💠 #آخر_هفته_باکتاب
📚جنبش های اجتماعی و امید
نویسنده: سعید مدنی قهفرخی
ناشر: نشر باران
✍ حسین موسوی
در فصل یک، نویسنده مفاهیم پایهای جنبش اجتماعی را بررسی میکند. ابتدا به اختلافنظر جدی در تعریف این مفهوم اشاره میشود. جنبش اجتماعی نوعی کنشِ جمعیِ سازمانیافته و هدفمند است که برای ایجاد یا جلوگیری از تغییرات اجتماعی، فرهنگی یا سیاسی شکل میگیرد. ویژگیهای مهم جنبش شامل هویت جمعی، سازمانیافتگی، استمرار و هدفداری است.
نویسنده همچنین تفاوت جنبش با شورش و اعتراضهای مقطعی را روشن میکند. در جنبش، تعاملهای غیررسمی شبکهای، انسجام هویتی و پیوستگی زمانی وجود دارد. دیدگاههای نظری همچون رویکرد بسیج منابع (بر نقش منابع مالی و انسانی تأکید دارد)، رویکرد فرایند سیاسی (بر فرصتهای ساختاری تمرکز دارد)، رویکرد شبکهای و رویکرد فرهنگی نیز معرفی شدهاند.
رویکردهای ترکیبی در پایان فصل برای فهم پیچیدگی جنبشها پیشنهاد میشوند.
همچنین نویسنده به مسئله افول جنبش و دلایل ناکامی آنها مثل سرکوب، بیاعتمادی یا تفرقه درونی اشاره میکند.
فصل دوم به فرایند تکوین و شکلگیری جنبشهای اجتماعی میپردازد. مدنی تأکید دارد که ظهور جنبشها معمولاً در پاسخ به بحرانهای اجتماعی یا سیاسی شکل میگیرد. از مهمترین عوامل تکوین، میتوان به افزایش آگاهی جمعی، بیعدالتی اجتماعی، فرصت سیاسی و ناکارآمدی نهادهای رسمی اشاره کرد.
او بین جنبشهای قدیم (مانند جنبشهای کارگری) و جدید (نظیر جنبشهای هویتی یا زیستمحیطی) تمایز قائل میشود. جنبشهای قدیم عمدتاً با طبقه و اقتصاد گره خوردهاند، درحالیکه جنبشهای جدید بیشتر حول محورهایی چون حقوق بشر، هویت فرهنگی یا جنسیت شکل میگیرند.
از دیگر نکات مهم این فصل، بررسی تاکتیکهای مورد استفاده در جنبشها، تعامل آنها با رسانهها و دولت، و سازوکارهای مشروعیتبخشی به آنهاست. همچنین به نقش عقلانیت در انتخاب ابزارها و شیوههای مقاومت اشاره میشود. این فصل تأکید دارد که فهم بستر تاریخی و اجتماعی برای تحلیل جنبشها ضروری است.
در این فصل، نویسنده به ساختار درونی جنبشها پرداخته و انواع سازمانیافتگی آنها را بررسی میکند. سه نوع ساختار شبکهای معرفی میشود: متمرکز، نیمهمتمرکز، و توزیعی. هرکدام مزایا و معایبی دارند؛ بهطور مثال، ساختار متمرکز کارایی بیشتری در تصمیمگیری دارد، اما در برابر سرکوب آسیبپذیرتر است.
مدنی به نقش سرمایه اجتماعی نیز میپردازد؛ مفاهیمی مانند اعتماد، انسجام، و همکاری از عناصر حیاتی موفقیت جنبشها هستند. رهبری نیز در این فصل بهطور مفصل بررسی میشود. رهبری میتواند کاریزماتیک، جمعی یا حتی موقتی باشد، اما شرط لازم آن مقبولیت و توانایی بسیج است.
همچنین به مشارکت اعضا، وفاداری، احساس تعلق و پویایی رابطه میان کنشگران اشاره میشود. نقش روشنفکران، هنرمندان و فعالان رسانهای نیز در ترویج اهداف جنبش و هدایت آن بهسمت نتیجه تحلیل شده است.
فصل چهارم: دیالکتیک امید و ناامیدی در جنبشها
این فصل به بررسی عمیق نقش امید در پویایی جنبشها اختصاص دارد. امید نهتنها یک احساس فردی بلکه یک منبع اجتماعی برای سازماندهی کنش جمعی است. نویسنده میان امید فردی، جمعی و اجتماعی تفاوت قائل شده و به نقش هرکدام در بسیج نیروها میپردازد.
از نظر مدنی، امید میتواند مشروعیتبخش، انگیزهساز و هدفساز باشد. او به دستهبندی انواع امید نیز میپردازد: امید آرمانی (ایدئولوژیک)، امید محدود یا نامحدود، امید متعین و نامتعین، و امید زمانی (اینزمانی و آخرتمحور). این طبقهبندیها برای درک الگوهای ذهنی کنشگران بسیار مهماند.
همچنین به نقش امید در ایران اشاره شده است. در ایران، ترکیبی از امید سیاسی، فرهنگی و اقتصادی عامل آغاز یا خاموشی جنبشها بوده است. نویسنده بر این باور است که بدون امید، جنبشها نمیتوانند شکل بگیرند یا ادامه یابند.
فصل پنجم: جنبشهای اجتماعی، عدالت و دموکراسی
در این فصل، رابطه میان جنبشهای اجتماعی و ارزشهای بنیادینی چون عدالت و دموکراسی بررسی میشود. برخی جنبشها خواهان عدالت توزیعی، حذف تبعیض، و مبارزه با نابرابری هستند. برخی دیگر نیز روی مشارکت سیاسی و نهادینهسازی آزادیهای مدنی تمرکز دارند.
مدنی مفهوم دموکراتیزاسیون را شرح میدهد و مراحل آن را تحلیل میکند. جنبشها میتوانند موتور دموکراسی باشند یا در مواردی با گرایشهای اقتدارگرا در تضاد قرار بگیرند. مثالهایی از جنبشهای مصر، چین، و ایران برای نشان دادن پیچیدگی رابطه جنبش و دموکراسی ذکر شده است.
همچنین به مسئلهی «دستاورد» اشاره شده و اینکه جنبشها چگونه میتوانند ساختارهای قدرت را تغییر دهند یا در برابر آنها شکست بخورند. عدالت در جنبش نیز نهفقط به توزیع اقتصادی بلکه به عدالت فرهنگی، جنسیتی و نسلی نیز گسترش یافته است.
⤵️
📚جنبش های اجتماعی و امید
نویسنده: سعید مدنی قهفرخی
ناشر: نشر باران
✍ حسین موسوی
در فصل یک، نویسنده مفاهیم پایهای جنبش اجتماعی را بررسی میکند. ابتدا به اختلافنظر جدی در تعریف این مفهوم اشاره میشود. جنبش اجتماعی نوعی کنشِ جمعیِ سازمانیافته و هدفمند است که برای ایجاد یا جلوگیری از تغییرات اجتماعی، فرهنگی یا سیاسی شکل میگیرد. ویژگیهای مهم جنبش شامل هویت جمعی، سازمانیافتگی، استمرار و هدفداری است.
نویسنده همچنین تفاوت جنبش با شورش و اعتراضهای مقطعی را روشن میکند. در جنبش، تعاملهای غیررسمی شبکهای، انسجام هویتی و پیوستگی زمانی وجود دارد. دیدگاههای نظری همچون رویکرد بسیج منابع (بر نقش منابع مالی و انسانی تأکید دارد)، رویکرد فرایند سیاسی (بر فرصتهای ساختاری تمرکز دارد)، رویکرد شبکهای و رویکرد فرهنگی نیز معرفی شدهاند.
رویکردهای ترکیبی در پایان فصل برای فهم پیچیدگی جنبشها پیشنهاد میشوند.
همچنین نویسنده به مسئله افول جنبش و دلایل ناکامی آنها مثل سرکوب، بیاعتمادی یا تفرقه درونی اشاره میکند.
فصل دوم به فرایند تکوین و شکلگیری جنبشهای اجتماعی میپردازد. مدنی تأکید دارد که ظهور جنبشها معمولاً در پاسخ به بحرانهای اجتماعی یا سیاسی شکل میگیرد. از مهمترین عوامل تکوین، میتوان به افزایش آگاهی جمعی، بیعدالتی اجتماعی، فرصت سیاسی و ناکارآمدی نهادهای رسمی اشاره کرد.
او بین جنبشهای قدیم (مانند جنبشهای کارگری) و جدید (نظیر جنبشهای هویتی یا زیستمحیطی) تمایز قائل میشود. جنبشهای قدیم عمدتاً با طبقه و اقتصاد گره خوردهاند، درحالیکه جنبشهای جدید بیشتر حول محورهایی چون حقوق بشر، هویت فرهنگی یا جنسیت شکل میگیرند.
از دیگر نکات مهم این فصل، بررسی تاکتیکهای مورد استفاده در جنبشها، تعامل آنها با رسانهها و دولت، و سازوکارهای مشروعیتبخشی به آنهاست. همچنین به نقش عقلانیت در انتخاب ابزارها و شیوههای مقاومت اشاره میشود. این فصل تأکید دارد که فهم بستر تاریخی و اجتماعی برای تحلیل جنبشها ضروری است.
در این فصل، نویسنده به ساختار درونی جنبشها پرداخته و انواع سازمانیافتگی آنها را بررسی میکند. سه نوع ساختار شبکهای معرفی میشود: متمرکز، نیمهمتمرکز، و توزیعی. هرکدام مزایا و معایبی دارند؛ بهطور مثال، ساختار متمرکز کارایی بیشتری در تصمیمگیری دارد، اما در برابر سرکوب آسیبپذیرتر است.
مدنی به نقش سرمایه اجتماعی نیز میپردازد؛ مفاهیمی مانند اعتماد، انسجام، و همکاری از عناصر حیاتی موفقیت جنبشها هستند. رهبری نیز در این فصل بهطور مفصل بررسی میشود. رهبری میتواند کاریزماتیک، جمعی یا حتی موقتی باشد، اما شرط لازم آن مقبولیت و توانایی بسیج است.
همچنین به مشارکت اعضا، وفاداری، احساس تعلق و پویایی رابطه میان کنشگران اشاره میشود. نقش روشنفکران، هنرمندان و فعالان رسانهای نیز در ترویج اهداف جنبش و هدایت آن بهسمت نتیجه تحلیل شده است.
فصل چهارم: دیالکتیک امید و ناامیدی در جنبشها
این فصل به بررسی عمیق نقش امید در پویایی جنبشها اختصاص دارد. امید نهتنها یک احساس فردی بلکه یک منبع اجتماعی برای سازماندهی کنش جمعی است. نویسنده میان امید فردی، جمعی و اجتماعی تفاوت قائل شده و به نقش هرکدام در بسیج نیروها میپردازد.
از نظر مدنی، امید میتواند مشروعیتبخش، انگیزهساز و هدفساز باشد. او به دستهبندی انواع امید نیز میپردازد: امید آرمانی (ایدئولوژیک)، امید محدود یا نامحدود، امید متعین و نامتعین، و امید زمانی (اینزمانی و آخرتمحور). این طبقهبندیها برای درک الگوهای ذهنی کنشگران بسیار مهماند.
همچنین به نقش امید در ایران اشاره شده است. در ایران، ترکیبی از امید سیاسی، فرهنگی و اقتصادی عامل آغاز یا خاموشی جنبشها بوده است. نویسنده بر این باور است که بدون امید، جنبشها نمیتوانند شکل بگیرند یا ادامه یابند.
فصل پنجم: جنبشهای اجتماعی، عدالت و دموکراسی
در این فصل، رابطه میان جنبشهای اجتماعی و ارزشهای بنیادینی چون عدالت و دموکراسی بررسی میشود. برخی جنبشها خواهان عدالت توزیعی، حذف تبعیض، و مبارزه با نابرابری هستند. برخی دیگر نیز روی مشارکت سیاسی و نهادینهسازی آزادیهای مدنی تمرکز دارند.
مدنی مفهوم دموکراتیزاسیون را شرح میدهد و مراحل آن را تحلیل میکند. جنبشها میتوانند موتور دموکراسی باشند یا در مواردی با گرایشهای اقتدارگرا در تضاد قرار بگیرند. مثالهایی از جنبشهای مصر، چین، و ایران برای نشان دادن پیچیدگی رابطه جنبش و دموکراسی ذکر شده است.
همچنین به مسئلهی «دستاورد» اشاره شده و اینکه جنبشها چگونه میتوانند ساختارهای قدرت را تغییر دهند یا در برابر آنها شکست بخورند. عدالت در جنبش نیز نهفقط به توزیع اقتصادی بلکه به عدالت فرهنگی، جنسیتی و نسلی نیز گسترش یافته است.
⤵️
⤴️
فصل پایانی به نقش جامعه مدنی در پرورش و پایداری جنبشها میپردازد. جامعه مدنی بهعنوان عرصهای بین دولت و بازار تعریف میشود که شامل انجمنها، گروههای داوطلبانه، رسانههای مستقل، و نهادهای غیررسمی است. جامعه مدنی میتواند فضای امنی برای تبادل اندیشه، تمرین دموکراسی، و بسیج نیروها فراهم کند.
مدنی سه نوع رابطه میان دولت و جامعه مدنی را توضیح میدهد: تقابل، استقلال، و تعامل. او معتقد است جامعه مدنی قوی و مستقل، زمینهساز جنبشهای موفق و ماندگار است. اما در جوامعی که جامعه مدنی تضعیف شده، جنبشها نیز شکننده، مقطعی و ناکارآمد خواهند بود.
در نهایت، مثالهایی از ایران و سایر کشورها برای نشاندادن چگونگی تعامل جامعه مدنی با جنبشهای اجتماعی آورده شده و تأکید میشود که بدون تقویت جامعه مدنی، امید به تحول اجتماعی کاهش مییابد.
#ایران_فردا
#سعید_مدنی
#حسین_موسوی
https://t.me/httpsksmtehran2/327
🔹🔹🔹
🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران
🆔 @KSMtehran
فصل پایانی به نقش جامعه مدنی در پرورش و پایداری جنبشها میپردازد. جامعه مدنی بهعنوان عرصهای بین دولت و بازار تعریف میشود که شامل انجمنها، گروههای داوطلبانه، رسانههای مستقل، و نهادهای غیررسمی است. جامعه مدنی میتواند فضای امنی برای تبادل اندیشه، تمرین دموکراسی، و بسیج نیروها فراهم کند.
مدنی سه نوع رابطه میان دولت و جامعه مدنی را توضیح میدهد: تقابل، استقلال، و تعامل. او معتقد است جامعه مدنی قوی و مستقل، زمینهساز جنبشهای موفق و ماندگار است. اما در جوامعی که جامعه مدنی تضعیف شده، جنبشها نیز شکننده، مقطعی و ناکارآمد خواهند بود.
در نهایت، مثالهایی از ایران و سایر کشورها برای نشاندادن چگونگی تعامل جامعه مدنی با جنبشهای اجتماعی آورده شده و تأکید میشود که بدون تقویت جامعه مدنی، امید به تحول اجتماعی کاهش مییابد.
#ایران_فردا
#سعید_مدنی
#حسین_موسوی
https://t.me/httpsksmtehran2/327
🔹🔹🔹
🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران
🆔 @KSMtehran
Telegram
..
👍3👏1
💠 #بیانیه
بیانیه کانون صنفی معلمان در حمایت از اعتصاب کامیوندارن
🔺از اعتصاب شرافتمندانه کامیونداران حمایت کنیم.
کامیونداران، این کارگران پرتلاش حوزهی حملونقل، سالهاست که همچون سایر اقشار و صنوف، با فشار طاقتفرسای اقتصادی و افزایش افسارگسیختهی هزینهها و عدم پاسخگویی مسئولان مواجهاند.
خواستههای این قشر شریف، همچون سایر صنوف، خواستههایی حداقلی، معقول و قابل تحقق است:
ما تأکید میکنیم که پاسخ حاکمیت و نهادهای مسئول، باید در مسیر شنیدن صدای معترضان، پاسخگویی صادقانه و اصلاح ساختارهای فاسد و ناکارآمد باشد، نه تهدید، بازداشت و برخورد امنیتی.
کانون صنفی معلمان تهران، ضمن دعوت از همهی نهادهای صنفی و مدنی مستقل برای حمایت علنی از این حرکت اعتراضی مسالمتآمیز و صنفی، اعلام میدارد که:
اعتراض و اعتصاب کامیونداران، گامی است در مسیر عدالت، همبستگی، کرامت انسانی و ارزشهایی که شایستهی پشتیبانی همگانی است.
بنا بر این، ما با درک عمیق از رنجهای مشترک صنفی و معیشتی، حمایت کامل و قاطع خود را از اعتصاب سراسری و برحق کامیونداران زحمتکش و شریف کشور اعلام میداریم.
کانون صنفی معلمان ایران (تهران)
۱۴۰۴/۳/۸
🔹🔹🔹
🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران
🆔 @KSMtehran
بیانیه کانون صنفی معلمان در حمایت از اعتصاب کامیوندارن
🔺از اعتصاب شرافتمندانه کامیونداران حمایت کنیم.
کامیونداران، این کارگران پرتلاش حوزهی حملونقل، سالهاست که همچون سایر اقشار و صنوف، با فشار طاقتفرسای اقتصادی و افزایش افسارگسیختهی هزینهها و عدم پاسخگویی مسئولان مواجهاند.
خواستههای این قشر شریف، همچون سایر صنوف، خواستههایی حداقلی، معقول و قابل تحقق است:
افزایش نرخ کرایهها متناسب با نرخ تورم و هزینههای جاریما معلمان، که خود با بحرانهای مشابهی در زمینهی معیشت، کرامت شغلی و حق تشکلیابی روبهرو هستیم، اعتصاب کامیونداران را نه تنها مشروع، که ضرورتی اجتماعی و مدنی برای احقاق حقوق پایمالشدهی آنان میدانیم.
تأمین و عرضهی عادلانه و ارزان قطعات یدکی و مصرفی
برقراری بیمهی تأمین اجتماعی و درمانی فراگیر و مؤثر
تضمین امنیت شغلی
حذف دلالها و برخورد با فساد سیستماتیک در شبکههای بار
حق تشکلیابی و اعتراض صنفی بدون تهدید و برخورد امنیتی
پرداخت مجدد سوبسید برای سوخت خودروهای کامیونداران همانند گذشته.
آزادی فوری و بی قید و شرط تمامی رانندگان بازداشت شده
بازگشت عدد حق بیمه به روال سابق
و...
ما تأکید میکنیم که پاسخ حاکمیت و نهادهای مسئول، باید در مسیر شنیدن صدای معترضان، پاسخگویی صادقانه و اصلاح ساختارهای فاسد و ناکارآمد باشد، نه تهدید، بازداشت و برخورد امنیتی.
کانون صنفی معلمان تهران، ضمن دعوت از همهی نهادهای صنفی و مدنی مستقل برای حمایت علنی از این حرکت اعتراضی مسالمتآمیز و صنفی، اعلام میدارد که:
اعتراض و اعتصاب کامیونداران، گامی است در مسیر عدالت، همبستگی، کرامت انسانی و ارزشهایی که شایستهی پشتیبانی همگانی است.
بنا بر این، ما با درک عمیق از رنجهای مشترک صنفی و معیشتی، حمایت کامل و قاطع خود را از اعتصاب سراسری و برحق کامیونداران زحمتکش و شریف کشور اعلام میداریم.
کانون صنفی معلمان ایران (تهران)
۱۴۰۴/۳/۸
🔹🔹🔹
🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران
🆔 @KSMtehran
👍5❤1🙏1👌1😐1
💠 #خبر
🔺ماهوارههای جدید استارلینک وارد مدار شدند
▫️۲۷ ماهواره استارلینک به مدار پایین زمین پرتاب شد. ماهوارههای استارلینک بخشی از پروژه بزرگ اسپیسایکس برای ارائه اینترنت پرسرعت و قابلدسترس در سراسر جهان هستند./ خبرآنلاین
📌 متن کامل در لینک زیر:
khabaronline.ir/xnCyg
🔹🔹🔹
🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران
🆔 @KSMtehran
🔺ماهوارههای جدید استارلینک وارد مدار شدند
▫️۲۷ ماهواره استارلینک به مدار پایین زمین پرتاب شد. ماهوارههای استارلینک بخشی از پروژه بزرگ اسپیسایکس برای ارائه اینترنت پرسرعت و قابلدسترس در سراسر جهان هستند./ خبرآنلاین
📌 متن کامل در لینک زیر:
khabaronline.ir/xnCyg
🔹🔹🔹
🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران
🆔 @KSMtehran
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
💠 #صبحگاه
بارِ دِگَر آن صُبح بِخَندید و بِتابید
تا خفتہ صدسالہ هم از خواب دَر آمد
#مولانا
🔹🔹🔹
🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران
🆔 @KSMtehran
بارِ دِگَر آن صُبح بِخَندید و بِتابید
تا خفتہ صدسالہ هم از خواب دَر آمد
#مولانا
🔹🔹🔹
🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران
🆔 @KSMtehran
❤2
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
❤️🔥
🖋 مینویسم برای تو دخترم که در کلاسدرس اشکهایم را
روان کردی با بغضهایت از تحقیرشدنهایبسیار.
و چنان زیبا قصیده خواندی از سرزمین مادری ات که همه به احترامت ایستادیم.
مینویسم از تو که جلو چشمانم غرق خواهشی برای قطرهای امید...که نیست؛ امید به ماندن و ادامه تحصیل.
مینویسم و می آموزم از تو و همکلاسیهایت هرلحظه.
شرایط دردناکیست اما با نگاههایی متفاوت!
اینکه مثلا بوفه خوراکیهایخاص نمیارن یا... تخته نباشه. گچ نباشه. میز و نیمکت نباشه. وسایل سرمایشی_گرمایشی نباشه. مدرسه نباشه و یا معلمی نباشه. دردناکترین درجه اما در نگاه من وقتیه که دانشآموز نباشه.
دانش آموز بجای مدرسه تو کوره پزخونه باشه. سر چهارراه.توی مترو یا..سوخت بر وکولبر باشه. سرسفرهعقد باشه یا اصلا #حق_تحصیل نداشته باشه!
مینویسم برای #تو
و برای همه کودکانی که اسیر دنیایی از جهل وجعل وجنگ شدند بی آنکه درکی ازینهمه جور داشته باشند وسهمی در ایجاد آن.
مینویسم؛
#به_خاطر_کودکان
و
#برای #صلح و #نشر_آگاهی
#آسیه_سپهری
یک معلم✒️
خرداد ماه ۰۴
#اخراج_مهاجرین
#نهبهدیگریسازی
🌀 @Asiyeh_Sepehry
🔹🔹🔹
🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران
🆔 @KSMtehran
🖋 مینویسم برای تو دخترم که در کلاسدرس اشکهایم را
روان کردی با بغضهایت از تحقیرشدنهایبسیار.
و چنان زیبا قصیده خواندی از سرزمین مادری ات که همه به احترامت ایستادیم.
مینویسم از تو که جلو چشمانم غرق خواهشی برای قطرهای امید...که نیست؛ امید به ماندن و ادامه تحصیل.
مینویسم و می آموزم از تو و همکلاسیهایت هرلحظه.
شرایط دردناکیست اما با نگاههایی متفاوت!
اینکه مثلا بوفه خوراکیهایخاص نمیارن یا... تخته نباشه. گچ نباشه. میز و نیمکت نباشه. وسایل سرمایشی_گرمایشی نباشه. مدرسه نباشه و یا معلمی نباشه. دردناکترین درجه اما در نگاه من وقتیه که دانشآموز نباشه.
دانش آموز بجای مدرسه تو کوره پزخونه باشه. سر چهارراه.توی مترو یا..سوخت بر وکولبر باشه. سرسفرهعقد باشه یا اصلا #حق_تحصیل نداشته باشه!
مینویسم برای #تو
و برای همه کودکانی که اسیر دنیایی از جهل وجعل وجنگ شدند بی آنکه درکی ازینهمه جور داشته باشند وسهمی در ایجاد آن.
مینویسم؛
#به_خاطر_کودکان
و
#برای #صلح و #نشر_آگاهی
#آسیه_سپهری
یک معلم✒️
خرداد ماه ۰۴
#اخراج_مهاجرین
#نهبهدیگریسازی
🌀 @Asiyeh_Sepehry
🔹🔹🔹
🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران
🆔 @KSMtehran
❤5🔥1
💠 #خبر
🔺مدال طلای پرش طول قهرمانی آسیا بر گردن ریحانه مبینی
🔹در جریان برگزاری سومین روز از بیست و ششمین دوره مسابقات دو و میدانی قهرمانی آسیا، ریحانه مبینی نماینده شایسته دو و میدانی بانوان ایران موفق شد با پرشی به طول ۶.۴۰ متر با اقتدار به مقام قهرمانی و مدال طلای این رقابتها دست یابد. مبینی پرشهای خود را به زیبایی با رکوردهای ۶.۳۴ متر، ۶.۴۰ متر، خطا، ۶.۱۳ متر، ۶.۳۳ متر به ثبت رساند.
🔹🔹🔹
🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران
🆔 @KSMtehran
🔺مدال طلای پرش طول قهرمانی آسیا بر گردن ریحانه مبینی
🔹در جریان برگزاری سومین روز از بیست و ششمین دوره مسابقات دو و میدانی قهرمانی آسیا، ریحانه مبینی نماینده شایسته دو و میدانی بانوان ایران موفق شد با پرشی به طول ۶.۴۰ متر با اقتدار به مقام قهرمانی و مدال طلای این رقابتها دست یابد. مبینی پرشهای خود را به زیبایی با رکوردهای ۶.۳۴ متر، ۶.۴۰ متر، خطا، ۶.۱۳ متر، ۶.۳۳ متر به ثبت رساند.
🔹🔹🔹
🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران
🆔 @KSMtehran
👏1
🥇تصاویری خاص از یک لحظه تاریخی؛ وقتی یک دختر ایرانی برای اولین بار مدال طلای دوومیدانی آسیا را در دست گرفت.
🔹🔹🔹
🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران
🆔 @KSMtehran
🔹🔹🔹
🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران
🆔 @KSMtehran
❤1👏1
💠 #یادداشت
گر هم گلهای هست دگر حوصلهای نیست!
محمدرضا نیکنژاد/ ۹ خرداد ۱۴۰۴
چند سالی هست که دیگر میلی به نوشتن درباره میزان حقوق دریافتی فرهنگیان ندارم؛ چراکه نه سودی دارد و نه دگرگونی کارآمدی در آن پدید آمده و میآید. گمانم این است که در کنار افزایش دستمزد، چیزهای دیگری در نقد ساختار آموزشی هست که اگر درست پیش برود میتواند زمینه چنین تغییری را نیز در پی داشته باشد. اما چند روز پیش رویدادی وادارم کرد به نوشتن این متن.
من بازنشسته ۱۴۰۱ با مدرک کارشناسی ارشد از منطقه ۱۲ تهران هستم. امسال برخلاف سالهای گذشته و با اجرای دستوپا شکستهی همسانسازی در کنار افزایش سالانه، نسبت به حقوق دریافتیِ سال گذشته، افزایشی یک سومی در حقوق را تجربه کردم؛ افزیشی از ۱۸-۱۹تومان به ۲۷-۲۸ تومان. این سخن جدای از میزان تورم، افزایش سرسامآور قیمتِ کالاهای خوراکی و اجاره خانه، که مهمترین بخش هزینههای زندگی کنونی ماست، در نگاه اول و در یک تحلیل خطی، افزایش نسبتا خوبی به نظر میرسد. اما دوستی یکی-دو ساله این نگاه و بینش مرا آشفته کرد! این دوست از یکی از شرکتهای زیرمجموعهی ایرانخودرو بازنشسته شده و در پایان اردیبهشت امسال نخستین حقوق بازنشستگیاش را گرفت. لابهلای گفتوگوها من به افزایش حقوقم اشاره کردم و تاکید کردم افزایش به نسبت خوبی داشتهایم. پرسید چه قدر؟ گفتم: این قدر! او با لحن و نگاهی تبخترآمیز گفت: نخستین حقوق بازنشستگی من ۶۶ تومان است! به شدت جا خوردم و زبانم بد رفت؛ با ۲۲ سال سابقه، در بخش اداری و با مدرک کاردانی!
راستش چند سالی هست که با توجه به سطح نمره و سوادم در دوره کنکور از این که آموزگاری را برگزیدم آزردهخاطرم. جدای از بحث ناکارآمدی حقوق و دستمزد، در کشوری زندگی میکنیم که "آموزش" بعنوان یک فرآیند و "پرورش" بعنوان یک هدف نوین و ارزشمند، در اولویت هیچ کس، نه تنها کاربدستان سیاسی-آموزشی بلکه خانوادهها، جامعه، دانشگاهیان، اندیشمندان و روشنفکران نیست. از این رو بعنوان آموزگاری که چند دهه از بهترین لحظههای زندگیِ خود را در آموزش، و یادگیری در مسیر آن، گذاشتهام، نخواستم پس از بازنشستگی هم آموزگار بمانم و خوشبختانه شرایط هم یاری کرد و شد آن چه که میخواستم.
این روزها رانندگان کامیون در اعتصابند؛ اعتصابی بحق که باید مورد حمایت همه ما باشد. آسیبهای کوتاهمدت این اعتصاب آنچنان بوده که دستاندرکاران و حتی جامعه را دستپاچه کرده تا برایش اندیشهای کنند و درست هم همین است. اما آموزش و آموزگاری هدفها و پیامدهای درازمدت و پنهانی دارد و از این رو چند روز و چند هفته و چند ماه نمیتواند آسیبهای سرنوشتساز آن را نشان دهد؛ آسیبهایی که گریبان کشور و نسلهای پیدرپی را میگیرد و تاوانش را تا دهها بلکه صدها سال جامعه پرداخت خواهد کرد. اما چه سود! که جامعه تنها رویدادهای فوری و فوتی را میبیند و از فاجعه چندین نسلی یا بی خبر است یا خود را به بیخبری زدهاست.
بحث نگارنده نه تفاوت تحقیرآمیز حقوق یک معلم بازنشسته، که تحقیر یک فرآیند سرنوشتساز و پر اهمیت است. من در برابر دوست خوبم تحقیر شدم اما آموزش سالهاست که در تحقیر برآمده از بیسوادی و بی تفاوتی و نادانی کل جامعه ایران قرار گرفته و همه چشم بر آسیبهای نادیده گرفتنِ آموزش، آموزگار و از همه مهمتر دانشآموز بستهاند. به قول آن خوانندهی محبوبِ خود و با اندکی دستکاری:
از دست عزیزان (که نه از دست همه) چه بگویم گلهای نیست/ گر هم گلهای هست دگر حوصلهای نیست!
#آموزش_و_اندیشه
#حقوق_معلمان
#بازنشستگان
#همسان_سازی
#محمدرضا_نیکنژاد
🔹🔹🔹
🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران
🆔 @KSMtehran
گر هم گلهای هست دگر حوصلهای نیست!
محمدرضا نیکنژاد/ ۹ خرداد ۱۴۰۴
چند سالی هست که دیگر میلی به نوشتن درباره میزان حقوق دریافتی فرهنگیان ندارم؛ چراکه نه سودی دارد و نه دگرگونی کارآمدی در آن پدید آمده و میآید. گمانم این است که در کنار افزایش دستمزد، چیزهای دیگری در نقد ساختار آموزشی هست که اگر درست پیش برود میتواند زمینه چنین تغییری را نیز در پی داشته باشد. اما چند روز پیش رویدادی وادارم کرد به نوشتن این متن.
من بازنشسته ۱۴۰۱ با مدرک کارشناسی ارشد از منطقه ۱۲ تهران هستم. امسال برخلاف سالهای گذشته و با اجرای دستوپا شکستهی همسانسازی در کنار افزایش سالانه، نسبت به حقوق دریافتیِ سال گذشته، افزایشی یک سومی در حقوق را تجربه کردم؛ افزیشی از ۱۸-۱۹تومان به ۲۷-۲۸ تومان. این سخن جدای از میزان تورم، افزایش سرسامآور قیمتِ کالاهای خوراکی و اجاره خانه، که مهمترین بخش هزینههای زندگی کنونی ماست، در نگاه اول و در یک تحلیل خطی، افزایش نسبتا خوبی به نظر میرسد. اما دوستی یکی-دو ساله این نگاه و بینش مرا آشفته کرد! این دوست از یکی از شرکتهای زیرمجموعهی ایرانخودرو بازنشسته شده و در پایان اردیبهشت امسال نخستین حقوق بازنشستگیاش را گرفت. لابهلای گفتوگوها من به افزایش حقوقم اشاره کردم و تاکید کردم افزایش به نسبت خوبی داشتهایم. پرسید چه قدر؟ گفتم: این قدر! او با لحن و نگاهی تبخترآمیز گفت: نخستین حقوق بازنشستگی من ۶۶ تومان است! به شدت جا خوردم و زبانم بد رفت؛ با ۲۲ سال سابقه، در بخش اداری و با مدرک کاردانی!
راستش چند سالی هست که با توجه به سطح نمره و سوادم در دوره کنکور از این که آموزگاری را برگزیدم آزردهخاطرم. جدای از بحث ناکارآمدی حقوق و دستمزد، در کشوری زندگی میکنیم که "آموزش" بعنوان یک فرآیند و "پرورش" بعنوان یک هدف نوین و ارزشمند، در اولویت هیچ کس، نه تنها کاربدستان سیاسی-آموزشی بلکه خانوادهها، جامعه، دانشگاهیان، اندیشمندان و روشنفکران نیست. از این رو بعنوان آموزگاری که چند دهه از بهترین لحظههای زندگیِ خود را در آموزش، و یادگیری در مسیر آن، گذاشتهام، نخواستم پس از بازنشستگی هم آموزگار بمانم و خوشبختانه شرایط هم یاری کرد و شد آن چه که میخواستم.
این روزها رانندگان کامیون در اعتصابند؛ اعتصابی بحق که باید مورد حمایت همه ما باشد. آسیبهای کوتاهمدت این اعتصاب آنچنان بوده که دستاندرکاران و حتی جامعه را دستپاچه کرده تا برایش اندیشهای کنند و درست هم همین است. اما آموزش و آموزگاری هدفها و پیامدهای درازمدت و پنهانی دارد و از این رو چند روز و چند هفته و چند ماه نمیتواند آسیبهای سرنوشتساز آن را نشان دهد؛ آسیبهایی که گریبان کشور و نسلهای پیدرپی را میگیرد و تاوانش را تا دهها بلکه صدها سال جامعه پرداخت خواهد کرد. اما چه سود! که جامعه تنها رویدادهای فوری و فوتی را میبیند و از فاجعه چندین نسلی یا بی خبر است یا خود را به بیخبری زدهاست.
بحث نگارنده نه تفاوت تحقیرآمیز حقوق یک معلم بازنشسته، که تحقیر یک فرآیند سرنوشتساز و پر اهمیت است. من در برابر دوست خوبم تحقیر شدم اما آموزش سالهاست که در تحقیر برآمده از بیسوادی و بی تفاوتی و نادانی کل جامعه ایران قرار گرفته و همه چشم بر آسیبهای نادیده گرفتنِ آموزش، آموزگار و از همه مهمتر دانشآموز بستهاند. به قول آن خوانندهی محبوبِ خود و با اندکی دستکاری:
از دست عزیزان (که نه از دست همه) چه بگویم گلهای نیست/ گر هم گلهای هست دگر حوصلهای نیست!
#آموزش_و_اندیشه
#حقوق_معلمان
#بازنشستگان
#همسان_سازی
#محمدرضا_نیکنژاد
🔹🔹🔹
🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران
🆔 @KSMtehran
❤3👍2
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM