸ قانون برنامه هفتم پیشرفت انجام می‌شود. میزان افزایش متناسب‌سازی حقوق بازنشستگان برای گروه‌های مختلف بازنشستگان متفاوت خواهد بود و رقم یا درصد یکسانی برای همه افراد وجود ندارد و متناسب با حقوق شاغل مشابه و هم طراز وی اجرا خواهد شد./هم‌میهن

🔹🔹🔹

🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران

🆔 @KSMtehran
💠 #مقاله

🔺نگاهی به کوه یخ بی عدالتی‌ها در آموزش و پرورش! (با رویکرد پدیدارشناسانه)

بخش ششم

✍اسدالله مرادی


عضو هیئت علمی دانشگاه فرهنگیان تهران

منبع: معلم‌نامه

پرسش دیگر:
آیا وقتی معلمی سرکلاس شغل والدین کودکان را میپرسد تکریم‌شان می کند یا تحقیر؟ و آیا شغل والدین در تکریم کودکان تاثیر دارد یا نه؟ اگر پدر یا مادر دانش آموزی پزشک یا استاد دانشگاه باشند و پدر یا مادر دانش آموز دیگری کارگر یا کشاورز ساده باشند آیا در مدرسه به این دو کودک نگاه برابر می شود؟یا وقتی نمرات دانش آموزان بلند خوانده می شود آیا تکریم می شوند؟ یا به حریمشان تجاوز شده؟!
یکی از دانشجویان کارورزی برای کلاس این خاطره تلخ را تعریف کرد: در مدرسه ای در یکی از مناطق تهران والدین ۸نفر از دانش آموزان هزینه جشن الفبا را پرداخت نکرده بودند. مدیر نیز در روز جشن اجازه نداد آنان در مراسم شرکت کنند و برای محکم کاری مرا در کلاسی نگهبان آن دانش آموزان قرار داد. آن دانشجو معلم تعریف کرد دانش آموزان با چشمان اشک‌بار دوست داشتند در آن جشن شرکت کنند و دیدن آن صحنه برای من خیلی غم‌انگیز بود! در ذهن و ضمیر بنده ده‌ها و صدها از این نوع خاطرات حک شده که بعضی از آنها نیز بسیار تلخ و گزنده است و از بیان آنها صرف‌نظر میکنم. من نمیدانم چه نسبتی میان عدالت و حقوق و کرامت ذاتی کودک وجود دارد؟ آیا هر یک دوروی یک سکه‌اند؟ یا یکی مبنای دیگری است؟ فی‌الجمله میتوان گفت که زخمهای بی عدالتی در دوران کودکی کاری‌ست. ممکن است ما در بزرگسالی زخمهای فقر و گرسنگی کودکی‌مان را فراموش کنیم یا به نحوی با آنها کنار بیاییم، اما فراموش کردن زخمهای بی‌عدالتی کودکی‌مان همچون سرزنش‌ها و مقایسه‌های تحقیرآمیز را بعید است.

پیشنهادها:
۱. مسئله بی عدالتی‌ها در این دیار فراتر از آموزش و پرورش است. بی عدالتی‌ها و فسادهای ناشی از آنها چهره حکمرانی در نظام جمهوری اسلامی را آلوده کرده است. یکی از راههای زدودن این چهره از این ناپاکیها و زشتیها شفاف‌سازی است. اکنون بودجه هر دستگاه از خزانه کشور کم و بیش روشن است. اما در داخل دستگاه خیر! در داخل دستگاهها بی عدالتی بیداد می کند و چه بسا حقوق و مزایای شغلی و وامها و امتیازها و بیمه تکمیلی درمان و غیره فردی در یک دستگاه نسبت به فردی در دستگاه دیگر تا حدود ده برابر هم در نوسان باشد! مردم از این بی عدالتی‌ها خبر دارند ولی چاره‌ای ندارند. بی عدالتی ها و فساد فراگیر و سیستماتیک ناشی از آنها روح و روان جامعه را زخمی و عصبی و بی طاقت کرده است. یکی از راههای نجات کشور از این همه بی عدالتی ها و فسادهای گسترده، شفاف سازی در تمام سطوح است. حکومت میتواند سامانه‌ای دقیق طراحی کند که حقوق و مزایای شغلی و وام‌ها و غیره همه کارمندان، همه‌ی مجوزها و امتیازها، همه قراردادهایی که یک طرفش حکومت است و... در آن سامانه با جزئیات دقیق ثبت شود و همه ایرانیان آنلاین به آن دسترسی داشته باشند. افلاطون گوید: سوفسطایی در تاریکی خانه می کند. برای رهایی از سوفسطایی بر تاریکی ها نور بتابانید. بی عدالتی ها و رانت ها و فسادها در تاریکی و پنهانی و دور از چشم مردم رخ می دهد. برای حل این معضل بزرگ چاره‌ای نیست مگر تاباندن نور بر تاریکی های فسادخیز کشور و این مهم به دست نمی آید جز اینکه حکومت و دولتمردان ما عزم خود را برای شفاف سازی همه مناسبات و روابط اقتصادی کشور راسخ کنند تا عدالت در صحنه عمل به درستی به اجرا درآید.
۲. حاکمیت ما در اینکه پایه پیشرفت و توسعه کشور باید آموزش و پرورش باشد یا آموزش عالی مردد است. و این مسئله امروز نیست از دارالفنون تا امروز حکومت های ما در این موضوع سرگردانند. چنان‌که گفته آمد اکنون دولت برای یک دانشجوی دکتری در دانشگاه های مادر، دست کم حدود بیست برابر یک دانش آموز ابتدایی هزینه می کند! در کشورهای توسعه یافته مدرسه نسبت به دانشگاه اولویت دارد و دولت ها با اختصاص انواع امکانات سخت افزاری و نرم افزاری، کاملا شانه زیر بار آموزش و پرورش می دهند. امید می‌رود دولتمردان ما هم در این موضوع مهم و پایه‌ای برای توسعه کشور به بلوغ فکری برسند و این چتر حمایت و توجه و امکانات را از آموزش عالی برگیرند و به سمت آموزش و پرورش ببرند.(۱)
۳. دولت می تواند دوره آموزش و پرورش رسمی و عمومی را از دوازده سال به نه سال کاهش دهد و به خصوص تمرکز خود را بر دوره ابتدایی بگذارد و متوسطه دوم را فقط در مناطق محروم به عهده بگیرد. در خیلی از کشورها مثل ژاپن و هلند و کره جنوبی و چین و غیره آموزش رسمی و اجباری ۹ سال است.(۲)
۴. تغذیه یکی از اساسی ترین نیازهای کودکان است. دست کم چاره اندیشی شود تا به دانش آموزان در مناطق محروم یک وعده صبحانه داده شود. خوب است تحقیق جامعی شود که در کشورهای توسعه یافته تغذیه دانش‌آموزان چقدر اهمیت دارد. در بعضی از کشورها صبحانه و ناهار رایگان به دانش آموزان می دهند.
⤵️
⤴️
۵. در روستاها و شهرهای کوچک و دور از دسترس معلمان همواره تقاضا دارند که به شهرهای بزرگ و مراکز استان و از مراکز استان ها به پایتخت منتقل شوند و حتی از جنوب شهر تهران به شمال آن! در این خصوص می توان با حقوق و مزایای شغلی بالاتر به معلمان در روستاها و شهرهای کوچک و غیره این مشکل را حل کرد. اکنون این قانون برای معلمان روستاها و شهرهای کوچک وجود دارد اما حقوق و مزایایش آنقدری نیست که مانع این تقاضا و مهاجرت شود.
۶. دانش آموزان از میز و نیمکت های غیراستاندارد، بهداشت نامناسب دستشویی مدارس، و کیف و کوله های سنگین در رنج اند. سبک کردن کیف و کوله های سنگین هزینه ندارد بلکه هزینه ها را پایین هم می آورد. با مختصر تدبیری می توان کتاب های کمک درسی و دفترهای پرحجم را از کیف و کوله های دانش آموزان دور کرد. مسئله بهداشت و تمیزی دستشویی مدارس هم با مدیریت مدیر و معاونان مدرسه و آموزش به دانش آموزان و مختصر هزینه قابل حل است، اما مسئله میز و نیمکت های غیراستاندارد کمی هزینه‌بر است و با عزم وزارت‌خانه و خانواده و خیرین در یک پروسه سه چهار ساله قابل حل است. شاید با حذف هزینه‌های کتاب‌های کمک درسی و دفترهای پرحجم بتوان معضل میز و نیمکت های غیراستاندارد را حل کرد.
۷. برای رعایت عدالت و برابری در حوزه نرم افزاری و فرهنگی، آموزش و پرورش راهی دشوار پیش رو دارد. در این موضوع کژتابی ها و بدفهمی ها و فرصت طلبی ها نمی گذارد صدا به صدا برسد، و در نتیجه روشنگری پیرامون مسائل آن کاری‌است صعب. وسایل نرم افزاری آموزش و پرورش با بخشنامه و دستور و تحکم حل نمی شود. برای پرداختن به مسائل نرم افزاری آموزش و پرورش از جمله بی عدالتی‌های گسترده در آموزش و پرورش جای یک جنبش فراگیر فکری و فرهنگی و هنری سخت احساس می شود. جنبشی که در آن خانه و مدرسه و رسانه ملی و اندیشمندان علوم تربیتی و روشنفکران و هنرمندان و اساتید توسعه حضور فعال و مسئولانه و هم افزا داشته باشند.
۸. نمی دانم آیا با حکومت و دولتمردان جمهوری اسلامی می توان درباره مسائل نرم افزاری آموزش و پرورش وارد گفتگو شد یا نه. اما همه می دانیم که آموزش و پرورش ما بیشتر حکومتی است تا دولتی و حکومت نیز نگاه سخت ایدئولوژیک به آموزش و پرورش دارد که این نگاه بیش‌وکم باب گفت وگوهای آزاد اندیشمندان با حکومت را پیرامون مسائل و چالش های آموزش و پرورش بسته است. حکومت ۴۵ سال است آموزش و پرورش رسمی و اجباری را با حوزه و مسجد و امامزاده اشتباه گرفته است. حکومت ما در طی سال‌های گذشته همواره اراده کرده است تمام آرمان های دینی و ایدئولوژیک خود را در مدرسه پیاده کند و یک بار هم از خود نپرسیده که آیا این نهاد رسمی و اجباری ظرفیت آن آرمان‌ها را دارد؟ و اساسا این کار شدنی است؟! البته تصور می کنم مشاوران امین حکومت در این موضوع کم فروشی کرده‌اند و حقایق را به حکومت نگفته‌امد. خیلی بعید است حکومت بخواهد با روش‌های نادرست آموزش دینی در مدارس، بچه‌ها غیردینی یا ضد دینی تربیت شوند اما در عمل این اتفاق افتاده است، مدرسه حتی نتوانسته با موضوع ساده حجاب که مورد نظر حکومت است برخورد فرهنگی و آموزشی کند و متوسل به بخشنامه و تحکم شده است! چه رسد به باورهای دینی مثل اعتقاد به مبدا و معاد و اقامه نماز و... که به مراتب مسائل پیچیده تر است!
اکنون حدود ۳۰ درصد برنامه‌های درسی دارای محتوای دینی و ایدئولوژیک هست، مثل دروس دینی و قرآن و برگزاری نماز جماعت و غیره، و حدود ۷۰ درصدش غیرایدئولوژیک است مثل دروس ریاضی و فیزیک و شیمی و غیره. با حکومت وارد گفتگوهای آزاد شدن پیرامون مسائل آموزش و پرورش دشوار می نماید. اما دست کم می توان به حکومت گفت اگر به هر دلیلی نمی توانی از آرمان های ایدئولوژیک خود دست بشویی فقط تمرکز و اقتدار خود را محدود کن به دروس ایدئولوژیک و بگذار بقیه آموزش و پرورش نفس بکشد و علمی اداره شود. بگذار کتاب های غیر ایدئولوژی مثل علوم اجتماعی و غیره علمی نوشته شود، بگذار دانشمندان و اصحاب علوم تربیتی وارد آموزش و پرورش شوند و بگذار با آموزش و پرورش گفت وگوهای آزاد داشته باشند.
۹. کار مدیران و معلمان و مربیان برای جنبش نرم افزاری عدالت در مدرسه به غایت دشوار است. الگوی آموزش رقابتی در تمام سطوح نظام آموزشی کشور، تاسیس انواع مدارس خاص و ویژه، رقابت بین مدارس برای قبولی در مدارس خاص و ویژه و غیر انتفاعی، با رتبه‌بندی معلمان بر مبنای آموزش رقابتی، با انتظارات خانواده برای اینکه فرزندش در مدارس خاص و ویژه و سپس در دانشگاه قبول شود، تبلیغات چشم و گوش پرکن موسسات کنکور و انتشار کتاب های تستی و کمک درسی و غیره جملگی دست به دست هم داده اند تا اجرای عدالت و نگاهی انسانی بر مبنای حقوق و کرامت ذاتی کودک در مدرسه دشوار شود.

ادامه دارد...

🔹🔹🔹

🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران

🆔 @KSMtehran
💠 #خبر_گوناگون

▪️سخنگوی وزارت خارجه آمریکا در نشست خبری‌اش گفته ایران نباید برنامه غنی‌سازی داشته باشد.

▪️سخنگوی کاخ سفید هم خبر داده که ترامپ در گفتگوی تلفنی با سلطان عمان تاکید کرده که برنامه غنی‌سازی ایران باید متوقف شود.

▪️کمیل قاسمی سنگین وزن سابق تیم ملی کشتی آزاد و دارنده مدال‌های طلا و نقره المپیک سرمربی کشتی آزاد عربستان شد.

▪️حماس گفته به دلیل بمباران متعدد اسرائیل ارتباطش را با گروهی که ایدن الکساندر، زندانی اسرائیلی-آمریکایی را در اختیار داشته‌اند از دست داده است.

#روزآروز

🔹🔹🔹

🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران

🆔 @KSMtehran
💠 #تقویم

چهارشنبه ۲۷ فروردین ۱۴۰۴ خورشیدی

📌امروز در تقویم؛

▪️مصادف است با پانزدهمین سال‌مرگ شجاع‌الدین شفا؛ از مشاوران و مدیران فرهنگی شناخته‌شده دربار پهلوی دوم.

شفا که سابقه ترجمه در رادیو و نیز به فارسی‌درآوردن آثاری کلاسیک چون «کمدی‌الهی» از دانته، «بهشت گمشده» میلتون و... را دارا بود، با ایده‌هایی به‌شدت ایران‌باستان‌گرایانه، در دربار پهلوی تا معاونت فرهنگی دربار و مدیریت پروژه اجرانشده «کتاب‌خانه ملی پهلوی» رشد کرد.
شفا خصوصا در سال‌های پس‌از انقلاب در خارج کشور، با آثاری در نقد اسلام و روحانیت، ازجمله «تولدی دیگر» شناخته شد.

اگرچه اثر تحقیقی او درباره «ایرانیان در اسپانیا» بسیار ستوده شده اما مورخانی مثل احمد اشرف یا عباس میلانی آثار انتقادی او درباره اسلام و سنت را ایدئولوژیک و مبتنی بر تئوری ‌توطئه می‌دانند.

▪️مصادف‌است‌با سال‌مرگ پروین دولت‌آبادی، شاعر کودکان و از بنیان‌گذاران شورای کتاب کودک.
شعر گل بادام دولت‌آبادی بسیار معروف شد و برای او جایزه شورای کتاب کودک را همراه آورد با این مطلع: «گل بادام ای سپید سپید/با خود آورده‌ای از عید نوید».

▪️مصادف است با نوزدهمین سال‌مرگ پوپک گل‌دره؛ بازی‌گر سینما و تلویزیون.
او را با بازی در سریال «رویای شیرین دریا» به‌یاد می‌آوریم. ولی بیش‌از همه توانایی‌های او در «موج مرده» از حاتمی‌کیا به چشم آمد و در حین بازی درخشان‌اش در نقش نرگس در سریالی با همین نام، در تصادفی درگذشت.

#روزآروز

🔹🔹🔹

🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران

🆔 @KSMtehran
💠 #خبر

🔺‌‌شورای‌عالی انقلاب فرهنگی تکلیف کنکوری‌ها را مشخص کرد

🔹براساس شنیده‌های خبرنگار فارس تنها ۶ درس در پایهٔ یازدهم امسال به‌صورت نهایی برگزار می‌شود اما از سال آینده تمام دروس در پایه‌های یازدهم و دوازدهم نهایی است.

🔹طبق مصوبهٔ ۱۹ فروردین شورای‌عالی انقلاب فرهنگی تمام دروس پایه‌های یازدهم و دوازدهم نهایی برگزار می‌شود اما دانش‌آموزان پایهٔ یازدهم امسال از این مصوبه مستثنی هستند که البته باید منتظر ماند تا مصوبه قطعی و نهایی از سوی رئیس‌جمهور ابلاغ شود.

🔹🔹🔹

🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران

🆔 @KSMtehran
💠 #گزارش

🔺«شرق» در گفت‌وگو با متخصصان حوزه‌های اجتماعی، اقتصادی و سلامت روان، امید به آینده مردم را بررسی کرد(۴)

روزنامه شــــــرق، ۲۱ فروردین ۱۴۰۴

✍ شادی مکی


در نبرد با فقر و ناامیدی

تاب‌آوری جمعی مردم ایران
 
علی نیکجو، روان‌پزشک و روان‌درمانگر،‌ در توضیح نگرش جامعه ایرانی به آینده و سال جدید به «شرق» می‌گوید: «در سطح کلان همه ما وضعیت را حس می‌کنیم. حتی کودکان از بزرگ‌ترها سؤال می‌کنند که آیا «واقعا قرار است جنگ شود؟». وقتی این میزان از دلشوره و اضطراب به سطح کودکان هم می‌رسد، نشان‌دهنده عمق تشویش و اضطرابی است که جامعه را دربر‌گرفته است. در این میان، نوعی از رفتار و اظهاراتی که می‌تواند منجر به تصمیمات عاقلانه‌تر و انتقال احساس امنیت در جامعه شود، کمتر مشاهده می‌شود». او به رفتارهای شهروندان در تعطیلات نوروزی با وجود همه استرس‌ها نیز اشاره می‌کند: «نوروز در ناخودآگاه جمعی ما ایرانیان نشانگر یک آغاز است؛ به این معنی که لحظه سال تحویل، تعطیلات نوروزی و سال نو، گویی که واقعا قرار است همراه با یک تغییر باشد. در‌واقع لحظه تحویل سال یک لحظه جادویی و آخرالزمانی برای ما ایرانیان است؛ به نحوی که به نظر می‌رسد ‌واقعا قرار است از بعد از آن لحظه، جهان بر مدار دیگری بچرخد. از طرف دیگر، کنش و واکنش ما در جهان بیرونی و تحت تأثیر اطرافیان، تصمیمات گرفته‌شده توسط دیگران و البته متأثر از جهان مجازی و‌... است که همه این موارد بر نوع بودن ما و انتخاب‌هایمان تأثیرگذار است».
 
سفر نشانه حال خوب ایرانیان نیست

این روان‌درمانگر درباره ارتباط سفرهای نوروزی با امید در جامعه ایرانی توضیح می‌دهد: «در همه روزهای سال مردم به دنبال معیشت هستند، اما وقتی در دو هفته نوروز شاهدیم که مردم به دنبال تفرج و سفر هستند، ممکن است به سمت دیگری کشیده شده و گمان کنیم این سفرها نشان از حال خوب جامعه ایرانی دارد؛ در‌حالی‌که واقعا چنین نیست، بلکه
ما در بازه زمانی نوروز و طی یک همبستگی جمعی، قرار می‌گذاریم‌ ذهن‌ها را بر نقاط آسیب‌زننده ببندیم و خود را از واقعیات بیرونی منفک کنیم؛ هر‌چند‌ بعد از این دو هفته، یک‌باره به سمت همه آشوب‌ها و آسیب‌ها پرت خواهیم شد
. ما هر سال برای یکدیگر سالی خوب آرزو می‌کنیم؛ یعنی با وجود همه موقعیت‌های دلهره‌آور پیش‌رو، همچنان به صورت ضمنی امیدواری وجود دارد.
 
در یک نگاه تاریخی باید به این حقیقت توجه کنیم که در طول تاریخ ما مردمی بوده‌ایم که از عمق مرگ هم ققنوس‌وار برخاسته‌ایم و توانسته‌ایم شور و زندگی خلق کنیم. این تجربه‌ای است که ما بعد از انواع حمله‌های خون‌بار اقوام بیگانه به کشورمان تجربه کرده‌ایم؛ یعنی ایرانیان در طول تاریخ همواره از شرایط سخت،‌ سر برافراشته و خود را ترمیم کرده‌اند».
مسئله فقر و تنگناهای مالی تبدیل به یک گفت‌وگوی طنز در شبکه‌های اجتماعی و دورهمی‌ها شده، اما نیکجو می‌گوید‌: «برخلاف عده‌ای که این رفتار را تأسف‌آور می‌دانند، به نظر من «مکانیسم دفاعی شوخی»،‌ مکانسیمی پیشرفته است که خاطره جمعی ما آن را دارد. این مکانیسم به فضای عمومی جامعه کمک می‌کند تا فرصتی برای نفس‌کشیدن، ‌تأمل‌کردن،‌ ماندن و انتخاب‌کردن‌ داشته باشد. در‌واقع ورای همه تحلیل‌هایی که ممکن است من را به سمت ناامیدی ببرد، ‌اراده منحصربه‌فرد انسان همچنان من را امیدوار نگه می‌دارد. اگر به‌جای مقطعی نگریستن،‌ به صورت طولی و تاریخی مسائل را بررسی کنیم،‌ به این نتیجه می‌رسیم که در نهایت زندگی بر مرگ غلبه یافته است»▪️


لینک قسمت سوم:
https://t.me/KSMtehran/20400
🔹🔹🔹

🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران

🆔 @KSMtehran
👍1🙏1
💠 #خبر

🔺 حکم حبس سعید مدنی از هشت سال به چهار سال تقلیل یافت ولی او همچنان بر خلاف قانون در زندان دماوند است.

🔹🔹🔹

🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران

🆔 @KSMtehran
❤2🕊1
💠 #صبحگاه


آن‌ها دشمنان امیدند، عشق من
دشمنان زلالی آب
و درخت پر شکوفه
دشمنان زندگی در تاب و تب.
آن‌ها برچسب مرگ بر خود دارند
دندان‌های پوسیده و گوشتی فاسد
بزودی می‌میرند
و برای همیشه می‌روند
آری عشق من
آزادی، نغمه‌خوان، در جامه‌ی نوروزی
بازو گشاده می‌آید
آزادی در این کشور

#ناظم_حکمت


🔹🔹🔹

🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران

🆔 @KSMtehran
❤2
💠 #نگاه

🔺هفت دلیل «یوسا» برای کتاب‌خوانی

«ماریو بارگاس یوسا» برنده نوبل ادبیات ۲۰۱۰ و از مشهورترین نویسندگان آمریکای لاتین، در سخنرانی خود هفت دلیل برای لزوم مطالعه کتاب و داستان ارائه داده است.

🔹ایسنا به نقل از «اینکوایرر» نوشت:
«یوسا» نویسنده کتاب‌هایی چون «سور بز» و «گفت‌وگو در کاتدرال» کتاب خواندن را فرآیندی جادویی می‌داند که به او اجازه می‌دهد چندین بار زندگی کند.

او در این‌باره گفته است: احساسات و درک من از زندگی و مردُم، این تصور را برایم به وجود آورده که زندگی فقط این زندگی محدود با دیگر انسان‌ها نیست،‌ بلکه زندگی دیگری هم هست که توسط نویسندگان بزرگ خلق شده است.

او در سخنرانی خود در دانشگاه «دلا سالی» فیلیپین که به او مدرک دکترای افتخاری اعطا کرد،‌ هفت دلیل زیر را برای کتاب‌خوانی ارائه کرد:

۱. کتاب‌های خوب، بلندپروازی انسان را تحریک می‌کنند. یادگیری سواد خواندن مهم‌ترین اتفاق زندگی من بود و حرفه داستان‌گویی من هم زاده همین مهارت است. هیچ دلیل مشهودی برای به سرانجان رساندن یک رمان خوب وجود ندارد، اما ادبیات همیشه تاثیر خودش را روی خواننده می‌گذارد؛ این شاید به شکل یک حس رضایت‌مندی باشد و یا تغییر به سمت خوبی‌ها. هر حسی که باشد،‌ زندگی آدم‌ها با مطالعه کتاب غنی می‌شود.

۲. ما با خواندن کتاب‌های خوب، در پنهانی‌ترین وجوه شخصیت انسانی‌مان به حس نزدیکی با یک فرهنگ می‌رسیم. خواندن، همان‌طور که‌ غرایز، شور و احساسات‌،‌ رفتارهای‌مان را تعریف می‌کنند، مطالعه روانشناسی ما را غنا می‌بخشد.

۳. ادبیات بهترین سلاح در مقابل تعصب است. به نظر من کتاب‌های خوب، بهترین دفاع در برابر عقاید تحریف‌شده‌ مردمِ، زبان‌ها، باورها و رسوم مختلف است. با وجود تمام این تفاوت‌ها، آن‌چه مشترکاً بین همه زنان و مردان با پیشینه مختلف حکم می‌راند، از همه چیز مهم‌تر است؛ چون همه ما انسانیم و همه ما از سوی مشکلات و موانع مشابه به چالش کشیده می‌شویم؛ مشکلاتی که باید برای زنده ماندن و زندگی کردن بر آن‌ها غلبه کنیم.

۴. ادبیات دشمن طبیعی همه دیکتاتوری‌ هاست. ادبیات نارضایتی را در جهان رشد می‌دهد و خواندن حس امید و آرزوی داشتن جامعه‌ای بهتر را در درون شهروندان به وجود می‌آورد؛ جایی که مردم بتوانند رویاهای خود را آزادانه دنبال کنند. وقتی یک نفر مطالعه می‌کند، رویکردی انتقادی پیدا می‌کند تا واقعیت را به دنیای کتاب‌ها نزدیک کند. ادبیات میل درونی برای تغییر دادن و ایستادن مقابل سلطه را که از گهواره تا گور سعی در کنترل ما دارد، بیدار می‌کند.

کتاب خوب خواندن راهی برای مجهز شدن در بحبوحه اعتقادات و روبه‌رو شدن با هرچه نادرستی در جهانی است که در آن زندگی می‌کنیم. راهی که از آن طریق بتوانیم در جهت تغییر جهان بکوشیم و آن را به دنیای تخیلاتی که با وجود کاستی‌ها و محدودیت‌های‌مان خلق کرده‌ایم، ‌ نزدیک کنیم.

۵. مطالعه بهترین نوع سرگرمی است. حتی وقتی کلمات با هم ترکیب می‌شوند، رنگ و بویی جادویی به خود می‌گیرند و دریچه‌ای می‌شوند برای زندگی کردن تجربیات دیگر...

۶. خواندن شالوده تربیت کردن انسان‌های آزاد است. در جوامع آزاد، مفهومی وجود دارد مبنی بر این که مطالعه یک سرگرمی و لذت است که می‌شود آن را از تجربه کلی زندگی افراد حذف کرد. به نظر من این اشتباه بزرگی است؛ نبود آزادی در ابعاد مادی، روحی و فرهنگی، زندگی افراد و کل جامعه را از هم می‌پاشاند. من فکر می‌کنم کتاب‌های خوب امید به تغییر زندگی و این را که جوامع روزی به تمام این محدودیت‌ها غلبه می‌کنند و جوامعی عادلانه‌تر به وجود می‌آیند، ارتقا می‌بخشد. جوامعی به وجود می‌آیند که به دنیاهای تخیلی ما نزدیک‌تر هستند. اشیاء واقعی از درون کتاب‌های خوب سربرمی‌آورند و رنگ و بوی واقعیت به خود می‌گیرند.

۷. مطالعه کتاب‌های خوب آدم‌های بهتری از ما می‌سازد. ما باید فرزندان‌مان را قانع کنیم که خواندن مسلما لذتی خارق‌العاده است اما در عین حال بهترین راه برای بهتر شدن. مطالعه راهی است برای آمادگی بیشتر در مواجهه با چالش‌هایی که در تمام طول عمر ما حضور دارند.

«ماریو بارگاس یوسا» متولد ۱۹۳۶، از مطرح‌ترین چهره‌های ادبیات آمریکای لاتین به‌شمار می‌رود. او در پنج دهه گذشته، آثاری مانند «سور بز»، «خانه سبز»، «گفت‌وگو در کاتدرال» و «شهر سگ‌ها» را خلق کرده است. یوسا دو روز پیش در سن ۸۹ سالگی چشم از جهان فرو بست. یادش گرامی.

🔹🔹🔹

🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران

🆔 @KSMtehran
❤2👍1
💠 #گزارش

🔺«شرق» در گفت‌وگو با متخصصان حوزه‌های اجتماعی، اقتصادی و سلامت روان، امید به آینده مردم را بررسی کرد(۴)

روزنامه شــــــرق، ۲۱ فروردین ۱۴۰۴

✍ شادی مکی


در نبرد با فقر و ناامیدی

تاب‌آوری جمعی مردم ایران
 
علی نیکجو، روان‌پزشک و روان‌درمانگر،‌ در توضیح نگرش جامعه ایرانی به آینده و سال جدید به «شرق» می‌گوید: «در سطح کلان همه ما وضعیت را حس می‌کنیم. حتی کودکان از بزرگ‌ترها سؤال می‌کنند که آیا «واقعا قرار است جنگ شود؟». وقتی این میزان از دلشوره و اضطراب به سطح کودکان هم می‌رسد، نشان‌دهنده عمق تشویش و اضطرابی است که جامعه را دربر‌گرفته است. در این میان، نوعی از رفتار و اظهاراتی که می‌تواند منجر به تصمیمات عاقلانه‌تر و انتقال احساس امنیت در جامعه شود، کمتر مشاهده می‌شود». او به رفتارهای شهروندان در تعطیلات نوروزی با وجود همه استرس‌ها نیز اشاره می‌کند: «نوروز در ناخودآگاه جمعی ما ایرانیان نشانگر یک آغاز است؛ به این معنی که لحظه سال تحویل، تعطیلات نوروزی و سال نو، گویی که واقعا قرار است همراه با یک تغییر باشد. در‌واقع لحظه تحویل سال یک لحظه جادویی و آخرالزمانی برای ما ایرانیان است؛ به نحوی که به نظر می‌رسد ‌واقعا قرار است از بعد از آن لحظه، جهان بر مدار دیگری بچرخد. از طرف دیگر، کنش و واکنش ما در جهان بیرونی و تحت تأثیر اطرافیان، تصمیمات گرفته‌شده توسط دیگران و البته متأثر از جهان مجازی و‌... است که همه این موارد بر نوع بودن ما و انتخاب‌هایمان تأثیرگذار است».
 
سفر نشانه حال خوب ایرانیان نیست

این روان‌درمانگر درباره ارتباط سفرهای نوروزی با امید در جامعه ایرانی توضیح می‌دهد: «در همه روزهای سال مردم به دنبال معیشت هستند، اما وقتی در دو هفته نوروز شاهدیم که مردم به دنبال تفرج و سفر هستند، ممکن است به سمت دیگری کشیده شده و گمان کنیم این سفرها نشان از حال خوب جامعه ایرانی دارد؛ در‌حالی‌که واقعا چنین نیست، بلکه
ما در بازه زمانی نوروز و طی یک همبستگی جمعی، قرار می‌گذاریم‌ ذهن‌ها را بر نقاط آسیب‌زننده ببندیم و خود را از واقعیات بیرونی منفک کنیم؛ هر‌چند‌ بعد از این دو هفته، یک‌باره به سمت همه آشوب‌ها و آسیب‌ها پرت خواهیم شد
. ما هر سال برای یکدیگر سالی خوب آرزو می‌کنیم؛ یعنی با وجود همه موقعیت‌های دلهره‌آور پیش‌رو، همچنان به صورت ضمنی امیدواری وجود دارد.
 
در یک نگاه تاریخی باید به این حقیقت توجه کنیم که در طول تاریخ ما مردمی بوده‌ایم که از عمق مرگ هم ققنوس‌وار برخاسته‌ایم و توانسته‌ایم شور و زندگی خلق کنیم. این تجربه‌ای است که ما بعد از انواع حمله‌های خون‌بار اقوام بیگانه به کشورمان تجربه کرده‌ایم؛ یعنی ایرانیان در طول تاریخ همواره از شرایط سخت،‌ سر برافراشته و خود را ترمیم کرده‌اند».
مسئله فقر و تنگناهای مالی تبدیل به یک گفت‌وگوی طنز در شبکه‌های اجتماعی و دورهمی‌ها شده، اما نیکجو می‌گوید‌: «برخلاف عده‌ای که این رفتار را تأسف‌آور می‌دانند، به نظر من «مکانیسم دفاعی شوخی»،‌ مکانسیمی پیشرفته است که خاطره جمعی ما آن را دارد. این مکانیسم به فضای عمومی جامعه کمک می‌کند تا فرصتی برای نفس‌کشیدن، ‌تأمل‌کردن،‌ ماندن و انتخاب‌کردن‌ داشته باشد. در‌واقع ورای همه تحلیل‌هایی که ممکن است من را به سمت ناامیدی ببرد، ‌اراده منحصربه‌فرد انسان همچنان من را امیدوار نگه می‌دارد. اگر به‌جای مقطعی نگریستن،‌ به صورت طولی و تاریخی مسائل را بررسی کنیم،‌ به این نتیجه می‌رسیم که در نهایت زندگی بر مرگ غلبه یافته است»▪️


لینک قسمت سوم:
https://t.me/KSMtehran/20400
🔹🔹🔹

🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران

🆔 @KSMtehran
👍2
💠 #نکته

🔺مهدی رباطی
ساعت ۷ صبح خورشید به میزانی از افق فاصله دارد که می‌تواند حداقل دو ساعت از شروع روز کاری گذشته باشد.
در کشوری بر و بیابان و خشک با ۳۰ هزار مگاوات #ناترازی برق چرا نباید ساعت در نیمه اول سال دو ساعت جلو کشیده نشود.
این دیگر نه به تحریم مربوط است نه مانند فیلترینگ موضوع امنیتی است

🔹🔹🔹

🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران

🆔 @KSMtehran
👍3
📚 #امید_در_تاریکی


۴۳. امید یعنی دست برداشتن از کمال گرایی
و پذیرش جهان پر آشوب و نقصان و
خلاقیت و کمبود و درد و رنج و مداخله و
سیالیت زندگی .


تعاریف "امید" از نگاه ربه کا سولنیت در کتاب " امید در تاریکی"

🔹🔹🔹

🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران

🆔 @KSMtehran
💠 #خبر

🔺جدول محاسبه حقوق بازنشستگان در سال ۱۴۰۴ با افزایش ۲۰ درصد سالانه و ۳۰‌درصد متناسب سازی

#مطالبه‌قانون

🔹🔹🔹

🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران

🆔 @KSMtehran
💠 #مقاله

🔺نگاهی به کوه یخ بی عدالتی‌ها در آموزش و پرورش! (با رویکرد پدیدارشناسانه)

بخش هفتم(پایانی)

✍اسدالله مرادی

عضو هیئت علمی دانشگاه فرهنگیان تهران

منبع: معلم‌نامه

۱۰. والدین حق دارند برای فرزند خود بهترین آینده را آرزو کنند و برای تحقق آن خود را به آب و آتش بزنند. البته گفت وگوها باید انجام گیرد و غریزه خیرخواهی فرزند نیروی بی پایانی دارد. اگر این غریزه با منطق درست تربیتی همراه شود معجزه می‌کند و اگر با منطق نادرست همراه شود ویرانی‌های آن از حد بیرون است.
اگر مادری به هر دلیل دوست داشته باشد فرزندش در یکی از بهترین دانشگاه‌های مادر کشور در فلان رشته قبول شود، گفت وگوی انتقادی با این مادر درباره منطق تربیت و تربیتی، که همه ساحت‌های وجودی فرزندش را پرورش دهد، دشوار می نماید. منظورم تربیتی است که به فرزند او مهارت‌های زندگی، هنر نه گفتن، استقلال فکری، پرورش حس زیبایی، تفکر خلاق و نقاد، و آزادی و مسئولیت پذیری را آموزش دهد. به والدین و به خصوص مادران می توان گفت این حق شماست که نگران آینده فرزند خود باشید اما برای جگرگوشه خود لختی هم دندان به جگر بگذارید. دست کم در دوره ابتدایی بگذارید فرزندتان کودکی کند. او را از درس و مشق‌های رنج‌آور دور نگه دارید. او را در این سنین حساس و شکننده وارد رقابت‌های ناسالم و مخرب نکنید. با او کتاب داستان و رمان بخوانید. هم خودتان مراقب حریم و حقوق کودک خویش باشید و هم مراقب باشید که مدرسه یا هر کس یا هرنهاد دیگری حریم و حقوق کودک شما را زیر پا نگذارد.
۱۱. یکی از مصداق‌های بی عدالتی آشکار در آموزش و پرورش کودکانی هستند که زبان مادری شان فارسی نیست. در برنامه درسی و به خصوص در تالیف کتاب های درسی، زبان فارسی مرکزنشینان اصل و معیار است. چگونه کودکی که هنوز فارسی بلد نیست یا دایره لغات فارسی‌اش محدود به چند واژه است باید با کودکان فارسی زبان روی یک نیمکت بنشیند؟ برای کودکان غیرفارسی زبان رنج این تعلیم و تربیت دردناک‌تر است. برای این رنج‌های غیرلازم اندیشه باید کرد.
۱۲. بی شک بند ناف دنیای جدید را با رقابت بسته‌اند، رقابت در اقتصاد و صنعت و سیاست و تسلیحات نظامی و نیروی هسته ای و... رقابت در این روزگار خیلی عجیب و شگفت و بی رحم می نماید و حتی استعداد شگفتی دارد تا مقولات شریفی مثل هنر و فرهنگ و تربیت و آموزش را به صنعت رقابت تبدیل کند. دنیای جدید را بدون صنعت رقابت نمی توان تصور کرد. اما همه سخن بر سر این است که آیا منطقی است کودکان را هم وارد این جهان رقابتی کنیم؟ آیا نباید به آنان فرصت دهیم در سنین بالاتر مثل متوسط دوم و دانشگاه یا در محیط کار خودشان رقابت و استلزامات آن را انتخاب کنند؟
۱۳. دانشمندان علوم تربیتی بیش از دیگر دانشمندان در جنبش فکری و فرهنگی مسائل آموزش و پرورش مسئولیت دارند. اکنون شکاف بزرگی وجود دارد بین دانشکده‌های علوم تربیتی و مسائل مدرسه. دانشمندان علوم تربیتی به واسطه رسالت آکادمیک خود این مسئولیت سنگین را دارند که نسبت به تک تک مسائل آموزش و پرورش که برای کودکان آسیب زاست روشنگری کنند. شاید پاشنه آشیل اساتید علوم تربیتی ما این باشد که بیشتر آنان بدون رفتن به مدرسه و از دور و به نحو تئوری و انتزاعی برای مسائل مدرسه نسخه می پیچند. فرض کنید ۱۰۰ استاد علوم تربیتی در دانشگاه‌های مادر کشور داریم؛ که البته به مراتب بیش از این تعدادند، اگر این اساتید در هفته فقط یک روز با دانشجویان خود آهنگ مدرسه می کردند و از نزدیک و به نحو جزئی و مشخص مسائل مدرسه و آسیب‌های ناشی از آن به کودکان را از نزدیک مشاهده و بررسی می کردند و به دانشجویان خود آموزش می دادند که بین نظریه‌های تربیتی و مسائل مدرسه چه ارتباطی وجود دارد و به آنان توصیه می کردند که عنوان پایان‌نامه‌ها و رساله‌های خود را از مسائل عینی انتخاب کنند و از لنز کودک و با رویکرد پدیدارشناسانه مسائل و آسیب‌های مدرسه را تحقیق و پژوهش کنند، ساعتی روی میز و نیمکت کنار بچه ها بنشینند و ببینند که آیا در رنج اند یا نه آیا کتاب های درسی شان بر مبنای مراحل رشد نوشته شده؟ بچه ها در مدرسه رقیب هم‌اند یا شفیق هم؟ و ... در این صورت و به طور طبیعی امروز شاهد ارتباط ارگانیک بین دانشکده های علوم تربیتی و مدارس بودیم.
۱۴.از همه مهم تر و موثرتر دعوت از داستان نویسان،رمان نویسان، فیلمسازان و مستندسازان است که به این جنبش فکری و فرهنگی مدرسه بپیوندند و با ظرافت‌ها و لطافتهای هنری مسائل آموزش و پرورش را به تصویر بکشند. کاری اصیل و هنری از جنس «خانه دوست کجاست؟» کیارستمی. شاید قصه نویسان و رمان نویسان ما بتوانند از قصه و غصه‌های کودکان در مدرسه پرده بردارند. هنر می تواند فضای رسمی و اجباری مدارس را تلطیف و دلنشین کند. هنر می تواند حس زیباشناسی کودکان را پرورش دهد. شاید هنر آموزش‌وپرورش ما را نجات دهد.

⤵️
👍1
⤴️

کلام آخر: کمی نیز از لنز کودکان به مسائل آموزش و پرورش نگاه کنیم، همین و بس!▪️

منابع:
۱. نقی‌زاده محرم، اصفهانی مهرداد، ۷۰ شاخص آموزشی در بیست کشور جهان، نشر مرآت، ص ۲۴
۲. همان ص ۲۶


#عدالت
#عدالت‌آموزشی
#برابری‌آموزش، #برابری‌اجتماعی

لینک قسمت ششم:
https://t.me/KSMtehran/20419

🔹🔹🔹

🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران

🆔 @KSMtehran
👌2
@Honare_Eterazi
💠 #ادبیات

📚جزیره در پرتوی نیمروز

نویسنده: خولیو کورتاسار
ترجمه: مهدی غبرایی

داستان کوتاه

#هنراعتراضی

🔹🔹🔹

🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران

🆔 @KSMtehran
👍1